WAT KAN KLASSIEK TOCH LEKKER ZIJN
EENVOUD EN DIEPGANG GECOMBINEERD
Jaar van lancering: 2017
Laatst aangepast: 11/03/18
Neus: Carla Chabert, Karine Dubreuil
Concept & realisatie: Bruno Truchon Bartès
Dat was een verrassing afgelopen nazomer bij de ‘portes ouvertes’ van distributeur Via K & Co in de buurt van Brussel: de ontmoeting met Bruno Truchon Bartès van La Manufacture. Twee redenen: het feit dat iemand het aandurft nóg een merk in de markt te zetten gewijd aan eau de cologne en de klassieke kwaliteit die het uitstraalt en waarmaakt.
Lang verhaal kort: Bruno Truchon Bartès werkte meer dan 20 jaar in de parfumbusiness, hij noemt geen namen, waarin hij – en nu volgt een marketing message – ‘zijn compromisloze passie voor de zeldzame ingrediënten die meesterparfumeurs gebruiken om geuren te creëren kon cultiveren’. Dat zal wel. Interessanter, zijn hobby, nou vooruit, passie: historisch behoud van belangrijke, oude gebouwen die de daaraan verbonden herinneringen levend houden.
Nog interessanter: deze filosofie van behoud en bewustwording koppelde hij aan zijn eigen huis dat in zijn gedachten al in de stijgers stond. Zijn creativiteit hiervoor wordt gedreven door – deze tekst wordt wederom onderbroken door een marketing message – ‘schoonheid, een gevoel van uitzonderlijkheid en vakmanschap van traditionele ambachtslieden dat welsprekend uitdrukking geeft aan de kunst van de Franse stijl. Hij gaf zijn huis een naam die handwerk en de spirit van de traditionele ambachtsman oproept: La Manufacture Parfums’. Moet gezegd: treffend en leuk gevonden.
We zien u terug na de volgende door marketing-message: ‘La Manufacture Parfums is een workshop ‘sans frontières’ voor ambachtelijke kunstenaars die grondstoffen transformeren en zich laten inspireren door kunst, emoties en persoonlijke ervaringen. Wat de geuren van La Manufacture Parfums hun elegantie en diepte geeft, is de poëzie van het verleden en de minutieuze aandacht voor de grondstoffen…
… Bruno doet een beroep op beeldhouwers, porselein- en kandelaarsmakers, meesterparfumeurs, en glasblazers met een passie voor hun vak, die volgens zijn esthetische normen en verfijning werken. Hij maakt gebruik van hun gecombineerde talenten om luxe te creëren die bekend staat als eenvoud. De parfums van La Manufacture Parfums zijn bedoeld om te worden gedragen of als geurkaarsen te worden gebruikt. De ingrediënten in de parfums met karakter en de geurkaarsen van La Manufacture des Châteaux worden met de grootste zorg geselecteerd. Ze worden precies en met emotie uitgeprobeerd door meesterparfumeurs door een passie voor kwaliteit te pareren en worden gebruikt om parfumconcentraten te produceren in Grasse, de bakermat van de Franse parfumindustrie’. Einde van de marketing-message.
WAT LA MANUFACTURE IK EIGENLIJK?
Zoals eau de colognes horen te ruiken, voor mij althans. Dus niet zoals de talloze, inmiddels van de markt verdwenen versies van Marc Jacobs of bijvoorbeeld Dior Homme Cologne (2013). Die zijn mat en tam, verkwikken niet echt. Doen die van La Manufacture wel. In een zin: klaterende frisheid op een subtiele basis van hout. En dus geen witte musk en geen calone of ander letterlijk supercool ingrediënt als finish.
Maar dat maakt deze colognes niet ouderwets: tussen de ‘degelijke’ noten spelen moderne accenten mee die het geheel minder ‘zwaar’ – klinkt raar in relatie tot cologne – maken. Zo barst Cologne Rare – hiervoor tekende Carla Chabert – open met zeer zuivere bergamot die snel ‘vergroend’ door basilicum die hier flink gepeperd optreedt. Deze citrusprikkeling continueert omdat rabarber – alsof je een steel even na de opening breekt – het stokje overneemt.
En dan zonder dat de frisheid verloren gaat, manifesteert zich de basis: heel donker, rokerig vetiver vermengd met de warmte van patchoeli. In de verte doet Cologne Rare denken aan de vintage-versie van Diors Eau Fraîche (1953). Frisheid en warmte gecombineerd zonder klam te worden.
Gaat eigenlijk ook op voor Cologne Impatiente – signé par Karine Dubreuil. Is qua compositie verrassender. Of anders gezegd: ik ben blij dat ik goudsbloem weer eens ruik: groen, bitter en ook licht gepeperd die hier ongeduldig lijkt te schuilen onder rabarber met hetzelfde effect en munt: tintelend groen. En daarboven prikkelt een citruscocktail de zintuigen. Het effect: frisgroen, groenfris. Net zoals Cologne Rare geldt ook hier: in der Beschränkung zeigt sich der Meister. Ofwel, met minder heel veel oproepen. Dit alles wordt vastgehouden door vetiver. Hier minder rokerig, maar zoals we ‘hem’ kennen van vroeger – een elegante mix tussen fris en hout.
Ik zag twee haaks op elkaar staande reacties op Coven op 
Ben ik nou een verwend nest? Eis ik te veel van geuren in vergelijk met diegenen waarvoor mijn alter ego Geurengoeroe het allemaal doet? Moet ik mijn verwachtingen niet bijstellen, terugvoeren naar de tijd toen ik als een jong en dartel bokje debuteerde in de wereld van het parfum?
Dit spookt dus allemaal door mijn hoofd bij het ruiken van Champaca en Osmanthus. Beide in hun pure staat prachtige bloemen met een eigen, duidelijke signatuur. De eerste (exotisch, zoet, een mix tussen jasmijn en ylang-ylang met een lichtgroen randje) ruik je minder in geuren dan de tweede (bloemig-zoet, zwevend tussen rozijn en abrikoos in haar zuiverste vorm, in ‘verdunde’ versie helder, zonnig en ‘open’).
Ik ben herstellende van mijn Parijse parfumdriedaagse – zie vorige post. Ik vreesde even een fanatiek ‘I hate perfume’-belijder te worden, of op zijn minst mijn neus een retraite, een herstellingsperiode te gunnen. Maar zo waar, gisteren en vandaag een vriend (die de betere geuren op zijn juiste waarde weet te schatten) op bezoek en hem een aantal geuren laten ruiken en mijn abjectie verdween als sneeuw voor de zon. Dus vrolijk weer een, nee twee, geuren onder de loep genomen.
Interessant aan Subtile: je denkt met een oudh-geur vandoen te hebben gezien die typische ijle, medicinale houttoets die vanaf de opening door de hele compositie kringelt. Is iets wat nu zeer populair is en volgens mij op conto komt van de combi roos en patchoeli. Kan niet anders zeggen: mooi hoor, in de zin van: vind ik lekker.
Man en cologne. Moeilijk. Nog steeds. Vooral in de noordelijke contreien van de wereld. De nicheman uitgezonderd dan. Zou het zijn dat die andere mannen vinden dat ze te weinig waar voor hun geld krijgen, want eau de cologne – gemaakt om de instantverkoeling die het schenkt – vervliegt snel, je kunt er nauwelijks van genieten. Je stond erbij en keek ernaar…
Jaarlijks verplicht nummer voor Geurengoeroe: de beschrijving van Calvin Kleins ck one summer – een van de eerste geuren by the way in undercast geschreven om het relaxte gevoel, vrij van klassiek-chique parfumregels te onderstrepen. Codewoorden dit keer: helder, energiek, fris. Sfeertekening: ‘Vangt de opwindende energie en vrijgevochten geest van een woestijnritueel’.
WAT CK ONE SUMMER 2017 IK EIGENLIJK?
Bij Montale is de productie zo ff*f (fastfragance-fuckingforward) snel dat het schier onmogelijk is voor de piepeltjes achter het label om met elke nieuwe geur met een leuk en overtuigend hoe-en-waarom-verhaal te komen. Geen beginnen aan. Dat zou ongeloofwaardig overkomen zoals het hele oprichtingsverhaal van Montale zelf is.
Jullie wisten het al. Hoop ik althans: in de mainstreamparfumerie is presentatie en verhaal steeds meer de doorslaggevende factoren voor succes. De compositie komt op de tweede plaats. Iets wat je inmiddels – #tisechtwaar! – eveneens kunt stellen voor de nichebranche. Pech onderweg voor de parfumbizznizz: de concurrenten houden elkaar zó goed in de gaten dat copy&paste schering&inslag is geworden.
Ook hier ga ik in mee: ‘Een explosie van licht, een golf van blijdschap, een cocktail van vreugde die gewoon de flacon uit knalt… zintuigen en huid doen zich tegoed’. Maar voor mij het allerleukste: de kleuren; die ‘fluoriseren’ je tegemoet. Kan er niets aan doen, maar vindt het gewoon prikkelend. Zo hoort het! En je kunt Sun Pop zelfs op een meer kunstbeschouwelijke manier benaderen: popart toegepast zoals het bedoeld is. In tegenstelling tot die mallotige cd van Lady Gaga die het begrip had omgedraaid. Geen popart maar artpop (en dus boodschap gemist).
Voor Jil Sander-fans die de Sun Pop-collectie iets teveel pop-polonaise aan hun lijf vinden, is er Softly gemaakt door parfumeur Nathalie Lorson. De rust zelve, een verstilde geur vergeleken met Sun Pop.
Had de geur blind bij 
Civet schijnt dus ook in de basis van Cuir Cuba Intense (2014) – geïnspireed op de humidor van Patricia Nicolaï’s familie – te zitten. Ook besteld – deze geur gedraagt zich ook divers op mijn huid. Gisteren nog leer gerold in tabaksbladeren en liatris – ook wel bekend als kattenstaart met zijn naar tabak ruikende aroma. Vol, smeuïg, warm, musky en lekker animaal gemaakt door komijn, koriander versterkt door koppig ylang-ylang. De magnolia ontgaat me.
Via K & Co had ook een nieuw huis meegenomen waarvan ik weleens gehoord had. Werd me een tijdje geleden gepresenteerd door een parfumerie die het overwoog te verkopen: La Parfumerie Moderne. Waar ik het merk toen bij de eerste kennismaking totaal nevernooitjamaisniet mee associeerde was de wereld die ‘ons’ als zó begerenswaardig wordt voorgeschoteld, en waarvan ‘we’ weten dat die voor weinig mensen is weggelegd: de met vijf, soms wel met zes sterren gedoteerde hotels met legendarische status. Of zoals La Parfumerie Moderne het zelf omschrijft: ‘Het tijdperk van glamour, de legendarische hotels met hun tijdloze elegantie en hun chique reizigers uit heel de wereld’. Wat kenmerkt deze – tijdelijke – vijfsterrenverblijven? La Parfumerie Moderne: ‘Sommige oorden hebben een ziel, alsof ze verlicht worden door een onzichtbare maar sterk voelbare aanwezigheid’. Wordt vervolgd met: ‘Dat geldt ook voor de parfums van La Parfumerie Moderne. Met heldere lijnen en mooi getekende vormen onthult elke creatie andere texturen van grondstoffen, die de sfeer aankleden en vullen. Een elegante structuur en speelse verwijzingen naar de grote klassiekers van het begin van de twintigste eeuw. Ook dat is La Parfumerie Moderne’.
Désarmant is een ode op een bloem die al een tijdje uit de gratie is: sering. De bedoeling van deze ontwapende geur wordt mooi omschreven: ‘Schenkt de sering haar adelbrieven en haar raffinement terug’. Ook hier: elegantie ten volle uit. Je ziet de volle trossen van de sering zachtjes in de wind bewegen. Maar wel geplaatst in een verwilderde tuin omdat de sering niet lieflijk is, maar een onstuimig randje vertoont door styrax en enorm verrijkt wordt door een boeket weelderige noten opgebouwd uit ylang-ylang, roos en osmanthus. Niet als zodanig stuk voor stuk te ruiken. Het is meer de totaalimpressie.
