GEURENGOEROE

GEURENGOEROE WAANT ZICH ROMANTISCH SCHRIJVER

AANGENAAM NATUREL

VEILIGE CHIC 

INSTAPNICHE

De naam klinkt als een roman van Honoré de Balzac, Gustave Flaubert of Guy de Maupassant waarin de hoofdpersoon na een hobbelig traject van teleurstellingen, pure pech, bedriegerij en – nu we toch bezig zijn- níet beantwoorde liefdes uiteindelijk toch rust in zijn hoofd en hart vindt en zich zonder rancune tevredenstelt met zijn lot. Eén ding had hij gehouden: zijn onvoorwaardelijke – ik ontwijk dit woord het liefst – passie voor alles wat maar groeit en bloeit. Aangenaam of desastreus voor zijn neus – il s’en fout. 

Toen nam de fantasie van Geurengoeroe een loopje, een time warp… We noemen hem Jérome. Hij had tijdens zijn turbulente leven al heel wat moois, vreemds en eigenzinnigs geroken. Maar de meeste indruk op Jérome maakte nog steeds toch ‘gewoon’ Moeder Natuur. Als hij in zijn buitenhuisje op het platteland even beneden Parijs – we schrijven 1883 – verbleef en door de velden en de bossen liep, en alles in zich opsnoof, dacht hij altijd: ‘Zo moet mijn privéparfum ruiken!’ 

Plus facile à dire qu’à faire: in Parijs had hij menig parfumeur bezocht, menig fles geroken, menig persoon olfactief onderzocht. Maar wat Jérome à la campagne gratis en voor niets rook, had hij nog nooit dans la cité gebottled gezien. Hij had de hoop al opgegeven zijn absolute parfum ooit nog een keer tegen te komen – hoe ouder, des te berustender. Tot het moment dat hij een keer aan het flaneren was met zijn beste vriendin – Yvette – over de boulevard des Italiens.

De avondzon zwoelde nog heerlijk na toen voor hun een paar innig verstrengeld liep – jeune, rêveur et amoureux. Los van het vertederende schouwspel, was het vooral de geur die het stel voor Jérome zo aantrekkelijk maakte: een aura van natuurlijke charme – zacht, lief en teder met toch een kordate finish.

Jérome keek Yvette aan. Zij wist al wat dit betekende, ze was het gewend dat hij af en toe wildvreemden vroeg naar de herkomst van het heerlijke, bizarre parfum dat hij of zij droegen. Le couple amoureux, was blij verrast, en zeiden tegen hem dat ze het vorige week bij een parfumerie, Divine, aan de boulevard Malesherbes hadden gekocht. Het leuke was, vonden ze, dat de vendeuse had gezegd dat hoewel de geur un nom destiné aux hommes heeft – l’Homme de Coeur – ook heel populair chez les femmes is. Dat zei Gabrielle, ze hadden inmiddels namen uitgewisseld.

‘Madame, vous permettez?’, vroeg Jérome. ‘Mais, naturellement’, antwoordde ze. Heel voorzichtig verdween hij in haar hals en ademde diep in en sloot zijn ogen. Opende ze vervolgens vol sprankeling. ‘Ik ruik zoveel. Lavendel, jeneverbes, iets citrusfris, iets warm-houtachtig, iets groens, iets poederigs, iets sensueels, maar niet te – si vous voyez ce que je veux dire’.

‘Pas mal’, zei Didier de lover van Gabrielle, ‘het is inderdaad die melange van fris-aromatische noten met groene en hout-poederige accenten die contrastrijk lijken, maar heel harmonieus samenwerken. Probeert u mijn hals eens om te ervaren of ik gelijk heb.’

Zo gezegd, zo gedaan. Jérome: ‘Ah, nu ruik ik het nog beter – in de opening direct die poederig-sensuele noot, kan haast niets anders zijn dan engelwortel. ‘Elegant hè’, hij keek Gabrielle diep in de ogen, ‘hoe de poederige iris in het hart alles in zich opneemt. Het viooltjesblad, de vetiver, de grijze amber, de musk… en de liatrix, hooi- en tabaksachtig, maakt de geur zo bescheiden heel fascinerend.’ 

Didier schouwde deze opsomming met argwaan aan, uit het hoofd geleerd, zo leek het wel. Hij werd in een keer wakker geschud. Was die Jérome maar wat aan het oudenhoeren was om indruk te maken op Yvette? Hij wist het niet, toch had hij argwaan. Ze wisselden beleefd elkaars gegevens uit, waarvan Didier alleen gebruik zou maken als Jérome ‘de waarheid’ had gesproken. 

Thuisgekomen – en toen liepen fictie en realiteit door elkaar heen – ging hij direct naar de site van Divine…. Verdomd Didier bleek geen woord te hebben gelogen. Wat knap. Ook al was het praatje uit het hoofd geleerd. Dan Nog. Hij appte Yvette snel om te vragen of ze zin had binnenkort met de nieuwe parfumvrienden af te spreken bij Jovoy…

PS: dit jaar viert Divine zijn dertigjarig bestaan. De gelijknamige, eerste geur waarmee het allemaal begon en die het huis direct op de parfumkaart zette heb ik al een tijd geleden besproken.