GEURENGOEROE

P.O.P: POPE OF PERFUMES

  • Home

VELVET DESSERT OUD, VELVET TENDER OUD – VELVET COLLECTION – DOLCE & GABBANA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 21, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET V, NICHE. Een reactie plaatsen

‘WIE OUD DOET, GOED ONTMOUD’

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 21/10/14

Neus: onbekend

DESSERT OUD, TENDER OUD - VELVET COLLECTION - DOLCE & GABBANAKomt vorige week via email binnen: ‘Dolce&Gabbana Fragrances is verheugd  internationaal acteur Colin Farrel aan te kondigen als het gezicht van de nieuwe mannengeur, Intenso. Met het parfum en de bijbehorende campagne maakt Colin zijn debuut voor Dolce&Gabbana. Hij wordt geïntroduceerd als de perfecte getuigenis van de moderne Dolce & Gabbana-man’. En zoals we van het modeduo gewend zijn, zoals bij elke nieuwe ambassadeur/ambassadrice, is het ‘ontzettend blij samen te werken met zo’n groot talent. Toen we dit parfum samenstelden, moesten we meteen aan Colin denken. Hij is de perfecte belichaming van mannelijke kracht en sensualiteit’. Was getekend Domenico Dolce en Stefano Gabbana.

Wat ik me ondertussen afvraag. A: zou het duo echt direct gedacht hebben aan? Maar belangrijker: gaan de twee ontwerpers binnenkort – alleen of samen? – nog een keer de cel in vanwege hun veronderstelde mega belastingontduiking? Niets meer over vernomen. C: ook interessant om te weten – hoeveel toucheert Colin Firth voor deze samenwerking? D: had dat bedrag niet beter in de geur zelf gestopt kunnen worden? Want op dit gebied laat Dolce & Gabbana het de laatste tijd afweten – met name sinds het door Procter & Gamble is ingelijfd. Wat nu onder hun naam aan nieuws in de ketenparfumerie verschijnt is middelmaat, weinig prikkelend – terwijl de overdonderende campagnes het tegendeel suggereren.

En dat ze het wel kunnen èn wel willen, bewijst de Velvet Collection uit 2012. Hun bijdrage aan de inmiddels steeds meer overvoerde nichemarkt. Alleen worden deze prestigeparfums nauwelijks gecommuniceerd – vandaar dat ik er tot nu nog geen aandacht aan had besteed. Viel me ook op afgelopen zaterdag in de Amsterdamse Bijenkorf waar ik als Geurengoeroe perfume profiling deed voor Bvlgari ter promotie van de niche-lijn Le Gemme (bespreek ik binnenkort).

DESSERT OUD, TENDER OUD - VELVET COLLECTION - DOLCE & GABBANA

Ik had goed zicht op de klanten. En die liepen meestal regelrecht de Velvet Collection-presentatiedesk voorbij op zoek naar hun mass market-geuren. Toch weten nieuwsgierigen en kenners de lijn in Amsterdam te vinden: sinds de lancering meer dan 140 flacons verkocht aldus de Bijenkorf.

Niet zo vreemd, naast braaf-chique interpretaties (Velvet Sublime is puur hesperide, Vetiver Sublime is – u raadt het al – vetiver in luxe overdrive, Velvet Patchouly inderdaad…) ook meer originele benaderingen van het niche-metier: zoals Velvet Love geïnspireerd op anjers die bloeien langs het Comomeer vervolmaakt met ylang-ylang en peper.

Maar geen niche-collectie compleet zonder oud. Dus werd in 2013 de collectie uitgebreid met Velvet Desert Oud en Velvet Tender Oud. Het zoveelste bewijs dat niche inmiddels ook meer beantwoorden aan de marktbehoefte is en niet ‘de expressie van haute parfumerie’ die gebruikers uitdaagt hun conventionele kijk op parfums een beetje op te frissen. Ook deze oudgeuren zijn ‘niet verkeerd’, meer Europees dan Arabisch oud, meer ander diep hout dan echt adelaarshout. En voor Dolce & Gabbana-fans enigszins nieuw in de zin dat elk belangrijk parfummerk een eigen parfumerie moet vertegenwoordigen met voor elke consument, voor elke smaak wat wils… ‘Mevrouw, mag ik u als Intense– én trouwe Dolce & Gabbana-gebruikster echt eens verrassen?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE OUDIn de opening van Velvet Tender Oud ontmoet je een onverwachte gast binnen het oud-repertoire: een amandelnoot die zoet en poederig is maar tegelijkertijd een droog-kruidige ondertoon heeft zonder dat het teveel gourmand wordt, zonder dat de amandel begint te smelten en te ‘versuikeren’. En deze ‘woestijnamandel’ gaat op zoek naar rozen, en vindt ze in damascena-roos en centifoliaroos. Vol en zoet, maar vooral bloemige-sensueel.

De amandel pakt ze letterlijk en figuurlijk in, maken de rozen fragiel en breekbaar zonder al te boudoir te worden. Hiervoor verantwoordelijk: inderdaad oud (zie foto). Die in deze versie meer naar een melange van sterke houtsoorten ruikt – patchoeli, guaiac, cederhout – overgoten met een ‘oud light’-essence, dan echt, ‘klap- in-het-gezicht’-oud. Eigenlijk is dit oud verpakt in amandel in plaats van amandel verpakt in oud.

Meer oud ruik je in Velvet Desert Oud. En dat komt door de extreme droogte van het geheel – alsof je verdwaald bent in de Sahara, alsof je terecht bent gekomen in een mirage, een fata morgana. De zon schiet zijn stralen als pijlen gedoopt in zinderend vuur, droge zandkorrels schuren, branden op je huid. En dat is dus een krachtige wierooknoot die – heel knap – niet doet denken aan ‘kerk’.

Dus meer verbrand, dan gerookt hout en dat komt ‘natuurlijk’ ook omdat de wierook vanaf het begin wordt begeleid door een warm-edele ambernoot met zalvende werking op de wierook en het oud. Velvet Desert Oud is meer intens ‘donkerdroog’ oud dan Velvet Tender Oud. Maar zo ‘ruw Arabisch’ en ‘gaan-we-meppen?’-oud als Montale wordt het nooit. Hoewel voor Europese begrippen en ‘klassieke’ Dolce & Gabbana-fans misschien heftig en overrompelend, toch blijft het beschaafd en verfijnd.

VELVET COLLECTION DOLCE & GABBANA

 

 

B. BALENCIAGA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 19, 2014
Geplaatst in: Uncategorized. Getagd: BALENCIAGA. Een reactie plaatsen

ALEXANDER WANG MOET OOK B ZEGGEN

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 19/10/14

Neus: Domitille Bertier

Ambassadrice: Anna Ewers

Fotografie: Steven Klein

Flaconontwerp: ?

B BALENCIAGA AD
Is er een verband tussen de nieuwe aangestelde ontwerper bij Balenciaga en B.? Heeft Alexander Wang de zich wel of niet nog in de ontwikkelfase bevindende nieuwe geur – Irispallidabotanica? – nog kunnen bijsturen? Feit is wel: B. is wéér een nieuwe look, wéér een nieuwe esthetiek waarin wat mij betreft wéér niet de strenge Balenciaga-esthetiek en jaren zestig-chic op een bevredigende manier is vertaald naar het ‘nu’. Denken ze op de Balenciaga-burelen natuurlijk anders over – Wang incluis.

Talking about clichés: ‘B. refers of every element required in the process of evaluation of what had been done and what had never been done before’. Zegt Wang. Maar dit kan iedereen zeggen en niet alleen met betrekking tot geuren. Hij zegt ook dat met B. ‘he wants to make a new breakthrough of the house and transfer the dna of the brand with the composition, design of the bottle and style’. Wie droomt daar niet van? Elke nieuwe aangestelde ontwerper, toch?

B BALENCIAGA FLACONS

En nu kan ik nog wel meer afwegingen en analyses maken, maar dat doe niet. Want een andere gedachte komt er steeds tussen: waarom zie ik niet – is wel de bedoeling – de beroemde marmeren vloer van de couturesalon – 10 avenue George V Parijs – terug in de als ‘very elegant and artistic’ omschreven flacon? Het ‘marmeren’ effect? De twee ‘golven’ op de flacon? De dop? Somebody help me. En dat mag ook met de naam. B. staat voor Baleniaga, dat snap ik. Maar verder? B. is belle? B. ‘isse’ bieautifoelll (op z’n franglais)? B. is bravoure? Op naar de geur.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

GROENE SOJABOON

De afgelopen jaren heeft Nicolas Ghesquière uit naam van Balenciaga wel een zekere geursignatuur neergezet met groen als verbindende factor. Niet in de zin van fris en voorjaar, maar eerder in ‘nieuw groen’, viooltjesbladgroen, knisperend groen, sensueel groen met poederige ondertonen.

Herken je ook in B. In drie hoofdnoten: viooltjesblad, iris en ambrette. In meer woorden: een interessant geur. Ten eerste: het ‘andere’ groen is dit keer groene sojaboon (foto) die hoewel wranger, toch een geurlink heeft met de doperwt en de siererwt – vegetaal, zoet-waterig, beetje stroef (kon je ook zo mooi ruiken in Marc Jacobs’ Green (2006). Het lijkt alsof je die al vanaf het begin ruikt, dwars door het lelietje-van-dalen heen, dwars door het viooltjesblad heen. Dit groene spoor wordt chic gemaakt, opgewaardeerd door poederig iris die door ditzelfde groen zijn meer fris dan aards is. Nog meer opwaardering volgt in de basis: ambrette – het chique zaadje met zijn natuurlijke musknoot die het ceder- en ‘kasjmier’-hout een zwoele omlijsting geeft, zonder plat te worden.

En B. zou volgens mij nog meer Balenciaga zijn geweest als de iris ‘boteriger’ en de ambrette voller en het hout meer ‘sandel’ was geweest. Dan krijg je zo’n lekkere, volle vanzelfsprekende chic. Toch, nu al, inhoudelijk een goed geslaagde poging om het vernieuwde Balenciaga-dna voor te zetten. De buitenkant? Alleen als je vindt dat deze esthetiek veel overlappingen heeft met die van andere luxemerken ‘in overgang’: amechtig, naar anorexia neigende modellen die je zielloos, ‘de-humanised’ naar de camera, naar jou staren.

LOGO BALENCIAGA

 

 

 

 

 

OBJET CELESTE, ETOILE D’OR VOLNAY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 17, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET E, GEURENALFABET O, PORTET, VINTAGE. Een reactie plaatsen

VOLOP VINTAGE VOLNAY-GEURGENOT

MAAR… HET OOG WIL OOK WAT, JUIST BIJ VOLNAY

Jaar van lancering: 2014/1925

Laatst aangepast: 17/10/14

Neus: Amélie Bourgeois

Flaconontwerp: Anne Durand, Patrick Millet

Concept & realisatie: Muriel en Madeline Olivier

VOLNAY YAPANA VOLNAY YAPANA 21919: Ambre de Siam, Cerny, Lila, Muguet, Violette. 1920: Fleurs Vives. 1921: Firefly, Gri Gri. 1922: Ambre de Indien, Cap d’Or, Chypre, Chypre Ambre, Jasmin du Cap, Jardinée, Les Sylvies, Lilas de Lorraine, Maoni, Mimeomai, Mousse Ambre, Napée, Oeillet Kleber, Rose Brumaire, Yapana. 1925: Avenue de Acacias, Etoile d’Or, Geranium des Isle, Iris Neige, Le Parfum de Gabrielle Dorziat, Perlinette. 1927: Roseé des Bois, Un Gardénia. 1928: Choses du Passé. 1929: Soir d’Eté, Un Magnolia. 1937: Cachucha, Très Francais.

De achter-achter-kleinkinderen van de oprichters van parfumhuis Volnay – René en Germaine Duval – hebben voorlopig genoeg parfumformules in voorraad. En ik heb er zeker een paar over het hoofd gezien, want ik kan me niet voorstellen dat er tussen 1930 en 1936 geen Volnay-parfums verschenen. Welk boek je ook over de gouden jaren van de parfumerie (het interbellum) openslaat, voor Volnay (anno 1919) wordt veel plaats ingeruimd. De reden: de bezielde aanpak van de oprichters.

GERMAINE DUVAL

René Duval: werkte voor Coty. Germaine Duval: werkte voor Lanvin als model. Samen een slim businesskoppel – ze trouwden na elkaar ontmoet te hebben op een oceaanstomer die voer naar New York – dat alle nieuwe, bevrijdende verworvenheden op artistiek, cultureel en sociaal en gebied na de Eerste Wereldoorlog in zich opzoog en stopte in de filosofie van het huis Volnay. Elegantie en verfijning met een ongekende flair en zwierigheid.

De parfums zijn zo fantasievol in art nouveau en art deco verpakt – hierbij geholpen door glaskunstenaars als René Lalique, André Jollivet en Maurice Dépinoix. En dat werd toen door de oude en nieuwe chic wereldwijd aangevoeld. Volnay verkocht volgens een vooroorlogs artikel ‘in Paris the most luxurious perfumes in the most beautiful bottles in the world’ in London, Brussel, Milaan, Buenos Aires, Sydney, Melbourne, Montreal en New York. Logsich als je de flacons ziet, die ontstijgen de middelmaat door het toevoegen van poëzie en artistieke bezieling met vaak als hoofdthema ‘moeder natuur’ gepresenteerd in elegante metaforen.

Merkwaardig toch wel: er wordt door de nazaten – Muriel en Madeline Olivier – beweerd dat de braam het symbool van het huis was/is vanwege haar energieke, wilde natuur: ‘De ontembare braam zoekt niet algemene erkenning, maar verleidt alleen diegene die haar identiteit herkent en apprecieert’. Wat een gebla-bla en wat een te kort doen aan. Vooral als je weet dat ook andere vruchten en bloemen René en Germaine Duval geïnspireerd hebben. Om over de geografische bestemmingen – we noemen slechts Ambre de Indien, het debuut – te zwijgen.

VOLNAY NO 6Toch moeten we blij zijn met deze renaissance aangezien de nieuwe geuren in ieder geval qua compositie – hiervoor verantwoordelijk: Amélie Bourgeois – zo trouw mogelijk zijn gebleven aan de oorspronkelijke composities die bewaard worden in de Osmothèque in Versailles.

Helaas gaat dat niet op voor de presentatie. Van de oorspronkelijke verfijning (foto’s afkomstig uit Glanzstücke der Parfümindustrie van Christie Mayer Lefkowith) is veel verloren gegaan tijdens het herlanceringsproces. De huidige standaardflacon oogt nogal plomp en is nogal ‘onnodig’ zwaar en voor mij niet passend bij de geraffineerde en luchtige allure die Volnay ooit bezat. Maar dat is het nadeel van ‘de tegenwoordige tijd’: alles wordt uniform gepresenteerd – ook in de luxe- en nichesector. Zou toch mooi zijn geweest: deze vernieuwde geuren in hun ‘eigen’ flacons. Zoals Guerlain en zelfs Nina Ricci gelukkig nog wel doen met hun klassiekers. Wil je van vintage Volnay genieten, dan ben je aangewezen op musea of boeken. En hoe ik ook zoek, ik kom er maar niet achter waar de naam Volnay vandaan komt.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Heeft (vooroorlogs) Chanel haar aldehyden, Guerlain zijn inmiddels op niet meer alle geuren toegepaste Guerlinade als basismelange, bij Volnay is het ‘4092’: een poederig-kruidige essence van roos, vanille en kruidnagel omschreven als een ‘waardevolle herkenning, persoonlijkheid en bevestiging van een unieke identiteit’. Dat kun je ruiken in de nieuwe versies van Yapana, Brume d’Hiver, Etoile d’Or en in een nieuwe: Object Céleste (prachtige naam helemaal in lijn met).

VOLNAY FLACONSToeval of niet? Etoile d’Or verscheen in hetzelfde jaar als Guerlains Shalimar (en mijn fantasie slaat op hol, hadden monsieur en madame Guerlain, terwijl zij Shalimar droeg, ingescheept op dezelfde oceaanstomer… ?). Deze twee geuren kruizen elkaar in ieder geval wel op een bepaalde manier: ‘Niet helemaal hetzelfde, niet helemaal anders…

De opening is weliswaar minder sprankelend: Italiaanse bergamot met, versierd zo lijkt het wel, een mandarijntoets. Of zou dat de combinatie met de plattelandslavendel zijn – hoewel ik de grootstedelijke lavendel prefereer. Geintje. Het verschil zit’m in het hart – want in Etoile d’Or zit geen irisabsoluut. Wel de ‘klassiekers’: (Egyptische) jasmijn en (Turkse) roos. Ze geven de geur ‘zon’ en even een moment van statige chic die geleidelijk aan wulpser wordt zonder in het ordinaire te vervallen.

Want de basis is hars-poederig, poederig-hars met een zekere droogheid en dat terwijl er geen hout in de geur zit. Ik weet wat het is: een ‘subsituut’ eikenmos. Dat geeft de tonkaboon, benzoïne, musk en amandel een mooie gelaagdheid, gaat hierdoor far beyond dan een cliché-oosterse geur. Chic detail: suède dat beheerst maar ‘beslist’ een animale noot toevoegt. Maakt tegelijkertijd het oosterse karakter ‘droger’, alsof het alle sensualiteit absorbeert zonder haar helemaal prijs te geven.

VOLNAY BOUCHONObject Céleste… tjonge, tjonge wat een amandel en vervolgens amaretto treedt je tegemoet zodra je de flacon opendoet. Misschien iets teveel van het goede, want amandel kan vaak zo sticky worden en neem daarbij ‘base 4902’ – voor je het weet ben je verdwaald in een amandelwoud waar het amaretto regent.

Maar gelukkig, de amandel trekt zich op een gegeven moment terug, geeft ruimte aan de lichte citrustoetsen van bergamot en grapefruit die heel langzaam en subtiel oplichten. En verdomd, de bloemetjes beginnen ook te ontwaken, misschien iets te bescheiden deze mix van ‘verse’ jasmijn (bestaat er ook niet-verse?) en pioenroos. Je moet je neus diep in Object Céleste steken om ze te ervaren. En deze frisbloemige noot is eigenlijk een wave, een korte golf want de basis staat te dringen om de amandel een oosterse ‘uitvaart’ te bezorgen.

Een klassieke blend van hout, patchoeli, benzoïne en met name musk die de poederige noot van de amandel versterkt. Toch merkwaardig èn verrassend: Object Céleste lijkt wel een ‘omgedraaide’ compositie, want hoe langer op de huid, hoe explicieter de fris-bloemige noten hun spoor verspreiden. Fascinerend.

VOLNAY FLEURS VIVES

 

 

24 OLD BOND STREET TRIPLE EXTRACT ATKINSONS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 16, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET CIJFERS, NICHE. Getagd: ATKINSONS, JENEVERBES. Een reactie plaatsen

DRIEWERF HOERA! TRI-OMF!

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 16/10/14

Neus: Violaine Colas, Christine Nagel

Ambassadeur: ‘the most terryfing bear’

24 OLD BOND STREET TRIPLE EXTRACTOverkomt Geurengoeroe niet vaak dat hij een geur krijgt toegestuurd die in no time door hem wordt uitverkoren om tussen andere ‘groten der aarde’ plaats te nemen op zijn piëdestal-badkamer-parfumplankje en dat die vervolgens vaak wordt geraadpleegd. Deze eer is 24 Old Bond Street vorig jaar toegevallen – de 100ml flacon is al voor meer dan de helft leeg. Hoe komt dat toch?

Het is de geur natuurlijk. En dan doet het er niet toe of de geschiedenis waar is: 24 Old Bond Street is geïnspireerd op James Atkinsons’ Eau de Cologne (1800) die volgens de huidige eigenaren toen ‘een verrassende nieuwkomer’ was ‘die met alle regels brak uit de parfumeriegeschiedenis – ‘want ‘ongewoon fris en tegelijkertijd vasthoudend’.

Hiermee vond Atkinsons ‘iets compleet nieuws uit’: de Engelse cologne. Waar is hier Engels, want ‘on the continent’ was de eau de cologne natuurlijk al geboren in 1792. Wat die vasthoudenheid betreft – ik heb zo mijn twijfels aangezien toen de techniek in Eurropa nog niet zo vergevorderd was om dat te realiseren.

Neemt niet weg dat ik zeer verheugd ben over de ‘een- twee-drie’-variatie van Atkinsons 24 Old Bond door de triple extract-behandeling die het kreeg ter gelegenheid van ‘de eerste verjaardag van de fantastische relaunch’ van het merk vorig jaar.

Wordt erg grappig verantwoord: ‘Wat is een triple extract hoor ik u vragen? Nu, simpelweg gezegd: het is het toppunt van alle geurconcentraties die voorkomen in de archieven van Atkinsons. Triple extract is een concentratie die de voorkeur geeft aan krachtigheid boven de eigenzinnigheid van het boeket of de cologne. Wat een stap verder gaat dan een extract of zelfs een onstuimig dubbel extract. In ‘essentie’, als u mij deze woordspeling vergeeft, is een triple extract het krachtigste, kostbaarste, rijkste concentraat van 24 Old Bond Street – een ‘triple crown’-geur zo krachtig dat het wordt omhuld door een apothekersflacon van gerookt glas. 24 Old Bond Street Triple Extract is een tri-omf van Britse elegantie en bewijst dat drie keer zeker scheepsrecht is’. En met recht zo blijkt: 24 Old Bond Street werd onlangs bekroond door FiFi met de Perfume Extraordinaire Award.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Is een kwestie van drie keer zo goed (door)ruiken. Triple komt oorspronkelijk uit de (brandewijn)stokersbranche. Denk jenever, gin en eau de vie. Wil in gewone mensentaal zeggen dat je op een liter alcohol niet één procent, maar drie procent van de extra smaakmakers toevoegt. Met andere woorden een driedubbele verhoging van het gewenste smaakeffect.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE WIEROOKToegepast op geur houdt dat in: een eau de cologne opwaarderen tot eau de parfum, ofwel: eau de cologne concentrée En dat ruik je zeer aangenaam aan 24 Old Bond Street Triple Extract. Het is allemaal net wat intenser.

Met name de ijle jeneverbes in de opening (ter ‘vergroening’ versterkt door een prachtige kardemon-galbanum-infusie) wordt hierdoor donker, gaat richting leer. Met name in het hart: de roos bloeit nog uitbundiger (zonder zwoel en suikerig te worden) en het theezakje gevuld met zwarte en groene thee blijft langer pruttelen en ‘stomen’. De afronding gaat ook mee in de intensivering: komt met name door de wierook (foto). Die linkt prachtig met de jeneverbes en de thee, maakt deze twee rokeriger. Het beoogde whiskey-effect blijft voor mij hetzelfde: een zalvende mengeling van (een) hout(vatakkoord) met rumachtig tonkaboon.

Je moet je als fan en gebruiker alleen afvragen wat je het prettigst vindt: de instantfrisheid van een eau de cologne, dus 24 Old Bond Street, of een meer donkere verdieping ervan, dus 24 Old Bond Street Triple Extract. Ik vind ze beide even lekker omdat de jeneverbes – het Engelse gin-ingrediënt bij uitstek – zich zo sterk en innovatief manifesteert. Driewerf hoera!

24 OLD BOND STREET COLOGNE & TRIPLE

 

SIMPLY JIL SANDER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 12, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET S. Getagd: jil sander, maarts viooltje. Een reactie plaatsen

DAS VEILCHEN, LA VIOLETTE, THE VIOLET, LA VIOLETTA, HET VIOOLTJE IN DE HOOFDROL

Jaar van lancering: 2014 oktober

Laatst aangepast: 12/10/14

Neus: Christophe Raynaud

Ambassadrice: Toni Garrn

Fotografie: Josh Olins

Videoclip: Marcus Tomlinson

SIMPLY JIL SANDERWat een verhalen om nòg een keer uit te leggen dat het merk Jil Sander – de naamdraagster lijkt nu definitief haar huis te hebben verlaten, maar zeg nooit nooit – staat voor minimalisme, terughoudendheid, overdaad schaadt, eenvoud, less is more en simpel. Dus is de naam voor de nieuwe geur meer dan ‘gerechtvaardigd’: Simply dat de slogan ‘essence om te dragen’ mee krijgt.

Kun je natuurlijk van elke geur zeggen. Dit wellicht niet, alhoewel je hierover natuurlijk in discussie kunt gaan: ‘Bij Jil Sander leent de huid zich discreet tot een spelletje verstoppertje’, want zij stopt ‘een vleugje sensualiteit in een modestijl gekenmerkt – nou vooruit nòg een keer – door strenge, geometrische lijnen waarbij het motto elegantie is. Bescheiden en verfijnd, intellectueel en sensueel’.

Iets verder in het persbericht maakt de haar zo kenmerkende bescheidenheid plaats voor een boude constatering: ‘Simply presenteert zich als een grote, toekomstige klassieker die de tand des tijd zal doorstaan’. Geurengoeroe antwoordt: ‘Dat is nog maar de vraag, gezien ze like everybody else jaarlijks met een nieuwe geur komt. On verra de komende seizoenen, de komende jaren’.

Draagt de campagne nu al de ‘klassieker in wording’ in zich? Jil Sander: ‘Het beeld is aantrekkelijk – lijkt me logisch – en laat een blijvende indruk achter door zijn zeldzame elegantie, levendige vrouwelijkheid en sierlijke, onderscheidende stijl’. Met dank aan het model – Toni Garrn.

Zij ‘straalt een hypnotiserende schoonheid uit, draagt Simply als een tweede huid – het maakt haar look af’. Zij ‘belichaamt et haar neoklassieke schoonheid en gebeeldhouwde lichaam de Jil Sander-stijl: scherpzinnige, luxueuze en subtiele mode voor een zelfverzekerde persoonlijkheid’. Zij ‘brengt Simply tot leven, raakt de kern van Jil Sander-chic; een mix van architecturaal design en suggestieve sensualiteit’. Knap omschreven, maar zo kan die wel weer.

Draagt de flacon reeds de klassieke potentie in zich? Jil Sander: ‘De minimalistische esthetiek laat haar sporen achter op Simply. Ontdaan van overbodige details, komt het perfect overeen met ‘mijn’ esthetische codes. Het goud contrasteert met de zwarte, horizontale tinten in strakke lijnen. Scherpe verfijning weerspiegelt door de kleur van de geur, een ultra-chic ambergoud gelijk een edelsteen. Dit object van verlangen plaatst rijkdom en terughoudendheid naast elkaar. In de ronde, zachte geometrische vorm weerklinkt de strengheid van zijn grafische karakter’. Nog een keer: knap omschreven, maar zo kan die wel weer.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Maakt de geur zelf de belofte waar uit te groeien tot een nieuwe klassieker? Ich weiß es nicht. Zelfs als ik op het uitgangspunt afga: ‘Simply keert terug naar en verandert de standaardcodes voor damesgeuren: perfect samengestelde rijkheid, verfijnde materialen, evenwichtige proporties en geraffineerde sensualiteit – het zeldzame voorrecht van grote, klassieke geuren’.

Tjongejonge, ‘Jil’ durft wel, maar wat ‘ze’ beweert klopt niet uitgaande van de hoofdrolspeelster in de geur: het (maarts) viooltje. Met haar elegante poederig-zoete noot wordt ze zowel in de niche- als masstigesector vaak met liefde geplukt – zowel voor vrouwen als mannen. Dus in feite nothing new, en mocht Simply haar ambities waar willen maken, dan moet ze het hoofd weten te bieden aan de plenty concurrerende viooltjesgeuren. Ik vraag me dus af of ‘Jil Sander’ en de neus zich wel genoeg verdiept hebben in de materie voor ze besloten de standaardcodes te veranderen.

Neemt niet weg dat het een goedgeslaagde kopie is van het maarts viooltje. Het is één en al poederige, verfijnde en zoetige zachtheid. Simply is een elegant-chic gevlochten viooltjeskrans eerst opgelicht door zongekust en sprankelend bergamot en mandarijn die een fris-knisperende ondertoon krijgen door viooltjesgroen waaruit de bloemetjes groeien, doorgroeien en bloeien. Als je de krans omdraait dan zie dat de viooltjes lichtelijk zijn besprenkeld met droog-poederig, beetje pikant nootmuskaat en dat de worteltjes zijn geplant in een aardse noot van cederhout, patchoeli, vanille en een leerakkoord. Dat laatste had voor mij wat krachtiger gemogen: een viooltje van leer, een leerviooltje zo goed passen bij de vaak ambigu-uitstraling van de ideale Jil Sandervrouw en -man.

RUIK&VERGELIJK

Wat is dat toch met het (maarts) viooltje? Waarom door dichters zoveel bezongen, door componisten zoveel toongezet? Hier een gouden duo. Het gedicht Das Veilchen van Johan Wolfgang Goethe (1749-1832) voorzien van noten door Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791). Luister er eens naar als je Simply en onderstaande pure viooltjes ruikt…

Ein Veilchen auf der Wiese stand,

Gebückt in sich und unbekannt;

Es war ein herzigs Veilchen.

Da kam eine junge Schäferin

Mit leichtem Tritt und munterm Sinn

Daher, daher, die Wiese her und sang

Ach! Denkt das Veilchen,

Wär’ ich nur

Die schönste Blume der Natur,

Ach, nur ein kleines Weilchen,

Bis mich das Liebchen abgepflückt,

Und an dem Busen matt gedrückt!

Ach nur, ach nur

Ein Viertelstündchen lang!

Ach! Aber ach!

Das Mädchen kam

Und nicht in acht das Veilchen nahm;

Ertrat das arme Veilchen.

Es sank und starb und freut’ sich noch:

Und sterb’ ich denn,

So sterb’ ich doch

Durch sie, durch sie,

Zu ihren Füßen doch.

DEZE VIOOLTJES DUS:

Guerlain Après L’Ondée (1906)

Pierre Balmain Jolie Madame (1953)

Geoffrey Beene Grey Flannel (1975)

Lolita Lempicka Lolita Lempicka (1997)

Histoires de Parfums Blanc Violette (2006)

Guerlain Insolence (2006)

Creed Love in Black (2008)

Dsquared² She Wood (2008)

Van Cleef & Arpels Féerie (2008)

Parfums de Nicolaï Violette in Love (2009)

Balenciaga Balenciaga Paris (2010)

Tom Ford Violet Blonde (2011)

Mona di Orio – Les Nombres d’Or – Violette Fumée (2013)

SIMPLY JIL SANDER LOGO

 

CUIR DE RUSSIE – LES EXCLUSIFS – PARFUMEXTRACT CHANEL

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 11, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET C, KLASSIEKERS OPNIEUW GEROKEN, NICHE, PIEDESTAL POUR DES PARFUMS, VINTAGE. Een reactie plaatsen

VAN SUEDE (EDT) NAAR LEER (EXTRACT)

Jaar van lancering: 1924/1983

Laatst aangepast: 11/10/14

Neus: Ernest Beaux, Jacques Polge

Ambassadrice: ‘Mais oui, c’est… ‘

CUIR DE RUSSIE CHANEL PARFUM 3

Decennialang stond Chanel synoniem met parfum. Met name in Europa en de Verenigde Staten: ‘Whenever in doubt… Chanel’. Eigenlijk nog steeds volgens mij. Ondanks dat de markt enorm is gediversifieerd. Ik kan het ‘bewijzen’: ik ontmoette onlangs twee totaal verschillende 40+-vrouwen (beide modern, eigenzinnig en die anoniem wensen te blijven) in Brussel die me vol verbazing antwoorden op mijn vraag – ‘Welke geur gebruik je?’ – gedecideerd zeiden ‘N° 5‘. Geen discussie mogelijk. Dit had niets met ‘lekker veilig’ te maken, maar met een duidelijke voorkeur voor.

Volgens een recent rapport blijkt dat het couturehuis wereldwijd – ook in dé economische tijger van dit moment China – als de belangrijkste parfumspeler wordt gezien. Dat is knap. Terwijl je weet dat er miljoenen flacons over de toonbank gaan, geeft Chanel je toch dat exclusieve, special ‘alleen-voor-jou’-gevoel. Alleen betreft dit parfum in de breedste zin van het woord.

Maar ook in de ware zin – parfum als extract – zet Chanel de toon. Chanel is volgens mij de eerste en voor zover ik weet de enige die de nichelijn Les Exclusifs (eau de toilette qua sterkte) dit voorjaar heeft uitgebreid met een pure parfumversie. Te beginnen met: Beige (2008), Jersey (2011) en 1932 (2013). Bespreek ik binnenkort. Maar wat wellicht niet iedereen weet, ook de vooroorlogse minder bekende parfums van het huis kennen al sinds 1983 weer een parfumextract: N°22 (1922), Cuir de Russie (1924), Gardénia (1925) en Bois de Iles (1926).

De tweede is mijn favoriet en sinds ik het parfumextract ken nog meer. Waarom? Afgezien van de geur ook omdat het voor mij symbolisch het dichtst in de buurt komt van Gabrielle Chanels onorthodoxe karakter. Cuir de Russie is voor mij de beste ‘celebrity fragrance’ ever omdat inhoud en persoon één zijn: beide tegen de conventies is, spelend met clichés van mannelijk en vrouwelijk. Want het leerthema was in de jaren twintig van de vorige eeuw al populair, maar voornamelijk bij mannen. Het sloot naadloos aan bij haar ‘kleed-filosofie’: de klassieke mannelijke garberobe omzetten naar een draagbare collectie voor de vrouw. Een leergeur slot hier naadloos op aan.

Inmiddels een aantal nieuwe Chanel-biografieën verder, wordt mij steeds duidelijker dat Gabriëlle Chanel wellicht op drie manieren in contact is gekomen met Russisch leder. Op de eerste plaats door haar liasion met groot-hertog Dmitri Alexandrovich Pavolovich (neef van tsaar Nicolas II) die een tijdje haar boetiek in Biarritz runde. Op de tweede plaats door haar met liasion Igor Stravinsky (pure speculatie van mijn kant) en natuurlijk door haar ‘in house nose’ Ernest Beaux – van origine ook Rus.

CUIR DE RUSSIE CHANEL PARFUM 1De helaas overleden Mona di Orio vertelde mij ooit dat van het vintage-extract van Cuir de Russie de dierlijke intensiteit afspatte (hoop ik ooit nog eens te ervaren). En dat gevoel had ik dus niet met de eau de toilette-versie. Het extract daarentegen… niet echt über-dierlijk, maar wel ontzettend intens leer. Het laat je leer in al zijn diepte ervaren. Met name door zijn omringende ingrediënten die het laat leven, of eigenlijk laat floreren. Ruikend aan het parfumextract is alsof de revolutionaire vrouw uit de jaren twintig – met Coco Chanel als lichtend voorbeeld – tot leven komt, de bourgoisie én ‘the powers that be’-mannenwereld tartend.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het extract is jazz, is roken voor vrouwen in het openbaar, is je benen laten zien, het heeft een aanstekelijke f***-you moderniteit waar je bijna nostaligisch van wordt. En het is voor mij ook een ‘les in parfum’; Cuir de Russie laat je de essentie van puur parfum ervaren, dat geur meer dan is dan een ‘lekker luchie’. En, de geurengoden zij dank, gevrijwaard van alle marketingclichés (romantiek, liefde, dromen en meer van dit soort bla-bla) waaronder geur tegenwoordig zo gebukt gaat, er bijna onder bezwijkt. Je ruikt er aan en wordt stil. Althans ik.

Zo leuk, Chanels vooroorlogse DNA (‘vette en volle’ aldehyden) begeleidt door een subtiele hesperidennoot van oranjebloesem, bergamot en mandarijn, komen in de opening prachtige, maar droge opening naar voren. Ze preparen het leer, maken het soepel en klaar voor de bloemen zonder de ruige, animale kant (opgeroepen met isobutyl quinoline en styrax) op de achtergrond te duwen. Want leer zonder bloemen blijft ‘stom’. Sterker, de indolen van jasmijn en met name van ylang-ylang laten het leer resoneren, terwijl de roos de bloemennoot versterkt.

Maar een andere bloem verbindt de bloemen nog meer met het leer: een elegante iris die verpakt is in vol en warm ‘tabak-amber’ met een honing-vanille ondertoon. Sensualiteit verzekerd, zonder feminien te worden. Verankering verzekerd door hout: cederhout en vetiver. Zonder – zeg het nog een keer – dat het leer zijn stoere, vileine karakter verliest.

Zo hoort een extract te zijn: een natuurlijke verloop van het hoofdthema waarvan het ene akkoord als vanzelfsprekend in de andere overgaat. Determineren van ingrediënten is dan eigenlijk overbodig, wat telt is het ervaren van een euforie. In dit geval leer als stoer, kordaat maar bovenal als verfijnd statement van eigenzinnigheid.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE CUIR DE RUSSIE CHANEL OLD AD 3

 

 

A*MEN PURE WOOD THIERRY MUGLER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 10, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET A, NICHE IN DE PARFUMERIEKETEN. Getagd: thierry mugler. Een reactie plaatsen

IK HOU VAN HOUT, JIJ HOUDT VAN HOUT, HIJ HOUDT VAN HOUT

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 10/10/14

Neus: Jacques Huclier

A*MEN PURE WOODHet knappe aan Thierry Mugler: hij heeft als een van de weinige modeontwerpers zich helemaal weten te bevrijden van zijn ‘modeverleden’ (en wat voor een prachtige kleding heeft hij gemaakt). Zijn naam wordt nu op de eerste plaats geassocieerd met parfum. De reden: maar weinig designers van zijn generatie die parfum van de eerste geur (Angel uit 1992) zo serieus zijn blijven opvatten.

Natuurlijk is Thierry Mugler ook voornamelijk in it for the money, maar hij heeft zoals veel van zijn concullega’s van zijn parfumdivisie nooit een potje, nooit een zuivere melkkoe, nooit een marketingspeeltje gemaakt en daardoor al zijn geloofwaardigheid op het spel gezet. Hij sleurt je zijn extreme wereld in – ieder keer weer opnieuw. De reden waarom ik in ieder geval altijd benieuwd ben naar zijn nieuwe loten. En hoewel zelf niet meer actief betrokken, waart zijn geest er op een positieve manier nog rond.

Nou misschien niet helemaal in de promoclip (sex sells), wel in de compositie van A*Men Pure Wood: ‘de pure sensualiteit van een houtachtige, oriëntaalse geur’. Niet zo vreemd: ook hierin herken je duidelijk de signatuur van A*Men (1996) dat dit keer een klassiek-mannelijke verdieping krijgt door een overdosis aan ceder- en cipreshout, een typisch Mugler-ingrediënt. Uitermate geschikt voor mannen die A*Men – een gourmandervaring van patchoeli, koffie en vanille – net iets teveel van het zoete vinden. Het hout maakt de compositie strakker en droger. En dat gebeurt heel ingenieus waardoor je met A*Men Pure Wood een ‘bijna niche’-ervaring hebt.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Soms heb ik het gevoel dat ik meer in een geur ruik dan bedoeling is, dat ik nuances meen waar te nemen die helemaal niet aanwezig zijn. Bij opening van A*Men Pure Wood lijkt het net alsof de flacon een tijdje in een schoenpoetsblik opgeslagen heeft gelegen. Ik ruik smeuïg schoensmeer, een licht terpentijnachtig en metaalachtige noot, en tegelijkertijd ook een alcoholische toets die richting cognac gaat. Wonderlijk en verrassend.

Het is volgens mij het effect van A*Men die eerst zijn noten vrijgeeft maar snel contact zoekt met het hout, alsof die eerste noten in eerste instantie dienen als ‘gourmandlak’ voor het heftige hout. Dat laklaagje verdwijnt geleidelijk (maar niet helemaal) om het ceder- en cipreshout ‘dubbel volop’ kans te geven zich te ontplooien. De eerste droog en zonnig, de tweede hetzelfde maar met een groen-vegetaal en zelfs rokerig, ‘verbrand’ randje. Eindresultaat: een chic-stoere mannengeur.

ERIK ZWAGA THIERRY MUGLER LOGO

WILD DSQUARED2

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 9, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET W. Getagd: dsquared2. Een reactie plaatsen

ONTKETENDE VERLATING

OF: HOE WILD IS WILD?

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 09/10/14

Neus: Daphné Bugey Annick Menardo

Ambassadeur: Silvester Ruck

Fotografie en videografie: Steven Klein

Flaconontwerp: Dean en Dan Caten?

WILD DSQUARED2 1Marketing: een behoefte latent aanwezig in de consument aanwakkeren, hem met een product het gevoel geven dat hij het heeft – early adopter – of dat hij alsnog moet hebben ter onderstreping van zijn identiteit: early adapter. Dus wordt de laatste tijd de man een oergevoel aangepraat die hoe meer urban en ‘verstedelijkt’ hij is, des te dieper hij het voelt. Of beter gezegd: het gemis er aan.

Kun je wel een baard laten staan, kun je je wel ongeciviliseerd gedragen (wild koken), kun je je wel ruig kleden (neem Raw van G-star), maar dat is alleen maar verpakking. Onder dit alles ‘is een vaag getrommel van rebellie hoorbaar dat diep van binnen komt. Dat drijft hem te zoeken naar zijn eigen vrijheid. Deze magnetische kracht trekt hem aan en brengt hem naar de plek waar hij eindelijk vrij is’. Dit beweren in ieder geval Dean en Dan Caten en koppelen dit verlangen naar puur, echt en ongerept aan Wild.

Klinkt heel geloofwaardig het volgende: ‘Voor ons heeft geur een emotionele connectie met wie we zijn, het onthult een gekoesterd verlangen of droom – de reden waarom Wild zo’n wezenlijke link vormt tussen ons en de Dsquared2-ideologie. Leven in complete vrijheid en geest is de meest ultieme en authentieke vorm van zelfexpressie – wij zijn er door gefascineerd’.

En dat zie je dus terug in de ‘wilde geest’ van de lange en transparante flacon die, heel eigenaardig in dit geval, het tegenovergestelde is van wild aldus het persbericht: ‘Elegant vormgegeven met zachte lijnen die langzaam overgaan in schouderrondingen, gedecoreerd met zwarte dop en voorzien van zwart leer geïnspireerd op paardenteugels en -zadels. Dit gedurfde ontwerp onderstreept het contrast van de in de flacon gevangen ongetemde geur en geeft de filosofie van Dsquared2 weer: ongeremde sexappeal chic en modern vertaald’.

En dat zie je dus terug in de campagne: ‘Als symbool van vrijheid wordt een ongezadelde zwarte hengst afgebeeld met glanzende, welgevormde spieren – een beeld van elegantie en kracht. De kracht van het paard gecompleteerd door de naakte torso Silvester Ruck. De intieme beelden zijn niet geposeerd (ha-ha-ha!), maar laten momenten van ontketende verlating zien’. Ontketende verlating… is dat het gevoel dat de man gevangen in zijn stedelijk korset nu zoekt…

Maar het is allemaal wel weer helemaal conform Dsquared2’s esthetiek: ‘Beelden die verder gaan dan de conventionele grenzen van de mode-industrie’. En die zijn in geval van Wild wel erg homoporno-cliché, bijna ouderwets. Zie foto’s van de lancering: http://www.thefashionisto.com/dsquared2-wilds-leather-harnesses-wild-celebration/. Hier is zeker geen sprake van Little Britains’ Davy Thomas’ ‘only gay in the village’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

SANTOLINA HEILIGENKRUIDEn dat ruik je dus in de geur: ‘Wild reflecteert de verlangens van de man en zijn connectie met de natuurlijke en stedelijke wereld rondom hem, en de vrijheid om zijn sensualiteit en diepste verlangens te uiten’. Wild is ‘een overweldigend parfum dat een vrije, wilde ziel aankondigt’.

Nou, heel heerlijk gezegd: dat valt nogal mee. Potion Royal Black (2013) was voor mijn gevoel heel wat krachtiger en meer ‘oer’. Wat ik eerder vind opvallen: de geur heeft die typische,transparante ‘frisse vrijheid’ kenmerkend voor Dsquared2-geuren (Potion Royal Black uitgezonderd) en die met een beetje fantasie de sensaties van de uitgestrekte wouden van Canada (het geboorteland van de tweeling) oproept.

Dat ruik je vooral in de opening, voorgesteld als een onverwachte rit. Die is groen, kruidig, waterig, hars en anders fris. En dat komt met name op conto van de heiligenbloem en/of cipressenkruid (foto). Nog minder bekend als santolina maar bekender als cotton lavender. Laatste verraadt een beetje de geur van deze laagbijdegrondse bodembedekker, is alleen donkerder, aardser door zijn kruidige harsnuance.

Daarna wordt het ‘zorgeloos rijden’ met twee ingrediënten die Geurengoeroe ‘van nature’ wild maken. Opoponax: van nature donker, honing-zwoel en kruidig met een bijna dierlijke beroering. Cistus labdanum is iets minder dierlijk, meer zwoel-musky en in zuivere vorm met aardse ondertoon. Dsquared2 spreekt van een mannelijk en krachtig effect. Maar ook hier: valt wel mee. Komt wellicht doordat in plaat van cistus labdanum neolabdanum is gebruikt.

In de basis wordt de passie ‘bevrijd’. Wil zeggen: het amberspoor van het hart wordt doorgetrokken met de sensualiteit van plantaardig amber – dat volgens mij niet bestaat en ‘de primitieve en diepe noten’ van humus. Denk aan verrot-vochtige, in ontbinding zijnde bladeren die uiteindelijk weer aarde worden. Maar dat ruik je niet echt, eerder een mineraal-vochtig effect. Het eindresultaat: ‘de ontdekking van het onverwachte’. Daar kan ik in meegaan: de ingrediënten klinken verrassend genoeg, alleen wordt het te ‘geciviliseerd’ uitgevoerd, het ruig-wilde aspect is er uitgefilterd. Was dit gebeurt, dan had je een echt nicheparfum gehad. Paard, zweet, naakt (model), huid schreeuwt eigenlijk om één aroma – leer.

DSQUARED WILD 2

 

DEAR ROSE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 7, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET B, GEURENALFABET I, GEURENALFABET L, GEURENALFABET S, NICHE, PORTET. Een reactie plaatsen

UIT NAAM VAN CHANTAL EN ALEXANDRA ROOS

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 07/10/14

Neus: Fabrice Pellegrin

DEAR ROSE LOGOIk wist dat ze een keer zou terugkomen. Wie? Chantal Roos. Roos who? Een nu fameuze parfumvrouw die door toeval het vak is ingerold. Tenminste als ik me het goed herinner: in ‘haar vorige leven’ – haar leeftijd is ondanks de openheid van internet nog steeds een goed bewaard geheim – was ze stewardess die werd ontdekt als model. Van het een kwam het ander. Eerst bij Coty, vervolgens hielp ze Yves Saint Laurent als parfumhuis groot, wat zeg ik mega, te maken: Opium (1977), Kouros (1981), Paris (1983), Jazz (1989).

Toen werd ze in 1992 door Shiseido gevraagd of ze een Europese tak (Beauté Prestige International) wou opzetten. Ze begon met een potlood en papier en schreef daarop twee namen: Jean Paul Gaultier en Issey Miyake. Do we need say more: nu bijna niet meer weg te denken in de parfumerie.

Haar slimme marketing- en trendgevoel zei haar dat zomer- en wintervariaties en andere eenmalige ‘teasers’ van een geur wel eens kans van slagen zou hebben. Gaultier en Miyake kwamen dus als eerste met zomergeuren – het zette de parfumwereld op zijn kop. Volgens sommigen for good, volgens anderen for worse. Het is een van de verklaringen voor aanhoudende parfumtsunami. Ze ging in 2000 weer terug naar Yves Saint Laurent dat inmiddels was overgenomen door de Gucci-groep. In 2008 werd Chantal Roos independent director of InterParfums – ontwikkelt de geuren voor Balmain, Boucheron, Jimmy Choo, Karl Lagerfeld, Lanvin, Montblanc, Paul Smith, Repetto, S. T. Dupont en Van Cleef & Arpels.

En nu werkt ze sinds kort, op uitnodiging van Nino Amadeo voor Reminiscence. Roos zorgde voor een upgrading van het parfumhuis resulterend in Love Rose en White Tubéreuse (beide 2014). Geheel toevallig is deze samenwerking niet. Roos’ haar dochter Alexandra was al ‘chef de produit parfum’ bij Reminiscence. Je voelt het waarschijnlijk al komen: zo ontstond het idee bij moeder- en dochterlief voor een eigen parfumlabel.

Nu nog een goed, geloofwaardig en ander marketingverhaal. Laat dat maar aan Chantal Roos over. Alexander: ‘We keken elkaar aan met een optimistische grijns en zagen duidelijk dat we een ontdekking hadden gedaan. Alsof alles altijd al zo was geweest, uitgedacht, begrepen. De muziek, de parfums, het talent, de kennis en de passie. We spraken over het geluk van samenwerken’.

Chantal&AlexandraRoos_2Dear Rose is parfum gemaakt door vrouwen voor vrouwen: ‘De tijdloze aanwezigheid van een vrouw in al haar bewegingen, woorden en wensen. De uitdrukking van een alledaagse vrouw, in regen en wind, in een taxi, ’s nachts op straat, tijdens de blanke ochtenden en de opgaande zon. Onuitgesproken aspecten van liefde in alles wat ze durft’.

Ik word bijna ‘overvrouwd’ door emoties… En het volgende snap ik niet, maakt het verhaal wel heel erg marketing-prozaïsch en voor elk wat wils: ‘Vijf parfums, vijf manieren om een hoed te dragen, om je benen over elkaar te kruisen, om te glimlachen’. Komt dat omdat ik een man ben?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Geen slechte geuren in mooie flacons (wel een beetje merkwaardig sfeerbeeld of ligt dat nu aan mij…). Sierlijk, vertrouwd, vrouwelijk met soms een, onverwachte stoere toets. Het kwintet houdt het voor mij midden tussen Etro en Reminiscence – toegankelijke niche dus. Chantal Roos ziet het zelf volgens een tv-interview op de Franse televisie – Paris est à Vous – als ‘parfums d’exceptions’ en geeft haar huis twee jaar zich te bewijzen en zal ondertussen met nieuwe geuren nieuwe verhalen vertellen…

Maar we beginnen met A Capella. De inspiratie: ‘De dag begint, terwijl het zonlicht me wakker maakt in een groot, wit bed spreid ik langzaam mijn vleugels en strek mijn hand naar je uit, naar de nieuwe dag die roept’. De geur: rozenknopabsolu met knisperend groene klimop op een basis van licht en wit hout. De rozenknop ruikt zoals je je rozenknop voorstelt: jong, groenig, beetje confiture met een dauwachtige impressie. Leuk is dat de klimop de groenigheid van de rozenknoop versterkt waardoor het meer een aquarelschets van een roos is dan in ‘olieverf’.

I LOVE MY MAN DEAR ROSEI Love my Man. De inspiratie: ‘Rood… verliefd op de liefde. Voor eeuwig verliefd. Ik zing hardop. Rozen zijn rood mijn liefde. Rozen zijn rood’. Ofwel: ‘Aangename, innemende Bulgaarse roos en centifoliaroos met een fluistering van kaneel omhuld door tonkaboon en sandelhout’.

Dit is een ‘boudoirroos’ die zich direct presenteert. Geen frisse opening – dat duurt veel te lang. Het verleiden begint direct: dus vanaf spray één heel veel zoete roos die eigenlijk direct wordt ingepakt als een snoepje want je ruikt ook snel de poederig-zoete noten van kaneel en tonkaboon die het geheel in een oosterse sfeer trekken.

Bloody Rose. Leuke naam. Je ziet als het ware de rode druppels van de rozenbladeren vallen. De inspiratie: ‘Vrijheid. Ik durf te kiezen van wie ik houd. Ik maak mijn keuze en ik hou van jou. En als je van me houdt, bescherm jezelf dan’. Een losse balans van ylang-ylang en oranjebloesem op een bed van wierook en patchoeli’.

De opening is heel zoet, maar tegelijkertijd ‘zurig’. Mooi gedaan. Heeft iets aangenaams ouderwets zonder tuttig te worden. Als je het geheel even op je huid laat rusten, ruik je vooral de ylang-ylang maar minder overrompelend zoals je van de ‘bloem der bloemen’ gewend bent. En door de poederige allure, ruik ik niet wat je je bij wierook en patchoeli voorstelt. Ze verankeren de geur maar heel licht, zonder een hoofdrol op te eisen, zonder donker en rokerig te worden… en ik blijf me verbazen over het poeder – doet met denken aan amandel, vanille en heliotroop.

Sympathy for the sun. De inspiratie: ‘Mijn voetafdruk in het zand weggespoeld door een golf. Mijn ogen verdwalen in het donkerblauwe water. Blootsvoets in de warme wind, onder de brandende zon wacht ik op jou – kom, vind me’. Opgeroepen met een ‘boeket van zonnige hespiriden op een duo van jasmijn en pioenrozen versterkt door een snufje zout’.

Mooi strak-klassieke, frisse opening zonder cologne te worden. Eerder een verfijnd-frisse sluier die bloemen van de citrusvruchten benadrukt. Leuk dat je eerst de jasmijn en daarna de pioenroos ruikt die vervolgens in elkaar opgaan en worden vastgehouden door eikenmos. De zouttoets is niet dissonant, geeft eerder het idee dat de bloemen in de buurt van een strand bloeien.

DEAR ROSE KWINTETLa Favorite – mijn favoriet. De reden: duidelijk, krachtigste en helemaal nu die je – eerst de inspiratie – ‘aan het einde van een grijze dag in slaap laat vallen, dromend van Sheherazade in een hotelbar waar een kruidenverkoper vertelt over zijn reizen, kostbare houtsoorten en onstuimige essenties. Als je wakker wordt, ben je onder invloed van hun betovering, en vertrekt’.

Ofwel, ‘Een exotische reis waarin roze peper en saffraan gecombineerd worden met de mysterieuze, dierlijke diepte van oud en patchoeli’. De meest interessant opening van het kwintet, het meest niche. Het lijkt alsof een vleugje likeur in de opening borrelt. En als je diep doorruikt ga je bijna niezen van de roze peper. Saffraan – zoet, stroevig, kruidig – geeft de roze peper een chic kader. Hier achter verbergt zich de kruidige, dierlijke diepte die echter  terughoudend is. niet te pushy, niet al te verzwelgend oosters maar wel present deze gladde mix van oud en patchoeli.

DEAR ROSE LOGO

 

PATCHOULI IMPERIAL – LA COLLECTION DE CHRISTIAN DIOR – DIOR

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 7, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET P, NEO NICHE. Getagd: François Demachy, patchoeli. Een reactie plaatsen

PATCHOELI-PERFECTIE VOLGENS FRANÇOIS DEMACHY

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 07/10/14

Neus: François Demachy

PATCHOULI IMPERIAL DIOR

We blijven even in verheven sferen. Want de patchoeli van Dior voelt zich even verheven als de thee van By Kilian: keizerlijk. Dit zegt het persbericht – vrij vertaald vanuit het Engels: ‘Vol potentie, patchoeli is een belangrijk ingrediënt sinds de oprichting van het couturehuis in 1947. Overlopend van elegantie, François Demachy’s Patchouli Impérial, brengt een hommage aan dit legendarische, oriëntaalse ingrediënt met noten even zwoel als geraffineerd. Patchoeli is het meest animaal van alle plantennoten met een ongeëvenaarde verfijning’.

Alleen, zoals met zoveel andere ‘solo-patchoelies’, vind ik Patchouli Impérial geen volwaardige geur in de zin van dat het eerder voor mij een basisingrediënt is dat warmte, diepte en bosachtige broeïerigheid aan een compositie geeft.

De geur is goed, elegant en zal, moet door elke patchoeli-afficionado welwillend besnuffeld worden. Alleen voor een niche-editie had ik meer verwacht waardoor je de gefermenteerde bladeren van patchoelistruik in een ander, meet innovatief licht krijgt gepresenteerd. Ik kan me een patchoeli indenken die de animale noot ongehoord versterkt – denk civet, denk bevergeil. Of patchoeli als een verstikkende ‘bloemenmoesson’ – denk ylang-ylang, denk jasmijn overlopend van indolen. Hierop voortbordurend en om in de ‘Diorparfumerie’ te blijven, layer je Patchouli Impérial met Miss Dior Le Parfum (2012) dan merk je dat de vanillenoot van deze geur een stoer-krachtige verfijning krijgt. En dat geldt ook voor Addict (2002) die wordt hierdoor minder cliché oriëntaals.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

COLLECTIETROPENMUSEUM HET OOGSTEN VAN PATCHOELI OP BOUWLAND LADANG BIJ TENOM ATJEH NOORD SUMATRAMaar ook puur valt Patchouli Impérial best te pruimen. Dat ik laatste bijna gedachtenloos schrijf heeft te maken met het feit dat de geur een eigenaardig, verrassend likeureffect heeft die doet denken aan – inderdaad pruimen, geconfijt weliswaar. En ook moet ik denken aan pruimtabak – want de verwerkte Indonesische patchoeli (zie ‘vintage’-oogstfoto) heeft ook iets dat doet denken aan tabak – ‘verbrand-vanillezoet’. Eveneens aangenaam.

Dat ervaar je alleen niet direct en letterlijk. En is waarschijnlijk een kwestie van de som der delen aangezien deze twee geurnuances niet als ingrediënten worden opgevoerd. Eerst is er een licht-subtiele en zeer zuivere bergamotopening die doet denken aan Guerlains Shalimar (1925) voor de patchoeli in al zijn verhevenheid begint te broeien en te ‘zwoelen’.

Niet diep in het bos, maar meer in een open veld waar de zon vrij spel heeft en volbegroeid is met kruiden, met name koriander. Die maakt de patchoeli pittig. Maar toch, voor mij heeft François Demachy zijn taak iets te gedisciplineerd opgevat, heeft hij zijn strak-klassieke teugels niet kunnen, of willen laten vieren.

DIOR LOGO

 

Berichtennavigatie

← Oudere inzendingen
Nieuwere berichten →
  • Meest recente berichten

    • LEEFTIJDSDISCRIMINATIE VERPLICHT?
    • NILA DOUCE ORENS
    • GEURVERSTERKERS BY SKINS 
    • DARK VINYL MUSK BOHOBOCO
    • GIFTIGE GEUREN
    • MON VETIVER ESSENTIAL PERFUMES
    • LA ROSE DE ROSINE LES PARFUMS DE ROSINE
    • DELIZIA OSCURA CALAJ
    • GEURENDE SCULPTUREN
    • MY BEST FRIENDS FRAGRANCE
  • Archief

  • Categorieën

    • AANBIEDINGENBAK
    • ACHTERGROND
    • CELEB FRAGRANCES
    • ECO
    • EDUCATIE
    • ENTERTAINMENET
    • ENTERTAINMENT
    • GEUR IN DE MEDIA
    • GEURENALFABET A
    • GEURENALFABET B
    • GEURENALFABET C
    • GEURENALFABET CIJFERS
    • GEURENALFABET D
    • GEURENALFABET E
    • GEURENALFABET F
    • GEURENALFABET G
    • GEURENALFABET H
    • GEURENALFABET I
    • GEURENALFABET J
    • GEURENALFABET K
    • GEURENALFABET L
    • GEURENALFABET M
    • GEURENALFABET N
    • GEURENALFABET O
    • GEURENALFABET P
    • GEURENALFABET Q
    • GEURENALFABET R
    • GEURENALFABET S
    • GEURENALFABET T
    • GEURENALFABET U
    • GEURENALFABET V
    • GEURENALFABET W
    • GEURENALFABET X
    • GEURENALFABET Y
    • GEURENALFABET Z
    • IL GIARDINO PROFUMATO
    • IN MEMORIAN
    • INTERESSANTE EN TIJDLOZE COLUMNS VAN ERIK ZWAGA 2005
    • KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN
    • KLASSIEKERS IN DE AANBIEDINGENBAK
    • KLASSIEKERS OPNIEUW GEROKEN
    • KLASSIEKERS VAN DE TOEKOMST
    • LIMITED EDITION
    • MASSNICHE
    • MASSTIGE
    • MOET JE ECHT RUIKEN
    • NEO NICHE
    • NICHE
    • NICHE IN DE PARFUMERIEKETEN
    • NIEUW! NIEUW! NIEUW!
    • NIEUWE KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN
    • NOSE JOB: PERFUMERS THAT MATTER(ED)
    • OPVALLEND PARFUMNIEUWS
    • OUDE FILMS MET PARFUMINFO
    • PARFUM = PARFUN
    • PARFUM IN DE MEDIA
    • PIEDESTAL POUR DES PARFUMS
    • PORTET
    • PORTRET
    • TAX FREE
    • TRENDANALYSE
    • TRENDS TOEGELICHT
    • Uncategorized
    • VINTAGE
    • WAT RUIK IK EIGENLIJK?
    • ZOU VERBODEN MOETEN WORDEN OF NIET?
  • Meta

    • Account maken
    • Inloggen
    • Berichten feed
    • Reacties feed
    • WordPress.com
Blog op WordPress.com.
GEURENGOEROE
Blog op WordPress.com.
  • Abonneren Geabonneerd
    • GEURENGOEROE
    • Voeg je bij 126 andere abonnees
    • Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
    • GEURENGOEROE
    • Abonneren Geabonneerd
    • Aanmelden
    • Inloggen
    • Deze inhoud rapporteren
    • Site in de Reader weergeven
    • Beheer abonnementen
    • Deze balk inklappen
 

Reacties laden....