CHAROGNE ETAT LIBRE ORANGE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 26, 2013
Geplaatst in: GEURENALFABET C, NICHE. Getagd: , , , . Een reactie plaatsen

QUA BEELDVORMING: VERVELEND KRENG, HEKS, TEEF, VISWIJF, LOEDER, FEEKS, HAAIBAAI, HELLEVEEG, VALS WICHT, TRUT, TROELA, KLIER, SMEERLAP, SCHURK, SCHOFT, STUK ONGELUK, MISPUNT, ELLENDELING

QUA UITWERKING: BOCHT, ROTZOOI, TROEP, SMERIG SPUL

Jaar van lancering: 2008

Laatst aangepast: 26/09/13

Neus: Shyamala Maisondieu

Illustratie: Ich & Kar

Concept & realisatie: Etienne de Swardt

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE CHAROGNE ETAT LIBRE ORANGE ILLUSTRATION‘De huid is zacht en warm, op sommige plaatsen bijna transparant als een lelie. Smekende flirts vermengd met preutsheid – schoonheid onthult haar innerlijk, durft zich bloot te geven zoals ze werkelijk is. Naakt in overtreffende trap. Het is het perfecte moment. Rijp vlees wachtend om verzwolgen te worden. Angstloos wacht ze in volledige stilte op het moment dat de fatale aantrekkingskracht in werking wordt gezet. Ze is een dociel en berustend slachtoffer’.

Dat belooft wat! En inderdaad: ‘Het beest is niet ver meer. Hij heeft zijn val uitgezet, en kenner als hij is, anticipeert op het moment als hij bezit neemt van haar essence. Voor hem heet deze prooi ‘verlangen’ en maakt zich haar volle vrouwelijkheid volledig eigen. De geur begint te werken. Nog even en het hart smelt, verspreidt haar vanillenoten, leer smelt in een balsem om zijn kostbare, zongekuste en stimulerende aroma’s tSe verspreiden. Genadige pesticide. Geloof in het beest, deze omhelzing met de smaak van eeuwigheid. Hoe heb je het ooit zonder kunnen stellen?’

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE CHAROGNE ETAT LIBRE ORANGE FLACONJa, ze kunnen er wat van de tekstschrijvers van Etat Libre Orange – lijkt het wel of ze een masterclass in ‘parfumprietelatuur’ bij Serge Lutens hebben gevolgd. Lekker vrij associëren, gewoon opschrijven wat je invalt… past in ieder geval perfect in de filosofie van het huis: vreemd doen om het vreemd doen, hopende dat het iets teweeg brengt.

Kan de consument zich er iets bij voorstellen, dan tant mieux. Niets? Dan tant pis. Dan resteert gewoon de geur. En die vind ik boeiend. Zoals zoveel geuren van dit huis, die door de mallotige invalshoeken, zo vaak het ‘uitzicht’ op de essentie blokkeren. Onderga ga je ze gewoon, zonder de pr-talk, dan word je als liefhebber toch vaak verwend.

Zo ook met Charogne. Kun je vertalen met – heeft u even – vervelend kreng, heks, teef, viswijf, loeder, feeks, haaibaai, helleveeg, vals wicht, trut, troela, bocht, rotzooi, troep, smerig spul, klier, smeerlap, schurk, schoft, stuk ongeluk, mispunt, ellendeling. Dat belemmert wel de olfactieve interpretatie en die is voor mij…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

… niet wat je aan ingrediënten krijgt opgesoupeerd: bergamot, kardemon, gember en roze peper in de opening. Lelie, jasmijn, ylang-ylang en osmanthus in het hart. Vanille, wierook, styrax, cistus labdanum, ambrette en musk in de nasleep. Mijn eerste indruk: ruig leer ingewreven met kaneelessence. En dat geeft wel een prettige sensatie.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE STYRAX BENZOINEAls ik diep doorruik, neem ik ook gember en roze peper waar, die elkaar mooi versterken. Eveneens de ylang-ylang en zowaar osmanthus. Maar het gaat in Charogne om de basis.

Styrax (foto), verantwoordelijk voor de leernoot, wordt versterkt door cistus labdanum en ‘gerookt’ door wierook, sierlijk ondersteund door de zoetmakers vanille, ambrette en musk. De geur roept voor mij helemaal niet op wat alle betekenissen (zouden moeten) oproepen.

Geen ‘smerig spul’ bijvoorbeeld. Voor mij is de geur eerder – om in de ‘sfeer’ van de naam te blijven – elegant vilein. Maar als Etat Libre Orange de link had gemaakt met een gekke, nichterige bakker in het bcbg-circuit in Parijs die zoete broodjes bakt in zeer seksueel expliciete vormen, had ik het ook geslikt. Want Charogne is voor mij eigenlijk een ‘gourmandervaring’. Aangenaam dat wel: suikerbrood met kaneel gebakken ‘in leer’.

RUIK & VERGELIJK

Geurengoeroe en Etat Libre Orange tot nu toe. De meer recente lanceringen volgen spoedig, want de geuren zijn in Nederland, na te zijn verdwenen bij Skins, dit jaar met open armen ontvangen door http://www.parfumaria.com:

Etat Libre Orange Divin’Enfant (2006)

Etat Libre Orange Encens & Bubblegum (2006)

Etat Libre Orange Jasmin & Cigaret (2006)

Etat Libre Orange Je suis un Homme (2006)

Etat Libre Orange Putain des Palaces (2006)

Etat Libre Orange Sécrétions Magnifiques (2006)

Etat Libre Orange Rossy de Palma Eau de Protection (2007)

Etat Libre Orange Tom of Finland (2008)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE LOGO ETAT LIBRE ORANGE

BRIT RHYTHM BURBERRY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 26, 2013
Geplaatst in: GEURENALFABET B, GEURENALFABET R. Getagd: , , , . Een reactie plaatsen

POPPARFUM: BRITT GOT RHYTHM

WHO COULD ASK FOR ANYTHING MORE? I!

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 26/09/13

Neus: Anne Flipo, Olivier Polge, Dominique Ropion

Model: George Barnett (These New Puritans), Suki Waterhouse

Concept & realisatie: Christopher Bailey

Fotografie/regie: onbekend

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE BRIT RHYTHM BURBERRY MODELVeel parfumhuizen geloven in het gebruik van rockbands om hun geuren street credibility te geven. Snerpende gitaren, vette drums en aanstellerig gillende stemmen verpakt in een catchy commercial, moet de consument in de straat overtuigen dat deze huizen hipcoolchill zijn, ondanks hun chique en ‘posh’ status.

Klassieke en stemmige muziek, maakt plaats voor Hysteria van Muse in Guerlains Insolence (2006) of meer recent: Calvin Kleins Down Town (2012) wordt begeleid door de Yeah Yeah Yeahs. Hip, maar nog steeds achtergrondmuziek. Een wijs besluit, want dat je parfum muzikaal niet echt de volle laag kunt geven, bewijst het matige succes van Tommy Hilfigers Her Freedom en His Freedom (1999) ter ondersteuning van de tournee van The Rolling Stones en het jammerlijk geflopte Loud (2010) ter ondersteuning van Hilfiger himself.

Burberry, of beter gezegd, Christopher Bailey wil net zoals hij dat succesvol met de klassieke ruit en trenchcoat deed, parfums ook een eigentijdse beat geven. Sommige heel specifiek muzikaal: Brit for Men (2004) is een ode op – daar heb je’m weer – Mick Jagger, The Beat (een voor haar, een voor hem uit 2008) is geïnspireerd op die spannende, broeierige, best wel geile wereld die pop, die rock heet en alles in zich heeft wat de anti-bourgoisjeugd van lang geleden, toen, gisteren en vandaag associeert met living down the fast lane. Drank! Seks! Drugs! Het liefst gecombineerd. Dat gaat de parfumindustrie net iets te ver, dus wordt dit verlangen netjes en smaakvol verpakt. Dus het blijft bij suggestie anders wordt het te plat en parfum heeft van dit vooroordeel al zo veel last.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE BRIT RHYTHM BURBERRY FLACONOok bij Brit Rhythm draait het om de fans, het publiek: ‘Sexy en provocerend, Brit Rhythm is geïnspireerd door het enthousiasme en de adrenaline van live muziek en de energie van het publiek’. Merkwaardig: zie je in de promotieclip nauwelijks terug. Zijn meer de spannende verwachtingen vlak voor een optreden gezien vanuit de ‘models turned popstars’. Natuurlijk ontbreekt de klassieke rockchick niet. Een droom, een fantasie die voor veel zangers en zangeressen op weg naar faam nooit uitkomt, gezien het keiharde en mededogeloze afserveren door al die Idols-jury’s wereldwijd. Misschien biedt Brit Rhythm dan een schrale troost.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Inderdaad, ingrediënten worden vaak vergeleken met muzikale noten die samen een compositie leveren. Alleen bestaan er ingrediënten waarbij je direct aan muziek moet denken? En dan niet viooltje, viool. Misschien peper. Als symbool voor pit, kracht en energie. Misschien leer. Als symbool voor stoer, ruig en onaangepast, zoals de zanger in deze promotieclip draagt.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE TONKABOONDrie neuzen werkten aan Brit Rhythm: Anne Flipo, Olivier Polge en Dominique Ropion. De ingrediënten klinken veelbelovend, niche en als je wilt onorthodox (symbool voor de rockwereld). Want geen frismakers, geen bloemen. Wel: basilicum, verbena, kardemon, jeneverbes, leer, patchoeli, styrax, cederhout, wierook en tonkaboon. Je kunt je, zonder de geur te hebben geroken, er iets bij voorstellen. Intense, bijna etherische groenheid overgaand in kruidigheid, overgaand in sensueel-stoere mannelijkheid.

Alleen komt het niet uit de verf. Het lijkt alsof de neuzen het niet eens konden worden. Brit Rhythm blijft steken in marketingveiligheid, durft niet, bang als ‘men’ (Burberry?, Bailey?) is om de gemiddelde klant in de gemiddelde parfumerie voor het hoofd te stoten. Maar het gaat in eerste instantie toch om de Burberry-klant? Of in ieder geval om een klant met iets van een Burberry-affectie?

Het resultaat: een groene opening met nadruk op een scherpe kardemon-variatie transformerend in een suggestie van leer en rokerig hout (wierook, dat niet) overschaduwd door een overdosis tonkaboon met rumeffect. Ik zeg: ‘Onderschat de gemiddelde klant niet’. Die schrikt niet zo gauw meer, zeker niet de rocker die zoekt naar een serieus ‘rockparfum’. En geloof me: was Brit Rhythm gemaakt met de verfijning van de Burberry Prorsum-collectie in gedachten, dan was er een statementgeur gekomen meer passend bij het nonetheless chique uitstraling van het merk, en een onderscheidende geur die het merk volgens mij nu nodig heeft.

RUIK & VERGELIJK

Anne Flipo, Olivier Polge en Dominique Ropion kennen elkaar van:

Lancôme La Vie est belle (2012)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE BRIT RHYTHM BURBERRY MOOD

DARLEY PARFUMS DE MARLY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 25, 2013
Geplaatst in: GEURENALFABET D, NICHE. Getagd: , , , . Een reactie plaatsen

PARADEPAARD, PARADEPARFUM

Jaar van lancering: 2012

Laatst aangepast: 25/09/13

Neus: Francis Deleamont

Concept & realisatie: Julien Sprecher

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE DARLEY PARFUMS DE MARLYDat je het weet: Darley werd net zoals Pegasus (2013) van Parfums de Marly vernoemd naar een paard (zie schilderij onderaan). Het verschil: Pegasus is fantasie, Darley is ‘realiteit’. Wil zeggen: heeft echt geleefd. Zijn lokale naam: Ras el Fedowi, ofwel ‘de koppige’. Zijn Engelse naam: Darley Arabian.

Het nobele dier schijnt in 1700 in Syrië te zijn geboren – niet als volbloed Arabier; een van zijn voorvaderen was een Achal-Tekkenir; een ras dat zowel in Syrië als in Iran voor de rensport werd gefokt – en werd op vierjarige leeftijd gekocht in Aleppo van sheik Mirza door Thomas Darley.

Die was consul voor koningin Anne van Engeland voor het Middellandse Zeegebied die Darley Arabian naar zijn vaderland verscheepte om te ‘werken’ voor zijn broer als fokpaard. Zijn prestatie op dit gebied was verbluffend en onovertroffen als je de overgeleverde verhalen moet geloven: veel van zijn nakomelingen ontwikkelden zich tot de snelsten ter wereld (in  95 procent van de huidige gefokte racepaarden is zijn nobele bloed nog te traceren) die op veilingen nog steeds voor miljoenen van eigenaars wisselen – waaronder de voor zijn tijd onoverwinbare ‘achterkleinzoon’ Eclipse (1764-1789). Darley Arabian overleed op dertigjarige leeftijd.

Hoe vertaal je dit in een geur? Mijn associatie over het algemeen met paarden in combinatie met parfum moet iets ruigs, iets animaals, iets oer hebben. Een wereld die ruikt naar stallen, leer, zweet en zelfs naar excrementen (denk aan echte musk, denk aan echte castoreum) vermengd met de geur van weilanden (gras, hooi, zon) en bossen (vochtig, hout) waardoor deze edele dieren galopperen. Francis Deleamont koos voor iets anders…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE LAVENDEL… en wel voor een zeer klassieke, zeer beschaafde maar sensuele varengeur met lavendel (foto) als stralend middelpunt. Elegant uitgevoerd dat wel. Dus een frisse opening van citroen en bergamot die een moderne toets krijgt door het toevoegen van munt.

Dan komt de lavendel tevoorschijn, alleen – gelukkig – wordt deze zonnige noot, versterkt door rozemarijn, niet al te oppermachtig, niet te ‘fris gewassen’. Want roos en oranjebloesem maken haar zoeter, bloemiger en voller, en kaneel geeft haar een mooie kruidig-zoete ondertoon. Maar het is vooral in de basis waarin lavendel aantoont dat ze sensueel kan worden. Bosachtige nuances van sandelhout, guaiac en patchoeli dompelen zich graag onder in een warme gloed van amber en tonkaboon.

RUIK & VERGELIJK

Meer weten over Parfums de Marly en dus de fascinatie voor paarden en parfum, zie:

Parfums de Marly Ispazon (2012)

Parfums de Marly Meliora (2013)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE DARLEY ARABIAN

EPICE MARINE – HERMESSENCE – HERMES

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 24, 2013
Geplaatst in: GEURENALFABET E, NEO NICHE. Getagd: , , , . Een reactie plaatsen

‘EEN BIJTEND GEDICHT; BOODSCHAPPER VAN STUIFWATER, VAN KOORTS’

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 24/09/13

Neus: Jean-Claude Ellena (Olivier Roellinger, samen op de foto onder)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE HERMES EPICE MARINE MOODOnlangs stond in de modespecial van de Volkskrant een interview met Miucia Prada, Karl Lagerfeld én een flinke reportage over hoe de tassen van Hermès worden gemaakt. Klinkende labels die inmiddels household names zijn geworden, ook bij de ‘betere’ kranten. Ik vraag me in alle bescheidenheid af: behalve de moderedacteuren, voor hoeveel Volkskrantlezeressen zijn dit namen die in hun dagelijkse doen daadwerkelijk een rol spelen? Ik associeer ze – ken er vele – in ieder geval niet met de gemiddelde fashion victim uit de bovengemiddelde modeglossy die bovenaan aan hun ‘dan ben ik pas echt gelukkig’-verlanglijstje een Kelly of Birkin heeft staan.

Daarvoor zijn deze Hollandaises toch te nuchter (en daar ondertussen eigenlijk best wel trots op). Ze hebben meer plezier in het kopen van een fake Hermès dan the real thing. Haar beste vriendinnen ook. En de kennis of toevallige passant die in eerste instantie ‘De Tas’ voor waar aanziet, begint hieraan snel te twijfelen bij het opnemen van het totaalplaatje. Best wel flodderig, best slorderig – iets waar dit ‘poldermodel’ ondertussen eigenlijk best wel trots op is.

Met geuren ligt het natuurlijk iets anders. Die kan iedereen zich tegenwoordig veroorloven. Ook de echte! Worden niet echt als een noodzakelijk goed gezien. Heb je er bij. Krijg je meestal cadeau op verjaar-, moeder- en feestdagen. Ik mag het mis hebben, maar de gemiddelde Volkskrantlezeres (en de rest van Nederland) weet volgens mij niet wat voor een soort geuren ze echt lekker vindt. Ze maakt, ondanks de parfumervaring die ze in de loop der jaren opdoet, voornamelijk het onderscheid tussen lekker en vies. Wat dat precies is, dat onderzoekt ze niet echt waardoor ze nooit tot háár parfum komt. Jammer.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE EPICE MARINE - HERMESSENCE - HERMES FLACONSHoe zal ze op Epice Marine reageren, als ze die überhaupt ‘ontmoet’. Want net zoals een echte Hermèstas kun je hier alleen terecht bij de Hermès-winkels. En, nog zoiets, er kleeft aan Epice Marine een heel lang verhaal. Gaat over de ontmoeting tussen Jean-Claude Ellena (door hem genoteerd in een dagboek) en een ‘piratenkok’ – Olivier Roellinger – die onder meer plaatsvindt in het inmiddels gesloten restaurant van de laatste in Cancale, Maison Bricourt, Bretagne.

Het gaat over de overeenkomsten tussen ‘de smaak van de mond’ en ‘de smaak van de neus’ met als gezamenlijke drijfveer de liefde voor specerijen. Deze uitwisseling over diverse soorten pepers (waarvan variëteiten volgens Ellena ruiken naar ‘kippenhok’, citrusvruchten, wierook en zelfs marine-achtig en daardoor grijze amber-achtig), het op smaak brengen van yoghurt (met behulp van palmsuiker, kardemon, gember en vanille aldus Roellinger, en volgens Ellena verbeterd kan worden door fenegriek en sesamzaad) is te lang om te vermelden. Hoe het ook zij, Ellena stelt voor een parfum te maken met als thema specerijen dat hij zal vermengen ‘met de opwekkende geur van de Bretonse kusten’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

En zo geschiedde. Ik heb enkele opvallende details die ten grondslag liggen aan Epice Nord en die prachtig Ellena’s fascinatie voor aroma’s en de totstandkoming van de geur verwoorden, overgenomen.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE KOMIJNOver de essence van komijn geleverd door Roellinger en gedestilleerd door een vriendin van Ellena: ‘Geroosterd brood, hazelnoot en sesamzaad die de geur van klam zweet doen vervlakken’. Over de eerste opzet: ‘Kaneel, kardemon, komijn’ – foto. Laatste heeft volgens Ellena ‘een menselijke kant, van vlees, van huid, heel sensueel zonder de kant van menselijke transpiratie doorgaans zo kenmerkend voor komijn’. Hij vervolgt: ‘Ik heb hieraan een hoge dosis bergamot toegevoegd voor de opwekkende kant die aan lucht, adem doet denken. Daaraan heb ik een synthetisch molecuul toegevoegd dat naar algen ruikt, naar oceaanwater, niet naar de zoete zee. Dit molecuul, algenone, is groen, levendig, scherp en zout, maar doet ook denken aan het groen van een boeket seringen met blad en stelen’.

Daarna heeft hij dit akkoord met szechuanpeper versterkt om het nog scherper te maken’. Roellinger krijgt de proef opgestuurd, hij ruikt de jodiumkant van algenone, maar mist de geur van nevel die hij omschrijft als ‘mout, haver, gekookte boekweit, maar ook amandelmelk en meidoornbloesem’. Verder zou hij graag de geur van natte keien ruiken en hoya ‘die exotische bloemen die geen orchideeën zijn’.

Hoe nu verder? Ellena besluit, geïnspireerd door twee door Roellinger gestuurde flessen, een whiskynoot toe te voegen ‘om de geur van nevel van het noorden terug te vinden’. Op zijn huid ruikt het naar ‘heide, turf, houtvuur, bittere kruiden, melkwouden’ en de rokerige geur die Ellena in zijn mond proeft, is ‘als de bittere smaak van chrysanten en amber’. Omdat er geen whiskyconcentraat bestaat, vertaalt Ellena dit in ‘een formule op basis van nerolidol, orivone, berkenteer, absinth, rumessence en styrax’.

Omdat laatste ingrediënt ‘de noot van gerookt leer te veel benadrukt’ voegt hij fenethylalcohol toe die ‘met zijn geur van roos en saké’ meer het idee van echte whisky benadert. Het is resultaat blijkt toch te vlak. Te weinig ‘rook’. We zijn inmiddels bij proef nummer 83. Wat wordt opgelost door het toevoegen van houtnoten, waaronder vetiver. Nog niet goed. En de kaneel vindt Ellena eigenlijk te zoet. Wordt vervangen door piment. Werkt ook niet. De oplossing: het verminderen van algenone, het toevoegen van cascalone met ‘zijn lekkere geur van bronwater die de zilte kant van Epice Marine afzwakt’.

Het parfum is af: ‘Een golf van specerijen uit de Noordzee, zowel koud als warm, zowel stimulerend als benevelend. Een bijtend gedicht, berichtgever van stuifwater maar ook van koorts’.

RUIK & VERGELIJK

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE POTION KANEELDe eerste keer toen ik Epice Marine rook, dacht ik: ‘Dit is wel heel,heel erg laat voor Hermès, een zeegeur. Al zo vaak geroken, want zo populair, voornamelijk bij mannen’. En ook: ‘Zo krijgt de snob zonder echt een zwak, een gevoel voor geuren, alsnog zijn makkelijke, zeer toegankelijk nichegeur. Ik ben hier inmiddels op teruggekomen. Epice Marine is zoveel meer dan ‘oceaan’ gebotteld. De bovenstroom is herkenbaar en duidelijk: frisse en energieke zeelucht, maar de onderstroom toont Ellena’s kwaliteit: kruidig, met name kaneel, wiegen zalig ‘whisky-zoet’ door de ziltige noten. Af en toe gepeperd, af en toe ‘zweet’ (algenone), af en toe hout. Een prachtig voorbeeld van bedrieglijke eenvoud waarachter een enorme complexiteit schuilgaat.

Dat kun je niet zeggen van de geur die tijdens de gesprekken tussen Ellena en Roellinger voorbij kwam drijven en volgens Ellena door zijn quatre épices-mengsel een echo van ‘zachte passaatwinden, de levendige zee en de geuren van foelie, nootmuskaat en kruidnagel is’ maar wel hetzelfde uitgangspunt had en die ik tot mijn grote schande nog steeds niet heb besproken. Weldra:

Shulton Old Spice (1938)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE HERMES ROELINGER ELLENAjpg

SÌ GIORGIO ARMANI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 23, 2013
Geplaatst in: GEURENALFABET S. Getagd: , , , . Een reactie plaatsen

SUIKERZOETE DROMEN, SUIKERZOETE BELOFTES, SUIKERZOET PARFUM

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 23/04/13

Neus: Christine Nagel

Ambassadrice: Cate Blanchett

Fotografie: Darius Khondji

Regie: Anne Fontaine

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE SI GIORGIO ARMANI BLANCHETTEen Oscarwinnares die maar niet gevraagd wordt het gezicht van een parfum te zijn. Quel blamage! Hoelang heeft Gwyneth Paltrow er niet meer voor moeten knokken, leuren. God zij dank, daar belde Estée Lauder eindelijk. Vanaf 2005 nam Paltrow – ‘zeg maar Gwennie’ – voor het cosmeticahuis heel wat poses aan: romantisch, kind-vrouwtje, ‘bakkersvrouwtje op de fiets’, gewoon zichzelf of heel chic afstandelijk zeilend op een luxe jacht. Tot 2011.

Sindsdien zingt ze een niveau lager. Lauder dankte haar af. Maar gelukkig: Hugo Boss nam haar over. Een wijze beslissing? Kweet-ut-niet: aan Paltrow kleeft een te perfect imago. Alles is bij haar geweldig, opgepoetst en ze blijkt ook nog kookboeken te kunnen schrijven. Geen krasje te bekennen. Ook niet als ze in een scandaleuze jurk over de rode loper naar de camera’s lacht. Geldt eveneens voor die andere Oscarwinnares. Die begon zich steeds meer op haar tanden te bijten vanwege het niet gevraagd worden, maar soi disant alle aanbiedingen tot dan toe sierlijk had afgeslagen. Sinds kort dan ‘eindelijk’ ook ambassadrice. En ze heeft wel wat weg van Paltrow (of vice versa): Cate Blanchett.

Giorgio Armani Si Fragrance At HarrodsEven ongenaakbaar. En even veelzijdig zullen we maar zeggen, evenveel ervaring. Niet alleen afgaande op haar acteerprestaties, maar ook in de zogenaamd prachtig gemaakte, sfeervolle en ontroerende commercial van Sì. Want Blanchett zegt ‘hierin’ sì tegen bijna alles: tegen dromen, tegen het leven, tegen de verleiding, tegen de stilte, tegen gekkigheid, tegen de liefde, tegen een nieuw begin, tegen sereniteit, tegen ‘ons twee’, tegen zichzelf. Maar niet tegen – letterlijk dan in de promotieclip, en daardoor vreemd – het gelijknamige parfum.

Ik vraag me af wat Blanchett deep down van Sì vindt. Zowel in presentatie als prestatie. Echt origineel is het niet. Sterker, actrice met Oscar-status als spokes woman voor parfum heeft door de enorme inwisselbaarheid als marketingtool de uiterste verkoopdatum ruim overschreden: ‘Heb je het gehoord, Cate Blanchett is ambassadrice van de nieuwste Armani’. ‘Nee, joh, gekkie, dat is Gwyneth Platrow, of was het nu Kirsten Dunst…’.

Als consument is niet meer bij te benen. Vraag me af of die het überhaupt – nog – wel interesseert. Hoeveel gaan er kijken naar het aanstellerige ‘the making of’ Sì op youtube? Tot nu toe 4497 inclusief Geurengoeroe. Bij de commercial staat de teller op 36.446 inclusief Geurengoeroe. Geen miljoenen. Slaat Cate niet aan, de volgende steractrice wordt ingehuurd (Cate toucheerde naar wordt beweerd vier miljoen euro; dit wordt netjes onder de kopers van de geur verdeeld) voor Sì of nieuw parfum. Wie herinnert zich nog de ambassadrice van het met evenveel bombarie geïntroduceerde Idole uit van Giorgio Armani uit 2009? Ik niet meer.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE ZWARTE BESSì, Sì, Sì, Sì, Sì, Sì… Sì is een heel commercieel parfum. Want in zijn soort – neo of roze chypre – de laatste jaren al heel vaak geroken. De opening is overrompelend in zijn zoetheid. Wordt geleverd door zwarte bes (foto) die in Sì bijna een kir royal-effect (dus fruity gourmand-effect) heeft en heel lang present blijft.

Als dit is ingedaald neem je bloemen waar: een zoete roos wordt gekoppeld aan fresia. Maar eigenlijk ruik je deze bloemennuance niet echt goed, aangezien – gebeurt vaker bij neo chypres – de zoete opening direct aansluiting zoekt bij de dito, licht gourmandachtige basis. In dit geval een overdosis vanille ondersteund door houtachtige noten, waaronder patchoeli. Voor het sensuele effect werd ambroxan toegevoegd. Nadeel of voordeel: een lineair parfum dat niet echt de diepte ingaat. Wat je ruikt in het begin, krijg je en blijft zo. Schijnt een must voor succes te zijn in de ketenparfumerie; de gemiddelde klant wil dat volgens de marketingafdeling. Als je mij vraagt, vindt Cate Blanchett zich meer terug in Ambre Soie (2004) uit de Pirivé-reeks van Giorgio Armani, ook gemaakt door Christine Nagel.

RUIK & VERGELIJK

Voor Christine Nagel was Sì een herhalingsoefening. Want:

Mauboussin Mauboussin (2000)

Christian Dior Miss Dior Chérie (2005)

Cartier Délices (2006)

Lancôme Hypnôse Senses (2009)

Maar wat mij betreft had ze iets meer bezieling in Sì mogen stoppen. En dat kan ze echt. Neem haar geuren als ‘in house perfumer’ voor Jo Malone en:

Lancôme – Maison Lancôme – 2000 et une Nuit (1999)

Yves Rocher – Secret d’Essences – Rose Absolue (2006)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE SI GIORGIO ARMANI ARMANI ET BLANCHETT

ATELIER D’ORIENT – PRIVATE BLEND – TOM FORD

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 18, 2013
Geplaatst in: GEURENALFABET A, GEURENALFABET F, GEURENALFABET P, GEURENALFABET R, GEURENALFABET S, NICHE. Getagd: , , . Een reactie plaatsen

TF = TOM FORD

TTF = TOM TEACHING FRAGRANCES

FEEST DER VERWENNING VOOR KENNERS

EEN BIJNA INTIMIDERENDE KIJK OP HET METIER VOOR STARTERS OP DE NICHEMARKT

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 18/09/13

Neus: onbekend

Concept & realisatie: Tom Ford

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE TOM FORD DANS L'ATELIERBeschouwen de meeste klassieke parfumhuizen en nichehuizen het Nabije Oosten als hun commerciële eldorado – noem me een die geen Arabisch trio, oud-kwartet of sensueel kwintet speciaal voor deze markt heeft ontwikkeld -, de man die niche naar een hoger plan heeft getild, kijkt gelukkig nóg verder: het Verre Oosten (vanuit Europa gezien dan). By Kilian ging Tom Ford trouwens wel voor. Vorig jaar lanceerde hij zijn Asian Tales-collectie (Water Calligraphy en Bamboo Harmony) onlangs uitgebreid met Flower of Immortality.

Alleen wat een verschil! By Kilian presenteerde het als niche verpakte Kenzo-geuren. Licht en onschuldig parfumvermaak, en niet direct gemaakt van de best verkrijgbare ingrediënten. Dan Tom Ford: zijn Atelier d’Orient – geïnspireerd door de sublieme schoonheid, raadselachtige sensualiteit en exquise luxe van Azië – is overdadig rijk in geurervaring én -kwaliteit. Net zoals al zijn andere Private Blend-parfums, neemt Ford je ook met dit kwartet mee op een olfactorisch altijd interessant traject. Voor kenners: een feest der herkenning, een feest der verfijning. Voor starters: een bijna intimiderende kijk op het parfummetier: zo is het, niet anders.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE ATELIER D’ORIENT TOM FORD TWO BOTTLESDit zegt hij over Fleur de Chine, Plum Japonais, Shanghai Lily en Rive d’Ambre: ‘This collection is quintessential Private Blend: an olfactory exploration of Asia’s fusion of cultures and influences that is extremely beautiful, quite unexpected, and a reinvention of the region’s most precious ingredients. Atelier d’Orient is an artisanal collection that captures subtle qualities of Asia – its elegant discretion, refined mastery of details and classical eroticism’. En: ‘Each scent tells a richly imagined olfactory story by using ingredients that have treasured prestige in the Orient. From voluptuous florals and precious fruits to aromatic spices and rare oils from the ancient silk and spice routes, are crafted into unexpected new architectures as beautiful and daring as the regions mesmerizing, modern cities’.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE ATELIER D’ORIENT TOM FORD 4 FLACONSTom Ford wilde vier stemmingen van het Verre Oosten vangen: captivating romance, luxurious exoticism, richly mysterious sensuality en colonial elegance. De eerste stemming roept hij op met Fleur de Chine.

Fords hommage aan de romantische en mysterieuze vrouwen uit de Aziatische films uit de jaren dertig. Van de femme fatale in een cheongsam-jurk met donkere lipstick, tot de jaren zestig Hong Kong-heldin van In the Mood for Love; ik wou de fascinerende, exquise en enigszins scandeleuze vrouwelijkheid ervan vangen’. Plum Japonais – luxurious exoticism – daarentegen vangt Fords fascinatie voor de ‘buitengewone schoonheid van de ume-pruim’ die hij laat contrasteren met onconventionele, weelderige melange van exotische ingrediënten. Voor ware parfumkenners’. Shanghai Lily is aldus Ford ‘een droom over de beroemde zijde- en kruidenroutes van Azië, ik verbeeldde me karavanen met hoogopgestapelde schatten, waande me omgeven door een multi-sensoriële overvloed en overdaad’. Ofwel, richly mysterious sensuality.

En terwijl Tom Ford boeken las over oriëntaalse rituelen en geschiedenis werd hij bevangen door de verfijnde kunst van het schenken, ontstond het idee voor deze colonial elegance. Rive  d’Ambre is geïnspireerd op het cadeau geven van zeldzame citrusvruchten die Ford – trouw aan zijn karakter – verpakte in rijke en gloedvolle sensualiteit.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE ATELIER D'ORIENT PLUM JAPONAIS TOM FORDBijna onmogelijk om de geuren in detail te beschrijven – ik loop al een maand met ze rond. Het is de vraag of iedere koper dat kan en dat wil. Zo rijk dit kwartet. Neem Fleur de Chine. Eerste indruk bloemen gelakt met vruchtensiroop, maar als de geur zich ontplooit valt de gelaagdheid op en de onorthodoxe finish. Wel hout, maar niet zo plat en rechtlijnig zoals zo vaak het geval.

Tom Ford noemt het effect ‘unequivocally romantic and haunting, touched with reverence for the great fragrances of the past’. Wat dat laatste betreft: toen gewoon, nu exceptioneel deze evocatie van oosterse bloemen ‘verlicht’ door mandarijn en bergamot, bloemig gemaakt door hyacint. De ongewone sensualiteit van de hyacint meleert mooi met magnolia (teder, zacht-fris), sering (fris-bloemig en zonnig), blauwe regen (zonnig sensueel), theeroos (zoet en sprankelend), jasmijnthee (bloemig, fris, zonnig) en pioen (zoet). Wat ik niet ruik is de hualan-bloem. Ook niet de abrikoos. Is dat erg? Niet echt. De reden: deze voluptueuze bloemenweelde wordt een donker bos ingetrokken. Een oosters bos. Dus hout dat gerookt lijkt. Ofwel, hinoki, cederhout en vetiver die ook nog eens worden verleid door warme harsnoten benzoïne en styrax zacht gemaakt door amber. Rijk, vol glamour en toch ook vilein…

Plum Japonais heeft een hoge gourmandtoets, of beter gezegd: een likeurtoets. En dat komt natuurlijk op conto van een overdosis pruim ondergedompeld in pruimenlikeur waarin saffraan en kaneel ronddrijft die de benevelende rijpe zoetheid chic-kruidig tempert, een beetje rokerig maakt. Origineel om dit koppelen aan de strobloem. De pruim wordt hierdoor warm en zwoel. Nadeel van veel pruim, je ruikt de omringende bloemen niet zo goed. Geldt in dit geval voor Japanse camelia – het enige wat je kunt zeggen is dat het de geur een fluwelen ondertoon geeft. Maar die wordt sowieso gegarandeerd door de sensuele basis van oud beplakt met amber, benzoïne, dennenhars, en vanille. Overrompelend.

Shanghai Lily – een verwijzing naar Marlene Dietrich voor kenners – flaneert als het ware tussen Fleur de Chine en Plum Japonais. Opgeroepen met zeldzame en overdadige ingrediënten die werden vervoerd over de legendarische zijderoute. Want minder bloemig en de nadruk op de indringende sensuele basis. Intrigerend: de opening. Toont weer eens hoe verrassend ingrediënten werken. In dit geval cologne-achtig oranjebloesem die letterlijk geprikkeld wordt door zwarte peper (en roze) en kruidig gemaakt door kruidnagel. Dit werpt zijn schaduw uit over de klassieke bloemencombi, versterkt de dierlijk-sensuele kant van jasmijn, rose en tuberoos in het hart die in de basis extra wordt ondersteund door een aangename civet-accent. Deze noot springt er voor mij echt uit, versterkt de sensualiteit van de vanille, benzoïne en cistus labdanum… en de wierook geeft het geheel een mysterieus rand. Sensueel chic. Nee, het is meer: geile chic.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE ATELIER D’ORIENT TOM FORD RIVE D'AMBRERive d’Ambre is gewoon een eau de cologne. Maar op niveau. Eigenlijk een warme versie van Neroli Portefino (de best lopende geur van Private Blend). Deze warmte omschrijft Ford als een sluier van koloniale elegantie. De geur blijft heel lang fris voordat de warmte als een zon aan de horizon verschijnt. Bergamot, citroen en oranjebloesem (met nadruk op de laatste) explodeert in alle citrusheftigheid, maar sierlijk – de bloemige noot van zowel bergamot en oranjebloesem blijft gehandhaafd… dan vormt zich een groen randje om deze noten, opgeroepen met kardemon, munt en dragon… en dan heel, heel, heel langzaam wordt Rive d’Ambre warmer, zonder sensueel te worden. Dit is een echte slow cologne. Benzoïne, cognac, amber en tolubalsem zorgen voor deze gloed. Het perenhout ruik ik niet. Subtiele frisheid, frisse subtiliteit.

RUIK & VERGELIJK

Dat is niet zo makkelijk. Ik vind met name Private Blend met kop en schouders uitsteken boven wat veel van de concullega’s van Ford onder de noemer niche lanceren. Hij daagt uit, gaat niet van de markt uit (‘u vraagt, wij spuiten’), maar van zichzelf en dus is de lat hoog.

Toch herken je wel een aantal karakteristieken. In zowel Plum Japonais als Shanghai Lily ruik je een exotische bloemenweelde die Ford ook oproept in met Black Orchid (2006) en Noir de Noir (2008). Rive d’Ambre zoals gezegd, benadrukt Fords gehechtheid aan amber-warmte (Amber Absolute uit 2007, Noir uit 2012) én frisheid (Neroli Portofino uit 2007). Maar dat dan weer wel: ‘major’ Tom lanceert wel erg veel geuren. Wil je die allemaal op hun juiste waarde schatten, dan moet je eigenlijk een sabatical nemen… worthwhile considering.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE ATELIER D’ORIENT TOM FORD COFFRET

DSQUARED2 POTION ROYAL BLACK

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 16, 2013
Geplaatst in: GEURENALFABET P, NICHE IN DE PARFUMERIEKETEN. Getagd: , , . Een reactie plaatsen

OUD ALS ZWARTE AARDE, OUD ALS GEUR VOOR GEVORDERDEN

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 16/09/13

Neus: Daphné Bugey

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE DSQUARED2 POTION ROYAL BLACK BOTTLEOm de totstandkoming van hun eigen oud te ‘verantwoorden’ is Dsquared2, zo lezen we, ‘de geschiedenis van de alchemie vol geheime rituelen en ingedoken’. Hebben Dean en Dan Caten tijdens de geschiedenislessen niet echt opgelet? Want de Canadese modetweeling beweert dat ‘alchemie uit het land der farao’s komt’. Hadden ze zich bij de les gehouden, dan hadden ze geweten dat alchemie zijn oorsprong in diverse oude culturen heeft.

Dat het geen ‘concept’ maar een leer en/of natuurfilosofie is. De oude Egyptenaren hadden hiervoor een hiëroglief (khem of khamé) dat zwarte grond betekent en gebruikten dit symbool volgens Dsquared2 om aan te geven dat ‘na overstromingen van de Nijl hun grond zwart kleurde en vruchtbaar was’. De zwarte aarde als symbool voor vruchtbaarheid en – om in parfumkringen te blijven – magische Egyptische nachten vol geheimen en passie’. Daarnaast beweren Dean en Dan dat zwart wordt geassocieerd met Eros – nieuw voor mij -, het magische spel van mysterie en verleiding. En vanaf nu met de ziel van Potion Royal Black.

Het effect er van op de drager? Dsquared2: ‘Het elixer ontmaskert zich als een nooit intimiderende omhelzing bij de man die speelt met zijn sensualiteit en aan zwart een nieuwe betekenis geeft; zwart als dresscode voor een magisch liefdesfilter met uiterst mannelijke en verleidelijke elementen’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE OUDIk zeg het direct: Potion Royal Black is een hele elegante oud-geur die wat mij betreft de vergelijking met veel oud-geuren in het nichecircuit kan doorstaan. Daphné Bugey verzamelde de volgende ingrediënten: bergamot (drie schilletjes), wierook (een handje), laurier (vier blaadjes), versgeplukte rozenblaadjes (drie stuks), atlascederhout (twee twijgjes), tabakabsoluut (twee lepels), oud (vier druppeltjes), leer (een vleugje), kasjmierhout (een snufje), guaiac (½ handje) en musk (een kop).

Mooi: je komt direct in een ‘zwarte’ sfeer. De bergamot nemen we voor lief, want het is de rokerige wierook die de stemming bepaalt. Is interessant: als je de moeite neemt, kun je alle zwartmakers in volgorde opkomst ruiken. Tenminste, ik ruik heel duidelijk de laurier. Nog duidelijker: roos. En meer dan drie blaadjes. Deze bloemigheid geeft de geur elegantie, in het bijzonder oud (foto). Maakt de geur minder droog, ruw en strak. Noemen we hier nog steeds vrouwelijk. En dat terwijl in Arabische contreien oud-elixers voor de man het niet zonder roos kunnen stellen.

De afronding is helemaal zoals een oud-geur moet zijn. Dus ter verhoging van de (mannelijke) sensualiteit: leer en musk. Dus ter verhoging van de mannelijkheid: een sterke houtbasis en tabak. Ben erg benieuwd hoe deze geur ontvangen zal worden door de gemiddelde Dsquared2-fan want Potion Royal Black is een geur voor gevorderden.

RUIK & VERGELIJK

Het verschil tussen een bloemige oud – Potion Royal Black – en een ‘droog-strakke’ oud ruik je in de ketenparfumerie met:

Versace Pour Homme Oud Noir (2013)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE DSQUARED2 POTION ROYAL BLACK AD

OMNIA CRYSTALLINE L’EAU DE PARFUM BULGARI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 14, 2013
Geplaatst in: GEURENALFABET C, GEURENALFABET O. Getagd: , , , , , . Een reactie plaatsen

LUXUEUZE WARME STOLA

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 14/09/13

Neus: Alberto Morillas

Ambassadrice: Edita Vilkeviciute

Fotografie: Liz Collins

Fimregisseur: Sonia Sieff

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE OMNIA CRYSTALLINE EDP BVLGARI MODELBulgari is gelukkig weer terug bij af wat de presentatie van zijn geuren betreft: chic, met een zekere distantie en niet te crowd pleaserig. Dat is wel eens anders geweest. Goed voorbeeld: de visuele evolutie van Pour Femme uit 1994. Van uiterst smaakvol, naar cliché – model houdt flacon absurd ‘verliefd’ vast in haar handen – kwam het via de campagne met Kate Moss enigszins weer goed.

Met het in huis halen van Kirsten Dunst heeft Bulgari een adelijke allure gekregen, waar het menig real royalty aan ontbreekt. Is Dunst de soevereine, afstandelijke ambassadrice, topmodel Edita Vilkeviciute vormt het ‘alternatieve’ pendant. Ze is het chique hippie-zusje waar meer gewone jonge vrouwen zich in zullen herkennen denk ik.

Vilkeviciute promoot dan ook een meer relaxte geur: Omnia Crystalline. Niet dat ze makkelijker in de omgang is dan Dunst, want hoewel volgens de Italiaanse juwelier ‘subtiel sexy, lieflijk charmant en ongekend vrouwelijk’ is ze een ‘magnetische muze met een engelachtige, etherische schoonheid gehuld in een mystiek aura’ – over clichés gesproken.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE OMNIA CRYSTALLINE EDP BVLGARI FLACONZe heeft wel een hoog aspiratieniveau: ze laat zich inspireren door ‘grote persoonlijkheden uit de renaissance die op het doek zijn vereeuwigd door Italiaanse grootmeesters’ die om haar ‘vrouwelijke kant te benadrukken haar Venetiaanse (?) lokken tooit met delicate juwelen voor een majestueus effect’: een diamanten tiara, een met diamant gezette rosé-gouden ring, een armband (laatste twee uit de Diva-juwelencollectie).

Alsof dat nog niet genoeg is: ‘Ze belichaamt een tijdloze Bvlgari-prinses – elegant en sprankelend en Omnia Crystalline belichaamt haar bovennatuurlijke gloed, haar aanstekelijke sprankeling’. En dan hebben we het alleen nog maar gehad over het effect van Edita Vilkeviciute als Omnia Crystalline-vrouw in de fotocampagne.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Bulgari is wel erg hoogdravend wat betreft de totstandkoming van de geur. Je struikelt over de adjectieven, waarvan sommige vanzelfsprekend (en daardoor overbodig), andere discutabel zijn. Vanzelfsprekend: ‘Een weelderige interpretatie van de eau de toilette Omnia Crystalline behoort een creatie van topkwaliteit te zijn’. Discutabel: ‘Gebaseerd op zeldzame en exclusieve ruwe materialen’.

Want aan de gebruikte essences is niets bijzonders, in die zin dat die ook in heel veel andere geuren worden verwerkt. Uitgangspunt is de lotusbloem (symbool van puurheid en absolute schoonheid) die voor Alberto Morillas verwijst naar de helderheid en schittering van kristal: ‘Bij het creëren ben ik trouw gebleven aan de lotusbloem, ik heb haar geursignatuur aangepast en het verslavende effect van de glinsterende bloembladeren verbeterd. Het resultaat is verfijnd, rijk in witte en pure tastbare sensaties. Ik zie deze geur als een luxueuze warme sensuele stola’.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE STYRAX BENZOINEOordeel van Bulgari: ‘Morillas heeft zichzelf met de interpretatie van de lotusbloem, op een meer compacte, nobele manier, overtroffen’. Nou…, het is een variatie op een thema die Morillas al vaker heeft gebruikt. Ik zou het omschrijven als helder en transparant. De geuren van Morillas zitten nooit dicht en vast, zijn geen ondoordringbare oerwouden. Een elegant aaneen rijgen van noten. Ruik je goed in Omnia Crystalline. Wordt geopend met mandarijn. Fris, citrus en zoetig. Dan ruik je een waterbloemige sensatie.

Opgeroepen met de denkbeeldige geur van lotusbloem die van nature niet echt een geur afscheidt. Meer een symbool voor ‘heilige frisheid’ en ‘rust’. Moet dus zacht zijn, moet dus teder zijn… dit idee van frisse bloemigheid wordt in het hart gecombineerd met poederige noten: iris (aards-droog, groen-vochtig) en heliotroop (amandel, vanille) die in basis samenkomen in een zijdezachte streling van romig ‘sandelhout’ (door Morillas vertaald aangezien echt sandelhout niet meer voorhanden is ) en ‘een nieuwe generatie musksoorten en benzoïne uit Siam (foto).

Dit hars met zijn warme, balsemachtige noten, zwevend tussen kaneel-kruidig, vanille en amandel, eist een belangrijk deel op waardoor Omnia Crystalline eindigt als een security blankte-geval gemaakt van kasjmier.

RUIK & VERGELIJK

(Berg)kristal – wel eens gestold water genoemd – heeft vanaf de oertijd een fascinatie uitgeoefend op de mensheid en daardoor ook veel kracht toebedeeld gekregen: dit kwarts heeft een voorspellende gave, straalt energie uit, is concentratieverhogend (goed voor de meditatie) werkt zuiverend met een gunstige uitwerking op lichaam en geest… Is natuurlijk een kwestie van (bij)geloven. Daarnaast staat het voor zuiverheid en ongereptheid. Logisch dat parfumhuizen en parfumeurs zich door dit halfedelsteen (en andere) laten inspireren:

Chanel Cristalle (1975)

Versace Bright Crystle (2006)

Valeur Absolue Oeil de Tigre (2010)

Olivier Durbano Citrine (2011)

Serge Lutens L’Eau Froide (2012)

En wat ‘zichzelf overtroffen’ in combinatie met Alberto Morillas betreft, dan denk ik aan:

Cartier Le Baiser du Dragon (2003)

Hij heeft trouwens ervaring om de zuiverheid van de waterlelie in een geur te vertalen:

Roger & Gallet Blue Lotus (2006)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE OMNIA CRYSTALLINE EDP BVLGARI 2X

TONKA – LES CLASSIQUES – REMINISCENCE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 12, 2013
Geplaatst in: GEURENALFABET T, NICHE. Getagd: , , . Een reactie plaatsen

IN DE (TONKA)BONEN

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 12/09/13

Neus: Fabrice Pellegrin

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE TONKA REMINISCENCE FLACONVandaag een les in basisingrediënten, naar aanleiding van de nieuwe Reminiscence-geur. Ruik en proef je de laatste jaren subtiel steeds vaker in lekkernijen: de zoete geur en smaak van tonkaboon: crème brûlée, bonbon, ijs en verwerkt in koek- en taartdeeg. In Europa welteverstaan.

In de Verenigde Staten niet: de Food and Drug Administration heeft de boon door culinair journalist Johannes omschreven als ‘soort vanillesurrogaat dat ooit chic werd gevonden’ al in 1954 op de zwarte lijst geplaatst. De stof die de smaak en geur bepaalt (ontdekt in 1820) in tonkaboon – coumarine – kan de bloedstolling remmen en lever- en nierschade veroorzaken. Gelukkig: inhaleren kan geen kwaad.

Het mag dus wel in parfums (en tabak) worden gebruikt. Dat gebeurt dus heel vaak met deze vaak als hypnotiserend omschreven boon die eind 18de eeuw door Europese globetrotters ontdekt in de oerwouden van Zuid-Amerika. Sterker, het is een van de basisingrediënten van de parfumerie. Tonkaboon is niet alleen een uitstekend fixatief, zeer geschikt voor een tinctuur maar heeft ook een breed parfumspectrum die verder gaat verder dan ‘vanillesurrogaat’.

Afhankelijk van oogstgebied, kwaliteit (natuurlijk of synthetisch) en ‘sterkte’ – absoluut, concrète – ruik je zoveel meer: amandel, kaneel, kruidnagel, tabak, rum, hooi. Vooral door dat laatste werd het beroemd: een van de eerste geuren waarin coumarine (synthetisch) werd verwerkt is Fougère Royale uit 1882 van Houbigant. Het effect: alsof je (droge) varens ruikt die van nature niet ruiken. De geur werd een nieuwe tak aan de parfumboom: de fougère. Het is van recente datum dat tonkaboon als ‘puur parfum’ wordt aangeboden.

De reden: het is, net als vanille, te overrompelend voor velen. Als detail prettig, als specerijbom te overweldigend. Dat het nu toch gebeurt, heeft meer met de nichetrend te maken en het feit dat veel parfumhuizen in een wedstrijd lijken verwikkeld: wie kan mooiste ‘soloparfum’ creëeren van ‘slechts’ een ingrediënt.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE TONKABOONTonka van Reminiscence heeft alle bovengenoemde geurkarakteristieken. Eerste indruk: alsof je je neus stopt in een net geopende thuisbar: de geur van pastis, pernot, ouzo, amaretto, rum en cognac kringelen door de lucht.

Als de neus hier aan gewend is – de alcohol is verdampt – dan valt direct anijsnoot (ook hoofdingrediënt in de hier boven genoemde alcoholische dranken) op die ervoor zorgt dat de aanzet niet direct te veel, te zwoel, en daardoor een te dronken tonkaboon wordt. Deze zoetige frisheid, die wordt getemperd door bergamot, past mooi bij de hooiachtige noot eigen aan coumarine.

Vervolgens wordt het anders zoet, sensueel zoet: honing gekruid met kaneel en cistus labdanum die je bijna het zicht ontneemt aan de jasmijn in het hart… In de basis neemt het rumachtige aspect van tonkaboon – nu als absoluut volgens mij  – de overhand, extra verzoet door vanille en verzacht door musk.

RUIK & VERGELIJK

Dat tonkaboon liever een klein aandeel opeist in de totaalcompositie, blijkt wel uit de bescheiden hoofdrol die hij speelt in het solorepertoire – ‘Tonka puur’ ruik je ook in de volgende nichegeuren:

Parfums Nicolaï – Tonka-Vanille (1997)

Guerlain – L’Art et la Matière – Tonka Impériale (2011)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE TONKA REMINISCENCE FLACON LOGO

 

CHROME UNITED AZZARO

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 11, 2013
Geplaatst in: GEURENALFABET C. Getagd: , , . Een reactie plaatsen

BROMANCE, OF DE ESSENTIE VAN VRIENDSCHAP

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 11/09/13

Neus: Richard Ibanez

Model: Ryan Kennedy, Will Higginson, Bo Ackerson, Malcolm Jackson

Fotografie: Phil Poynter

Flaconontwerp: Parfums Azzaro Studio

Artistic direction: CLM BBDO Beau

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE AZZARO CHROME UNITED MODELSParfum is tegenwoordig zo veel meer dan een ‘lekker luchie’. Niet voor de gemiddelde consument, wél voor een nieuwe generatie marketeers die werkelijk alles uit de boekenkast haalt, te leen gaat bij filosofen, geleerden consulteert en zelfs ‘echte’ schrijvers weet te strikken om parfum een toegevoegde waarde te geven.

Want als droom, vlucht en puur plezier voldoet parfum niet meer. Het is een beleving, een mindset, een verbindingsfactor, een monitor van de maatschappij, een analist van menselijk gedrag. Wat laatste betreft: bij Loris Azzaro vond men de ‘nieuwe vriendschap tussen mannen’ een interessante invalshoek. Dus: ‘Als eerbetoon aan Loris Azzaro en zijn diepgaande gevoel voor vriendschap’ wordt Chrome United gelanceerd. Het is een geur ‘die vriendschap en verstandhouding tussen mannen, de kracht van een band en het gevoel van vrijheid dat een vriendengroep bindt, viert’. Meer weten? Lees dan het volgende. Minder weten? Scroll naar Ruik & Vergelijk.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE AZZARO CHROME UNITED FLACONChrome United wordt in een breder, maatschappelijke tendens geplaatst, want ‘vriendschap heeft een belangrijke plek in het hart van mannen. Een meerderheid van de Europese jongeren plaatst, na familie en werk, vriendschap op de derde plaats op de lijst van persoonlijke ontplooiing. Vriendschap is allereerst: de vreugde van samenzijn’. Maar ook ‘een essentiële impuls voor het evenwicht tussen wederzijdse welwillendheid, steun, loyaliteit, plezier en vertrouwen. Voor mannen heeft vriendschap betekenis als die compleet, sterk en blijvend is die vooral tot uitdrukking komt in actie en lef. Vaak opgebouwd in een gemeenschappelijke activiteit, rondom een gezamenlijke passie: poker, gastronomie, muziek, sport…

… momenten die het leven pit geven, om met volle teugen de dag te plukken, waarin filosofen de essentie van geluk zien. Vriendschap wordt een toevluchtsoord bij uitstek, als de fundamenten van de maatschappij zwaar op de proef worden gesteld en verhalen over algemene somberheid naar hartenlust worden herhaald’. Het is dus, aldus Azzaro, ‘geen toeval dat vriendschap (tussen mannen in het bijzonder) mensen bezighoudt en sinds tien jaar het onderwerp van filmsuccessen vormt.

Ook wel bekend geworden als de bromance-stijl (een samentrekking van brothers en romance), waarvan onder meer getuigen: Very Bad Trip (2009), de films van Judd Apatow, The King’s Speech (2010). In Frankrijk waren La Vérité si je Mens en Bienvenue chez les Ch’tis (beide 2008), Les petits Mouchoirs (2010) en Intouchables (2011) grote bioscoopsuccessen die breeduit geëxporteerd worden… Alleen al dit jaar komen Amitiés sincères, Turf en het derde deel van Coeur des Hommes 3 uit; aandoenlijke verhalen een vriendengroep’. En Geurengoeroe voegt in dit verband graag een Nederlandse bijdrage toe: All Stars en al gefilmd in het jaar dat begrip bromance nog uitgevonden moest worden -1996!

En dit allemaal ter ondersteuning van een Chrome United… dat dit gevoel visualiseert met ‘de onafscheidelijke vrienden Ryan, Will, Bo en Malcolm die elkaar leerden kennen op de middelbare school en, nu net dertig, waarschijnlijk hun beste jaren beleven. Ze delen hun interesse in kunst, literatuur en natuurlijk vrouwen. Hun hoofden zitten vol plannen, zijn overtuigd dat zij het ver zullen brengen in het leven. Maar vooral vormen zij een groep, een soort tweede familie.

Als ze samen zijn, zie je enkel hen en hun onderlinge band is benijdenswaardig. Zij zijn zichzelf, zonder terughoudendheid, verbonden door een oneindig gevoel van vrijheid. Samen kunnen ze alles aan. Hun uitstapjes zijn een manier om hun vriendschap te vieren en dat is belangrijk voor hen. Dit keer zijn ze vertrokken richting strand, met de auto van Ryan, een Mustang. In lachen uitbarsten, stoeien, rennen door de duinen… Zij weten dat deze vriendschap een voorrecht is en willen dat intens beleven’.

Nu vraagt Geurengoeroe zich of deze vrienden niet uit de kaartenbak van verschillende modellenbureaus komen, of ze voor deze klus elkaar ooit hebben gezien? Maar misschien, afgaande op the making of, was de ontmoeting zo leuk dat hieruit wellicht alsnog een bromance is voortgekomen.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE BERGAMOTEen van de basisingrediënten van een goede bromance, is volgens mij ongecompliceerdheid in omgang gebaseerd op een hechte basis. En dat kun je ook van deze Chrome United stellen: frisse, pittige en energieke noten worden in de dry down vermengd met witte musk en hout. Iets preciezer: door de frisse explosie heen van bergamot (tekening) neem je een droog-kruidige, strakke noot waar. Komt op conto van Sichuan-peper en koriander (de korrel, niet het blad). Dit gaat vervolgens kopje, maar harmonieus onder in het hart vol van zwarte Ceylonthee. Met een warm en toch helder effect. Dit geheel krijgt een crispy groen, vegetaal randje door vioolblad. En als dit alles door de wind die waait over het strand is meegenomen, resteert een zacht-sensueel, maar kraakhelder fond op basis van witte musk en cederhout. Laatste ruik ik niet zo duidelijk, de witte musk daarentegen volop.

RUIK & VERGELIJK

Zing mee en vul zelf in: ‘Eén keer trek je de conclusie, vriendschap is een…’ Kun je olfactorisch ook ondervinden met:

Moschino Friends (2006)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE AZZARO CHROME UNITED DETAIL