SOUS LE VENT – IL ETAIT UNE FOIS – GUERLAIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 27, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET S, NICHE, VINTAGE. Een reactie plaatsen

EEN VROUW DIE PARIJS VEROVERDE

DANSEND IN EEN BANANENROKJE

Jaar van lancering: 1933, 2006

Laatst bijgewerkt: 06/06/08

Neus: Jacques Guerlain (foto onder)

‘Model’: Josephine Baker (1906-1975)

Flaconontwerp: Guerlain

Ben je gevoelig voor de Franse taal en je hebt een dichterlijke inborst dan zijn soms maar een paar woorden nodig die je gedachten meevoeren naar een stemming, een sfeer eigenlijk niet onder woorden te brengen. Gaan deze woorden hand in hand met een parfum, dan is het bingo! Alles lijkt samen te komen. Deze harmonie kun je ervaren met een parfum dat Jacques Guerlain in 1933 samenstelde: Sous le Vent. Dat moet wel lekker ruiken! Vrij vertaald, denk je ‘onder de wind‘ en je fantasie kan vertrekken.

Vrij vertaald inderdaad, want letterlijk worden er de benedenwindse eilanden – onder de wind, sous le vent – van de Antillen mee bedoeld die eens tot de Franse koloniën hoorden. Het bekendste eiland in de groep is Réunion, bekend om zijn eersteklas vanille en ylang-ylang die Guerlain in zijn parfums verwerkt. En dat de geur bijzonder is komt onder meer omdat hij werd opgedragen aan Josephine Baker.

Toen hij het haar schonk, bekende Jacques Guerlain haar dat hij altijd had gedroomd van ‘ces îles plus vertes que le songe’. Wat de reactie hierop van de in St. Louis geboren en getogen danseres en zangeres was die in jaren twintig Parijs met haar exotische dansen en tropische kostuums in rep en roer bracht, weten we niet. Waarschijnlijk dat Jacques – en met hem veel landgenoten – haar niet als Amerikaanse zagen, maar als een bewoonster van een ver weg paradijselijk en niet door westerse beschaving verstoord eiland. Blijft natuurlijk gissen. Ook de veronderstelling dat Josephine het een prachtparfum moet hebben gevonden. Want dat is Sous le Vent.

We mogen blij zijn dat Guerlain deze bijna vergeten geur in de Il était une fois-collectie opnieuw tot leven wekt. De strakke cylinderflacon met Guerlain-logo in art deco-stijl rondt deze retro-presentatie sierlijk af. Leuk om te weten: op sommige fanatieke parfumblogs zijn naar aanleiding van de Il etait une Fois-reeks discussies ontstaan over wie van het Guerlaingeslacht de beste neus was. Steeds meer stemmen kiezen, door de aangename verrassing van Sous le Vent, voor Jacques.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Niet makkelijk de geur te beschrijven omdat de ingrediënten met elkaar constant nieuwe verbindingen lijken aan te gaan. En dat maakt de geur dus heel erg klassiek-Guerlain.

De opening is een verrassing: je moet direct denken aan die een enorme groene galbanum-uitbarsting van Chanel N° 19. Niet zo vreemd: Guerlain omschrijft de bergamot-, lavendel- en dragoncombinatie (foto) als ‘groener als een droom’. Maar deze herkenning maakt snel plaats voor een jasmijn-prachtexplosie versterkt door de peperige noten van anjer. Ook knap: de opening lijkt de in jasmijn en anjer ook aanwezige groene noot wakker te kussen.

De iris zorgt voor een zachte en aardse noot. En langzaam ga je dan ‘benedenwinds’ naar een zwoele en tegelijkertijd ‘stoere’ basis van hout-, vanille- en amberakkoorden. En dan pas valt op, hoe goed de naam is gekozen. Want Sous le Vent ruikt inderdaad naar ‘ver weg’, naar een oord waar de regen groen met lavendelnuances is neerdalend op een warm-vochtige grond waarover heen de wind geurstromen aanvoert van kruidige frisheid en groenige bloemigheid.

RUIK & VERGELIJK

Oef! Ook niet makkelijk. Daarom een Guerlainparfum uit hetzelfde jaar – heel wat bekender – maar even poëtisch en ook met een ongelofelijk groene opening.

Guerlain Vol de Nuit (1933)

GERMAINE CELLIER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 27, 2009
Geplaatst in: NOSE JOB: PERFUMERS THAT MATTER(ED). Een reactie plaatsen

GERMAINE CELLIER (1909-1976)

Ze wordt beschouwd als de eerste vrouwelijke neus. En ze heeft op zijn minst twee legendarische parfums op haar naam heeft staan: Bandit van Robert Piquet en Vent Vert van Pierre Balmain.
Cellier wordt in 1909 in Bordeaux geboren en start in 1930 haar studie chemie in Parijs. Geïnteresseerd in de wereld van geuren gaat Germaine na het behalen van haar diploma werken voor parfumproducent Roure-Bertrand-Dupont (nu Roure). Hier laat zij snel van zich spreken door haar ‘open’ en eerlijke taalgebruik. Ze is een kleurrijk figuur die niemand spaart. Haar collega’s geven haar de bijnaam ‘Arletty Blonde’. Haar creaties zijn eigenlijk zoals haar karakter: gewaagd, ‘vierkant’, ongepolijst en een beetje grof. Laatste ruik je goed in haar eerste succesnummer: Bandit, een ‘wilde’ en sensuele chypre door wie veel neuzen zijn geïnspireerd.

Deze grofheid is volgens sommigen helaas uit enkele parfums verdwenen toen die in het midden van de jaren negentig opnieuw werden geïntroduceerd. Geldt onder meer voor Vent Vert – het eerste naoorlogse groene parfum – en het tweede parfum dat ze creëerde voor de couturier Pierre Balmain (1914-1982). In 1946 wordt ze lid van Exarome, een vereniging opgezet ter promotie van het Franse parfum, wat resulteert in een film.

In hetzelfde jaar creërt ze Cœur-Joie, het tweede parfum van Nina Ricci. In de loop der jaren gevolgd door geuren die stuk voor stuk als non-conformistisch kunnen worden omschreven: Jolie Madame en Monsieur Balmain (1964) van Pierre Balmain, en diverse parfums voor Elizabeth Arden voor de Amerikaanse markt.

Het parfumportefolio van Germaine Cellier voor de vrouw, voor zover bekend:

Robert Piguet Bandit (1944)
Nina Ricci Coeur-Joie (1945)
Balmain Vent Vert (1945)
Balmain Elysées 63-84 (1946)
Balmain Jolie Madame (1953)

Het parfumportefolio van Germaine Cellier voor de man, voor zover bekend:

Balmain Monsieur (1964)

YVRESSE – VOORHEEN CHAMPAGNE – YVES SAINT LAURENT

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 27, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET Y. 1 reactie

‘LE PARFUM DU SUCCÈS’

Jaar van lancering: 1993

Laatst bijgewerkt: 28/06/08

Neus: Sophia Grosjman

Model: Josie Perez, Lise-Anne Cabasa

Zo ziet Yves Saint Laurent de vrouw het liefst: als een ster waar mannen om vechten en waar vrouwen jaloers op zijn. Het is ook moeilijk om niet voor haar te smelten. Getuige de eerste fotocampagne van het Saint Laurentparfum Champagne. We zien een actrice in een dramatische avondjurk op een podium het fluweelroden theatergordijn opzij schuiven. De spotlights zijn op haar gericht. Daaronder de slogan: ‘Champagne, le parfum du succès’. Miljoenen vrouwen voelden zich wereldwijd aangesproken en trakteerden zichzelf op een ‘flesje champagne’.

En toen kwam er kritiek uit (on)verwachte hoek. En wel van de verenigde champagneboeren van Frankrijk. Ze waren namelijk bang dat consumenten het parfum zouden verwarren met het zorgvuldig wettelijk beschermde pretdrankje. Stel je voor: je gaat een parfumerie binnen, vraagt om champagne, ruikt er aan pakt vervolgens de fles van de verkoopster, zet’m aan je mond en zet het op een drinken.

Quel horreur! De gevolgen voor de volksgezondheid waren niet te overzien! Het werd uiteindelijk een lang slepende rechtszaak die uiteindelijk door Saint Laurent werd verloren. Maar hij sloeg als een waar marketeer terug. Zo veranderde hij, hangende de uitspraak, op verzoek van de champagneboeren de naam Champagne in het simpele Yves Saint Laurent, maar begeleid met de treffende slogan: ‘Zijn naam is verboden, maar vrouwen weten hem te vinden’.

En na de voor hem definitieve uitspraak van de rechter in Yvresse. Een leuke toespeling op zijn naam en het effect van iets te veel champagne drinken: Yvresse betekent in het Frans namelijk ‘in een roes zijn’ en/of ‘dronken’. Merkwaardig: de champagneboeren hebben nooit geprotesteerd tegen Royal Bain de Champagne van Caron uit 1938 (van wie Saint Laurent de naam had gekocht), Coty’s Green Champagne (1950) en Champagne van Germaine Monteil (1983). In 2011 vormt de geur onderdeel van La Collection Yves Saint Laurent, waarin een ooit populaire, maar een beetje vergeten geuren – acht stuks – zijn ondergebracht.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Yvresse is een fruitige chypre met een nadruk in de opening op overrijpe nectarine die een frisse douche krijgt van anijs en munt. Het hart is dronken van rozen: Otto-roos en ‘blauwe’ roos. Maar het fruitige accent van de geur blijft bewaard door lychee. De basis combineert patchoeli en vetiver.

En natuurlijk een gulle dosis eikenmos – onmisbaar en zo kenmerkend voor een chypre. Inmiddels is er ook een lichtere versie verschenen: Yvresse Légère (1997). De topnoten treden hier in combinatie met zwarte bes sterker op de voorgrond. Het hart is versterkt met mimosa en witte sering.

RUIK & VERGELIJK
Het begrip chypre is te danken aan de legendarische parfumeur François Coty die in 1917 een geur maakte van reukstoffen afkomstig uit vooral de landen rond de Middellandse Zee. Hij noemde deze creatie Chypre, naar het eiland Cyprus. Opvallend: Guerlain had al eerder geuren die verwezen naar dit eiland. Anyway, het chypre-akkoord wordt gekenmerkt door een bergamot-akkoord in de opening dat contrasteert met het eikenmos in de basis. Fruitige chypres vallen op door hun opvallende rijpe ‘fruitsmaak’ die je de hele geur door blijft ruiken. Twee klassieke voorbeelden met veel navolgers. Herken, in dit geval, de opvallende perziknoot in:

Guerlain Mitsouko (1919)
Rochas Femme (1945)

DARLING KYLIE MINOGUE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 27, 2009
Geplaatst in: CELEB FRAGRANCES, GEURENALFABET D. Een reactie plaatsen

VOOR DE VROUW MET SEXY CHARME

Jaar van lancering: 2007

Laatst bijgewerkt: 20/06/08

Neus: Thierry Wasser

Model: raad eens!

Flaconontwerp: Lutz Herrmann.

La, la, la, la la,la, la, la, la, la, la, la, la… I just can’t keep you out of my head, boy… In de zomer van 2000 veroverde een simpele, maar meeslepende melodie heel Europa. Het werd gezongen door een voormalig soapie uit Australië die in Groot Brittanië en haar thuisbasis al zangeres ‘wereldberoemd’ was. Maar echt serieus genomen werd Kylie Minogue niet. Wat ze zong was grappig, meer niet. Tot de zomer van 2000.

Sterker, met haar uiterst sexy presentatie en glamourachtige Showgirl-show werd ze gelanceerd als het serieuze antwoord op Madonna. Lukte aardig. Want Kylie is minder afstandelijk dan Lady Madonna en ‘echter’ dan de nieuwe lichting sterren zoals Cristana Aliguira en Britney Spears. Haar kracht schuilt volgens velen in het feit dat zowel mannen als vrouwen haar leuk vinden vinden. De eersten vanwege haar lieve en sensuele en charme, en haar seksegenoten vanwege haar kracht – ze overwon haar borstkanker – en talent.

Maar bovenalles is Kylie Minogue sexy en speels. En dat buit ze goed uit. Hiervan getuigen niet alleen haar meer dan sexy presentatie – she plays very hard to get – maar ook haar rol als ambassadrice van het lingerielabel Agent Provocateur. Niet meer dan logisch dat Kylie Minogue ook haar naam aan een geur zou plakken. Kylie was natuurlijk – zo gaat dat – intens betrokken bij de totstandkoming Darling. Ze zegt: ‘De lancering is een totaal nieuw hoofdstuk in mijn leven. De geur bevat alle elementen van mijn persoonlijkheid en die wil ik graag delen met alle vrouwen van deze tijd’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Darling is als Kylie zelf: betoverend, sensueel en ‘fruitig’. En werd gemaakt door de man sinds mei 2008 ‘hoofdneus’ bij Guerlain, Thierry Wasser. In de opening vallen de vruchten uit de hemel, zo lijkt het: passievrucht en lychee gecombineerd met fresia. Het schattige hart combineert de krachtige lelie met een typisch ‘down under’-ingrediënt: boronia. Een friskruidige geur met een zweem van roos verkregen uit de bloemen van een plant afkomstig uit het westen van Australië. Darling heeft een zachte finish door het sensuele karakter van sandelhout, ‘amberwood’ en vanille te benadrukken.

RUIK & VERGELIJK

Nog even, en je kunt een parfumerie openen uitsluitend gevuld met geuren van celebrities. Steeds meer sterren lanceren parfumlijnen. Na de eerste generatie – Priscella Presly, Gabriela Sabatini, Ivana Trump – zijn het nu met name zangeressen met wereldstatus die in deze lucratieve markt stappen.

Britney Spears Fantasy (2005)
Jennifer Lopez Live Luxe (2006)
Mariah Cary M (2007)
Gwen Stefani L.A.M.B. (2007)
Christina Aguilera Christina Aguilera (2007)

Excuses, bijna vergeten:

Celine Dion Sensational (2007)

JICKY GUERLAIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 27, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET J, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN, VINTAGE. 3 reacties

HULDE AAN EEN JEUGDLIEFDE

EEN REVOLUTIE IN DE PARFUMWERELD

Jaar van lancering: 1889

Laatst bijgewerkt: 11/02/20

Neus: Aimé Guerlain

JICKY 2Van de 197 Parijse parfumhuizen die in 1860 officieel geregistreerd stonden, zijn de meeste inmiddels in mist van de geschiedenis verdwenen (en inmiddels vele  er weer uit gekomen zoals Oriza L. Legrand, Lubin, Volnay, Atkinsons, Grossmith). Een van de weinige die nog steeds een belangrijke speler op de markt is, en wordt gezien als ‘het juweel in de kroon van de Franse parfumerie’, is Guerlain. Het werd in 1828 door Pierre François Pascal (1798-1864) aan de Rue de Rivoli nr 42 geopend en verhuisde elf jaar later naar rue de la Paix nr 11.

Tot 1889 specialiseerde het huis zich in klassieke eau de colognes en parfums dat het leverde aan alle Europese vorstenhoven – waaronder de beroemde Eau de Cologne Impériale uit 1853 voor de Franse keizerin Eugénie. In 1865 neemt zoon Aimé de zaak over. Diverse nieuwe parfums zien het licht, maar het is met Jicky in 1889 waarmee hij echt geschiedenis schrijft.

Wat was de verbazing groot. Rook in de verste verte niet zoals de vrouwen uit de betere kringen gewend waren. In plaats van ‘bloemetjes’, lieflijk en onschuldig, ‘ademde’ Jicky oosters, donker en toch fris. Dat was even wennen, maar al snel konden vrouwen en mannen uit de Parijse beau monde – Jicky wordt gezien als hét uniseksparfum avant la lettre – niet meer zonder. Heel byzonder aan Jicky: hiermee veranderde Guerlain het parfumspectrum onherroepelijk. Vanaf 1889 kunnen parfums ook vol, zwaar, rijk, oosters en bedwelmend ruiken. De naam van het parfum is overigens een herinnering aan een meisje dat hij Aimé op 27jarige leeftijd tijdens zijn studie in Engeland had ontmoet.

JICKY 3WAT JICKY IK EIGENLIJK?

Jicky wordt beschouwd als het eerste moderne parfum door de toepassing van synthetische ingrediënten als vanillin en coumarine (met de geur van hooi verkregen). En: voor het eerst schitteren bloemen door afwezigheid. Toen ongewoon en gewaagd. Nu nog steeds. Het recept: combineer frisse en levendige noten (bergamot en lavendel) en vermeng dit met de zachtheid van vanillin.

Het mooie: de lavendel is hier ‘bevrijd’ van zijn schone, zonnige geur. Komt volgens mij door opoponax, het hars met kruidig-warme glans.  Voor het zwoel-zachte effect zorgt tonkaboon. Wat krijg je: een vol zinnelijke aromatische geur met een exotisch randje. Een donkere wolk boven een herfstbos die overtrekt, maar toch met een sprankelende toets. Naar het schijnt, zat lang geleden ook echt civet en musk in de geur. Had ik graag geroken.

En wist je dat Jicky aan de basis van het eerste oosterse parfum heeft gestaan: Shalimar (1925) – ook van Guerlain. Jacques Guerlain schijnt aan de jus van Jicky een ruime hoeveelheid vanille te hebben toegevoegd… en verfijnde het vervolgens met enkele bloemen en… klaar was de het beroemdste parfum van Guerlain. Nieuw inzicht: Emeraude (1921) van Coty – ik mocht het origineel ruiken in de Osmothèque van Versailles – is in feite een vooraankondiging van Shalimar.

JICKY. 1jpg

 

 

 

PLUS QUE JAMAIS GUERLAIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 27, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET P, NEO NICHE. Een reactie plaatsen

EEN MUZE, EEN FLAGSHIPSTORE

Jaar van lancering: 2005

Laatst bijgewerkt: 16/07/08

Neus: Jean-Paul Guerlain

Flaconontwerp: Guerlain

Echte parfumkenners, of beter gezegd, echte Guerlainkenners weten het: welk Guerlainparfum voor de vrouw je ook neemt, ze werden geïnspireerd door de liefde voor de vrouw. Jean-Paul Guerlain zelf verwoordt het zo: ‘Bij het creëren van een geur, probeer ik de herinnering van iets dat werkelijk wonderschoon is naar de oppervlakte te brengen. Creatie is altijd een verhaal over de passie tussen een vrouw en haar parfum. Voor bijna meer dan 180 jaar hebben we parfums gecreëerd voor vrouwen, onze muzes. Er is niets mooiers dan in eenzaamheid en door zelfopoffering een nieuw parfum te scheppen dat puur en echt is’.

Maar Plus Que Jamais is meer dan een liefdesverklaring aan alle vrouwen door Jean-Paul. Het staat tevens op een luchtige manier stil bij het feit dat de flagshipstore aan de Champs-Elysées na een spectaculaire verbouwing (onder auspiciën van Andre Puttman) in een nieuw, gouden licht baadt en ‘nu meer dan ooit’, volgens Jean-Paul, ‘een tempel van schoonheid voor vrouwen is’. Jean-Pauls laatste woorden over deze geur: ‘Plus Que Jamais is niet zomaar een parfum, het is een manier van zijn, een manier van Guerlain zijn, nu meer dan ooit’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Jean-Paul omschrijft Plus Que Jamais als een nieuw ‘parfum d’amour’ opgebouwd uit een combinatie van zijn favoriete ingrediënten. Dus ruik je in de opening bergamot uit Calabrië, Tunesische neroli en ylang-ylang (afkomstig van Jean-Pauls eigen plantage op de Comoren). In het hart ruik je ‘meer dan ooit’ jasmijn en iris.

Het effect: een raadselachtig hoogtepunt van sensualiteit. En om te voorkomen dat deze ‘hemelse tuin’ plotseling tot een eind komt, ruik je in de staart een lang aanhoudend spoor van ‘omhullende vrouwelijkheid’. Ofwel: bourbonvanille en kostbare houtsoorten.

RUIK & VERGELIJK

Moeillijk. Moeilijk. Moeilijk. Jean-Paul Guerlain heeft zoveel mooie geuren op zijn naam staan. Misschien dan het parfum dat hij als zijn meest geslaagde exercitie beschouwd:

Guerlain Samsara (1989)

HABIT ROUGE GUERLAIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 27, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET H, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Een reactie plaatsen

OP DE HEIDE, EEN VOLBLOED, EEN ROOD HABIJT

Jaar van lancering: 1965

Laatst bijgewerkt: 11/01/11

Neus: Jean-Paul Guerlain

Flaconontwerp: Robert Granai

Nieuwe campagnefoto/videoclip: Peter Lindbergh

Hoe word je geïnspireerd een geur te creëren? Kan van alles zijn. Jean-Paul Guerlain zag bijvoorbeeld een keer op een afgelegen heide, zo snel als de bliksem, een felrode jas van een ruiter die met krachtige hand de teugels van een volbloed vasthield. ‘Blauwachtige nevelflarden klampten zich vast aan de roodbruine landen van een vervlogen zomer. Op dat moment leken geluiden op te stijgen uit de afgelegen heide. Het geblaf van honden en de zware tonen van jachthoorns doorbraken de stilte van de ochtend. Toch hingen in het spoor van de rode jas opwindende herfstgeuren waarmee een sensuele geur van leer en tabak zich vermengde’.

Of was het een droom, vroeg Jean-Paul Guerlain zich af. In ieder geval, dit beeld inspireerde hem tot zijn tweede mannengeur en noemde het Habit Rouge, naam van de jas die behoort tot het rijtenue van de ervaren ruiter. En die geldt inmiddels als een van de klassiekers van de twintigste eeuw door zijn uitgesproken oosters-zoete aroma. Bij lancering zeer gewaagd en verfijnd. Nu zijn er nog steeds veel mannen die moeite hebben met een dergelijke verfijning in een flacon. Het verhaal gaat dat Habit Rouge in de jaren zestig en zeventig zo populair in Parijs was dat vrouwen vaak niet wisten of het nu hun man, (geheime) amant of vader was die ze vaak op straat meenden te ruiken…

Let op: sinds 2003 is er een eau de parfum-versie van Habit Rouge met nadruk op de zwoele middennoot en basis. Let op: sinds 2005 is er een lichtere versie – Habit Rouge Eau Légère – met nadruk op de frisse openingsnoten. Let op: ter gelegenheid van het 180jarig bestaan van Guerlain in 2008 verscheen er een parfumextract. Let op in 2008 verscheen er van Habit Rouge ook een metalen versie Habit de Metal. Let op: in 2009 verscheen er een sportversie: Habit de Sport. Let op: in 2011 verscheen – why? – weer een lichter adaptie: Habit Rouge L’Eau. Tevens de reden om een nieuwe campagne te maken. Van een chic-romantische geur transformeert de geur naar een gestyleerd treffen in een soort van arena tussen mens en dier. Mooi gedaan, maar mij ontgaat het L’Eau-idee.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De kleur van het rode ‘habijt’ symboliseert ook de inhoud. Want Habit Rouge is de eerste Europese mannengeur die écht oosters ruikt: sensueel, vurig, warm en elegant. De geur geeft zich zoals een Guerlaingeur betaamt langzaam prijs. Na een frisse hesperide-opening van sinaasappel, bergamot, oranjebloesem en rozenhout wordt de man verleid met een sensueel, balsamachtig akkoord van vanille.

En door deze elegante en rijpe sensualiteit ruik je heel mooi, maar heel even een lavendelnoot, iets langer anjer (foto). De kruidig, gepeperde bloem die zo mooi samen gaat met kaneel en cederhout. In de basis komt dit allemaal gloedvol samen met patchoeli, sandelhout, amber, cistus labdanum en leer. Ze zorgen ervoor dat Habit Rouge aan diepte, pit en rijkdom wint.

Het is en blijft nog steeds een prachtige geur. Een soort Shalimar (1925) voor mannen. Alleen zat er vroeger ook meer opoponax en benzoine in waardoor de leernoot die geheimzinnige sensuele diepte kreeg, versterkt door wierook. Misschien zit dat wel in het extract. Gaan we een keer proberen.

RUIK & VERGELIJK

Habit Rouge wordt wel gezien als het klassieke voorbeeld van een oriëntaalse mannengeur die pas in 1986 met Obsession for Men van Calvin Klein een geduchte concurrent krijgt. Hieronder meer oosterse verleiders die soms heel heftig, soms heel subtiel hun oosterse boeket verspreiden.

Zwoel tot aan de jaren tachtig:

Annick Goutal Sables (1985)
Calvin Klein Obsession for Men (1986)
Wolfgang Joop! Homme (1989)

Zwoel in de jaren negentig:

Laura Biagiotti Roma Uomo (1994)
Yves Saint Laurent Opium pour Homme (1995)

Zwoel in het nieuwe millennium:

Serge Lutens Arabie (2000)
Frédéric Malle Musc Ravageur (2000)
Mona di Orio Nuit Noire (2004)

OMBRE ROSE JEAN-CHARLES BROSSEAU

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 27, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET O, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN, NICHE. Een reactie plaatsen

IN DE SCHADUW VAN PROUST, IN DE SCHADUW VAN DE ROOS

Jaar van lancering: 1981

Laatst bijgewerkt: 19/10/12

Neus: Francoise Caron

Je wordt tegenwoordig – we schrijven 2000 – doodgegooid met vintage en niche. En zoals met alle sterke trends, haakt de commercie hier op in waardoor de betekenis van deze stijlrichtingen hol en leeg zijn geworden. Jammer, vooral voor merken die het een warm hart toedragen. Het grappige: veel van deze merken afficheren zich helemaal niet als niche of vintage. Ze willen gewoon mooie dingen maken waarvan mensen kunnen genieten. Zoals Jean-Charles Brosseau. Het is een in Parijs bekend ‘milliner’-adres, ofwel leverancier van modeaccessoires gemaakt van stof, veertjes en kraaltjes die je op je kleding kunt spelden.

Hoeden vallen ook in deze categorie. In Frankrijk is het nog steeds een ‘apart’ beroep – Coco Chanel is ook zo begonnen – alhoewel het aantal gestaag afneemt. Brosseau zit al een tijdje in het vak: na de Ecole de la Chambre Syndicale en werkervaring bij verschillende bedrijven, start hij in 1955 zijn eigen label. En met succes. Hij moet zijn winkel in de rue Vaneau in 1970 verlaten wegens ruimtegebrek. Het wordt Place des Victoires. Tien jaar later verhuist hij wederom – Galerie Véro-Dodat – waar ook zijn eerste parfum, Ombre Rose, het licht ziet. Sinds 1996 is zijn boetiek gevestigd in de Viaduct des Arts.

Het succes van Ombre Rose heeft Brosseau en de parfumwereld verbaasd. Want dat was in 1981 ongewoon: een nieuw merk met een ultra-klassiek parfum. Het ligt niet alleen aan de poëtische naam – geïnspireerd op Marcel Prousts A l’Ombre des jeunes Filles uit zijn romancyclus A la Recherche du Temps perdu – die tot de verbeelding werkt: een roos die in de schaduw zijn zoete geur verspreidt. Het is ook de poëtische flacon, naar een model uit de art deco-periode. Zoiets heet nu vintage, zoiets heet nu retro, maar had 1981 nog gaan naam.

Opvallend is trouwens dat Annick Goutal – door velen beschouwd als de uitvindster van het niche-concept – in hetzelfde jaar ook haar parfumhuis startte. Merkwaardig gevolg van zijn parfumsucces is dat Brosseau nu bekender is met zijn geuren dan met zijn accessoires. Inmiddels wordt Ombre Rose als een klassieker beschouwd voorzien van een reeks ‘schaduwgeuren’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De opening: een lichte korte trilling van fris-fruitige aldehyde-noten die snel overgaan naar het hart van de geur: een exquise en poederzachte combinatie van roos en iris (tekening) sensueel gemaakt door ylang-ylang en ‘een vage herinnering’ aan het lelietje-van-dalen. Heel mooi: de ‘waas van vanille, honing en perzik’ die het geheel nog fluweliger maakt.

Het allermooiste: naarmate de geur op de huid ‘groeit’, manifesteren zich de sensuele noten van musk en hout. Het is tevens het moment dat Ombre Rose zijn naam waarmaakt: een roos in de bescherming van de schaduw. Luxueus, vol en toch bescheiden. Knap.

RUIK & VERGELIJK

Komt zelden voor dat roos en iris zo’n duidelijke en sierlijke verbinding aangaan, waardoor je qua gevoel kunt spreken van een fluwelen roos.

Hoewel deze bloem en deze wortel natuurlijk vaker in een parfum optreden, wordt hun unieke ‘unisono’-aroma vaak gemaskeerd door andere bloemen. In het volgende parfum komt deze aparte vriendschapsband ook heel goed naar voren.

Lancôme – Maison Lancôme – Peut-Etre (1937, 2008, 2011)

FEMME ROCHAS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 27, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET F, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN, VINTAGE. Een reactie plaatsen

EEN TROUWCADEAUTJE VAN MARCEL AAN ZIJN BELLE HELENE

Jaar van lancering: 1943 (privé), 1945 (commercieel)

Laatst bijgewerkt: 27/03/09

Neus: Edmond Roudnitska, Olivier Cresp (1989)

Flaconontwerp: Lalique

Dat is nog eens een origineel huwelijkscadeau: een privéparfum. Marcel Rochas (1902-1954) gaf het in 1943 aan zijn vrouw, Hélène, voormalig mannequin van de couturier. En wat voor een geur. Pas na de bevrijding zou het revolutionaire parfum onder de naam Femme breder gedistribueerd worden.

Opvallend voor die tijd, waarin bijna iedere couturier koos voor soberheid en eenvoud, was de luxueuse presentatie. Veel zwart kant – een van Rochas’ handelsmerken – en een kristallen flacon ontworpen door Marc Lalique waarin we de typische rondingen van één van Rochas’ vaste klanten – moeten – herkennen: Mae West.

Na de dood van Marcel nam zijn vrouw de parfumafdeling over wat resulteerde in een nieuwe klassieker: Madame Rochas uit 1960, gevolgd in 1970 door een geur die achteraf een voorbode blijkt te zijn geweest van een stroom frisse bloemengeuren in de jaren negentig: Eau de Rochas. Sinds de dood van Hélène is het couturehuis en de geurentak in handen van diverse investeerders gekomen. Het gevolg een trits aan geuren. Soms met veel succes (Tocade uit 1994), soms met minder succes (Alchimie uit 1998). In aanloop naar een artistieke koerswijziging van de modetak – lees: een terugkeer naar de DNA van het merk – door het aanstellen van de jonge Belgische ontwerper Olivier Thyskens, lijkt ook de parfumafdeling terug te keren tot de basiswaarden van Rochas.

Hiervan getuigen Absolu (2002) en Femme Poupée (2004) waarvan de laatste geur in de orginele Femme-flacon zit. In 2007 werd de modetak door Proctor & Gamble, de nieuwe eigenaren, alsnog gesloten en concentreert de waspoeder-geurengigant zich op het maken van wederom heel veel nieuwe Rochasparfums en het instand houden van enkele klassiekers, waaronder Femme. Hieronder videoclip uit de jaren tachtig. Alleen de eerste 30 seconden Madame, daarna een modeshow van Rochas (voor de fans als cadeautje).

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Gemaakt door een van de beste, zo niet de beste neus van de vorige eeuw: Edmond Roudnitska. Door het opvallende gebruik van rijpe perzik en pruim (foto) in de opening – nieuw voor die tijd – is Femme een klassieker geworden.

Samen met bergamot en limoen geeft dat aan de geur een vernieuwende en zeer fruitige opening. In hart overheersen ylang-ylang, jasmijn en meiroos (die dit keer zeer zwoel ruiken) die door kruidnagel een pittige en door iris een poederachtige ondertoon krijgen. De zwoelte van deze fruitige chypre wordt versterkt in de basis: musk, amber, eikenmos, vanille, patchoeli en leer. Voor moderne begrippen ruikt Femme donker, diep en zwoel – de reden waarom deze geuren als jaren een terugggetrokken bestaan in de parfumerie leidt? Het moet gezegd: de nieuwe versie is weliswaar niet zo donker en bossig (door het bijna weglaten van eikenmos), toch blijft het originele temperament bewaard. Iets wat mijn benedenbuurvrouw kan beamen. Ze gebruikt Femme al ‘zo lang als ze leeft’ en de formule-verandering is haar nooit opgevallen.

RUIK & VERGELIJK

Femme is een typisch voorbeeld van een chypre-geur dat ‘verplicht fris’ opent bergamot gevolgd door een  intens bloemenhart dat door zijn donkere en ‘mannelijke’ basisingrediënten (met name patchoelie en eikenmos) een mooie volle ‘bosachtige’ afronding krijgt. Hier nog wat chypre-klassiekers.

Uit de jaren veertig
Robert Piguet Bandit (1944)

Uit de jaren vijftig
Balmain Jolie Madame (1953)
Grès Cabochard (1959)

Uit de jaren zestig
Balmain Miss Balmain (1968)

Uit de jaren zeventig
Guerlain Parure (1975)
Rochas Mystère (1978)
Jean Louis Scherrer Jean Louis Scherrer (1979)

CRUEL GARDENIA – L’ART ET LA MATIERE – GUERLAIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 27, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET C, NEO NICHE. Een reactie plaatsen

GARDENIA IN DE GLORIA

Jaar van lancering: 2008

Laatst aangepast: 13/09/08

Neus: Randa Hammami, Sylvaine Delacourte

Opvallend aan de L’Art et la Martière-reeks: het promoot niet wat sinds een aantal jaren in kleine parfumkring favoriet is: de ‘klassieke’ essentie van een ingrediënt tot volle bloei brengen. Guerlain beijvert iets anders: het wil een klassiek ingrediënt nieuw laten stralen. Na onder meer de roos (Rose Barbare, 2005) en iris (Iris Ganache, 2007) nu tijd de bloem die wordt gezien als gevaarlijk en als echt couture: de gardenia. Volgens Guerlain brengt de gardenia ongewoonlijke sensaties en emoties teweeg. Alleen: gewoonlijk associeert men de geur ervan als koppig, sensueel met een licht honingspoor – iets wat ze gemeen heeft met die andere gevaarlijke bloem, tuberoos, en witte bloemen in het algemeen (lelie, jasmijn). Guerlain, of beter gezegd Randa Hammami besloot om de gardenia in een nieuw spectrum te situeren. Niet koppig, maar fluwelig. Denk niet dat de gardenia hiermee getemd is en al haar ‘cruel intentions’ verliest. Cruel Gardénia slaat toe om een onvergetelijke indruk achter te laten.

En dit is eigenlijk een understatement. Afgaande op Guerlain zit Cruel Gardénia zelfs op het randje van wreedheid gelijk een herinnering uit de kindertijd waar je vol van nostalgie aan terugdenkt ondanks het feit dat het is gelieerd met pijn en verdriet. Een gewaarschuwde neus telt voor twee. Cruel Gardénia kan met zijn duivelse kracht een obsessie worden. Tenslotte: de naam. Laten we het zo zeggen: beetje copy-paste van Serge Lutens’ Tubéreuse Crimimelle (1998).

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Damascena-roos met nuances van neroli en perzik zorgen voor een frisbloemige, zachte opening. Dan is het tijd voor de wrede verleidster die in het hart van de geur samen met viooltje en ylang-ylang voor een warm, omhullende sensatie zorgen. Om het overvloedige karakter – zo kenmerkend voor gardenia – te voorkomen, dompelt Guerlain deze bloem vervolgens in een bad gevuld met het fijnste witte musk.

Beetje vreemd: voor de ware gardenia-fan kan een gardenia nooit overvloedig genoeg ruiken. Probleem is ook nog eens dat je de geur niet uit de bloemen kunt extraheren, de neus moet die in het lab nabootsen met andere bloemmoleculen.

En om het zachte, meeslepende effect te versterken voegt Guerlain tonkaboon, vanille en sandelhout toe. Dat is goed gelukt en in de juiste verhouding. Maar het eindresultaat is toch minder ‘cruel’ dan je zou vermoeden, het is eerder un ‘gardénia caressant’ geworden.

RUIK &VERGELIJK

Deze ‘wrede verleidster’ speelt ook de hoofdrol in:

Chanel – Les Exclusifs – Gardénia (1925)
Annick Goutal Gardénia Passion (1989)
Floris Gardenia (1997)
Marc Jacobs Essence (2003)