BRIGHT CRYSTAL VERSACE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 27, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET B. Een reactie plaatsen

EEN BLOEMENGEUR HELDER EN GLINSTEREND ALS KRISTAL

Jaar van lancering: 2006

Laatst bijgewerkt: 24/05/12

Neus: Alberto Morillas

Model: Iselin Steiro

De essentie van Versace en parfum, tenminste als je uitgaat van de grote geuren van het huis: rijkdom, barokke overdaad, subtiele seksualiteit gecombineerd met een hoog ster- en v.i.p-gehalte. Bright Crystal, de nieuwe geurcreatie van Donnatella Versace bevestigt met charme deze ‘vooroordelen’. Ze zegt er zelf over: ‘Ik wilde een nieuw parfum dat alle elementen bevat die ik liefheb en waardeer…

… vol glamour en smaakvol wat presentatie betreft. En de geur zelf, een bloemenrijkdom met transparante, luchtige toetsen en natuurlijk een sensuele nasleep. Bright Crystal is zowel uitnodigend voor de draagster als voor diegenen die dicht in haar buurt verblijven’. Welke draagster had Donatella in gedachten? De Versace-vrouw natuurlijk! En dat is – heeft u even? – een sterke persoonlijkheid die zelfverzekerd in het leven staat, van glamour houdt en zich graag mag hullen in een geur die een perfecte symbiose is van frisheid, bloemenweelde en sensualiteit.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Is mooi en inderdaad kristalhelder, ofwel bloemen in kristalperspectief. Eerst worden yuzu – ook wel bekend als de Japanse limoen – met granaatappel ondergedompeld in ijskoud water waardoor de bloemen in het hart – magnolia, pioenroos, waterlelie – een kristalheldere toets krijgen. Vandaar de naam. Bright Crystal sluit af met een licht sensuele boodschap van mahoniehout, ‘groene’ amber en musk.

Heel merkwaardig: de geur is zich voor mij aan het ontwikkelen tot een nieuwe klassieker. Er zijn al tig variaties gemaakt op lumineuze, kristalheldere geuren maar in Bright Crystal komen ze tot een ongekend hoogtepunt. Bloemen lijken bevroren in van een door citrusnoten doordrenkt kristal. Prachtig!

RUIK & VERGELIJK

De granaatappel duikt steeds meer op in geuren. Het geeft een enigszins fris-bittere ‘rode’ ondersteuning die lijkt op campari (waarin granaatappel een belangrijke smaakmaker is). Proef’m ook in:

Fiorucci Fiorucci Loves You (2002)
Gucci Envy Me (2004)
Morgan de Toi Love Love de Toi (2005)
Calvin Klein Euphoria (2005)

GEVAARLIJKE GARDENIA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 27, 2009
Geplaatst in: WAT RUIK IK EIGENLIJK?. Een reactie plaatsen

HET WAS DE FETISH-BLOEM BILLY HOLIDAY: GARDENIA. DE JAZZ-ZANGERES DROEG HAAR VAAK ‘LIVE’ IN HAAR KAPSEL TIJDENS OPTREDENS. NIET ZO VREEMD: NIET ALLEEN IS ZE PRACHTIG VAN VORM MAAR VERSPREIDT BOVENDIEN EENINTENS-BLOEMIG GEURSPOOR. EN DAT IS WEER DE REDEN WAAROM DEZE SENSUELE VERLEIDSTER ZICH IN PARFUMS THUISVOELT.

Over de exacte herkomst van de Gardenia jasminoides daarover zijn de wetenschappers het nog steeds niet eens. Dat komt omdat ze zowel door botanisten is getraceerd in Azië (en dan met name in Zuid-Oost China en Zuid-Japan) als in Zuid-Afrika. Het laatste vindgebied heeft ervoor gezorgd dat de gardenia ook wel bekend is geworden als Kaapse jasmijn. Een andere ‘liefkoosnaam’ is knoopsgatbloem… stammend uit de tijd dat mannen uit de betere kringen deze sierlijke bloem, net als de anjer, in het knoogsgat stopten van hun revers.

Maar het allervreemdste nu is eigenlijk de naam zelf. Gardenia klinkt zo sierlijk, dat je zou denken dat ze haar naam dankt aan een mythologisch figuur (zoals de narcis) of beroemde draagster. De herkomst is echter prozaischer: gardenia is gewoon genoemd naar een beroemd Amerikaans botanist: Alexander Garden (1730-1791). Dat dankte hij aan bewonderaars van zijn werk. Die vroegen namelijk de wereldberoemde botanist Carolus Linnaeus ((1707-1778) die een wereldwijd geaccepteerde (en ook nu nog toegepaste) indeling maakte van planten (en andere levende wezens) of ze een aantal door Garden in Amerika ontdekte planten naar hem wouden noemen. Linnaeus voelde daar echter weinig voor, maar hij had nog wel een bloem ‘over’: en zie, de naam garden-ia was geboren.

Het is niet zo vreemd toen tijdens 18de eeuw de plant in Europa werd geïntroduceerd, met name in Engeland in een ‘gardenia-mania’ ontstond. De bepaald niet makkelijk te cultiveren bloemen (die bij verplaatsing snel loslaten) werd met aandacht verzorgd en vertroeteld in kassen. Het is niet alleen de perfecte symmetrische vorm, de kleur van de bloem (graderend van wit, beige naar geel) en de donkergroene glimmende bladeren die haar zeer geschikt maakte als corsagebloem, maar ook het parfum dat de gardenia verspreidt: zoet, bedwelmend, vol, kruidig, erotisch met een ‘romige’ ondertoon.

Alleen wat jammer: de geur die de gardenia verspreidt laat zich niet op natuurlijke wijze extraheren, destilleren of ‘enfleureren’. We moeten tot de jaren twintig van de vorige eeuw wachten wanneer neuzen erin slagen om op een synthetische manier het krachtige parfum van de gardenia te imiteren. Sindsdien geldt ze als een echte ‘couturebloem’ die vooral gebruikt in krachtige en uitgesproken parfums in de jaren vijftig en zestig.

Hierdoor werd de gardenia geassocieerd met gevaarlijke vrouwen. Het was een olfactief waarschuwingsteken: ‘wil je als man niet in de afgrond vallen, vermijd me dan. Wil je langs de rand van het ongeluk scheren – voor velen nog steeds een aantrekkelijk gedachte – je bent meer dan welkom’.

Hierna is het met de populariteit gedaan en leidt ze het bestaan van een muurbloempje. Het is aan vintage-designer Marc Jacobs om de ‘gevaarlijke gardenia’ in volle glorie te herstellen, gevolgd door Versace, Estée Lauder en Guerlain. En Dior vindt dat het nu ook tijd is dat de jongere generatie via L’Eau Miss Dior Chérie (2009) kennismaakt, maar dan wel in een lichtere vorm.

Parfums met héél véél gardenia

Chanel – Les Exclusifs – Gardénia (1925)
Annick Goutal Gardénia Passion (1989)
Perlier Nature’s one Gardenia (1994)
Floris Gardenia (1997)
Marc Jacobs Essence (2003)
Versace Crystal Noir (2004)
Guerlain – L’Art et la Matière – Cruel Gardénia (2007)
Estée Lauder Private Collection Tuberose Gardenia (2007)

WITTE PATCHOELI BESTAAT DAT?

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 27, 2009
Geplaatst in: TRENDANALYSE. 1 reactie

De geur is lekker. Dat wil zeggen: de overdosis aan zoete bloemigheid die vanaf de eerste spray de neusgaten doen trillen, geven een prikkelend gevoel. Maar van wat? Een verwachting die beloond wordt of toch… teleurstelling. Je wilt het niet graag toegeven, want Tom Ford is toch een van de weinige ontwerpers die een echte belangstelling koestert voor geuren. Zie en ruik zijn Private Blend. Daar zitten toppers tussen. Alleen is White Patchouli (2008) eigenlijk te plat en te hard voor ‘Major Tom’. Raffinement ontbreekt. Naam ook een beetje saai en het heeft niet het niveau van het ongrijpbare Black Orchid (2006). White Patchouli zou een perfecte geur geweest als hij die onder de naam van Gucci had gelanceerd.

 

Maar het allervreemdst is het feit dat de nadruk zo gelegd wordt op patchoeli. Want in White Patchouli zit even veel patchoeli als bloemen in Viktor & Rolfs Flowerbomb. Voor mijn gevoel: weinig tot niets. En dan kun je het wel wit gaan noemen waardoor patchoeli als het ware zijn aardse karakter verliest, maar dat gaat er bij mij niet in. Patchoeli is donker, bos, vocht, bladeren, herfst. De beste bewijzen Bornéo 1834 van Serge Lutens (2005) of, hé, Patchouli van Reminiscensce (1970). Campagne met Erykah Bahu is prachtig dat dan weer wel! Eindelijk, na Noami Campbell, weer eens een negerin tussen de overkill aan westerse blonde boring kijkende beauties in de parfumadvertenties.

SA MAJESTÉ LA ROSE SERGE LUTENS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 27, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET S, NICHE. Een reactie plaatsen

EEN ROOS GEPLUKT IN EEN ARABISCHE TUIN

Jaar van lancering: 2000

Laatst bijgewerkt: 27/03/09

Neus: Christopher Sheldrake, Serge Lutens ‘vooroordelen

‘Mijn parfums zijn noch traditioneel, noch revolutionair. Ze zijn heel persoonlijk. Ze zeggen iets over mij’. Wie durft zoiets nog te beweren – zonder voor ouderwets uitgemaakt te worden – in een tijd waarin marketing en geavanceerde technieken in laboratoria de inhoud van de meeste parfums bepalen, en ‘de naam achter een parfum’ ondergeschikt lijkt aan het label waaronder een geur verkocht wordt? Serge Lutens durft het.

De eerste vijf geuren die ook buiten Lutens’ parfumerie op de Place Royal in Parijs worden gedistribueerd zijn één van de mooiste introducties van 2000. Waarom? Heel eenvoudig. Als je aan dit kwintet kun je alleen maar denken: ‘Zo moeten ooit, heel lang geleden, parfums geroken hebben’. En dan de poëtische namen die hij voor elke creatie bedenkt: zoals Sa Majesté la Rose.

De naam blaast op een dichterlijk toon een bijna uit de gratie geraakt parfumcliché nieuw leven in: die van de verhalen uit duizend-en-één-nacht. Serge Lutens kan dit doen omdat de inhoud ook zwaar oosters ruikt. Naam klopt met de inhoud. Voor de ontwikkeling van zijn geuren ging Lutens op zoek naar de wortels van het Europese parfum. Waar hij vond die? Niet door in een laboratorium allerlei zogenaamde oosterse smaakmakers te mixen, maar door op fieldwork te gaan in Egypte, Jordanië en Tunesië waar de door het Westen vergeten parfumcultuur van Arabië nog steeds springlevend is. Daar ontdekte hij op lokale markten en door met mensen te praten, de geheimen van Arabische geuren.

Advies 1: de parfums van Serge Lutens zijn zo eigen en komen langzaam op gang. Neem daarom de tijd om een geur van hem op je te laten inwerken. Advies 2: Interessant aan de parfumvisie van Lutens is, dat hij het een achterhaald idee vindt dat in de loop der tijd bepaalde bloemen, kruiden en andere parfumingrediënten als typisch vrouwelijk en typisch mannelijk zijn ingedeeld. Met andere woorden: de geuren van Lutens zijn gemaakt voor vrouwen én mannen.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Sa Majesté La Rose begint volgens Lutens als de dageraad: met dauw overgoten rozenblaadjes verspreiden een fris-zurige toon. Kamille voor het zachte en lychee voor het zoete karakter vervolgen in Sa Majesté La Rose het rozige spoor. Daarna verspreidt de Marokkaanse roos haar bijna dierlijke geurspoor die eerst wordt aangescherpt door kruidnagel om vervolgens verzacht te worden door honing en vanille.

Heerlijk, je ruikt een zwoele roos verwarmd door de Arabische zon, je ziet een harem voor je, je ziet je er zelf liggen.

RUIK & VERGELIJK

Geuren waarin één bloem centraal staat, zijn een uitdaging voor een parfumeur. Want, mischien creëert hij bijvoorbeeld dé rozengeur die alle andere rozengeuren overbodig maakt. Steeds meer neuzen wagen zich aan de absolute pure rozengeur.

Annick Goutal Rose Absolue (1984)
Frédéric Malle Une Rose (2000)
Stella McCartney Rose Absolue (2005)
Guerlain – L’Art et la Matière – Rose Barbare (2005)
Yves Rocher – Secret d’Essences – Rose Absolue (2006)

LOVELY SARAH JESSICA PARKER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 27, 2009
Geplaatst in: CELEB FRAGRANCES, GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

LOOK AROUND SOMETHING LOVELY IS EVERYWHERE

 Jaar van lancering: 2005

Laatst bijgewerkt: 27/03/09

Neus: Laurent le Guernec, Clement Gavarry

Model: raad eens!

Het was een van haar dromen waarvan ze dacht dat die nooit zou uitkomen: het creëren van een eigen parfummerk. Want: die andere droom – een beroemd actrice worden – die ze als klein meisje ook had, werd steeds meer realiteit en nam alle tijd in beslag. Ze werd bekender en bekender. Ze stond nog niet op de A-list maar het ging de goede kant op. De claim naar echte fame van de in 1965 geboren Sarah Jessica Parker komt in 1998 met haar rol als sexperikelencolumniste Carrie Bradshaw in de cultserie Sex and the City (een elegant-bitchy voorproefje gaf ze trouwens al twee jaar eerder als Shelly Stewart in de film The First Wives Club).

Hierin maken we kennis een jonge vrouw en haar drie boezemvriendinnen die op intelligente wijze en met heel veel humor zich alleen maar met vier zaken lijken bezig te houden: relaties, mannen, kleding en seks. Het gevaarlijke vrouwenkwartet besprak deze onderwerpen open en bloot, en het liefst in hippe tent onder het genot van ettelijke cocktails. En in deze rol groeide Sarah Jessica Parker uit tot rolmodel voor miljoenen vrouwen wereldwijd. Coty zag als eerste de commerciële potentie van haar naam in en bood haar een contract aan.

De eerste proeve van deze samenwerking: Lovely. De cosmetica-gigant omschrijft Sarah Jessica Parkers stijl als volgt: ‘Is net als haar eerste geur. Een flashback naar klassieke thema’s op modegebied, modern gemaakt door de grappige, typerende touch die ze geeft aan het traditionele. Door het mixen van tijdperken, patronen en prints creëerde ze een eigen look die supervrouwelijk en smaakvol hip is’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Lovely wordt omschreven als stijlvol en verfijnd in combinatie met pure onschuld en exotiek. In geur betekent dit een klassieke opening met mandarijn en bergamot verzacht door rozenhout en lavendel. Als extraatje: een vleugje van Sarah’s favoriete Sex and the City-cocktail: apple martini. In het lieflijke hart vermengen zich de aroma’s van witte en ‘crème-orchidee’ (die niet echt ruiken en dus vertaald werden met een fragiele en zachte bloemennoot) met intens patchoeli (niet de donkere, maar de moderne geklaarde variant). De basis van witte amber, musk en ‘warme houtsoorten’ garandeert dat het parfum ‘lovely’, lang en aangenaam – maar discreet – blijft hangen.

Het ‘grappige’ aan Lovely: het ruikt heel veel en tegelijkertijd naar niets. Dat wil zeggen: de geur heeft een aangenaam aura die niet opdringerig is en toch heel veel noten prijsgeeft op een uiterst zachte en intieme wijze. Lovely schreeuwt niet, het is eigenlijk alleen de draagster die ervan geniet.

RUIK & VERGELIJK

Meestal vallen geuren van celebrities in de categorie midprice – alsof zelf weten dat ze de test niet kunnen doorstaan met the real stuff zoals Chanel en Guerlain. Jennifer Lopez bracht hierin als eerste succesvol verandering. Met alle gevolgen van dien. Nog meer vip’s (very important perfumes) van andere vips waarvoor je ‘de volle mep’ moet betalen.

Jennifer Lopez Dance (2005)
Britney Spears Fantasy (2005)
Gwen Stefani L.A.M.B (2007)
Mariah Carey M (2007)

JE REVIENS WORTH

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 27, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET J, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN, KLASSIEKERS IN DE AANBIEDINGENBAK, VINTAGE. Een reactie plaatsen

EEN PARFUM MET EEN BELOFTE

Jaar van lancering: 1932

Laatst bijgewerkt: 27/03/09

Neus: Maurice Blanchet

Flaconontwerp: René Lalique

Hij wordt wel beschouwd als de eerste couturier: Charles Frederic Worth (1825-1895). Tijdens de tweede helft van negentiende eeuw kleedde hij adel (zoals keizerin Eugénie van Frankrijk), de beau monde (waaronder actrice Sarah Bernardt) en demi-monde (denk aan vrouwen zoals ‘la dame au camélia’) van Europa en Amerika. Hoe zag zijn kleding er uit? Zie de film The Age of Innocence – waarin zijn naam tijdens een lunch en passant valt – met Michelle Pfeiffer en Wyona Ryder in de hoofdrollen. Na zijn dood neemt zijn zoon Jean-Phillipe het bedrijf over. Net zoals zijn collega Paul Poiret gaf hij zijn goede klanten een parfum als atttentie. Zoals het eerste met de poëtische naam Dans la Nuit (1924) dat was gehuld in een schitterende met sterren bezaaide ‘maanflacon’ van René Lalique.

Het tweede parfum, gehuld in een even mooie ‘zonflacon’, heeft zich in de loop de jaren ontwikkeld tot een echte klassieker. Je Reviens. Mooi en – ja, ik gebruik het maar weer een keer, kan niet anders – tot de verbeelding sprekende naam: wat ik ook zal doen, een ding beloof ik je: ik kom terug! Beloofd! Het parfum was ver tot in de jaren zestig in Amerika symbool voor het Franse prestigeparfum – nog meer dan Chanel Nº 5 (1921) en Joy van Jean Patou (1935).

De geur is nog steeds te koop en wel op een zeer merkwaardige plek: de discountdrogist. Voor weinig geld maak je kennis met een klassieke couturegeur. Helaas of gelukkig: in 2004 is de geur met een nieuwe mini-campagne (die voornamelijk via het mond-tot-mond-circuit verliep) weer in het prestigesegment teruggekeerd: je suis revenu! Althans dat wordt beweerd. Ben hem nog in geen enkele niche-boetiek tegengekomen. Dit keer gehuld in een andere beroemde art deco-flacon, ook gemaakt door René Lalique, geïnspireerd op de wolkenkrabbers van New York. En daar vond wel de leukste vermelding bekend van Je reviens plaats: in de film Les Gendarmes à New York (1965), herinnert de vrouw van een politieagent hem eraan niet dit parfum te kopen tijdens zijn uitwisseling in Parijs. Hij geeft als antwoord: ‘Je reviens’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Je Reviens is een traditioneel opgebouwd parfum met een zeer zachte en poederige ondertoon. Er aan ruiken is dromen, dromen van toen alles nog was gehuld in een waas van onschuld, bedekt met een laagje poeder zo vers als net gevallen sneeuw. Na de frisse bergamot-opening kom je via jasmijn en aldehyden snel in het hart terecht. Daar bloeien ylang-ylang, narcis en heel veel bosviooltje. Prachtig hoe het viooltje wordt opgelift door de aldehyden (zo vers als net gevallen sneeuwen) door ylang-ylang een sensuele injectie krijgt. En onderschat de bijdrage van de narcis niet, die geeft het geheel een groen-sensuele laag. En dit alles ligt op een teder bedje van amber, vetiver en musk. Heel simpel. Heel lekker.

RUIK & VERGELIJK

Ze zijn een beetje uit de gratie geraakt de ooit vermaaide geuren van couturehuizen – Chanel Nº 5 (1921) en Nina Ricci’s L’Air du Temps (1948) uitgezonderd. En dat is jammer, want het zijn stuk voor stuk parfums met een duidelijke signatuur.

Maar ziet: sommige worden sinds de jaren negentig weer in productie genomen. Zij het in een ‘aan de eisen van de tijd’ aangepaste versie. Het duidt in ieder geval op een herwaardering bij een helaas nog te klein publiek.

Lanvin Arpège (1927)
Patou Joy (1935)
Robert Piguet Bandit (1944)
Rochas Femme (1945
Balmain Vent Vert (1945)
Dior Miss Dior (1947)

 

2MAN COMME DES GARCONS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 27, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET CIJFERS, NICHE. 1 reactie

A WORKER; A MAN WHO LOVES HIS WORK

Jaar van lancering: 2004

Laatst bijgewerkt: 27/03/09

Neus: Marc Buxton

Art director: Rei Kawakubo

Flaconontwerp: Rei Kawakubo

Jarenlang werden de geuren van het avantgardistische modelabel uit Parijs Comme des Garçons als geheimtip gezien. Want een ding was zeker: met een geurtje van dit merk viel je net zoals hun kleding direct op. De eerste geur stamt uit 1994 en werd eenvoudig naar het label genoemd. Inmiddels heeft het merk, of beter gezegd de oprichtster Rei Kawakubo, zoveel geuren op de markt gezet dat ze een parfumerie kan vullen. Nu het leuke: heeft ze en wel in Parijs.

En ondanks het succes – en het feit dat ze een samenwerking met het Spaanse Puig is aangegaan – bewijzen haar Series, diverse geuren binnen een concept, dat ze weinig tot geen water bij haar parfums doet. Ook in de tweede mannengeur 2Man ruik je deze eigenzinnigheid die nog eens wordt onderstreept door het feit dat er in het persbericht geen sprake is van een verheven inspiratiebronnen en ontstaansgeschiedenis.

Slechts een zin wordt besteed aan de profielschets van de gebruiker: ‘A worker; a man who loves his work’. Het gaat alleen om de geur.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Die is lekker. Moet je wel van zware, rokerige geuren houden. Eenvoudig gezegd: net zoals de eerste vrouwengeur (die ook door veel mannen wordt gebruikt) ruikt ook 2Man naar een omgevallen kruidenrek.

Nootmuskaat, komijn en saffraan – ja, deze geelmaker van de paella en risotto geurt opvallend; stroef en fluweelzacht tegelijkertijd – vormen een kruidig trio dat met wierook, vetiver en mahoniehout resulteert in een originele, donkere, kruidige en rokerige geur. En laten we het andere opvallende ingrediënt niet vergeten: het ouderwetse en vaak als patjepeër-macho omschreven leer.

Het maakt de finale van nog intenser. Jammer dat de geur zo’n duidelijk gebruikersprofiel opgeplakt krijgt, want vrouwen op zoek naar een geur met pit en afwijkende noten zullen ook aangenaam verrast zijn door 2Man. En is/was ook te koop als geurkaars. Leuk voor bij een openhaard; versterkt elkaar als het ware.

RUIK & VERGELIJK

Saffraan is een ingrediënt dat vooral in de middeleeuwen erg populair was. En met zoals zoveel moeilijk te verkrijgen ingrediënten, zal het snobappeal de doorslag hebben gegeven. Raakte verolgens als parfumingrediënt in de vergetelheid, maar bleef als kruid populair in de mediterrane keuken. Sinds kort ruik je deze rokerige en stroef-zoete smaakmaker weer voorzichtig in hedendaagse, maar exclusieve parfums. Ruik, of je saffraan kunt herkennen in:

Claude Montana Parfum d’Elle (1990)
Agent Provocateur AgentProvocateur (2001)
Donna Karan Black Cashmere (2004)

HYPNOTIC POISON DIOR

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 27, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET H. Een reactie plaatsen

WEER EEN NIEUW VERGIF VAN DIOR

Jaar van lancering: 1998

Laatst bijgewerkt: 11/01/11

Neus: Annick Menardo,François Demachy

Model: Milla Jovovich, Monica Belluci, Mélanie Laurent

Mensen – we schrijven 1998 – doen weer gekke dingen – om een show van Dior binnen te komen. Liegen (‘Ik werk echt voor de Engelse Vogue!’), heel lief naar de uitsmijters kijken, uitnodigingen vervalsen. Dat is niet zo vreemd. Sinds John Galliano er de scepter zwaait, zijn de deftige defilés veranderd in adembenemende spektakels. Maar Galliano doet meer: hij presenteert de kleding in theatrale decors en vervoert je zo naar een andere wereld. Zo sterk, dat je na afloop even twijfelt of je niet gedroomd hebt. Zeggen veel modejournalisten althans. Het parfum deelt nu ook in zijn rijke ideeënwereld, want Hypnotic Poison kwam in nauwe samenwerking met Galliano tot stand.

Hij dacht bij aan de volgende verleidingscodes: provocatie, obsessie, vibratie en expressie. Provocatie: net zoals de nieuwe haute couture, moest ook deze Diorgeur de twee kanten van verleiding – aantrekken en afstoten – belichamen. Obsessie: de geur moest verwarren en de draagster laten bevangen door vervreemding. Vibratie: eenmaal aan Hypnotic Poison geroken, komt een geladen golf over de draagster heen haar brengend in een droomtoestand. Expressie: de geur moet ‘metropool’ zijn die de draagster klaar voor de aanval maakt en uitnodigt tot steelse blikken en vluchtige ontmoetingen. Oh la la! Milla Jovovich ging dan ook in de parfumclip in een lift naar de begane grond van een gebouw in een metropool waar haar het avontuur wachtte. Oh la la!

Sinds 2008 is Monica Belluci de ambassadrice van Hypnotic Poison. Het resultaat: beetje minder ‘John Galliano’-gek (slang, gevaar, Eva) en het lijkt wel of de persoon verantwoordelijk voor de retouch iets te ver is doorgeschoten. Het gezicht is iets te poupée cire, iets te strak. Niet mooi en niet echt passend bij deze bijzondere geur. Niet getreurd. De geur heeft een nieuwe ambassadrice sinds, dat weet ik eigenlijk niet. Is dat nou een reden dat-ie wel of niet goed verkoopt? Haar naam: Mélanie Laurent, actrice bekend van onder meer Inglourious Basterds (2009) en La Rafle (2010). Zie foto onder. Maar ook zij werd behoorlijk schoongepoetst.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Hypnotic Poison is een goed voorbeeld van een nieuwe generatie geuren, die hoewel ‘oosters’ qua intenties, dit met andere, ‘nieuwe’ ingrediënten weet op te roepen voornamelijk afkomstig uit de slijterij. Het effect: warm, fluwelig, rokerig en… lekker. Annick Menardo had slechts zeven smaken nodig om een hypnotiserende stemming te bereiken. Essence van bittere amandel mengde ze met het kruid van likeuren: karwij (foto). Aan dit benevelende en frisse mengsel voegde ze een overdosis sambacjasmijn toe die met berookte en mysterieuse ‘tonen’ van mos, jacarandahout (lid van de palissanderfamilie), musk en vanille in de basis tot een warm, comfortabel, maar duister huidparfum samenvloeien.

Sinds 2008 bestaat ook een elixir-versie, gemaakt door François Demachy, waarin de donkere basisnoten nog intenser werken. En dat is mooi, want Hypnotic Poison blijft een interessante geur, een beetje in de vergetelheid geraakt door de overexposure van J’adore (uit 1999). Vandaar een nieuwe promotieclip: Monica Belluci draaiend rond de geur terwijl op de achtergrond Maria Callas een aria zingt uit, uit welke opera ook al weer, wil me even niet te binnenschieten. Boito’s L’atra notte in fondo al mare?

RUIK & VERGELIJK

Dior heeft nog vier gifmengsels in het assortiment:

Dior Poison (1985)
Dior Tendre Poison (1994)
Dior Pure Poison (2004)
Dior Midnight Poison (2007)

CHYPRE ROUGE SERGE LUTENS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 27, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET C, NICHE. Een reactie plaatsen

EEN VREEMD STUK MOS AAN DE VOET VAN EEN BOOM

Jaar van lancering: 2006

Laatst bijgewerkt: 25/03/09

Neus: Christopher Sheldrake, Serge Lutens

In deze geur van Serge Lutens komen zijn jeugdherinneringen tot leven. Chypre Rouge leest als een sprookje: de kinderjaren… een gevoelige wereld waarin we ons zo nietig voelen. Het was late herfst in de bossen van de Vendée. Met zijn tapijt van bladeren, zijn bomen en zijn struiken gaf me het gevoel dat ik een minieme cel was, zwevend in een reusachtig organisme: grote lichaamslagaders, aderen, bloedvaten; zich vertakkende bomen die leven gaven aan een fantastische wereld waarin ik thuishoorde. Maar het toernooi bereikt zijn einde. Er is veel bloed vergoten op de schilden en helmen. Schone vrouwen, gekleed in brokaat, goud, zijde en damast hebben hun ogen gesloten en hun fort van stilte herwonnen. De winter komt eraan met zijn koude dolk. De bossen rouwen. De hoge bomen, die gewiegd worden door de wind, zien eruit als ridders in roestige harnassen, uitgeput na de strijd.

Het sprookje gaat verder: ik herinner me dat ik naar de grond van het bos keek, bedekt met de dode bladeren, en dat ik het zowel macaber als mooi vond. Iets trok mijn aandacht: een vreemd stuk mos aan de voet van een boom. Het zag eruit alsof het bloedde, paars en rood. Een ceremonieel kleed, imposant en stervend, verlicht door de stralen van een nabijgelegen open ruimte. Het sprookje is bijna afgelopen: eeuwigheid, helderheid, frisheid, schoonheid, de zachtheid van fluweel… een geheim continent waarvan we de belichaming zouden zijn, in gouden duisternis, mos van kruiden en vermiljoen. De kus van een koorknaap op de ring van een aartsbisschop. Zachtheid en diepte, een geparfumeerd geheim waarvan wij, wanneer we ons hoofd te ruste leggen, slechts kunnen dromen.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Ik begrijp er niet veel van, maar wat ik wel weet: als in een sprookje zo nadrukkelijk over mos wordt verteld, en je weet dat het wordt verteld door een parfumeur, dan zeggen kenners: de geur zal wellicht een chypre zijn. De naam maakt het natuurlijk ook duidelijk. Maar Chypre Rouge onderscheidt zich van de klassieke chypre door de zoete opening. In plaats van bergamot omringd met andere citrusvruchten en fruit, nu honing, bijenwas en gekonfijte vruchten.

Die gaan niet over in een bloemig hart, wel in een wolk van tijm en dennennaalden waarmee het bosgevoel prachtig wordt opgeroepen. Groen, snoep, aarde, bladeren, schaduw, fris. De afsluiting is zoals een nieuwe chypre moet zijn.

Warm amber, zoet vanille en dierlijk musk gedrengd in een overdaad aan patchoeli en natuurlijk mos (geen eiken)! Je ruikt een zoetig, maar ook aards sprookjesbos.

RUIK & VERGELIJK

De chypre maakt een comeback. Was te verwachten: na de trend van lichte, transparante bloemen- en watergeuren gingen steeds meer mensen verlangen naar wat sterker water. En dat hoeft dan niet altijd een oosterse geur te zijn. Alleen is het een nieuwe chypre (ook wel bekend als roze en neo chypre). Verschillen van hun voorgangers door het bijna ontbreken van eikenmos. Dat kan namelijk huidirritaties veroorzaken en dus is het gebruik bijna verboden door een nieuwe Europese wetgeving: s 0,1 ml op de 100ml mag nog in een parfum zitten. Daar is niet iedereen blij mee. Het echte natte bosgevoel, zo kenmerkend voor een chypre, is voor altijd verdwenen menen velen. Maar dat ze wel mooi kunnen ruiken, bewijzen:

Agent Provocateur Agent Provocateur (2000)

Narciso Rodriguez For Her (2004)

Guerlain – Elixirs Charnels – Chypre Fatal (2008)

Lancôme Hypnôse Senses (2009)

MIRACLE FOREVER LANCÔME

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 26, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET M. Een reactie plaatsen

EEN EEUWIG DUREND MIRAKEL

Jaar van lancering: 2006

Laatst aangepast: 13/01/11

Neus: Olivier Polge, Dominique Ropion

Model: Shalom Harlow

Fotograaf: Edward Lachman

Videograaf: Vincent Peters

Muziek: Telepopmusik featuring Angela MacCluskey

Droom even mee van het moment als het schijnsel van de maan een paarse hemel verlicht, als de nacht fonkelt door de weerschijn van duizenden lichtjes, als de lucht electrisch geladen is, als het hart van de stad bonst. Hou dit gevoel vast, loop naar buiten de nacht in; laat je meeslepen door een zachte bries onder het zingen van een jazzmelodie. Laat je leiden door het voorgevoel dat er weldra een wonder gaat gebeuren dat eeuwig zal duren.

Dit magische moment heeft Lancôme in Miracle Forever vereeuwigd, een parfum aldus het cosmeticahuis dat de uitstraling heeft van een verblindend moment en straalt van geluk – zoals de draagster snel zal ervaren.

Edward Lachman over het gevoel van Miracle Forever waarvoor de video-opnames in Buenos Aires werden gemaakt: ‘Er is een moment waarop het licht, de maan en de schoonheid van de vrouw samenvalt en hetzelfde ritme volgen als in een choreografie. Dat was het moment waarnaar we zochten in de magie van de nacht’. Miracle Forever wordt gepersonifieerd door topmodel/actrice/presentatrice Shalom Harlow, een chique bohémienne met een volgens Lancôme sensuele, komische, duivelse maar bovenal romantische uitstraling.

Sinds 2006 is deze Amerikaanse een van de nieuwste topattracties van Lancôme. Vincent Peters over Shalom Harlow: ‘Zij heeft magie in zich. Zij verleidt de camera. Zij is een van die vrouwen wier aanwezigheid het moment overtreft. Ik houd van het type vrouw dat zij belichaamt. Met de smoking op de naakte huid die haar tegelijkertijd een zeer zelfverzekerde en sensuele kant geeft’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Dit is een typische tussendoorgeur van Lancôme. Leunend op de naam van een favoriete voorganger, een nieuweling die inhaakt op de heersende parfumtrends. Mocht de geur onvoorwaar aanslaan, dan is dat mooi. Niet echt, niet getreurd. Bij het Franse cosmeticahuis wordt ondertussen al weer aan een andere variatie gewerkt – of een nieuwe Grote Geur. In deze ‘nachtelijke’ versie van Miracle ervaar je dus het gourmandconcept. Maar wel op innovatieve wijze.

Het idee: verslavend ‘amandelbloesemnectar’ vertaalt in een bloemig-oriëntaalse creatie. Wat je je hierbij moet voorstellen? Een fris openingsaccent van zwarte bes en steranijs. Gevolgd door vanillezoet heliotroop (foto) verweven in het boeket van zonnewarm mimosa en erotiserende tuberoos omringd door een krans van lelietje-van-dalen en pioenroos.

De afronding is zo mysterieus als de nacht: een ‘verlichtende’ sluier van vanille, wierook, cederhout, amber en patchoeli.En zoals wel vaker bij Lancôme het geval is: een geur met een grote slaagkans die nog groter was geweest als het iets meer had geconcentreerd op de smaakmakers, dan de overrompelende presentatie.

RUIK & VERGELIJK

Miracle Forever is de vierde manier waarop je kunt genieten van Lancôme’s ‘wonderparfum’.

Lancôme Miracle (2000)
Lancôme Miracle Summer (2004)
Lancôme Miracle So Magic (2004)