OUD – NOUVELLE COLLECTION – ROBERT PIGUET

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 29, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET O, NEO NICHE. Getagd: , . Een reactie plaatsen

OUD & VERTROUWD PIGUET

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 29/04/14

Neus: Aurélien Guichard

Concept & realisatie: Fashion Fragrances & Cosmetics Ltd

OUD ROBERT PIGUET FLACONDaar gaat mijn voornemen voor 2014: geen oud-parfumrecensie. Maar dat staat ongeveer gelijk met politieke (parfum)zelfmoord. En het blijft interessant wat voor een verschillende reacties een ‘oudje’ kan oproepen.

Voor de familiepaasborrel bij een van mijn broers had ik me bewust vol-vol-volgespoten met Oud van Robert Piguet, benieuwd als ik was naar het effect. Heel veel teleurstellende geen ‘likes’, een van mijn schoonzussen zei – ‘Wat ruik je lekker zeg, anders!’ – en een van mijn zussen zei bijna verheugd: ‘Hmm, wat ruik je lekker fris!’

Fris, oud, pardon? Zo zie je maar weer, iedereen ervaart een geur weer anders, ondanks de vaak toch duidelijke olfactorische bedoeling. Oud van Piguet valt voor mij in de categorie ‘every perfume house should have one’. Maar gelukkig, het is geen gelikt oud, geen gelakt oud die de ware essentie van dit ‘adelaarshout’ bedekt onder een ‘fashionlike’ en ‘lifestyle-like’ sausje.

Oud niet linken aan het Nabije Oosten is bijna parfumzelfmoord, dus doet bijna iedereen het braaf. Dus ook Robert Piguet. Die creëert met zijn Oud een ‘sprookje door het weven van een luxe en rijk tapijt van oud en kostbare aromatische grondstoffen. Warm zoals de woestijnwind, zacht als zware zijde. Oud geeft je een glimp van een andere wereld, is een uitnodiging voor een wonderschone fantasie. Net zoals de sprookjes van Scheherazade, neemt Oud de drager meer op een betoverende reis’. Al vertalende, viel ik bijna in slaap van deze over elkaar buitelende clichés die toch erg in de buurt komen van lollypop-parfumprinses Britney Spears.

En dat terwijl Robert Piguet dat helemaal niet nodig heeft en ik het niet vind passen van in ‘de wereld van’ Robert Piguet. De kopers – inmiddels de (achter)kleinkinderen van de draagsters van Bandit (1944) en Fracas (1949) – zijn volgens mij vrouwen (en mannen) die je niet op deze manier hoeft te verleiden, niet op deze manier verleid willen worden. Die willen ‘gewoon’ krachtige signatuurparfums om de geur, niet om de boodschap.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Eerst door mijn vooroordeel – ‘weer een oud!’ – dacht ik een doorsnee oud te ruiken. Na me er meer in verdiept te hebben: deze oud is krachtig, mooi en doet iets met een ander geliefd donker ingrediënt wat ik bij veel andere oud-parfums nog niet heb geroken: het versterkt de aardse noot van patchoeli, waardoor Piguets Oud eigenlijk een ‘patchoud’ is.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE MIRREMaar voor deze turbo-combi goed op gang komt, opent de geur eerst met een ingrediënt dat het sinds een tijdje heel goed doet in combinatie met niche en oud: saffraan… warm, stroef, zonnig en ‘anders rijk’ die hier eveneens een ‘anders frisse’ lift krijgt door sparbalsem: fris en etherisch dat bijna richting terpentijn gaat… vervliegt vervolgens snel terwijl je de saffraan blijft ruiken die nu een zacht-melkig balsemaccent krijgt door mirre (foto).

Dit vervliegt vervolgens minder snel om dan – eindelijk – de oud vrij baan te geven die je vanaf het begin spaarzaam waarneemt, maar nu in vol galop gaat over bospaden waar het springt over guaiac en vetiver – want naast het oud ruik je deze twee op beetje rokerige, beetje humusachtige wijze goed – om te landen in de patchoeli.

Ook fijn en ‘verplicht’: Oud ruikt (een beetje) viezig – alsof een civetkat en zijn kompaan het muskushert hun achterpootjes hebben gelicht aan de stam van de oud-boom. Heel merkwaardig en elegant deel een: deze oud in combinatie met patchoeli geeft ook een gourmandrandje – beetje poederig cacoa. Heel merkwaardig en elegant deel twee: wellicht is het de som der delen, maar ik ruik ook een subtiele leernoot die eerder zacht dan ruw is. Aurélien Guichard heeft hiermee oud zich eigen gemaakt en het een Robert Piguet-signatuur gegeven: eigenzinnig, onbescheiden en onontkoombaar.

Gebruikerstip voor de Piguetverslaafde: Oud mengt heel mooi met Bandit én Fracas. De eerste wordt nog donkerder, meer bos. De tweede drop deap gorgeous-geil en leip.

RUIK&VERGELIJK

Voorlopig zijn we nog niet van oud af: zoals de oudjes zongen, piept de nieuwste lichting:

Atkinsons Oud Save the Queen (2013)

Atksinsons Oud Save the King (2013)

Lancôme – Maison Lancôme – L’Autre Oud (2013)

Tom Ford – Private Blend – Oud Fleur (2013)

Tom Ford – Private Blend – Tobacco Oud (2013)

Versace Pour Femme Oud Oriental (2013)

NOUVELLE COLLECTION ROBERT PIGUET

UOMO VALENTINO

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 29, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET U, NICHE IN DE PARFUMERIEKETEN. Een reactie plaatsen

ARCHETYPE VAN TIJDLOZE ALLURE

OFWEL, VALENTINO GAAT VAN MASSTIGE NAAR ‘MASSNICHE’

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 29/08/19

Neus: Olivier Polge

Ambassadeur: Louis Garrel

Fotografie: David Sims

Parfumclip: Johan Renck

Concept & realisatie: Maria Grazia Chiuri, Pierpaolo Piccioli

Muziek: hoe heet-ie ook al weer?

UOMO VALENTINO FLACONToen ik de flacon van de nieuwe mannengeur van Valentino kreeg toegestuurd, moest ik even met mijn ogen knipperen. Zie ik het wel goed, lees ik het wel goed? Is dit niet de eerste mannengeur van Jimmy Choo of (het gerucht gaat) van Beyoncé’s ega, Jay-Z? Want zo ‘gekarteld’ bling-bling. No way dus.

Verrassend, want ik had een presentatie verwacht meer in lijn van Valentina. Dus, zoals dat in parfumkringen heet, op een moderne manier understated en chic. Dus ook een flacon versierd met leren deco-details, maar dan mannelijk geïnterpreteerd. No way dus.

Als ik de karakterschets lees van de drager, zie ik nog steeds een andere flacon voor me, en zelfs wanneer ik het model heb gezien wiens ‘gedrag en houding zijn rebelse natuur en nonchalance onderstrepen. Hij draagt zijn driedelig met stropdas zonder te poseren’.

Dat is de buitenkant. Van binnen: ‘Zijn achteloosheid maakt hem elegant omdat het echt is: gebaseerd op herinnering en houding dat het resultaat is van een verhaal’. Zal maar over je gezegd worden… Nu nog een gedachte erg en vogue bij modemerken in een transitieperiode: ‘Hij is ervan overtuigd dat innovatie gegenereert wordt door traditie en dat authenciteit een waarde is’. Ook innemend: ‘Hij apprecieert savoir-faire, helderheid en eenvoud – hij let op de details. Subtiliteit is zijn onderscheidende kwaliteit’.

UOMO VALENTINO MOODGelukkig is hij ‘niet nostalgisch; hij leeft in het heden maar is zich bewust van het verleden. Zijn stijl is een synthese van contrasten en tijdloze moderniteit’. En dat wordt gepresenteerd in een sfeer die ‘neo-Fellini’, vintage en romantisch aandoet.

Uiterst smaakvol zwartwit, maar ook erg cliché: zie hem eens in zichzelf lachen als hij de deuren van zijn luxeappartment sluit… de buit is binnen. Maar toch: na ik al deze beelden van Rome in me heb opgenomen, en het model nog een keer goed heb bekeken – een ongrijpbaar iemand, want is hij nu een zeer aantrekkelijk erfgenaam, acteur ‘off stage’, een toeschouwer, of is hij het allemaal, of niet? – zie ik nog steeds een andere flacon voor me. Nou, en dat is dus verrassend, dit onverwachte.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Kun je dat ook van de geur zeggen? Ja en nee. Wil zeggen: in de ketenparfumerie is de verwerking van koffie bekend, maar werd een tijdje niet gezet. Een tweede golf nu so to speak. Nieuw is dat in Uomo de koffie een ‘Nespresso’-behandeling krijgt – voorafgegaan door een mooie wrang-frisgroene, zeg maar ‘nieuw stoere’ opening door bergamot en mirte.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE KOFFIEDan een sterk geroosterd koffieboon-concentraat plus ‘gianduja’-room in het hart van de geur. Volgens de site van Nespresso een onweerstaanbare mix van rook, hazelnoot en chocolade. Met andere woorden: Uomo is ‘gourmand anders’ en toont weer eens aan dat voorlopig meer mannengeuren naar eten en drank zullen ruiken. Nu alleen minder zoet en minder chocolade doordat de basis voorzien is van stevig hout en stevig leer.

Laatste voor velen nog steeds het manneningrediënt bij uitstek. En Uomo is op en top man. Maar dan op zijn ‘Zuid-Europees’. Dus vergezeld van flair en raffinement. Dus als de koffietraktie is uitgewerkt kom je terecht in de houtachtige en rokerige sfeer op basis van zonnig-droog cederhout en leer.

Musk neemt ondertussen een beetje van de koffie en room op waardoor de geur toch zijn licht-sensuele toets behoudt. Uomo is een goed voorbeeld van een neo-oriental: met ‘hippe’ smaakmakers een nieuw idee van mannelijkheid en beheerste sensualiteit oproepen. Daarnaast is Uomo een goed voorbeeld van niche in de ketenparfumerie: niet masttige maar massniche.

RUIK&VERGELIJK

De geur die de geroosterde boon op de parfumkaart zette:

Thierry Mugler A*Men (1996)

Gevolgd door:

Donna Karan DKNY Red Delicious Men (2006)

Trussardi Inside for Men (2006)

Ralph Lauren Polo Double Black (2007)

Thierry Mugler A*Men Pure Coffee (2012)

Recent en niche:

Kerosene Copper Skies (2012)

Tom Ford – Private Blend – Cafe Rose (2012)

UOMO VALENTINO MODEL

 

OMNIA INDIAN GARNET BULGARI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 25, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET I, GEURENALFABET O. Getagd: , , . Een reactie plaatsen

TALISMANGEUR OP HET RANDJE VAN PROVOCATIE

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 25/04/14

Neus: Alberto Morillas

Ambassadrice: Edita Vilkeviciute

Concept & realisatie: Mikael Jansson

OMNIA INDIAN GARNET BULGARI MODEL 2Met Omnia Indian Garnet huldigt Bulgari de adembenemende schoonheid van een land dat inspireert door zijn kaleidoscoop aan kleuren, texturen en aroma’s die ons voluit laat genieten van heerlijke geuren en kostbare edelstenen: India.

Geuren: volgens de Italiaanse juwelier zijn India en parfum intiem met elkaar verweven: het is opstapje naar de goden en indrukwekkend verleidingswapen, en vertegenwoordigt alle kwaliteiten van de ziel en de geneugten van de zintuigen. Is het niet zo dat op de boog van Karma, de Hindoegodin van de liefde, vijf peilen zitten omwonden met bloemen? Is het niet zo dat de tempels ‘gandhakuti’ heten – een woord dat ook geurkamer betekent? Eerst speciaal gemaakt voor Boeddha (later kregen de andere tempels ook een geurkamer). Was die niet aanwezig dan hingen de mensen bloemen en bij de ingang, vandaar de naam.

Edelstenen: de kunst van het parfumeren staat op gelijke voet met die van juwelencreatie die een hoogtepunt bereikte onder de mogols en maharadja’s (waarvan sommigen in de jaren dertig van de vorige eeuw met koffers vol naar Parijs afreisden om ze te laten verwerken). In Omnia Indian Garnet – een geurende talisman – vloeien deze ontastbare en tastbare wereld samen. De kleur, als een ondergaande zon, is geïnspireerd op de mandarijngranaat, een edelsteen even zeldzaam als de smaragd en reeds bij de oude Egyptenaren, Grieken en Romeinen gezien als beschermer macht en eeuwige liefde.
En in de christelijke en islamitische wereld gold mandarijngranaat als symbool van licht: Noach zou de stenen gebruikt hebben als lantaarns voor zijn boot (goed kijken als je naar Noah, the movie met Russel Crowe in de hoofdrol gaat).  Ook Bulgari heeft iets met deze buitengewoon glanzende en transparante steen: in 2009 verlichtten ze als gouddruppels een op een Botticelli geïnspireerd halssieraad. En de parure Capprici a Portofino – ook een leuke naam voor een geur – met mandarijngranaat in bladvorm geslepen – deed bij Alberto Morillas de vonk overslaan…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE SAFFRAANDeze link zag Bulgari en Morillas merkwaardigerwijze niet: de kleur van de gedroogde stampers van saffraan (komt uit het Arabisch al zafaran dat geel betekent) hebben ook iets van de mandarijngranaat… voeg je die toe aan bijvoorbeeld een Indiaanse rijstschotel of Italiaanse risotto, dan kleuren de korrels na een tijdje intens en warm-geel… en ‘verschijnt’ een aroma dat ik zelf een van de moeilijkste vind om treffend te omschrijven. Droog, poederig, strak, ruw, bitter en toch zacht-kruidig. Maar ook zonnig.

Eén ding is saffraan (foto) niet: fris. Dus omringde Morillas saffraan met Siciliaanse manderijn. Of beter gezegd: die ruik je eerst, schiet zelfs, als een pijl uit een ‘Karma’-boog, want ondanks zijn zoetheid toch geladen met fris-scherpe noten. Saffraan zorgt ervoor dat citrusprikkel wordt getemperd en haakt mooi in op de bloem die in het hart troont – de übersensuele tuberoos.

Codewoorden: ‘geklaarde boter’, zacht, vol, overrompelend en door Bulgari treffend omschreven als dé witte bloem met een bijna obsessieve aantrekkingskracht zwevend tussen honing en vergif. En die wordt gekoppeld aan een zo niet nog verslavend-gevaarlijker bloem(etje): osmanthus… In zijn pure extract ongekend animaal, maar milder gedoseerd een parfum met rozijn- en abrikoosachtige noten omringd door leer. Toch een geslaagde combi; ze houden elkaar mooi in evenwicht en gaan samen niet over het randje van de provocatie aldus Bulgari. Had van mij wel gemogen, trouwens zo’n erotische eruptie.

Dit alles wordt geschraagd door Indisch hout. Wat? Dat bestaat niet. Ja, bestaat dus wel als je hout bedoelt dat in India wordt verbouwd, gekapt en verwerkt tot weet ik niet wat. Maar dat kan dus elke boomsoort zijn. Morillas omzeilt hiermee het probleem dat het enige en echte Indisch hout – het heilige, romige, lichtjes naar roos ruikende sandelhout – niet meer gebruikt mag worden voor niet-religieuze doeleinden. Maar in de parfumerie wordt al jaren met synthetisch hout gewerkt. Morillas koos voor een bescheiden melange die de noten van ceder-, sandel- en pallisanderhout vermengd met de droge, rookachtige noten van cypriol (papyrussoort). En voegde op het einde nog een warme ambernoot toe, maar die is ook zachtjes van toon.

RUIK&VERGELIJK

Tuberoos solo: voor velen vrouwen toch teveel van het goede. En geen massavermaak. Dat realiseert zich de parfumbranche ook na de niet echt enthousiaste ontvangst van Versace’s Blonde (1996) en Fragile van Jean Paul Gaultier (1999) en de eerste geur van Michael Kors (2001) die binnenkort trouwens wel een doorstart maakt, naar ik heb vernomen. Tuberoos omringd met andere bloemen, maakt wellicht meer kans. Keuze is nog steeds beperkt, dat wel:

Sisley Eau Tropicale (2014)

OMNIA INDIAN GARNET BULGARI BOTTLE

 

 

 

 

SUNRISE JIL SANDER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 24, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET S. Getagd: . Een reactie plaatsen

SUNNY SIDE UP!

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 24/04/14

Neus: onbekend

SUN RISE JIL SANDERHet eerste wat me opvalt: de prijs. Sun Rise 100 ml € 41,06 (showergel 150 ml € 11,06) en Sun Rise Men 125 ml € 51,06 (showergel 150 ml € 11,06). En dat is niet echt duur. En dat is de richtlijn. Een stuntende (web)winkel kan volgens mij nog wel aan de prijs gaan sleutelen. Ik zie zo net bij http://www.douglas.nl: Sun Rise voor € 36,95, de showergel voor € 9,95.

Blijf me ondertussen wel verbazen over het feit dat zoveel merken nog steeds ‘gaan voor’ zomergeuren; ik dacht zelf dat de consument nu wel een beetje ‘uitgegeurzomerd’ is, want veel geparfumeerde zomerdromen die als uitgangspunt dienen zijn van zichzelf al zomers genoeg. Sun (1989) and Sun Men (2002) van Jil Sander helemaal.

What’s in a name… om maar weer eens een cliché te gebruiken. Nu dan, om nog wat extra zomergeurclichés te noemen: ‘Sun Rise en Sun Rise Men nemen je mee naar het begin van een perfecte zomerdag… stel je het aanbreken van de dag over de zee voor. Zie hoe de golven zijn getint met de roze gloed van de opkomende zon die geleidelijk goud worden naarmate zijn stralen ‘groeien’ en warmer worden. Ervaar dat heerlijke gevoel van ‘even weg zijn’, de opwinding die het ‘genieten van het moment’ met zich meebrengt’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE TIAREDe (onbekende) neuzen zullen met deze geen prijs in de wacht slepen en misschien wensen ze daarom wel anoniem te blijven, want zowel Sun Rise voor haar als Sun Rise voor hem zijn veel beproefde variaties op populaire parfumthema’s.

De vrouwelijke versie is exotisch en aangenaam klassiek van opbouw. Na een fris bergamotbriesje, waan je je met een beetje fantasie op een strand in tropische contreien. Want in het vakantieoord waar je verblijft, snuif je de zachtzwoele sensaties op van tiaré (foto) en ylang-ylang die samen een beetje een kokosachtige noot verspreiden, terwijl jasmijn het koppige karakter van deze bloemen versterkt.

De ‘coconut-feel’ wordt in de basis versterkt door rumachtig tonkaboon die garandeert dat de musk geen harde en cleane, maar eerder zachte finish maakt. En ondertussen wiegen de golven van de zee, want de geur houdt een luchtige, aqua-achtige toets.

En daar opent de Sun Rise Men ook mee, maar dan anders: groen-bitter en tegelijkertijd fris-kruidig kardemon koppelt zich aan de klassieke cologne-noot van oranjebloesem die een moderne wending krijgt door de bite van groene appel (denk Granny Smith).

En toch word je loom, val je in slaap op het strand doordat de golven amber, benzoïne, patchoeli en vanille laten aanspoelen die je voeten kietelen. Je draait je nog eens om – sunny side up! – geniet van deze zwoele golfslag, pakt de hand van je vriendin die al een tijdje ‘afwezig’ is genietend van haar Sun Rise.

RUIK&VERGELIJK

Dit jaar steekt één geur met kop en schouder boven alle zomersensuele wel of niet limited editions uit. Het komt van de maquillagelijn die dertig jaar geleden een soort van revolutie veroorzaakte in de cosmeticabranche. En dat wordt gevierd met een jubileumgeur:

Guerlain Terracotta Le Parfum (2014)

TERRACOTTA LE PARFUM

XJ17/17 HOMME, 17/17 ELLE XERJOFF

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 24, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET E, GEURENALFABET H, NICHE, PORTET. Een reactie plaatsen

KLASSIEK-RUIG LEER VOOR HEM

BOTERZACHT ‘FRAMBOOSSUÈDE’ VOOR HAAR

Jaar van lancering: 2007

Laatst aangepast: 24/04/14

Neus: onbekend

Concept & realisatie: Sergio Momo

FEMME XERJOFF FLACON Ik realiseer me het elke dag: loop hopeloos achter. Wat het beschrijven van parfumhuizen dan. Om depri van te worden. Natuurlijk had ik ‘lang geleden’ al van Xerjoff gehoord, maar de enorme collectie opgebouwd uit vier lijnen – Casamorati, Shooting Stars, Oud Stars, XJ 17/17 – telt bij elkaar toch, volgens http://www.fragrantica.com dan, maar liefst 59 geuren. U leest het goed: 59 geuren! En dan te bedenken dat het huis pas in 2004 werd opgericht. Welke in hemelsnaam te kiezen ter introductie?

We doen niet moeilijk: de geur die Sergio Momo, de oprichter, als zijn favoriet beschouwd, tevens zijn debuut is en wordt ‘gedreven’ door een van mijn ‘fetish-ingrediënten’: leer. Homme dus. Hoort thuis in de XJ 17/7-collectie, de lijn waarmee Momo zijn persoonlijke artistieke voorkeuren zonder beperkingen olfactorisch kan uiten.

Dat ziet hij zo: ‘Kwaliteit is nooit toeval; is altijd het resultaat van een serieuze intentie, oprechte poging, intelligente sturing and talentvolle uitwerking. Het vertegenwoordigt de juiste keuze uit talloze mogelijkheden’. Maar waarom begon hij zijn huis, dat zijn naam trouwens ‘dankt’ aan zijn Kroatische grootmoeder die Sergio altijd Sir-Joff noemde?

De reden klinkt maar al te bekend in de oren, want voor veel nieuwe en oude huizen (voor laatsten met terugwerkende kracht weliswaar) vormt dit eveneens het leitmotiv: ‘Ik wou niet zo maar de zoveelste parfumlijn creëren. Ik wou iets anders; teruggaan naar de tijd toen parfum nog een individuele keuze was, toen flacons even artistiek waren als de inhoud, toen er nog niet werd ingeleverd op kwaliteit en grondstoffen. Ik wist dat ik het kon en hiermee voor de consument van vandaag de geschiedenis van de artistieke parfumkunst kon terugbrengen’.

HOMME XERJOFF FLACONSergio Momo over XJ 17/17 Homme: ‘Heeft een speciale plek in mijn hart omdat het mijn meest duidelijke statement is. Omdat het mijn eerste geur was, was het tevens een risico. Ik had namelijk voor een mainstreamgeur kunnen kiezen. Maar daar maak je geen statement mee. Homme mag dan niet voor iedereen zijn, het is wel een leergeur waarvan ik geloof dat die ontbrak in het huidige aanbod’.

Verder lees ik op de homesite: ‘Eenvoudig en sterk, toch even extravagant als een Cubaanse sigaar genoten achter het stuur van een Aston Martin. Homme presenteert het parfum van leer. Homme’s leer is droog, maar toch soepel, lichtjes verzacht door iris en roos, het leer van een oud zadel of een fijnleren tas. Homme is luxe en mannelijkheid’.

In Elle speelt leer ook de hoofdrol, maar is meer suède. Volgens de homesite onderkent het de complexiteit van de vrouw – zowel zoet als jeugdig, zowel krachtig als vrouwelijk. Elle is angstloos én gevoelig, gemaakt voor de hedendaagse Diana’. Niet de ‘People’s Princess’, maar de godin van de jacht. Voor ik het vergeet: de doppen van de flacons van zijn geïnspireerd op… raad eens… nog een keer goed kijken… de hoofddracht van farao’s.

En dat heeft natuurlijk een reden: in de geboortestad van Sergio Momo (Turijn) bevindt zich het Museo Egizio dat naast Caïro de grootste collectie oud-Egytische artefacten ter wereld in zijn collectie heeft.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Als ik de ingrediënten hardop zeg, dan verschijnt de geur vanzelf in mijn gedachten. Homme is klassiek leer, Homme is ouderwets leer, Homme is vintage-leer. En mooi uitgevoerd: want eerst een frisgroene explosie van citrusnoten en kruiden vermengd met zonnig lavendel waaruit één kruid tevoorschijn komt dat eigenlijk geassocieerd wordt met een kruidige leergeur: kruidnagel.

De warm-houtige en pikant-zoete noten prikkelen de bloem die eigenlijk niet in een klassieke leergeur mag ontbreken: de koppige en sensuele ylang-ylang. Deze ‘bloem der bloemen’ heeft het vermogen een leernoot souplesse en sensualiteit te geven zonder dat het suède wordt. En dat wordt de leer dus in de basis ook niet, mede door het feit dat het ruige karakter ervan wordt gelardeerd met hout en pittig en aards vetiver. De roos en iris in het hart, pik ik er niet echt uit, die verbergen zich waarschijnlijk achter de ylang-ylang.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE CUIRElle vind ik, tot mijn grote verbazing, meer interessant omdat de compositie iets doet wat zelden met andere geuren met een duidelijke framboosnoot gebeurt: het blijft ver verwijderd van de platte kermissuikerspinzoetheid (ja één woord). Nog steeds zoet, maar getemperd door de bloemen in het hart – een klassiek-elegantie combinatie van roos en jasmijn. Mooi gedaan. Nog mooier: de iris die achter deze bloemen verschijnt.

Die is ‘vet’, boter- en vanille-achtig en geeft in combinatie met patchoeli een cacao-achtige noot prijs (zonder al te gourmand te worden) waarin de leernoot zich sierlijk nestelt, zich getemperd ziet en zacht als suède wordt zonder dat de framboos uit het zicht verdwijnt. Eigenlijk is Elle een fruitige chypre, dan wel neo-chypre (tegenwoordig ook wel ‘floralchouli’ genoemd).

RUIK&VERGELIJK

Moet me wel van het hart: ik vind de prijs nogal aan de pittige kant: rond de € 530,00 voor 100 ml eau de parfum… En: wat Sergio Momo beweert, klopt natuurlijk niet wat leergeuren betreft. Die waren ook voor Homme in de niche-parfumerie verscheen al te koop.

Knize Ten Knize Ten (1924)

Etro Gomma (1989)

Serge Lutens Cuir Mauresque (1998)

Parfum d’Empire Cuir Ottoman (2006)

Nog meer rood fruit en framboos in een nichegeur, én geslaagd:

Jo Malone Pomegrate Noir (2005)

Etat Libre Orange Encens et Bubblegum (2006)

Heeley Bubblegum Chic (2011)

XERJOFF MOOD

FAHRENHEIT LE PARFUM DIOR

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 23, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET F, NICHE IN DE PARFUMERIEKETEN. Getagd: . Een reactie plaatsen

FAHRENHEIT VERKENT NIEUW TERRITORIUM

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 23/04/14

Neus: François Demachy

JAMES ROSENQUIST BRIGHTER THAN THE SUNNooit geweten dat Fahrenheit (1988) – voor mij een stoere viooltjesgeur met diep- en zachtzinnige accenten – is geïnspireerd op twee schilderijen van de Amerikaanse popart-kunstenaar James Rosenquist: Fahrenheit 1982 (uit hetzelfde jaar) en Brighter than the Sun uit 1961 (zie bovenstaande afbeelding). In mijn beleving communiceerde de geur een nieuwe boodschap door met voor de parfumwereld ongewone begrippen, nieuwe stemmingen en beelden op te roepen. Fahrenheit als symbool voor een vlucht, voor een ‘verlangen naar elders.

Ook nieuw voor mij: de compositie dankt zijn krachtige noot aan het toeval. Het verhaal gaat dat uit een parfumvat achtergelaten op een binnenplaats waar licht en lucht vrij spel hadden, plotseling een onverwachte geur opsteeg waarvan de kracht en schoonheid onmiddellijk werk herkend, vervolgens geanalyseerd en gereproduceerd: de signatuur van Fahrenheit was geboren.

FAHRENHEIT LE PARFUM DIOR BOTTLEIk geloof het niet, want in 1988 was de parfumindustrie al zo geprofessionaliseerd, geperfectioneerd en hightech en ‘laboratorium’ geworden, dat een vat gewoon niet meer ‘ambachtelijk-toevallig’ achtergelaten kon worden…

Nee, dat toeval was eigenlijk een bewuste keuze van de neus: met een zoetige bloemengeur ondersteund door een stevige basis een nieuwe definitie van mannelijkheid geven. Nou, moet het niet gekker worden. Maar wordt het toch: ook de flacon was het resultaat van een onverwacht avontuur. De beroemde, vervloeiende roodtinten ontstonden toen het glas plotseling afkoelde. Zou het echt?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

En al deze toevallige omstandigheden ter introductie van een nieuwe variatie: Fahrenheit Le Parfum die – ik schrijf het maar direct – erg goed is. Niche in de parfumerieketen. François Demachy omschrijft deze verfijning als volgt: ‘Ik wilde van de heel uitgesproken creatie die Fahrenheit is geen karikatuur maken. Daarom heb ik aan de oorspronkelijke compositie elementen toegevoegd die de geschiedenis verrijken en zijn atypsiche persoonlijkheid onderstrepen’.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE KOMIJNMet een wonderlijke uitwerking, want je ruikt deze ‘oersignatuur’ wel én niet. Het is geen echo en geen ‘herinnering aan’ geworden. Je kunt eerder stellen dat in Fahrenheit Le Parfum meer levenservaring zit en op een subtiele manier nu hippe ‘niche-ingediënten’ laat samenkomen, vooral na de opening van zoete mandarijn. Want dan ruik je een boeiende droogpoederige noot met sensueel-zoete nasleep.

Ofwel, koriander en komijn (foto) vermengd met rum. Die maken de oorspronkelijke bloemennoot (verlevendigd met viooltjesblad) donkerder, meer omfloerst. En tegelijkertijd neem je de leernoot van Fahrenheit waar die nu alleen meer uitgediept is en door de vanille meer suède wordt.

Het vreemde of verrassende aan Fahrenheit Le Parfum is dat het ‘totaalpakket’ in één keer vrij lijkt te komen, om daarna als het ware top, hart en basis ‘zoals het hoort’ te openbaren.

RUIK&VERGELIJK

Interessant om te zien dat de industrie parfum voor mannen anders interpreteert dan voor vrouwen. Met dien verstande dat tegenwoordig nog nauwelijks parfumextracten worden gemaakt en die zijn dan een intense, ‘absolute’ versie van de eau de toilette of eau de parfum.

Parfumversies van – meestal klassieke -mannengeuren, zijn meestal een nieuwe kijk op de compositie, verrijkt met de technische inzichten en mogelijkheden van ‘nu’. De structuur blijft hetzelfde, maar die wordt geïntensiveerd waardoor een voller, dieper en meer volwassen effect ontstaat. Met dien verstande dat je bij mannen parfum moet lezen als eau de parfum.

Guerlain Habit Rouge L’Extrait (2008)

Azzaro Pour Homme L’Elixir (2009)

Hermès Terre Le Parfum (2009)

Giorgio Armani Acqua di Giò di Essenza Pour Homme (2012)

Givenchy – Le Parfum Couture – Pi Leather Edition (2012)

Yves Saint Laurent La Nuit de L’Homme Parfum (2012)

Yves Saint Laurent L’Homme Parfum Intense (2013)

Deze ‘vergeten’ klassiekers – ik beperk met tot drie – mogen van mij ook wel een doorstart op parfumbasis krijgen:

Dior Jules (1978)

Chanel Antaeus (1981)

Versace L’Homme (1984)

FAHRENHEIT LE PARFUM DIOR MOOD

BRIGHT CRYSTAL ABSOLU VERSACE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 22, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET B. Een reactie plaatsen

‘IN HARMONIE MET DE GLAMOUR VAN VERSACE’

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 22/04/14

Neus: Alberto Morillas

Ambassadrice: Candice Swanepoel

Fotografie: Mario Testino

BRIGHT CRYSTAL ABSOLU VERSACE MODELNiet verder vertellen: Donatella Versace gebruikt de geuren die onder haar familienaam op de markt verschijnen niet privé. Ze schijnt, heb ik van horen en zeggen, een landgenoot te hebben, een kunstenaar, een ‘parfumdruïde’ die voor haar parfums op maat maakt… Is deze roddel erg als het echt waar blijkt te zijn? Nee, want van Donatella zegt ‘men’ ook dat ze alleen van parfums houdt die hout snijden, die een enorm geurspoor trekken. Als zij ergens binnenkomt, dan snelt haar parfum haar heel ver vooruit, vertrekt een paar uur van tevoren.

Nou, en dat is niet het effect van de gemiddelde Versace-geur, van de gemiddelde parfumerieketengeur in het algemeen. Het is – uitzonderingen daargelaten – allemaal licht, transparant frisfruitig bloemenplezier met een witte musk-finish. Echt intens en echt meeslepend wordt het steeds minder… En wat zou jij doen als je op je spaarrekening enkele miljarden hebt staan?

BRIGHT CRYSTAL ABSOLU VERSACE FLACON

Toch is ze haar ‘parfums voor het volk’-visie enigszins aan het bijsturen. Na de dertien geuren die onder haar auspiciën sinds het overlijden van haar broer in 1997 verschenen, kiest ze sinds vorig jaar voor een soort van inhoudelijke opwaardering. Waarvan getuigen: Pour Homme Oud (2013), Pour Femme Oud Oriental (2014), het trio Gianni Versace Couture (2014) én een intense versie van een de populairste geuren van het huis: Bright Crystal.

Het kan niet anders: Donatella moet deze geur ook gewoon lekker vinden, want bijna iedereen vindt deze geur lekker. Niet alleen – ik gok, miljoenen – vrouwelijke consumenten. Ook ingewijden, mensen in de parfumbusiness met verstand van zaken.

De reden: het is een perfecte, hedendaagse vertaling van kristalhelder water. Fris, fruitig, klaterend; bloemen die speels over een cascade al spartelend de basis bereiken die ‘schoongewassen sensueel’ is door witte musk, wit hout en andere ‘geklaarde’ ingrediënten die diepte aan een compositie moeten geven.

Maar dat is voor ‘La Donnatella’ te licht, vandaar wellicht Bright Crystal Absolu. Het effect: ‘Nu nog innemender vanwege de langere tijd dat het huid van de vrouw omhult die haar vrouwelijkheid toevertrouwd aan de tijdloze, verleidelijke kracht van Bright Crystal in harmonie met de glamour van Versace’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ROZE PIOENMet een beetje fantasie de kleur van de flacon. Met andere woorden een ‘shocking pink’-versie van het heldere kristalwater door een sterker accent op het rode fruit en de pioenroos-framboosmelange in het hart.

Dus nog meer granaatappel in de opening die nog zoet-wranger en nog frisser ruikt door yuzu die drijft op een ijskoud waterakkoord. De pioenroos (foto) wordt wederom geflankeerd door nog meer waterachtige lotus, nog meer fris-bloemige magnolia en krijgt een nog fruitiger aura door nog meer framboos.

Ik vermoed ook een hedione-injectie gezien het zonnig-heldere effect dat dit boeket heeft. De afronding is minder sensueel dan gehoopt, want de witte musk – nu ondersteund door ‘plantaardig’ amber en balsemachtig acajou-hout – is eerder katoenzacht dan dierlijk, ‘Donnatella’-achtig vilein. Maar heeft gelukkig geen laundry-effect. Terzijde: vaak levert rood fruit plus bloemen plus witte musk een eendimensionale girly-girly-geur op. Bij Bright Crystal Absolu is dat absoluut niet het geval.

RUIK&VERGELIJK

Mag Donnatella Versace van mij ook wel doen: een opgewaardeerde, absolute versie van:

Versace Versense (2009)

BRIGHT CRYSTAL ABSOLU VERSACE LOGO

VELVET ORCHID TOM FORD

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 21, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET V, NICHE IN DE PARFUMERIEKETEN. Getagd: , . Een reactie plaatsen

ÜBER ALLES: ÜBER-SENSUEEL, ÜBER-VROUWELIJK

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 24/04/14

Neus: Calice Becker, Antoine Maisondieu, Shyamala Masiondieu, Yann Vasnier

Concept & realisatie: Tom Ford

VELVET ORCHID TOM FORD FLACON

Ik doe een voorspelling: pas over 25 jaar zal men de bijzonderheid pas echt inzien van Tom Fords premièreparfum Black Orchid. Want de meesterstylist deed in 2006 precies wat je volgens mij met een debuut in het topsegment moet doen: eerst verbijsteren door een visuele dwingende overdrive, vervolgens – als de verbazing is ingedaald – verwonderend constateren dat de geur zelf eigenlijk even onontkoombaar is.

En – je zou het bijna vergeten – aangenaam anders en – je zou het bijna vergeten – een perfecte vertaling van Fords visie op schoonheid en glamour. Waarom pas over 25 jaar? Het antwoord is simpel: Ford is een beetje aan het doordraaien wat geuren betreft. Daar kun je bijna als consument en recensent niet tegenop ruiken. Too much. Dan nog een ander probleem: bijna al zijn parfums schitteren en stellen zich aan (positief in dit geval).

Met name zijn Private Collection. Zitten meesterwerken tussen, maar juist door deze kwantitatieve overrompeling realiseer je je dat niet altijd. Heb je geen tijd voor. Voor je het weet staan er weer nieuwe op het schap die je wilt, nee moet ruiken. Zoals nu Tabacco Oud en Oud Fleur (beide 2013) waarmee ook Tom ford de oud-hype in stand blijft houden, en: Velvet Orchid.

Je hoeft maar even aan de laatste ruiken en je herkent direct de signatuur van Black Orchid, alleen meer ‘lush’, bloemiger, minder hout-kruidiger en dus – als je wilt – meer toegankelijk. Maar echt makkelijk is de geur ook niet. Geen crowdpleaser. Het boeket onthult zich langzaam, wordt laag na laag opgebouwd, ingrediënten verschijnen ‘trapsgewijs’, maar dat weerhoudt ze niet om met elkaar te spelen, elkaar uit te dagen.

En als je alles in je hebt opgenomen – geuren van Tom Ford moet je je eigen maken en daar gaat wat tijd over heen – en Velvet Orchid uiteindelijk begrijpt, ook dan blijft de geur raadselachtig en mysterieus in de zin van onverklaarbaar, niet in de zin van parfumcliché. Voor mij het kenmerk van excellentie.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

SONY DSCVelvet Orchid transformeert Black Orchid van een houtig-kruidig parfum naar een oosters-sensuele, fluweelzachte bloemengeur. Het verbaast me niet dat vier neuzen aan de totstandkoming hebben gewerkt. Want dit parfum – codewoord: ultravrouwelijk – levert als het ware drie diepe geurgolven op – top, hart, basis – die eigenlijk afzonderlijke parfums vormen terwijl je het karakter van Black Orchid toch direct waarneemt.

De eerste golf: Italiaanse bergamot en mandarijn maken een aureool van ongekend zuivere frisheid waarin zich een suikerzoete bloemige noot (op basis van rum- en honingextract) bevindt die geleidelijk aan bloemiger en zachter wordt… Het effect aldus Tom Ford: een suggestie van sensueel huid-op-huidcontact. De tweede golf: het idee van een fluwelen orchidee dat het huidgevoel moet versterken. Hiervoor werd jasmijnabsoluut en rozenessence vermengd met Cattleya leopoldII (verkregen via Scent Trek). En dat is dus een ‘fuchsia-orchidee’ (foto) uit de bossen aan de Zuid-Braziliaanse kust (en bij bijna elke exotische plantenzaak te koop) waarvan het parfum door de American Orchid Society wordt omschreven als een ‘strong spicy fragrance that can be described best as smelling like bubblegum’ die wordt vervlochten met Black Orchid-akkoord.

Twee keer een fantasiebloem die samen een zwoelbloemige sfeer oproepen met een chique gourmandrafeltje dat wordt versterkt door het poeder-vanille-amandelachtige heliotroop. Mooi is dat deze zoetigheid wordt ‘gecompenseerd’ door een meer friszwoele, transparante bloemencombi van magnolia, narcis en – de door mevrouw S. Witteman zo vervloekte – hyacint.

De laatste golf van Perubalsem, cistus labdanum, sandelhout en vanille verpakt in mirre en ‘ruwe suède’ (contradictio in terminis volgens mij) zorgt dat deze bloemenweelde ondergaat in een sensuele, animale en licht vileine warmte die het huid-op-huidcontact optimaal laat werken. Wat mij betreft had de basis wat intenser gemogen met meer nadruk op Perusbalsem en suède. Maar een parfumextract is nog niet verschenen. Dus…

RUIK&VERGELIJK

Wat blijkt: van alle Tom Ford-geuren haalt Black Orchid de meeste omzet. Wat blijkt: Black Orchid wordt ook door heel veel mannen gekocht. Wat blijkt: Tom Ford wil dat nu hetzelfde gebeurt met Velvet Orchid. De omzet dan. On verra.

Tom Ford Black Orchid (2006)

VELVET ORCHID TOM FORD DETAIL

CÉDRAT ENIVRANT ATELIER COLOGNE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 20, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET C. Getagd: . Een reactie plaatsen

COCKTAIL TIME, COLOGNE TIME

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 20/04/14

Neus: Ralf Schwieger

Concept & realisatie: Christophe Cervasel, Sylvie Ganter

CÉDRAT ENIVRANT ATELIER COLOGNE MOODDe gemiddelde eau de cologne-fan zal niet direct het verschil ruiken tussen een pure berganot-, citrus-, grapefruit-, neroli of cedraatcologne (laatste ‘bij ons’ meer bekend als sukadecitroen). Want de over all indruk is hetzelfde: een instant hesperide-frisheid met een bite die je in verleiding brengt de flacon aan je mond te zetten. Meng je bovenstaande vruchten met zijn exotische familielid – limoen – dan kom je al snel in de buurt van een cocktail. Dat ruik (en proef je bijna) in Cédrat Enivrant. Ofwel, dronkenmakende sukade…

Moet natuurlijk weer een sfeertje bij van Atelier Cologne. Dus: ‘Toen de zon onderging op het strand waren ze weer allemaal samen. Vol van emotie konden ze niet stoppen met praten. Was het werkelijk zo lang geleden? Ze deelden vele herinneringen én French 75s met tranen van het lachen in hun ogen. Ging deze nacht maar nooit meer voorbij… De zon kwam op – het was een sprankelend moment van absolute vriendschap’.

Nou, ik had er graag willen bij willen zijn, om te checken of het allemaal wel zo gezelli is gebleven. Want ‘drank maakt meer kapot dan je lief is’ en kan een leuke avond zo maar in een neerwaartse spiraal brengen. Men neme French 75s – een in 1915 in Parijs uitgevonden cocktail op basis van gin, champagne, citroensap en suiker – is zo’n ‘instinkertje’.

Want net zoals zoveel andere cocktails merk je het eigenlijk niet dat je zo veel meer dan een vruchtenlimonde drinkt. Voor je het weet praat je met dubbele tong, flap je er uit wat je onder normale, nuchtere omstandigheden netjes voor je had gehouden. ‘Weet je Christophe, weet je Sylvie… ?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

CÉDRAT ENIVRANT ATELIER COLOGNE FLACONHet overrompelende aroma komt je tegemoet zodra je Cédrat Enivrant opendoet. Als je ervan houdt, dan bof je. Met andere woorden: een hele klassieke cologne met zogenaamd cocktail-effect.

Scherp, fris, ‘klaterend’, levenslust bevorderend en nèt even anders doordat de traditionele frisbloemige bergamot (Calabrië) wordt gemixed met de meer scherpzoete limoen (Mexico) en de vrucht die zijn naam ‘geeft’ aan deze cologne: cedraat (Marokko – zie foto onder).

Deze zoetige citrusfrisheid krijgt een mooi groene noot met munt (China) en basilicum (Egypte), en een lichtkruidige ondertoon door jeneverbes (Macedonië). Het hierdoor ontstane effect: niet zo zeer French 75s maar meer een mojito-cocktail. De zoetigheid van de citrusvruchten en de munt wordt versterkt door tonkaboon.

De vetiver (Haiti) die je goed op de achtergrond waarneemt geeft deze cologne een zekere standvastigheid, terwijl elemihars (Philippijnen) een dito zachtheid en warmte geeft. Mooi gedaan, met zuivere ingrediënten, maar zoals het hoort bij een cologne – geleverd in eau de parfum-concentratie – ongecompliceerd en verkwikkend geurgenot.

RUIK&VERGELIJK

‘Hé, jij ook hier? Wat wil je drinken?’

Creed Virgin Island Water (2007)

L’Artisan Parfumeur Batacuda (2011)

Guerlain – Aqua Allegoria – Limon Verde (2013)

Nog meer cedraatappel vermengd met andere citrusvruchten:

Guerlain Eau de Fleurs de Cédrat (1920)

Annick Goutal Eau d’Hadrien (1981)

Roger & Gallet Cédrat (2007)

Mancera Cédrat Boisé (2012)

CEDRAAT

FATE AMOUAGE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 19, 2014
Geplaatst in: GEURENALFABET F, NICHE. Getagd: , , , . Een reactie plaatsen

TWEE ‘FATALE’ PRACHTPARFUMS

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 19/04/14

Neus: Dorothée Piot, Karine Vinchon-Spehner,

Concept & realisatie: Christopher Chong

Mij wordt niet geheel duidelijk of dit geurduo de laatste in de reeks is die met Reflection in 2007 begon. Als je het volgende leest, ga je het vermoeden: ‘In the final creation that expresses the end of the first cycle of the Amouage narrative, Fate explores the uncertainty of the future and the universal principal by which the order of things is inescapably prescribed’.

Typisch Christopher Chong. Hij zet graag een quasi-filosofische en quasi-diepzinnige boom op over het leven dat wij met zijn allen op deze aarde leven, laten leven en niet laten leven. Fate is erg op de persoon (gebruiker) gericht, minder op zijn plaats in het universum. Bovenstaande boodschap in ‘Jip en Janneke’-taal: wat je ook doet, je kunt je (nood)lot niet ontlopen. Want ‘ergens’ staat het al geschreven, of om meer Chong-dramatiek te gebruiken, in marmer gehouwen.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE FATE AMOUAGE MOOD2Klinkt bij elkaar allemaal nogal dreigend en fatalistisch. Je vraagt je af hoe een neus dit in hemelsnaam in een geur kan omzetten, want deze twee Fate-geuren kunnen volgens mij niet ‘berustend’ en harmonieus eindigen. Want het noodlot dat boven ons hangt heeft iets dramatisch. Je moet onrust ruiken en twijfel. Wel prettig volgens mij: je hoeft je als neus niet in te houden, Christopher Chong geeft je de vrije hand, zolang je je werktuig maar op zijn scherpst zet.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

In ieder geval al in the pocket voor Amouage: Luca Turin gaf Fate voor de vrouw in zijn classificatie vijf sterren en omschreef deze oosterse chypre als een hemels oriëntaals meesterwerk. Ik ga hier ver in mee. Alleen: vind de geur alleen niet echt oosters in de zin van geografische plaatsbepaling. Eerder een prachtige, beetje animale variatie op de klassieke Europese chypre. En: de geur heeft dus inderdaad iets onrustigs, chaotisch – je weet de uitkomst niet, je bevroedt het ene (narcis!), hoopt op het andere (bevergeil!)…

Het lijkt of de elementen (geurmoleculen) in gevecht zijn met elkaar, elkaar niet de kans geven de meeste aandacht op te eisen. Dat gebeurt in drie fasen. De opening: alsof Dorothée Piot achteloos een emmer leeggooit met bergamot, kaneel en peper. Ruik je eerst allemaal door elkaar om geleidelijk tot rust te komen in een fris-pittige zoetheid die vol verwachting ‘toekijkt’ hoe de bloemen in het hart – fase twee – met elkaar aan de haal gaan: de zoete roos, de sensuele jasmijn en de lekker ‘geel-geile’ narcis.

NARCISLekker om de nacis weer eens te ruiken en om te ervaren hoe ze de klassieke roosjasmijn-combinatie voorziet van een vol-glad sensueel, bijna zweterig accent. De narcis wint het voor mij. En die kijkt toe – terwijl wierook, het fetish-ingrediënt van Amouage om haar kringelt – hoe Piot de overvolle basis in ruzie laat uitbarsten.

Twee partijen: cistus labdanum en vanille versus castoreum, patchoeli, eikenmos en leer. Soort van rugbywedstrijd met als aanvallers de sensuele harsen, met als verdedigers het dierlijke chypre-kwartet. De uitkomst is eigenlijk onvoorspelbaar: het blijft allemaal over elkaar heen buitelen voor uiteindelijk (op mijn huid) cistus labdanum en castoreum lijken te winnen – terwijl ik even later toch weer de mos-leercombinatie waarneem. Eén accent blijft gelukkig present: de narcis die blijf je ruiken terwijl ze langzaam smelt in de harsen, terwijl de bever zijn lokstof op haar achterlaat.

Ik kwam op beautyjournaal.nl een test tegen van Fate voor de vrouw geschreven door Judy – gezellig zonder achternaam – en vroeg me af wat het doel was? De consument inlichten door de verkeerde neus te vermelden? Door fonetische hulp te geven: spreek uit als ‘faith’? Niet dus: spreek uit als ‘feetd’. Er is een verschil tussen noodloot en vertrouwen. Door niet verder te komen dan alle oosterse parfumsprookjes-clichés door elkaar te schudden… en te eindigen met dat de geur bovenaan haar verlanglijstje staat. Is dit nou beauty with brains of beauty brainless…

Fate voor de man is een kruidig-zwoel elixer met heel veel wierook die op een elegant-ruwe wijze zijn droog-houtige en (in dit geval) beetje zoetige noten verspreidt. Alle ingrediënten zijn heftig gedoseerd, maar zonder ‘right in the face’-effect, want de geur is het tegenovergestelde van hard en scherp. Noem het zalvend. In de opening wel een full blown alsem (foto) die een beetje wordt gekieteld door mandarijn en gember. Mooi is de toevoeging van het droog-kruidige komijn en saffraan die de kerriebloem (immortelle) in het hart minder gourmand maakt.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE ALSEMZoet blijft het wel door roos en lavendel in het hart en ondanks de strakke houtnoot (sandel-en cederhout) in de basis. Dat komt doordat Fate voor de man in de basis even rijk en even vol is als Fate voor de vrouw. Een aangename zoethout-noot die mooi opgaat in de kerriebloem en verrijkt en verdiept wordt door cistus labdanum, copahu-balsem, tonkaboon en musk.

Hierdoor is het effect minder chaotisch, bereikt de geur zijn ‘einddoel’ meer vanzelfsprekend, is op een gegeven moment klaar. Een opvallend ‘bij-effect’: de groen-kruidige noot in de opening opgeteld met de zoet-zwoele basis heeft iets vegetaals – Marmite spookt door mijn hoofd.

RUIK&VERGELIJK

Ben het Fate-duo al een paar weken aan het testen… er gebeurt zoveel. Moeilijk om gelijkgestemde kompanen te vinden. Maar wil je narcis als ‘stormtrooper’ van een bloemenparfum ontdekken, ruik ook eens aan:

Parfums de Nicolaï Le Temps d’une Fête (2006)

Tom Ford – Jardin Noir – Jonquille de Nuit (2012)

L’Occitane – La Collection de Grasse – Vanille Narcisse (2013)

En voor de man: de ene wierookgeur is de andere niet, ook bij Amouage. Kun je ervaren met:

Amouage Tribute (2008)

Amouage Interlude Man (2013)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE FATE AMOUAGE MOOD