VERY IRRESISTIBLE L’EAU EN ROSE GIVENCHY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 15, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET V. Getagd: , . Een reactie plaatsen

ROZENWATER

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 15/06/14

Neus: Carlos Benaïm

Ambassadrice: Amanda Seyfried

Fotografie/regie: onbekend

VERY IRRESISTIBLE GIVENCHY L'EAU EN ROSE CAMPAIGNDe verdienste van Very Irrésistible (2003): Givenchy zag als een van de eerste masstige-merken in het nieuwe millennium de ‘bewust’ klassieke rozengeur weer opbloeien. Velen zijn Givenchy gevolgd. Neem Guerlain: het parfumhuis liet met Idylle (2009) haar nog nooit op zo traditionele wijze opbloeien. Neem Chloé: veel van de nieuwe geuren van dit luxemerk staan in het teken van de roos – de laatste die werd geplukt: Roses de Chloé (2013).

En ondertussen bloeide en groeide Very Irrésistible gewoon door. Er verschenen – telt u even mee – negentien variaties. En Very Irréssistible L’Eau en Rose is nummer 20! Mooi rond getal om er mee te stoppen, want hoeveel variaties op een rozengeur kun je maken, zou je denken. Duizenden natuurlijk – als je maar durft. Zover zal Givenchy niet gaan, maar als er volgend jaar weer een om de hoek komt kijken, kijk ik er niet van op.

Want voor deze geur (en dus ook voor Very Irrésistible) werd een nieuwe ambassadrice aangetrokken, maar daarover laat Givenchy je nog even in het ongewis in de promoclip, want de vrouw die haar gezicht en lange lokken verbergt, kan nog Live Tyler zijn. Maar zodra ze haar hoed afdoet en haar lokken alle kanten op zwaait – gewoon in zo’n typisch low profile Parijs’ bistrootje – blijkt het, je weet wel dat kindvrouwtje uit de film Mama Mia (2008) en Les Misérables (2013) te zijn. Juist ja, Amanda Seyfried. Live Tyler had door de maan gekleurde zwarte lokken, Amanda Seyfried laat de zon haar blonde lokken verlichten.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE ZWARTE BESEn dat zonnige, dat lichte staat in feite symbool voor de geur zelf. Sterker, dit is de meest very frisse rozengeur en very ‘rozigste’ van Givenchy’s flagship fragrance zonder dat het een zomergeur of zomerse variatie is. Daarvoor heeft het toch een te uitgesproken rooskarakter.

Met Irrésistible L’Eau en Rose keert Givenchy in feite terug naar het klassieke rozenwater ‘uit die goede oude tijd’ lijkt het wel, weliswaar voorzien van een fruitige toets die het de moderne toets geeft. Je ruikt eerst puur rozenwater dat enorm bubbelt door een toegevoegde aquanoot. Vervolgens groeit hieruit een roos op die lekker fruitig is, groen met een beetje zurige ondertoon. Het is nog net geen confiture gemaakt van zwarte bes (foto) wat je ruikt en dat komt omdat je de zachte musk eigenlijk direct al een beetje waarneemt, die hoe langer op de huid steeds zachter wordt – richting gourmand, richting macaron.

Maar voor het zover is maakt de roos zich los van de zwarte bes, verliest haar fruitige noot om steeds meer een klassieke roos te worden zonder haar statige en overrompelende effect. Het bloeien moe, valt ze in slaap en wordt bedekt onder een poederige regen van zachte musksoorten die voor een een licht warm en licht sensueel effect zorgen.

RUIK&VERGELIJK

En het begon allemaal met:

Givenchy Very Irrésistible (2003)

VERY IRRESSISTIBLE L'EAU EN ROSE GIVENCHY LOGO

GENTLEMEN ONLY INTENSE GIVENCHY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 14, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET G. 2 reacties

‘BIJNA HYPNOTISERENDE GEUR DIE ZICHZELF NATUURLIJK DEMONSTREERT’

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 14/06/14

Neus: onbekend

Ambassadeur: Simon Baker met onbekende beauty achter grote zonnebril

Fotografie: Cédric Buchet

GENTLEMEN ONLY INTENSE GIVENCHY MODELS

Heb je ze ‘s avonds al zien voorbij lopen? De hedendaagse gentleman? Ondanks het late tijdstip onberispelijk gekleed en met een natuurlijke verleidelijke blik in zijn ogen. Mannen waarvan zowel karakter als uiterlijk de aandacht trekken. Of ben je er zelf een? Hoe kom je daar achter?

Volgens Givenchy als je je overal op je gemak voelt – van uitbundige feesten tot romantische diners voor twee. Gokken in het casino, bij het theater in de avonduren of bij zonsopgang achter het stuur om hun lady – vanwege een repetitie – thuis te brengen. Je leeft je leven op een zelfverzekerde, nonchalante manier. En is sensualiteit je tweede natuur? Straal je een vorm van aantrekkingskracht uit die vrouwen doet omkeren en andere mannen – die stiekem net zo willen zijn – fascineert? Dan ben jij een ‘one and only’ gentleman. Maar dat wist je al omdat jouw elegante manier van doen en natuurlijke charme sinds een jaar wordt geraffineerd wordt geaccentueerd door Gentlemen Only.

Givenchy vindt alleen dat de diepere gronden van deze geur meer naar voren gebracht kunnen worden zonder zijn aantrekkingskracht en mysterie te verliezen. Vandaar Gentlemen Only Intense, volgens Givenchy: ‘Een rijk en verleidelijke krachtig, bijna hypnotiserende geur die zichzelf natuurlijk demonstreert’. Het effect wordt logischerwijze (zie Gentlemen Only) gedemonstreerd door Simon Baker. Wederom every inch a Givenchy-gentleman: ‘Zelfverzekerd met een lach, beleefd, met verleidelijke en nonchalante elegantie die gepaard gaat met een onderliggende sensualiteit en intensiteit in de ogen’.

GENTLEMEN ONLY INTENSE GIVENCHY FLACON

En dat gaat dan zo: Het schemert in Los Angeles. Het belooft een warme avond te worden, maar toch zorgt een onverwacht koud briesje voor een rilling bij de jonge vrouw’. En wat dan een gentleman vanzelfsprekend doet… hij trekt onmiddellijk zijn jasje uit om die met een charmant-galante en beschermende beweging voorzichtig over haar schouders te leggen’. En het mooie: ‘Enkel dan beseft zij dat hij een erg sensuele geur draagt’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE CUIR

Een uitbarsting van (groene) mandarijn die eerder zoet dan citrusfris is en direct wordt geïnjecteerd met zwarte peper. Houdt ongeveer een minuut aan. En dit loopt sierlijk over in de – inderdaad – intense noten van leer en patchoeli.

Die spelen een mooi spel: het leer (foto) is duidelijk present, dierlijk maar wordt geleidelijk aan getemd, zacht gemaakt, richting amber geduwd door de patchoeli – die hierdoor (on)bedoeld een licht cacao-randje krijgt. Strak en droog cederhout omcirkeld door wierook garandeert dat de sensuele basis van tonkaboon en amber (in dit geval een mix van vanille, cistus labdanum voorzien van specijerij-accenten) wordt ‘ingekapseld’ – waardoor/waarmee aldus Givenchy ‘mannen trots hun sensuele kant tonen zonder hun natuurlijke elegantie te verliezen’.

Met andere woorden, Gentlemen Only Intense blijft mannelijk en krachtig, verliest zich niet in sensuele zinnelijkheid. En dat laatste komt omdat de frisse noot af en toe lijkt terug te keren – zich eerst verbergend achter het leer en het amber om er uiteindelijk in te verdwijnen, waardoor de cirkel van de geur rond is.

RUIK&VERGELIJK

En only voor mannen die samen met Givenchy de lat nog hoger willen leggen op parfumgebied is er sinds kort L’Atelier de Givenchy (nog niet in de Benelux te koop). Het antwoord van het couturehuis na de Millésimes-lijn (van 2005 tot 2011) op de nichebeweging.

Givenchy – L’Atelier de Givenchy – Ambre Tigré (2014)

Givenchy – L’Atelier de Givenchy – Bois Martial (2014)

Givenchy – L’Atelier de Givenchy – Cuir Blanc (2014)

Givenchy – L’Atelier de Givenchy – Chypre Caresse (2014)

Givenchy – L’Atelier de Givenchy – Néroli Originel (2014)

Givenchy – L’Atelier de Givenchy – Oud Flamboyant (2014)

Givenchy – L’Atelier de Givenchy – Ylang Austral (2014)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE GENTLEMAN ONLY GIVENCHY MODEL

OBSESSIVE OUDH AL HARAMAIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 12, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET O, NICHE. Getagd: , , . 2 reacties

AL HARAMAIN DOET ZIJN STINKENDE BEST

Jaar van lancering: 20??

Laatst aangepast: 12/06/14

Neus: onbekend

AL HARAMAIN OBSESSIVE OUDHDankzij het succes van Montale (anno 2000) springen winkels van Arabische parfumhuizen met een langere geschiedenis als paddenstoelen uit de grond – ook in Europa. ‘Iedereen’ kent Amouage (anno 1983), maar wie: Abdul Samad Al Qurashi (anno 1852), Arabian Oud (anno 1983) en Al Haramain (anno 1970)? Hebben samen wereldwijd meer dan 1200 boetieks – daar kunnen Guerlain, Caron en Creed alleen maar van dromen.

Met name in het Nabije en Midden Oosten. Het gebied dat een van de grootste inspiratiebronnen, zo niet grootste inspiratiebron is voor parfumhuizen met een Europese achtergrond. Maar dan wel bekeken door het oog van de westerse ethiek. Het blijft voor veel  – hierdoor geconditioneerde? – westerse consumenten ‘met verfijnde smaak’ wennen deze andere kijk op schoonheid en rijkdom die de Arabieren etaleren. De oliedollars spatten nogal van hun sites op internet af. Ook bij Al Haramain (de naam is een traditionele verwijzing naar de twee heilige steden van het islamitische geloof: Mekka en Medina).

Ik ken het merk van mijn verblijf in Dubai eind jaren negentig van de vorige eeuw. Uit pure verwondering over presentatie (is dit nu kunst of kitsch?) en inhoud (die veel Europese parfumextracten laat verschrompelen tot eau de cologne) – kocht ik twee pure parfumolieën: Attar Al Kaaba Al Haramain (weet niet uit welk jaar, weet wel dat het mijn eerste kennismaking met oud was) en Marwah (idem en tweede). Wie er precies achter dit in de Verenigde Arabische Emiraten opgerichte huis zit, blijft onduidelijk doordat op de site de geschiedenis, missie&visie en cultuur nog niet zijn ingevuld.

Maar in Nederland timmert het ook ‘eindelijk’ aan de weg en wel door twee enthousiaste studenten. Keyvan Eshagh (International Business Administration VU) en Jalal El Benhaji (International Business & languages HvA). De eerste ontdekte Al Haramain tijdens een vakantie in Marokko. En het viel hem op hoe vaak hij, terug in Nederland, werd gecomplimenteerd. Toen ontstond het idee om met zijn studiegenoot Jalal zich als importeur van parfums met Arabische origine te vestigen. Ze zetten een businessplan op en voor ze het wisten zaten ze in het vliegtuig naar Dubai om kennis te maken en hun plan toe te lichten aan de directie. Ze werden als koningen ontvangen en keerden terug met hun eerste inkooporder uit de Prestige- en Premiumlijn. Inmiddels verkopen ze Al Haramain aan vijf winkels in Nederland en drie in België (lijst).

AL HARAMAIN LOGOIk ben met name benieuwd hoe Obsessive Oudh (valt in de Prestige-categorie) in deze parfumerieën wordt ontvangen. Want dat is een geen flowerbomb, geen spicebomb, maar een stenchbomb van het onzuiverste water. En is meer dan alleen oudh. Wordt door Al Haramain omschreven als een ‘fris en rijk parfum dat moeilijk te kloppen is. Een parfum met een euforisch aroma van passie en emotie, dat de drager een schitterend, onoverwinnelijk aura geeft. Warm, verleidelijk en mysterieus, er is iets buitengewoons aan de hand met dit parfum. De kruidige, kalmerende opening kan het goed vinden met de viriel-krachtige en houtachtige basis. Oudh is altijd de klassieke basis geweest voor de beste parfums, Obsessive Oudh geeft het extravagantie en buitensporigheid dat tot de verbeelding spreekt bij je bewonderaars’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE OUDBuitengewoon? Dat zeker. Dat schrijf ik zelden. Een fris parfum? Dikke doei! Dit is een van minste frisse die ik ooit heb geroken. En dat is maar goed ook. Je komt direct in een bijna verstikkende, ‘verstinkende’ golf terecht. Vind ik niet, maar wel heel veel mensen die ik ‘voor de gein’ Obsessive Oudh heb laten proberen. Om aan te tonen waartoe parfum (en de natuur) ook tot toe in staat is, en wat ‘we’ bijna zijn vergeten in onze steeds meer vercleande samenleving. Dat geur ook een animaal spoor kan trekken die de comateuze, doodgewaande lustgevoelens in één flits van een seconde, als een scherp op het hart gerichte pijl weet te reanimeren. En dat komt volgens mij in dit geval door ingrediënten die ik niet door de mooi gebalanceerde blend van amber (in de opening), amber en oud (zie foto; zeer krachtig in het hart) en oud (nog krachtiger in de basis) heen ruik.

Want is het alleen de musk in de opening of, voegen zich daar ook castoreum en civet bij? Want het geheel doet denken een hertenkamp midden in het bos ’s ochtends tijdens de herfst. De humusachtige ‘ondergrond’-geur van rottende bladeren, mos en ‘turfachtig’ hout waaruit rook omhoog kringelt, vermengt zich met de laatste, verflauwende zonnestralen én – dames en heren opgepast! – de uitwerpselen van de herten – zoet-weeïg, zwoel, aards, amoniak.

Voor de een ‘niet te meuren’, voor de ander een openbaring (zoals bij Geurengoeroe); een bevestiging dat parfums niet zwoel en erotiserend werken door de visuele boodschap (verkondigd door met name Europese parfumhuizen), maar zuiver en alleen door de ingrediënten. Obsessive Oudh doet zijn stinkende best om ‘ons’ dit weer duidelijk te maken. Maar mocht het geen civet en/of castoreum zijn, dan moet het een wel heel bijzondere musk zijn die ik ruik – de echte?

RUIK&VERGELIJK

Dat zijn er niet veel. Ik kan slechts aan één denken. En in die geur zit voornamelijk osmanthus… Ik hou me aanbevolen voor andere. ‘Heb je in de hondenpoep getrapt?’ Vroeg een vriendin toen ik bij haar in de auto stapte…

Annick Goutal Extrait d’Annick (1980/2003)

AL HARAMAIN LOGO

 

 

 

 

EAU DE CADE L’OCCITANE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 11, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET C, GEURENALFABET E. Getagd: . Een reactie plaatsen

‘HERDERSHOUT’

Jaar van lancering: 20??

Laatst aangepast: 11/06/14

Neus: onbekend

CADE L'OCCITANEEen geur die ik al jaren wil bespreken door de enthousiaste verhalen er over – en vaak in de boetieks heb geroken – maar steeds vergeet. Onlangs zond L’Occitane me Eau de Cade toe in verband met komende Vaderdag, begeleid met de slogan ‘De ware aard van de man’. Ik wil een stap verder gaan met ‘De ware aard van het parfum’.

Alleen jammer dat weinig mannen (vrouwen) dat weten. De eerste reden: L’Occitane besteedt niet miljoenen aan advertenties in de glossies om nog een beter publiek te bereiken. De tweede reden: het door Olivier Baussan opgerichte puur natuur-cosmeticahuis heeft niet een gelikte glamour-, glossy- en lifestyle-uitstraling. Het is nog steeds alternatieve chic. Dat zie je aan de inrichting van de winkels: de rust van de Provence in de hectische stad, in plaats van de strakke designhotel-sfeer waar de meeste luxemerken voor opteren.

Het eerste nadeel: L’Occitane wordt hierdoor vaak geassocieerd met vakantie, niet met luxe waarmee je je ‘dagelijks’ omringt. Het tweede nadeel: de luxe-consument heeft grote(re) kans hierdoor te missen waar het in de parfumindustrie om zou moeten draaien: kwalitatieve inhoud. Geen maskerade door een ‘mind swapping’ reclamecampagne die de povere geur moet ‘goed praten’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Dat ruik je ook overtuigend in Eau de Cade. Het verhaal ‘er achter’ doet niet onder voor de clichés van de luxemerken: ‘Bij L’Occitane zijn mannen synoniem aan passie en kracht’. In het algemeen dan. Met betrekking tot Eau de Cade: ‘Al generaties geven herders in de Provence het geheim van het hout van de jeneverbes (foto) door van vader op zoon (zie foto onder). Het staat symbool voor een sterk karakter en diepe waarden van traditie en gulhied. Eau de Cade is een intense, lucide geur die pure, standvastige mannelijkheid uitstraalt’.

Zelf geen tijd als herder voorgoed of als vakantievertier ‘onthaastend’ door de Provence te trekken, spray wat Eau de Cade en neem deze wijsheid in je op: ‘Herders zijn dichters… gericht op de stille bespiegeling van de natuur. Hun leven verloopt in het trage ritme van de dag, waarbij de ruwe grondstof geduldig wordt getransformeerd tot een kostbare essence’. Aldus Olivier Baussan.

CADE L'OCCITANE MOOD

De herders doen nog geheimzinniger dan ze al doen, want bij mijn weten wordt de aromatische olie – en die het geheim van gin en jeneverbes vormt – onttrokken aan de bes van de ‘cade’-struik. Bij ons bekend als jevenerbes. Niet dat je die niet ruikt, want het hart loopt er van over. Voorafgegaan door een stevige ‘Mistral’ van frisbloemig bergamot en frisgroen petitgrain. De sterke jeneverbesnoot – zowel ‘hout’ fris, groenig, zoet als etherisch – wordt opgewaardeerd met roze peper. Pas in de basis komt de ‘houtnoot’ van jeneverbes goed tot ontplooiing door het te koppelen aan strak en zonnig cederhout, lichtjes sensueel gemaakt door cistus labdanum die in dit geval erg in de buurt komt van kaneel. En ik meen ook een vleugje strobloem te herkennen. Stoer-mooi dit ‘herdershout’. Nichekwaliteit voor een ketenparfumerie-prijs met daaraan gekoppeld een uitgebreide scheer- en bodylijn.

RUIK&VERGELIJK

L’Occitane heeft nog meer mannengeuren die puur en ruig zijn en daardoor eigenlijk heel niche. Zie onderstaande voorbeelden. De eerste is een stevige en krachtige vetiver met een mooie rokerige noot. De tweede is ook ‘rook’ en stoer maar eindigt met een subtiel zoet randje.

L’Occitane Vetyver (????)

L’Occitane Baux (????)

BERGERS DE PROVENCE

 

L’HOMME SPORT YVES SAINT LAURENT

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 10, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Getagd: . Een reactie plaatsen

YVES SPORT LAURENT

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 01/06/14

Neus: Anne Flipo, Juliette Karagueuzoglou

Flaconontwerp: onbekend

Ambassadeur: Olivier Martinez

Fotografie: Mathieu César

Regisseur videoclip: onbekend

Muziek: Babar Part Company

L'HOMME SPORT YSL FLACONS

Als je er over nadenkt, is het eigenlijk vreemd dat Yves Saint Laurent sportgeuren op de markt brengt. Tenminste, afgaand op het leven van de couturier. Ik heb heel wat artikelen over hem geschreven en me dus in talloze boeken verdiept. Wat hier bij opviel: ik heb geen enkele foto van Yves Saint Laurent gezien waar hij werd ‘gepakt’ op een sportieve activiteit. Ik ken van hem een foto in een zwembroek, een foto met Yves achter het stuur van zijn Volkswagen Kever. Maar geen een waarop hij op een motor scheurt, zoals Olivier Martinez doet voor L’Homme Sport. Ik vond dat altijd een van zijn charmes. Zou toch stoer zijn als Yves Saint Laurent nu een mannengeur zou lanceren die eerder het echte leven van de couturier weet te vangen – we beperken ons tot de hectiek van Parijs, de rust van Marrakech, de champagne die stroomt, de lucht van sigaretten. Maar die in ieder geval de essentie van ‘all about Yves’ verbeeldt in een geur. Of beter gezegd: hoe hij mannelijk interpreteerde. Naam? Yventually (weet niet zo snel een betere).

Maar dat gebeurt niet omdat het huis als parfumlabel te groot is, en dus wordt gemikt op een zo’n breed mogelijk publiek. Voor echte niche en ‘inside’-parfums is geen plaats. En de Yves Saint Laurent-mode voor de man is nu ook onderdeel geworden van een (veronderstelde) geliefde lifestyle bij de modieuze (nog baardloze) man: rebels, seks, drugs en rock-‘n-roll. Maar zeer strak, zeer beschaafd en zeer clean gepresenteerd..

En ook hier weer opvallend: de jongemannen die Hedi Schlimane nu de catwalk opstuurt associeer je ook niet direct met een leven waarin sportbeoefening de verbindende schakel vormt in zijn overige activiteiten. Maar die wel, af en toe, zin heeft in ‘a thrilling ride. A man on the road for a ride between exhilaration and pleasure. Elegant, like every Yves Saint Laurent man. Powerful, he controls the situation. Virile, he is definitely sexy.A rebel who rides his bike with unstoppable force, always on the lookout for the next exhilarating adventure, his body, his energy, his fragrance are an invitation to exaltation’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Maar ‘gelukkig’, ondanks de naam is L’Homme Sport minder sportief dan je misschien zou verwachten. Het ontstijgt de klassieke hesperide sportcologne geur door zijn kruidig spoor dat geleidelijk zachter, lichtjes sensueel wordt op een amber-houtachtige basis. De opening doet ongelooflijk fris aan. Komt doordat de citroen wordt ondergedompeld in een bad rijkelijk gevuld met aldehyden – met een koud, bijna metaalachtig effect tot gevold.

Maar direct ruikt de geur ook groen. Komt door fris verbena (met zijn groene zeep-effect) en kardemon (met zijn ‘stroef-groene’ frisheid) die weer van extra frisheid worden voorzien door elimi-hars. Fris, bijna etherisch maar met een warme balsemachtige nasleep. Van ijs-fris, naar groenig fris, van warm-groen naar een warme basis van amber en strak droog cederhout. En wil je weten hoe de twee neuzen zelf L’Homme Sport zien, en je bent de Franse taal een beetje machtig: zie bovenstaand interview.

RUIK&VERGELIJK

En voor ‘de man’ begon het met Yves Saint Laurent met:

Yves Saint Laurent L’Homme (2006)

L'HOMME SPORT YSL MODEL

 

 

FASHION DECREE – THE LEGENDARY COLLECTION – ATKINSONS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 6, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET F, NICHE. Een reactie plaatsen

ATKINSONS SAYS: PATCHOULY

GEURENGOEROE SAYS: SWEET FLOWERS WITH A HINT OF… ‘PATCHOUD’

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 06/06/14

Neus: Karine Dubreuil

Flaconontwerp: Aesthete

FASHION DECREE ATKINSONSAtkinsons: ‘Een hypnotiserende re-creatie van de geur die aan het einde van de negentiende eeuw de meest verblindende fashionistas verleidde, waaronder – actrice – Sarah Bernhardt. Fashion Decree brengt een periode tot leven toen kostbare zijde (in het bijzonder brokaat) uit het Verre Oosten verpakt in patchoelibladeren, de rage was aan het hof van koningin Victoria. Een weelderig patchoeliparfum met een wijdverbreide herkomst. Een geur voor exquise geklede vrouwen met een passie voor luxe’.

Nu breekt mijn parfumflacon. Nu begin ik aan mijn geschiedenis- en feitenkennis te twijfelen. Want ik heb geleerd dat het niet zijde, maar kasjmier (zie foto) was dat tijdens de verscheping vanuit het Verre Oosten tegen motten werd beschermd door het met gedroogde patchoeli-bladeren te besprenkelen. Het was de geur die het ongedierte op afstand hield, maar het wèl aan de kasjmier toevoegde. En volgens de ‘stoffenleer’ heeft mot geen verwoestende verwerking op zijde.

Zal ik Atkinsons mailen over mijn twijfel en ter ondersteuning van mijn ‘gelijk’ Borneo 1834 (2005) van Serge Lutens toesturen? Om het gereïncarneerde parfumhuis duidelijk te maken hoe het nu echt zit met patchoeli en koningin Victoria, en hoe een puur patchoeliparfum ‘in principe’ hoort te ruiken? Want Fashion Decree is geen patchoeliparfum. Zit wel in de geur verwerkt, maar in de basis. En bescheiden. Het verankert de bloemen waardoor je een mooie en elegante interpretatie van de klassieke chypre krijgt. Dat wil dus zeggen een neo-chypre of roze chypre die meer de nadruk op zoet, dan op hout (patchoeli) in de basis legt.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE PATCHOELIIk vind Fashion Decree eigenlijk niet ‘fashionista’, eerder ‘ladylike’. Want het is tedere, maar overzoete bloemengeur die geen klassieke frisse introductie krijgt.

Het is roze peper die overgedoseerd de weg bereidt voor de twee bloemen in het hart waarin fris-fragiele magnolia wordt gelinkt aan centifoliaroos uit Marokko. En die bloeien als het ware ‘tegen elkaar op’. Een concurrentiestrijd in fris-subtiel zurige bloemigheid en versus zoetbloemige volheid.

Wat ze linkt: een subtiele, maar nu absoluut verplichte metgezel in niche-parfums: saffraan. De roos wint het uiteindelijk, maar toch gaan ze samen harmonieus onder in de basis. En die is zoveel meer dan patchoeli (foto). Want ik ruik ook nuances van maté, guaiac-hout en zelfs iets wat op een oud lijkt.

RUIK&VERGELIJK

Pas facile. Recent: wat magnolia betreft de eerste, wat roos betreft de tweede:

Lancôme La vie est Belle L’Eau de Toilette (2013)

Reminiscence Love Rose (2014)

ATKINSONS LOGO

COLONIA LEATHER ACQUA DI PARMA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 5, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET C, NICHE. Getagd: . Een reactie plaatsen

TER LERING EN VERMAAK

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 05/06/14

Neus: onbekend

COLONIA LEATHER ACQUA DI PARMA 1Het lag in de lijn der verwachting: een leergeur van Acqua di Parma. Met dien verstande: ik had Colonia Leather eigenlijk voor Colonia Intensa Oud (2012) verwacht. Waarom? Ik denk dat voor de gemiddelde Acqua di Parma-fan, oud een te grote stap vooruit was in het verleggen van het olfatorisch kader van het luxelabel.

Wat beide geuren bindt: oud en leer werd gevonden tijdens Acqua di Parma’s ‘fascinerende route langs verschillende olfactorisce gebieden en culturen’ waar de klassieke eau de cologne van het merk – Colonia uit 1916 – ‘zeldzame, ongebruikelijke en verbeeldingsvolle ingrediënten ontmoet zonder zijn duidelijk herkenbare karakter te verliezen’.

Voor Colonia Leather bleef het dicht in de buurt: Toscane. Colonia ging op excursie naar de eeuwenoude leerlooierijen. Wat zag, wat rook ‘hij’? ‘Huiden overal in ateliers – opgerold en uitgespreid op werktafels. Zacht en dik leer in ontelbare kleuren – cacao, donkerbruin, aarde, tabak door ervaren handen met accuratesse bewerkt. En in de lucht, dat speciale, warme en subtiele aroma van leer, maar ook van hout, kruiden en harsen. Een geur van leer die je alleen maar kunt opsnuiven in de historische looierijen van Toscane’. En die je een klein beetje ‘terugruikt’ in tassen, koffers en accessoires waar Italië in uitblinkt en die appeleren aan de smaak van – hier hebben we eindelijk het gebruikersprofiel – de kosmopolitische man wiens stijl je herkent aan details en vanaf nu natuurlijk aan zijn favoriete geur: Colonia Leather.

Terzijde: leerlooierijen verspreiden over het algemeen een verschrikkelijke onaangename, penetrante geur – dat is stank die je de adem beneemt. Pas na het looien, als het gedroogde leer klaar is voor bewerking, ruik je het viriele, als mannelijk geclassificeerde aroma.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Een stoer-elegante leergeur met onverwachte accenten waarvoor je wel even de tijd moet nemen om die duidelijk te kunnen waarnemen. De reden: je ruikt zo snel de sterke leernoot van de basis; die rolt in volle vaart over de frisse opening en het bloemige hart heen, maar als die tot rust is gekomen, er voor tijdelijk plaatsmaakt.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE CUIRDe opening is een variatie op Colonia. Alleen nu minder ‘strak cologne’, meer zoet door de mix van Siciliaanse citroen en Braziliaanse sinaasappel en – onverwacht zeker voor een mannengeur – een zoete streling van framboos. Ik moet heel goed en heel vaak ruiken om de bloemen in het hart te ontdekken: roos, kamperfoelie vermengd met petitgrain. Ze staan in ieder geval garant dat Colonia Leather een luchtige parfumtoets heeft.

Wat ik wel goed ruik: dat andere onverwachte accent: (rode) thijm. Die geeft het leer een mooi, subtiel en eigenzinnig ‘uitgedroogd’ groen randje. En het leer zelf (berkenteer in dit geval) is meer dan alleen maar leer, want door het te vermengen met wierook krijgt het een rokerige allure zonder ‘tabakgevaar’, terwijl cistus labdanum de animale leernoot tempert, en het hierdoor sensueel en zacht en plooibaar maakt – stoer-elegant.

Langer op de huid, lijkt het leer zich een beetje terug te trekken, want erachter verbergt zich een krachtige houtstructuur van Marokkaans cederhout en guaiac-hout uit Paraquay.

RUIK&VERGELIJK

Acqua di Parma is niet de eerste die de leerateliers van de Toscane heeft bezocht:

Tom Ford – Private Blend – Tuscan Leather (2007)

Cuoio – Profumo di Firenze – Odori (2008)

GucciMueso ForeverNow (2013)

COLONIA LEATHER ACQUA DI PARMA 2

 

GREEN TEA CHERRY BLOSSOM ELIZABETH ARDEN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 4, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET G. Getagd: . Een reactie plaatsen

GEZOETE, VERFRISSENDE BLOEMENTHEE

Jaar van lancering: 2012

Laatst aangepast: 03/06/14

Neus: onbekend

GREEN TEA CHERRY BLOSSOM ELIZABETH ARDEN MOOD 1Wat ik wel eens denk: de grote Amerikaanse parfumhuizen (Calvin Klein, Estée Lauder, Tommy Hilfiger, Ralph Lauren, enz) hebben het idee verlaten om eens in de zoveel jaren een groot parfum te lanceren waarmee ze het ‘een tijdje kunnen doen’ – iets wat werd van ze verwacht, het klassieke patroon van lanceringen indachtig.

De reden: de kans op een flop is door de enorme concurrentie alleen maar groter geworden – de voorbeelden zijn talrijk. Het risico wordt nu gespreid door het in de breedte te zoeken. Dus fast forward fragrances die sneller inhaken op tijdelijke trends – een soort Zara-aanpak. Wordt het onvoorzien een groter succes dan verwacht dan zijn de huizen nog dollerblij. Slaan ze niet aan dan vinden de geuren hun weg via het parallel-circuit naar de consument en/of belanden in de ramsj.

Een goed voorbeeld Elizabeth Arden. Sinds 2011 elf geuren gelanceerd. Pretty Hot en Green Tea Camellia (beide 2011), Curve Appeal, Green Tea Cherry Blossom, Sunflowers Dreams Petals, Red Door Aura (allemaal 2012). Green Tea Honeysuckle, 5th Avenue NYC, Untold (allemaal 2013). En dit jaar: Green Tea Yuzu, Sunflowers Summer Bloom, Untold Eau Légère. Allemaal variaties op ‘grote lanceringen’ die niet groots bleken te zijn in omzet.

Met name Green Tea Scent kan er wat van: ik ben gestopt met het tellen van de variaties. Waarvan ik Grean Tea Cherry Blossom tegenkwam in de Kijkshop voor € 12,00 100ml. En dat is dus heel veel geur voor heel weinig geld en die twee trends heel elegant verwerkt: groene thee en kersenbloesems.

Dit zegt Elizabeth Arden: ‘Captures the lush freshness of green tea leaves, and delights the senses with ethereal pink petals that exude a sparkling femininity. This fragrance reflects the majestic and mystifying beauty and grace of the cherry tree where the blossoms dance in the energizing sun light and gently fall like rain painting the ground with soft petals’. Ruik aan de geur en zeg met Geurengoeroe: ‘Gewoon waar, gewoon geen geld!’

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

KERSENBLOESEMSGrean Tea Cherry Blossom opent als een cascade – want wat een aquafrisheid met bloemige ondertoon! Komt volgens mij op conto van cascalone en transluzone. Beide zijn geurmoleculen die het gevoel van stromend, helder fris water omzetten in geur – de eerste meer koud, de tweede meer fris. En natuurlijk good old hedione (waterjasmijn).

Hierin wordt een volle pot groene thee leeg geschonken die voor de groene en kalmererende toets zorgt. En deze thee heeft ook een soort mineraal, beetje aards effect. Dan breekt een storm los in Japan die de bloeiende kersenbloesems – het teken dat le printemps est arrivé – helemaal naar Amerika weet te blazen om ze laten neerdwarrelen in de groene thee. Dus een zachte, fragiele bloemennoot met amandelaccent (foto). Met op de achtergrond een lichte, niet hinderlijke witte musk vermengd met zoete noten – ik gok op vanille.

Goed gedaan. En ga me nu niet vertellen dat je in crisistijden moet bezuinigen op geuren – gewoon kijken en shoppen bij de Kijkshop.

RUIK&VERGELIJK

Elizabeth Arden liet geïnspireerd door Bulgari’s Eau de Cologne au Thé Vert (1992) Amerika kennismaken met groene thee in een geur:

Elizabeth Arden Green Tea Scent (1999)

GREEN TEA CHERRY BLOSSOM ELIZABETH ARDEN MOOD 2

 

 

OUD ROYAL – ARMANI PRIVE – GIORGIO ARMANI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 3, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET O, NICHE. Getagd: . Een reactie plaatsen

PERFECT PARFUMPROTOTYPE VOOR’WEST THAT MEETS OUD EAST’

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 03/06/14

Neus: Evelyne Boulanger

Flaconontwerp: Giorgio Armani

OUD ROYAL GIORGIO ARMANIIs Giorgio Armani aan het bezuinigen en aan het ‘vermeerderen’? Die gedachte overviel me toen ik Oud Royal onlangs opende. Had ik al een tijdje niet gedaan wat zijn Armani Privé-collectie betreft. De laatste was Eclat de Jasmin uit 2007 (Les Eaux in deze lijn niet meegerekend). Die zat nog in de ‘vertrouwde’ navulbare hinokéhout-verpakking met een inhoud van 50ml.

Maar met Oud Royal, die samen met Ambre Orient en Rose d’Arabie in 2010 werd gelanceerd (onder het overkoepelende thema La Collection des Mille et une Nuits), is het hinoké vervangen door glas, de inhoud ‘verhoogd’ naar 100ml en niet navulbaar.

Iets anders: dit luxe trio is meer marketing dan dat het de persoonlijke parfumvoorkeur van Giorgio Armani vertegenwoordigt volgens mij. Niet alleen hij is in de ban van de wereld waar wij westerlingen vanuit levensbeschouwelijke overtuiging eigenlijk heel bang voor zijn, maar waar het geld uit gouden kranen lijkt te stromen. Want de hele nichewereld concentreert zich op het Midden-Oosten.

Zowel qua inspiratie (‘doch spreek slechts één woord en ik zal gezond worden’… oud), zowel qua afzetgebied. To name a few: Atkinsons, By Kilian, Caron, Guerlain, Juliette has a Gun, Maison Francis Kurkdjian, Parfums de Marly. Zelfs merken die ‘van huis uit’ niet echt niche zijn, maar wel graag willen aantonen dat ze verlokkingen van het Midden-Oosten aanvoelen.

Zoals Thierry Mugler (Miroir des Voluptés uit 2010). Zoals Lancôme (L’Autre Oud uit 2013). Zoals Aramis (Perfume Calligraphy Rose uit 2013, Perfume Calligraphy Saffron uit 2014). Zoals Yves Saint Laurent: ‘hij’ lanceerde in 2013 de Oriental Collection (Noble Leather, Supreme Bouquet, Majestic Rose) gevolgd door Splendid Wood in 2014.

Dan is met terugwerkende kracht Giorgio Armani een van de eerste Europese designers geweest die de ‘oud’-wereld in zijn vizier had. En Oud Royal is prachtig. Rijk en vol, maar net niet te overweldigend – al zal hier de ‘gemiddelde’ Giorgio Armani-geurenfan wellicht anders over denken. En interessant om te horen dat mensen uit de nichebranche onder de indruk zijn van de Armani Privé-collectie. Zoals Philip Hillige van Skins – hij vindt alleen dat deze geuren niet in zijn concept passen. Zoals Maria Vlisma van Parfumaria – vindt het alleen jammer dat ze de collectie helaas niet ‘mag’ verkopen.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE SAFFRAANHet mooie aan Oud Royal is dat het oud heel slim combineert met een originele, zij het beschaafde gourmandnoot, of beter gezegd: met een subtiele drank-nuance. Want de opening ruikt naar gedroogd ‘exotisch’ fruit: rozijn en pruim die lijken ondergedompeld in rum en zoethout. Een perfecte introductie voor oud die, voor het zijn sensuele kracht kan bewijzen, vervolgens wordt gelinkt aan ‘dat andere’ kostbare en nu ook zo hippe ‘Midden-Oosten’-ingrediënt: saffraan (foto).

Die tempert oud eerst met zijn droog-kruidige nuances, maar ‘uitgewerkt’ het adelaarshout vrij baan geeft… Want ‘midden in geur’ ruik je alle sensaties eigen aan oud: ‘apothekers-scherp’, vochtig, sensueel met toch de sensatie van intens, diep en balsemachtig hout. De basis van Oud Royal zorgt ervoor dat Giorgio Armani’s oud minder Midden-Oosten, meer Europees wordt. Dus zachter en meer ‘plooibaar’ door een elegant samenkomen van amber (een infusie van cistus labdanum, vanille en musk), ‘extra’ hout (guaiac- en sandelhout) en gerookte noten van wierook en mirre ingepakt door een leer-randje. Oud Royal is eigenlijk het prototype van oud waarin ‘west meets east’.

RUIK&VERGELIJK

What’s in name? Dat is toch wel vreemd en geeft tegelijkertijd aan hoe ‘oud rules the world’. Namen bedenken voor een ‘oudje’ is slechts een kwestie van het adjectief veranderen in een substantief. De boodschap blijft hetzelfde, alleen een jaar later:

Creed Royal Oud (2011)

La Collection des Mille et une Nuits Giorgio Armani

 

DÉCLARATION L’EAU CARTIER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 2, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET D. Getagd: , . Een reactie plaatsen

‘DE RILLINGEN EN FRISHEID VAN DE EERSTE LIEFDESVERKLARING’

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 22/06/14

Neus: Mathilde Laurent

DECLARATION L'EAU CARTIERIk ga er vanuit dat Mathilde Laurent de eerste frisse variatie heeft gemaakt van Déclaration (1998). Ze is niet voor de niets de ‘in house nose’ van de juwelier. Maar waarom nu een frisse variatie? Is dat nu juist niet een van de charmes van Déclaration – zijn anders en eigenzinnige bittergroene frisheid waardoor je eigenlijk geen behoefte meer had aan citrusfrisheid. Die ‘sowieso’ in de opening zit (bergamot en oranjebloesem).

En Cartier heeft toch ook Eau (2000) met al zijn verfrissende variaties? Eigenlijk een kwestie van ‘overbodige luxe’ Déclaration L’Eau. Maar waarom lanceert Cartier deze variatie? It’s the perfume economy stupid! Die draait overuren door (of dankzij) de crisis? Zowel aan de onderkant: ‘Als ik me dat kleine beetje luxe ook al niet meer kan veroorloven!’ Zowel aan de bovenkant: nog veel verschenen zoveel nichelijnen en limited editions.

En je moet al huis, of je wilt of niet, mee. Cartier ook. Ieder half jaar op zijn minst één nieuwe geur – La Panthère. Of twee: Baiser Volé Lys Rose. Of drie: Déclaration L’Eau. Krijgt wel een spitsvondige omschrijving mee qua olfactorisch en amoureus effect: ‘De rillingen en de frisheid van de eerste liefdesverklaring’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Een spetterende opening van roze grapefruit die wordt gekieteld door roze peper – frisheid en energie gefuseerd. Blijft behoorlijk lang persistent voor het cederhout de krans krijgt zijn strak-droge en zonnige noot te verspreiden. That’s it. Even hoopte ik dat achter dit hout zich een echo, een herinnering van Déclaration zou verbergen. Not dus. Déclaration L’Eau is een nieuw water waarvan de zuiverheid van de ingrediënten – vanzelfsprekend voor de juwelier – voor een natuurlijke feel zorgt. Maar geef mij maar…

RUIK&VERGELIJK

… ligt voor de hand inmiddels:

Cartier Déclaration (1998)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE DECLARATION CARTIER FLACON