GEURENGOEROE

EEN BELANGRIJK JAAR

VOOR DE PARFUMINDUSTRIE

Jaar van lancering: 2005

Laatst bijgewerkt: 08/04/09

Neus: Christopher Sheldrake, Serge Lutens

Art director: Serge Lutens

Flaconontwerp: Serge Lutens

Sommige parfumeurs zou je graag een brief willen sturen, bijvoorbeeld aan Serge Lutens. ‘Beste meneer, hoewel ik uw parfums stuk voor stuk prachtig vindt, zou ik het toch erg weten te waarderen u uw productie vanaf wat kunt temperen. Met de meest denkbare hoogachting, verblijf ik, Erik Zwaga’. Want het vervelende: welke geur je ook van hem neemt, ze blijven interessant. Je zou ze allemaal willen hebben en er vaak aan ruiken. Niet alleen omdat ze je eraan herinneren hoe bepaalde bloemen, houtsoorten en harsen nu daadwerkelijk ruiken, maar ook omdat het allemaal zo elegant en vanzelfsprekend wordt gepresenteerd. Een soort ‘le parfum pour le parfum’-esthetiek.

Bornéo 1834 is als naam vreemd, en dus nieuwsgierigmakend, een soort aanhef van een brief lijkt het wel. Maar de naam verwijst gewoon naar de plaats van waaruit en het jaar waarin volgens Lutens de geur van patchoeli (uit Borneo) voor het eerst Europa bereikte. Niet als parfum maar als gedroogde bladeren van de patchoelistruik om de balen met zijde tijdens de verscheping te beschermen tegen mot. De geur, door velen nog steeds als stank ervaren, werd al snel erg populair volgens Lutens bij de chique Parisiennes. In Groot-Brittannië beweren sommige historici dat koningin Victoria de geur populair maakte omdat ze vaak grand foulards van kasjmier uit India – waarvan ze keizerin was – droeg die tijdens het vervoer naar Londen eveneens tegen de mot werden beschermd met patchoeliebladeren. Hoe het ook zij: de betere Europese kringen raakten na musk en de eau de cologne ‘na 1834’ in de ban van deze sterke geur. Hoe het ook zij: met Bornéo 1834 verkent Serge Lutens – of beter gezegd zijn neus Christopher Sheldrake – de klassieke ‘stoffige’ en aardse geur van patchoeli op een prachtige manier.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Bornéo 1834 is donker, koel, schaduw, geprononceerd. Doet denken aan bijna vergane bladeren vermengd met aarde in een herfstbos waar af en toe nog de zon, door de kale takken heen, de grond verwarmt. Hoewel in een ouderwetse setting, is de geur toch uiterst modern door de nadruk op één ingrediënt te leggen en die te versterken en te verfraaien met andere. In Bornéo 1834 is dat natuurlijk patchoeli die, nadat de eerste stroeve en stugge overrompeling is verdwenen, een mooie, hoewel ondefinieerbare bloemige noot krijgt. Ook mooi is de houtachtige finish in de basis verfijnd met galbanum, cistus labdanum (vormen samen de zon in de geur aldus Serge Lutens) en kamfer. De twee moderne ingrediënten – cacao en kardemon – geven de totaalcompositie een warme, kruidige en zachte glans.

RUIK & VERGELIJK

Patchoeli is een van de krachtigst ruikende plantensoorten. De geur met houtachtige, zoete en kruidige ondertoon wordt uit struiken verkregen die in Indonesië, in China en op de Filippijnen en Madagascar groeien. De geur doet denken aan vochtig hout, herfstbladeren, de warmte van humus en de intensiteit van kamferhout.

Je hebt eigenlijk maar één geur die je tegenover Bornéo 1834 kunt zetten, het allergeliefde en allergevreesde:

Reminiscence – Les Classiques – Patchouli (1970)

En die werd in 2007 opnieuw gelanceerd onder een andere naam:

Reminiscence Inoubliable Elixir Patchouli (2007)