GEURENGOEROE

P.O.P: POPE OF PERFUMES

  • Home

BRIGHT CRYSTAL ABSOLU VERSACE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 22, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET B. Een reactie plaatsen

‘IN HARMONIE MET DE GLAMOUR VAN VERSACE’

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 22/04/14

Neus: Alberto Morillas

Ambassadrice: Candice Swanepoel

Fotografie: Mario Testino

BRIGHT CRYSTAL ABSOLU VERSACE MODELNiet verder vertellen: Donatella Versace gebruikt de geuren die onder haar familienaam op de markt verschijnen niet privé. Ze schijnt, heb ik van horen en zeggen, een landgenoot te hebben, een kunstenaar, een ‘parfumdruïde’ die voor haar parfums op maat maakt… Is deze roddel erg als het echt waar blijkt te zijn? Nee, want van Donatella zegt ‘men’ ook dat ze alleen van parfums houdt die hout snijden, die een enorm geurspoor trekken. Als zij ergens binnenkomt, dan snelt haar parfum haar heel ver vooruit, vertrekt een paar uur van tevoren.

Nou, en dat is niet het effect van de gemiddelde Versace-geur, van de gemiddelde parfumerieketengeur in het algemeen. Het is – uitzonderingen daargelaten – allemaal licht, transparant frisfruitig bloemenplezier met een witte musk-finish. Echt intens en echt meeslepend wordt het steeds minder… En wat zou jij doen als je op je spaarrekening enkele miljarden hebt staan?

BRIGHT CRYSTAL ABSOLU VERSACE FLACON

Toch is ze haar ‘parfums voor het volk’-visie enigszins aan het bijsturen. Na de dertien geuren die onder haar auspiciën sinds het overlijden van haar broer in 1997 verschenen, kiest ze sinds vorig jaar voor een soort van inhoudelijke opwaardering. Waarvan getuigen: Pour Homme Oud (2013), Pour Femme Oud Oriental (2014), het trio Gianni Versace Couture (2014) én een intense versie van een de populairste geuren van het huis: Bright Crystal.

Het kan niet anders: Donatella moet deze geur ook gewoon lekker vinden, want bijna iedereen vindt deze geur lekker. Niet alleen – ik gok, miljoenen – vrouwelijke consumenten. Ook ingewijden, mensen in de parfumbusiness met verstand van zaken.

De reden: het is een perfecte, hedendaagse vertaling van kristalhelder water. Fris, fruitig, klaterend; bloemen die speels over een cascade al spartelend de basis bereiken die ‘schoongewassen sensueel’ is door witte musk, wit hout en andere ‘geklaarde’ ingrediënten die diepte aan een compositie moeten geven.

Maar dat is voor ‘La Donnatella’ te licht, vandaar wellicht Bright Crystal Absolu. Het effect: ‘Nu nog innemender vanwege de langere tijd dat het huid van de vrouw omhult die haar vrouwelijkheid toevertrouwd aan de tijdloze, verleidelijke kracht van Bright Crystal in harmonie met de glamour van Versace’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ROZE PIOENMet een beetje fantasie de kleur van de flacon. Met andere woorden een ‘shocking pink’-versie van het heldere kristalwater door een sterker accent op het rode fruit en de pioenroos-framboosmelange in het hart.

Dus nog meer granaatappel in de opening die nog zoet-wranger en nog frisser ruikt door yuzu die drijft op een ijskoud waterakkoord. De pioenroos (foto) wordt wederom geflankeerd door nog meer waterachtige lotus, nog meer fris-bloemige magnolia en krijgt een nog fruitiger aura door nog meer framboos.

Ik vermoed ook een hedione-injectie gezien het zonnig-heldere effect dat dit boeket heeft. De afronding is minder sensueel dan gehoopt, want de witte musk – nu ondersteund door ‘plantaardig’ amber en balsemachtig acajou-hout – is eerder katoenzacht dan dierlijk, ‘Donnatella’-achtig vilein. Maar heeft gelukkig geen laundry-effect. Terzijde: vaak levert rood fruit plus bloemen plus witte musk een eendimensionale girly-girly-geur op. Bij Bright Crystal Absolu is dat absoluut niet het geval.

RUIK&VERGELIJK

Mag Donnatella Versace van mij ook wel doen: een opgewaardeerde, absolute versie van:

Versace Versense (2009)

BRIGHT CRYSTAL ABSOLU VERSACE LOGO

VELVET ORCHID TOM FORD

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 21, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET V, NICHE IN DE PARFUMERIEKETEN. Getagd: PRIVATE COLLECTION, tom ford. Een reactie plaatsen

ÜBER ALLES: ÜBER-SENSUEEL, ÜBER-VROUWELIJK

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 24/04/14

Neus: Calice Becker, Antoine Maisondieu, Shyamala Masiondieu, Yann Vasnier

Concept & realisatie: Tom Ford

VELVET ORCHID TOM FORD FLACON

Ik doe een voorspelling: pas over 25 jaar zal men de bijzonderheid pas echt inzien van Tom Fords premièreparfum Black Orchid. Want de meesterstylist deed in 2006 precies wat je volgens mij met een debuut in het topsegment moet doen: eerst verbijsteren door een visuele dwingende overdrive, vervolgens – als de verbazing is ingedaald – verwonderend constateren dat de geur zelf eigenlijk even onontkoombaar is.

En – je zou het bijna vergeten – aangenaam anders en – je zou het bijna vergeten – een perfecte vertaling van Fords visie op schoonheid en glamour. Waarom pas over 25 jaar? Het antwoord is simpel: Ford is een beetje aan het doordraaien wat geuren betreft. Daar kun je bijna als consument en recensent niet tegenop ruiken. Too much. Dan nog een ander probleem: bijna al zijn parfums schitteren en stellen zich aan (positief in dit geval).

Met name zijn Private Collection. Zitten meesterwerken tussen, maar juist door deze kwantitatieve overrompeling realiseer je je dat niet altijd. Heb je geen tijd voor. Voor je het weet staan er weer nieuwe op het schap die je wilt, nee moet ruiken. Zoals nu Tabacco Oud en Oud Fleur (beide 2013) waarmee ook Tom ford de oud-hype in stand blijft houden, en: Velvet Orchid.

Je hoeft maar even aan de laatste ruiken en je herkent direct de signatuur van Black Orchid, alleen meer ‘lush’, bloemiger, minder hout-kruidiger en dus – als je wilt – meer toegankelijk. Maar echt makkelijk is de geur ook niet. Geen crowdpleaser. Het boeket onthult zich langzaam, wordt laag na laag opgebouwd, ingrediënten verschijnen ‘trapsgewijs’, maar dat weerhoudt ze niet om met elkaar te spelen, elkaar uit te dagen.

En als je alles in je hebt opgenomen – geuren van Tom Ford moet je je eigen maken en daar gaat wat tijd over heen – en Velvet Orchid uiteindelijk begrijpt, ook dan blijft de geur raadselachtig en mysterieus in de zin van onverklaarbaar, niet in de zin van parfumcliché. Voor mij het kenmerk van excellentie.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

SONY DSCVelvet Orchid transformeert Black Orchid van een houtig-kruidig parfum naar een oosters-sensuele, fluweelzachte bloemengeur. Het verbaast me niet dat vier neuzen aan de totstandkoming hebben gewerkt. Want dit parfum – codewoord: ultravrouwelijk – levert als het ware drie diepe geurgolven op – top, hart, basis – die eigenlijk afzonderlijke parfums vormen terwijl je het karakter van Black Orchid toch direct waarneemt.

De eerste golf: Italiaanse bergamot en mandarijn maken een aureool van ongekend zuivere frisheid waarin zich een suikerzoete bloemige noot (op basis van rum- en honingextract) bevindt die geleidelijk aan bloemiger en zachter wordt… Het effect aldus Tom Ford: een suggestie van sensueel huid-op-huidcontact. De tweede golf: het idee van een fluwelen orchidee dat het huidgevoel moet versterken. Hiervoor werd jasmijnabsoluut en rozenessence vermengd met Cattleya leopoldII (verkregen via Scent Trek). En dat is dus een ‘fuchsia-orchidee’ (foto) uit de bossen aan de Zuid-Braziliaanse kust (en bij bijna elke exotische plantenzaak te koop) waarvan het parfum door de American Orchid Society wordt omschreven als een ‘strong spicy fragrance that can be described best as smelling like bubblegum’ die wordt vervlochten met Black Orchid-akkoord.

Twee keer een fantasiebloem die samen een zwoelbloemige sfeer oproepen met een chique gourmandrafeltje dat wordt versterkt door het poeder-vanille-amandelachtige heliotroop. Mooi is dat deze zoetigheid wordt ‘gecompenseerd’ door een meer friszwoele, transparante bloemencombi van magnolia, narcis en – de door mevrouw S. Witteman zo vervloekte – hyacint.

De laatste golf van Perubalsem, cistus labdanum, sandelhout en vanille verpakt in mirre en ‘ruwe suède’ (contradictio in terminis volgens mij) zorgt dat deze bloemenweelde ondergaat in een sensuele, animale en licht vileine warmte die het huid-op-huidcontact optimaal laat werken. Wat mij betreft had de basis wat intenser gemogen met meer nadruk op Perusbalsem en suède. Maar een parfumextract is nog niet verschenen. Dus…

RUIK&VERGELIJK

Wat blijkt: van alle Tom Ford-geuren haalt Black Orchid de meeste omzet. Wat blijkt: Black Orchid wordt ook door heel veel mannen gekocht. Wat blijkt: Tom Ford wil dat nu hetzelfde gebeurt met Velvet Orchid. De omzet dan. On verra.

Tom Ford Black Orchid (2006)

VELVET ORCHID TOM FORD DETAIL

CÉDRAT ENIVRANT ATELIER COLOGNE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 20, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET C. Getagd: Atelier Cologne. Een reactie plaatsen

COCKTAIL TIME, COLOGNE TIME

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 20/04/14

Neus: Ralf Schwieger

Concept & realisatie: Christophe Cervasel, Sylvie Ganter

CÉDRAT ENIVRANT ATELIER COLOGNE MOODDe gemiddelde eau de cologne-fan zal niet direct het verschil ruiken tussen een pure berganot-, citrus-, grapefruit-, neroli of cedraatcologne (laatste ‘bij ons’ meer bekend als sukadecitroen). Want de over all indruk is hetzelfde: een instant hesperide-frisheid met een bite die je in verleiding brengt de flacon aan je mond te zetten. Meng je bovenstaande vruchten met zijn exotische familielid – limoen – dan kom je al snel in de buurt van een cocktail. Dat ruik (en proef je bijna) in Cédrat Enivrant. Ofwel, dronkenmakende sukade…

Moet natuurlijk weer een sfeertje bij van Atelier Cologne. Dus: ‘Toen de zon onderging op het strand waren ze weer allemaal samen. Vol van emotie konden ze niet stoppen met praten. Was het werkelijk zo lang geleden? Ze deelden vele herinneringen én French 75s met tranen van het lachen in hun ogen. Ging deze nacht maar nooit meer voorbij… De zon kwam op – het was een sprankelend moment van absolute vriendschap’.

Nou, ik had er graag willen bij willen zijn, om te checken of het allemaal wel zo gezelli is gebleven. Want ‘drank maakt meer kapot dan je lief is’ en kan een leuke avond zo maar in een neerwaartse spiraal brengen. Men neme French 75s – een in 1915 in Parijs uitgevonden cocktail op basis van gin, champagne, citroensap en suiker – is zo’n ‘instinkertje’.

Want net zoals zoveel andere cocktails merk je het eigenlijk niet dat je zo veel meer dan een vruchtenlimonde drinkt. Voor je het weet praat je met dubbele tong, flap je er uit wat je onder normale, nuchtere omstandigheden netjes voor je had gehouden. ‘Weet je Christophe, weet je Sylvie… ?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

CÉDRAT ENIVRANT ATELIER COLOGNE FLACONHet overrompelende aroma komt je tegemoet zodra je Cédrat Enivrant opendoet. Als je ervan houdt, dan bof je. Met andere woorden: een hele klassieke cologne met zogenaamd cocktail-effect.

Scherp, fris, ‘klaterend’, levenslust bevorderend en nèt even anders doordat de traditionele frisbloemige bergamot (Calabrië) wordt gemixed met de meer scherpzoete limoen (Mexico) en de vrucht die zijn naam ‘geeft’ aan deze cologne: cedraat (Marokko – zie foto onder).

Deze zoetige citrusfrisheid krijgt een mooi groene noot met munt (China) en basilicum (Egypte), en een lichtkruidige ondertoon door jeneverbes (Macedonië). Het hierdoor ontstane effect: niet zo zeer French 75s maar meer een mojito-cocktail. De zoetigheid van de citrusvruchten en de munt wordt versterkt door tonkaboon.

De vetiver (Haiti) die je goed op de achtergrond waarneemt geeft deze cologne een zekere standvastigheid, terwijl elemihars (Philippijnen) een dito zachtheid en warmte geeft. Mooi gedaan, met zuivere ingrediënten, maar zoals het hoort bij een cologne – geleverd in eau de parfum-concentratie – ongecompliceerd en verkwikkend geurgenot.

RUIK&VERGELIJK

‘Hé, jij ook hier? Wat wil je drinken?’

Creed Virgin Island Water (2007)

L’Artisan Parfumeur Batacuda (2011)

Guerlain – Aqua Allegoria – Limon Verde (2013)

Nog meer cedraatappel vermengd met andere citrusvruchten:

Guerlain Eau de Fleurs de Cédrat (1920)

Annick Goutal Eau d’Hadrien (1981)

Roger & Gallet Cédrat (2007)

Mancera Cédrat Boisé (2012)

CEDRAAT

FATE AMOUAGE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 19, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET F, NICHE. Getagd: amouage, bevergeil, CASTOREUM, NARCIS. Een reactie plaatsen

TWEE ‘FATALE’ PRACHTPARFUMS

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 19/04/14

Neus: Dorothée Piot, Karine Vinchon-Spehner,

Concept & realisatie: Christopher Chong

Mij wordt niet geheel duidelijk of dit geurduo de laatste in de reeks is die met Reflection in 2007 begon. Als je het volgende leest, ga je het vermoeden: ‘In the final creation that expresses the end of the first cycle of the Amouage narrative, Fate explores the uncertainty of the future and the universal principal by which the order of things is inescapably prescribed’.

Typisch Christopher Chong. Hij zet graag een quasi-filosofische en quasi-diepzinnige boom op over het leven dat wij met zijn allen op deze aarde leven, laten leven en niet laten leven. Fate is erg op de persoon (gebruiker) gericht, minder op zijn plaats in het universum. Bovenstaande boodschap in ‘Jip en Janneke’-taal: wat je ook doet, je kunt je (nood)lot niet ontlopen. Want ‘ergens’ staat het al geschreven, of om meer Chong-dramatiek te gebruiken, in marmer gehouwen.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE FATE AMOUAGE MOOD2Klinkt bij elkaar allemaal nogal dreigend en fatalistisch. Je vraagt je af hoe een neus dit in hemelsnaam in een geur kan omzetten, want deze twee Fate-geuren kunnen volgens mij niet ‘berustend’ en harmonieus eindigen. Want het noodlot dat boven ons hangt heeft iets dramatisch. Je moet onrust ruiken en twijfel. Wel prettig volgens mij: je hoeft je als neus niet in te houden, Christopher Chong geeft je de vrije hand, zolang je je werktuig maar op zijn scherpst zet.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

In ieder geval al in the pocket voor Amouage: Luca Turin gaf Fate voor de vrouw in zijn classificatie vijf sterren en omschreef deze oosterse chypre als een hemels oriëntaals meesterwerk. Ik ga hier ver in mee. Alleen: vind de geur alleen niet echt oosters in de zin van geografische plaatsbepaling. Eerder een prachtige, beetje animale variatie op de klassieke Europese chypre. En: de geur heeft dus inderdaad iets onrustigs, chaotisch – je weet de uitkomst niet, je bevroedt het ene (narcis!), hoopt op het andere (bevergeil!)…

Het lijkt of de elementen (geurmoleculen) in gevecht zijn met elkaar, elkaar niet de kans geven de meeste aandacht op te eisen. Dat gebeurt in drie fasen. De opening: alsof Dorothée Piot achteloos een emmer leeggooit met bergamot, kaneel en peper. Ruik je eerst allemaal door elkaar om geleidelijk tot rust te komen in een fris-pittige zoetheid die vol verwachting ‘toekijkt’ hoe de bloemen in het hart – fase twee – met elkaar aan de haal gaan: de zoete roos, de sensuele jasmijn en de lekker ‘geel-geile’ narcis.

NARCISLekker om de nacis weer eens te ruiken en om te ervaren hoe ze de klassieke roosjasmijn-combinatie voorziet van een vol-glad sensueel, bijna zweterig accent. De narcis wint het voor mij. En die kijkt toe – terwijl wierook, het fetish-ingrediënt van Amouage om haar kringelt – hoe Piot de overvolle basis in ruzie laat uitbarsten.

Twee partijen: cistus labdanum en vanille versus castoreum, patchoeli, eikenmos en leer. Soort van rugbywedstrijd met als aanvallers de sensuele harsen, met als verdedigers het dierlijke chypre-kwartet. De uitkomst is eigenlijk onvoorspelbaar: het blijft allemaal over elkaar heen buitelen voor uiteindelijk (op mijn huid) cistus labdanum en castoreum lijken te winnen – terwijl ik even later toch weer de mos-leercombinatie waarneem. Eén accent blijft gelukkig present: de narcis die blijf je ruiken terwijl ze langzaam smelt in de harsen, terwijl de bever zijn lokstof op haar achterlaat.

Ik kwam op beautyjournaal.nl een test tegen van Fate voor de vrouw geschreven door Judy – gezellig zonder achternaam – en vroeg me af wat het doel was? De consument inlichten door de verkeerde neus te vermelden? Door fonetische hulp te geven: spreek uit als ‘faith’? Niet dus: spreek uit als ‘feetd’. Er is een verschil tussen noodloot en vertrouwen. Door niet verder te komen dan alle oosterse parfumsprookjes-clichés door elkaar te schudden… en te eindigen met dat de geur bovenaan haar verlanglijstje staat. Is dit nou beauty with brains of beauty brainless…

Fate voor de man is een kruidig-zwoel elixer met heel veel wierook die op een elegant-ruwe wijze zijn droog-houtige en (in dit geval) beetje zoetige noten verspreidt. Alle ingrediënten zijn heftig gedoseerd, maar zonder ‘right in the face’-effect, want de geur is het tegenovergestelde van hard en scherp. Noem het zalvend. In de opening wel een full blown alsem (foto) die een beetje wordt gekieteld door mandarijn en gember. Mooi is de toevoeging van het droog-kruidige komijn en saffraan die de kerriebloem (immortelle) in het hart minder gourmand maakt.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE ALSEMZoet blijft het wel door roos en lavendel in het hart en ondanks de strakke houtnoot (sandel-en cederhout) in de basis. Dat komt doordat Fate voor de man in de basis even rijk en even vol is als Fate voor de vrouw. Een aangename zoethout-noot die mooi opgaat in de kerriebloem en verrijkt en verdiept wordt door cistus labdanum, copahu-balsem, tonkaboon en musk.

Hierdoor is het effect minder chaotisch, bereikt de geur zijn ‘einddoel’ meer vanzelfsprekend, is op een gegeven moment klaar. Een opvallend ‘bij-effect’: de groen-kruidige noot in de opening opgeteld met de zoet-zwoele basis heeft iets vegetaals – Marmite spookt door mijn hoofd.

RUIK&VERGELIJK

Ben het Fate-duo al een paar weken aan het testen… er gebeurt zoveel. Moeilijk om gelijkgestemde kompanen te vinden. Maar wil je narcis als ‘stormtrooper’ van een bloemenparfum ontdekken, ruik ook eens aan:

Parfums de Nicolaï Le Temps d’une Fête (2006)

Tom Ford – Jardin Noir – Jonquille de Nuit (2012)

L’Occitane – La Collection de Grasse – Vanille Narcisse (2013)

En voor de man: de ene wierookgeur is de andere niet, ook bij Amouage. Kun je ervaren met:

Amouage Tribute (2008)

Amouage Interlude Man (2013)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE FATE AMOUAGE MOOD

 

 

LIMON VERDE – AQUA ALLEGORIA – GUERLAIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 15, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET A, GEURENALFABET L. Getagd: aqua allegoria, Hesperide, THIERRY WASSER. Een reactie plaatsen

‘TIJDLOZE FRISHEID LOSJES SAMENGESTELD’

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 15/04/14

Neus: Thierry Wasser

LIMON VERDE GUERLAIN MOODJe kunt bijna niets tegen de persberichten van Guerlain inbrengen. Alles klopt, alles wordt altijd in een breder poëtisch parfumperspectief geplaast. Zo ook wat betreft de bewieroking van de 31ste (!) Aqua Allegoria: ‘Bedauwde bloemblaadjes, zonovergoten fruit, ruisende bladeren, teergroen gras… De levensvreugde van de zonnige dagen spat uit Aqua Allegoria, een collectie geurende gedichten losjes samengesteld door een dichter verliefd op zowat alle tuinen. De lichte, heldere en opgewekte geuren zijn klaar om geplukt te worden bij de eerste lentedagen – zoals een boeket bloemen. Een droom onder een prieel of een mooi tropisch avontuur…Elke Aqua Allegoria is een ode aan de natuur in al haar facetten’.

Nu meer specifiek wat betreft Limon Verde: ‘Het groen van een weelderige tropische tuin. De heerlijke frisheid van een waterval in de jungle. De dansende uitbundigheid van een Braziliaans feest. Deze lente geniet u van een caipirinha onder de citroenbomen op de oevers van de Amazone… Het geheim is een onverwachte, onweerstaanbare combinatie van natuurlijke en van nature feestelijke toetsen’.

En dan ‘vergeef je’ deze constatering, want boven alle twijfel verheven, toch: ‘Enkel uitzonderlijke grondstoffen kunnen de essentie van het Latijns-Amerikaanse continent tot leven brengen’. De ware Guerlain-adept moet door voorafgaande toch direct denken aan – ik doe het althans – aan Homme uit 2008, de derde geur die Wasser voor Guerlain maakte. Het verschil: Limon Verde is zoeter, dus minder mannelijk als je zo wilt.

Maar tegelijkertijd is deze Aqua Allegoria eigenlijk de eerste van Wassers’ hand met een meer androgyn karakter en komt daardoor dichter in de buurt van het oorspronkelijk uitgangspunt van deze lijn. Terzijde: dit jaar wordt ook gevierd dat Terracotta dertig jaar bestaat. Wordt onder meer gevierd met de limited edition Terracotta le Parfum die – nu komt het – níet te koop is in Nederland en nauwelijks in België. Toch vreemd in de huidige online-wereld.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE TONKABOONDe meest exotische Aqua Allegoria tot nu toe. En dit klopt: ‘Het akkoord van cachaça (rum gemaakt van witte rietsuiker), rietsuiker en limoen is van een ontwapenende eenvoud’. Die wonderwel werkt en net anders citroenfris is. En dat komt dus door de limette. Een limoensoort die, aldus het persbericht, door Thierry Wasser in Mexico werd ontdekt. Geloof ik niet echt. De geur van de limette is in professionele parfumkringen namelijk al lang bekend. Moet hem vertrouwd in de neus hebben geroken toen hij vanille aan het verzamelen – ook zoiets – was voor Shalimar Ode à la Vanille sur la Route du Mexique … ? Werd door hem in ieder geval bewerkt om de levendigheid en explosiviteit ervan aan te scherpen en daardoor meer geparfumeerd lijkt. En dat ruik je goed. Want de opening is als een knallende hesperide-ontploffing, die iets scherper en groener is dan gemiddeld.

Maar snel ruik je het ‘rietsuiker-idee’ dat zich hier achter schuilhoudt: zoet, maar niet té doordat de opening lang blijft resoneren en samengaat met een ondefinieerbare fruitnoot die zweeft tussen vijg en tropisch fruit. En als geurcomponent ‘zelfstandig’ blijft bestaan, zelfs wanneer de zoetzwoele tonkaboon (foto) uit de basis tot ontwikkeling komt. Samen doet het, met een flinke scheut fantasie weliswaar, denken aan een caipirinha-cocktail. Laat je deze ‘drank-link’ los, dan is Limon Verde een tropische mist van citroenfrisse, groene en zoete noten die nooit ‘sensueel-plakkerig’ wordt, die zijn klaterende frisheid behoudt.

RUIK&VERGELIJK

Van de 31 Aqua Allegoria-geuren die sinds 1999 zijn verschenen, groeiden vier uit tot klassiekers, dus nog steeds te koop en met dien verstande dat Pamplune en Herba Fresca door Thierry Wasser iets zijn aangepast.

Guerlain – Aqua Allegoria – Pamplelune (1999)

Guerlain – Aqua Allegoria – Herba Fresca (1999)

Guerlain – Aqua Allegoria – Mandarine-Basilic (2007)

Guerlain – Aqua Allegoria – Nerolia Bianca (2013)

En: onderstaande geur lijkt – ondanks de verschillen in details – bijna een fotokopie van Limon Verde. Maar je kunt natuurlijk ook beweren: Limon Verde is een fotokopie van:

Atelier Cologne Cédrat Enivrant (2013)

LIMON VERDE GUERLAIN DETAIL

GEURENGOEROE REAGEERT OP MEVROUW WITTEMANS COLUMN VANDAAG IN DE VOLKSKRANT

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 15, 2014
Geplaatst in: GEUR IN DE MEDIA. Een reactie plaatsen

Geachte mevrouw Witteman,

Ik weet: over smaak valt niet te twisten, maar aangezien ik uit principe van het tegenovergestelde ben overtuigd, moet ik het opnemen voor de hyacint. Die verspreidt ‘een misselijk makend weeë rotlucht’ volgens u. Volgens mij: een prachtige, transparante, knisperende, beetje groene geur die, vooral verzameld in grote getale, een zwoel spoor kan trekken, zonder kleffe en zoete nasleep. Omring ze met narcis, lelietje-van-dalen en het blauwe druifje, en je ruikt het vroege, nog een beetje kille voorjaar tijdens het krieken. Naast een dagje ‘naar de bollen, waar je sprakeloos geniet van de… etc’, is een bloemencorso eigenlijk de enige mogelijkheid om de hyacint in haar volle glorie olfactorisch te ondergaan. Maar aangezien ik mensen niet graag beledig, bezoek ik die nooit uit angst in hoongelach uit te barsten. Gezien het pover-infantiele artistieke resultaat van de gemiddelde bloemenpraalwagenparade in Nederland.

Hoogachtend,

Erik – Geurengoeroe – Zwaga

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE BLAUWE HYACINT

 

PROMENADE IN THE GARDENS – REPLICA – MAISON MARTIN MARGIELA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 14, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET P, NICHE. Getagd: maison martin margiela, REPLICA. Een reactie plaatsen

TUINWANDELING ANNO 1986

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 14/04/14

Neus: Carlos Benaïm

Concept & realisatie: Maison Martin Margiela

PROMENADE IN THE GARDENS MARTIN MARGIELA MOOD

Replica is de naam van een collectie van Maison Martin Margiela die oude, versleten maar door hun coupe en uitstraling interessante kleding opnieuw in productie neemt. Je zou het re-vintage, upcycle vintage kunnen noemen. De naam vond de huidige artistieke leiding ook toepasselijk voor de parfumlijn gestart in 2011.

Het idee: ‘vergeten’ en ‘verwaarloosde’ geuren en geurherinneringen van voorheen weer oproepen met nieuwe. Het huis noemt het zelf de ‘reproductie van vertrouwde geuren en momenten van verschillende momenten en periodes’. Het was natuurlijk nog leuker én interessanter geweest als Maison Martin Margiela – haar filosofie indachtig – het had aangedurfd geuren van ‘echte’ vergeten parfum- en couturehuizen opnieuw te lanceren waarvan de kans eigenlijk nihil is dat dat nog ooit gaat gebeuren – zijn er meer dan je denkt.

Hierdoor zou je nog dichter in contact komen met the real thing, met het uitgangspunt van de Replica-geuren. Want die hebben nu iets onlogisch omdat die – met name het nieuwe trio uit 2013 – zijn gebaseerd op herinneringen van de neus die de geur samenstelde. Logischer zou zijn: herinneringen van Martin Margiela (of een van zijn familieleden) vertaald in een geur. Maar de ontwerper die het huis dat zijn naam draagt groot maakte is ermee gestopt.

En aangezien het huis geen sterontwerper – zoals Dior, zoals Givenchy, zoals Yves Saint Laurent – in dienst heeft genomen, koos het voor deze ‘omweg’. Ik weet niet of Carlos Benaïm zich voor Promenade in the Gardens daadwerkelijk liet inspireren door een door hem gemaakte wandeling in een tuin in graafschap York waar hij ‘werd overweldigd door deze geïdealiseerde weergave van de natuur. Het kalme water van een meer, de bucolische grasvelden, de bosjes en het heerlijke zicht van rozen en jasmijn… Al mijn zintuigen werden gestreeld door dit idyllische landschap’.

PROMENADE IN THE GARDENS MARTIN MARGIELA BOTTLEWat ik het meest interessant vind: het jaartal waarin Benaïm wandelde. Op de flacon staat namelijk 1986. Eigenlijk twee jaar nadat de laatste, echte ‘dramatische’ klassieke chypre in de ketenparfumerie werd gelanceerd: Mon Parfum van Paloma Picasso. En dat maakt Promenade in the Gardens dubbel interessant.

Want a: de klassieke chypre wordt nu als ouderwets (en dus vintage) gezien en b: je krijgt niet wat je misschien zou verwachten: een lieflijke, frisbloemige geur met groen accent die een zomers gevoel wil oproepen. Promenade in the Gardens zoekt meer de schaduw op, de bomen die de tuin begrenzen. Maar het fijne: de geur komt met zijn ‘alternatieve’ ingrediënten dicht in de buurt van de klassieke chypre… de tuin die met een beetje fantasie met liefde wordt onderhouden door de ‘to the manor born’-buren van de eigenaren van de tuin waardoor Promenade in the Gardens ontstond.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het kan dus wel: een klassiek chypre-effect zonder het daarvoor verplichte, maar nu verboden eikenmos in de basis te gebruiken. Zonder het verplichte bergamot in de opening. Die is overigens eerst behoorlijk scherp, doet niet ‘echt’ aan: een knisperend, bijna ‘schel’ groen akkoord opgelicht door fresia… Eerder een plantenkas- dan tuin-effect.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE JASMIJNMaar snel neem je de eerste ‘chypre-intentie’ waar met koriander (altijd een geliefd chypre-ingrediënt geweest): droog, kruidig, donker die een schaduw werpt over de bloemen in het hart – Turkse roos, sambacjasmijn (foto) en pioenroos. Het chypre-effect wordt vervolgens versterkt door de patchoeli.

Die trekt de bloemen als het ware de aarde in, voorziet ze van een herfstachtige, ‘vegetale’ gloed. Geholpen door donker-intense houttonen in de basis: vetiver en Australisch sandelhout. Mooi gedaan en olfactorisch meer niche en minder cliché geïnterpreteerd dan de andere twee geuren die tegelijkertijd verschenen: Jazz Club en Lazy Sunday Morning.

Daarnaast interessant om te zien dat een van de meest platgetreden paden in de parfumerie die leiden naar een heerlijk ruikende tuin, door Maison Martin Margiela heel chic-intellectueel, bijna klinisch wordt ingekaderd. Terwijl de boodschap hetzelfde is.

RUIK&VERGELIJK

Nog twee geuren die de ouderwetse chypre met moderne middelen heel goed benaderen:

Brécourt Avenue Montaigne (2010)

Oriza L. Legrand Chypre Mousse (2013)

PREPLICA MAISON MARTIN MARGIELA

COPPER SKIES KEROSENE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 11, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET C, NICHE. Een reactie plaatsen

VERSCHROEID AMBER

Jaar van lancering: 2012

Laatst bijgewerkt: 11/04/14

Neus: John Pegg (foto onder)

BURNING SKYWaarom speelt dit nu door mijn hoofd – ‘as is verbrande turf’ – als ik ruik aan de tweede geur van Kerosine? Waarom deze associatie? Komt voor een gedeelte natuurlijk door de intrigerende naam waar volgens mij iedereen – ook diegenen niet behept met een verbeeldingsvolle geest – zich wel iets bij kan voorstellen. Vele honderden ansichtkaartfotografen met specialisme ‘vakantieclichés’ gingen hen inmiddels voor. Die hebben ergens op de wereld wel een rood, geel en oranje spetterende vuurbal vastgelegd die ondergaat achter de horizon. Verzengend zet het de wereld in een koperachtige gloed, zo lijkt het. Copper Skies dus.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE COPPER SKIES KEROSENE FLACONNiet ‘vrolijke groeten uit zonnig Marbella’, eerder ‘laatste groet aan het einde van de wereld’. Want de geur heeft voor mij iets fatalistisch, iets apocalyptisch. Dat is waarschijnlijk de verbrande turf-link. Het slaat op het parfumspoor, want Copper Skies wil in tegenstelling tot de meeste ambergeuren in het nichecircuit niet echt behagen. Het heeft iets ruws, grof en doet eerder denken aan terre brulé (verschroeide aarde) dan aan crème brulée.

Geen gourmandnoten die de amber bijna eetbaar, drinkbaar en dus gourmand maakt. Als je de toelichting van de man achter Kerosene (die ook de neus is) leest, dan zit ik er niet zover naast: ‘Copper Skies is exact zoals amber moet zijn. Zoet, maar niet te. Rijk, maar niet hoofdpijn oproepend. Deze geur is glad, lichtjes gerookt, aards en delectable’. Vertaal dat laatste maar eens: buitengewoon, uitzonderlijk mooi of attractief. Ik kan hier voor een groot gedeelte in meegaan.

WAT RUIK IK EIGENLIJK

Al vaker vermeld: amber is niet echt mijn ding, voor mij teveel security blanket voor (niet in) de open haard waarvan je de vlammen ziet weerspiegelt in kristalgeslepen gevulde cognacglazen. Smaakvolle bruintinten in een woonspecial van een glossy. Maar wat als de vonk nu eens uit de haard zou overslaan naar de living? Als die het daarvoor niet bedoelde hout ook ‘aanspreekt’ en vuurspuwend zijn weg zoekt naar de rijke, vanzelfsprekend gevoerde overgordijnen, de leren meubels, het hoogpolige tapijt gemaakt van kasjmiergeitenhuid… wat zou je dan ruiken?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE KRUIDNAGEL

Copper Skies volgens mij. Toen ik de geur voor het eerst rook vorig jaar moest ik denken aan zoet, verbrand en geroosterd ‘amberleer’ met een eigenaardige minerale en ‘doorrookte’ toets. Lekker ‘scheef’ als je dat van een geur kunt zeggen. Door Copper Skies ga je bijna geloven dat het ‘oorsponkelijke’ amber uit de Oostzee (ook al geliefd bij de oude Romeinen) daadwerkelijk rook naar… mysterieus amber.

Vreemde opening: ruw, aards en scherp amber dat eerst een ruig-kruidige, ‘verbrande’ kruidnagel (foto) over zich heen krijgt om dan langzaam al ‘smeltende’ zoet en zachter te worden. Zonder gourmandeffect, zonder de aardse noot los te laten. Hiervoor gebruikte John Pegg tabak gedrenkt in honing die donkerder wordt door cistus labdanum, die hier by the way behoorlijk musky en stoffig opereert… En op de achtergrond ruik je een stevige noot van ‘verbrand’ cederhout. Heel vreemd  en ‘woest aantrekkelijk’: even denk ik koffie te bespeuren, vervolgens een merkwaardige minerale groene ondertoon. Maar niet van vers gras, niet gras als hooi. Basilicum wordt opgevoerd… ik ruik het niet echt, minder boeiend wordt Copper Skies er niet om.

RUIK & VERGELIJK

Dit keer niet de usual suspects, maar wel de bovenste omdat deze geur eigenlijk ook ‘amber anders’ is door de enorme en heftige opoponax-basis. De tweede daartegen is droog en ‘mineraal’ die later van Jean-Claude Ellena diverse gourmandbehandelingen heeft gekregen. De laatste omdat dit eigenlijk eveneens een onelegante amber is; amber verdwaald in een met wierook gevulde kerk.

Dyptique Eau Lente (1986)

Hermès Eau de Merveilles (2004)

Annick Goutal Ambre Fétiche (2007)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE JOHN PEGG

ENDLESS EUPHORIA CALVIN KLEIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 10, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET E. Getagd: CALVIN KLEIN, EUPHORIA. Een reactie plaatsen

CHERRY EUPHORIA BLOSSOM

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 10/04/14

Neus: Bruno Jovanonic

Ambassadrice: Vanessa Axente

Fotografie: Steven Meisel

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE ENDLESS EUPHORIAZouden nu de meeste geuren online worden gekocht? Ik vraag het me steeds meer af als ik op een willekeurige doordeweekse dag op een willekeurig tijdstip langs wat parfumerieën loop. Onlangs in Antwerpen op een woensdag: in de winkel van Ici Paris XL en Planet Perfume op de Meir rondom 14.45 geen kip te bekennen, behalve het personeel. Dan heb ik al geen zin meer om binnen te stappen en wat te sniffen, bang als ik ben dat ik het voltallige personeel op me afkomt. Of is het gewoon toch de crisis?

Toch blaakt de industrie van optimisme: het is eigenlijk niet meer bij te benen. Voor de winkelier, voor de consument. Alleen veel geuren worden niet door ‘je favoriete parfumerie’ opgenomen. Wil je nu net die ene nieuwe geur en niet die andere van … (vul maar in), dan moet je het internet op.

Weg nut vaste klantenkaart met ‘aantrekkelijke kortingen’. Ik beperk me even tot de massstigemerken die meer dan één geur lanceren, en zal er zeker een paar over het hoofd hebben gezien, waarvoor ik mijn nederige excuses aanbiedt. Givenchy (twee), Guerlain (drie), Cartier (drie), Dolce&Gabanna (drie), Donna Karan DKNY (drie), Kenzo (drie), Jil Sander (drie), Versace (drie), Davidoff (vier), Caroline Herrera (vier), Loewe (vier), Issey Miyake (vier), Ferragamo (vijf). Calvin – Endless – Klein spant de kroon: inclusief de ck-lijn zes stuks. En dat zijn dus: ck one summer, ck one red, ck free sport, Eternity Summer, Eternity Summer for him en Endless Euphoria… Ik weet iedere geur vertegenwoordigt een aparte doelgroep – laat dat maar aan de marketing over. Maar dan toch: ‘Best wel veel voor één merk’.

Endless Euphoria verhoudt ten opzichte van Euphoria, zoals de dag tot de nacht. ‘Schoongemaakt en opgeruimd fris’ versus ‘romig donkerzwoel’. Maar voor hetzelfde geld had de geur van mij ook Cherry Euphoria Blossom mogen heten of Shanghai Euphoria door de verwerking van kersenbloesem en bamboe – die geven de geur respectievelijk zijn ‘oosterse’ poeder-bloemige en een (zij het minimaal) fris-groene toets.

Ofwel, zo meldt het persbericht: ‘Verfrissend licht en stralend, Endless Euphoria vertaalt de uitdagende fantasie van de iconische Euphoria–geur naar een zonovergoten dagdroom gevuld met kersenbloesem en een sfeer van transparante verleiding’. Iconisch… toe maar. Is het volgens mij nooit geworden. Binnen het Calvin Klein-portofolio wellicht, maar niet op wereldlijke schaal. Maar de geur blijft wel een pijler voor Calvin Klein. Vandaar dat voor Endless Euphoria Steven Meisel werd gevraagd een nieuw beeld te schieten… Deed hij. En Vanessa Axente zei geen nee.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

KERSENBLOESEMSEn veel beproefd recept in de parfumerie en blijvend populair: transparante, aquatische bloemengeuren die meer als een nevel dan als een parfum opereren. Als ik iemand in het voorbijgaan tegenkom die zo ruikt, dan krijg ik het gevoel – het is meestal een vrouw – of die net door een bloemetjesnevel heeft gelopen.

Als ze dan ook lacht en om door een ringetje te nemen frisgewassen katoenen bloemetjesjurk draagt als symbool voor de witte musk – dan is het picture perfect.

Kijk ze dwarrelen uit de hemel, de zacht gestemde kersenbloesems (foto) met subtiele amandeltoets aangeraakt door mandarijn en bergamot. In het hart kleven ze aan viooltje, roos en sering. Dus een melange van poeder-zoete, fruitig-zoete en zonnige bloemennoten die rusten op een bedje van bamboe, sandelhout en musk. Met een dromerige aantrekkingskracht als gevolg aldus Calvin Klein. Een variatie op een thema aldus Geurengoeroe volgend jaar hoogstwaarschijnlijk uitgebreid met een nieuwe.

RUIK&VERGELIJK

Wat dit jaar betreft:

Dior Miss Dior Blooming Bouquet (2013)

Maison Martin Margiela – Replica – Promenade in the Gardens (2012)

Elizabeth Arden Green Tea Cherry Blossom (2012)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE EUPHORIA CALVIN KLEIN FLACON

EAU TROPICALE SISLEY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 9, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET E. Getagd: chypre, SISLEY. Een reactie plaatsen

GEVONDEN VERLOREN PARADIJSWATER

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 09/04/14

Neus: Domitille Bertier

Illustratie: Christina Radzvill

EAU TROPICALE SISLEY MOOD 1Op zijn minst worden we een keer per jaar opgeschrikt door doemverhalen over het tropische regenwoud in het Amazonegebied van Brazilië: dagelijks verdwijnt er een oppervlakte zo groot als een voetbalveld (optimistische inschatting) met alle gevolgen vandien voor de inheemse bevolking, voor de lokale fauna en flora, en uiteindelijk ook voor ‘ons’.

Ondanks dit slechte vooruitzicht, of misschien juist daardoor is het tropische regenwoud voor veel mensen ‘uitgegroeid’ tot de laatste plek op aarde die ongerept is en waar Moeder Natuur – hoe lang nog? – het alleen voor het zeggen heeft.

Voor Isabelle d’Ornano – die samen met haar man Sisley in 1976 oprichtte – staat dit ‘ideale woud’ met zijn intrigerende mystiek een haast paradijselijke sfeer niet alleen symbool voor ‘een verlangen naar elders’, maar ook voor een belofte, voor frisheid en voor overvloed.

Ze besloot het te vangen in ‘regenwoudwater’ om haar én onze zintuigen te bekoren. Stel je er dit bij voor: felgekleurde zangvogels schieten door lucht. Kolibries zuigen de nectar op van even felgekleurde bloemen. Dartele aapjes springen behendig van boom naar boom. Ach wat jammer nu: die bijna niet te herkennen wandelende tak wordt smakelijk veroberd door een kameleon. Je hoort allerlei onbekende geluiden. De lucht is bezwangerd met geuren van exotische planten, pikante vruchten en sensuele bloemen die op onvoorspelbare momenten worden opgeschrikt door een verfrissende regen.

Eén bloem, die het niet zo makkelijk heeft in de ketenparfumerie, speelt hierbij de hoofdrol: de tuberoos. Zo vroeg ik onlangs aan Erwin de Groot van parfumerie Marjo én http://www.parfumerie.nl ‘of hij nog wat – pure – tuberoosgeuren in het assortiment had’. We keken rond in zijn winkel aan de Amsterdamse Zeedijk en… we vonden er geen. Rond het millennium leek het er even op dat de tuberoos weer populair zou worden, maar de ‘inspanningen’ van onder meer Versace, Gaultier, Michael Kors en Estée Lauder waren ‘voor niets’.

ERIK ZWAGA SERGE LUTENS ERIK ZWAGA TUBEREUSEWat blijkt: tuberoos was niche, tuberoos is niche, tuberoos blijft niche. Nu hebben de parfums van Sisley een zekere niche-uitstraling. In die zin van niet op elke straathoek te koop en niet meewiegend met elke nieuwe parfumtrend. Het adagium van Sisley in al zijn geuren: het chypre-concept. En dat ruik je ook in Eau de Paradis.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Isabelle d’Ornano, of beter gezegd Domitille Bertier, heeft de gevaarlijke tuberoos – berucht vanwege haar overrompelende en erotiserende karakter – een ongebruikelijke behandeling gegeven waardoor ze een zonnig en fris karakter krijgt. Het uitgangspunt: de tuberoos (foto) moest zo ‘luchtig als de vleugelslag’ van een paradijsvogel worden. Wat direct opvalt: de natuurlijke zuiverheid van de ingrediënten, met name in de opening.

Die is als een energieke en revatiliserende regenbui. Opgeroepen door een krachtige noot van fris-bloemig bergamot en ‘spetterend’ gember. Maar ik ruik meer: zoals tropisch fruitachtige accenten en ‘water’. Ik vermoed een injectie van cascalone, met zijn fruitige, waterige en zoetbloemige nuances – even klaterend als een cascade. Deze regen daalt neer op een exotisch boeket van hibiscus, passiebloem en frangipani.

Alleen: volgens mij verspreidt de hibiscusbloem geen geur. Ik kan het weten: ik heb er heel wat liefdevol verzorgd de afgelopen decennia, en niet om de geur. ‘Ze’ wordt volgens mij alleen ‘aangehaald’ om het exotische karakter van Eau de Paradis te versterken. Passiebloem en frangipani daarentegen wel. Geven samen een exotische, honingzoete fruitachtige warmte waarin de tuberoos zich graag laat ‘schikken’. Sensueel, romig (vaak wordt de link met roomboter gelegd). Maar niet te. En dat komt doordat ze omringd, ‘getemperd’ wordt door een subtiele, zoetruikende Turkse roos en een poederzacht viooltje.

Het effect: sierlijke, ongedwongen en luchtige verfijning. De afronding heeft de vertrouwde parfumsignatuur van Sisley: een chypre-akkoord dat je het gevoel geeft alsof je tot in het diepst van het regenwoud bent doorgedrongen. Dit keer door het droge, houtachtige cederhout te vermengen met de diepe, aardse noten van patchoeli dat een subtiel sensueel randje krijgt door ambrette met zijn warme, muskachtige nuances.

Eau Tropicale is klaar en je kunt ervan genieten zoals de paradijsvogel rustend op het ‘tropische’ takje op de flacon… En wat die roomboter betreft: de geur heeft iets ‘huidzacht’, smeuïgs. Volgens mij de combinatie van tuberoos en ambrette die de witte musk (ook detecteerbaar) een warme gloed geeft.

RUIK&VERGELIJK

Nog een merk dat dit jaar de tuberoos in de ketenparfumerie weer wil laten bloeien:

Bulgari Omnia Indian Garnet (2014)

En vorig jaar:

Yves Saint Laurent Manifestio L’Elixir (2013)

EAU TROPICALE SISLEY MOOD 2

Berichtennavigatie

← Oudere inzendingen
Nieuwere berichten →
  • Meest recente berichten

    • N° 64 PIERRE ROBERT 
    • SYNTHETIC NATURE FRÉDÉRIC MALLE
    • L’HOMME DE COEUR DIVINE 
    • MARIA CALLAS THE MERCHANT OF VENICE
    • OVER EEN ONTVOERDE KANARIE
    • LEEFTIJDSDISCRIMINATIE VERPLICHT?
    • NILA DOUCE ORENS
    • GEURVERSTERKERS BY SKINS 
    • DARK VINYL MUSK BOHOBOCO
    • GIFTIGE GEUREN
  • Archief

  • Categorieën

    • AANBIEDINGENBAK
    • ACHTERGROND
    • CELEB FRAGRANCES
    • ECO
    • EDUCATIE
    • ENTERTAINMENET
    • ENTERTAINMENT
    • GEUR IN DE MEDIA
    • GEURENALFABET A
    • GEURENALFABET B
    • GEURENALFABET C
    • GEURENALFABET CIJFERS
    • GEURENALFABET D
    • GEURENALFABET E
    • GEURENALFABET F
    • GEURENALFABET G
    • GEURENALFABET H
    • GEURENALFABET I
    • GEURENALFABET J
    • GEURENALFABET K
    • GEURENALFABET L
    • GEURENALFABET M
    • GEURENALFABET N
    • GEURENALFABET O
    • GEURENALFABET P
    • GEURENALFABET Q
    • GEURENALFABET R
    • GEURENALFABET S
    • GEURENALFABET T
    • GEURENALFABET U
    • GEURENALFABET V
    • GEURENALFABET W
    • GEURENALFABET X
    • GEURENALFABET Y
    • GEURENALFABET Z
    • IL GIARDINO PROFUMATO
    • IN MEMORIAN
    • INTERESSANTE EN TIJDLOZE COLUMNS VAN ERIK ZWAGA 2005
    • KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN
    • KLASSIEKERS IN DE AANBIEDINGENBAK
    • KLASSIEKERS OPNIEUW GEROKEN
    • KLASSIEKERS VAN DE TOEKOMST
    • LIMITED EDITION
    • MASSNICHE
    • MASSTIGE
    • MOET JE ECHT RUIKEN
    • NEO NICHE
    • NICHE
    • NICHE IN DE PARFUMERIEKETEN
    • NIEUW! NIEUW! NIEUW!
    • NIEUWE KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN
    • NOSE JOB: PERFUMERS THAT MATTER(ED)
    • OPVALLEND PARFUMNIEUWS
    • OUDE FILMS MET PARFUMINFO
    • PARFUM = PARFUN
    • PARFUM IN DE MEDIA
    • PIEDESTAL POUR DES PARFUMS
    • PORTET
    • PORTRET
    • TAX FREE
    • TRENDANALYSE
    • TRENDS TOEGELICHT
    • Uncategorized
    • VINTAGE
    • WAT RUIK IK EIGENLIJK?
    • ZOU VERBODEN MOETEN WORDEN OF NIET?
  • Meta

    • Account maken
    • Inloggen
    • Berichten feed
    • Reacties feed
    • WordPress.com
Blog op WordPress.com.
GEURENGOEROE
Blog op WordPress.com.
  • Abonneren Geabonneerd
    • GEURENGOEROE
    • Voeg je bij 125 andere abonnees
    • Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
    • GEURENGOEROE
    • Abonneren Geabonneerd
    • Aanmelden
    • Inloggen
    • Deze inhoud rapporteren
    • Site in de Reader weergeven
    • Beheer abonnementen
    • Deze balk inklappen

Reacties laden....