FLUWEELHOUT MET RUW-ROKERIGE NUANCES
Jaar van lancering: 2018
Laatst aangepast: Vaderdag 2018
Neus: Olivier Polge
Ik krijg net van Facebook te horen dat mijn volgers al een tijdje niets van me vernomen hebben. Ja, jeetje, gewoon te drukdoende met het klassieke ‘brood-op-de-plank’- verdienmodel. En dan is er ook nog zoiets als elderly flower-siroop en kersenjam maken. Nou wil het toeval dat ik vandaag er tijdens het strijken – het nieuwe onthaasten – aan zat te denken. Werd er gisteravond ook nog aan herinnerd. Zag de commercial van Bleu de Chanelop televisie: moet je mooi vinden (ik meende David Bowie op de achtergrond te herkennen. Starman… zou dat de symboliek zijn?)
Is het ook, maar eigenlijk wat zonde van het geld. Het over de geur zelf hebben, dat doet de ‘sprookjesboodschap’ niet. Daar gaat het om niet om (en hoe leg je dat in hemelsnaam op televisie uit in een paar seconden? Ik heb wel wat opties by the way). Wat telt is sfeertje scheppen, mooi verhaal vertellen. In dit geval: het cliché-narratief van een ontmoeting, verliefd worden en dan niet in het bed maar in een groot zessterrenzwembad eindigen.
Waarom gisteravond en de hele week daarvoor waarschijnlijk deze promotie (ik kijk weinig tv)? Tis Vaderdag. Samen met Moederdag (en de feestdagen) de drie omzethoogtepunten voor de parfumerie. Als je er over nadenkt: toch maar weer een mooi staaltje van ‘bevestigend’ relationship profiling. En denk even verder: de handel laat heel wat kassagerinkel liggen. Oomdag (voor die zelf geen kinderen op de wereld ‘hebben gezet’), Tantedag, Neefdag (idem), nichtdag, Vrijgezellendag (voor de wel en niet happy singles), Buurmandag (idem), Buurvrouwdag.
Nog niet meegenomen: seksuele voorkeuren – Heterodag, Homodag, Lesbiennedag, Bi-dag, Gendertransitiondag. Want, laten we wezen: we zijn constant op zoek naar momenten om ‘het leven te vieren’, om stil te staan bij speciale momenten die het leven waard maken om te leven. Gaat trouwens wel erg ver tegenwoordig. Er wordt inmiddels ook heel veel feest gevierd wanneer mensen op wereldreis gaan, er wordt nog meer feest gevierd wanneer die mensen terugkomen.
‘Geurengoeroe what’s your point?’ Ja, goede vraag. Het antwoord misschien: ik ben nog steeds aan het bijkomen van mijn recente bezoek aan New York en werd overdonderd door het hinderlijke gedrag in Saks 5th Avenue, Macy’s en Bendorf & Goodman van de beauty assistants. Een rustig verkennen van de diverse beautycounters is er niet meer bij (opvallend: het personeel van Sephora deed daar niet aan mee). Voor je het weet heb je een zwerm van zoemende, bedreigende bijen om je die je – zonder enig teken van duidelijke interesse te hebben getoond – met flacon in aanslag je opdringerig vragen of je… Je fatsoen wordt wel op de proef gesteld.
En guess what – hier is de link – bij de counter van Chanel in Bergdorf Goodman werd ik behandeld ‘zoals het hoort’. Mijn aandacht werd getrokken door een volgens mij tweeliterflacon van Gardénia. Er kwam een vrouw op me af en vertelde me er het een en ander over. Daarna vroeg ze of ik een Chanelfan was. Ja, natuurlijk. We begonnen te praten over Les Exclusifs en toen ‘en passant’, als een toevallig detail, vroeg ze me of ik ook op de hoogte was van de nieuwe Blue de Chanel-variant. Ik zei beleefd van niet, en vervolgens liet ze me, na eerst uitdrukkelijk gevraagd te hebben, de verschillende versies ruiken om te eindigen bij het ‘parfumextract’. Wat een kennis, wat een liefde voor het vak. Ze wist precies uit te leggen, waarom de laatste ‘de essentie van blauw’ vertegenwoordigde. En waarom?
WAT BLEU DE CHANEL PARFUM IK EIGENLIJK?
De uitgebalanceerde compositie. Met dien verstande: verfijnd maar geen ‘niche op de winkelvloer’ zoals af en toe gebeurt met designer-couture fragrances die niet met die bedoeling in de markt zijn gezet, maar je het als het ware als extra krijgt. Want daarvoor is Blue de Chanel Parfum toch ‘te makkelijk’, te comfortabel. Er ook ontbreken krasjes, verbazing.
Maar toch: mooi de zonnige lavendel en friszoete geranium in dit geval ingekapseld door citrusnoten in de opening met al op de achtergrond de houttonen die het karakter bepalen. In dit geval cederhout – zonnig uitgedroogd – dat geleidelijk wordt opgenomen door sandelhout. En in dit geval de echte – want door Chanel in samenwerking met Christophe Sheldrake in Nieuw Caledonië opnieuw letterlijk tot leven gewekt ‘vergeten’ sandelhout. Geeft een prachtige, warme sillage aan het geheel. Zwevend tussen melkachtig en hout, tussen kracht en zacht.
Dat laatste ervaar je als ‘het parfum’ – wat natuurlijk geen extract is maar een edp – langer op je huid zit. Je ruikt een kruidig en zacht hout in talloze nuances – gepeperd, grof, puur natuur. Ik neem hints van wierook en kruidnagel waar, van groen verweerd mos groeiend op een stam. Alsof je een schors van een boombast door je handen fijn wrijft.
En dan, en dan… hoop je dat de man die deze geur – voor wat voor een feestdag dan ook gekregen heeft – de tip krijgt een keer naar een Chanelboetiek te gaan en daar te ruiken aan Sycomore (2008). Dat is voor mijn Chanel & Hout in zijn diepste wezen.
Zoals eerder vermeld volg ik 
Hoe verder ervan verwijderd hoe lichter, poederiger, transparanter en easier to wear geuren over het algemeen zijn geworden. Exemplarisch: vergelijk de irisgeur van Prada (2010) met die van Tiffany & Co (2017), beide gemaakt door Daniela Andries. Het lijkt alsof de laatste een mist van de eerste is. Alles eigen aan iris – van koel, aards, fris tot poederig, bloemig, zonnig – is verdwenen in een verfijnde, omhullende, niet opdringerige en prettig-poederig gestemde muskgeur die richting chique shampoo golft.
Ik ben dus bezig met een artikel over hoe geuren worden gepromoot en verkocht in de Verenigde Staten. Om precies te zijn: New York. Terwijl hiermee bezig, zat een ergernis me constant lastig te vallen in mijn achterhoofd. Een ergernis die in a way voor mij het faillissement van designergeuren illustreert. En wel de nieuwste van Carolina Herrera. Ik heb begrepen dat de ontwerpster nu definitief afscheid van haar huis heeft genomen. Had ze voor mij al eerder mogen doen, en wel op het moment dat haar facelift haar geheel ongeloofwaardig maakte.
Good Girl heet dus de meest recente geur van Herrera. Wat een armoe, wat een lelijkheid, wat een ‘marketing-über-geur’-aanpak. Geen kennismaking waard. De flacon verwacht je eerder in een winkel gelijk de 1-euroshop of Tati in Parijs (waar de marketinglui van Paco Rabanne volgens mij ook inspiratie opdeden voor Invictus).
Het fijne, of het domme zoals je wil, aan clichés: ze kloppen, bevestigen iets van wat je al vermoedde of wist. Zo’n lekkere wat geuren betreft: zon in een flacon. Rijmt ook nog eens. Wordt de laatste jaren volgens mij voornamelijk gebruikt als mensen een glas net ingeschonken rosé voor zich zien – ik ettelijke het afgelopen weekend. Zon in een andere flacon: zeker de nieuwe Blu Mediterraneo. Een aantal recente olfactorische uitstapjes langs de eilanden en de Italiaanse kustlijn van Acqua di Parma zijn aan me voorbijgegaan, maar met Chinotto di Liguria zit ik er weer middenin.
Laatste bevestigt maar weer eens dat in de parfumwereld gourmand nog steeds een van de grootste inspiratiebronnen is. Alleen zie je nu de tendens dat merken kiezen voor ‘gourmand light’. En kun je je bij sommige geuren afvragen of de link echt wel nodig is en of die zonder een bijzonder ‘niche-ingrediënt’ anders geroken zou hebben. Dat geldt dus ook voor Chinotto di Liguria.
Bij Sylvia Witteman denk ik geurtechnisch aan twee dingen. Haar ooit voor mij en vele andere landgenoten nog steeds krenkende omschrijving van de hyacint (in haar 
De notoire RAF-terrorist Andreas Baader gebruikte Pitralon in de jaren zestig en zeventig als aftershave. Had ik wel getuige van willen zijn: hij kocht het aantoonbaar op de vlucht in een apotheek in Frankfurt en liet het later meerdere malen afleveren aan de gevangenis Stuttgart-Stammheim. Ik zeg altijd: ‘Stick to your classics’. En à la Esquire : ‘Style never goes out of date’. Leuk: in 1982 wekt Paul Breitner opzien door in het kader van het WK voetbal mee te doen aan een reclamecampagne voor Pitralon. Hij toucheerde 150.000 DM. Naar toenmalige maatstaven astronomisch. Helaas niet te vinden op Youtube. Wel op ‘oud papier’
(Groot)moeders die vandaag van hun (klein)dochter(s) Cool Water Woman (1996) cadeau krijgen, moeten heel erg gaan twijfelen aan de intenties van (klein)dochter(s)lief – of het moet toevalligerwijs haar favo fragrance zijn. Ici Paris XL loopt nu met deze geur te pronken op abri’s in de stad. Prijs: 100ml net geen € 25,00.
De plant heeft net zoals zoveel leden van de citroenfamilie zijn oorsprong in het huidige Verre Oosten – China, India, Japan – waar de vruchten worden gebruikt als luchtverfrisser en voor het parfumeren van kledij – in ieder geval beter dan wat luchtverfrissersfabrikanten op dit gebied leveren.
Let wel: voor zowel Boeddha’s hand als nachtjasmijn geldt: het wordt niet letterlijk aan de plant onttrokken. Het is eerder een toepassing van de head space-technologie of op het drukken van de juiste knoppen in het parfumlab. Niet de eerste keer trouwens: La Perla, Marc Jacobs en Dior gingen Mugler voor met respectievelijk J’aime la Nuit (2009), Blush Intense (2006) en Addict (2002).
Maar zoals Johan Cruijff zei: eluk nadeel hep sen fooordeel. Of was het nu andersom? In ieder geval: door deze Mugler-normalisering ontstaat er ruimte op de schappen van de ketenparfumerie (die geen interesse toont voor niche) voor een extreem designer/mode/couturelabel bekend bij het grote publiek vanwege hun ondraagbare kleding en ‘bijzondere kijk op het wezen van de vrouw en mode’ (noteerde de modefilosoof bij het aanschouwen al weer de derde collectie van Maison Impossible). Want Mugler, Jean Paul Gaultier en zelfs Viktor & Rolf hebben niet meer de verrassing van het nieuwe; zijn inmiddels onderdeel van de gevestigde, gezapige orde.
Marketing Sheisido Group belde Narciso Rodriguez: ‘Kunnen we zeggen dat jij dit over Narciso Rouge hebt gezegd: ‘Ik wilde de verleidelijke basis van de originele Narciso vesterken. Het is niet alleen sexy, de geur wakkert de passie aan’.’ Dit gesprek is natuurlijk denkbeeldig en het antwoord zal natuurlijk positief zijn geweest. Hij kan niet anders, maar…
GEURENGOEROE 