OMBRE & LUMIERE – ARMANI PRIVE – GIORGIO ARMANI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op mei 6, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET O, NEO NICHE. Getagd: . Een reactie plaatsen

DE SCHADUW VAN IRIS IN HET LICHT VAN JASMIJN

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 06/05/14

Neus: helaas onbekend

OMBRE & LUMIERE GIORGIO ARMANI COUTURE 2Hij is een van de grootleveranciers in de huidige parfumwereld. Hij voorziet zijn klanten/fans met een bijna op maat gemaakt-geurconcept. Voor elk budget wat wils. Voor elk jaargetijde. Opvallend: dit voorjaar doet Giorgio Armani het in vergelijk met voorafgaande seizoenen iets rustiger. Alleen twee geuren voor hem: Eau d’Arômes en Code Sport. En slechts één parfum voor haar, maar wel in de lijn die hem het meest aan het hart ligt: Armani Privé. De neo-nichelijn gestart in 2004 die voor Giorgio Armani met een minimum aan ingrediënten maximaal verfijnd parfumgenot vertegenwoordigt.

And he was so right. Althans wat mij betreft: deze parfums zijn stuk voor stuk olfactieve openbaringen die je de essentie van parfum in al zijn finesse laat ondergaan. Inmiddels is Armani Privé opgebouwd uit twee takken: de bewieroking van één ingrediënt en/of geurfamilie – de laatste jaren vooral Arabië-geïnspireerd. Om zich te onderscheiden van de merken die hetzelfde nichestramien volgen, kwam hij vier jaar geleden met een nieuwe, nog meer exclusieve benadering: Les Editions Couture.

Limited editions waarmee Armani de link tussen zijn haute couture (genaamd Armani Privé) en zijn haute couture-geuren wil versterken. Elk parfum is geïnspireerd op het hoofdthema van een haute couture-presentatie. Na La Femme Bleue (2011), La Femme Nacre (2012), Nuances (2013) is het nu Ombre & Lumière. Ofwel: schaduw en licht.

Opvallend: meestal wordt deze tegenstelling ‘andersom’ gebruikt. Het toont aan dat Giorgio Armani begrippen, concepten en ideeën anders tegen het licht houdt. Licht is voor hem de grootste kunstenaar die door haar oneindige palet van schaduwen en patronen de natuur continu transformeert.

Kleuren verdiepen wanneer ze opgaan in schaduw – ze worden vloeiend. En dat spel verlicht een magisch koninkrijk, een universum verdronken in kleuren, een schoonheid vervliegend en ongrijpbaar. Deze werking tussen schaduw en licht vormt de inspiratiebron voor Armani’s haute couture-collectie van dit voorjaar en deze zomer, gestuurd door ‘schaduwblauw’ dat afhankelijk van de lichtinval dan weer ‘lavendellicht’, dan weer ‘irispaars’, dan weer ‘sering-mauve’, dan weer ‘viooltjesblauw’, dan weer transparante aquarelnuances en vederlichte glinsteringen verspreidt.

OMBRE & LUMIERE GIORGIO ARMANI FLACONEn deze ‘kleurmetamorfose in beweging’ is ook in parfum gevangen. Ombre & Lumière is een ode op het diffuse licht van het voorjaar, op zijn verrassende kleurwendingen en magische bloemen. Giorgio Armani omschrijft het resultaat ‘als een bries gestolen van de wind, een lichtstraal gestolen van de zon. Lucht en water maken de bloemen gewichtsloos, leveren een parfumextract zonder zijn zwaarte. Synthetische moleculen voegen intensiteit toe die de natuurlijkheid van de bloemen versterken. Licht onthult schaduw, onthult textuur’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Is Ombre & Lumière nu een pure iris- of een pure jasmijngeur? Straalt Ombre & Lumière nu meer in de schaduw of meer in het licht? Wat direct opvalt: de volheid van beide zonder zwaartekracht. De iris pallida – waarmee de geur opent – is een concrète. Romig, vol als boter. En toch behoudt het zijn poederige, aardse en houtachtige toets maar manifesteert zich als ‘vloeibaar poeder’.

Vervolgens de jasmijnabsoluut die zich hierachter – tijdelijk – schuilhoudt. Die heeft een gelijksoortige werking: zonnig, maar – gelukkig – niet ontdaan van zijn dierlijke nuances waardoor haar bloemige nuances sensueler werken. Schaduw dus. Maar deze sambacjasmijn uit China wordt tegelijkertijd in het licht geplaatst door een krans van fresia en bergamot.

JASMIJNHet effect: intens, maar transparant. Samen worden ze poederig jasmijn (foto), samen worden ze houtachtig-iris. In de basis wordt duidelijk dat ‘de schaduw’ het wint – mocht er al sprake zijn van een competitie. Een intense melange van een poederzacht, viooltjesachtig musk (lumière) verzonken in een krachtige schaduw van ambroxan.

Ofwel, het synthetische equivalent van ambergris met zijn enorm complex palet dat zich gedraagt als een tinctuur, dus composities schraagt. Het is eigenlijk een parfum in it’s own right: fluweelachtig, warm, zilt, animaal, muskachtig, noten van cistus labdanum, noten van ‘blond’ hout.

Het openbaart zich als de iris en de jasmijn zijn uitgerust. Toch blijven ze resoneren als bloemig ‘lichteffect’, maar het is de schaduw van ambroxan die uiteindelijk op de huid achterblijft. Je moet trouwens wel een enorme niche-snob zijn, wil je Ombre & Lumière afdoen als commercieel. En dan heb je nog altijd de prijs die haar of hem het tegendeel bewijst: 100ml € 550,00.

RUIK&VERGELIJK

Jasmijn maar dan als een schittering, minder ‘diep’, meer zonnig, wordt ook geleverd door Giorgio Armani in zijn meest exclusieve lijn:

Giorgio Armani – Armani Privé – Eclat de Jasmin (2006)

OMBRE & LUMIERE GIORGIO ARMANI COUTURE 1

LAZY SUNDAY MORNING – REPLICA – MAISON MARTIN MARGIELA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op mei 5, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET L, NICHE. Getagd: . Een reactie plaatsen

HET SERENE GENOT VAN ‘VIJFSTERREN LAKENS’

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 05/05/14

Neus: Louise Turner

Concept & realisatie: Maison Martin Margiela

LAZY SUNDAY MORNING - REPLICA - MAISON MARTIN MARGIELA MOODWat onderscheidt niche van masstige? Behalve de (niet altijd waargemaakte) vanzelfsprekende uitzonderlijkheid van de ingrediënten, de benadering. In deze verfijnde en exquise wereld van goede smaak wordt eigenlijk nooit gerefereerd aan romantiek, liefde en sensualiteit – dat zijn vre-se-lijke clichés waar alleen massmarket-merken mee verleiden.

Doe je dit als nicher, dan lever je eigenlijk een faux pas-parfum, word je niet serieus genomen. Want de nichesector geeft parfum een (niet altijd even geslaagd) intellectueel, filosofisch en artistiek aura. Personen, belangrijke data, herinneringen en stemmingen bepalen de toon. Laatste ‘ruik’ je steeds meer in nichegeuren. Deze inspiratie lijkt rechtstreeks afkomstig uit de modewereld waarin moodboards met foto’s, tekeningen en kreten vaak het schetsmatige startschot vormen voor een collectie. Door dit ‘anders benoemen’ geef je populaire geurconcepten een extra laagje, krijgen ze een nieuwe betekenis. Dat hoopt de branche althans.

Goed voorbeeld: Lazy Sunday Morning van Maison Martin Margiela. Roept iets op wat in de ketenparfumerie inmiddels zijn beste tijd heeft gehad en wat ik zelf als een van de mooiste sensaties beschouw: na een douche tussen frisgewassen en kreukloos gestreken lakens in bed stappen. Dat ervaar je het beste in een hotel en verwacht je helemaal in een luxehotel elke dag van je verblijf opnieuw.

LAZY SUNDAY MORNING - REPLICA - MAISON MARTIN MARGIELA FLACONDit ondervond Louise Turner ook. Voor haar is Lazy Sunday Morning een ‘herinnering aan een zijdeachtige huid in gekreukte linnen lakens met de geruststellende geur van vers gewassen beddengoed’. Haar uitdaging: hoe transfomeer je de impressie van kleur naar geur? In het begin was er wit – helder, maagdelijk, onaangetast. De herinnering van haar verpozen in een Florentijns hotel – eindeloze witheid, ramen wijd open met zicht op de Boboli-tuinen – gaf haar de aanzet.

Dit ‘oneindige’ wit combineerde Turner met een zich op de huid neervlijende heldere frisheid van een witte bloemengeur met weldadig en sereen effect. Want door Lazy Sunday Morning ‘wordt tijd onbelangrijk – alleen herinneringen en indrukken doen er toe’. Ik ben trouwens benieuwd of de lakens van Hotel Martin Margiela aan de rue Goujon in Parijs sinds de introductie van deze geur er naar ruiken.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE MUGUETMaar dan resteert de vraag, wil je dat je favoriete geur ruikt naar witte was dat net uit de wasmachine komt en plooi- en vouwloos is gestreken? Het antwoord: heel veel mensen. En steeds meer lijkt het wel. Ik dacht dat witte musk met zijn ‘katoenen’ geur over zijn hoogtepunt heen was. Not dus. Er ruiken nog zoveel geuren naar bloemen ‘gewassen’ in witte musk.

Er ruiken nog zoveel geuren naar voor mij veredelde shampoos en wasmiddelen. Fris, veilig, verzorgd, netjes. Office wear fragrances. Dat kun je je als nichemerk niet veroorloven. En dat ruik je goed in Lazy Sunday Morning. Het boeket is net wat rijker, net wat gelaagder. Het geheim in volgorde van opkomst: lelietje-van-dalen (foto), iris en ambrette.

De eerste kan ontzettend clean en scherp ruiken. Wil je haar meer diepte geven dan zorg je dat je de bloemige noot (meestal een combinatie van roos-, jasmijn- en ylang-ylangmoleculen) wordt versterkt. Aldus geschiedt in Lazy Sunday Morning door de aldehyden, die maken het meiklokje voller en ronder zonder haar frisheid te temperen. Dit idee van witheid en ongereptheid wordt in het hart gekoppeld aan de iris. Poederig, maar tegelijker ook fris en helder doordat hij wordt vermengd met oranjebloesem – de citrus-bloemige frismaker bij uitstek. En deze iris zorgt er ook voor dat de heldere en witte musk van de basis gemaskeerd wordt, niet de kans krijgt zijn ‘wasprogramma’ af te ronden.

En ‘hij’ wordt ook nog geholpen door ambrette, het zaadje met zijn bijna natuurindentieke zachtzwoele muskgeur. Maakt de witte musk direct chiquer, zachter, crèmekleuriger. Ik vraag me alleen af wat de – uitgepuurde – patchoeli doet in de ingrediëntenlijst. Ik ruik haar niet tussen de lakens.

RUIK&VERGELIJK

Nog een paar voorbeelden van witte musk zwevend tussen masttige en mass-niche.

Hermès Voyage d’Hermès (2010)

Dior Homme Cologne (2013)

Yves Rocher – Secrets d’Essences – Néroli (2013)

MAISON MARTIN MARGIELA LOGO

TERRACOTTA LE PARFUM GUERLAIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op mei 3, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET T. 2 reacties

WARM GEPARFUMEERD ZAND

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 03/05/14

Neus: Thierry Wasser

GUERLAIN TERRACOTTA LE PARFUM DETAILEr wordt beweerd dat door internet de wereld kleiner is geworden. Klopt. Dit doortrekkend naar parfum: het loont tegenwoordig de moeite geuren via ‘buitenlandse’ sites te kopen – vaak goedkoper inclusief verzendkosten. Met andere woorden: als je echt een geur wilt die lokaal niet voorhanden is, dan ga je ‘www-en’.

De reden waarom ik dit schrijf: het in dit ‘licht’ – voor mij onbegrijpelijk – besluit van parfummerken om bepaalde edities niet in te kopen. Zoals Terracotta Le Parfum van Guerlain. Doen we het toch lekker zelf (via een vriendin) die de geur maal twee bestelde bij de parfumerie waar Guerlain als the ‘holy perfume grail’ wordt geprezen: Place Vendôme in Welvegem, België. Nog een reden: de geur fascineert me. Dat komt omdat ik ooit onder de indruk was (en nog steeds ben) van Terracotta Voile d’Eté uit 1999 (onderdeel van mijn standaardcollectie). Een geur die, bijna terloops en zonder groot statement werd gelanceerd, probeerde de sensatie van een zongebruinde huid in combinatie met warm (tropisch) zand te vertalen in een geur. En dat je nog beter kon ervaren met de gelijktijdig gepresenteerde parfumolie Terracotta Huile de Voyageur.

De – onbekende – neus is daar goed in geslaagd. Niet echt revolutionair, maar wel heel ‘warm’ uitgevoerd. Want de compositie is een variatie op de warme amberachtige bloemengeuren waarvan het geheim schuilt in de zogenaamde salicylaten. Met name methylsalicylaat dat van nature voorkomt in bijvoorbeeld Gaultheria procumbens (bergthee) en ruikt naar zoete bloemen én met het vermogen diep in de huid door te dringen (daarom ook veel gebruikt in crèmes).

GUERLAIN TERRACOTTA LE PARFUM FLACON

En dat verklaart dus volgens mij het huideigen-effect wanneer verwerkt in geuren. Nog meer versterkt als je ook lactone toevoegt – verantwoordelijk voor de romige en kokosachtige feel. En dat voel je bijna letterlijk.

Terracotta Le Parfum is de limited edition waarmee wordt gevierd dat Terracotta dertig jaar geleden werd geïntroduceerd; het bruiningspoeder gebaseerd op de warm-bruine kleur van zand en inmiddels uitgroeid tot een merknaam in de parfumerie, en bij Guerlain een volwaardige cosmetica- en verzorgingslijn is geworden.

Wel verwarrend, of noemen we het misleidend: ik verwachtte (hoopte op) een puur parfumextract dat als een vurige zon zijn stralen tot diep in de zandkorrels van het strand zijn maximale warmte en sensualiteit zou verspreiden.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het verschil met Terracotta Voile d’Eté? Die rook iets ‘diep-bloemiger’ en gekruider door anjer. Terracotta Le Parfum is voor mijn gevoel gladder. Geen strand waar de golven tijdens vloed het zand op woeste wijze de kust opduwt. Meer eb, meer rust, meer laid back, meer ‘veilige zongenieten’. Maar wel mooi is deze eau de toilette, want ‘zo Guerlain’.

Eerst ruik je een frisse golf opgeroepen met bergamot en een lichte aqua-noot. Vervolgens wordt het warmer. Let wel: we bevinden ons niet in Zandvoort, eerder in het Caribisch gebied. Daar spoelen op het strand aan en bewegen door de lucht de bloemige noten van oranjebloesem, jasmijn en ylang-ylang. En die ruiken sensueel door het benadrukken (maar zeer beschaafd) van het dierlijke component (indolen) die van nature in deze witte bloemen present zijn.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE TIAREGeen tropische zonstrand-geur zonder tiaré (foto) die met haar zoetige, beetje gesuikerde bloemennuance moet zorgen voor de exotische, niet-westerse toets. Ruik je. En dat wordt in de basis versterkt door een romige kokosnoot (lactone) vermengd een ‘ambergloed’ van musk en vanille.

Dit alles transformeert tot een ‘bloemzwoele’ sensatie – zandkorrels door zeegolven tot kristalpoeder fijngemalen. Maar toch: ik mis een zekere brutaliteit, een zekere uitgesprokenheid, een zekere Guerlain-stoutmoedigheid. Zeg maar het revolutionaire effect dat Terracotta in 1984 teweegbracht.

RUIK&VERGELIJK

Eén van de eerste parfums dat zich als vernieuwend ‘solar fragrance’ presenteerde was Dune van Christian Dior (of valt Jil Sander nu deze eer toe?). Het effect ervan werd nog eens versterkt door het toevoegen van een marine-accent gecombineerd met ambergris. Het werd een nieuwe categorie – oceanic floral – die een enorme impact heeft gehad. En nu met terugwerkende kracht nog meer. Ga maar na: Estée Lauder heeft vanaf 2006 de populaire Bronze Godess-serie. Bijna elk jaar wel voorzien van een nieuwe eau fraîche-variatie. En ‘chez Dior’ is het inmiddels ook een ‘klassiek’ parfum(verzorgings)begrip geworden.

Jil Sander Sun (1989)

Dior Dune (1991)

Estée Lauder Intuition (2000)

Dior Dune Sun (2003)

Dior (Bronze) Sweet Sun (2004)

Dior – Les Escales – Escales aux Marquises (2012)

Estée Lauder Bronze Goddess Capri (2012)

Nuxe L’Eau Prodigieuse (2012)

Estée Lauder Bronze Goddess (2014)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE GUERLAINLOGO

 

 

 

INTENSE HE WOOD DSQUARED2

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op mei 1, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET I. Getagd: . Een reactie plaatsen

LOKROEP VAN DE NATUUR

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 01/05/14

Neus: Daphné Buguy

Concept & realisatie: Dan en Dean Caten

INTENSE HE WOOD DSQUARED 1De ideale drager van de nieuwe Dsquared2-geur zou je een chique stadsnomade kunnen noemen, een getemde wilde met ‘plattelandsachtergrond’ die op zoek naar avontuur en carrière naar de grote stad is getrokken. Moeder huilend achterlatend. Vader die hem bemoedigend op de schouders klopt. Hij voelt zich zeker thuis in de hectische urbane wereld van beton, metaal, glas, asfalt en uitlaatgassen.

Maar af en toe schuurt en jeukt het. Wordt hij onrustig, wordt hij overvallen door weltschmerz. Wat is er toch aan de hand? Wat kwelt zijn ziel? Even nadenken… waar droomt, waar ‘nachtmerriet’ hij toch telkens de laatste tijd van? Dat is het: de landelijke, bergachtige omgeving van het ongerepte en uitgestrekte Canada waar hij opgroeide, de bossen waar hij met zijn vrienden en vrolijke viervoeters wandelde en die hij eigenlijk contre coeur verlaten heeft. In gedachten snuift hij de geur van pure lucht op, de geur van een open veld in het woud – de plek waar hij ooit zijn vrijheid vierde.

Alsof Dsquared2 zijn verlangen en gemis aanvoelde, want de geur die deze stadsnomade zo node mist, zit nu gebotteld in Intense He Wood. Door de Canadese modetweeling omschreven als ruig, krachtig en geraffineerd. Een interpretatie van de natuur in al haar magische sensualiteit versterkt door de ‘hoofdpersoon’ van deze geur: opwindende en mannelijke houtnoten. De manier waarop Intense He Wood is verpakt, brengt de natuur ‘dubbel’ terug in de stad: gesneden uit Canadees rood elzenhout met nerven en nuances die iedere flacon uniek, persoonlijk en verschillend maakt. De voorkant is honderd procent hout, de achterkant heeft een venster waarin het ‘natuurwater van verlangen’ zichtbaar is.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE VETIVERIntense He Woodopent als een wervelwind, een storm die de top-, midden- en basisnoten in eerste instantie door elkaar lijkt te gooien: zoetige noten, luchtmoleculen, musk, bloemetjes, ‘rook’ en hout overspoeld door klaterend water. Dan terwijl de rust neerdaalt, beginnen de hoofdingrediënten hun plaats te zoeken, merk je dat de geur eigenlijk (en ongewoon) opent met zachte musk- en ambernuances energiek opgelicht door (witte) spar.

Dan, even ongewoon, kom je in een pittige ‘waterflow’ terecht, want de aquanoot wordt gekoppeld aan wierook. Het effect: rokerig water, waterige rook vermengd met knisperend viooltjesblaad en een zoete, diffuse bloemennoot. Dit blijft een tijdje aangenaam voort kabbelen tot het moment wanneer de geur donker en intenser wordt, zijn onschuld verliest. Hout, heel veel hout dus. Sandelhout, cederhout, guaiachout en vetiver… Duurt even voor duidelijk wordt welke soort het gaat winnen… blijkt dus vetiver (foto) te zijn met zijn frishoutige, maar aardse noot. Toch houdt de geur zijn gezoete aquatoets die refereert aan de rivieren die de uitgestrekte bossen van Canada doorkruisen en je eigenlijk het signature-ingrediënt van Dsquared2 kunt noemen.

RUIK&VERGELIJK

Nog meer diep hout in de ketenparfumerie:

Givenchy Gentlemen Only Intense (2014)

Thierry Mugler A*Men Pure Wood (2014)

Montblanc Emblem (2014)

INTENSE HE WOOD DSQUARED 2

OUD – NOUVELLE COLLECTION – ROBERT PIGUET

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 29, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET O, NEO NICHE. Getagd: , . Een reactie plaatsen

OUD & VERTROUWD PIGUET

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 29/04/14

Neus: Aurélien Guichard

Concept & realisatie: Fashion Fragrances & Cosmetics Ltd

OUD ROBERT PIGUET FLACONDaar gaat mijn voornemen voor 2014: geen oud-parfumrecensie. Maar dat staat ongeveer gelijk met politieke (parfum)zelfmoord. En het blijft interessant wat voor een verschillende reacties een ‘oudje’ kan oproepen.

Voor de familiepaasborrel bij een van mijn broers had ik me bewust vol-vol-volgespoten met Oud van Robert Piguet, benieuwd als ik was naar het effect. Heel veel teleurstellende geen ‘likes’, een van mijn schoonzussen zei – ‘Wat ruik je lekker zeg, anders!’ – en een van mijn zussen zei bijna verheugd: ‘Hmm, wat ruik je lekker fris!’

Fris, oud, pardon? Zo zie je maar weer, iedereen ervaart een geur weer anders, ondanks de vaak toch duidelijke olfactorische bedoeling. Oud van Piguet valt voor mij in de categorie ‘every perfume house should have one’. Maar gelukkig, het is geen gelikt oud, geen gelakt oud die de ware essentie van dit ‘adelaarshout’ bedekt onder een ‘fashionlike’ en ‘lifestyle-like’ sausje.

Oud niet linken aan het Nabije Oosten is bijna parfumzelfmoord, dus doet bijna iedereen het braaf. Dus ook Robert Piguet. Die creëert met zijn Oud een ‘sprookje door het weven van een luxe en rijk tapijt van oud en kostbare aromatische grondstoffen. Warm zoals de woestijnwind, zacht als zware zijde. Oud geeft je een glimp van een andere wereld, is een uitnodiging voor een wonderschone fantasie. Net zoals de sprookjes van Scheherazade, neemt Oud de drager meer op een betoverende reis’. Al vertalende, viel ik bijna in slaap van deze over elkaar buitelende clichés die toch erg in de buurt komen van lollypop-parfumprinses Britney Spears.

En dat terwijl Robert Piguet dat helemaal niet nodig heeft en ik het niet vind passen van in ‘de wereld van’ Robert Piguet. De kopers – inmiddels de (achter)kleinkinderen van de draagsters van Bandit (1944) en Fracas (1949) – zijn volgens mij vrouwen (en mannen) die je niet op deze manier hoeft te verleiden, niet op deze manier verleid willen worden. Die willen ‘gewoon’ krachtige signatuurparfums om de geur, niet om de boodschap.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Eerst door mijn vooroordeel – ‘weer een oud!’ – dacht ik een doorsnee oud te ruiken. Na me er meer in verdiept te hebben: deze oud is krachtig, mooi en doet iets met een ander geliefd donker ingrediënt wat ik bij veel andere oud-parfums nog niet heb geroken: het versterkt de aardse noot van patchoeli, waardoor Piguets Oud eigenlijk een ‘patchoud’ is.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE MIRREMaar voor deze turbo-combi goed op gang komt, opent de geur eerst met een ingrediënt dat het sinds een tijdje heel goed doet in combinatie met niche en oud: saffraan… warm, stroef, zonnig en ‘anders rijk’ die hier eveneens een ‘anders frisse’ lift krijgt door sparbalsem: fris en etherisch dat bijna richting terpentijn gaat… vervliegt vervolgens snel terwijl je de saffraan blijft ruiken die nu een zacht-melkig balsemaccent krijgt door mirre (foto).

Dit vervliegt vervolgens minder snel om dan – eindelijk – de oud vrij baan te geven die je vanaf het begin spaarzaam waarneemt, maar nu in vol galop gaat over bospaden waar het springt over guaiac en vetiver – want naast het oud ruik je deze twee op beetje rokerige, beetje humusachtige wijze goed – om te landen in de patchoeli.

Ook fijn en ‘verplicht’: Oud ruikt (een beetje) viezig – alsof een civetkat en zijn kompaan het muskushert hun achterpootjes hebben gelicht aan de stam van de oud-boom. Heel merkwaardig en elegant deel een: deze oud in combinatie met patchoeli geeft ook een gourmandrandje – beetje poederig cacoa. Heel merkwaardig en elegant deel twee: wellicht is het de som der delen, maar ik ruik ook een subtiele leernoot die eerder zacht dan ruw is. Aurélien Guichard heeft hiermee oud zich eigen gemaakt en het een Robert Piguet-signatuur gegeven: eigenzinnig, onbescheiden en onontkoombaar.

Gebruikerstip voor de Piguetverslaafde: Oud mengt heel mooi met Bandit én Fracas. De eerste wordt nog donkerder, meer bos. De tweede drop deap gorgeous-geil en leip.

RUIK&VERGELIJK

Voorlopig zijn we nog niet van oud af: zoals de oudjes zongen, piept de nieuwste lichting:

Atkinsons Oud Save the Queen (2013)

Atksinsons Oud Save the King (2013)

Lancôme – Maison Lancôme – L’Autre Oud (2013)

Tom Ford – Private Blend – Oud Fleur (2013)

Tom Ford – Private Blend – Tobacco Oud (2013)

Versace Pour Femme Oud Oriental (2013)

NOUVELLE COLLECTION ROBERT PIGUET

UOMO VALENTINO

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 29, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET U, NICHE IN DE PARFUMERIEKETEN. Een reactie plaatsen

ARCHETYPE VAN TIJDLOZE ALLURE

OFWEL, VALENTINO GAAT VAN MASSTIGE NAAR ‘MASSNICHE’

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 29/08/19

Neus: Olivier Polge

Ambassadeur: Louis Garrel

Fotografie: David Sims

Parfumclip: Johan Renck

Concept & realisatie: Maria Grazia Chiuri, Pierpaolo Piccioli

Muziek: hoe heet-ie ook al weer?

UOMO VALENTINO FLACONToen ik de flacon van de nieuwe mannengeur van Valentino kreeg toegestuurd, moest ik even met mijn ogen knipperen. Zie ik het wel goed, lees ik het wel goed? Is dit niet de eerste mannengeur van Jimmy Choo of (het gerucht gaat) van Beyoncé’s ega, Jay-Z? Want zo ‘gekarteld’ bling-bling. No way dus.

Verrassend, want ik had een presentatie verwacht meer in lijn van Valentina. Dus, zoals dat in parfumkringen heet, op een moderne manier understated en chic. Dus ook een flacon versierd met leren deco-details, maar dan mannelijk geïnterpreteerd. No way dus.

Als ik de karakterschets lees van de drager, zie ik nog steeds een andere flacon voor me, en zelfs wanneer ik het model heb gezien wiens ‘gedrag en houding zijn rebelse natuur en nonchalance onderstrepen. Hij draagt zijn driedelig met stropdas zonder te poseren’.

Dat is de buitenkant. Van binnen: ‘Zijn achteloosheid maakt hem elegant omdat het echt is: gebaseerd op herinnering en houding dat het resultaat is van een verhaal’. Zal maar over je gezegd worden… Nu nog een gedachte erg en vogue bij modemerken in een transitieperiode: ‘Hij is ervan overtuigd dat innovatie gegenereert wordt door traditie en dat authenciteit een waarde is’. Ook innemend: ‘Hij apprecieert savoir-faire, helderheid en eenvoud – hij let op de details. Subtiliteit is zijn onderscheidende kwaliteit’.

UOMO VALENTINO MOODGelukkig is hij ‘niet nostalgisch; hij leeft in het heden maar is zich bewust van het verleden. Zijn stijl is een synthese van contrasten en tijdloze moderniteit’. En dat wordt gepresenteerd in een sfeer die ‘neo-Fellini’, vintage en romantisch aandoet.

Uiterst smaakvol zwartwit, maar ook erg cliché: zie hem eens in zichzelf lachen als hij de deuren van zijn luxeappartment sluit… de buit is binnen. Maar toch: na ik al deze beelden van Rome in me heb opgenomen, en het model nog een keer goed heb bekeken – een ongrijpbaar iemand, want is hij nu een zeer aantrekkelijk erfgenaam, acteur ‘off stage’, een toeschouwer, of is hij het allemaal, of niet? – zie ik nog steeds een andere flacon voor me. Nou, en dat is dus verrassend, dit onverwachte.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Kun je dat ook van de geur zeggen? Ja en nee. Wil zeggen: in de ketenparfumerie is de verwerking van koffie bekend, maar werd een tijdje niet gezet. Een tweede golf nu so to speak. Nieuw is dat in Uomo de koffie een ‘Nespresso’-behandeling krijgt – voorafgegaan door een mooie wrang-frisgroene, zeg maar ‘nieuw stoere’ opening door bergamot en mirte.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE KOFFIEDan een sterk geroosterd koffieboon-concentraat plus ‘gianduja’-room in het hart van de geur. Volgens de site van Nespresso een onweerstaanbare mix van rook, hazelnoot en chocolade. Met andere woorden: Uomo is ‘gourmand anders’ en toont weer eens aan dat voorlopig meer mannengeuren naar eten en drank zullen ruiken. Nu alleen minder zoet en minder chocolade doordat de basis voorzien is van stevig hout en stevig leer.

Laatste voor velen nog steeds het manneningrediënt bij uitstek. En Uomo is op en top man. Maar dan op zijn ‘Zuid-Europees’. Dus vergezeld van flair en raffinement. Dus als de koffietraktie is uitgewerkt kom je terecht in de houtachtige en rokerige sfeer op basis van zonnig-droog cederhout en leer.

Musk neemt ondertussen een beetje van de koffie en room op waardoor de geur toch zijn licht-sensuele toets behoudt. Uomo is een goed voorbeeld van een neo-oriental: met ‘hippe’ smaakmakers een nieuw idee van mannelijkheid en beheerste sensualiteit oproepen. Daarnaast is Uomo een goed voorbeeld van niche in de ketenparfumerie: niet masttige maar massniche.

RUIK&VERGELIJK

De geur die de geroosterde boon op de parfumkaart zette:

Thierry Mugler A*Men (1996)

Gevolgd door:

Donna Karan DKNY Red Delicious Men (2006)

Trussardi Inside for Men (2006)

Ralph Lauren Polo Double Black (2007)

Thierry Mugler A*Men Pure Coffee (2012)

Recent en niche:

Kerosene Copper Skies (2012)

Tom Ford – Private Blend – Cafe Rose (2012)

UOMO VALENTINO MODEL

 

OMNIA INDIAN GARNET BULGARI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 25, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET I, GEURENALFABET O. Getagd: , , . Een reactie plaatsen

TALISMANGEUR OP HET RANDJE VAN PROVOCATIE

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 25/04/14

Neus: Alberto Morillas

Ambassadrice: Edita Vilkeviciute

Concept & realisatie: Mikael Jansson

OMNIA INDIAN GARNET BULGARI MODEL 2Met Omnia Indian Garnet huldigt Bulgari de adembenemende schoonheid van een land dat inspireert door zijn kaleidoscoop aan kleuren, texturen en aroma’s die ons voluit laat genieten van heerlijke geuren en kostbare edelstenen: India.

Geuren: volgens de Italiaanse juwelier zijn India en parfum intiem met elkaar verweven: het is opstapje naar de goden en indrukwekkend verleidingswapen, en vertegenwoordigt alle kwaliteiten van de ziel en de geneugten van de zintuigen. Is het niet zo dat op de boog van Karma, de Hindoegodin van de liefde, vijf peilen zitten omwonden met bloemen? Is het niet zo dat de tempels ‘gandhakuti’ heten – een woord dat ook geurkamer betekent? Eerst speciaal gemaakt voor Boeddha (later kregen de andere tempels ook een geurkamer). Was die niet aanwezig dan hingen de mensen bloemen en bij de ingang, vandaar de naam.

Edelstenen: de kunst van het parfumeren staat op gelijke voet met die van juwelencreatie die een hoogtepunt bereikte onder de mogols en maharadja’s (waarvan sommigen in de jaren dertig van de vorige eeuw met koffers vol naar Parijs afreisden om ze te laten verwerken). In Omnia Indian Garnet – een geurende talisman – vloeien deze ontastbare en tastbare wereld samen. De kleur, als een ondergaande zon, is geïnspireerd op de mandarijngranaat, een edelsteen even zeldzaam als de smaragd en reeds bij de oude Egyptenaren, Grieken en Romeinen gezien als beschermer macht en eeuwige liefde.
En in de christelijke en islamitische wereld gold mandarijngranaat als symbool van licht: Noach zou de stenen gebruikt hebben als lantaarns voor zijn boot (goed kijken als je naar Noah, the movie met Russel Crowe in de hoofdrol gaat).  Ook Bulgari heeft iets met deze buitengewoon glanzende en transparante steen: in 2009 verlichtten ze als gouddruppels een op een Botticelli geïnspireerd halssieraad. En de parure Capprici a Portofino – ook een leuke naam voor een geur – met mandarijngranaat in bladvorm geslepen – deed bij Alberto Morillas de vonk overslaan…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE SAFFRAANDeze link zag Bulgari en Morillas merkwaardigerwijze niet: de kleur van de gedroogde stampers van saffraan (komt uit het Arabisch al zafaran dat geel betekent) hebben ook iets van de mandarijngranaat… voeg je die toe aan bijvoorbeeld een Indiaanse rijstschotel of Italiaanse risotto, dan kleuren de korrels na een tijdje intens en warm-geel… en ‘verschijnt’ een aroma dat ik zelf een van de moeilijkste vind om treffend te omschrijven. Droog, poederig, strak, ruw, bitter en toch zacht-kruidig. Maar ook zonnig.

Eén ding is saffraan (foto) niet: fris. Dus omringde Morillas saffraan met Siciliaanse manderijn. Of beter gezegd: die ruik je eerst, schiet zelfs, als een pijl uit een ‘Karma’-boog, want ondanks zijn zoetheid toch geladen met fris-scherpe noten. Saffraan zorgt ervoor dat citrusprikkel wordt getemperd en haakt mooi in op de bloem die in het hart troont – de übersensuele tuberoos.

Codewoorden: ‘geklaarde boter’, zacht, vol, overrompelend en door Bulgari treffend omschreven als dé witte bloem met een bijna obsessieve aantrekkingskracht zwevend tussen honing en vergif. En die wordt gekoppeld aan een zo niet nog verslavend-gevaarlijker bloem(etje): osmanthus… In zijn pure extract ongekend animaal, maar milder gedoseerd een parfum met rozijn- en abrikoosachtige noten omringd door leer. Toch een geslaagde combi; ze houden elkaar mooi in evenwicht en gaan samen niet over het randje van de provocatie aldus Bulgari. Had van mij wel gemogen, trouwens zo’n erotische eruptie.

Dit alles wordt geschraagd door Indisch hout. Wat? Dat bestaat niet. Ja, bestaat dus wel als je hout bedoelt dat in India wordt verbouwd, gekapt en verwerkt tot weet ik niet wat. Maar dat kan dus elke boomsoort zijn. Morillas omzeilt hiermee het probleem dat het enige en echte Indisch hout – het heilige, romige, lichtjes naar roos ruikende sandelhout – niet meer gebruikt mag worden voor niet-religieuze doeleinden. Maar in de parfumerie wordt al jaren met synthetisch hout gewerkt. Morillas koos voor een bescheiden melange die de noten van ceder-, sandel- en pallisanderhout vermengd met de droge, rookachtige noten van cypriol (papyrussoort). En voegde op het einde nog een warme ambernoot toe, maar die is ook zachtjes van toon.

RUIK&VERGELIJK

Tuberoos solo: voor velen vrouwen toch teveel van het goede. En geen massavermaak. Dat realiseert zich de parfumbranche ook na de niet echt enthousiaste ontvangst van Versace’s Blonde (1996) en Fragile van Jean Paul Gaultier (1999) en de eerste geur van Michael Kors (2001) die binnenkort trouwens wel een doorstart maakt, naar ik heb vernomen. Tuberoos omringd met andere bloemen, maakt wellicht meer kans. Keuze is nog steeds beperkt, dat wel:

Sisley Eau Tropicale (2014)

OMNIA INDIAN GARNET BULGARI BOTTLE

 

 

 

 

SUNRISE JIL SANDER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 24, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET S. Getagd: . Een reactie plaatsen

SUNNY SIDE UP!

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 24/04/14

Neus: onbekend

SUN RISE JIL SANDERHet eerste wat me opvalt: de prijs. Sun Rise 100 ml € 41,06 (showergel 150 ml € 11,06) en Sun Rise Men 125 ml € 51,06 (showergel 150 ml € 11,06). En dat is niet echt duur. En dat is de richtlijn. Een stuntende (web)winkel kan volgens mij nog wel aan de prijs gaan sleutelen. Ik zie zo net bij http://www.douglas.nl: Sun Rise voor € 36,95, de showergel voor € 9,95.

Blijf me ondertussen wel verbazen over het feit dat zoveel merken nog steeds ‘gaan voor’ zomergeuren; ik dacht zelf dat de consument nu wel een beetje ‘uitgegeurzomerd’ is, want veel geparfumeerde zomerdromen die als uitgangspunt dienen zijn van zichzelf al zomers genoeg. Sun (1989) and Sun Men (2002) van Jil Sander helemaal.

What’s in a name… om maar weer eens een cliché te gebruiken. Nu dan, om nog wat extra zomergeurclichés te noemen: ‘Sun Rise en Sun Rise Men nemen je mee naar het begin van een perfecte zomerdag… stel je het aanbreken van de dag over de zee voor. Zie hoe de golven zijn getint met de roze gloed van de opkomende zon die geleidelijk goud worden naarmate zijn stralen ‘groeien’ en warmer worden. Ervaar dat heerlijke gevoel van ‘even weg zijn’, de opwinding die het ‘genieten van het moment’ met zich meebrengt’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE TIAREDe (onbekende) neuzen zullen met deze geen prijs in de wacht slepen en misschien wensen ze daarom wel anoniem te blijven, want zowel Sun Rise voor haar als Sun Rise voor hem zijn veel beproefde variaties op populaire parfumthema’s.

De vrouwelijke versie is exotisch en aangenaam klassiek van opbouw. Na een fris bergamotbriesje, waan je je met een beetje fantasie op een strand in tropische contreien. Want in het vakantieoord waar je verblijft, snuif je de zachtzwoele sensaties op van tiaré (foto) en ylang-ylang die samen een beetje een kokosachtige noot verspreiden, terwijl jasmijn het koppige karakter van deze bloemen versterkt.

De ‘coconut-feel’ wordt in de basis versterkt door rumachtig tonkaboon die garandeert dat de musk geen harde en cleane, maar eerder zachte finish maakt. En ondertussen wiegen de golven van de zee, want de geur houdt een luchtige, aqua-achtige toets.

En daar opent de Sun Rise Men ook mee, maar dan anders: groen-bitter en tegelijkertijd fris-kruidig kardemon koppelt zich aan de klassieke cologne-noot van oranjebloesem die een moderne wending krijgt door de bite van groene appel (denk Granny Smith).

En toch word je loom, val je in slaap op het strand doordat de golven amber, benzoïne, patchoeli en vanille laten aanspoelen die je voeten kietelen. Je draait je nog eens om – sunny side up! – geniet van deze zwoele golfslag, pakt de hand van je vriendin die al een tijdje ‘afwezig’ is genietend van haar Sun Rise.

RUIK&VERGELIJK

Dit jaar steekt één geur met kop en schouder boven alle zomersensuele wel of niet limited editions uit. Het komt van de maquillagelijn die dertig jaar geleden een soort van revolutie veroorzaakte in de cosmeticabranche. En dat wordt gevierd met een jubileumgeur:

Guerlain Terracotta Le Parfum (2014)

TERRACOTTA LE PARFUM

XJ17/17 HOMME, 17/17 ELLE XERJOFF

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 24, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET E, GEURENALFABET H, NICHE, PORTET. Een reactie plaatsen

KLASSIEK-RUIG LEER VOOR HEM

BOTERZACHT ‘FRAMBOOSSUÈDE’ VOOR HAAR

Jaar van lancering: 2007

Laatst aangepast: 24/04/14

Neus: onbekend

Concept & realisatie: Sergio Momo

FEMME XERJOFF FLACON Ik realiseer me het elke dag: loop hopeloos achter. Wat het beschrijven van parfumhuizen dan. Om depri van te worden. Natuurlijk had ik ‘lang geleden’ al van Xerjoff gehoord, maar de enorme collectie opgebouwd uit vier lijnen – Casamorati, Shooting Stars, Oud Stars, XJ 17/17 – telt bij elkaar toch, volgens http://www.fragrantica.com dan, maar liefst 59 geuren. U leest het goed: 59 geuren! En dan te bedenken dat het huis pas in 2004 werd opgericht. Welke in hemelsnaam te kiezen ter introductie?

We doen niet moeilijk: de geur die Sergio Momo, de oprichter, als zijn favoriet beschouwd, tevens zijn debuut is en wordt ‘gedreven’ door een van mijn ‘fetish-ingrediënten’: leer. Homme dus. Hoort thuis in de XJ 17/7-collectie, de lijn waarmee Momo zijn persoonlijke artistieke voorkeuren zonder beperkingen olfactorisch kan uiten.

Dat ziet hij zo: ‘Kwaliteit is nooit toeval; is altijd het resultaat van een serieuze intentie, oprechte poging, intelligente sturing and talentvolle uitwerking. Het vertegenwoordigt de juiste keuze uit talloze mogelijkheden’. Maar waarom begon hij zijn huis, dat zijn naam trouwens ‘dankt’ aan zijn Kroatische grootmoeder die Sergio altijd Sir-Joff noemde?

De reden klinkt maar al te bekend in de oren, want voor veel nieuwe en oude huizen (voor laatsten met terugwerkende kracht weliswaar) vormt dit eveneens het leitmotiv: ‘Ik wou niet zo maar de zoveelste parfumlijn creëren. Ik wou iets anders; teruggaan naar de tijd toen parfum nog een individuele keuze was, toen flacons even artistiek waren als de inhoud, toen er nog niet werd ingeleverd op kwaliteit en grondstoffen. Ik wist dat ik het kon en hiermee voor de consument van vandaag de geschiedenis van de artistieke parfumkunst kon terugbrengen’.

HOMME XERJOFF FLACONSergio Momo over XJ 17/17 Homme: ‘Heeft een speciale plek in mijn hart omdat het mijn meest duidelijke statement is. Omdat het mijn eerste geur was, was het tevens een risico. Ik had namelijk voor een mainstreamgeur kunnen kiezen. Maar daar maak je geen statement mee. Homme mag dan niet voor iedereen zijn, het is wel een leergeur waarvan ik geloof dat die ontbrak in het huidige aanbod’.

Verder lees ik op de homesite: ‘Eenvoudig en sterk, toch even extravagant als een Cubaanse sigaar genoten achter het stuur van een Aston Martin. Homme presenteert het parfum van leer. Homme’s leer is droog, maar toch soepel, lichtjes verzacht door iris en roos, het leer van een oud zadel of een fijnleren tas. Homme is luxe en mannelijkheid’.

In Elle speelt leer ook de hoofdrol, maar is meer suède. Volgens de homesite onderkent het de complexiteit van de vrouw – zowel zoet als jeugdig, zowel krachtig als vrouwelijk. Elle is angstloos én gevoelig, gemaakt voor de hedendaagse Diana’. Niet de ‘People’s Princess’, maar de godin van de jacht. Voor ik het vergeet: de doppen van de flacons van zijn geïnspireerd op… raad eens… nog een keer goed kijken… de hoofddracht van farao’s.

En dat heeft natuurlijk een reden: in de geboortestad van Sergio Momo (Turijn) bevindt zich het Museo Egizio dat naast Caïro de grootste collectie oud-Egytische artefacten ter wereld in zijn collectie heeft.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Als ik de ingrediënten hardop zeg, dan verschijnt de geur vanzelf in mijn gedachten. Homme is klassiek leer, Homme is ouderwets leer, Homme is vintage-leer. En mooi uitgevoerd: want eerst een frisgroene explosie van citrusnoten en kruiden vermengd met zonnig lavendel waaruit één kruid tevoorschijn komt dat eigenlijk geassocieerd wordt met een kruidige leergeur: kruidnagel.

De warm-houtige en pikant-zoete noten prikkelen de bloem die eigenlijk niet in een klassieke leergeur mag ontbreken: de koppige en sensuele ylang-ylang. Deze ‘bloem der bloemen’ heeft het vermogen een leernoot souplesse en sensualiteit te geven zonder dat het suède wordt. En dat wordt de leer dus in de basis ook niet, mede door het feit dat het ruige karakter ervan wordt gelardeerd met hout en pittig en aards vetiver. De roos en iris in het hart, pik ik er niet echt uit, die verbergen zich waarschijnlijk achter de ylang-ylang.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE CUIRElle vind ik, tot mijn grote verbazing, meer interessant omdat de compositie iets doet wat zelden met andere geuren met een duidelijke framboosnoot gebeurt: het blijft ver verwijderd van de platte kermissuikerspinzoetheid (ja één woord). Nog steeds zoet, maar getemperd door de bloemen in het hart – een klassiek-elegantie combinatie van roos en jasmijn. Mooi gedaan. Nog mooier: de iris die achter deze bloemen verschijnt.

Die is ‘vet’, boter- en vanille-achtig en geeft in combinatie met patchoeli een cacao-achtige noot prijs (zonder al te gourmand te worden) waarin de leernoot zich sierlijk nestelt, zich getemperd ziet en zacht als suède wordt zonder dat de framboos uit het zicht verdwijnt. Eigenlijk is Elle een fruitige chypre, dan wel neo-chypre (tegenwoordig ook wel ‘floralchouli’ genoemd).

RUIK&VERGELIJK

Moet me wel van het hart: ik vind de prijs nogal aan de pittige kant: rond de € 530,00 voor 100 ml eau de parfum… En: wat Sergio Momo beweert, klopt natuurlijk niet wat leergeuren betreft. Die waren ook voor Homme in de niche-parfumerie verscheen al te koop.

Knize Ten Knize Ten (1924)

Etro Gomma (1989)

Serge Lutens Cuir Mauresque (1998)

Parfum d’Empire Cuir Ottoman (2006)

Nog meer rood fruit en framboos in een nichegeur, én geslaagd:

Jo Malone Pomegrate Noir (2005)

Etat Libre Orange Encens et Bubblegum (2006)

Heeley Bubblegum Chic (2011)

XERJOFF MOOD

FAHRENHEIT LE PARFUM DIOR

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 23, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET F, NICHE IN DE PARFUMERIEKETEN. Getagd: . Een reactie plaatsen

FAHRENHEIT VERKENT NIEUW TERRITORIUM

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 23/04/14

Neus: François Demachy

JAMES ROSENQUIST BRIGHTER THAN THE SUNNooit geweten dat Fahrenheit (1988) – voor mij een stoere viooltjesgeur met diep- en zachtzinnige accenten – is geïnspireerd op twee schilderijen van de Amerikaanse popart-kunstenaar James Rosenquist: Fahrenheit 1982 (uit hetzelfde jaar) en Brighter than the Sun uit 1961 (zie bovenstaande afbeelding). In mijn beleving communiceerde de geur een nieuwe boodschap door met voor de parfumwereld ongewone begrippen, nieuwe stemmingen en beelden op te roepen. Fahrenheit als symbool voor een vlucht, voor een ‘verlangen naar elders.

Ook nieuw voor mij: de compositie dankt zijn krachtige noot aan het toeval. Het verhaal gaat dat uit een parfumvat achtergelaten op een binnenplaats waar licht en lucht vrij spel hadden, plotseling een onverwachte geur opsteeg waarvan de kracht en schoonheid onmiddellijk werk herkend, vervolgens geanalyseerd en gereproduceerd: de signatuur van Fahrenheit was geboren.

FAHRENHEIT LE PARFUM DIOR BOTTLEIk geloof het niet, want in 1988 was de parfumindustrie al zo geprofessionaliseerd, geperfectioneerd en hightech en ‘laboratorium’ geworden, dat een vat gewoon niet meer ‘ambachtelijk-toevallig’ achtergelaten kon worden…

Nee, dat toeval was eigenlijk een bewuste keuze van de neus: met een zoetige bloemengeur ondersteund door een stevige basis een nieuwe definitie van mannelijkheid geven. Nou, moet het niet gekker worden. Maar wordt het toch: ook de flacon was het resultaat van een onverwacht avontuur. De beroemde, vervloeiende roodtinten ontstonden toen het glas plotseling afkoelde. Zou het echt?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

En al deze toevallige omstandigheden ter introductie van een nieuwe variatie: Fahrenheit Le Parfum die – ik schrijf het maar direct – erg goed is. Niche in de parfumerieketen. François Demachy omschrijft deze verfijning als volgt: ‘Ik wilde van de heel uitgesproken creatie die Fahrenheit is geen karikatuur maken. Daarom heb ik aan de oorspronkelijke compositie elementen toegevoegd die de geschiedenis verrijken en zijn atypsiche persoonlijkheid onderstrepen’.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE KOMIJNMet een wonderlijke uitwerking, want je ruikt deze ‘oersignatuur’ wel én niet. Het is geen echo en geen ‘herinnering aan’ geworden. Je kunt eerder stellen dat in Fahrenheit Le Parfum meer levenservaring zit en op een subtiele manier nu hippe ‘niche-ingediënten’ laat samenkomen, vooral na de opening van zoete mandarijn. Want dan ruik je een boeiende droogpoederige noot met sensueel-zoete nasleep.

Ofwel, koriander en komijn (foto) vermengd met rum. Die maken de oorspronkelijke bloemennoot (verlevendigd met viooltjesblad) donkerder, meer omfloerst. En tegelijkertijd neem je de leernoot van Fahrenheit waar die nu alleen meer uitgediept is en door de vanille meer suède wordt.

Het vreemde of verrassende aan Fahrenheit Le Parfum is dat het ‘totaalpakket’ in één keer vrij lijkt te komen, om daarna als het ware top, hart en basis ‘zoals het hoort’ te openbaren.

RUIK&VERGELIJK

Interessant om te zien dat de industrie parfum voor mannen anders interpreteert dan voor vrouwen. Met dien verstande dat tegenwoordig nog nauwelijks parfumextracten worden gemaakt en die zijn dan een intense, ‘absolute’ versie van de eau de toilette of eau de parfum.

Parfumversies van – meestal klassieke -mannengeuren, zijn meestal een nieuwe kijk op de compositie, verrijkt met de technische inzichten en mogelijkheden van ‘nu’. De structuur blijft hetzelfde, maar die wordt geïntensiveerd waardoor een voller, dieper en meer volwassen effect ontstaat. Met dien verstande dat je bij mannen parfum moet lezen als eau de parfum.

Guerlain Habit Rouge L’Extrait (2008)

Azzaro Pour Homme L’Elixir (2009)

Hermès Terre Le Parfum (2009)

Giorgio Armani Acqua di Giò di Essenza Pour Homme (2012)

Givenchy – Le Parfum Couture – Pi Leather Edition (2012)

Yves Saint Laurent La Nuit de L’Homme Parfum (2012)

Yves Saint Laurent L’Homme Parfum Intense (2013)

Deze ‘vergeten’ klassiekers – ik beperk met tot drie – mogen van mij ook wel een doorstart op parfumbasis krijgen:

Dior Jules (1978)

Chanel Antaeus (1981)

Versace L’Homme (1984)

FAHRENHEIT LE PARFUM DIOR MOOD