GEURENGOEROE

P.O.P: POPE OF PERFUMES

  • Home

RISE BEYONCÉ

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 2, 2014
Geplaatst in: CELEB FRAGRANCES, GEURENALFABET R. Getagd: BEYONCÉ, orchidee. Een reactie plaatsen

BEYONCÉ-ORCHIDEE

RISE: BEYONCÉ WEL, DE GEUR NIET

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 02/04/14

Neus: Loc Dong

Ambassadrice: La Beyoncé

Flaconontwerp: Ken Hirst

RISE BEYONCÉ FLACON MOODIk word er altijd een beetje treurig van: recente geuren die zonder pardoes in de aanbiedingenbak van de drogisterij belanden… en dan nóg niet aantrekkelijk genoeg voor de consument om die te kopen tegen afbraakprijzen. Zelfs van merken waarvan je het niet direct zou verwachten. Zoals Beyoncé. Alles wat zij aanraakt verandert in goud? Toch? Ze mag dan van tevoren haar royalties hebben gekregen voor Pulse (2012) – de consument was niet echt onder de indruk. Ook de echte diehard-fan volgens mij. Ondanks de vreemde flacon en – misschien juist dankzij – de ‘vreemde’ geur: bij Etos ligt-ie in de ramsj. Maar op haar homesite – http://www.beyonceparfums.com – wordt deze geur nog steeds ‘serieus’ aangeboden, zoals ook de voorgangers: Heat (2010), Heat Rush (2011) en Pulse NYC (2013). Midnight Heat (2012) niet.

RISE BEYONCÉ FLACON BIGHet probleem volgens mij: de letterlijk te goedkope benadering door Beyoncé en producent Coty. Volgens mij is de meest succesvolle female-feminist entertainer van dit moment meer waard. Komt door haar uitstraling: alles wat ze aanschaft is duur en bling-bing. De kostuums voor haar shows zijn op maat gemaakt door Thierry Mugler, Peter Dundas, Riccardo Tisci, Julien MacDonald en Dsquarded. De meubels voor haar talrijke woningen en de kunst die ze aanschaft: ze is graag geziene gast op internationale art fairs. Zo kocht ze onlangs de Crochet Chair van Marcel Wanders. Officiële prijs: $ 40.000.

Kortom, ze had niet voor de onderkant, maar voor de bovenkant van de parfummarkt moeten kiezen. Als Beyoncé een limited edition-parfum van duizend exemplaren zou lanceren voor $ 10,000 per flacon – in no time uitverkocht volgens mij. Misschien te hoog gegrepen, maar tussen deze extravagantie en wat ze nu onder haar naam op de markt brengt, liggen nog veel mogelijkheden.

Het toont maar weer eens aan dat geen enkele celebrity haar/zijn parfumavontuur als iets serieus en voor de lange duur beschouwt, als een potentiële concurrent voor de echte spelers.

Dat maakt Rise – leuke naam overigens voor een geur – maar al te duidelijk. De boodschap mag dan honderd procent Beyoncé-waardig zijn, de (uit)werking van de geur niet. De boodschap: ‘Beyoncé gelooft dat de kracht van een vrouw van binnenuit komt. Diep van binnen is ze een en al individualisme, kracht en schoonheid’. Zelf voegt de ster hier aan toe: ‘Rise moedigt vrouwen aan om al die dingen die bij hen horen te omarmen’ – ik hoor een echo van Celine Dions parfumvocabulaire.

En ik ga in dit verband voor het gemak maar niet in op het feministisch manifest – Gender Equality is a Myth – dat ze schreef voor Schriver Report… De verbindende factor in geur en presentatie is goud. Want de gouden symfonie orchidee – ‘ook wel bekend als de koningin der orchideeën’ – maar die niet in de vrije natuur voorkomt, vormt de belangrijkste noot van de geur en goud is – aldus het persbericht – ook duidelijk aanwezig in de door Ken Hirst ontworpen lange en elegante flacon; ‘een unieke combinatie van gouden accenten, kristalhelder glas, strakke lijnen en ronde vormen’.

Ronde vormen…? Pardon? Anyway, de flacon staat in ieder geval symbool voor Beyoncé’s ‘verlangen en vermogen om overal bovenuit te stijgen en is een perfecte weerspiegeling van Beyoncé’s enorme vastberadenheid en gracieuze vrouwelijkheid’. Zo, nu kan-ie wel weer Celine Dion, ik bedoel natuurlijk Beyoncé. We gaan naar de geur.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE RISE BEYONCE INGREDIENTSHet persbericht meldt ook dat Beyoncé ‘met Loc Dong samenwerkte om een melange van akkoorden te creëren die een blijvende indruk achterlaat’ en dat Rise een ‘intense, bedwelmende en stralende bloemengeur’ is. Tja, een probleem, want daarvoor is de geur toch echt te licht.

De combinatie van (‘gouden symfonie’) orchidee en (‘gouden’) abrikoos – klinkt op papier interessant, maar is in het parfum te vlak, te gewoon. Waarom denkt de parfumindustrie dat fans van celebgeuren alleen maar naar ‘vage bloemen’ willen ruiken. Als ze het al ruiken, want de ingrediënten die worden vermeld, ruik ik zelfs niet allemaal.

En dat zijn dus: bergamot, gouden abrikoos, basilicumsorbet, orchidee, fresia, sambacjasmijn, kasjmierhout, musk en vetiver. Bij het lezen, ruik ik in gedachten een andere geur – vol, rijp, zonnig, stralend, bloemen die met een groen randje blijven rijzen en doorbloeien uitmondend in een krachtige houtbasis – in het persbericht herfstachtig houtakkoord genoemd. Met andere woorden: een chypre.

Het idee om bergamot en basilicumsorbet te combineren, klinkt uitnodigend, maar het is te onduidelijk. Het komt niet uit de verf. Je ruikt iets ‘fris-groenigs’. En dat geldt ook voor het hart – het blijft een schets, geen statement. Iets wat je gezien de uitstraling van Beyoncé wel zou verwachten. Ik in ieder geval zou het eisen als ik haar was – ‘ik wil een overrompelende bloemengeur! Begrepen?’ – en me niet laten inpakken door de marketing miracle workers van Coty. Was deze geur samengesteld door bijvoorbeeld Mathilde Laurent achter haar parfumorgel voor de bespoke service van Cartier, dan was het wel een ‘rise to fame’-parfum geworden.

RUIK&VERGELIJK

Als Geurengoeroe Beyoncé – dream on! – was geweest, dan had Rise geroken naar onderstaade geuren. Er van uitgaand dat de orchidee haar lievelingsbloem is:

Tom Ford Black Orchid (2006)

En mocht dat volgens Coty te intens zijn voor de fans, dan maar:

L’Occitane – La Collection de Grassse – Néroli & Orchidée (2014)

RISE BEYONCÉ FLACON LITTE

FOIN FRAICHEMENT COUPÉ ORIZA L.GRAND

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 1, 2014
Geplaatst in: ACHTERGROND, GEURENALFABET F, NICHE, PORTET. Getagd: coumarine, Oriza L.Legrand. Een reactie plaatsen

‘HOOIKOORTS’

Jaar van lancering: 1886/2014

Laatst aangepast: 01/04/14

Neus: Hugo Lambert

Concept & realisatie: Franck Belaiche en Hugo Lambert

FOIN FRAICHEMENT COUPE ORIZA L.GRAND FLACON

Wat ik onlangs opmerkte over de betekenis van Grossmith, geldt eigenlijk ook voor Oriza L. Grand: de geschiedenis van het parfum moet eigenlijk worden herschreven. Ik voel er steeds meer voor het zelf te doen. De insteek: de hoofdrol die Guerlain zichzelf vanaf het midden van de vorige eeuw heeft toebedacht (veelal beaamd door journalisten en de pers) klopt volgens mij steeds minder met de historische feiten.

Guerlain kon deze rol lange tijd waarmaken omdat steeds meer, ooit directe concurrenten in het midden van van de twintigste eeuw het loodje legden. Guerlain was hierdoor – in ieder geval bij het grote publiek – het enige parfumhuis dat de couture- en designergeurorkaan succesvol wist te doorstaan, er zelfs in kon meegaan en zich hierdoor als ‘enige’ kon onderscheiden door zijn eeuwenoude vakmanschap en kennis.

Maar wat niemand had verwacht: door de opkomst van niche en vintage herrezen – onder bescherming van nieuwe eigenaren – reeds lang geleden afgeschreven parfumhuizen. Met name de echte oudjes (zoals Lubin, Grossmith en Oriza L. Grand), die aan de wieg stonden van de moderne parfumindustrie staan weer in volle bloei en tonen door hun geschiedenis dat ze op gelijke voet stonden met Guerlain. Oriza L. Grand helemaal. Ga maar na: werd in 1720 opgericht (maar had toen nog niet deze naam) door parfumeur Jean-Louis Fargeon.

Die mocht zich niet alleen hofleverancier van Lodewijk – le bienaimé – XV en Lodewijk XVI noemen, maar net zoals Creed, Houbigant, Guerlain en Roger & Gallet ook talrijke andere konings- en keizershuizen en vorstendommen van Europa bedienen. De naam Oriza stamt af van de latijnse benaming van rijst – oryza sativa – dat in die goede oude adelijke tijd een belangrijk cosmetica-ingrediënt (voor poeder, make-up en pruiken) was. In 1811 neemt Louis Legrand het huis over. Hij opent een boetiek aan de rue Saint Honoré in Parijs.

Vervolgens (jaartallen ontbreken vooralsnog) stapt Antonin Raynaud in de zaak als partner, en aan wie Legrand het huis uiteindelijk verkoopt. Raynaud verandert de naam in Oriza L. Legrand als eerbetoon aan de eerste twee eigenaren en de rijke geschiedenis. Ik weet niet of het waar is, maar in 1887 patenteert het parfumhuis ’s werelds eerste ‘solid perfume’: Essence Oriza Solidifiée. En Oriza L. Legrand schijnt ook de eerste te zijn geweest die parfums aanvulde met een badlijn – poeder, zeep. Raynaud werkte ook samen met illustere kristalhuizen – zoals Baccarat – en verruilde rue St. Honoré voor een boetiek aan de Boulevard de la Madeleine (nr 9) én een boetiek op Place de la Madeleine (nr 11).

FOIN FRAICHEMENT COUPE ORIZA L.GRAND DETAILOm de naam in het buitenland bekender te maken, participeerde het huis met verschillende internationale beurzen en expo’s. Het leverde een bronzen medaille (1867), een gouden medaille (1889) en een ‘Grand Prix’ (1900) op tijdens de Exhibition Universale in Parijs die in die jaren plaatsvonden. Het had effect: rond de eeuwwisseling werd 90 procent van de omzet gehaald uit het buitenland. Dat houdt dus volgens mij in dat er nog heel wat vintage-flacons in vergeten koffers en dozen op verstofte zolders hun dagen in diepste duisternis slijten.

Wanneer het mis is gegaan, weet ik niet (gaan we nog uitzoeken). Feit is dat Oriza L. Legrand in 2012 met behulp van Franck Belaichezijn rentrée maakte. En die was goed en zeer prettig: geen moderne fratsen, geen hipdoenerij, geen moeite doen om de girly beautyblog-followers te paaien. Alles ademt negentiende eeuws, zelfs de (nieuwe) boetiek aan de rue Saint-Augustin (nr 18) oogt helemaal ‘anti-nu’ (heb ik nog niet bezocht).

En – dat kun je niet van alle vintagehuizen zeggen – ook de geuren zelf zijn grotendeels gebaseerd op recepten afkomstig uit het archief. Zoals ook Foin Fraîchement Coupé. Als het oorspronkelijke lanceringsjaar 1886 klopt, dan is het met Fougère Royale van Houbigant (1882) en de vintageversie van Guerlains Jicky (1889) een van de allereerste moderne geuren gebaseerd op een nieuw synthetisch ingrediënt gewonnen uit grassen, zaden en peulen: coumarine dat ook wordt omschreven als een aromatische lactone.

Het ruikt, afhankelijk van de overige ingrediënten in een geur, naar gedroogd gras en/of vers gesneden hooi. En roept zonnig-warme sensaties op die je het gevoel geven alsof je wandelt door een zomerse weide. Het is een standaard geworden onder de naam fougère en was decennialang een klassieke aftershave cologne in de klassieke kapperszaak. Eigenlijk is het een enorm complexe parfumnoot: zowel droog en kruidig, zowel fris en bitter, maar ook gourmand-zoet. Denk aan karamel, vanille en amandel.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE HOOI

En dit ruik je allemaal voor mijn gevoel in Foin Fraîchement Coupé. Spray de geur over je heen en volgens Oriza L. Legrand heb je het idee dat je wandeling maakt tijdens een zomerse avond op het platteland. Je inhaleert de geur van vers gemaaid hooi.

En terwijl je naar de sterrenpracht kijkt, hoor je ondertussen de koekoek, en voel je dat je hart extra slagen maakt, bevangen als je bent door de lucht die je opsnuift… Gustave Flaubert wordt ‘ter ondersteuning’ er nog even bijgehaald. Hugo Lambert mailde me dat deze ‘soupir’ afkomstig is uit de novelle Novembre (1842) dat in 1910 in Les Oeuvres de jeunesse inédites werd uitgegeven: ‘Oh, zoals het haar van vrouwen de lucht parfumeert. Zoals de huid hun delicate handen, wanneer hun ogen naar ons staren en onze ziel doordringen’.

Waarom is Foin Fraîchement Coupé nu zo superbe? Antwoord: het geeft wat zoveel andere zomergeuren beloven maar niet waarmaken: groene, droge, zoetige, kruidige en weeïge warmte. Warmte, waar de lucht uit lijkt gezogen alsof je alleen de opgedroogde vegetatie ruikt. En wat zo interessant is: de natuurlijkheid die de geur ademt. Alsof de ingrediënten handmatig door de neus zijn geplukt, terwijl je weet dat dit onmogelijk is vanwege de coumarine. Maar wat een genot. Komt ook omdat de geur van hooi omringd is door een ander, gelijkgestemd en bijna nauwelijks meer gebruikt ‘weide-ingrediënt’: klaver met zijn honingachtige toon.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE ZEEPKRUIDMaar eerst de opening, die is als de dageraad: fris, luchtig met een groen gekoeld randje. Wordt opgeroepen met een flinke bos munt en musky-groen engelenzaad omringd door zoet steranijs-wolkje. En naarmate de zon stijgt, ‘verdroogt’ de munt, en neemt de steranijs de volle geur van vers gemaaid hooi in zich op. Mooi is dat tussen het hooi zich ook nog kruiden (waaronder salie) bevinden die ervoor zorgen dat Foin Fraîchement Coupé een aardse nuance krijgt, alsof aan het hooi nog wat zandkorrels kleven.

En de coumarine bevindt zich niet alleen in het hart; samen met coumarine in de basis vormt het als het ware een hooiberg. Elegant is eveneens dat de witte musk wordt bedekt met een laagje zeepkruid (saponaria officinalis – op de foto) waardoor het cleane effect een zacht, zeepachtige toets krijgt… En als je diep in de hooiberg bent gekropen, merk je ook dat klimop (groen en wrang) is mee gemaaid door de zeis van de boer. Let op: Foin Fraîchement Coupé is een limited edition. Wil je een hooiberg in zakformaat dan…

RUIK&VERGELIJK

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE DYPTIQUE FOIN COUPEIk ben op internet een aantal originele vers gemaaide hooigeur-composities tegengekomen. Die zou ik wel eens willen ruiken, omdat ze ook een bloemige en dierlijke noot hebben.

New mown hay extract 1:

2 oz tonka tincture, 2 oz tincture musk, 2 oz tincture benzoin, 4 drams extract moss-rose, 4 drams deodorized alcohol, 20 drops rose geranium, 20 drops bergamot

New mown hay extract 2:

6 1/2 oz extract tonka, 2 oz extract orris, 1 1/2 oz extract musk, 2 drams extract vanilla, 2 drams styrax, 15 drops bergamot, 15 drops sandalwood, 4 drops neroli, 2 1/2 drops rose, 2 1/2 drops English lavender, 2 1/2 drops patchouly, 1 1/2 drops clove, 23 grains benzoin acid

Geuren die ook naar hooi ruiken en ook nog te koop zijn:

Houbigant Fougère Royale (1882/2010)

L’Artisan Parfumeur L’Eté en Douce (2005)

En met geluk alleen nog op internet via discount-sites en Ebay te vinden deze parfum d’ambiance:

Annick Goutal Dans les Foins (19??)

Maar Dyptique heeft nog steeds een geurkaars en die heet – inderdaad – Foin Coupé

En Goutal heeft ook nog onderstaande geur, waarin je op een moderne manier een droge hooinoot waarneemt:

Annick Goutal Duel (2003)

 

FOIN FRAICHEMENT COUPE ORIZA L.GRAND LOGO

 

 

BORN IN PARADISE ESCADA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 31, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET A, GEURENALFABET B. Een reactie plaatsen

TROPISCHE EUFORIE: EEN ZOMERSE FRUITCOCKTAIL MET ROMIGE ONDERTOON

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 31/03/14

Neus: onbekend

BORN IN PARADISE ESCADA DRAWINGVoor veel westerlingen is en blijft Frans-Polynesië met zijn 128 eilanden het symbool voor een ongerepte, niet door industrie en techniek geregeerde wereld waar de mens – zoals ooit de Franse schilder Paul Gauguin, zoals ooit de Belgische chansonier Jacques Brel – in harmonie leeft met de natuur. Maar of ze het daadwerkelijk dag in, dag uit tot de dood ze van ons scheidt in deze ongerepte staat willen leven is nog maar zeer de vraag.

Nee, af en toe een duidelijk geplande vakantie er naar toe voldoet, mits het drie-, vier- of vijfsterren-resort van alle moderne westerse gemakken is voorzien. Zoals een hippe bar – in het hotel, op het strand – waar je de bartender en/of gediplomeerde cocktailshaker bijna op ieder uur van de dag kunt vragen om nóg een tropische melange op basis van alcohol die je verder laat dromen, terwijl je staart naar de azuurblauwe zee en een local je lichaam masseert met tiaré-olie en kokosboter…

BORN IN PARADISE ESCADA BOTTLEMaar waarom alleen oraal van deze tropische smaken genieten? Zonde! Waarom geen geur die dit genot iets langer weet vast te houden? Vond Escada ook. Vandaar de lancering van Born in Paradise: ‘Een betoverende cocktail van exotische geuren perfect voor warme zomerdagen en heerlijk lange, lome avonden die gevoelens van plezier, warmte en lichtzinnigheid oproept, en je vervoert naar de tropische havens van Frans-Polynesië.

Ruikend aan Born in Paradise, dan moet je volgens Escada direct denken aan ‘prachtige, felgekleurde bloemen, schitterende stranden, kristalhelder, azuurblauw water en overheerlijk tropisch fruit’. Niet zo vreemd: Born in Paradiseis is geïnspireerd op de beroemde piña colada cocktail. Daarom ruikt ‘de uitbundige geur naar verrukkelijk vers fruit en geeft je onmiddellijk een heerlijk vrij gevoel dat doet denken aan tropische oorden’.

Hier sluit de presentatie naadloos op aan, want ‘felle kleuren, bloempatronen en tropische thema’s domineren de lente- en zomertrends van 2014′. Zie je aan de illustratie: ‘Een meisje met haar in de kleur van een zonsondergang, dat met grote ogen terugkijkt op de wereld die ze achter zich heeft gelaten. Te midden van een weelde aan tropisch fruit en exotische bloemen raakt ze vervuld van geluk, vrijheid en tropische euforie. Ze straalt blijheid uit en haar glimlach verraadt zelfverzekerdheid. Ze kijkt ons verleidelijk aan: zij weet wat het is om te vliegen als een vogel in het paradijs en de warme bries van de oceaan door het haar te voelen. Op haar schouder zit een grote papegaai met felgekleurde veren. Hij hoort bij haar; samen doorkruisen zij het paradijs’.

BORN IN PARADISE ESCADA DETAIL 2En het ‘in elkaar overlopende blauw en groen van de flacon weerspiegelt de dieptes van de oceaan en de glans staat voor de belofte van een exotische ontsnapping’. Dit keer zit er aan de flaconhals ‘een elegante, zilverkleurige dop met roze hibiscusbloem die je als ring of in je haar kunt dragen’. Deze hibiscus ‘staat voor eenvoud, escapisme, plezier en doet denken aan tropische avonden waarop je in het maanlicht nipt van – ‘ober doe er nog maar een, ik begin nu pas echt de smaak te pakken te krijgen en de charme te begrijpen van’ – een piña colada.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Misschien denk je: ‘Weer zo’n tropi-exoti gevalletje waarin je getrakteerd wordt op een inwisselbaar scherp-synthetische fruity-musky splash’. Inwisselbaar: ja. Maar welke geur is dat door de aanhoudende stroom tegenwoordig niet? Scherp-synthetisch? Niet, echt… het is niet zo dat je het verwerkte fruit in al zijn natuurlijkheid ruikt, maar het komt aardig in de buurt. Vind ik.

En we moeten maar eens af van het vooroordeel synthetisch. Vervang het door ‘natuurindentiek’ en het klinkt direct geruststellender en prettiger in de oren. By the way: als er één puur natuur-ingrediënt ronddrijft in Born in Paradise, dan eet ik een rauwe kokosnoot inclusief de harige bast (waar ook bezemstelen van worden gemaakt). Ik vind het nog steeds knap dat je de geur van bijvoorbeeld appel, watermeloen en ananas kunt nabootsen in het laboratorium… omdat het ‘in het echt’ niet lukt of omdat het niet meer mag: de lijst van verboden natuurlijke ingrediënten in parfums wordt steeds langer; zelfs jasmijn wordt bedreigd…

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE ANANASDe charme van het snel vervliegende Born in Paradise is dat er geen enkele bloem in bloeit maar dat je die toch op een bepaalde manier ervaart… Is een kwestie van verschillende geurmoleculen die dat samen – bewust of onbewust – oproepen. Zo ervaar ik in het hart een hele licht-smeuïge gardenia-toets die misschien het resultaat is van het fuseren ananas- en kokosmoleculen en die de top en de basis met elkaar verbinden. Maar eerst een explosie van (exotische) vruchten ingedikt tot een siroop: prikkelend-zonnig ananas en guave die een superfrisse ondertoon.

Prettig ondersteund door een aqua-noot vermengd met watermeloen en (groene) appel. En dan dus ‘een vermoeden van gardenia’ dat nog eens versterkt wordt door een crèmeachtige basis opgeroepen met een sterke lactone-noot met daarin accenten van ceder- en sandelhout en musk. Lekker, zonnig en relaxed. Maar ik laat heel gauw een pina colada-cocktail voor me shaken om te ervaren of Born in Paradise er nu echt naar ruikt.

RUIK&VERGELIJK

Nog meer geurencocktails, nog meer paradijselijke sferen, nog meer exotische frisheid deze zomer met:

Guerlain – Aqua Allegoria – Limon Verde (2014)

Sisley Eau de Paradis (2014)

En iets dichter in de buurt wat het paradijs betreft:

Acqua di Parma – Blu Mediterraneo – Ginepro di Sardegna (2014)

BORN IN PARADISE ESCADA FLIPFLOPS

BONBON VIKTOR&ROLF

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 29, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET B. Een reactie plaatsen

MON CHÉRI, ‘LE BONBON-BOMB’

OF: PARFUM ALS ‘AUTO-EROTISCHE’ ERVARING

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 29/03/14

Neus: Cécile Matton, Serge Majoullier

Ambassadrice: Edita Vilkeviciute

Fotografie: Inez Van Lamsweerde en Vinoodh Matadin

BONBON VIKTOR&ROLF MODEL

Toen Thierry Mugler in 1992 Angel lanceerde, vroegen veel mensen in de parfumbranche zich af of vrouwen wouden ruiken naar ‘banketbakker’. Het antwoord: na enig voorbehoud, genoten wereldwijd miljoenen, jaar in jaar uit, likkebaardend van Angel en alle look-a-likes en geuren met een lichte, maar duidelijke waarneembare gourmandnoot die volgden.

En toen ik dacht dat de parfumerie een beetje misselijk begon te worden van al dat snoep, volgde daar pats-boem Candy (2011) van Prada. Een geur die eigenlijk haaks staat op de filosofie van het luxemiddel, maar een poging was om het merk voor de gemiddelde parfumconsument te ontdoen van zijn intellectuele, meer niche-benadering van geur. Na Candy dacht ik toch: ‘Nu is het echt afgelopen met gourmand’. En dat leek ook zo, zij het dat veel populaire geuren nog steeds een lichte, bepoederde gourmandsluier – Lancôme’s La vie est Belle (2012) en Giorgio Armani’s Sí (2013) – hebben. Maar echt ‘frontaal gourmand’ dat niet.

Tot Bonbon van Viktor&Rolf. Inderdaad: what’s in a name? Inderdaad: de naam heeft een dubbele betekenis: het verraadt ondubbelzinnig het karakter van de geur en is daarnaast een soort van zelffelicitatie. Bon is goed. Bonbon is dubbel zo goed. Het coutureduo stelt dat het ‘een tijdloze sensatie is die uitnodigt tot een moment van puur plezier’.

Dit zeiden ze ook: ‘Verleidt door auto-erotiek, creëert de vrouw die Bonbon draagt haar eigen verhaal terwijl zij gekleed is in parfum. Dit moment van genotzucht behoort enkel aan haar’. En de vrouw die Bonbon draagt is ‘sterk, prachtig en compleet’. Tijdloos – het is maar net hoe je dit definieert. Auto-erotiek… is dat geen ander woord voor zelfbevrediging? Puur plezier – dat geloof ik graag, maar dan moet je wel van een over-overzoete geur houden die, voor mijn gevoel, meer fruity-gourmand dan ‘bonbon’-gourmand is.

BONBON VIKTOR&ROLF FLACON 1Viktor&Rolfs ‘huisfotografen’ Van Lamsweerde en Matadin, legden het met talloze kersenrode strikken beschilderde lichaam Edita Vikeviciute vast. En die strikken zijn ‘speels en serieus, sterk en hedendaags’ aldus Viktor&Rolf. Sterker, ‘het representeert een persoonlijke decoratieve ervaring, terwijl het uitpakken van een strik een feestelijk moment aanduidt’. Wat het laatste betreft: klopt als een bus. Wat het eerste betreft: moedigt me bijna aan de straat op te gaan om rond te vragen wat vrouwen onder een ‘persoonlijke decoratieve ervaring’ verstaan, en nu ik toch bezig ben, wat ze zich bij ‘auto-erotiek’ voorstellen…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Ik heb deze recensie gedeeltelijk Mon Chéri genoemd omdat de geur in eerste instantie meer de nadruk legt op het fruit dan op de naar Lion (Nestlé) en Chocotoff (Côte d’Or) neigende verpakking in de basis. En hoewel de opening van mandarijn en sinaasappel (zacht gemaakt door perzik) fris, fruitig en zoet is – en je dat ook ruikt – moet ik ook heel sterk aan rood fruit denken (komt natuurlijk ook door de flacon), aan een rijke rode vruchtensiroop…

BONBON VIKTOR&ROLF FLACON 2Het hart van jasmijn en oranjebloesem neem je niet als zodanig direct duidelijk waar. Gebeurt later als de basis is ‘ingedaald’ en je eigenlijk een abstracte bloemige noot ruikt. Het garandeert in ieder geval dat Bonbon een zekere luchtigheid blijft behouden die voorkomt dat de volle basis niet gaat plakken, niet door karamel wordt ‘dichtgesmeerd’. De karamel is trouwens vol van geur en wordt smeuïger door amber en melkachtig ‘sandelhout’. Er is nog meer hout op de achtergrond (ceder en guaiac) maar die ruik je ‘achter’ de gourmandmelange.

Laten we eerlijk zijn: de geur is niet echt origineel te noemen, zowel qua inhoud, zowel qua presentatie. Het heeft de typische ‘parfumhandtekening’ van Viktor&Rolf. Bonbon is voor mij eigenlijk een intense variatie op Flowerbomb (2004) – maar ‘rete commercieel’ zoals dat heet. Ben echt benieuwd of de jonge vrouw nog een keer zo intens wil snoepen aan een parfum…

RUIK&VERGELIJK

Voor mij het beste ‘bonbon’-parfum tot nu toe, waarin je de chocalade en sinaasappel zo duidelijk proeft: Bitter Orange & Chocolate uit het onderstaande limited gourmandkwartet:

Jo Malone Sugar & Spice (2013)

En ik moet toch ook denken aan onderstaande geur. Zou het alleen de strik zijn?

Nina Ricci Ricci Ricci (2009)

BONBON VIKTOR&ROLF MOOD

 

AQUA AMARA BULGARI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 27, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET A. Getagd: bittere sinaasappel, Bulgari, jacques cavallier, neroli. Een reactie plaatsen

EEN MAN IN ZIJN ELEMENT MET DE ELEMENTEN

AMARA BETEKENT BITTER; SLAAT NIET OP DE INHOUD WEL OP DE SINAASAPPEL

Een man in zijnelement met de elementen

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 27/04/14

Neus: Jacques Cavallier

Hedendaagse held: Jon Kortajarena

Fotografie: Mario Sorrenti

AQUA AMARA BVLGARI MODELWat een verhalen weer voor een geur die niets meer en niets minder doet dan een fris en energiek gevoel oproepen. Sterker, de verantwoording van Aqva Amara lijkt wel een collegetour over ‘notre mare’. Want naast dat het – gelijk Aqva – een hommage is aan de ongeëvenaarde creatieve en vitale kracht van de Middellandse Zee, verkent Bulgari met Aqva Amara de kracht van zijn Griekse-Romeinse wortels.

Daarnaast: een terugkeer naar de elementen: water, lucht, aarde, mineraal. Daarnaast: een herontdekking van het hedonisme – toe maar! – uit de klassieke oudheid. Daarnaast: een terugkeer naar de oorsprong, naar de ‘oermoeder’ via die zelfde Middellandse Zee –  in those good old roman days lokaal bekend als ‘mare internum’. Bulgari pakt er een historicus bij: ‘Als we denken aan de menselijke verworvenheden, van de trots en het geluk van het mens-zijn, wendt onze blik zich tot de Middellandse Zee’. Aldus Georges Duby. Daarnaast: Aqva Amara is gemaakt voor de man van nu die zich (dag)dromend af en toe een antieke Griekse held waant. Zoals Hercules die monsters en draken bestreed om zijn stad te redden. Maar ook om de roem die deze heldendaad hem zal verlenen en hem – misschien – onsterfelijk maakt.

pourhomme-amara-1Over de elementen gesproken: zee- en bronwater werd volgens Bulgari door de oude Grieken en Romeinen beschouwd als ‘het blauwe goud’; de ultieme luxe dat zij bevochten in de vier (?) hoeken van hun rijk. Nu wordt Bulgari poëtisch: water verzadigd met mineralen waarin het vuur van de vulkanen de zuiverheid van sneeuw beantwoordt. Nu moeilijk: water dat leven geeft en de ‘ether van de ziel’ behoudt – het onderliggende principe van de geneeskunde waarop Hippocrates zijn fundamenten van de moderne hydrotherapie (?) bouwde. Eigenlijk heel holistisch: de Romeinen geloofden in de heilzame werking van koud water ter eliminatie van het lichamelijke en geestelijke kwaad.

Nu nog wat geschiedenis volgens Bulgari: Alexander de Grote veroverde de oostelijke en westelijke kusten van de Middellandse Zee waardoor de elite van die tijd toegang had tot een geurenparadijs. Kanttekening van Geurengoeroe: via handelscontacten was de elite al verzekerd van regelmatige aanvoer van parfumingrediënten – goddelijke talismannen volgens de Italiaanse juwelier. En citrusvruchten (een door goden meegebracht geschenk uit Zuid-Oost Azië) waren – toen ook al – geliefd om hun geur, smaak en geneeskrachtige eigenschappen die – weer wat geleerd – in gescheiden parten de verbinding tussen het Westen en het Oosten symboliseert.

Dan de flacon is van ‘rood metaal’. Met reden. Het refereert aan een andere belangrijke schat uit die goede oude Romeinse tijd die – nieuw voor mij – angstvallig werd bewaakt door de godin Venus: koper. Doordat het bestand is tegen corrosie werd dit metaal – nieuw voor mij – geassocieerd met jeugd en liefde, en heeft het – wederom nieuw voor mij – zowel mannelijke als vrouwelijke kwaliteiten als twee helften van – nu komt de link met de geur – een bittere sinaasappel die met een beetje fantasie zo oranje, zo goud is als koper.

Want, het moge inmiddels duidelijk zijn: de bittere – amaro in het Italiaans – sinaasappel speelt de hoofdrol in Aqva Amara. Het beoogde effect: aanschouwt de knappe, zongebruinde en Griekse 2.0-held uit de campagne. Onverzettelijkmoedig en met statige kalmte trotseert hij de koude zee door zich er in te storten voor een verjongende en revitaliserende ervaring. Een man in zijn element met de elementen die de onzichtbare band tussen hem en natuur wil versterken. Een pure uitdrukking van mannelijkheid, een primitieve band geïnspireerd door water…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

BITTERE SINAASAPPEL… een overvloedig en natuurlijk ‘oranje water’ door Jacques Cavallier omschreven als ‘een luxe water verrijkt met de edelste materialen van de beste oogsten… een fris-aquatisch universum vol energie, badend in licht’.

Verklaard voor burgers, boeren en buitenlui: aan de signatuur van Aqva werden extra hoeveelheden citrus-bloemige nuances toegevoegd die in de basis worden verwarmd door een ondergaande zon schijnend over het water.

Dus zoetfrisse en Siciliaanse mandarijn en groen-knisperend neroli (met haar cologne-achtige effect) voor een citrusachtige bite. Dit wordt vermengd met aquatische noot – dat heilzaam bronwater met zijn minerale eigenschappen in al zijn sprankelende glorie nabootst – door Cavallier omschreven als ‘rijk lentewater’.

Ik gok op een mix van hedione en cascalone. De eerste wordt wel omschreven als een jasmijn drijvend in door zon verlicht water, de tweede als een cascade van waterige en bloemige toetsen. Het effect: klassieke citrus-bloemige frisheid die voor een schoon en ‘verzorgd’ gevoel zorgt.

De basis (Indonesische patchoeli en wierook) zorgt voor een zekere warmte, zonder dat de frisheid verloren gaat. Denk hierbij niet aan patchoeli in al zijn aardsheid, denk hierbij niet aan wierook in al zijn stikkende rokerigheid. Het is eerder een laagje die de frisheid verankert en vasthoudt.

Terzijde: Bulgari beweert van zowel mandarijn als neroli dat die een bittere geurnoot hebben, maar dat is dan bitter in de zin van scherp en zurig niet in de zin van wrang en past meer bij de styling van het ‘oranje bitter’-verhaal van Aqva Amara.

RUIK&VERGELIJK

Leuk om het verschil te ruiken: onderstaande geur (en zijn tijdelijke variaties) is meer zee, terwijl Aqua Amara meer zon, meer ‘op het land’ is.

Bulgari Aqva pour Homme (2005)

AQVA AMARA BULGARI BOTTLE CAMPAIGN

 

EAU NOMADE THIRDMAN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 26, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET E, NICHE. Getagd: eau de cologne. Een reactie plaatsen

MINIMALISTISCHE NEO-COLOGNE

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 26/03/14

Neus: Bruno Jovanovic

Concept & realisatie: Jean-Christophe le Greves

EAU NOMADE THIRDMAN MOOD

Het was een langzaam proces dat vanaf het nieuwe millenium begon: de oude cologne nieuw leven inblazen. Ging met horten en stoten. Want dan weer werd de cologne ‘ancienne’ – Bigarade van Frédéric Malle (2001). Dan weer ‘nouveau’ – Cologne van Thierry Mugler (2001). Beide lekker, beide – zoals de bedoeling is – ongekend fris. En toen kwam Marc Jacobs om de hoek kijken met zijn splashes: dat waren meestal geen colognes in de klassieke zin van het woord doordat de basis vol was van hout- en muskachtige noten en daardoor langer bleven hangen – meer een eau de toilette werden. Maar, wat ik hoopte: instantfrisheid van korte duur, dat ervaarde ik niet bij deze in 2013 bruusk stopgezette lijn.

De merken die het daarna probeerden, zweven tussen beide: Hermès en bijvoorbeeld het nouveau colognemerk dat sterk op Hermès leunt, Atelier Cologne, leveren nieuwe en oude colognes. Nieuw, en wennen voor mij: het gebruik van witte musk in de basis van colognes waardoor de geur blijft hangen en eigenlijk een eau de toilette of eau de parfum-effect krijgt. Hout is eigenlijk voor mij al discutabel, maar een overduidelijk laundry-effect door witte musk associeer ik niet met zonnige en natuurlijke frisheid, maar met waspoeder en schone, witte was. Clean in plaats van fris. Hoewel Voyage van Hermès (2012) op een hele slimme manier de witte musk als een soort van katalysator voor de citrusnoten wist te verwerken, sloeg het cologne-effect hierdoor wel een beetje dood. Iets wat je ook ondergaat in Homme Cologne (2013) van Dior.

EAU NOMADE THIRDMAN BOTTLEHet moge duidelijk zijn: ik ga voor ouderwetse colognes. Maar, zo vraag ik me af: moeten eerst nog heel veel nieuwe ‘colognehuizen’ opgericht worden en bestaande merken met aparte cologne-lijnen komen voor de eau de cologne weer echt succesvol wordt bij het grote publiek? Of zal het een randverschijnsel in de nichesector blijven? Als het aan Jean-Christophe le Greves – bedenker van Thirdman – ligt dus niet.

Hij kiest voor de ouderwetse, negentiende eeuwse benadering van colognes: dus fris, ongekunsteld, androgyn en als je het een moderne 2.0-omschrijving wilt geven: minimalistisch en langhoudend. Een van zijn tot nu toe vier gelanceerde colognes is Eau Nomade en roept India in al zijn kruidige frisheid op. Denk aan stalletjes waar marktkooplui voorbijgangers verleiden met versgeperste citroenen en bloedsinaasappels. Zie en ruik de hoog ‘opgestapelde’ gemalen kruiden en adem met name het aroma in van het rijke en warme kardemon… al een tijdje populair als detail in voornamelijk mannengeuren, nu voor het eerst in overdrive gebruikt.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE BLOEDSINAASAPPELBijna onvoorstelbaar – kan het me bijna ook niet indenken – dat alleen kardemon, citroen en bloedsinaasappel zo’n rijke en geschakeerde cologne oplevert die naast zijn ‘klap-in-het-gezicht’-effect ook nog eens langer genietbaar blijft dan de gemiddelde klassieke cologne.

Eerst lijkt het alsof je de drie ingrediënten seperaat ruikt, alsof ze alle drie de kans krijgen om hun eigen specifieke en gefragmenteerde geurspectrum te verspreiden. Zo is de Siciliaanse citroen niet alleen scherp en fris, maar geeft ook een zekere warmte bloot. De kardemon is ook gefacetteerd: zowel droog groen, zowel fris-prikkelend (denk gember), zowel zoet, zowel een beetje musky-aards. En dan bloedsinaasappel: die is zoals je een bloedsinaasappel wilt ruiken: rijker dan de gewone sinaasappel, overzoet, spetterend fris met een bijna likeurachtig randje.

Vervolgens blenden ze samen in een krachtig-kruidige cologne die, naar ik vermoed, een lichte noot van (witte) musk en nog wat ‘beklijvers’ bevat (ambrox?) om het geheel toch niet al te snel te laten vervliegen. En voor het totale frisheideffect zal het me ook niet verbazen dat cascalone aan deze – vergat het bijna te vermelden – zeer elegant-frisse compositie is toegevoegd.

RUIK&VERGELIJK

Wat bloedsinaasappel in combinatie met een cologne-effect betreft, dan ontkom je niet aan:

Guerlain – Aqua Allegoria – Orange Magnifica (2005)

Atelier Cologne Sanguine (2010)

Interessante neus trouwens die Bruno Jovanovic: hij maakt zowel geuren voor de nichemarkt als voor de onderste kant van de parfumsamenleving. En, opvallend, zijn bijdrage voor de middennoot kent het minste succes:

Karl Lagerfeld for H&M Liquid Karl (2004)

Avon Crystal Aura (2006)

Giorgio Armani – Ondes – Extase (2008)

Giorgio Armani Idole (2009)

Beyoncé Pulse (2011)

A Lab on Fire Almost Transparent Blue (2012)

Frédéric Malle Dries van Noten (2013)

EAU NOMADE THIRDMAN LOGO

LA PETITE ROBE NOIRE COUTURE GUERLAIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 25, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Getagd: GUERLAIN, THIERRY WASSER. Een reactie plaatsen

SHOWTIME VOOR EEN KOSMOPOLITISCH, FRUITIG ROZENPARFUM

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 25/03/14

Neus: Thierry Wasser

Animatie: Kuntzel+Deygas

Muziek: Nancy Sinatra sings The boots are made for…

LA PETITE ROBE NOIRE COUTURE GUERLAIN MOOD 2Thierry Wasser ziet zichzelf als de Pygmalion (van de draagster) van La Petite Robe Noire. Even ter herinnering voor de nót musicalliefhebbers: Pygmalion (in de gedaante van professor Higgins) is de beschermster van Eliza Doolittle: een jong, plat pratend geval uit de arbeidersklasse die hij transformeert tot een chique lady die het algemeen beschaafd Engels perfect beheerst en zich daarnaast ontpopt tot fashion icon. Of was het nu een fashion victim?

Naam van de musical: My Fair Lady (première 1956) dat gebaseerd is op het toneelstuk Pygmalion (première 1913) van George Bernard Shaw dat weer was geïnspireerd op de – gelijknamige – prins/beeldhouwer uit de Griekse mythologie die zijn wens in vervulling ziet gaan: zijn gemaakte beeld (Galatea) van ivoor waar hij verliefd op is, wordt door Aphrodite tot leven gewekt. Deze mythe leidde in de middeleeuwen tot de gedachte dat perfecte vrouwelijkheid alleen kan bestaan dankzij mannelijke scheppingskracht.

Kijk, en dat verheldert dus een beetje de rol van Thierry Wasser zich heeft toebedeeld: de ‘beschermheer’ van een denkbeeldige Parisienne die hij met behulp van La Petite Robe Noire transformeert tot een dancing queen. In La Petite Robe Noire Couture neemt haar danszin een professionele wendig: ze wordt gepromoveerd tot act in de Folies Bergère. Ze laat zich het succes van haar bewonderaars smaken. Ze drinkt het met volle teugen. En voor deze optredens is haar kleine zwarte jurkje ingeruild voor iets meer chique én meer uitdagende modellen: eentje opgebouwd uit parels, eentje met een queue met waaier-effect – die als ze zin heeft langzaam, plagerig uittrekt.

Maar een echte zogenaamde striptease-act zoals Britney Spears, Beyoncé, Kylie Minogue, Madonna en – hellup! – Miley Cyrus het op de planken brengen, zal het niet worden. Daarvoor is La Petite Robe Noire Couture te Paris en Guerlain te Frans – toch?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE BEVROREN FRAMBOOSDe couturetoetsen in deze nieuwe versie zijn subtiel. Bij de eerste whiff denk je misschien: ‘What’s new?’ Dezelfde roodfruitige uitbarsting, maar ruik je even door dan proef je ‘alleen’ de duidelijke ‘bepoedersuikerde’ framboos-noot fris gemaakt door bergamot. Gelukkig: deze framboos is niet te zoet en wordt daardoor niet te plakkerig. Nog een verschil: de amandel en zoethout zijn eveneens verdwenen uit de opening.

En dat zou je de couturebehandeling kunnen noemen, want hierdoor ruikt La Petite Robe Noire Couture minder boudoir, minder gourmand en krijgt de roos in het hart meer kans om haar zoet-fruitige boeket te verspreiden. Dat gebeurt bijna terloops. Toch goed ruiken, want deze roos is heel vol die een beetje een groene, aardse ondertoon krijgt – alsof het blad en de wortels zijn meegenomen in de compositie (of het idee daarvan vertaald). Wat mij alleen ontgaat is de chyprebasis: ik ruik niet echt de houtachtige structuur patchoeli, vetiver en mos. Dat staat voor mij niet gelijk met het voor mij groene accent van de roos.

Zou dat komen omdat de roos wordt ‘overschaduwd’ door een van de fetishingrediënten van Guerlain: het naar rum en vanille ruikende tonkaboon? Zou dat komen omdat de framboos zelfs tot de basis weet door te dringen en eigenlijk van geen wijken weet? Zelfs als de geur langer dan een uur op de huid zit? En nu ik al een paar dagen zit te ruiken aan La Petite Robe Noire Couture, wordt me eigenlijk een ding steeds duidelijker: dit is eigenlijk een rozengeur. Niet pastoraal en puur, maar ‘gelakt’ en kosmopolitisch.

RUIK&VERGELIJK

Het kleine zwarte jurkje kent inmiddels diverse uitvoeringen…

La Petite Robe Noire EDP (2012)

La Petite Robe Noire EDT (2013)

La Petite Robe Noire P (2013)

LA PETITE ROBE NOIRE COUTURE GUERLAIN MOOD 1

 

 

 

 

MISS DIOR BLOOMING BOUQUET CHRISTIAN DIOR

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 24, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET M. Getagd: christian dior, François Demachy. Een reactie plaatsen

EEN VINTAGE COUTUREJURK GENAAMD MISS DIOR

OPNIEUW GEMAAKT DOOR RAF SIMONS

EN VERTAALD IN EEN ‘LE PRINTEMPS EST ARRIVÉ’-GEUR

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 24/03/14

Neus: François Demachy

Ambassadrice: Nathalie Portman

Fotografie: Tim Walker

BLOOMING BOUQUET CHRISTIAN DIOR COUTUREIk blijf het fascinerend vinden: de levens van beroemde (inmiddels al lang overleden) couturiers die door de ‘nazaten’ (die de erfenis beheren) worden beschouwd als waren ze heiligen. Zelfs wat ze buitenom en voor claim to fame deden en zeiden, vormt voor de huidige artistieke leiding een katechismus waardoor die zich laat leiden en waarmee het nieuwe werk wordt voorzien van een achtergrond, diepere betekenis.

Bij ‘chez Dior’ kunnen ze er ook wat van. Wordt weer eens bevestigd met Miss Dior Blooming Bouquet waarmee – zo meldt het persbericht – op nummer 30 aan de Parijse Avenue Montaigne de komst van de lente wordt gevierd. Het is een geur die Christian Diors liefde voor bloemen in herinnering brengt. Want, zo schijnt hij ooit te hebben gezegd: ‘Na vrouwen zijn bloemen de meest goddelijke creaties’. Let wel: Miss Dior Blooming Bouquet is niet zo maar een parfum; een nieuw tijdperk wordt er mee ingeluid en is – ook nog eens – een ode aan bloemen voor de eigentijdse Dior-vrouw, aan de sprankelende schoonheid die opbloeit én aan de schoonheid van een door Raf Simons gecreëerde jurk die Diors ideaalbeeld van een jonge vrouw symboliseert.

BLOOMING BOUQUET CHRISTIAN DIOR MODEL 1En deze creatie refereert vanzelfsprekend aan de couturejurk Miss Dior die Christian Dior (in 1949) maakte na de, voor hem toch overrompelende uitwerking van zijn eerste, gelijknamige parfum. Dat tijdens zijn eerste couture-defilé op 12 februari 1947 (de geschiedenis ingegaan onder de naam New Look) rijkelijk door zijn salon werd verstoven. Het publiek was op slag betoverd; alle vrouwen wouden zichzelf trakteren op de jeugdige elegantie van Miss Dior. Met deze Miss Dior-jurk wou Christian een statement maken over de link tussen zijn couture en parfums. De in zachte kleuren geborduurde bloemen laten de jurk als de lente opbloeien wanneer de bloemknoppen verblijdend opengaan. Christian zocht naar idyllische kleurschakeringen waarbij ‘alle kleuren van de velden en tuinen hun vrolijke inbreng hebben: het wit van lelietjes-van-dalen en hyacinten, het roze van rozen en pioenrozen, het paars van viooltjes, het lila van clematis, het geel van primula en boterbloemen, het blauw van korenbloemen, vergeet-mij-nietjes en riddersporen, het rood van klaprozen en geraniums, het groen van de gazons en het strogeel van rijpe tarwehalmen’.

BLOOMING BOUQUET CHRISTIAN DIOR MODEL 2We zijn er bijna… Raf Simons zet nu deze droom voort door de Miss Dior-jurk te interpreteren. En is dus logischerwijze gedecoreerd met ontluikende bloemen, met duizend geborduurde blaadjes. En net als in 1949 wordt ook deze creatie gehuld een in een geur die de poëtische schoonheid van de herlevende natuur aanwakkert: Miss Dior Blooming Bouquet.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Ik was afgelopen week bij parfumerie Marjo in Amsterdam. Wat me zo opviel: één kast was van boven naar beneden helemaal gevuld met geuren voor de vrouw van Christian Dior. Het maakte mij weer eens duidelijk dat parfumhuizen steeds meer uitgroeien tot een ‘zelfstandige’ parfumerie binnenin de parfumerie. Wat je geurvoorkeur ook is, ‘chez Dior’ levert het.

Iets anders: tot een paar geleden was (witte) musk niet een echt veel gebruikt basisingrediënt bij Dior, maar het lijkt erop dat François Demachy zich ‘eindelijk’ gewonnen heeft gegeven voor deze tegenwoordig omni-presente smaakmaker. Van ‘frisse lakens’, tot katoenpluizerig, van poederig boudoir tot vilein animaal. De nieuwe generatie musk is als een breed palet waarmee de neus zijn keuze kan maken – meestal een combinatie van de diverse soorten.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE PIVOINEBij Miss Dior Blooming Bouquet zweeft witte musk tussen frisse lakens en poederig boudoir met een heel, heel, heel licht dierlijk spoor. Maar wat voor mij opvalt is niet zozeer de dwarrelende pioenroosregen – samengesteld op basis van een fantasieakkoord omdat de geur niet aan de roos onttrokken kan worden – maar de regen itself. Want de opening lijkt op een wolkbreuk, heeft een enorme frisse aqua-achtige ondertoon die nadat de Siciliaanse mandarijn zijn friszoete geur heeft afgegeven, als druppels op de pioenrozen valt.

Demachy ziet deze roos als een roos met fruitige nuances. Dus ruikt zijn pioenroos voor Miss Dior Blooming Bouquet naar een zoete roos begeleid door abrikoos en perzik. Dus ‘huidzacht’, zoetig met een fluwelen spoor. Opvallend: de geur van dit fruit moet ook nagebootst worden in het parfumlaboratorium. Demachy benadrukt het zachte aspect waardoor er eigenlijk al een soort muskachtige sensatie ontstaat die, begeleid door witte musk in de basis, voor een poederig-schoon effect zorgt. Voor mijn persoonlijk iets te clean, iets te aqua. Ik mis een beetje de warmte die je ruikt als je wandelt door een lentewei waar alle geliefde bloemen van Christian Dior naar de zon reiken.

RUIK&VERGELIJK

Het parfumhuis dat als eerste de pioenroos in al haar zoetige bloemigheid liet stralen en sprankelen:

Annick Goutal Quel Amour! (2003)

BLOOMING BOUQUET CHRISTIAN DIOR MOOD

 

 

VOL D’HIRONDELLE LM PARFUMS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 20, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET V, NICHE. Een reactie plaatsen

LUCHT-ACROBATIEK

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 20/3/13

Neus: Jérôme Epinette

Concept & realisatie: Laurent Mazzone

Ik geloof dat ik een roman zou kunnen schrijven over deze geur. Er komt zoveel samen. Eigenlijk alles wat ik mooi en schoon aan parfums vindt: de naam, wat het oproept en het resultaat dat je meeneemt op ‘vleugels van parfum’. Ik had natuurlijk al van LM Parfums gehoord, maar de laatste jaren ben ik als een zwaluw die jonglerend door de lucht de parfumwereld in vogelvluchtperspectief verkent: ik scheer langs de nieuwe huizen en denk bij velen: ‘Ben benieuwd of ze over een tijd nog overeind staan’. Is dus met LM Parfums wel het geval. Dus ben ik geland op het dak ter inspectie.

De initialen staan voor Laurent Mazzoni. Van de negen tot nu gelanceerde geuren, trokken twee direct mijn aandacht door de namen O des Soupirs (2011) en dus Vol D’Hirondelle (2012). De eerste klinkt lekker aanstellerig – Water des Verzuchtens. De tweede wakkert meer mijn poëtische inborst aan – Vlucht van de Zwaluw. En deze twee prikkelen in ieder geval meer de fantasie dan de ‘van-dik-hout-zaagt-men-planken’-parfumnamen als Black Oud (2012) en Hard Leather (2013) die ik binnenkort wel bespreek als was het alleen maar vanwege de prettig gestoorde hoge prijspositionering.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE VOL D'HIRONDELLE LM PARFUMS FLACON

Maar waarom had Mazzone in 2012 nog de euvele moed een nichehuis te openen? Het begon ooit tijdens een nacht toen hij zich op het dak van een New Yorks’ appartementsgebouw bevond. Hij keek naar de sterren die voor zijn gevoel binnen handbereik waren. Om van deze bepaald niet originele, maar voor velen nog steeds magische gebeurtenis een olfactorische beleving te maken, zag hij een geurkaarzenlijn voor zich die deze ‘atmosferische’ ervaring (en meer van dit soort vervliegende momenten) zou verspreiden. Dit geurende licht in de duisternis werd zo goed ontvangen, dat – je kent het wel – hem snel gevraagd werd parfums voor de huid te creëren.

En zo geschiedde. Waaronder Vol d’Hirondelle. Is geïnspireerd op een gelijkgenoemd schilderij – door welke kunstenaar gemaakt blijft helaas onvermeld – en een hommage van Mazzone aan een vriend is. Hier kun je natuurlijk weinig mee, maar iedereen die wel eens een zwaluw alleen of groepsgewijs door de lucht heeft zien jongleren – vergeet niet het ‘sjerpende’ gefluit dat ze al vliegende kwinkeleren – moet er van onder de indruk zijn.

Maar hoe vertaal je dit beeld in een geur? Eén ding staat voorop: je moet de lente kunnen ruiken. Vibrerend, spetterend als symbool voor een nieuw begin. Maar ook zomer, een fluisterende warmte die als een zacht bloembriesje over je huid streelt. Dit moet samenkomen in de basis die als een soort afscheid is. Nog even van alle sensaties genieten voordat de zwaluw onze contreien verlaat om te overwinteren in Afrika.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE VOL D'HIRONDELLE LM PARFUMS MOODWat ik hier boven beschrijf, en: één zwaluw maakt hier wel de lente zou je kunnen zeggen, want Voile d’Hirondelle opent met een prachtige, uitgepuurde hesperide-noot zonder een al te fris cologne-effect. Toch sprankelend en schurend de mix van citroen, bergamot en mandarijn, en tegelijkertijd hieronder een warm-groene, licht houtachtige ondertoon opgeroepen met alsem en ‘verse’ takjes rozenhout en petitgrain – heel elegant.

Dit wordt in het hart iets zoeterig – gebeurt bijna naadloos – door mandarijnhout waarop een prachtige roos en prachtige jasmijn bloeit die zich klassiek en statig gedragen en een moderne toets krijgen door een complex spoor van kruidige nuances. En dat geldt ook voor de vlucht naar het einde van de geur; is niet zo maar een aan elkaar geplakte vetiver en musk, maar een houtachtige, beetje droogje vetiver verwarmd door een rijke musk die balanceert tussen clean en dierlijk. En het geheel zwevend tussen luchtig en diep, tussen fris en warm. Gewoon luchtacrobatiek die je niet vaak ervaart.

RUIK&VERGELIJK

Hij is vooral bekend met de geuren die hij maakt voor Byredo en Atelier Cologne, maar het lijkt er op dat Jérôme Epinette bij LM Parfums zijn creativiteit pas echt de vrije loop kan laten… die zijn net iets verfijnder, net iets meer raadselachtig. Dat ervaar je direct als onderstaande twee groene geuren, vergelijkt met Voile d’Hirondelle.

Byredo Green (2008)

Atelier Cologne Trèfle Pur (2010)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE LM PARFUMS LOGO

EVERGREEN JIL SANDER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 18, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET E. Een reactie plaatsen

BELOFTE VAN EEN NIEUW BEGIN

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 18/03/14

Neus: Céline Barrel en Olivier Polge

Ambassadrice: Karoline Herfurth

Flaconontwerp: Suzanne Dalton

Art direction: Tho Van Tran

Fotografie: Greg Kadel

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE EVERGREEN JIL SANDER MODELZeg of hoor ik het woord evergreen en ik begin direct het gelijknamige, Oscarwinnende liedje uit de film A Star is Born van Barbara Streisand te neuriën. Kende jaren lang de lyrics uit deze toch wel ‘netjes verzorgde’ tearjerker mijn hoofd… Nu alleen nog de highlights: ‘Love soft an easy chair, love fresh as the morning air, one love that is shared by two, I’ve find with you. Like a rose under the april snow… Love ageless and ever evergreen, seldom seen by two…’.

Het verlangen naar – een – liefde die eeuwig jong, fris en beloftevol blijft als een stralende lentedag is van alle tijden, van alle culturen en wordt zeer divers door geuit. Ook in de parfumerie is het vanzelfsprekend een zeer populair thema: zoveel geuren die het begin van lente combineren met het ontluiken van de liefde: er wordt heel wat geflaneerd en versierd in door parfumeurs aangelegde tuinen. Voorjaar 2014 ook. Onder meer door Jil Sander. Evergreen betekent letterlijk groenblijvend, ofwel de eigenschap van planten om ’s winters hun blad te behouden. Maar het heeft natuurlijk ook een enorme poëtische oproepkracht. Heb me ‘altijd’ verbaasd dat het niet eerder is gebruikt voor een parfum (behalve dan bij het upcycle parfumhuis Le Bienaimé)…

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE EVERGREEN JIL SANDER BOTTLEJil Sander ziet Evergreen als de bron van geluk, een tuin ontluikend op de eerste lentedag: ‘De natuur gonst van nieuw leven, de zintuigen ontwaken’. En het is tegelijkertijd haar – zoveelste – nieuwe visie op vrouwelijkheid. Dit keer: ‘Pure, stralende sensualiteit; een vrouw vastgelegd, op het moment dat haar schoonheid – natuurlijk, harmonieus, prachtig – ontluikt.

Daarom werd ‘Eve’ door Greg Kadel gefotografeerd in de meest eenvoudige, natuurlijke setting denkbaar: liggend in een wei, een glimlach op haar lippen, spelend met een grasspriet tussen haar vingers… fascinerend is ze met haar ongekunstelde, authentieke schoonheid’. Nou, om dat ongekunstelde effect te bereiken heeft de fotograaf volgens mij kwistig met de paintbrush gespeeld… of zie ik dat nu verkeerd?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Jil Sander zich voor Evergreen inspireren door de harmonie die zij voelt, proeft en ruikt in de natuur. Alleen de geur is minder groen dan je misschien afgaande op de naam zou verwachten. Dat ‘groenblijvende’ ruik je eigenlijk alleen in de opening en anders dan ‘het hoort’. Dus geen galbanum en of groene noten zoals vers geknipt gras, klaver en kruiden. Je zou de interpretatie van de twee neuzen 2.0 kunnen noemen. Want groen wordt nu opgeroepen met zoete peer (en dan meer het sap dan met het blad en de bloesem) vermengd met grapefruitbloesem en het nu erg hippe ingrediënt in de opening: peper. Wit in dit geval.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE MUGUETWat hiervan overblijft is met name de peer. Die dus blijkt te groeien in een bedauwde voorjaarstuin waar de twee meest klassieke parfumbloemen ook hun eigen stekje hebben: stralend jasmijn en zoete roos (misschien wel de Evergreen; ook de naam van een rozensoort). Weinig voorjaar op zich, maar gelukkig komt daar de verplichte voorjaarsbode – lelietje-van-dalen – om de hoek kijken (foto).

Maar niet zo groen, fris en knisperend als ik had gehoopt. Evergreen is, afgezien van de opening, een hele klassieke geur geworden. Meer ‘Eve’ dan green. De afronding onderstreept dit nog eens en is als het pad dat naar deze tuin leidt: sandelhout en patchoeli vervlochten met een vanille-noot en dat alles zeer beschaafd gedoseerd.

RUIK&VERGELIJK

Na Eve, volgt Everose, na Everose volgt Evergreen, na Evergreen…  dat ruiken we waarschijnlijk volgend jaar

Jil Sander Eve (2011)

Jil Sander Everose (2012)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE JIL SANDER LOGO

Berichtennavigatie

← Oudere inzendingen
Nieuwere berichten →
  • Meest recente berichten

    • OVER EEN ONTVOERDE KANARIE
    • LEEFTIJDSDISCRIMINATIE VERPLICHT?
    • NILA DOUCE ORENS
    • GEURVERSTERKERS BY SKINS 
    • DARK VINYL MUSK BOHOBOCO
    • GIFTIGE GEUREN
    • MON VETIVER ESSENTIAL PERFUMES
    • LA ROSE DE ROSINE LES PARFUMS DE ROSINE
    • DELIZIA OSCURA CALAJ
    • GEURENDE SCULPTUREN
  • Archief

  • Categorieën

    • AANBIEDINGENBAK
    • ACHTERGROND
    • CELEB FRAGRANCES
    • ECO
    • EDUCATIE
    • ENTERTAINMENET
    • ENTERTAINMENT
    • GEUR IN DE MEDIA
    • GEURENALFABET A
    • GEURENALFABET B
    • GEURENALFABET C
    • GEURENALFABET CIJFERS
    • GEURENALFABET D
    • GEURENALFABET E
    • GEURENALFABET F
    • GEURENALFABET G
    • GEURENALFABET H
    • GEURENALFABET I
    • GEURENALFABET J
    • GEURENALFABET K
    • GEURENALFABET L
    • GEURENALFABET M
    • GEURENALFABET N
    • GEURENALFABET O
    • GEURENALFABET P
    • GEURENALFABET Q
    • GEURENALFABET R
    • GEURENALFABET S
    • GEURENALFABET T
    • GEURENALFABET U
    • GEURENALFABET V
    • GEURENALFABET W
    • GEURENALFABET X
    • GEURENALFABET Y
    • GEURENALFABET Z
    • IL GIARDINO PROFUMATO
    • IN MEMORIAN
    • INTERESSANTE EN TIJDLOZE COLUMNS VAN ERIK ZWAGA 2005
    • KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN
    • KLASSIEKERS IN DE AANBIEDINGENBAK
    • KLASSIEKERS OPNIEUW GEROKEN
    • KLASSIEKERS VAN DE TOEKOMST
    • LIMITED EDITION
    • MASSNICHE
    • MASSTIGE
    • MOET JE ECHT RUIKEN
    • NEO NICHE
    • NICHE
    • NICHE IN DE PARFUMERIEKETEN
    • NIEUW! NIEUW! NIEUW!
    • NIEUWE KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN
    • NOSE JOB: PERFUMERS THAT MATTER(ED)
    • OPVALLEND PARFUMNIEUWS
    • OUDE FILMS MET PARFUMINFO
    • PARFUM = PARFUN
    • PARFUM IN DE MEDIA
    • PIEDESTAL POUR DES PARFUMS
    • PORTET
    • PORTRET
    • TAX FREE
    • TRENDANALYSE
    • TRENDS TOEGELICHT
    • Uncategorized
    • VINTAGE
    • WAT RUIK IK EIGENLIJK?
    • ZOU VERBODEN MOETEN WORDEN OF NIET?
  • Meta

    • Account maken
    • Inloggen
    • Berichten feed
    • Reacties feed
    • WordPress.com
Blog op WordPress.com.
GEURENGOEROE
Blog op WordPress.com.
  • Abonneren Geabonneerd
    • GEURENGOEROE
    • Voeg je bij 126 andere abonnees
    • Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
    • GEURENGOEROE
    • Abonneren Geabonneerd
    • Aanmelden
    • Inloggen
    • Deze inhoud rapporteren
    • Site in de Reader weergeven
    • Beheer abonnementen
    • Deze balk inklappen
 

Reacties laden....