L’HOMME SPORT YVES SAINT LAURENT

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 10, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Getagd: . Een reactie plaatsen

YVES SPORT LAURENT

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 01/06/14

Neus: Anne Flipo, Juliette Karagueuzoglou

Flaconontwerp: onbekend

Ambassadeur: Olivier Martinez

Fotografie: Mathieu César

Regisseur videoclip: onbekend

Muziek: Babar Part Company

L'HOMME SPORT YSL FLACONS

Als je er over nadenkt, is het eigenlijk vreemd dat Yves Saint Laurent sportgeuren op de markt brengt. Tenminste, afgaand op het leven van de couturier. Ik heb heel wat artikelen over hem geschreven en me dus in talloze boeken verdiept. Wat hier bij opviel: ik heb geen enkele foto van Yves Saint Laurent gezien waar hij werd ‘gepakt’ op een sportieve activiteit. Ik ken van hem een foto in een zwembroek, een foto met Yves achter het stuur van zijn Volkswagen Kever. Maar geen een waarop hij op een motor scheurt, zoals Olivier Martinez doet voor L’Homme Sport. Ik vond dat altijd een van zijn charmes. Zou toch stoer zijn als Yves Saint Laurent nu een mannengeur zou lanceren die eerder het echte leven van de couturier weet te vangen – we beperken ons tot de hectiek van Parijs, de rust van Marrakech, de champagne die stroomt, de lucht van sigaretten. Maar die in ieder geval de essentie van ‘all about Yves’ verbeeldt in een geur. Of beter gezegd: hoe hij mannelijk interpreteerde. Naam? Yventually (weet niet zo snel een betere).

Maar dat gebeurt niet omdat het huis als parfumlabel te groot is, en dus wordt gemikt op een zo’n breed mogelijk publiek. Voor echte niche en ‘inside’-parfums is geen plaats. En de Yves Saint Laurent-mode voor de man is nu ook onderdeel geworden van een (veronderstelde) geliefde lifestyle bij de modieuze (nog baardloze) man: rebels, seks, drugs en rock-‘n-roll. Maar zeer strak, zeer beschaafd en zeer clean gepresenteerd..

En ook hier weer opvallend: de jongemannen die Hedi Schlimane nu de catwalk opstuurt associeer je ook niet direct met een leven waarin sportbeoefening de verbindende schakel vormt in zijn overige activiteiten. Maar die wel, af en toe, zin heeft in ‘a thrilling ride. A man on the road for a ride between exhilaration and pleasure. Elegant, like every Yves Saint Laurent man. Powerful, he controls the situation. Virile, he is definitely sexy.A rebel who rides his bike with unstoppable force, always on the lookout for the next exhilarating adventure, his body, his energy, his fragrance are an invitation to exaltation’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Maar ‘gelukkig’, ondanks de naam is L’Homme Sport minder sportief dan je misschien zou verwachten. Het ontstijgt de klassieke hesperide sportcologne geur door zijn kruidig spoor dat geleidelijk zachter, lichtjes sensueel wordt op een amber-houtachtige basis. De opening doet ongelooflijk fris aan. Komt doordat de citroen wordt ondergedompeld in een bad rijkelijk gevuld met aldehyden – met een koud, bijna metaalachtig effect tot gevold.

Maar direct ruikt de geur ook groen. Komt door fris verbena (met zijn groene zeep-effect) en kardemon (met zijn ‘stroef-groene’ frisheid) die weer van extra frisheid worden voorzien door elimi-hars. Fris, bijna etherisch maar met een warme balsemachtige nasleep. Van ijs-fris, naar groenig fris, van warm-groen naar een warme basis van amber en strak droog cederhout. En wil je weten hoe de twee neuzen zelf L’Homme Sport zien, en je bent de Franse taal een beetje machtig: zie bovenstaand interview.

RUIK&VERGELIJK

En voor ‘de man’ begon het met Yves Saint Laurent met:

Yves Saint Laurent L’Homme (2006)

L'HOMME SPORT YSL MODEL

 

 

FASHION DECREE – THE LEGENDARY COLLECTION – ATKINSONS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 6, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET F, NICHE. Een reactie plaatsen

ATKINSONS SAYS: PATCHOULY

GEURENGOEROE SAYS: SWEET FLOWERS WITH A HINT OF… ‘PATCHOUD’

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 06/06/14

Neus: Karine Dubreuil

Flaconontwerp: Aesthete

FASHION DECREE ATKINSONSAtkinsons: ‘Een hypnotiserende re-creatie van de geur die aan het einde van de negentiende eeuw de meest verblindende fashionistas verleidde, waaronder – actrice – Sarah Bernhardt. Fashion Decree brengt een periode tot leven toen kostbare zijde (in het bijzonder brokaat) uit het Verre Oosten verpakt in patchoelibladeren, de rage was aan het hof van koningin Victoria. Een weelderig patchoeliparfum met een wijdverbreide herkomst. Een geur voor exquise geklede vrouwen met een passie voor luxe’.

Nu breekt mijn parfumflacon. Nu begin ik aan mijn geschiedenis- en feitenkennis te twijfelen. Want ik heb geleerd dat het niet zijde, maar kasjmier (zie foto) was dat tijdens de verscheping vanuit het Verre Oosten tegen motten werd beschermd door het met gedroogde patchoeli-bladeren te besprenkelen. Het was de geur die het ongedierte op afstand hield, maar het wèl aan de kasjmier toevoegde. En volgens de ‘stoffenleer’ heeft mot geen verwoestende verwerking op zijde.

Zal ik Atkinsons mailen over mijn twijfel en ter ondersteuning van mijn ‘gelijk’ Borneo 1834 (2005) van Serge Lutens toesturen? Om het gereïncarneerde parfumhuis duidelijk te maken hoe het nu echt zit met patchoeli en koningin Victoria, en hoe een puur patchoeliparfum ‘in principe’ hoort te ruiken? Want Fashion Decree is geen patchoeliparfum. Zit wel in de geur verwerkt, maar in de basis. En bescheiden. Het verankert de bloemen waardoor je een mooie en elegante interpretatie van de klassieke chypre krijgt. Dat wil dus zeggen een neo-chypre of roze chypre die meer de nadruk op zoet, dan op hout (patchoeli) in de basis legt.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE PATCHOELIIk vind Fashion Decree eigenlijk niet ‘fashionista’, eerder ‘ladylike’. Want het is tedere, maar overzoete bloemengeur die geen klassieke frisse introductie krijgt.

Het is roze peper die overgedoseerd de weg bereidt voor de twee bloemen in het hart waarin fris-fragiele magnolia wordt gelinkt aan centifoliaroos uit Marokko. En die bloeien als het ware ‘tegen elkaar op’. Een concurrentiestrijd in fris-subtiel zurige bloemigheid en versus zoetbloemige volheid.

Wat ze linkt: een subtiele, maar nu absoluut verplichte metgezel in niche-parfums: saffraan. De roos wint het uiteindelijk, maar toch gaan ze samen harmonieus onder in de basis. En die is zoveel meer dan patchoeli (foto). Want ik ruik ook nuances van maté, guaiac-hout en zelfs iets wat op een oud lijkt.

RUIK&VERGELIJK

Pas facile. Recent: wat magnolia betreft de eerste, wat roos betreft de tweede:

Lancôme La vie est Belle L’Eau de Toilette (2013)

Reminiscence Love Rose (2014)

ATKINSONS LOGO

COLONIA LEATHER ACQUA DI PARMA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 5, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET C, NICHE. Getagd: . Een reactie plaatsen

TER LERING EN VERMAAK

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 05/06/14

Neus: onbekend

COLONIA LEATHER ACQUA DI PARMA 1Het lag in de lijn der verwachting: een leergeur van Acqua di Parma. Met dien verstande: ik had Colonia Leather eigenlijk voor Colonia Intensa Oud (2012) verwacht. Waarom? Ik denk dat voor de gemiddelde Acqua di Parma-fan, oud een te grote stap vooruit was in het verleggen van het olfatorisch kader van het luxelabel.

Wat beide geuren bindt: oud en leer werd gevonden tijdens Acqua di Parma’s ‘fascinerende route langs verschillende olfactorisce gebieden en culturen’ waar de klassieke eau de cologne van het merk – Colonia uit 1916 – ‘zeldzame, ongebruikelijke en verbeeldingsvolle ingrediënten ontmoet zonder zijn duidelijk herkenbare karakter te verliezen’.

Voor Colonia Leather bleef het dicht in de buurt: Toscane. Colonia ging op excursie naar de eeuwenoude leerlooierijen. Wat zag, wat rook ‘hij’? ‘Huiden overal in ateliers – opgerold en uitgespreid op werktafels. Zacht en dik leer in ontelbare kleuren – cacao, donkerbruin, aarde, tabak door ervaren handen met accuratesse bewerkt. En in de lucht, dat speciale, warme en subtiele aroma van leer, maar ook van hout, kruiden en harsen. Een geur van leer die je alleen maar kunt opsnuiven in de historische looierijen van Toscane’. En die je een klein beetje ‘terugruikt’ in tassen, koffers en accessoires waar Italië in uitblinkt en die appeleren aan de smaak van – hier hebben we eindelijk het gebruikersprofiel – de kosmopolitische man wiens stijl je herkent aan details en vanaf nu natuurlijk aan zijn favoriete geur: Colonia Leather.

Terzijde: leerlooierijen verspreiden over het algemeen een verschrikkelijke onaangename, penetrante geur – dat is stank die je de adem beneemt. Pas na het looien, als het gedroogde leer klaar is voor bewerking, ruik je het viriele, als mannelijk geclassificeerde aroma.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Een stoer-elegante leergeur met onverwachte accenten waarvoor je wel even de tijd moet nemen om die duidelijk te kunnen waarnemen. De reden: je ruikt zo snel de sterke leernoot van de basis; die rolt in volle vaart over de frisse opening en het bloemige hart heen, maar als die tot rust is gekomen, er voor tijdelijk plaatsmaakt.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE CUIRDe opening is een variatie op Colonia. Alleen nu minder ‘strak cologne’, meer zoet door de mix van Siciliaanse citroen en Braziliaanse sinaasappel en – onverwacht zeker voor een mannengeur – een zoete streling van framboos. Ik moet heel goed en heel vaak ruiken om de bloemen in het hart te ontdekken: roos, kamperfoelie vermengd met petitgrain. Ze staan in ieder geval garant dat Colonia Leather een luchtige parfumtoets heeft.

Wat ik wel goed ruik: dat andere onverwachte accent: (rode) thijm. Die geeft het leer een mooi, subtiel en eigenzinnig ‘uitgedroogd’ groen randje. En het leer zelf (berkenteer in dit geval) is meer dan alleen maar leer, want door het te vermengen met wierook krijgt het een rokerige allure zonder ‘tabakgevaar’, terwijl cistus labdanum de animale leernoot tempert, en het hierdoor sensueel en zacht en plooibaar maakt – stoer-elegant.

Langer op de huid, lijkt het leer zich een beetje terug te trekken, want erachter verbergt zich een krachtige houtstructuur van Marokkaans cederhout en guaiac-hout uit Paraquay.

RUIK&VERGELIJK

Acqua di Parma is niet de eerste die de leerateliers van de Toscane heeft bezocht:

Tom Ford – Private Blend – Tuscan Leather (2007)

Cuoio – Profumo di Firenze – Odori (2008)

GucciMueso ForeverNow (2013)

COLONIA LEATHER ACQUA DI PARMA 2

 

GREEN TEA CHERRY BLOSSOM ELIZABETH ARDEN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 4, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET G. Getagd: . Een reactie plaatsen

GEZOETE, VERFRISSENDE BLOEMENTHEE

Jaar van lancering: 2012

Laatst aangepast: 03/06/14

Neus: onbekend

GREEN TEA CHERRY BLOSSOM ELIZABETH ARDEN MOOD 1Wat ik wel eens denk: de grote Amerikaanse parfumhuizen (Calvin Klein, Estée Lauder, Tommy Hilfiger, Ralph Lauren, enz) hebben het idee verlaten om eens in de zoveel jaren een groot parfum te lanceren waarmee ze het ‘een tijdje kunnen doen’ – iets wat werd van ze verwacht, het klassieke patroon van lanceringen indachtig.

De reden: de kans op een flop is door de enorme concurrentie alleen maar groter geworden – de voorbeelden zijn talrijk. Het risico wordt nu gespreid door het in de breedte te zoeken. Dus fast forward fragrances die sneller inhaken op tijdelijke trends – een soort Zara-aanpak. Wordt het onvoorzien een groter succes dan verwacht dan zijn de huizen nog dollerblij. Slaan ze niet aan dan vinden de geuren hun weg via het parallel-circuit naar de consument en/of belanden in de ramsj.

Een goed voorbeeld Elizabeth Arden. Sinds 2011 elf geuren gelanceerd. Pretty Hot en Green Tea Camellia (beide 2011), Curve Appeal, Green Tea Cherry Blossom, Sunflowers Dreams Petals, Red Door Aura (allemaal 2012). Green Tea Honeysuckle, 5th Avenue NYC, Untold (allemaal 2013). En dit jaar: Green Tea Yuzu, Sunflowers Summer Bloom, Untold Eau Légère. Allemaal variaties op ‘grote lanceringen’ die niet groots bleken te zijn in omzet.

Met name Green Tea Scent kan er wat van: ik ben gestopt met het tellen van de variaties. Waarvan ik Grean Tea Cherry Blossom tegenkwam in de Kijkshop voor € 12,00 100ml. En dat is dus heel veel geur voor heel weinig geld en die twee trends heel elegant verwerkt: groene thee en kersenbloesems.

Dit zegt Elizabeth Arden: ‘Captures the lush freshness of green tea leaves, and delights the senses with ethereal pink petals that exude a sparkling femininity. This fragrance reflects the majestic and mystifying beauty and grace of the cherry tree where the blossoms dance in the energizing sun light and gently fall like rain painting the ground with soft petals’. Ruik aan de geur en zeg met Geurengoeroe: ‘Gewoon waar, gewoon geen geld!’

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

KERSENBLOESEMSGrean Tea Cherry Blossom opent als een cascade – want wat een aquafrisheid met bloemige ondertoon! Komt volgens mij op conto van cascalone en transluzone. Beide zijn geurmoleculen die het gevoel van stromend, helder fris water omzetten in geur – de eerste meer koud, de tweede meer fris. En natuurlijk good old hedione (waterjasmijn).

Hierin wordt een volle pot groene thee leeg geschonken die voor de groene en kalmererende toets zorgt. En deze thee heeft ook een soort mineraal, beetje aards effect. Dan breekt een storm los in Japan die de bloeiende kersenbloesems – het teken dat le printemps est arrivé – helemaal naar Amerika weet te blazen om ze laten neerdwarrelen in de groene thee. Dus een zachte, fragiele bloemennoot met amandelaccent (foto). Met op de achtergrond een lichte, niet hinderlijke witte musk vermengd met zoete noten – ik gok op vanille.

Goed gedaan. En ga me nu niet vertellen dat je in crisistijden moet bezuinigen op geuren – gewoon kijken en shoppen bij de Kijkshop.

RUIK&VERGELIJK

Elizabeth Arden liet geïnspireerd door Bulgari’s Eau de Cologne au Thé Vert (1992) Amerika kennismaken met groene thee in een geur:

Elizabeth Arden Green Tea Scent (1999)

GREEN TEA CHERRY BLOSSOM ELIZABETH ARDEN MOOD 2

 

 

OUD ROYAL – ARMANI PRIVE – GIORGIO ARMANI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 3, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET O, NICHE. Getagd: . Een reactie plaatsen

PERFECT PARFUMPROTOTYPE VOOR’WEST THAT MEETS OUD EAST’

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 03/06/14

Neus: Evelyne Boulanger

Flaconontwerp: Giorgio Armani

OUD ROYAL GIORGIO ARMANIIs Giorgio Armani aan het bezuinigen en aan het ‘vermeerderen’? Die gedachte overviel me toen ik Oud Royal onlangs opende. Had ik al een tijdje niet gedaan wat zijn Armani Privé-collectie betreft. De laatste was Eclat de Jasmin uit 2007 (Les Eaux in deze lijn niet meegerekend). Die zat nog in de ‘vertrouwde’ navulbare hinokéhout-verpakking met een inhoud van 50ml.

Maar met Oud Royal, die samen met Ambre Orient en Rose d’Arabie in 2010 werd gelanceerd (onder het overkoepelende thema La Collection des Mille et une Nuits), is het hinoké vervangen door glas, de inhoud ‘verhoogd’ naar 100ml en niet navulbaar.

Iets anders: dit luxe trio is meer marketing dan dat het de persoonlijke parfumvoorkeur van Giorgio Armani vertegenwoordigt volgens mij. Niet alleen hij is in de ban van de wereld waar wij westerlingen vanuit levensbeschouwelijke overtuiging eigenlijk heel bang voor zijn, maar waar het geld uit gouden kranen lijkt te stromen. Want de hele nichewereld concentreert zich op het Midden-Oosten.

Zowel qua inspiratie (‘doch spreek slechts één woord en ik zal gezond worden’… oud), zowel qua afzetgebied. To name a few: Atkinsons, By Kilian, Caron, Guerlain, Juliette has a Gun, Maison Francis Kurkdjian, Parfums de Marly. Zelfs merken die ‘van huis uit’ niet echt niche zijn, maar wel graag willen aantonen dat ze verlokkingen van het Midden-Oosten aanvoelen.

Zoals Thierry Mugler (Miroir des Voluptés uit 2010). Zoals Lancôme (L’Autre Oud uit 2013). Zoals Aramis (Perfume Calligraphy Rose uit 2013, Perfume Calligraphy Saffron uit 2014). Zoals Yves Saint Laurent: ‘hij’ lanceerde in 2013 de Oriental Collection (Noble Leather, Supreme Bouquet, Majestic Rose) gevolgd door Splendid Wood in 2014.

Dan is met terugwerkende kracht Giorgio Armani een van de eerste Europese designers geweest die de ‘oud’-wereld in zijn vizier had. En Oud Royal is prachtig. Rijk en vol, maar net niet te overweldigend – al zal hier de ‘gemiddelde’ Giorgio Armani-geurenfan wellicht anders over denken. En interessant om te horen dat mensen uit de nichebranche onder de indruk zijn van de Armani Privé-collectie. Zoals Philip Hillige van Skins – hij vindt alleen dat deze geuren niet in zijn concept passen. Zoals Maria Vlisma van Parfumaria – vindt het alleen jammer dat ze de collectie helaas niet ‘mag’ verkopen.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE SAFFRAANHet mooie aan Oud Royal is dat het oud heel slim combineert met een originele, zij het beschaafde gourmandnoot, of beter gezegd: met een subtiele drank-nuance. Want de opening ruikt naar gedroogd ‘exotisch’ fruit: rozijn en pruim die lijken ondergedompeld in rum en zoethout. Een perfecte introductie voor oud die, voor het zijn sensuele kracht kan bewijzen, vervolgens wordt gelinkt aan ‘dat andere’ kostbare en nu ook zo hippe ‘Midden-Oosten’-ingrediënt: saffraan (foto).

Die tempert oud eerst met zijn droog-kruidige nuances, maar ‘uitgewerkt’ het adelaarshout vrij baan geeft… Want ‘midden in geur’ ruik je alle sensaties eigen aan oud: ‘apothekers-scherp’, vochtig, sensueel met toch de sensatie van intens, diep en balsemachtig hout. De basis van Oud Royal zorgt ervoor dat Giorgio Armani’s oud minder Midden-Oosten, meer Europees wordt. Dus zachter en meer ‘plooibaar’ door een elegant samenkomen van amber (een infusie van cistus labdanum, vanille en musk), ‘extra’ hout (guaiac- en sandelhout) en gerookte noten van wierook en mirre ingepakt door een leer-randje. Oud Royal is eigenlijk het prototype van oud waarin ‘west meets east’.

RUIK&VERGELIJK

What’s in name? Dat is toch wel vreemd en geeft tegelijkertijd aan hoe ‘oud rules the world’. Namen bedenken voor een ‘oudje’ is slechts een kwestie van het adjectief veranderen in een substantief. De boodschap blijft hetzelfde, alleen een jaar later:

Creed Royal Oud (2011)

La Collection des Mille et une Nuits Giorgio Armani

 

DÉCLARATION L’EAU CARTIER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 2, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET D. Getagd: , . Een reactie plaatsen

‘DE RILLINGEN EN FRISHEID VAN DE EERSTE LIEFDESVERKLARING’

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 22/06/14

Neus: Mathilde Laurent

DECLARATION L'EAU CARTIERIk ga er vanuit dat Mathilde Laurent de eerste frisse variatie heeft gemaakt van Déclaration (1998). Ze is niet voor de niets de ‘in house nose’ van de juwelier. Maar waarom nu een frisse variatie? Is dat nu juist niet een van de charmes van Déclaration – zijn anders en eigenzinnige bittergroene frisheid waardoor je eigenlijk geen behoefte meer had aan citrusfrisheid. Die ‘sowieso’ in de opening zit (bergamot en oranjebloesem).

En Cartier heeft toch ook Eau (2000) met al zijn verfrissende variaties? Eigenlijk een kwestie van ‘overbodige luxe’ Déclaration L’Eau. Maar waarom lanceert Cartier deze variatie? It’s the perfume economy stupid! Die draait overuren door (of dankzij) de crisis? Zowel aan de onderkant: ‘Als ik me dat kleine beetje luxe ook al niet meer kan veroorloven!’ Zowel aan de bovenkant: nog veel verschenen zoveel nichelijnen en limited editions.

En je moet al huis, of je wilt of niet, mee. Cartier ook. Ieder half jaar op zijn minst één nieuwe geur – La Panthère. Of twee: Baiser Volé Lys Rose. Of drie: Déclaration L’Eau. Krijgt wel een spitsvondige omschrijving mee qua olfactorisch en amoureus effect: ‘De rillingen en de frisheid van de eerste liefdesverklaring’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Een spetterende opening van roze grapefruit die wordt gekieteld door roze peper – frisheid en energie gefuseerd. Blijft behoorlijk lang persistent voor het cederhout de krans krijgt zijn strak-droge en zonnige noot te verspreiden. That’s it. Even hoopte ik dat achter dit hout zich een echo, een herinnering van Déclaration zou verbergen. Not dus. Déclaration L’Eau is een nieuw water waarvan de zuiverheid van de ingrediënten – vanzelfsprekend voor de juwelier – voor een natuurlijke feel zorgt. Maar geef mij maar…

RUIK&VERGELIJK

… ligt voor de hand inmiddels:

Cartier Déclaration (1998)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE DECLARATION CARTIER FLACON

ACQUA COLONIA FRESCA HIERBA’S DE IBIZA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 1, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET A, KLASSIEKERS OPNIEUW GEROKEN, NICHE. Een reactie plaatsen

NICHE-COLOGNE AVANT LA LETTRE

Jaar van lancering: 1965

Laatst aangepast: 01/06/14

Neus: onbekend

Flaconontwerp: André Ricard, Isabel Torres

HIERBAS DE IBIZA DETAILEn nu we toch met eau de colognes bezig zijn (zie mijn vorige post)…. we’re going to Ibiza. Het 24/7/365-party-eiland staat in mijn gedachten nu vooral synoniem met door toeval rijk geworden urban hippies die samen met andere hippe vogels de dag al cokesnuivend, pilslikkend en champagne achteroverslaand doorbrengen in hun resorts. Ver verwijderd van het klootjesvolk dat het met goedkope vokda, breezers en bier moet doen, de ene na de andere danceparty onveilig maakt (met of zonder pilletjes) en bij terugkomst in het hotel – ‘wie zegt dat ik niet durf!’ – vanaf hun balkon in het gemeenschappelijke zwembad – probeert te – duiken. Lukt niet altijd zo’n bommetje.

‘Hè, wat ben je toch negatief!’ Zei een broer van me, die er bijna jaarlijks vakantie viert met vrouw- en zoonlief en, voor zover ik weet, geen verwoestende verslaving (zoals zoveel voormalige profvoetballers naar nu steeds meer blijkt) heeft  op wat voor een genotsgebied dan ook. ‘Ibiza heeft ook nog een andere kant. Rust, prachtige natuur, interessante lokale keuken’. En toen liet hij mij wat foto’s op zijn iPhone zien, en inderdaad… ik vertrek nu!

HIERBAS DE IBIZA PRODUCT LINEEn als ik eerlijk ben, weet ik dat hij gelijk heeft. Ik heb ook mooie verhalen gelezen hoe het eiland midden jaren zestig van de vorige eeuw werd ontdekt door de allereerste hippies. Ibiza.nl meldt hierover ‘dat mensen bij elkaar kwamen om te dansen, te zingen, te eten en te roken in de natuur. Het was een plek voor kunstenaars en mensen die contact zochten met buitenaards leven (‘ET phone home!’). Bijeenkomsten werden georganiseerd waar men zich kon inzetten voor duurzame energie, gezond voedsel zonder vlees en een goede toekomst voor de kinderen’. Nu gemeengoed.

HIERBAS DE IBIZA CAPTAIN TORRESIbiza werd een alternatief cultureel paradijs waar ook Nederlandse kunstenaars inspiratie opdeden. Zouden Cees Noteboom en Harry Mulisch er de broers Antonio en Pele Torres hebben ontmoet? Ook twee kunstenaars, want juwelenontwerpers die als eersten volgens mij ‘uit’ hun begroepsgroep, een geur koppelden aan hun sieraden?

En dus Acqua Colonia Fresca hebben geroken en gekocht? Zou zo maar kunnen… Feit is: de geur wordt inmiddels als een klassieker gezien die door de volgende generatie Torres is verbeterd en uitgebreid zonder de familieroots te vergeten. Want hun op Ibiza geboren opa Antonio Torres Molines – een zeeman die op het schip Matilde vanaf 1915 de zeven wereldzeeën overstak – blijft de inspiratiebron vormen. Maar vergeet niet dat met terugwerkende kracht, Acqua Colonia Fresca eigenlijk standaard blijkt te zijn voor een klassieke niche-cologne. Knap.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE VERBENADit noem ik nu een rijke cologne, want het geeft meer dan alleen ‘citruspret’. Eigenlijk is het een ‘volwaardige’ geur in cologne-vorm door zijn gelaagdheid. De opening: als een echte cologne door knisperende noten van citroen en sinaasappel. Is even, maar wel overdonderend aanwezig om later terug te komen.

Want wat vervolgens opvalt: de sterke verbena-injectie (foto) die in dit geval en sterk groene zeep-effect heeft zonder hinderlijk te worden. Dus clean en schoon, maar geleidelijk aan letterlijk wordt verbloemd door geranium (strak, groen en bloemig) en iets minder door (zonnig) jasmijn waardoor de rustgevende kwaliteit van verbena (en de groen-kruidige eigenschap) ervan wordt benadrukt. Tussendoor neem ik een zuchtje waar van lavendel. Maar wat zo leuk is: de citrusnoot komt zoals gezegd weer terug in de basis en wel in de vorm van oranjebloesem. De frisse cirkel is rond.

Terwijl wanneer Acqua Colonia Fresca langer op de huid zit je heel subtiel een zoet-sensuele nuance ‘proeft’ van kaneel en vanille. Hierbas de Ibiza claimt alleen te werken met natuurlijke parfumoliën en dat geen kunstmatige ‘geurversterkers’ zijn toegevoegd. Ik geloof het. Alleen kan voor sommigen de verbena-noot als synthetisch overkomen door de link die het heeft met schoonmaakmiddelen. Wordt vaak als onnatuurlijk ervaren terwijl het juist honderd procent puur natuur is.

RUIK&VERGELIJK

En wat gaat gebeurde er nog meer op geurengebied in het jaar dat Acqua Colonia Fresca op de markt werd gebracht?

Aramis Classic Cologne (1965)

Coty Imprévu (1965)

Creed Aubénpine-Acacia (1965)

Guerlain Habit Rouge (1965)

Grès Pour Homme (1965)

Nina Ricci Signoricci (1965)

Emilio Pucci Vivara (1965)

Santo Maria Novella Melograno (1965)

HIERBAS DE IBIZA LOGO

 

 

EAU MONUMENTALE THIRDMAN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 1, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET E, NICHE. Een reactie plaatsen

KLASSIEKE COLOGNE MODERNISTISCH GEPRESENTEERD

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 01/06/14

Neus: Bruno Jovanovic

Concept & realisatie: Jean-Christophe le Greves

EAU MONUMENTALE THIRDMANJean-Christophe le Greves schijnt nogal mysterieus te doen over zijn persoon en zijn label Thirdman. Want zijn ‘identity is less important than the scents and the new olfactory sensations he spearheads. He creates scents that will become part of the personal journey of the individuals who wear them. He may meet his customers on rare occasions. He operates from an unknown location, and leaves to the collaborators and perfumers he missions to speak on his behalf’.

Eén opmerking: wanneer stopt de parfumbranche nu eens met het cliché dat geur onderdeel is van de persoonlijke reis van de drager. Wie heeft deze parfumplatitude eigenlijk verzonnen die volgens mij op alles toepasbaar is: kleding, auto’s, pannenkoeken en vergeet-me-nietjes wat mij betreft. Eén vraag: hoe weet Thirdman dat je een klant van hem bent? Een eau de cologne is door zijn snel vervliegende karakter niet iets wat je duidelijk bij een persoon ruikt.

Nog één vraag: hoe weet hij of je wel gediend bent van zijn up-poppen? Eén kanttekening: waarom laat hij de mensen waarmee hij ‘collaboreert’ namens hem spreken? Ik bedoel: die hebben hem toch eigenlijk niet nodig, behalve als opdrachtgever en hij doet het toch ook zelf al af en toe?

Ik weet natuurlijk waarom Jean-Christophe le Greves zo moeilijk doet. Om zijn eau de cologne-lijn een hip, modernistisch en uniek aura te geven. En dat terwijl, hoe je het ook wendt of keert, een eau de cologne in negen van de tien gevallen gewoon een eau de cologne blijft. Ook bij Thirdman. En daar is niets mee.

Wel met zijn bewering dat Eau Monumentale ‘een universele eau de cologne is die voor de nieuwe wereld de verloren gegane vakmanschap van eau de cologne maken opnieuw uitvindt’. Want: die kennis en techniek is springlevend gebleven. Zat weliswaar een tijdje in een dip maar wordt van hoog – Creed, Guerlain, Maison Frnacis Kurkdjian – tot laag – 4711, Monoprix, Hema – en wat daar tussen in zit – L’Occitane, 1902, Yves Rocher – nog steeds geproduceerd.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE NEROLI YVES ROCHER MOODZoals het klassieke eau de cologne betaamt, barst ook Eau Monumentale bijna uit zijn voegen van de citrusvruchten die lijken te worden begeleid door een lichte aldehydennoot die voor een zachte, zeepachtige toets zorgt zonder dat het cologne-effect geweld aan te doen. Ik ruik neroli (foto), ik ruik bergamot, ik ruik citroen.

De laatste wint het voor mij. Maar dan zou zich achter deze frisheid (met kruidige en bittergroene nuances) mimosa schuilen – een voorwaar originele gedachte: de gele klatering van hesperiden koppelen aan de warme zonnigheid van mimosa. Alleen ik ruik die niet echt, wel een bloemige noot, maar dat is eerder de neroli naar mijn gevoel. En dat verandert niet nadat ik tien ml – je kunt de eerste 70 van de 100 ml ‘aflezen’ aan maatstreepjes op de flacon – heb verstoven op mijn linkerpols. Eau Monumentale is gewoon een aangename, klassieke citruscologne modern gepresenteerd. Heerlijk voor ‘erbij’, onmisbaar tijdens de zomer als je behoefte hebt aan instantfrisheid.

En mocht je het gevoel dat iemand op straat je op de hielen zit, sluiks probeert te achterhalen wat je draagt en je wilt er van gewissen of het Jean-Christophe le Greves is, kijk in de etalageruiten en bepaal dan voor jezelf of je hem – zie foto onder – de moeite waard vindt om met hem een parfumboom op te zetten…

RUIK&VERGELIJK

De commerciële eau de cologne begon zijn zegetocht over de wereld met:

Muelhens 4711 (1792)

Roger & Gallet Jean Marie Farina (1806)

Ik heb van Thirdman al besproken:

Thirdman Eau Nomade (2013)

Jean-Christophe le Greves Bergdorf Goodman New York

 

MER & MISTRAL – LA COLLECTION DE GRASSE – L’OCCITANE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op mei 31, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET M. Een reactie plaatsen

EEN (VER)WOESTE(NDE) WIND

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 31/05/14

Neus: Karine Dubreuil

MISTRALDe naam van de wind klinkt poëtisch, maar de kracht van de Mistral is verwoestend. Ik ervoer het ooit tijdens een vakantie in de buurt van Aix en Provence. Zat met vrienden op een terras – exacte lokatie Mont Ventoux – onbekommerd te genieten van het goede leven, toen het leek alsof de wereld begon te schudden.

Het ene moment alles pais en vree, de lucht strak en vol zon, next thing you know: koude, angstaanjagende windvlagen, dreigende wolken – we moesten de glazen, de fles rosé en ‘ons zelf’ vasthouden om niet weg geblazen te worden. ‘Armageddon’ spookte door mijn hoofd – this is the end. Ik ben geloof nog nooit zo bang geweest voor ‘het weer’. De met de wind gepaarde verwoestende regen verstoorde mijn zomerse idylle resoluut. En nadat de rust was teruggekeerd – we hadden toevlucht gezocht in het café waar we de rosé werd geschonken – hadden we uitzicht op een gehavend terras.

MER & MISTRAL L'OCCITANE 1Interessant, of eerder verwonderlijk dat L’Occitane deze bijzonder krachtige noorden- tot noordwestenwind linkt aan een geur. Want in Provence is deze wind zo gevreesd dat hiermee rekening wordt gehouden bij de aanplant van bomen en gewassen: veel cipressen zijn zo geplant dat ze bescherming bieden tegen de Mistral. De angst voor deze wind ligt zelfs in de naam besloten: bij de Romeinen dwong deze wind zoveel ontzag af dat ze hem ‘magistralis’ (meesterlijk) noemden.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

En hierop is ook de naam Franse naam (uit het Languedoc-dialect) gebaseerd. Maar de wereld van parfum is een positieve wereld, dus is Mistral & Mer een vrolijke en kalme parfumwind die vanuit de Middellandse Zee de warme aarde van de Provence voorziet van frisse lucht- en aquatoetsen.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE ROZEMARIJNDe Mistral opent in deze geur als een spetterende mix van citroen en mandarijn verpakt in een wolk van calone en cascalone – twee synthetische ingrediënten met het vermogen de verkoelende frisheid van (zee)water te verspreiden – alleen in dit geval zonder een zoutachtige noot. De link tussen de zee en de aarde wordt opgeroepen met een sterke rozemarijn-noot: groen, bloemig, rozig, kruidig en ‘zee-fris’.

Leuk in dit verband: de Latijnse naam voor rozemarijn  – Rosmarinus – betekent letterlijk: dauw der zee (foto). De aarde wordt opgeroepen hout gedroogd door de zon: cipres (groen, warm, droog), dennenhars (met zijn warme balsem en tegelijkertijd etherische, luchtige noot) en cederhout (strak, droog, zonnig), zacht gemaakt door ‘witte’ amber en musk. Ofwel, Mistral & Mer is hout nat gemaakt door de ‘woeste’ wind en zee.

RUIK&VERGELIJK

Wordt wel eens vergeten: het parfum dat voor het eerst de Mediterannée op kaart zette kwam zowaar uit Amerika:

Estée Lauder Azurée (1969)

Ook lekker in dit verband:

Annick Goutal Eau du Sud (1995)

Hermès Un Jardin en Méditerannée (2003)

MER & MISTRAL L'OCCITANE 2

EMBLEM MONTBLANC

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op mei 30, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET E. Een reactie plaatsen

EEN FLACON ALS EEN MEISTERSTÜCK GEVULD MET BESCHAAFDE LUXE

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 30/05/14

Neus: Sonia Constant

Ambassadeur: David Genat

Fotografie: Peter Lindbergh

MONTBLANC EMBLEM MODELMontblanc noem ik ‘altijd’, net zoals Lalique en Dunhill, een tussenlabel. Niet echt ‘parfum’, te onbekend bij de grote massa en te gewoon voor de echte kenner op het gebied van luxemerken. Ja, de laatste weet natuurlijk wel dat Montblanc bijna het enige merk is dat vulpennen maken nog als een metier ziet.

Maar wie gebruikt er tegenwoordig nog een Meisterstück – naam van Montblancs meeste exclusieve lijn – behalve hele belangrijke mensen tijdens het ondertekenen van hele belangrijke verdragen en oorkondes? Ik ken slechts één vriend; die gebruikt zijn als cadeau gekregen gouden Parkervulpen voor zijn boodschappenlijstjes.

Zo’n tussenlabel heeft het ook niet echt makkelijk in de parfumerie, omringd als het is door merken die nèt iets meer op het geheugenvlies van de gemiddelde bezoeker liggen.

Moet je toch wel met iets bijzonders komen, wil je de aandacht trekken. En dat doet Montblanc voor mij met Emblem. In ieder geval qua naam en flacon die in lijn is met de vormgeving en de stijl van het merk. Montblanc spreekt zelf van een object waarvan ‘formaat en contour herinneringen oproepen aan de sneeuwtoppen en de zes gletsjers’ (van de Montblanc als berg).

Dit vind ik een beetje overdreven gesteld en hoe gaat dat eigenlijk in zijn werk: ‘De flacon daagt tijd en regels uit’. Maar het belangrijkste is toch: ‘De flacon lijkt op geen ander in de wereld van parfums’. Hierin heeft Montblanc gewoon gelijk. Dat bewijst de gemiddelde parfumtoptien: strakke, vierkante monotonie gepresenteerd onder het mom sober en minimalistisch.

MONTBLANC EMBLEM FLACON

Met Emblem heb je in ieder geval ‘vanachter de toonbank’ iets anders in handen wat je kunt aanbieden – dat ook nog eens lekker zwaar weegt. Dat vinden ook heel veel mannen prettig die in de flacon waarschijnlijk niet ‘een amulet zien waarvan alleen een man met natuurlijke autoriteit de bewaarder kan zijn’.

Ook heel veel mannen die zich niet herkennen in de karakterschets: ‘Vasthoudendheid, vertrouwen en kalmte zorgen ervoor dat hij de top bereikt. Het maken van de juiste keuzes, zelfverzekerd in zijn bevindingen. En altijd met een relaxte classy stijl, een smaak voor beschaafde luxe, oog voor detail. Een man die houdt van gedetailleerde lijnen in een op maat gesneden pak, het gemak van Egyptisch katoen, die een natuurlijke manier van elegantie met zich mee draagt. Een Zwitsers horloge om zijn pols. Een Meisterstück 149 in zijn borstzak’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Een concept als Emblem vraagt volgens Sonia Constant ‘om ruwe materialen van de fijnste kwaliteit’ (lijkt me logisch) en werd gemaakt met de klassieke mannengeuren in gedachten om ‘een moderne, krachtige geur vol verlangen te maken’. En: ‘Emblem straalt elegantie uit door het contrast tussen sensueel kaneel en waterige, bijna bevroren, vioolblaadjes’.

KARDEMONHet resultaat een ‘neo classic’ die zeer beschaafd met een zekere kordaatheid zijn geursporen trekt. Dat ruik je in de topnoten: fris-wrang grapefruit wordt samen met wrang-groen kardemom (foto) en dito salie opgeschrikt door een shot van roze en zwarte peper.

Maar het is de kardemon-saliecombinatie die blijft hangen en naadloos overgaat in het groene-frisse hart gevuld met ‘met vorst bedekte’ vioolblaadjes die een zoete, lichte sensuele ondertoon krijgt door kaneel.

De basis is mannelijk, klassiek en eigenlijk heel conventioneel: gezuiverde patchoeli vermengd met de intensiteit van hout en ambroxan. Beschaafde luxe inderdaad. Maar misschien iets te beschaafd. Voor mij had de patchoeli wel ongezuiverd mogen zijn en het ambroxan in grotere hoeveelheden gebruikt.

De flacon vraagt er als het ware om, heeft recht op een inhoud die de drager nèt iets meer uitdaagt en doet verwonderen. Met andere woorden: Emblem had van mij dieper minder aquatisch en intenser gemogen; een interpretatie van de zwarte inkt die je gebruikt voor je Meisterstück.

RUIK&VERGELIJK

Ik had dus meer gehoopt op een geur die in de buurt komt van:

Lalique Encre Noire (2006)

MONTBLANC LOGO