FUTURISTISCHE NAAM VOOR GEUR ‘UIT HET VERLEDEN’
MUGLER ZONDER MYSTERIE
Jaar van lancering: 2018
Laatst aangepast: moederdag 2018
Neus: onbekend
(Groot)moeders die vandaag van hun (klein)dochter(s) Cool Water Woman (1996) cadeau krijgen, moeten heel erg gaan twijfelen aan de intenties van (klein)dochter(s)lief – of het moet toevalligerwijs haar favo fragrance zijn. Ici Paris XL loopt nu met deze geur te pronken op abri’s in de stad. Prijs: 100ml net geen € 25,00.
Geldt natuurlijk – gaap gaap – als lokkertje naar al die andere voor de ‘allerliefste mama’ en met ander mama-commercieel-schattig-lief-geblabla gepromote parfumproducten. Misschien wel Alien Flora Futura. Mugler heeft dit keer weinig woorden nodig om zijn nieuwste zomervariatie op Alien (2004) toe te lichten: ‘Een bloemige en sensuele eau de toilette met heerlijke bijzondere ingrediënten. De kern van Alien Flora Futura is een samensmelting tussen de groene en knapperige frisheid van Boeddha’s hand, de bijzondere vrucht van een Aziatische plant en de bijzonder zeldzame bloem – nachtjasmijn – die groeit op een cactus en slechts één keer per jaar bloeit. Dit wordt gecombineerd met witte amber en de romige noten van sandelhout’.
We vullen aan: Boeddha’s hand, officiële naam Citrus medica var. Sarcodactylis. Synoniemen: vingercitroen en Goblin fingers. Dit kwam ik tegen op een ‘vage’ religieuze site: ‘De vruchten worden gebruikt als religieus offer in boeddhistische tempels’, want het schijnt zo te zijn dat ‘Boeddha de voorkeur geeft aan vruchten met gesloten hand omdat dit symbool staat voor het bidden’… tuurlijk. Trosje bananen as well? Grappig: de vorm heeft wel een link met de wereld van Alien – ziet er een beetje creepy, out of space uit: ‘Waar zit je ringvinger eigenlijk my alien honey?’ Een citroenplant verdwaald op Venus en daar door de andere klimatologische omstandigheden ‘een eigen leven is gaan leiden’.
De plant heeft net zoals zoveel leden van de citroenfamilie zijn oorsprong in het huidige Verre Oosten – China, India, Japan – waar de vruchten worden gebruikt als luchtverfrisser en voor het parfumeren van kledij – in ieder geval beter dan wat luchtverfrissersfabrikanten op dit gebied leveren.
Wat voor olfactorische impressie brengt het: voor mijn ‘voel wat ik bedoel’-gevoel de geur van citroenbloesem. For your information: op een andere site lees ik dat de (gekonfijte) vrucht, net zoals sukade (van de cederappel, cedercitroen, sukadecitroen) in de traditionele Groninger koek wordt gebruikt. Volgende keer opletten bij het proeven.
Dan de nachtjasmijn, beter bekend als koningin van de nacht (Selenicereus grandiflorus), die een keer per jaar een nacht bloeit (soms aanleiding voor een hortus botanicus waar ‘ze’ wordt gehouden zijn deuren te openen zodat mensen het wonder kunnen waarnemen). Wordt af en toe opgevoerd om het bijzondere van een geur voor het voetlicht te brengen. Hoe geurt die? Naar vanille naar men zegt.
Let wel: voor zowel Boeddha’s hand als nachtjasmijn geldt: het wordt niet letterlijk aan de plant onttrokken. Het is eerder een toepassing van de head space-technologie of op het drukken van de juiste knoppen in het parfumlab. Niet de eerste keer trouwens: La Perla, Marc Jacobs en Dior gingen Mugler voor met respectievelijk J’aime la Nuit (2009), Blush Intense (2006) en Addict (2002).
WAT ALIEN FLORA FUTURA IK EIGENLIJK?
In naam futuristisch en toekomstgericht, in compositie sterk leunend op een zeer klassieke en zeer toegankelijke geurcombi: citrusvruchten met jasmijn. Als ik Alien Flora Futura blind zou hebben geroken, grote kans dat ik zou zijn uitgekomen bij L’Occitane en als ik vervolgens als hint krijg dat de geur in een hoger segment is geplaatst, zou ik uitkomen bij Aqua di Parma. Mugler? Dat niet. Alien Flora Futura is aangenaam, met een hint, met een echo van de Alien-oerversie – met name de jasmijn – hier iets zoetiger door de bijdrage de koningin van de nacht.
Afgerond met een warme, voor mij een beetje onbestemde houtig-zoete afronding – aan amber en sandelhout doet het me niet echt denken. Eigenlijk is deze frisse bloemengeur met licht-exotische ondertoon Mugler voor beginners. Mugler ontdaan van zijn über-esthetische, onalledaagse visie op vrouwen. Mugler zonder mysterie, Mugler gestript van zijn dna.
Iets wat waarschijnlijk onbedoeld duidelijk wordt door een van de vele alledaagse, ‘binnenaardse’ vrouwen die Alien Flora Futura op www promoten. Een groter verschil met het ambigu wezen dat Mugler(marketing) in gedachten heeft, lijkt niet mogelijk.
Maar zoals Johan Cruijff zei: eluk nadeel hep sen fooordeel. Of was het nu andersom? In ieder geval: door deze Mugler-normalisering ontstaat er ruimte op de schappen van de ketenparfumerie (die geen interesse toont voor niche) voor een extreem designer/mode/couturelabel bekend bij het grote publiek vanwege hun ondraagbare kleding en ‘bijzondere kijk op het wezen van de vrouw en mode’ (noteerde de modefilosoof bij het aanschouwen al weer de derde collectie van Maison Impossible). Want Mugler, Jean Paul Gaultier en zelfs Viktor & Rolf hebben niet meer de verrassing van het nieuwe; zijn inmiddels onderdeel van de gevestigde, gezapige orde.
Marketing Sheisido Group belde Narciso Rodriguez: ‘Kunnen we zeggen dat jij dit over Narciso Rouge hebt gezegd: ‘Ik wilde de verleidelijke basis van de originele Narciso vesterken. Het is niet alleen sexy, de geur wakkert de passie aan’.’ Dit gesprek is natuurlijk denkbeeldig en het antwoord zal natuurlijk positief zijn geweest. Hij kan niet anders, maar…
Als je vandaag, morgen of any time soon omringd door een romige parfumwolk drie jonge meiden innig met elkaar verbonden ziet… grote kans dat ze de boodschap van Marc Jacobs’ sisterhood-geur Daisy Love in praktijk hebben gebracht.
Daisy Love roept de verrukking op van het kijken naar de zon die weerspiegelt in de oceaan onder een helderblauwe hemel met noten van helder gekristalliseerde bergbraambess, zonnige en toch romige madeliefjesboomblaadjes, en een warme blend van kasjmiermusk en drijfhout’.
Droomde ik nu dat ik mocht aanschuiven bij Tijd voor Max, of was het gewoon een bad trip in verband met het 75jarig bestaan van L(ucy in the)S(ky with)D(iamonds)? Oordeel zelf.
André: ‘Wanneer heb je voor het laatst een Avongeur gekocht?’ ‘Dat is leuk dat je daarnaar vraagt, want heel toevallig onlangs nog, in Hoogeveen – of all places. Om precies te zijn in Het Goed, een tweedehandswinkelketen. In een gesloten vitrinekast gevuld met dingen, objecten en parafernalia die moeten doorgaan voor duur en zeldzaam maar het niet zijn, zag ik een parfumflescollectie ‘afgestaan’ naar ik vermoed door (klein)kinderen van een net overleden very old geworden, dat wel, (groot)oma. De verkoopster vroeg of ik ze allemaal wou kopen tegen een schappelijke prijs. Maar dat vond ik way too much. Want de meeste flacons, uitgezonderd een, vielen voor mij nu toch in de categorie heftige kitsch.’ Martine: ‘Jeetje wat gaat de tijd nog snel en we zouden nog uren met je kunnen praten, maar Karin Bloemen moet ook nog een door haar net ontdekt maatschappelijk probleem onder de aandacht brengen en Willeke Alberti wil nog een niet echt door zijn familie gemiste, maar toch gevonden opa toezingen, dus dat kom je, hoop ik, in een andere aflevering met ons delen.’ Geurengoeroe: ‘Hé, wat jammer nou, want ik had naast deze geur nog een ander aspect willen belichten…’.
Geurengoeroe bedoelt maar. En die heb ik dus voor € 9,00 gekocht. In die ‘Originalfassung’ verpakt in een glazen leeuw met plastic dop. Is het kunst, is het kitsch? Ik vind het, laat ik het zo zeggen, knap gedaan. Als het geen parfumflacon was geweest, dan was het gewoon een leuk deco-dingetje voor in je interieur. Had je ook nu nog zo maar op een inspiratiepagina kunnen vinden in een interieurglossy. Maar het gaat dus om de inhoud.
Dit is de bedoeling van de oprichter Cindy Guillemant: ‘Moresque is de harmonieuze synthese tussen vorm en inhoud, tussen esthetiek en essentie. Gemaakt om de oude oosterse traditie van parfums met tijdloze Italiaanse stijl aan te kleden, is Moresque een eerbetoon aan de pracht van de Moorse kunst. Het is ook een lofzang op de verfijning van oriëntaalse parfums en de knowhow van ‘made in Italy’.’
Mijn eerste totaalimpressie blind geroken: een intens poederige geur – musk, vanille, en vooral tonkaboon – die in het begin een fris-prikkelend, zoet-kruidig accent heeft. Ik gok op steranijs. Sorry, een intens poederig parfum met ‘lichtvonken’, want het betreft een extract, waar je door de poederregen heen af en toe verschillende bloemen oplichten.
Die persberichtschrijvers op de hoofdkantoren van de luxe merken toch. Die verliezen zichzelf steeds meer in lyriek en quasi literaire omschrijvingen. Alsof ze dingen naar de Pullitzer Prijs terwijl bij – ook vluchtige – analyse slechts met één speldenprik… Die van Etro kan er ook wat van: ‘De samensmelting van landen en culturen vormt de basis voor een verrassend esthetisch parfum dat volledig trouw is aan zichzelf’. Ik bedoel: klinkt indrukwekkend maar tegelijkertijd zeg je niets. En hoe kan een parfum ‘dat nog maar net komt kijken’ trouw aan zichzelf zijn. Het is toch geen levende entiteit met een ziel die kan reflecteren?
Heel veel luxemerken associeer ik niet met sport of welke vorm van lichamelijke inspanning dan ook, behalve misschien het ‘show offen’ van je nieuw gekochte kleding. Yves Saint Laurent et sport: non, non, non. Jil Sander und Sport: nein, nein, nein. Armani e sport: no, no, no. Burberry and sport: no, no, no. Laatste had een tijdje geleden een sportduo in het assortiment: in 2009. Vervolgt met een zeer koude versie: 2010. Waarom? It’s the economy stupid!
Bij dit soort aanvullingen gaan mijn wenkbrauwen altijd omhoog: ‘Burberry fragrances are created by Francis Kurkdjian for Takasago with a specific process of maturation and maceration to enrich the quality and the signature of the scents’.
Jouw positie bij Burberry is eigenlijk uniek voor een neus. Vertel.
GEURENGOEROE 