‘HITTEBESTENDIGE’ HEERLIJKHEID
INSPIRATIEBRON: GAAP-GAAP CLICHÉ
DE INVULLING: AANGENAME NEUSTRILLINGEN
GEEN RIB, MAAR FLUWEEL
De absurde vraag die ik me in gedachten wel eens stel: je wordt voorgoed verbannen naar een onbewoond eiland vanwege olfactorische bomaanslagen, en je mag van één merk een stuk of wat geuren meenemen, welk ‘heilig huis’ wordt het dan?
Ga er maar aanstaan. Oriza L Legrand, Robert Piguet, Le Galion, Annick Goutal spoken door mijn gedachten. In ieder geval geen old school-producent (Dior, Chanel, Guerlain, etc). Hoe edel sommige van hun geuren nog zijn, ze zijn toch te veel verstrikt geraakt in de fff-wedloop (fast forward fragrances).
Waar ik altijd blij van wordt: Patricia Nicolaï (inmiddels Parfums Nicolaï; de naamgeefster doet het wat rustiger aan heb ik begrepen). Alles vloeit in haar creaties samen. Hier volgen vier clichés: vakmanschap (ze is geparenteerd aan de familie Guerlain), kwaliteit, talent en originaliteit (gebaseerd op de klassieke parfumopbouw).
Iets wat bij de concurrenten maar al te vaak ontbreekt, bezit zij in ‘ruime mate’: de deugd bescheidenheid. Hier volgt nóg een cliché: zij laat de geuren voor zich spreken. Ze speelt met concepten, maakt onverwachte – nog zo’n cliché, in deze dus waar – combinaties, en soms benadert ze een geur vanuit diep respect voor een specifiek ingrediënt.
Patricia Nicolaï heeft, gelijk haar concullega’s, lang gewacht voor ze zich aan oudh waagde. De ‘angst’ om te copycatten met dit edele hout was in het begin groot (millenniumwissel), maar gezien in de jaren daarna de ongekende diverse toepasbaarheid van oudh werd onderkend – het laat zich met elk ingrediënt mengen blijkt – ging bijna iedereen erin mee.
‘Patries’ dus ook. In 2013 mengde ze oudh met amber (niet geroken), drie jaar later een alleen met oudh (idem) en een met wierook. Laatste doet mijn neusharen de afgelopen dagen aangenaam trillen. De inspiratiebron is gaap-gaap cliché: ‘Een olfactorische reis geïnspireerd door de legendes van Duizend-en-een-nacht. Ik wilde die betoverende sfeer nabootsen. Wierook en oudh komen samen om een eeuwenoud verhaal te vertellen’ – olfactorisch dan. Prachtig verwerkt, wat ingrediënten betreft dan.
Nicolaï: ‘Met zijn uitzonderlijke akkoord op basis van Omaanse wierook en Cambodjaanse oud brengt de opening met alsem en koriander een aangename frisheid in een gourmandachtige, likeurachtige noot die opwarmt met het houtachtige hart van oud, ceder en patchoeli. De leerachtige, dierlijke basis verlengt het hypnotiserende effect van de houtsoorten en de brandende wierook’.
Gezien ik door Le Dix de eigenaardige charme van koriander weer heb ontdekt, gaan bij mij enthousiast de neusvleugels omhoog om die te ontdekken. Een lekkere groene opening. Meer wrang dan fris – dank u koriander in samenwerking met alsem (artemisia) die het wrang-frisse effect versterkt. Verwacht bij Nicolaï vervolgens geen full blown oudh-explosie, eerder een aangename wind waarin je als goed door ruikt een roos voorbij ziet dwarrelen. Een typische ‘Nicolaï’-roos dat wel: zoet, beetje zurig maar rijk en gul.
Er gebeurt meer aan sensaties (denk hout), maar het is de wierook die er uitspringt. Geen kerkwierook, maar eerder zacht (ook dankzij patchoeli) – noem het melkachtig richting mirre. En ondanks de animaal-ruwe toevoegingen in de basis – bevergeil, styrax, ambrette, musk – die diepte en ‘spanning’ geven, blijft de geur elegant. Ribfluweel wordt fluweel.
Draag Incens Oud zoals ze het in het land van duizend-en-een-verhalen doen, dus terwijl de zon de aarde doet branden. Hittebestendige luxe zeg maar. Daar ‘dagelijkse kost’, hier inmiddels bijna ook. Behoefte aan verfrissing… (dit lijkt een door DeepSeek aangedragen uitsmijter van deze post): Parfums Nicolaï heeft wat betreft ook veel moois en schoons in het assortiment – waarvan ik enkele zeker zal inpakken voor mijn ‘laatste’ reis ;->
GEURENGOEROE 