Bloemenguirlande met vanillelinten
Kan een geur te subiel zijn?
Vintage door zijn ‘stroefe’ vanille
Kun je ook stoffig noemen
Ik heb altijd de loftrompet over Yves Rocher afgestoken en doe dat weer bij de geur die ik onlangs kocht in Kampen bij een winkel waarvan de opbrengst van de tweedehands voorraad gaat naar goede doelprojecten in Roemenië. Geur in kwestie: Orchidée 100ml. Tot aan de rand gevuld. Uit 1988. Ik betaalde lachend: € 0,50.
Plus: English Lavender Eau de Cologne Atomiseur van Yardley (30ml) en Nina Ricci’s L’Air du Temps Eau de Toilette Purse Spray (30 ml). Eveneens € 0,50 per stuk. Laatste twee zijn vintage-edities afgaande op de intensiteit van het boeket.
Weinig over Orchidée te vinden. Geen reclamecampagnes en achtergrondinfo (bijvoorbeeld voor de eigen toen papieren bestelbrochure) – terwijl ‘bijna iedereen’ dat toen deed. Ook in 1988 verschenen: de eerste geur van Boucheron en Caroline Herrera, Cool Water van Davidoff, Calvin Kleins Eternity, Diors Fahrenheit, Yves Saint Laurents Jazz, Knowing van Estée Lauder, Le Bain Joop!, Roma van Laura Biagiotti en Kenzo’s Ça Sent Beau. De overeenkomst: ze knalden, je droeg ze om geroken te worden.
Zo niet Orchidée– daar is bescheidenheid troef. Ik had bijna een grote hoeveelheid gemorst ervan uitgaande dat het een spray betrof. Not dus – een klassieke stopper. Kom daar tegenwoordig maar eens om, helemaal in de nichesector.
Vergeleken met de geuren van nu, moet je Orchidée rustig in je opnemen om die te begrijpen – om überhaupt iets te ruiken, zoals je wil. De vraag die oprijst (opdoemt klinkt te negatief): wat ruik ik eigenlijk? Ík, in de opening een mooie hyacintnoot. Niet te fris, niet te zwoelig-bloemig. Soort van veraf, alsof je hem bespeurt, ‘begeurt’ in een bos maar nog niet kunt waarnemen. Met op de achtergrond meerdere, ondefinieerbare bloemennoten. Dát komt misschien op conto van hibiscus. Die bij mijn weten geen daadwerkelijke geur verspreidt, volgens www.fragrantica.com echter ‘een zachte bloemige noot met muskachtige ondertonen’.
En zo wordt orchidee – eveneens geen geur afscheidend – ook vaak omschreven. Het betreft hier alleen meer het esthetische, dan het olfactorische gevoel dat denkbeeldig opgeroepen wordt: chic, less is more, strak, ‘oosters’.
Volgens AI zijn er meer dan 25.000 (!) soorten. Maar slechts één is ‘inhoudelijk’ geschikt voor de parfumindustrie. Het betreft de tot gefermenteerde peul verworden bloem van de vanille-orchidee (Vanilla planifolia).
Eigenlijk had de geur ook Vanille-Orchidée kunnen heten gezien vanille ‘uiteindelijk’ de leidraad is nadat de hyacint is uitgebloeid. Deze vanille is wel veelzijdig want besprenkeld met kruidige noten – ik meen subtiel kaneel, kruidnagel en peper te bespeuren – heel, heel subtiel dan.
Ten tijde van het lanceringsjaar kon je nog ongegeneerd als man in de hals van de draagster verdwijnen – ook al vond ze deze geste onplezierig: ‘Wat ruik je lekker, kom je hier vaker?’ Ik zou het hebben gedaan – vaktechnische blikvernauwing – om me af te vragen wat ik nu daadwerkelijk rook en wat dan zou kunnen zijn?
Ik las op www.parfumo.com diverse reacties op Orchidée. Grappig hoe ‘amateurs’ geuren ondergaan (ingedikt door mij en overdrijvingen en superlatieven weggelaten anders ‘blijf je aan de gang’).
Evak zegt: Echt weer eens iets anders! De opening is zoet, krachtig en bloemig. Heerlijk; het past perfect bij de sprankeling en de kleur van de flacon. Na een half uur komt het hart: aangenaam en rustig, minder bloemig – op mijn huid zelfs wat houtachtig. Fijn en prettig, al is het niet direct een geur die er uitspringt. Zeven – ja! – uur na aanbrengen volgde een explosie in de drydown. De orchidee-noot werkt hierin sterker dan in het hart!
Ze vervolgt: Boem! Omringd door wat leek op een nieuw, kruidig parfum. Nog verrassender: het deed me denken aan Iceberg The Fragrance, maar dan zonder pistache en vóórdat de vanille de overhand neemt. Ook Orchidéebevat vanille, maar subtiel aanwezig. Ik zeg niet graag ‘deze lijkt op die’, maar de uitgesproken, prachtige drydown deed me denken aan het deel van Iceberg waar ik zo van houd. De geur blijft lang hangen, zeker in vergelijking met andere Yves Rochers – de meeste stellen me qua houdbaarheid teleur. Deze blijft ongeveer 10 uur zitten; na de eerste 7 à 8 uur verandert de drydown nogmaals, ditmaal in een zachte vanillegeur met slechts een vleugje zoetheid.
‘Prima lentegeur’ aldus MrsGuerlain: Ik heb waarschijnlijk geen idee hoe de parfumwereld in elkaar zit, maar deze geur bevat geen orchidee-noot. Hij ruikt er ook niet naar. Best vreemd voor een parfum dat Orchidée heet. Het is echter heerlijk – misschien wat old school. Opent fris en bloemig, met een verrukkelijke mix van specerijen en hibiscus. Naarmate de geur opwarmt, komt de vanille naar voren en verzacht de eerste indruk. Uiteindelijk resteert vanille, maar pas na een reis van meer dan vijf uur. Best goed. Orchidée kan zich niet meten met zijn flanker het prachtige Nuit d’Orchidée, maar het is wel een prima lentegeur.
Ik kom er trouwens niet achter wie de geur heeft gecomponeerd. Feit is dat het een parfumeur met aanzien moet zijn, gezien Yves Rocher samenwerkt met het neusje van de zalm wat dat betreft. Het zou dus kunnen zijn: Annick Menardo, Françoise Caron, Francis Kurkdjian, Raymond Chaillan, Guillaume Flavigny, Nadège Le Garlantezec, Maurice Roucel, Olivier Cresp, Christophe Raynaud, Michel Girard, Isabel Derroisné, Jean-Claude Ellena, Jean-Claude Gigodot, Lucien Ferrero, Max Gavarry, Laurent Bruyère, Mathieu Nardin, Amandine Clerc-Marie, Marie Salamagne, Jacob Varela, Jérôme Di Marino, Alexandra Monet, Nicolas Bonneville, Ursula Wandel, Antoine Maisondieu, Sonia Constant, Marion Costero, Philippe Romano, Evelyne Boulanger, Anne Flipo, Sophie Labbé, Caroline Dumur, Natalie Gracia-Cetto, Sophia Grojsman, Delphine Lebeau, Nathalie Lorson, Fabrice Pellegrin, Ane Ayo, Domitille Michalon Bertier, Olivier Pescheux, Christine Nagel, Veronique Nyberg, Jacques Cavallier, Christiane Plos, Shyamala Maisondieu, Marine Mercé, Grégoire Balleydier, Claire Liégent, Marie-Aude Couture. Ik durf de gok niet te wagen.
