GEURENGOEROE

P.O.P: POPE OF PERFUMES

  • Home

EVA KANT O’DRIU

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 8, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET E. Getagd: O'DRIU. Een reactie plaatsen

PARFUM VOOR EEN ‘FAUTE FRAU’

EEN 21STE EEUWSE SHALIMAR

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 08/11/14

Neus: Angelo Orazio Pregoni

Ambassadrice: ‘Eva Kant’

Flaconontwerp: onbekend

EVA KANT D'ODRIU ILLU 1Gevaarlijke vrouwen schijnen een enorme aantrekkingskracht op mannen hebben. In ieder geval in hun fantasie. In het dagelijks leven houden ze, zo lang het nog kan, liever de klassieke rolpatronen in stand.

En zijn ze nu vooral op zoek, volgens een serieus onderzoek uitgevoerd door de universiteit van Utrecht op de verzoek van de Volkskrant, naar ‘slim’ en ‘lief’. En kicken en licken ze niet meer op dikke tieten, maar zijn ogen bepalend voor de aantrekkelijkheid van de vrouw. Ik geloof er niets van. Mannen hebben gewoon het lef niet te kiezen voor hun ‘jouw’ femme fatale, aan haar grillen toe te geven, naar haar geboden te luisteren, aan haar macht te onderwerpen. Weg van de saaie hypotheek- en Ikea-middelmaat, weg van de ‘Lindalezeres’-vrouw met verwende H&M-nesten en auto van de zaak met bijtelling. Wegzinken in een wereld waar aan geld geen gebrek is waardoor je je kunt overgeven aan een 365/24/7-orgie van plezier, lust en sensualiteit. Dat willen ze, maar durven daar niet aan toe te geven – is nu not done, blijft dus alleen geserveerd voor je eigen fantasie en/of verfilmde, geschreven fantasie van een ander.

En wat daarbij komt: veel mannen zijn vergeten zijn wat ware sensualiteit is omdat ze porno met seks verwarren, niet meer weten hoe je sensualiteit het meest indringend kunt ervaren? De oplossing volgens Angelo Orazio Pregoni: ‘Laat je leiden door reuk, want dat is het enige zintuig dat een instinctieve taal spreekt en die authentieke sensualiteit identificeert’. Zo ontstond Eva Kant: ‘Een eerbetoon aan de mythische, beeldschone dievegge uit de al meer dan vijftig jaar door zijn contrasten en veelzijdigheid verrassende Italiaanse strip met cultstatus Diabolik’.

EVA KANT D'ODRIU BOTTLEVoor Pregoni uit pure, ware sensualiteit zich ‘in tegenstellingen en het vermogen sensaties en gevoelens op te roepen’. Eva Kant symboliseert dit: ‘Ze is meer dan mooi, want ook sexy en gevaarlijk zonder scrupules’. Anders gezegd: ze is een ‘crimineel met een sterk eergevoel. Een perfect voorbeeld van hoe charme zich voedt met tegenstellingen – geen sensualiteit zonder dubbelzinnigheid, geen aantrekkingskracht zonder angst’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Pregoni: ‘Het parfum vertaalt de aantrekkingskracht van Eva Kant in een olfactorische ervaring. Het verleidt, maar weten dat als we ons aan haar overgeven, we reddeloos verloren zijn. En toch kunnen we haar niet weerstaan’. Nou, een beetje gezwollen deze omschrijving maar dat neemt niet weg dat het een zeer interessante geur is.

De opening (de vettige substantie is meer olie dan geparfumeerd water) geeft even de uiteindelijke bedoeling weer: een pittige sensualiteit met nuances van tipsy cake die snel vervliegt en later weer terugkomt in de basis maar toch helder en citroenachtig blijft; Eva Kant zuigt zich niet dicht zoals een tipsy cake.

Mooi om te ruiken hoe zuiver en zonnig de grapefruit (die neigt naar citroengras; zou dat door de toegevoegde kamille komen…) en lavendel zijn – O’driu: ‘Een gevecht zonder winnaar’ – en lang met elkaar jongleren: pittig-fris, zoet-bloemig, pittig-bloemig om bloemig-fris te eindigen.

Op weg naar het koppig-bloemige-  waarin sensuele ylang-ylang wordt omringd door een frisse, maar toch volle fluweel-oosterse magnolia – komt de smeulende basis in het vizier. Terzijde: elegant hoe de gember de boodschap van de grapefruit overneemt en samen met de ook duidelijke waarneembare kardemon de bloemen omringen met een flitsend aura.

En dan? O’driu: ‘Donkere wouden verklappen dat we op een geheime plek zijn, mysterieus, misschien wel dodelijk!’ Ofwel, een sensueel versmelten van melkachtig mirre, en op een andere manier ook melkachtig sandelhout, warm-zoet gemaakt door benzoïne en vanille. O’driu: ‘Een hypnotiserende ervaring om keer op keer te beleven, om steeds nieuwe en diepere lagen te ontdekken’.

Zit wat in: want op mijn linkerhand ruik ik veel sterker de gember, kardemon en mirre – modern-oriëntaals – terwijl op mijn rechter Eva Kant een meer klassiek-oriëntaalse indruk maakt. Op een andere manier is de geur ook klassiek: voor het aan zijn einde is gekomen heeft Eva Kant een aantal geurstadia doorlopen die in plaats van lineair zich meer in elkaar overlopende cirkels bewegen. Iets dat tegenwoordig steeds minder voorkomt: binnen een minuut wordt de bedoeling prijs gegeven.

Odriu is alternatief: door zijn artyfarty benadering van het parfummetier en het feit dat zijn composities bijna honderd procent natuurlijk zijn. Maar haal je alle toeters, bellen en drempels weg, onderga je de geur blind dan blijkt die minder moeilijk, minder ‘bizar’ en grensverleggend volgens sommige blogs die de geur de hemel in jubelen. Met een beetje fantasie kun je Eva Kant de 21eeuw-versie van Guerlains Shalimar (1925) noemen – de standaard voor een Europees-oosterse geur: volle vanille-sensualiteit alleen omringd met ‘modern-frisse’ ingrediënten.

Oh ja: de geur zit in erg leuke flacon. Beetje Bauhaus-achtig, kubistisch met Afrikaanse motieven; een persoon opgebouwd uit een paar geometrisch vormen. Oh ja: de geur is ook heel man-vriendelijk tenminste als je gewend bent aan A*Men (1996) met zijn drank-, leer,- sigaar- en koffievariaties geleverd door Thierry Mugler.

Eva-Kant-cartoon-and-perfume-300x212

 

 

GARDENIA DE… ROBERT PIGUET

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 5, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET G, NICHE. Getagd: gardenia, robert piguet. Een reactie plaatsen

EEN – BIJNA – PERFECTE, MODERNE GARDENIA

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 04/10/14

Neus: Aurélien Guichard

GARDENIA DE ROBERT PIGUETSommige bloemen zijn chic, blijven chic. En dat is maar goed ook. Hoewel van tijd tot tijd wordt geprobeerd ze bij een breder publiek populair te maken, lukt dat niet. Neem de ‘diva’ der bloemen – tuberoos. Neem haar goede vriendin gardenia. Die voelen zich eigenlijk alleen, ver verwijderd van ‘de klootjesbloemen’, thuis in de wereld van couture, luxe en exquise smaak.

En zo moeten ze ook worden behandeld. Met handschoentjes. Maar dat is nog geen garantie voor succes: Velvet Gardenia (2007) van Tom Ford heeft zich inmiddels teruggetrokken. En een van de meest geliefde, Jo Malone’s Vintage Gardenia (2004), heeft inmiddels ook haar laatste adem uitgeblazen. Cruel Gardénia (2008) uit de L’Art et La Matière-reeks van Guerlain schijnt een kwijnend bestaan te leiden.

En de gardeniageur die zich rechtstreeks tot de massa richtte, Marc Jacobs’ For Women (2001), werd niet echt begrepen. Zijn meer consumentvriendelijke opvolger ook niet:  Essence (2003).

Hoe komt dat toch? Zou de bloem gewoon niet zo geliefd zijn, niet worden ‘begrepen’? Dat daarnaast de charme juist ligt in het feit dat een gardenia-parfum niet meer en niet minder is dan een gardeniaparfum en dat de ware gardenia-fan ook niet meer en niet minder wil. Hierin schuilt wel het gevaar van voorspelbaarheid: een ‘gewone’ gardeniageur is lekker volbloemig, vol-wit neigend naar geel ‘gekleurd’ fluweel, een beetje boterachtig met een lichtjes groen-gekruide, pikante onderlaag.

Niet meer en niet minder? Wil je mij met een moderne gardenia verrassen, dan moet de geur meer zijn dan alleen maar gardenia, moet het noten toevoegen die haar op een nieuwe manier laat bloeien. Gardénia de Robert Piguet komt wat mij betreft aardig in de buurt. Wordt als volgt omschreven: ‘Bekoort vol allure. De ruwe geur van gardenia-essence schommelt samen met lelie en ylang-ylang voor een hypnotische start. De geur ontplooit in het hart dieper haar essentie door sensueel vanille uit Madagaskar. Zwart leer, cashemeran en zacht gekruid hout leiden tot een onwankelbare en geslepen ontknoping. Als een eerste kus, blijf je je Gardénia de Robert Piguet herinneren – uniek, verstild maar één en al passie’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE GARDENIAIk kan hierin heel ver meegaan. Wordt veelal voor oranjebloesem-essence, jasmijn en tuberoos gekozen om de gardenia (foto) uitzinnig, maar beproefd te laten ‘aanstellen’, Aurélien Guichard opteert voor andere bloemen met een onverwacht, aangenaam effect. En gelukkig geen fris briesje ter introductie.

Wel direct een koppige en ‘overvloedige’ lelie en een over-sensuele ylang-ylang die  het vilein-chique karakter van de gardenia versterken met een – inderdaad – bijna hypnotisch effect. Wat nog eens onderstreept wordt door de leernoot die de fluwelige bloemblaadjes als het ware transformeren tot leer. Prachtig gebalanceerd met een krachtige houtnoot die zowel zacht als kordaat is.

Maar gezien de statuur van Robert Piguet had voor mij deze andere kijk op de gardenia intenser, meer overrompelend gemogen. Het is dus wachten – toekomstmuziek – op de eerste leergeur van Piguet, en die zal ik dan direct layeren met Gardénia de Robert Piguet – plus een beetje Fracas (1949) –  dan heb je de ideale moderne ‘leer-gardenia’ binnen handbereik.

Terzijde: een recent bewijs dat gardenia niet geschikt is voor het ‘parfumgepeupel’: Madonna’s Truth or Dare (2012). Een mooie, krachtige gardenia-tuberooscombi die door haar miljoenen fans wereldwijd toch als te moeilijk en onbegrijpelijk werd ervaren. Zelfs de light version – Truth or Dare Naked (eveneens 2012) – ging ‘hun’ parfumpet te boven.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE ROBERT PIGUET LOGO

BLACK OUD, HARD LEATHER, ULTIMATE SEDUCTION LM PARFUMS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 4, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET B, GEURENALFABET H, GEURENALFABET U, NICHE. Een reactie plaatsen

DIERLIJK OUD, ‘VIES’ LEER EN EEN ZOET ‘ANGEL’-GEBAKJE

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 04/11/14

Neus: Jérôme Epinette

Concept & realisatie: Laurent Mazzone

LM PARFUMS LAURENT MAZONNEWat ik van LM Parfums vind: zie Voile d’Hirondelle (2013). De oprichter Laurent Mazzone (zie foto: in mijn gedachten had ik een totaal ander ‘beeld’ voor me) heeft de smaak goed te pakken waardoor het bijna onmogelijk wordt zijn geuren stuk voor stuk te beschrijven – en hij is niet de enige. Net nieuw: Army of Lovers en het parfumduo waarin hij de wereld van stoffen aan het verkennen is: Chemise Blanche en Noir Garbadine.

Ik blijf het toch verbazend vinden dat een nieuw nichelabel zo snel een vaste plek op de schappen van de nicheparfumerie heeft gekregen – of is het verbeelding? Er is blijkbaar nog steeds ruimte voor merken die leveren wat de gemiddelde klant verwacht: nieuwe geuren van nieuwe merken die hij direct kan ‘plaatsen’.

Nu moet gezegd: Black Oud en Hard Leather – in parfumextract – mogen dan more of the same zijn, ze verkennen het oud- en het leerconcept tot in het uiterste. Met een pittige prijspositionering tot gevolg: Black Oud 100 ml € 195,00 en Hard Leather 100 ml € 295,00. Voor de ware oud- en leerfans dus. En die zijn nog steeds moeilijker te vinden dan gourmandliefhebbers. Die worden op hun wenken bediend met Ultimate Seduction (100 ml € 195,00).

Nadeel: de inhoudsmaat. De geuren worden alleen geleverd in 100 ml. Moet je echt wel direct hopelessly devoted zijn. Zo niet; er zijn genoeg (ook nieuwe) nichehuizen die dezelfde concepten als bijna twee druppels leveren in 50 ml.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

LM PARFUMSUltimate Seduction is voor mij teleurstellend: de zoveelste variatie op gourmand – je hoort Angel (1992) van Thierry Mugler voorbij fladderen en dan met name de Aqua Chic-variaties van 2012 en 2013.

Ik zeg: wil je als nichemerk ook meevliegen op dit inmiddels uitgebakken concept, voeg dan iets toe waardoor je denkt: ‘Verdomd, zo heb ik een patisserieparfum nog nooit geroken!’

Gebeurt niet echt. Je moet je stinkende best doen om de nuanceverschillen met Aqua Chic te ervaren. Kun je enigszins in de opening door de sterke roze peper-prikkel. Lekker fris-scherp. Gaat eigenlijk direct onder in een vruchtencocktail van zwarte bes en sinaasappel. Als het goed is, ruik je vervolgens een fijnzinnige bloemencocktail van roos, iris en viooltje.

Het is met name de laatste die de meeste aandacht opeist: mega-zoet en ‘ze’ wordt de oven ingeschoven waardoor ze gaat smelten. Als ‘maître confisseur’ voegt Jérôme Epinette een ondefinieerbare noot van gebakssmaken toe – karamel, suikerspin, vanille – die het viooltje wellustig in zich opzuigt als vulling van deze bonbon-geur. De basis van patchoeli, cederhout en ambergris zorgt voor een zekere verankering. Het eindresultaat: ‘viooltjesgebak’.

LM PARFUMS BLACK OUDBlack Oud is gelukkig van een andere orde. En doet wat veel oud-parfums niet durven: bewust ‘vies’ ruiken. De geur is een als bezoek aan een dierentuin: ‘Het animale geurgenot komt je tegemoet zodra je de luiken van de wilde dieren opendoet, dat is Black Oud‘. Interessant: hoewel omringd door een sterke wierooknoot, wordt de eerste animale flits opgeroepen met komijn, het kruid dat in zijn pure essence een zweterige, bijna animale sensatie heeft die hier enigszins onderdrukt wordt door droog-poederig nootmuskaat.

Hierachter verbergt zich oud die vervolgens full blown zijn pad kiest, ‘gezalfd’ door cistus labdanum. Met behulp van de basis begint oud te kreunen, trekt je dieper de dierentuin in. Heerlijk, de duidelijke waarneembare ‘stinkers’ – civet en bevergeil – waarvan het geile spoor lichtjes wordt getemperd door hout (ceder- en sandelhout) en vanille.

Maar dan is het vervolgens een lekker portie ambergris die het animale aspect vervolgens weer aanwakkert, vervolmaakt en op de een of andere manier een leersensatie toevoegt. Hulde voor deze verfijnd-vileine krachtpatser die voor mijn gevoel meer mannen zal aanspreken en in vergelijk met de oud-geuren van Montale minder synthetisch, meer ‘puur natuur’ overkomt.

Merkwaardige ervaring: Black Oud lijkt op een bepaalde manier één te worden met Hard Leather, ze gaan in elkaar op voor mijn gevoel. Alleen is Hard Leather zachter zonder dat het suède wordt. Komt doordat het leer (een overdosis styrax in dit geval – ruig en rokerig) is geïmpregneerd met rum en honing.

Maakt het geheel zoetiger maar zonder het idee dat je bent verdwaald in een kabinet vol sterke drank. Hiervoor staat de oud-injectie garant die zijn vileine boodschap weliswaar ziet getemperd door vanille-infused hout: sandel- en cederhout met een vleugje ‘verbrand hout’ in de vorm van wierook. En ben je totally into LM Parfums, mix dan Ultimate Seduction met Hard Leather en Black Oud, wat je krijgt: Hard – Leather – Candy.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE LM PARFUMS LOGO

 

CHYPRE 1942 NOBILE 1942

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 2, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET C, NICHE. Getagd: nobile 1942. Een reactie plaatsen

GEEN CHYPRE IN DE WARE ZIN VAN HET WOORD

TERWIJL DE INSPIRATIEBRON ER OM ‘VRAAGT’

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 02/11/14

Neus: Marie Duchène

‘Ambassadrice’: Anna Magnani

Concept & realisatie: Stefania Giannino-Nobile

CHYPRE 1942 NOBILE 1942 PACKAGINGHeb het al vaker ook opgemerkt en doe het weer: een parfumhuis begint meer te leven als je personen ontmoet die er direct bij betrokken zijn, en met hart en ziel het hoe en waarom kunnen toelichten. Dat merkte ik weer onlangs tijdens een interview met Stefania, creatief directeur van Nobile 1942. Zij was door Rob en Liesbeth Helmer van The Scent Company naar Nederland gehaald voor een meet & greet in hun nieuwe, Amsterdamse showroom.

Ik kwam gezien mijn chypre-preoccupatie eigenlijk maar voor één Nobile-geur – Chypre 1942. Maar voor Stefania Giannino-Nobile hier aan toe kwam, wou ze me eerst een aantal belangrijke nieuwe ontwikkelingen toelichten. Eén daarvan was me al direct opgevallen. De presentatie is chiquer geworden, mocht van mij ook wel: doppen zijn zwaarder van ‘goud’, ‘bewerkt’ en de – handgeplakte – etiketten ogen meer vintage, vertrouwd-oud – iets wat goed bij uitstraling en ‘belevenis’ van het Italiaanse nichelabel past. Zonder dat het te chic en te overdreven wordt – iets waarvoor Stefania Giannino-Nobile zal waken. Verder de introductie van een ‘gladiator’-geur – Rudis di Nobile – die de nieuwe richting van Nobile aangeeft (bespreek ik binnenkort).

CHYPRE 1942 NOBILE 1942Wat Chypre 1942 betreft doet zich een interessante vraag voor, waar volgens mij weinig gebruikers bij stilstaan: in hoeverre stuurt een ‘hommage in geur’ je gedachten van tevoren en/of tijdens het ondergaan qua ‘beleving’? Hangt natuurlijk van de vereerde persoon in kwestie af en kennis over – in dit geval – haar: Anna Magnani (1908-1973) een Italiaanse actrice die je op één lijn kunt stellen, zo niet hoger, met Gina Lollobrigida, Sophia Loren, (de van oorsprong Tunesische) Claudia Cardinale en Silvana Mangano.

Met dit verschil: Anna Magnani, die in 1955 een Oscar kreeg voor haar rol in The Rose Tattoo (hoe hip nu deze titel ‘qua geur’) heeft altijd een ruw, puur natuur kantje behouden. Haar look is nooit gladgestreken en weggesminkt conform de glamourwensen van de Italiaanse cinema in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw. Iets wat je terugvindt in haar bijnaam La Lupa (de wolvin). Magnani – door Time omschreven als ‘one of the most impressive actresses since Garbo’ – is in feite de personifactie van een klassieke chypre die in de basis in overdrive gaat en de bloemen dus ‘overdreven’ verpakt in hout en leer met een smeuïg-sensueel randje.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Gemaakt door Marie Duchène, die je bijna de ‘in house’-nose van Nobile 1942 kunt noemen, gebeurt dat dus niet echt. Chypre 1942  is een moderne interpretatie van een chypre, is alleen geen Anna Magnani (ik herken haar trouwens ook niet op de verpakking zoals ik haar ‘ken’). Daarvoor is de geur te mooi en te elegant, mist een broeïerige warmte – een kenmerk voor een neo-chypre. Als ik aan de geur ruik – en je wilt die linken aan een Italiaanse actrice – dan denk ik eerder aan La Lollobrigida en La Loren.

ERIK ZWAGA SERGE LUTENS ERIK ZWAGA TUBEREUSE

Chypre 1942 is een sierlijk aaneenrijgen van zuivere ingrediënten dat resulteert in een bloemenparfum op oosterse basis die niet een klassieke chypre durft te worden. Eerst een citrusopening – bergamot, mandarijn en oranjebloesem – die meer de zoete dan de frisse noten van deze drie benadrukt. Het hart combineert drie klassieke ladykillers – tuberoos (foto), jasmijn, roos.

Maar dit bloementrio stelt zich niet aan, iets wat je in een chypre wel verwacht en ook doet als het de kans krijgt). Want de tuberoos stelt zich zeer bescheiden op, geeft de jasmijn en roos een slechts sensueel zetje, geen erotische ‘kom-maar-op’-klap. De sensualiteit komt tot ontplooiing in de basis. En die is meer warm, dan oosters erotisch: benzoïne, vanille, amber en tonkaboon. En die wordt geleidelijk aan droog-poederig zonder dat het hout (patchoeli en sandelhout) echt meewerkt.

Had Marie Duchène ook nog een gulle dosis leer en (eiken)mos toegevoegd dan was meer recht gedaan aan het ‘wolvin’-karakter van de actrice. Anna Magnani ‘in parfum’ is voor mij eerder een vintage-ontmoeting tussen Guerlains Parure (1975), Mystère (1978) van Rochas en Tabac Blond (1919) van Caron. En dat een klassiek chypreparfum nog steeds gemaakt kant worden – ondanks de beperkingen wat het gebruik van eikenmos betreft – bewijst Grossmith. Ruik maar aan Golden Chypre (2012).

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE NOBILE 1942 LOGO

HEAT WILD ORCHID BEYONCÉ

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 1, 2014
Geplaatst in: CELEB FRAGRANCES, GEURENALFABET H, GEURENALFABET W. Getagd: BEYONCÉ, VANILLE. Een reactie plaatsen

VANILLE VERPAKT IN EEN ‘FRUITCHOULY’

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 01/11/14

Neus: Honorine Blanc

Ambassadrice: Mrs Carter

Fotografie: Micheal Tompson

HEAT WILD ORCHID BEYONCE CAMPAGNE Bij het horen van sommige celebritycreaties dreigt Geurengoeroe acuut, hupsakee-holadiee, weer een in depri-dipje te vallen. En vraagt hij zich af of het dan niet beter is voor hem en zijn omgeving zich tijdelijk even te laten opnemen. Omringd door zorgzame zusters en voorzien van een medicijnencocktail op maat, kan hij zich in alle geestelijke rust aan het analyseren wenden.

Voor het geval hij overmand door emoties mocht raken en daardoor een gevaar voor zichzelf (en de rest) wordt, dan kan hij nog altijd gedwangbuisd in de gecapitoneerde isoleerleel gegooid worden. Dus toen bij hem onlangs Beyoncé’s nieuwe geur werd afgeleverd, vroeg hij de koerier of die hem linea recta als pakketje wou vervoeren naar zijn favoriete ‘verzorgcentrum’ Rust noch Duur. Want zonder medicatie stond hij niet voor zichzelf in. Bij de gedachte alleen al werd hij kwaad op Beyoncé.

De reden vroeg zuster Sjanel Eurlings – jonglerend met een spuitje in haar hand – toen zij hem naar zijn vaste kamer begeleidde. Geurengoeroe: ‘Ze noemt zich neo-feministe, wat zoiets betekent als vechten voor gelijke gerechten zonder je ‘vrouw zijn’ achter het behang te plakken. Beyoncé wil, geloof ik, juist dat je je verleidingswapens in de strijd werpt om te komen tot een meer egalitaire samenleving. Doet ze ook weer verdomde goed in de promo van Heat Wild Orchid. Prima, lekker geil en zo, zul je maar tussen je lakens vinden – can you feel the heat baby… Maar ze ziet zichzelf ook als rolmodel en dat betekent, volgens mij dat je je followers ook educatief moet begeleiden en smaak moet bijbrengen. Niet oubollig passé zoals Jort-hoe-heurt-het-eigenlijk-Kelder, maar anno 2000nu’.

Sjanel: ‘Geurengoeroe, ik verlies je gedachtegang, of kunnen we al van spinsels spreken?’ Geurengoeroe: ‘Ik bedóel dus: Beyoncé kan Guerlain inmiddels opkopen als ze wil, of voor elke dag een parfum op maat laten maken door Thierry Wasser. Mag haar uitgesproken smaak dan ook misschien alsjeblieft ook een beetje doorsijpelen naar de fans, dank u wel? Ze mag het dan a spellbound scent, memorable en captivating fragrance vinden dat expresses the bold femininity of women and invites and intoxicates those who encounter it’, als je de flacon opent gebeurt dat laatste gewoon niet’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Sjanel: ‘Rustig, rustig, goeroetje, wat ben je weer negatief. Ik ruik gewoon een lekker zoet luchtje – vanille inderdaad’. Geurengoeroe: ‘En de rest?’ Sjanel: ‘Zit er nog meer in dan?’ Geurengoeroe: ‘Je zou het inderdaad niet verwachten, maar eerst dit even. Vanille is een orchideesoort, dus eigenlijk klopt Orchid qua naam wel. Wild wordt moeilijker in de zin dat alle vanille gewoon netjes wordt geteeld op plantages. En geloof me Sjanel, ik geloof dat er in Wild Orchid geen druppel pure, natuurlijke vanille zit. Is niet erg, is niet nodig. Dat geldt ook voor Guerlains Shalimar (1925). Hierin zit ethyl vanillin, een synthetische vanille, waarvan gezegd wordt dat het drie keer sterker is dan echte vanille. Vreemd in dit opzicht dan weer dat de huisneus van Guerlain, Thierry Wasser, de laatste jaren de wereld afstruint op zoek naar de beste soorten vanille om Shalimar nog ‘vanillïger’ te laten ruiken, terwijl dat dus onnodig is met ethyl vanillin’.

HEAT WILD ORCHID BEYONCE INGREDIENTS

Sjanel: ‘Ik zeg het nog één keer: zit er nog meer in, wat moet ik nog meer ruiken dan?’ Geurengoeroe: ‘Nou, Sjanelleke, eerst granaatappel en braam ondergedompeld in kokoswater. Zoet en rood-fruiterig is de opening inderdaad, maar ik ruik niet specifiek deze twee. Is zo weg. De kokos is meer suiker en hierin drijft een bloemenimpressie rond. Licht en luchtig, maar of dit nu een mix is van vlinderorchidee, kamperfoelie en, let op, bloeiende magnolia – alsof je een niet-bloeiende magnolia zou gebruiken’.

‘En dit moet dan zogenaamd afgerond worden met blond hout – en nu ga ik hyperventileren als ik niet oppas, blij dat je bij mijn bed staat, zuster hou mijn hand vast – huidmusk en verguld amber. Ha, ha, ha, wat moet ik me hierbij voorstellen? Is gewoon een woordmaskerade voor vanille!’

Sjanel: ‘Wat ruikt u dan?’ Geurengoeroe: ‘Een warm vanillesnoepje, karamel, vaagjes gekruid, droog-scherp hout – in vakkringen ook wel fruitchouly genoemd. Viktor & Rolfs Bonbon (2013) for the masses. Maar zoals jij al zei: ‘Een lekker zoet geurtje, alleen slaat lekker meer op het gourmand-dessertidee van de geur dan op de compositie in zijn totaliteit. Maar wild, no way josé, Heat Wild Orchid is braaf en very, very, mainstream, zo niet understream’.

Sjanel: ‘Zo, kan-ie wel weer, nu wordt het tijd voor een slaapkuurtje. We hebben trouwens vanavond een heel lekker toetje op het menu staan: karamelpudding met bramen, granaatappel en kokos. Zal een extra portie voor je bewaren, tenminste àls je op tijd wakker wordt, als je wakker wordt… pssst, pssst! Ga ik ondertussen even kijken wat je grote overzeese concurrent er eigenlijk van vindt – sweet vanilla dreams!’

HEAT WILD ORCHID BEYONCE FLACON

NUIT D’ISSEY ISSEY MIYAKE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 31, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET N. Getagd: issey miyake. Een reactie plaatsen

ZWART WATER

OFWEL, DE HOUDBAARHEIDSDATUM VAN EEN ‘NIEUW’ PARFUMLABEL

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 31/10/14

Neus: Loc Dong, Dominique Ropion

Foto- en videografie: Ryan Hopkinson

Flaconontwerp: Fabien Baron

NUIT D'ISSEY ISSEY MIYAKE BOTTLESoms, in een onbewaakt moment – het exacte tijdstip kun je niet aangeven – lijkt het of het voorbij is met de magie die een parfumnaam heeft. En dit geleidelijk ‘vervlieden’ doet Geurengoeroe menigmaal afvragen: hoe lang is de houdbaarheidsdatum van een ‘nieuwe’ naam?

Hij denkt: met hard werken 20 tot 25 jaar. Wat schrijf ik? Héél hard werken. Eerst is er de verbazing en in het gunstige geval een warm onthaal in de parfumerie en bij de consument. Kun je vervolgens vijf jaar op teren mits regelmatige campagnes in de op dat moment belangrijke media die gezien de steeds breder wordende populariteit van de geur mee verandert: van instore magazines en glossies naar de speciale katernen van landelijke kranten, incidentele abri-acties en sinds een aantal jaren ‘tusssendoor’ banners op sites en blogs van magazines die er toe doen, the usual suspects dus: de ‘betere’ vrouwen- en mannenglossies.

Een goed voorbeeld: Issey Miyake. Eerst met L’Eau d’Issey (1992), daarna met L’Homme d’Issey (1994). Vernieuwend op allerlei manieren. Qua marketing: in gang gezet door producent Beauté Prestige International geleid door Chantal Roos met eigenaar Shiseido op de achtergrond. Qua doelgroep: duidelijk niet mikkend op de ‘romantische’ klant, maar maar op die met artistieke inborst. Qua compositie: een innovatieve aquageur. Qua ‘keeping the fragrance alive’: Miyake kwam samen met Jean Paul Gaultier (zelfde licentiehouder en op wie bovenstaande ook van toepassing is) als eerste met seizoensvariaties in presentatie en geur.

En die worden nog steeds geleverd, maar de rek en de verrassing is er inmiddels wel uit. Ook in de naam Issey Miyake zelf. Zowel bij de vrouwen- als mannengeuren. Sterker, Beauté Prestige International is het niet gelukt een echt nieuwe geur naast L’Homme d’Issey te positioneren: het bleven voornamelijk ‘seizoensaanbiedingen’. L’Eau Bleue (2005) werd weliswaar als compleet nieuw concept neergezet, maar werd door de consument als zodanig niet ervaren.

Niet zo vreemd: de flacon was wéér een variatie op het L’Homme d’Issey-thema. Nuit d’Issey valt in dezelfde categorie. Een originaliteitprijs wat naam betreft zit er ook niet in: heel wat geuren zijn in de loop der jaren van een dagversie naar een nachtsensatie omgetoverd. Nuit D’Issey – zoals gewoonlijk weer heel artistiek en met ‘Japanse’ esthetiek ingepakt – zal niet de laatste zijn.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Wat begin jaren negentig als ‘nieuw fris’ rook, doet nu bijna ouderwets èn te vertrouwd aan omdat het ook al jaren wordt verspreidt op plekken die een heldere en cleane boodschap willen, moeten uitstralen. Niet alleen in het openbaar: wc’s en ‘restrooms’ van de betere restaurants (bij laatste staat vaak een geurkaars ter compensatie), maar ook gewone douche- en bodyproducten op Kruidvat-niveau zitten inmiddels vol van ozon- en oceanische geuren die soms verdacht veel ruiken naar nieuwe klassiekers in deze categorie. L’Homme D’Issey is deze ontwikkeling altijd voor geweest door op de juiste momenten met nieuwe variaties te lanceren. Zoals nu met Nuit D’Issey.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE WIEROOK

Opvallend: de geur heeft een de vanzelfsprekende artistieke uitstraling en inhoud van Issey Miyake. L’Homme d’Issey werd in de early adapter-periode ook veel gedragen door mannen met een artistiek beroep: vormgevers, architecten, dat soort.

Maar inmiddels heeft het merendeel daarvan de ketenparfumerie verlaten op zoek naar meer verfijning. Voor de achterblijvers een geur met een ‘verlangen naar niche’. Opgevoerd met zwarte peper en wierook (fot0) – die alleen niet echt een nachtelijke, rokerige en mistige allure krijgt. Want ‘ter compensatie’ wordt toch teveel daglicht toegelaten. Eerst in de opening: citrus met een groene ondertoon omringd met een diffuus kruidenakkoord met een lichte zweterig-animale toets – ik meen snufjes van komijn en strookjes van leer te herkennen die snel worden opgezogen door wierook geënt op donker vetiver… die gaan ‘rokerig’ de nacht in en blijven behoorlijk persistent op de huid resoneren…

Maar toch komt het daglicht weer om de hoek kijken, schemeren, in de vorm van een cleane, strakke hout- en muskmelange die richting soap gaat en die samenvloeit met de all over waterige frisheid – het Issey Miyake-signatuur voor mannen. Zwart water dus – transparant maar donker in de onderstroom.

NUIT D'ISSEY ISSEY MIYAKE MOOD 2

 

 

 

 

GRANVILLE – LA COLLECTION DE CHRISTIAN DIOR – DIOR

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 29, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET G, NEO NICHE. Getagd: LA COLLECTION DE CHRISTIAN DIOR. Een reactie plaatsen

WOESTER DAN DE SIERLIJKE NAAM DOET VERMOEDEN

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 29/10/14

Neus: François Demachy

GRANVILLE LA COLLECTION DE CHRISTIAN DIORNa het ruiken aan en ‘twijfelachtige’ genieten van Granville weet ik het zeker: volgend voorjaar staat deze stad aan de Normandische kust op mijn toeristenprogramma om te ervaren of de geur enigszins overeenkomt met de inspiratiebron – vandaar de twijfel. Je moet weten dat Christian Dior buiten Granville een van zijn vakantievilla’s – Les Rumbs – had. In feite was dit het ouderlijk huis waar Christian zijn eerste zeven jaren doorbracht en waar hij zich later, eenmaal beroemd, kon terugtrekken van zijn imperium dat werd bestuurd vanuit de avenue Montaigne te Parijs.

Maar had hij ooit kunnen bevroeden dat deze ‘nederige’ get away-stulp vanaf 1987 zou worden getransformeerd tot een museum waar zijn erfenis levend wordt gehouden door een vaste tentoonstelling sinds 2010 afgewisseld met thematische exposities? In feite is Les Rumbs het enige modemuseum in Frankrijk gewijd aan één couturier. Les Rumbs heeft vrij uitzicht op zee en is omgeven door de wind gestroomlijnde pijnbomen, het inspireerde François Demachy tot een frisse, levendige en aromatische geur: ‘De windvlagen, de golven die constant op de stenen breken… De natuur in Granville is allesbehalve sereen. Deze geur is als de wind die blaast door Granville’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Vreemd wel dat op de persfoto de flacon wordt afgebeeld met een – wilde – roos. Roept voor mij andere verwachtingen op. In ieder geval niet de enorm scherp-frisse opening! Lijkt wel citrusschaafsel geplakt op schuurpapier dat langs je huid strijkt. Een van de heftigste die ik ooit heb geroken en eigenlijk niet had verwacht. Ik ga er vanuit dat het de zeewind symboliseert, zonder ziltnoot dat wel, die vanuit de Atlantische Oceaan tijdens een voorjaarsstorm over Granville dondert.

Geen novemberstorm want Granville is voor mij zomerzon, geen winterzon verborgen achter donderwolken. Deze ruwheid is eigenlijk ‘Dior-vreemd’ als je Granville als een vrouwengeur ziet. De enige andere Diorgeur die wat dat betreft in de buurt komt is Escale à Pondichéry (2009). En tegelijkertijd vertrouwd als je Granville als een mannengeur ziet: er is een link met Eau Sauvage (1966) door de overdonderende citrusnoot.

Die verliest in Granville geleidelijk aan zijn scherpe kanten doordat de geur meer ‘binnenlands’ trekt en de aroma’s in zich opneemt van kruiden ook geliefd om hun ruige karakter: tijm (groen, aards) en rozemarijn (bloemig, luchtig) vermengd met het hars van dennenbomen (zwevend tussen scherp en zacht met terpentijn-en eucalyptusnuance samen lijkend op menthol).

Dit alles wordt voorzien van een shot scherpe ‘ruwheid’ door peper. En deze wilde melange wordt langzaam aan milder door hout- en hooiachtige nuances opgeroepen met sandelhout en ‘kreupelhout’. Toch bespeur ik ook een lichte, niet genoemde lavendel (die de rozemarijn versterkt) in het hart en ambergris (Io super) in de basis die ruwheid in zijn totaliteit voortzet.

GRANVILLE MUSEE

Heel klassiek. Heel classy. Heel ouderwets eigenlijk en in dit opzicht ‘trouw’ aan de geschiedenis van Les Rumbs. Interessant voor mannen (en vrouwen) die zoeken naar een geur met vintagecologne-effect. Wat ik jammer vind, en dat is heel persoonlijk: ik hou meer van citrusgeuren met een warmere basis – binnen het Diorrepertoire heb je dan Eau Fraîche (1953). En wat persoonlijke ‘beleving’ betreft, associeer ik Granville eerder in mijn gedachten met een nostalgische tuin waar een zomers briesje de uitbundige bloemen optilt, meevoert en wordt opgepikt door diegenen die hiervoor gevoelig zijn. Ik dus. En dan moet ik dus direct denken aan Diorama (1949).

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE LA COLLECTION DE MONSIEUR DIOR

 

 

 

EAU DE GAGA 001 LADY GAGA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 28, 2014
Geplaatst in: CELEB FRAGRANCES, GEURENALFABET E. Een reactie plaatsen

OMG: OH MY GAGA, GEUR VAN EEN GETEMDE ‘FRAGRANCE-FEEKS’

OF: GEURENGOEROE DREIGT GEK TE WORDEN

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 28/10/14

Neus: Ursula Wandel

Ambassadrice: mother of little monsters

Fotografie: Steve Klein

EAU DE GAGA 001 LADY GAGA BOTTLEBij haar laatste bezoek aan Nederland, vroegen verschillende muziekjournalisten zich af – nadat horen en zien hen niet waren vergaan tijdens haar Ziggydome-concert – of Lady Gaga ‘it’ nog had. De algemene teneur: ze vernieuwt zich niet meer.

Geurengoeroe knikte tevreden. Andere observatie: teveel een verkleedpartij alleen interessant voor travo’s in opleiding. Nog een keer instemmend. En dat haar kracht vooral school in het solo ‘klein’ zingen achter de piano.

Het moment waarop hij begon te knikkebollen, vervolgens in slaap viel en terechtkwam in de voor hem ergst voorstelbare nachtmerrie: wakker worden in een door Marcel Wanders ingericht hotel waar in de lounge Lady Gaga achter een vleugel zit, er vervolgens overheen kruipt gekleed in een horrorcreatie – ‘ontworpen’ door een aanstormend talent die hiermee dialoog zoekt tussen couture en carnaval – om het bezoek te trakteren op haar sprankelende conversatie.

Hèt moment om stilletjes te verdwijnen, maar dat kon niet – hij zat te zweten in zijn nachtmerrie – gezien kleerkasten de uitgang versperden en hem verplichtten te luisteren naar de ware toedracht van haar aanwezigheid: Eau de Gaga 001.

Geurengoeroe stond met moeite op uit zijn chaise extra longue en schreeuwde: ‘Help, betekent dat er nog 998 volgen? Dat is een misdaad tegen de gezelligheid!’ Niemand keek op. De pers zat driftig te pennen, hoorde zijn noodkreet niet, hopende dat één van hen uitverkoren zou worden een selfie met Lady Gaga te mogen maken.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Hoe meer die gek zei, hoe gekker hij werd. Lady Gaga: ‘Eau de Gaga 001 is een spannende creatie van mij en het visionaire parfumeriehuis Haus Laboratories die vertelt wie ik in essentie ben. Gevaarlijk en gewaagd. Eau de Gaga 001 vertegenwoordigt de toekomst van een geur zonder grenzen. Eau de Gaga 001 is mysterieus, gedurfde elementen komen samen in een verleidelijke dans. Het hart wordt gedragen door het witte viooltje, een bloem met een magische aantrekkingskracht op mannen en vrouwen. De geur opent met een krachtig akkoord van sprankelend limoen, een perfect tegenwicht vormend voor het intense viooltje met een subtiel hout-accent. Een sensuele, leerachtige noot zorgt vervolgens voor een primitief, maar óh zo verleidelijk slotakkoord’.

Geurengoeroe stond op en zei dat Haus Laboratories helemaal niet bestond en wat verstond her royal madness eigenlijk onder de toekomst van een geur zonder grenzen – deze fresh flower-compositie? Maar Lady Gaga hoorde hem niet, ging onverstoord door met: ‘In de opvallende flacon smelt mannelijke en vrouwelijke esthetica naadloos samen. De heldere belijning met een zwarte, glanzende finish vormt een krachtig toonbeeld van eenvoud. Het zilveren naamplaatje met daarop Paris – New York en 001 geven een extra luxe uitstraling. De steden staan symbool voor de kosmopolitische kijk op de wereld van Haus Laboratories. 001 is een stilzwijgende belofte voor een lang succesverhaal. En voor de meest toegewijde little monsters is de Ultimate Masterpiece verkrijgbaar verpakt in een elegante, rode uitklapbare doos bekleed met zwart fluweel. Zijn er nog vragen?

Zelfs de meest ervaren journalisten hulden zich in stilzwijgen, betoverd als ze waren door deze ‘easy-to-please-easy-to-like’-geur die nu door de lucht parelde… Op één originele vraag na: ‘Geachte Gaga wat is de prijs?’ Ze kreeg antwoord. Pijnlijke stilte. Geurengoeroe dan maar weer, als een mitrailleur: ‘Eau de Gaga is wel heel erg braaf en veilig, niets gaga aan of is dat juist nu weer helemaal gaga? Wat is het verschil tussen mannelijke en vrouwelijke esthetica? Waarom is de styling weer zo gaycliché à la Madonna – of bent u eigenlijk de broer van Conchita Wurst? En vindt u niet dat Coty u getemd heeft na het toch ze niet zo grote succes van Fame – ik zag onlangs een partij bij de Action liggen, dat is een winkel voor pechvogels moet u weten, en je kreeg er een gratis Lady Gaga-bril bij en nog wou niemand de geur zo leek het’.

Hij werd door haar uitgelachen en al zijn collega’s… de kleerkasten kwamen weer op hem af, probeerden een prop in zijn mond te stoppen terwijl hij fulmineerde ‘maak eens een gagageur die echt gevaarlijk gek en gewaagd is, die uw van tevoren opgeklopte beloftes inlost en uw little monsters ech… de… stuip… jaagt… oh my god, oh my gaga, oh my god, eau my gaga…’.

Naschrift van de eindredactie: door een overdrukke agenda is Geurengoeroe geestelijk uit de bocht gevlogen. Sinds een week is hij opgenomen in verpleegtehuis Rust noch Duur. Hij maakt het redelijk tot goed en is nu al weer voorzichtig bezig met nieuwe recensies. Om te garanderen dat hij stabiel blijft, hebben we hem niet verteld dat zijn nachtmerrie een echte ‘beleving’ is geweest en heeft de raad van het overkoepelend parfumbestuur geuren geselecteerd waarvan hij niet in de stress zal raken. We weten alleen nog niet met wat voor een frequentie nieuwe besprekingen zullen volgen.

EAU DE GAGA 001 LADY GAGA AD 2

LE GEMME BVLGARI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 27, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET A, GEURENALFABET C, GEURENALFABET L, GEURENALFABET M, GEURENALFABET N, NICHE. Getagd: bvlgari, DANIELA ANDRIER. Een reactie plaatsen

‘GEOGRAFIE VAN DE VREUGDE’ GEZET IN ZES EDELSTEENPARFUMS

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 27/10/14

Neus: Daniela Andrier

Flaconontwerp: Bvlgari in samenwerking met Atelier Oï

LE GEMME RANGEKon niet uitblijven: een merk dat zich de laatste jaren zo op het uitbreiden van zijn parfumcollectie heeft geconcentreerd, zich in het hoogste segment van de luxe-industrie bevindt, onderdeel is van LVMH en ook nog eens zijn 150jarig jubileum viert… Bvlgari presenteert zijn nichelijn. Opvallend: Bvlgari is de eerste juwelier die voor inspiratie dicht bij zijn oorsprong blijft – zo logisch eigenlijk.

Is La Collection Extraordinaire van Van Cleef & Arpels (anno 2007) geïnspireerd op chique-klassieke interpretaties van geliefde bloemen, die van Cartier op de uren die een dag telt (Les Heures anno 2010), de Italiaans juwelier met Griekse wortels kiest voor favoriete (half)edelstenen: amethyst, turkoois, toermalijn, peridoot, citrine en calaluna. Elke ‘steenkleur’ staat symbool voor een bepaald soort geur, maar het allerbelangrijkste: Ashlemah, Noorah, Amerena, Lilaia, Maravilla en Calaluna reflecteren vooral olfactorisch de zuiverheid en transparantie van de tot parfumjuwelen bewerkte stenen.

LE GEMME AMARENA

Er wordt beweerd dat mensen in de parfumerie nu behoefte hebben aan beleving en verhalen. Nou, dat zit je bij Bvlgari goed – neem een kop koffie, neem een glas wijn, vergeet de borrelnootjes niet – want ‘sinds de Feniciërs de Middellandse Zee begonnen te bevaren, vormt het een bruggenhoofd tussen Europa, Afrika en Azië dat mensen en hun cultuur verbond, en wonderen en essentie van luxe samenbracht.

En – in het spoor van Alexander de Grote – reisden per caravan kostbare houtsoorten, harsen, kruiden, planten en bloemen van de hoogvlakten van Pakistan en Tibet via de Arabische woestijnen naar de Mediterranée. Uit deze geurige lading kon iets gedestilleerd waarmee (in eerste instantie) goden werden vereerd, (later) koningen gezalfd en (vervolgens) de elite mee verwend: parfums. Edelstenen werden ook via deze routes vervoerd en met hetzelfde ontzag verwelkomd. Samen met parfums functioneerden ze als fantastische intermediairs waarvan het bestaan tot dan toe onbekend was’.

En: ‘Het is deze overdaad die Bvlgari inspireerde tot deze haute parfumerie-collectie die een liefdevolle expressie is voor ruwe grondstoffen van excellente kwaliteit tegenwoordig nog zelden gebruikt. Bejubeld in delicate, weelderige en luxueuze boeketten manifesteren ze zich als een ontmoeting tussen de frisheid en sensualiteit van een mediterrane tuin en de warme, zijdeachtige nevels van de Oriënt’.

Als schatbewaarder van dit sextet koos Bvlgari de amfoor: ‘Met zijn archetypische vorm symboliseert het de eens zo lange reis van de grondstoffen en wiegt het de elixers door zijn gracieuze ronding en elegante halsbelijning als een kostbaar amulet – gelijk een Bvlgari-juweel: van top tot bodem een sieraad van transparantie en licht’. De dop is geïnspireerd op cabochon-geslepen edelsteen: een gepolijste voorstelling ‘gezet’ in een geelgouden ring waarvan ‘de tonaliteit van elke steen wordt geïntensiveerd door het zwart van de amfoor die de naadloze grens markeert tussen parfum en sieraad’.

LE GEMME NOORAH

Daniela Andrier zegt: ‘Bij het schrijven van deze parfums, baseerde ik me op de kleur van de stenen, op de magie waarmee het licht dwars door ze heen schijnt, een voor mijn intrigerend zeldzaam fenomeen. Ik heb geprobeerd de herinneringen en historische opvattingen over stenen en geuren te benaderen. Maar parfum is in de eerste plaats een poëtische relatie met jezelf. De fantasierijke wereld die het oproept is samengesteld uit emoties – uniek voor iedereen die uniek is’.

‘Ik hou er niet van om geuren teveel toe te lichten omdat ze hun mysterie hebben en daardoor verloren dreigen te gaan. Het moet bewaard blijven om de fantasie aan te wakkeren. Ik heb daarom niet de geurpiramide gebruikt maar ‘slechts’ gespeeld met verschillende facetten van kostbare componenten – als een ode aan het licht, modern in zijn expressie.

‘Zo kan men bijvoorbeeld niet zeggen dat lavendel ‘paars’ ruikt of iris ‘blauw’, maar op hetzelfde moment, in onze gedachten, wordt natuurlijk een verband gelegd tussen kleur en geur. Net zoals de roze toermalijn me meteen doet denken aan delicate huidtinten en de smaak van granaatappel om in te bijten’.

‘Voor mij waren licht en kleur van de stenen het leidende principe, met inbegrip van de amforen – waarvan zoveel zo ontroerend zijn tentoongesteld in het Louvre – die visueel en tastbaar de edelstenen huldigen. Ze roepen het vreemde gevoel op van iets dat tot ons komt van grote afstanden’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Voor je gaat ruiken, neem even mee dat niche sinds zijn definitieve opkomst in 2004 enorm is veranderd. Dat ervaar je ook met Le Gemme. Voorbeeld: Daniela Andrier is ook verantwoordelijk voor de nichecollectie van Prada (vanaf 2004). Zuivere exercities van basisgrondstoffen van de haute parfumerie. Nogal heftig en overdonderend en bijna afstandelijk in hun boodschap. Tien jaar ervaring rijker, maakt ze niche meer toegankelijk, plezieriger en zoekt ze de ‘boodschap’ in composities die ‘open’ zijn zonder het exclusieve karakter uit het oog te verliezen.

Nog iets: hoewel gepresenteerd voor de vrouw, zullen sommige geuren door hun ‘sekse-neutrale’ uitstraling ook mannen weten te verrassen. Je kunt Le Gemme opdelen in drie soorten. Vertrouwd, maar anders fris: Lilaia en Maravilla. Inspelend op huidige parfumtrends: Amarena en Ashlemah. En onverwachte, vernieuwende en echte niche-ontmoetingen ‘rondom’ een basiscomponent: Noorah en Calaluna.

LE GEMME LILAIA 2Ben je een liefhebber hebben van galbanum, dat is het met Lilaia ‘bingo’! De groen, aardse noten met toch een zonnige ‘amberwarmte’ gaan een perfecte alliantie aan met mastiek – op ‘zijn’ eigen wijze ook aards en zonnig tegelijkertijd.

Deze twee exclusieve smaakmakers worden omringd door een fris-bloemige en groene krans van pepermunt, bittere sinaasappel, mandarijn en neroli die gracieuze verdieping krijgt door een warme noot die zweeft tussen hooi en honingachtig tabak begeleidt door musk die het geheel gloedvol ondersteunt.

Maravilla. In het kort: een puur citrusparfum verwarmd door zonnestralen en in feite een klassieke eau de cologne (op eau de parfum-sterkte) met een chypre-structuur. Valt op door zijn ‘zuinigheid’ aan ingrediënten: less is better. De citroen lacht je tegemoet in alle vrolijkheid en wordt geleidelijk aan getemd door een subtiele perziknoot – die tilt de citroen als het ware boven zichzelf uit en geeft de overvloedige heldere jasmijn in het hart een fluweel-fruitig laagje.

De verfijning ervaar je op het laatst: patchoeli en vetiver – het chypre-effect – geven het ‘citrine’-aureool body, maar vooral een charmante houtachtige warmte zonder de bedoelde frisheid te verwaarlozen. Zo hoort een klassieke ‘citruscologne’ te ruiken: dartel in haar frisheid, serieus in haar ‘diepere lagen’.

Amarena is helemaal ‘nu’, want het combineert een aanstekelijke rode fruitnoot met de met drie ‘couturebloemen’: het viooltje, de tuberoos en de centifolia-roos. Rood fruit in een geur kan nog al eens plat en cheap overkomen, waardoor je het idee hebt eerder met limonadesiroop dan met een parfum vandoen te hebben.

En dat vind ik het knappe van Daniela Andrier: zij weet dergelijke synthetische ingrediënten zo te verpakken dat ze heel natuurlijk overkomen. Doet ze in Amarena door de morello-kers te koppelen aan het zoetfruitige accenten van de centifolia-roos en het viooltje dat mits goed gebruikt ook een zuurtjes-frisse ‘snoep-effect’ heeft zonder haar poederigzoete noten te kort te doen.

LE GEMME MARAVILLADat we hier met niche te maken hebben, blijkt uit het inschakelen van de tuberoos: sensueel, vol, ‘boterig’ maar bovenal chic en allure-vol. Ze verheft als het ware de kers-rooscombinatie. Ook interessant: Amarena is een zwevende melange die het kan doen zonder klassieke citrusopening en klassieke-sensuele afronding.

Ashlemah. Voor mij een meesterwerk in zijn eenvoud. Het combineert vier paarse bloemen – lavendel, viooltje, heliotroop, iris, – die samen tot een ‘wonder’ culmineren omdat ze stuk voor stuk alle eigenschappen van de ‘andere drie’ in zich opnemen. De lavendel (lucht, zoet, zonnig, rustgevend) wordt poederiger, het viooltje (poederig, ‘kinderlijk’ zoet) wordt zonniger, de heliotroop (met haar typerende noot van amandel en vanille) wordt nog poederiger.

En de iris dient hier als schakel: het verheft deze paarse euforie met zijn aardse toets. Alles is er: paarse lucht, paarse zoetheid, paarse ‘aarde’. En ook hier weer: hoewel ondersteund door een chique witte musk, niet echt een opening, een hart, een basis, maar een vanzelfsprekend samenvloeien van een paarse bloemen in een paarse parfumperfectie.

LE GEMME CALALUNANoorah – Arabisch voor ‘omringd door licht’ – vind ik samen met Calaluna het meest niche. Want: onverwacht en daardoor meer ‘veeleisend’. Stel je er dit bij voor: je bent verdwaald in een Noord-Afrikaanse souk… Wat te doen? Nou, wat bijna iedereen daar doet: om vergetelheid te zoeken neem je plaast in een café en zet een waterpijp (narguilé) aan je neus waardoor allerlei aroma’s borrelen. Het is een ‘va et vient’ van gourmandachtige noten die worden begeleid en ondersteund door zalvende sensaties.

Gourmand: vanille, peperkoek en gesuikerde dadel. Fris: een groene ontmoeting tussen galbanum en kardemon. De ondersteuning: poederig iris, houtachtig patchoeli en melkachtig-sensueel benzoïne ‘verzwaard’ door rokerig tabak en eikenhout. En ook hier weer geen klassieke top-, hart- en basisconstructie maar een gedartel van alle ingrediënten door de waterpijp met en ‘warm-en-koud’-effect als gevolg.

Calaluna. Is voor mijn een aubade aan het (maan)licht. Clair-obscur: licht dat zowel warmte verschaft. Kan het simpeler: sandelhout, kardemom en heliotroop. Wat doet het met elkaar? Sandelhout speelt de hoofdrol: je ruikt mooi de eigenheid van dit heilige hout: hout maar niet strak, wel fluwelig door zijn typische roos- en melkaccenten. Kardemon zorgt hiervoor een spicy en groenig effect. Het geheel wordt ‘gourmand’ door heliotroop. De geur krijgt echter zijn eigenzinnige diepgang door ambrette – het zaadje dat bijna musk bijna evenaart in zijn dierlijk-sensaties. Alleen, zo zie ik ambrette – meer chic, meer verfijnd.

In Nederland alleen verkrijgbaar bij de Bijenkorf (Amsterdam), in België bij Senteurs d’Ailleurs (Brussel). En: naast de ‘individuele’ geuren, is er ook een ‘kennismakingsset’ en een luxe-editie. Wil je nog meer weten, zie: http://130.bulgari.com/en/article/bvlgari-gemme.

LE GEMME COLLECTION 2

 

 

 

 

PLURIEL MAISON FRANCIS KURKDJIAN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 22, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET F, GEURENALFABET M, GEURENALFABET P, NICHE. Getagd: MAISON FRANCIS KURKDJIAN. Een reactie plaatsen

CHYPRE-VERLANGEN VOOR HAAR & ‘LAVENDELLEER’ VOOR HEM

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 22/10/14

Neus: Francis Kurkdjian

PLURIEL MFK 1Toen ik de naam hoorde, dacht ik: ‘Leuk, vast een uniseksgeur’. Want Pluriel betekent meervoud, meervoudig. Non monsieur guru des fragrances, une faute de votre coté! Slaat dus ergens anders op.

Misschien op Francis Kurkdjians ‘queeste naar het eeuwige vrouwelijke en het eeuwige mannelijke’. Misschien op ‘de veelvoud aan facetten’ in beide geuren ‘ontwikkeld om in vrijheid en sensualiteit te evolueren, los van vluchtige trends’. Of Kurkdjians ‘uitdaging voor de tijd en een zoektocht naar tijdloosheid, de herkenbare kwaliteit van de grote klassiekers’.

Grote woorden – terzijde: kunnen geuren in ‘gevangenschap’ niet evolueren? – en een nobel streven vooral juist nu, vooral als je Kurkdjians meewiegen op recente trends – gedenk zijn oud-bijdrages – in acht neemt.

Is hij tot inkeer gekomen? Grote verwachtingen van mijn kant, want pas facile dit voor elkaar te krijgen. Want: veel huizen streven hetzelfde na – jaar in, jaar uit. Met name wat chypres betreft – nog steeds een van de moeilijkste en daardoor meest uitdagende en daardoor weer meest geliefde concepten van de parfumeur omdat hij hiermee zijn ware talent kan showcasen.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Waar, maar zo bijzonder raar is het ook weer niet: féminine Pluriel doet me denken aan Modern Muse van Estée Lauder (die ik onlangs besprak en nog vers in mijn geheugen zit, vandaar). Wat zegt dat over de eerste, wat zegt dat over de tweede? Vul zelf maar in.

Ík vul in: met name door de rijke geschakeerdheid van het bloemenconcept in het hart. In féminine Pluriel ontwikkeld dat zich diffuus – eigen aan een chypre – en stuk voor stuk herkenbaar als je er moeite voor neemt. Mooi: het boeket verenigd eigenlijk opening en hart in zich: eerste de frisse noten van Egyptische jasmijn (die er uit springt), lelietje-van-dalen en oranjebloesem die geleidelijker aan minder speels, juist statiger worden door Florentijnse iris, roos (uit Grasse).

PLURIEL MFK 2

Ofwel, een poederig-zoete noot die vooral elegant en de gewenste chypre-toets (dus verdieping) krijgt door vetiver en patchoeli. Duurt wel heel lang voor deze belofte wordt ingelost en eigenlijk is het een ‘demi chypre’ gezien eikenmos en cistus labdum ontbreken.

Erg? Nee, het hoort bij deze tijd dat ook nichegeuren een luchtige toon behouden – in dit geval met allure. En dat linkt féminine Pluriel aan Modern Muse. Maar wat Kurkdjians streven naar tijdloosheid betreft: ik vrees dat hij die met deze bloemige chypre niet bereikt, want hiervoor ruik je te lang te veel bloem (dus lucht) en te weinig chypre (gelayerde, bosachtige diepgang).

Dat zoiets anno nu nog steeds mogelijk is, bewijst Golden Chypre (2013) van Grossmith – een tijdloze klassieke chypre. Was féminine Pluriel hierbij dichter in de buurt gekomen, dan was het ‘wonder’ wel gebeurt. Kan nog altijd met een intense versie.

Niet verder vertellen, of misschien toch wel: voor mij is masculin Pluriel meer chypre dan zijn vrouwelijke pendant. Ondanks zijn varenakkoord – ‘het handelsmerk van de grote mannenklassiekers’. En dat is dus een frisgroene speeddate-opening waarvan het accent meer op groen (kruiden) dan op fris (citrus) ligt die dus direct een elegant-warme en zon-bloemige ondersteuning krijgt door lavendel.

Wat laatste betreft: moet je wel van houden. En tussen twee haakjes: lavendel ondergaat de laatste tijd steeds vaker een nichebehandeling waardoor je ‘lavande de luxe’ krijgt – waarover binnenkort meer.

De soort die Kurkdjian gebruikt – lavendel-absolu uit de Provence – is zeer zuiver. In kleur gesproken: donkerpaars neigend naar zwart. Komt volgens mij ook door het leeraccent, geeft de lavendel souplesse – lavendelleer – maar ook een stoer-verfijnde animale noot die ‘in die goede oude chypre-tijd’ ook vanzelfsprekend was voor de vrouw.

Want het blijft prettig: leer geschraagd op een donkere houtbasis. In dit geval rood cederhout, patchoeli (Indonesië) en vetiver (Haïti). Maken masculin Pluriel mooi ‘donker bos’ zonder vochtig-broeïerig te worden. En hoewel dit voor mij een meer geslaagde zoektocht van Kurkdjian naar tijdloosheid is, herhaal ik: ‘Kurkdjian kom maar op met die intense versie’. En: de mannelijke versie is ook zeer geschikt voor vrouwen die ‘durven’.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE MAISON FRANCIS KURKDJIAN

Berichtennavigatie

← Oudere inzendingen
Nieuwere berichten →
  • Meest recente berichten

    • LEEFTIJDSDISCRIMINATIE VERPLICHT?
    • NILA DOUCE ORENS
    • GEURVERSTERKERS BY SKINS 
    • DARK VINYL MUSK BOHOBOCO
    • GIFTIGE GEUREN
    • MON VETIVER ESSENTIAL PERFUMES
    • LA ROSE DE ROSINE LES PARFUMS DE ROSINE
    • DELIZIA OSCURA CALAJ
    • GEURENDE SCULPTUREN
    • MY BEST FRIENDS FRAGRANCE
  • Archief

  • Categorieën

    • AANBIEDINGENBAK
    • ACHTERGROND
    • CELEB FRAGRANCES
    • ECO
    • EDUCATIE
    • ENTERTAINMENET
    • ENTERTAINMENT
    • GEUR IN DE MEDIA
    • GEURENALFABET A
    • GEURENALFABET B
    • GEURENALFABET C
    • GEURENALFABET CIJFERS
    • GEURENALFABET D
    • GEURENALFABET E
    • GEURENALFABET F
    • GEURENALFABET G
    • GEURENALFABET H
    • GEURENALFABET I
    • GEURENALFABET J
    • GEURENALFABET K
    • GEURENALFABET L
    • GEURENALFABET M
    • GEURENALFABET N
    • GEURENALFABET O
    • GEURENALFABET P
    • GEURENALFABET Q
    • GEURENALFABET R
    • GEURENALFABET S
    • GEURENALFABET T
    • GEURENALFABET U
    • GEURENALFABET V
    • GEURENALFABET W
    • GEURENALFABET X
    • GEURENALFABET Y
    • GEURENALFABET Z
    • IL GIARDINO PROFUMATO
    • IN MEMORIAN
    • INTERESSANTE EN TIJDLOZE COLUMNS VAN ERIK ZWAGA 2005
    • KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN
    • KLASSIEKERS IN DE AANBIEDINGENBAK
    • KLASSIEKERS OPNIEUW GEROKEN
    • KLASSIEKERS VAN DE TOEKOMST
    • LIMITED EDITION
    • MASSNICHE
    • MASSTIGE
    • MOET JE ECHT RUIKEN
    • NEO NICHE
    • NICHE
    • NICHE IN DE PARFUMERIEKETEN
    • NIEUW! NIEUW! NIEUW!
    • NIEUWE KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN
    • NOSE JOB: PERFUMERS THAT MATTER(ED)
    • OPVALLEND PARFUMNIEUWS
    • OUDE FILMS MET PARFUMINFO
    • PARFUM = PARFUN
    • PARFUM IN DE MEDIA
    • PIEDESTAL POUR DES PARFUMS
    • PORTET
    • PORTRET
    • TAX FREE
    • TRENDANALYSE
    • TRENDS TOEGELICHT
    • Uncategorized
    • VINTAGE
    • WAT RUIK IK EIGENLIJK?
    • ZOU VERBODEN MOETEN WORDEN OF NIET?
  • Meta

    • Account maken
    • Inloggen
    • Berichten feed
    • Reacties feed
    • WordPress.com
Blog op WordPress.com.
GEURENGOEROE
Blog op WordPress.com.
  • Abonneren Geabonneerd
    • GEURENGOEROE
    • Voeg je bij 126 andere abonnees
    • Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
    • GEURENGOEROE
    • Abonneren Geabonneerd
    • Aanmelden
    • Inloggen
    • Deze inhoud rapporteren
    • Site in de Reader weergeven
    • Beheer abonnementen
    • Deze balk inklappen
 

Reacties laden....