MY SCENT TRUSSARDI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juli 21, 2015
Geplaatst in: GEURENALFABET M. Een reactie plaatsen

MY OH MY!

ZO FRIS ALS DE EERSTE LENTEDAG

Jaar van lancering: 2015

Laatst aangepast: 21/07/15

Neus: Nathalie Gracia-Cetto

Flaconontwerp: Antonio Citterio

Model: Gaia Trussardi

Fotografie: Stefano Galuzzi

MY SCENT TRUSSARDI MODEL (1)My Name werd twee jaar geleden gelanceerd. My Scent onlangs met ‘My Dream, My Emotion’ als een soort van slogan. En voor je het weet zijn dat over een tijdje zelfs de namen van twee nieuwe Trussardi-geuren gevolgd door nog heel veel andere.

Want achter My kun je echt alles zetten – ‘my oh my’. À l’improviste in alfabetische volgorde: My Desire, My Dream, My Garden, My Hope, My Love, My Man, My Passion, My Perfume. Kan nog wel even doorgaan. Ook zonder melig te worden. Nou vooruit, eentje dan: My Hangover.

Gaia Trussardi, creative director van Trussardi, mag dan volgens het persbericht ‘jong, dynamisch, kosmopolitisch, oprecht en succesvol zijn’, en haar ‘dromen volgen, doelen najagen met kracht en vastberadenheid’; toch blijft ze in alles zeer klassiek. Om niet te zeggen lifestyle-cliché. Want: ‘ze weet hoe ze zich moet onderscheiden en hoe ze haar persoonlijkheid kan uiten’ door haar… het zal je niet verbazen… parfum. My Scent interpreteert ze ‘op elegante en sensuele wijze in de prachtige tuinen van Villa Reale te Milaan’ (die ik by the way niet echt terugzie in de fotoshoot).

Net zoals My Name (diende als inspiratie), ‘verkent de geur de vrouwelijke en zintuiglijke gebieden van de wereld van Trussardi’. Dat is dus een delicate en fijnzinnige wereld, die mocht je je er niets bij kunnen voorstellen, zeker met de compositie wordt opgeroepen en dus tot leven komt: ‘een delicaat boeket dat emoties uitdrukt van een een tijdloze, iconische vrouwelijkheid’.

MY SCENT TRUSSARDI FLACON (1)Tijdloos – prima. Maar wat ik me bij een iconische vrouwelijkheid moet voorstellen? Ik bedoel, Gaia Trussardi is een mooie, zeer aantrekkelijke jonge vrouw. Maar iconisch? Dan denk ik toch eerder aan vrouwen met een duidelijker en een meer onontkoombare presence en karakter: Marilyn Monroe, Maria Callas, Grace Kelly, Jacqueline Kennedy/Onassis, Grace Jones, Julianne Moore, Kirsten Dunst – to name a few.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Een lieflijke, onschuldige bloemengeur met poederige nasleep. De opening is zoet en fris-sappig, maar direct zacht. Komt op conto van zonnige nashi-peer die lijkt geplukt op het moment dat de vrucht zijn ultieme zoetsapppige rijpheid heeft bereikt en op grond dreigt te vallen als je hem niet plukt. Fijn: je ruikt ‘eindelijk’ weer eens sering; een ‘lentebloesem’ die zowel zacht als lichtjes fris en toch vol-bloemig  omringd door een krans van verse rozenknopen.

Het effect: een bloemige en poederige zoetheid die wordt versterkt door heliotroop met haar naar amandel en vanille ruikende aroma. Het geheel wordt gewikkeld in een sluier van witte musk (door heliotroop fluweelzacht gemaakt) en seronolide – een ‘nieuw’ ingrediënt met het vermogen om geuren (in de basis!) een extra fris-bloemige injectie te geven. Ik schrijf bewust sluier, want My Scent is geen pats-boem-right-in-the-face-geur, wel discreet en ‘terughoudend’.

Maar ik zou het wel weten te waarderen als Gaia Trussardi het zou aandurven om eens haar meer brutale, sensuele kant – niets menselijks is haar vreemd lijkt me – te benadrukken. My Lust… By the way: op de achtergrond van My Scent zie ik een bloem – zie foto beneden – die niet in de compositie zit, tenminste ik ga er vanuit dat het anjer is. De kruidig-sensuele noot daarvan past wel goed bij My Lust…

MY SCENT TRUSSARDI FLOWERS (1)

VERVEINE D’EUGÈNE JAMES HEELEY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juli 17, 2015
Geplaatst in: GEURENALFABET V. Getagd: . Een reactie plaatsen

LA FRAGRANCE FAVORITE DU PRINCE EUGÈNE

Jaar van lancering: 2007

Laatst aangepast: 17/07/15

Neus: James Heeley

Concept & realisatie: James Heeley

VERVEINE D’EUGÈNE JAMES HEELEYVerveine, bij ons bekender als verbena, minder bekend als ijzerkruid, nog minder bekend als venuskruid, ijzerhard, strooikruid, duivekruid, ridderkruid, kerkkruid, hardijzer, eizen, fleuruskruid en pleuriskruid heeft een ‘uitgesproken’ groen karakter – wellicht ook een reden waarom verbena in zoveel culturen een belangrijke rol heeft gespeeld – zijn boeken over vol geschreven.

Alleen wordt de uitwerking daarvan verschillend geïnterpreteerd. Voor de een staat het voor groen-stroefe, verkwikkende frisheid (ook als thee van zowel droog als vers blad), de ander moet direct denken aan afwas- en schoonmaakmiddel. Dat laatste komt eigenlijk door het eerste: de geur van de plant werd/wordt in reinigingsproducten verwerkt: van zeep tot wcverfrisser. Beide interpretaties kloppen. Het is ‘maar net’ wat je gewend bent, hoe de ‘emotionele’ uitwerking is van een bloem, plant, kruid, enz. enz. bij de eerste, vaak normbepalende kennismaking binnen een bepaald kader.

James Heeley moet een fan zijn van, moet zich diep in het leven van de laatste Napoleon met (welisware geringe) kans op troonsbestijging hebben verdiept, anders was hij er niet achter gekomen dat verveine de favoriete geur was prince impérial Eugène Bonaparte (1856-1879), zoon van keizer Napoleon III en keizerin Eugénie de Montijo. Na zijn vaders overlijden (9 januari 1873) noemde hij zich graaf van Pierrefonds en bij zijn meerderjarigheid werd hij door de Bonapartische partij als Napoleon IV tot troonpretendent en familiehoofd naar voren geschoven.

Ook was er sprake dat hij de jongste dochter van de Engelse koningin Victoria (zijn peetmoeder) Beatrice zou trouwen. Om zijn prestige te vergroten (en daardoor meer aanspraak op de Franse troon te maken) werd Eugène aangemoedigd deel te nemen aan de Engelse expeditie naar Zoeland in 1879. Helaas, het mocht allemaal niet zo zijn: tijdens een verkenningstocht werd hij door Zoeloes in een hinderlaag gelokt en door 18 werpsperen doorboord. Zijn vroege dood maakte in Europa grote indruk: zijn ‘romantische’ sterven voor zijn tweede vaderland inspireerde veel schilders en dichters. Niet de minste: in zijn bundel Sagesse (1881) wijdt Paul Verlaine een gedicht aan hem:

PRINCE IMPERIAL EUGÈNE 1Prince mort en soldat

J’admire ton destin, j’adore, tout en larmes

Pour les pleurs de ta mère,

Dieu qui te fit mourir, beau prince, sous les armes,

Comme un héros d’Homère.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Guerlain was in die tijd (gelijk Creed, Roger & Gallet) hofleverancier van bijna alle Europese hoven en er bestaat dus een kleine kans dat Eugène Bonaparte – voor zijn moeder creëerde Guerlain het het nog steeds verkrijgbare Eau de Cologne Impériale in 1853 – op deze manier wist dat Eau de Verveine Spiritueuse Double (1840) in zijn collectie had. Zeer kleine kans dat James Heeley deze geur heeft geroken.

Hoe het ook zij: Verveine d’Eugène geeft je meer dan alleen verbena. En: lang geleden dat ik een geur heb geroken die zo duidelijk ‘driestaps-raket’ zijn weg gaat. Je ruikt eerst de wrange groenheid van het kruid ‘overtuigend’, maar die baadt als het ware in een nieuw groen licht door toevoeging van rabarber (maak de verbena een tikkeltje, maar aangenaam zurig) en kardemon (maakt de verbena groen-frisser) begeleid door sprankelend bergamot.

Maar opvallend: de verbena stopt er op een gegeven moment mee, of lijkt zich achter het hart op te stellen waar een andere frisheid heerst – de tweede stap. Een zonnige jasmijn die baadt in een overvolle zoetfruitige noot van zwarte bes. Dan heel geleidelijk aan meldt de witte musk (eerder poederig zacht dan ‘katoen hard’) zich die even geleidelijk alle andere noten in zich opzuigt waardoor er een frisbloemige sluier achterblijft. En even lijkt of de verbena uit de witte musk tevoorschijn komt, maar dan meer zijn houtachtige kant toont.

EAU VERVEINE GUERLAIN

BORN ORIGINAL ADIDAS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juli 13, 2015
Geplaatst in: GEURENALFABET B. Een reactie plaatsen

‘CREA-WUNDERWASSER’

Jaar van lancering: 2015

Laatst aangepast: 13/07/15

Neus: Annick Menardo, Alienor Massenet

Flaconontwerp: helaas onbekend

BORN ORIGINAL 1Leuke naam, leuke gedeukte flacons, maar als je een of twee koopt, ben je het al lang niet meer: born original. Wel een van de tienduizenden, honderdduizenden, misschien wel miljoenen kopers. Je volgt braaf de regels van wat als hip en trendy wordt (h)erkend. En het volgende zou toch mooi zijn, of juist niet? ‘Born Original laten jouw creatieve talenten ontbranden. Bezield door de moed om jezelf te zijn en je creativiteit te uiten, stellen deze geuren je voor de vraag: when will you be born?’

Mijn vraag: kunnen geuren dat, is het niet eerder de vragensteller? Mijn antwoord: ik lang geleden. En wat mijn creativiteit betreft: zat er al vroeg ‘in’ – achteraf gezien. Maar ik heb dat nooit gezien zoals Adidas het zich voorstelt: ‘Iedereen heeft de innerlijke kracht zijn eigen wereld te veranderen, om een ‘agent of change’ te worden’.

Prima idee dat eerste (hoewel de meesten daar geen zin in hebben en niet voor deze keuze gesteld worden). En zolang zich dat maar niet manifesteert in egocentrisch gedrag zonder het in de gaten hebben. Maar of je dat direct nu een ‘agent of change’ maakt? Nu nog wat marketing-tralali en -tralala: ‘Iedereen is een remixer in de maak met het vermogen op eigen unieke wijze ideeën, mode, muziek en technologie samen te brengen, te mixen en remixen. Creativiteit kent geen einde, begin of grenzen’. Zeker wel, maar dat is een andere discussie.

Interessanter vind ik: waarom de geuren maar niet werden meegenomen in het transformatieproces van Adidas van sportmerk naar lifestylebrand. Bijna zestig geuren verder (de licentieovereenkomst met Coty bestaat sinds 1985) is er pas sprake van upgrading, van massa naar masstige. Dat is na te zien en…

BORN ORIGINAL ADIDAS 2WAT RUIK IK EIGENLIJK?

… te ruiken. Want Born Original For Him en Born Original For Her doen niet onder voor de gemiddelde masstigegeur gericht op jongeren. Prachtig aldus Adidas. Ik zeg: laat dat de born original-consement zelf bepalen. Uniek aldus Adidas. Ik zeg: elke geur is uniek. Maar die anno 2015 indelen in een top, hart en basis is zo gaap-gaap. Zo hoort het: ‘Net zoals bij gemixte hiphoptracks of graffititekeningen combineren de individuele elementen perfect met elkaar om krachtige uitingen van de urban streetcultuur te creëren’.

Born Original For Her – samengesteld Annick Menardo – is een fruitige gourmand die ‘zich afspeelt rond een krachtig, zoet candy-appelakkoord’. Goed getroffen. Dit is zo’n echte kermisappel, zoet zonder echt overdonderend banketbakkerszoet te worden, want de frisheid van appel blijf je – alleen in het begin – ruiken. Deze fruitigheid wordt versterkt door sinaasappel. Als verzachtende omstandigheid speelt abrikoos haar rol. Die zorgt er ook voor dat de jasmijn in het hart niet al te bloemig wordt – krijgt eigenlijk geen kans te bloeien waardoor Born Original For Her weinig lucht heeft en dus een gourmand is – omdat ze daarna direct kopje ondergaat in de gourmand-exotische basis kokosnoot en tonkaboon die bijna smeuig, tactiel aandoet.

Bekt ook lekker: ‘Born Original For Him is een heuse jamsession voor de zintuigen’. En voor mij beter geslaagd. De reden: de geur is minder dichtgeplakt, ademt meer. Met name in het begin. Hiervoor tekende Alienor Massenet. De geur begint groen ‘wrang-fris’, krijgt vervolgens pit met een zoet onderlaagje. Ofwel, eerst rabarber en de groene blaadjes van het viooltje, dan peper met sinaasappel. Deze noten gaan vervolgens net zoals Born Original For Her kopje onder in de basis. Hier een warm amberakkoord. Denk aan een melange van vanille, tonkaboon, een ietsiepitsie kruidnagel en heel veel kaneel geschraagd door een ondefinieerbare houtnoot.

Creatieve gebruikerstip: ‘hiphop’ en remix Born Original For Her en Born Original For Him eens voor de lol. Begin met één (spray) op één, dan één op twee, één op drie… En omgekeerd tot je je perfecte Born Orignal crea-wunderwasser op maat hebt gemaakt als ‘agent of chance’.

BORN ORIGINAL CAMPAIGNSHOOT

TOTEM KENZO

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juli 10, 2015
Geplaatst in: GEURENALFABET B, GEURENALFABET O, GEURENALFABET T, GEURENALFABET Y. Een reactie plaatsen

PARFUMPROJECT VOOR MILLENNIALS

NA BENETTON PRESENTEERT KENZO UNITED COLORS OF THE WORLD

Jaar van lancering: 2015

Laatst aangepast: 10/07/15

Neus: Christophe Raynaud, Natalie Greco-Cetto, Olivier Pescheux, Antoine Lie, Jean Jacques

Flaconontwerp: Studio Nendo

Stamleden: Batani Khaifani, Crystal Chin, Keyon Tutelelapaga, Vanessa Hernandez, Elena Ghenoiu, Kevin Brodzinski, Larry Leong, Alfred Kendrick, Aldrin Coto

Muziek: The Do

Concept & artistieke realisatie: Patrick Guedji, Carol Lim, Humberto Leon

TOTEM KENZO SOCIAL NETWORKMoest knipperen met mijn ogen, toen ik het Totem onder ogen kreeg. Eerder gezien? Ja. Qua presentatie en inspiratie ademt het de wereld van de ooit zo populaire jaren negentig-campagne van Benetton uit: United Colors of the World voor de generatie Y. Het Italiaanse merk had zelfs een Totem ‘avant la lettre’: Tribu (1993).

Maar eerst dit: de parfumafdeling van Kenzo was de laatste tijd in een fast fragrance forward-mood waardoor de interessante lanceringen niet de aandacht kregen die het verdienden. Fast forward: L’Eau par Kenzo Mirror Edition (2014), Kenzo Homme Night (2014), de erg op Balenciaga leunende travel retail Floralista (2014), Coleur Kenzo Violet (2014), Flower in the Air Summer Edition (2015). Meer aandacht waard: Jeu D’Amour (2015) en het nog niet geroken L’Eau Par Kenzo Intense (2015).

De totale ‘totem’-ommezwaai – een ‘puur collectief project vol positieve, communicatieve energie’ – nu gemaakt, komt volgens mij op conto van de nieuwe ontwerpers bij Kenzo, Carol Lim en Humberto Leon. Maar hoe Kenzo-kleurrijk ook, het is wel erg Facebook-thumps up gecombineerd met een alles-wordt-anders-nee-moet-anders-boodschap.

Is natuurlijk ontzettende de bedoeling: veel parfumhuizen zoeken via social networks de jeugd op. Dan spreekt dit aan? ‘Drie parfums die lak hebben aan clichés’. Of: ‘Een mix van gezichten, culturen en ideeěn gedragen door Totem, het embleem van de Kenzo-tribe’. Die bestaat uit dansers – wie is wie? – ‘gevonden’ in Los Angeles. Allemaal millennials die door Michael Rooney, ‘een van de grootste choreografen van overzeese clips’, in de ‘warme en broeierige sfeer’ van Vasquez Rocks ten noorden van Los Angeles samenkwamen.

Hoe wordt er gedanst? ‘Instinctieve, tribale en nerveuze bewegingen afgewisseld met openlijk gechoreografeerde bewegingen, hiphopmoves en spectaculaire, fysieke figuren of bewegingen rondom accessoires’.

TOTEM KENZO FLACONSDe dieppaarse totemflacon is goed geslaagd. Wordt door Kenzo toegelicht ter voorkoming van een negatieve connotatie: ‘Een totem is een houten sculptuur met dierlijke en mytische trekken die in Noord-Amerika vereerd en met een sterk emotionele waarde waar men zich rond verzamelt. Bij Kenzo vind je wel de filosofie (oink!) maar de vorm heeft niet voorouderlijks’ (is dat erg?).

Ontwerper Oki Samto denkt simpeler: ‘Je vindt steeds een vleugje humor waardoor het object haast een vriend wordt’. En humor is toch wel een Kenzo’s kenmerken – in ieder geval in de Kenzo-mode. Zie je gelukkig nu terug in de geuren. Want Patrick Guedji is soms erg filosofisch en poëtisch in zijn functie (sinds 2000) als creatief directeur van Kenzo Parfums.

Ben benieuwd of dit millennials-all-over-the-world-come-together-project zal aanslaan. Want de gemiddelde millennial heeft, net zoals de Benetton-follower van toen, een nuchtere realiteitszin die je geen sprookjes meer kunt verkopen ‘gebaseerd’ op de dagelijkse realiteit die wat de beloftes betreft de laatste tijd nogal wat te wensen overlaat.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Persbericht: ‘Kenzo heeft beslist drie universele uniseksgeuren – met eigen karakter – te lanceren in plaats van één, om zo alle persoonlijkheden te verleiden. En is volgens mij het maximum dat een consument van één merk in één keer kan hebben. Waarom uniseks? ‘Millennials laten mannelijk en vrouwelijk met elkaar versmelten en veranderen avond na avond van gender en identiteit’. Ha-ha-ha. Dat geloof ik dus niet. De ene avond vrouw, de andere man – afhankelijk van je stemming en ‘zin in’?

Wat wel klopt: een uniseks parfum is een uitdaging voor een parfumeur. Wat niet klopt: ‘Het concept voor een groot publiek werd nooit echt volledig geëxploiteerd’. Menen Antoine Lie en Jean Jacques. Ik meen: Calvin Kleins ck One (1994) en de talloze zomervariaties van de geur (ook dit jaar). En hoe krijg je je het uit je mond als neuzen: ‘De challenge was het doseren van alle ingrediěnten om niet te vervallen in een te uitgesproken perceptie van een genre. Ten slotte richt je je tot een community, een beetje zoals op de sociale media’.

TOTEM KENZO TRIO EN FLACONDe diverse neuzen hebben hun neus allemaal in één richting staan wat betreft de uniseksinterpretatie: geen bloem is in de drie geuren te herkennen. Het zijn eigenlijk geuren zonder hart. Het is de aaneenschakeling van fruit en of citrusachtige geuren die snel contact zoeken met de houtachtige basis. De overeenkomst tussen alle drie: de frisse flair en de ongedwongheid. Prettige ontspannen begeleiders tijdens dagelijkse bezigheden.

Totem Blue (Antoine Lie en Jean Jacques) gaat richting fruitige gourmand. Maar meer fruitig dan gourmand, dan zoet. Lang geleden dat ananas zo een geur prominent opent: zoet, beetje scherp, maar vooral rijp. Goed idee om het combineren met het groee-frisse kardemon – temt de ananas geleidelijk aan. Met op de achtergrond een aqua-noot. Droog, strak en zonnig cederhout zwaait de geur uit.

Totem Yellow (Christophe Raynaud) is de meest lieve, de meest zachte van het trio. Komt op de eerste plaats omdat de explosie van roze grapefruit wordt verzacht door groene thee – kalmerend en toch opbeurend – stromend door een aqua-noot (paradision?). Hier is het ‘onbestemde’ hout verpakt in een dun laagje leer dat voor de beklijving zorgt.

Totem Orange (Natalie Greco-Cetto, Olivier Pescheux) die opent als een eau de cologne, een tonic door good old oranjebloesem. Fris, met een lichtbloemige noot die wordt begeleid door de iets zachtere citroenbloesem (maar nog steeds met een frisse allure). Ik meen ook de groene noot galbanum te herkennen. En hier past de frisgroene, houtachtige noot van vetiver goed bij.

Zoals ‘Kenzo’ zelf zegt: ‘De geuren zijn speels en makkelijk eigen te maken’. En dat komt door de simpele, straight forward-opbouw. Doen me qua ‘geuridee’ ook denken aan de easy going en erg toegankelijke Big Pony Collection (2010 voor hem, 2012 voor haar) van Ralph Lauren. Ook hier felgekleurde twee laag-geuren zonder hart.

De geuren worden exclusief verkocht bij Ici Paris XL. Waar je tijdelijk een Totem-clutch cadeau krijgt als je een flacon koopt – hoezo androgyn?

TOTEM KENZO ICI PARIS XL

GIN FIZZ LUBIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juli 8, 2015
Geplaatst in: GEURENALFABET G, NICHE, VINTAGE. Getagd: . Een reactie plaatsen

PRINSES-ACTRICE GEËERD MET EEN SISSENDE COCKTAIL

GRACE KELLY (ON THE) ROCKS

Jaar van lancering: 1955/2009

Laatst aangepast: 08/07/15

Neus: Henri Giboulet/Thomas Fontaine

Inspiratiebron: Grace Kelly

Concept & artistieke realisatie: Gilles Thevenin

GIN FIZZ LUBINIk zag een tijdje geleden per toeval op de Duits/Franse televisiezender Arte een prachtige, ontluisterende (zoals dat heet) documentaire over de voorbereidingen van het huwelijk van Grace Kelly met prins Rainier van Monaco. Ze trouwden in 1956. Wat bleek: ‘Hollywood’ wou een eigen droomversie van het gebeuren filmen om de hardwerkende Amerikaanse huisvrouwen duidelijk te maken dat het sprookje ‘eenvoudig meisje wordt verliefd op verlegen prins uit een ver gelegen belastingparadijs’ (of andersom) ook ‘nu’ nog kon uitkomen.

Alles werd uit de kast gehaald om dit heuglijke feit bigger than life-proporties te geven – de droomjurk werd niet geleverd zoals in de lijn van verwachting lag door Christian Dior, maar door kostuumontwerpster Helen Rose (tijdens de huwelijksceremonie een van Grace’s bruidsmeisjes) van Metro-Goldwyn-Mayer. Zelfs de lakeien werden door MGM in een nieuw, meer sprookjesachtig tenue gestoken. Regie, belichting en camerawerk deden de rest.

GIN FIZZ LUBIN OLD AD 3Wat ook bleek, achteraf dat wel: voor de prinses in wording was het niet bepaald een droomscenario. Maar Grace liet alles gedwee en gelaten, zoals toen van een Hollywoodactrice premier cru werd verwacht, over zich heen komen.

Hollywood was wel verbaasd dat een van de meest succesvolle actrices van dat moment – in 1955 ontving ze een Oscar voor haar rol in The Country Girl, in 1956 speelde ze ‘de sterren van de hemel’ in High Society – haar carrière en het daar aan verbonden veronderstelde vrije luxeleven zou opgeven voor een regime dat stokstijf stond van stringente etiquette en hufterige hofintriges.

Wist ik niet: zes jaar later is Grace het helemaal beu en overweegt te ‘vluchten’ naar Amerika waar Hitchcock haar opnieuw (ze had al in drie films van hem gespeeld) een hoofdrol aanbiedt (gage: 1 miljoen dollar) in de film Marnie. Zoals te zien is in de geflopte biopic over haar leven – Grace of Monaco (2014) – met Nicole Kidman als…  Mais malheureusement, haar escape to ‘the real life’ gaat niet door – ze voegt zich weer in haar Son Altesse Sérénissime la Princesse Grace de Monaco-korset.

Ze stort zich vervolgens, zoals zoveel doelloze prinsessen, in liefdadigheidswerk en gaat artistiek borduren (de vruchten hiervan zijn op enkele exposities getoond). Maar om echte vergetelheid te zoeken, niet menselijks bleef haar als droomprinses vreemd, komt ze (opnieuw) in contact met Koning Alcohol. Zoals onder meer blijkt uit de talloze brieven van haar gericht aan haar vriendin en privésecretaresse Prudence Wise – wat een stichtelijke naam in dit geval – die in 1994 geveild werden in Beverly Hills.

GIN FIZZ LUBIN OLD AD 2Wat ik me afvraag – hier hebben we dan eindelijk de parfumlink – zou ze ook af en toe Gin Fizz hebben gedronken? Het recept hiervoor is voor het eerst vermeld in de 1887-editie van Jerry Thomas’ Bartender’s Guide en groeit daarna langzaam maar met volle teugen tot een van de meest populaire cocktails van Noord Amerika en andere continenten.

Ik hoop het, want deze als hersencellendoder verklede citroenlimonade drinkt lekker weg, schenkt je het vluchtige en efemere gevoel dat het leven ondanks alle shit en misère nog voldoende waard is om er ‘zo nu en dan’ op te klinken.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Wat ik me eveneens afvraag: zou Grace Kelly ook het gelijknamige Lubinparfum ter ere van haar hebben geroken? Werd het haar geschonken (in the double sense of the meaning)? Lubin onthult dat niet, houdt zich meer op de vlakte: ‘It was in honor of her extraordinary beauty that Henri Giboulet created a perfume for Lubin which marked the decade – a very chic perfume, sparkling and fresh, evoking the cocktail in fashion that year in the American bars of Paris, Gin Fizz’.

Het is logisch dat vooral in de opening het idee van een Ginn Fizz-cocktail tot zijn recht komt. Jeneverbes (bekend van gin tonic) met zijn fris-ijle en kruidige toets zweept de citrusvruchten – bergamot, citroen, mandarijn – op om te prikkelen, te sprankelen en te ‘zesten’.

GIN FIZZ LUBIN OLD ADHet effect: een ‘drinkbare’ uitbarsting versterkt door koele aldehyden die geleidelijk overloopt in een bloemige chypre. Aangewakkerd door het frisgroen-sensuele galbanum verspreiden oranjebloesem, roos, jasmijn en lelie een mild, maar vol zomers boeket waardoor een zomerbriesje zoeft.

De bloemen verliezen geleidelijk deze luchtigheid verliest doordat ze worden opgezogen door de strak-groene basis van vetiver en eikenmos. Die verlengen met een beetje fantasie het aspect van de Ginn Fizz-opening maar dan donkerder – die zich uiteindelijk vervlechten met benzoïne en witte musk.

Ik heb de vintage-versie nooit geroken, maar net zoals alle Lubin-herlanceringen krijg je het idee met het origineel vandoen te hebben zonder old school- en old fashion-effect. Komt natuurlijk door de originaliteit van de oorspronkelijke compositie (had nu gemaakt kunnen worden), de hoge kwaliteit ingrediënten en het streven van Gilles Thevenin om de oude luister van Lubin recht te blijven doen.

Mocht je zin krijgen, om wat voor een redenen dan ook, je gemoed te benevelen met Ginn Fizz? Neem 60 ml gin, 30 ml citroensap, 20 ml suikersiroop, 4 of 5 ijsblokjes, 120 ml koolzuurhoudend water. Stop het in blender, shaken die handel en hupsakee, klaar is je hersenbreker. Verdeel het over het aantal volgens jou benodigde cocktailglazen. Voor de sier steek je op een of alle glazen een citroenpartje.

Frank Sinatra and Grace Kelly in

Frank Sinatra and Grace Kelly in “High Society,” 1956.
Courtesy of the Cole Porter Trust/ From “Cole Porter”

CUIR SACRÉ ATELIERS DES ORS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juli 7, 2015
Geplaatst in: GEURENALFABET C, NICHE IN DE PARFUMERIEKETEN. Een reactie plaatsen

IN GOUD GEHULD HOOGDRAVERIJ

VOOR EEN ELEGANTE ‘GEDROOGDE’ LEERGEUR

Jaar van lancering: 2015

Laatst aangepast: 07/07/15

Neus: Marie Salamagne

Concept & realisatie: Jean-Philippe Clermon (zie foto)

ATELIERS DES ORSWeer een nieuw parfumhuis dat zich allerminst bescheiden opstelt: alles is goud wat er blinkt bij Ateliers des Ors zo lijkt het. Vrij vertaald: atelier van goud, maar dan in meervoud. En alles is ook nog eens edel: ingrediënten, composities, presentatie, verpakking, flacon.

Eigenlijk vanzelfsprekend als je de lat zó hoog legt: ‘to deliver haute parfumerie with poetic elegance, mystery and passion, grounded in French classicism’. Alsof dat niet genoeg is, wordt het de lezer op de site nog een keer ingewreven dat hij op een bijzondere ervaring wordt getrakteerd: ‘nobility of the materials used in the development of our fragrances. Nobility of materials used in the creation of our boxes and bottles produced as works of art. Quality and sleek curves for enhanced elegance and refinement’.

To top it off, en dit klinkt werkelijk absurd: ‘Nobility, a guarantee of respect to the people who love our products and the promise of a unique experience’. A guarantee of respect? Hoe verzinnen ze het. Alsof zoiets niet vanzelfsprekend is bij alles wat je doet – ook buiten de parfumerie. A unique experience? Come on! Elke ervaring is uniek (even goed doordenken). Kan er ook nog wel bij: ‘the pursuit of perfection’. Nou vooruit, nog eentje dan: ‘gold, quest of eternity, mingles in our creations with rare essences. In a gilded caress. Its spiritual and symbolic dimension is an integral part of our fragrances’.

FOUNDER ATELIERS DES ORSMisschien raken jullie hierdoor dol-über-laaiend-loeiend-enthousiast, ik moet oppassen dat ik niet in een neerwaartse, gemakkelijk-cynisch observatie-spiraal terecht kom. Ik gun iedereen zijn succes, maar val de nicheconsument anno 2015 niet meer lastig met dit soort holle statements. Die weet heus wel wat er speelt – wat bijzonder is. Respect!

Luxe schuilt juist in het níet benoemen van je Geweldige Product – dat moet vanzelfsprekend zijn, moet blijken. Let wel: ik vind de presentatie pas mal – de flacon met zijn als zonnestralen geslepen facetten heeft op de andere manier een Lodewijk XIV-uitstraling. Het zeepaardje – begrijp ik in verband met ‘al het goud’ niet helemaal als symbool – is sierlijk gekozen. Maar als iemand anders het ‘been there, done that’, lelijk of teveel van het goede vindt – tant pis, tant mieux.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Een ‘sta in de weg’: dat ik door al dit zelfgefeliciteer, mijn lat qua verwachtingen niet te hoog leg. Gelukkig: voor een leergeur kun je me altijd wakker maken. Risico: leer als niche solo-ingrediēnt is zo duidelijk in zijn intenties dat het vaak inwisselbaar wordt. Dat je de een niet direct weet te onderscheiden van de ander.

GOLD LEATHERCuir Sacré is wordt voorgesteld als een Andalusische droom, een wandeling door de straten van Córdoba. Een stad met een zeer bewogen en zeer boeiende geschiedenis. Klein detail: het was beroemd om zijn leerindustrie die teruggaat tot de tiende eeuw tijdens het kalifaat van Abd al-Malik en door de oprichter Ramón García Romero van het gratis toegankelijke Casa Museo Arte sobre Piel (leermuseum) voor de vergetelheid werd behoed.

Córdobaleer (foto) wordt ook wel cuir de Cordoue, cordwain, cordovan (betekent ‘van Córdoba’) en gold leather (van het Nederlands goudleer) genoemd: leren, met bladgoud bewerkte panelen die tijdens de Spaanse, Franse, Vlaamse en Nederlandse Gouden Eeuw de wanden van (stads)paleizen en grachtenpanden van de Europese well to do sierden als alternatief voor tapijten. Maar ook toegepast op juwelenkistjes, boekkaften, kisten, kamerschermen en meubels. En de techniek wordt nu weer een beetje en vogue vanwege de exclusieve en ambachtelijke uitstraling: Chanel verwerkte het onlangs in een tassenlijn.

Glinsterend allemaal, maar ik vind Cuir Sacré geen heilig leer (wanneer wordt leer heilig?), ook geen goud leer. Ik moet eerder denken aan roest, oud, ‘vergeten’. Want de geur is stroef, aangenaam dat wel. Mooie opening met jeneverbes die de groene frisheid van een kardemon-overdosis enorm versterkt zonder waterig, luchtig en daardoor ‘te toegankelijk’ te worden. Het rokerig-ijle aspect van jeneverbes begeleid het leer op elegante wijze door de hele compositie, maakt het stoer.

Ondanks de toevoeging van het ‘gouden kruid’ saffraan. Die geeft een niet-smeuïge, maar wel een eveneens elegante droogte aan de compositie. Opvallend is de overvolle vetiverbasis (die ook goed samengaat met de rokerigheid van jeneverbes) van Cuir Sacré. Geeft het geheel een sterke, houtachtige onderlaag. En door het ontbreken van bloemen, is de geur eerder een mannelijk dan vrouwelijk – tenminste als je nog in deze discriminatie gelooft – te noemen.

Gewoon goed gedaan, een mooie ronde geur. Cuir Sacré spreekt voor zichzelf. Heeft al die gouden toeters, gouden bellen,  gouden trompetgeschal en met bladgoud geschreven woorden niet nodig.

LOGO ATELIERS DES ORS

TONIC ABEL

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juli 6, 2015
Geplaatst in: ECO, GEURENALFABET T, NICHE, PARFUM = PARFUN. Een reactie plaatsen

HYBRIDE COLOGNE

WANT OOK ORAAL TE NUTTIGEN

Jaar van lancering: 2015

Neus: Frances Shoemack

Laatst aangepast: 06/07/15

Neus: Frances Schoemak

Flaconontwerp: Jurre Slijkerman

TONIC ABEL MOODDe Nieuw Zeelandse in Nederland woonachtige Frances Schoemak (ik vermoed met Nederlandse achtergrond gezien de naam – schoenmaker niet ‘af’) kon geen organic gecertificeerd perfume vinden dat zowel lekker look als aantrekkelijk oogde.

Dus ging ze zelf aan de slag met behulp van haar man Dave. Het werd een werelds project, in die zin dat ze onder meer naar Sao Paula afreisde om in training te gaan bij parfumeur Isaac Sinclair (ook afkomstig uit Nieuw Zeeland die werkt voor Symrise). En in New York werd het resultaat als Tonic gebottled. Abel werd gekozen als firmanaam – een verwijzing naar de Nederlander die in 1641 het later naar hem genoemde eiland ontdekte Tasmanië – Abel Tasman.

De begeleidende slogan – Sip Responsibly, Spray Lavishly – doet me denken aan overgeleverde verhalen dat lang geleden eau de cologne ook gedronken kon worden. Alleen heb ik deze mogelijkheid nooit wetenschappelijk overgeleverd gezien in geschriften. In de tijd dus dat al die Farina-familieleden met het geheime recept van hun acqua mirabilis vanuit Italië naar Duitsland en Frankrijk trokken, en schonken en verkochten aan onder meer Roger & Gallet (Jean Marie Farina Extra Vieille uit 1806) en Mülhens (4711 uit 1792).

FRANCES SCHOEMACKOrganic zullen deze eau de colognes zeker zijn geweest, synthetische bestrijdingsmiddelen bestonden toen volgens mij nog niet. Alleen het hoge alcoholpercentage doet me twijfelen – kan natuurlijk dat het toen aanmerkelijk lager is geweest. Alhoewel – eau de cologne werd ook vaak in schachten van laarzen door militairen tijdens veldtochten meegenomen omdat het wonden goed ontsmette.

Als ik aan Tonic sip; wil zeggen de geur ‘voor de grap’ in mijn mond spray dan zie je mensen verschrikt en ongeloofwaardig kijken. Ze verwachten dat ik ter plekke stuiptrekkingen krijg. Ook als ik de geur uitleg, raken ze niet echt overtuigd. Wel zijn ze gevoelig voor het puur natuur-argument, maar dat zo letterlijk nemen is weer een ander ding. Is in principe wel de uiteindelijke consequentie van overschakelen van denken naar doen, van synthetisch naar groen. In plaats van styling en ‘greenwashing’ door de industrie, daadwerkelijk puur natuur parfum.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

TONIC ABEL FLACONTonic is natuurlijk een statement – werpt een gemoedelijke barrière op tegen alle synthetische geuren die zich verondersteld natuurlijk presenteren, maar je nevernooitniet de ware essentie van citrusvruchten, bloemen en hout laat ervaren – eerder een idee van. Sterker, het is eigenlijk triest dat een nieuwe generatie ketenparfumrieconsumenten opgroeit met een verkeerd besef van natuurlijk: laat ze ruiken aan een pure natuur jasmijngeur – grote kans dat ze stuiptrekken.

Daarnaast past Tonic helemaal in de groene ecogolf die door enkele parfumhuizen als trend waait of die een serieus oprichtingsargument is voor nieuwkomers, zoals bijvoorbeeld ook Honoré des Prés (anno 2008), Jo Wood Organics (anno 2008), Rania J. (anno 2012), Hiram Green (2013), Pour le Monde (2013) en nog een stuk of twintig andere eco-parfumlabels. Alleen kom ik bij de meeste niet echt in de verleiding de geuren ook oraal te nuttigen omdat die als zodanig niet bedoeld zijn.

Bij groen hoort natuurlijk ook eerlijkheid: Abel geeft de complete ingrediëntenlijst prijs omdat het niets te verbergen heeft: limoenolie, bergamotolie, pepermuntolie, vetiverolie, gemberextract, Indische geranium-olie (palmarosa), West Indische sandelhoutolie (amyris), vanille-absoluut en voedingsgeschikt graanalcohol. Wat levert het op?

Een onverwachte rijke sprankeling. Heerlijk die versmelting van zoetig-exotisch limoen en ‘knipvers’ munt (met een in eerste instantie bittergroen randje) die prettig wordt gekieteld door gember. Palmarosa zorgt voor een subtiele, zoetzachte bloemige noot. Deze ‘cologne’ is standvastiger dan de gemiddele eau de cologne door de strakke houtbasis die niet al te ‘houterig’ wordt door vanille. En de graanalcohol (ook gebruikt bij jeneverstook maar in vergelijk met moutalcohol neutraler van geur en smaak) bevordert het splash-idee.

Wereldwijd zijn 1693 flacons beschikbaar die worden beschermd door uit Oregon afkomstig dennenhout dat ooit werd gebruikt voor Amsterdamse heipalen (helemaal conform de eco-moraal).

TONIC MOOD

HOMME BALMAIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juli 4, 2015
Geplaatst in: GEURENALFABET H. Getagd: , . Een reactie plaatsen

HET NIEUWE STOER: VERFIJND MACHO (ZONDER HIPSTER-EFFECT)

Jaar van lancering: 2015

Laatst aangepast: 04/07/15

Neus: Olivier Pescheux

Model: Eniko Mihalik en Edward Wilding

Fotografie: onbekend

Concept & realisatie: Olivier Rousteing

BALMAIN HOMMEKon je gif op innemen: nadat eerst de vrouwenafdeling werd gestripped van de ouderwetse couture-allure waarmee het huis Balmain altijd – tot genoegen van velen – omringd is geweest, wordt sinds een paar jaar ook de klassieke Balmain-look voor de man op de snijtafel gelegd. Andere tijden, andere zeden.

Hoogste tijd, want dat was me toch een partij slaapverwekkend saai (gelijk zoals ooit zoveel nu gerevampte couturehuizen met mannenlijn). Balmain voor de man stond sinds jaar en dag synoniem met Vaderdag- en verjaardagcadeaus: stropdas, overhemd en accessoires waarvan alleen de naam aangaf dat je met een chique product vandoen had (gelijk zoals zoveel nu gerevampte couturehuizen met mannenlijn).

De nieuwe eigenaar hoopt hiermee kieskeurige, very well-to-do-klanten aan te trekken die een beetje zijn uitgekeken op couturehuizen die al decennia aan het verjongen zijn en daardoor te gewoontjes dreigen te geworden: Dior, Givenchy, Yves Saint Laurent en Lanvin. Ik bedoel: als een 17-jarige jarige neef van mij limited editions sneakers koopt van Lanvin – ‘Oh is dat een couturehuis, wat is een couturehuis?’ – dan weet je genoeg. En Balmain zet hier de juiste middelen voor in: de nieuwe royalty uit het celebcircuit, zoals het echtpaar Kanye West/Kim Kardashian. En gelukkig: tijdens deze ‘adapting to modern times’-aanpak is het ijzersterke Balmain-logo onveranderd gebleven.

Het beeld van Homme aldus het persbericht: collecties geïnspireerd door het nachtleven van Parijs, Londen, Los Angeles, Hong Kong. Kortom metropolen waar mode altijd op de voorgrond is. Hoe doet Olivier Rousteing (meer dan een miljoen Instagram-volgers) dat? Hij combineert gedurfd ‘Balmain-klassiekers’ met unieke items – met name met leren epauletten.

Het resultaat: een eigentijdse, krachtige en mannelijke look. Dit zie ik niet direct: ‘Net zoals het militaire jack doet de flacon duidelijk denken aan de architectuur van het huis van Balmain. Ik bedoel: heeft ‘ancien’ Balmain zich ooit laten voorstaan op zijn architectuur? En spreken we dan van de look of van het adres van het huis: 44 Rue François 1er, Parijs? In ieder geval: het meest in het oog springende in aansluiting op deze ‘militaire’ look: het millennium oude symbool van macht en overheersing – de adelaar – als nieuw symbool voor de Balmain-man.

Het beeld en de boodschap daarentegen volgt braaf alle ‘verplichte’ codes populair in de wereld van parfumverleiding: ‘Bij het Place des Petits Pères in Parijs verschijnt de vereeuwigde Balmain-man. Vergezeld door een vrouw, even glorieus als glamourous. Hij is haar mannelijke alter ego… In de stilte van de nauwelijks verlichte nacht, is het stel vastberaden elke uitdaging aan te gaan. Gedurfd, sterk en toch elegant’. En ja hoor, zal wel niet, want net zoals Kanye West en Kim Kardashian wordt ‘het stel door iedereen bewonderd’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE ARPEGE PAARS VIOOLTJENiet echt een ‘militaire’, dus stoere geur die wordt omschreven als houtachtig oriëntaals. Eerder zoet-sensueel. Dat merk je nog niet direct in de opening: een energiestoot van bergamot met metaalachtige frisheid (komt op conto van aldehyden) gaat langzaam over in een interessante kruidenmix die het de laatste tijd goed doet.

Met name in het nichecircuit: saffraan en nootmuskaat. De eerste is zacht, maar stroef, de twee kruidig, maar droog. Opvallend: een ‘verboden fruit’-akkoord wordt opgeroepen met leer (‘als een tweede huid’) en viooltjesblad. Ik ga uit van de bloem (foto), niet van het groen, want ik neem een zuurtjesachtige zoetheid waar (eigen aan viooltje) zwevend tussen aardbei en framboos, zonder teveel richting rood fruit te gaan (dankzij de kruiden).

Deze lederen zoetheid (denk aan gewreven leer dat glanst) loopt naadloos over in de basis waar een volle dosis rumachtig tonkaboon wordt gedruppeld over met mos begroeid cederhout. Laatste brengt op het einde Homme in balans, garanderen een strakke, houtachtige finish. En heeft u dat nou ook? Geurengoeroe vindt de 50ml-flacon stoerder dan de 100ml-flacon.

BALMAIN HOMME FLACON

POUR HOMME BOUCHERON

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juli 3, 2015
Geplaatst in: GEURENALFABET P, KLASSIEKERS OPNIEUW GEROKEN. Getagd: . Een reactie plaatsen

(WARME) CITRUSWEELDE

Jaar van lancering: 1991

Laatst aangepast: 03/07/15

Neus: Jean-Pierre Béthouart, Francis Deleamont

POUR HOMME BOUCHERON 1In een tijd van de oplopende verniching van de parfumbranche, blijft het interessant af en toe (nieuwe) klassiekers uit de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw uit de ketenparfumerie opnieuw tegen het licht te houden. De reden: hoe verhouden deze geuren zich tot die van nu? Zowel bij de ketens, zowel bij de nichebranche. Beter? Minder? Moet je die vraag überhaupt wel stellen?

Eén probleem: bijna alle geuren uit deze periode zijn inmiddels opnieuw – verplicht – geherformuleerd. Daar doet zich dus een moeilijkheid voor. Welke versie bespreek je? De ‘vintage’ of de nieuwe versie? Beide is meestal onmogelijk door het simpele feit omdat de eerste zich niet meer in mijn collectie bevindt. En om nu te gaan bieden op internet… gaat me net iets te ver. Wat overblijft: mijn herinnering aan oude uitgaves. Die is goed, zit in mijn geurgeheugen opgeslagen en komt meestal direct tot leven bij het ruiken van de nieuwe versie: ik ruik verschillen. Of niet. Homme van Boucheron is in dit geval nóg moeilijker omdat het tijdens de lancering zowel in eau de toilette- als in eau de parfum-versie (mijn favoriet) verkrijgbaar was. Helaas is Boucheron met deze keuzemogelijkheid gestopt. Wat me altijd bij is gebleven: het gemaskeerde karakter – sprankelend citrusfris in aanzet geleidelijk aan warmer wordend zonder de opening te ‘vergeten’.

En wat de presentatie (van toen) betreft: de geur straalde een vanzelfsprekende, nog niet door lifestyle, glamour en fashion gedicteerde boodschap uit. De campagnes waren wars van de clichés rondom ‘parfum et amour’; Boucheron vond de status die het genoot in juwelierskringen genoeg om nieuwe consumenten in de parfumerie te trekken. Tom Ford heeft zich er vanaf 200o nog een tijdje mee bemoeid toen de juwelier onderdeel werd van de Gucci-group (zie foto onder). En dat werkte.

Werkt nog steeds inhoudelijk dan; nog steeds te koop. Dat kun je van de meeste geuren niet meer zeggen die rondom deze tijd verschenen. We noemen, om in Pour Homme-sferen te blijven, die van Balenciaga (1990), Ungaro (1990), Scapa (1991), Omar Sharif (1991), Escada (1993). De enige die de aanhoudende geurorkaan ook heeft doorstaan: Pour Homme (1991) van Kenzo.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

VERBENAAchter de frisse citrusexplosie, mooi wrang-groen gemaakt door verbena verbergt zich een complex karakter, waardoor een effect onstaat die nu als niche wordt ervaren. En hoewel het fris-groene karakter de overhand neemt, merk je als de geur langer op je huid zit de diverse lagen.

Want: de opening alleen al is een compositie op zichzelf: sinaasappel, mandarijn, bergamot en citroen zoeken contact met lavendel en basilicum en het kruid dat er dus uit springt: verbena (foto). Die beginnen juist door het bloemige hart (een subtiel-klassieke ‘vrouwelijke’ melange van anjer, iris, jasmijn, ylang-ylang, lelietje-van-dalen, roos) te vibreren. Eigenlijk is Pour Homme een chypre in disguise (benadrukt in diverse variaties die een tijdlang verschenen) die geleidelijk aan zwoeler wordt dankzij een ambernoot (opgebouwd uit sandelhout, tonkaboon, musk, benzoïne) en aards door eikenmos, vetiver en wierook. Het effect: warme citrusweelde.

Nu hebben we het over de vintag eau de parfum-versie. Al deze lagen zijn in de nieuwe versie, ik kan het niet anders omschrijven als, geneutraliseerd. Wat je nu ruikt (eau de toilette) is een fris-groene geur met warme amberbasis die heel snel zijn parfumparcours aflegt: citrus, groen, bloem, bescheiden sensualiteit.

Elegant nog steeds, maar er ontbreekt een zekere rijkheid, volheid en schittering die ik associeer met juweliersgeuren. Maar in vergelijk met populaire parfums die nu de toptien van de ketenparfumerie bevolken, ademt Pour Homme meer puur en meer natuurlijk – ruik maar eens aan Boucherons Quatro Pour Homme (2014).

POUR HOMME BOUCHERO 3

VERLEIDINGSWAPEN?

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juli 1, 2015
Geplaatst in: PARFUM = PARFUN. Een reactie plaatsen

PERFUME AT THE MOVIES

Ik ben er nooit naar op zoek, maar zag toevallig deze ‘parfumclip’ en parfumschets op televisie voorbijkomen. De clip tijdens een interview met Joan – inmiddels Dame – Collins, de schets in een Hitchcock-film

Als je nog steeds in het diepst van je gedachten gelooft en/of hoopt in het romantische cliché-sprookje dat parfums subtiel verspreidt door fatale beauty’s op drop-dead-gorgeous-mannen een woest aantrekkelijk effect hebben, kijk dan naar onderstaande clip. Zij (Joan Collins) is er enorm van overtuigd – ze heupwiegt flirtend ondertussen het parfum rond sprayend. Let the scented molecules do the works. Hij (Paul Newman) lijkt niet bepaald onder de indruk, lacht haar pogingen eigenlijk weg…

Uit de film Rally Round the Flag, Boys! (1958). Het effect was waarschijnlijk overtuigender geweest als Jayne – blonde bombshell – Mansfield de rol van Joan Collins had gespeeld. Maar de producers zagen daar op het laatste moment (reden onbend) vanaf.

In Alfred Hitchcocks film Vertigo (1958) heeft John ‘Scottie’ Ferguson (James Stewart) samen met Midge Wood (Barbara Bel Geddes – Miss Elli uit Dallas) een design- en stylingbureau. Op de vensterbak staat een schets (beetje moeilijk vast te leggen met de iPhone, dus vaag op de foto hieronder) voor een parfum plus twee flacons met de naam… Allure. Naam parfumhuis onbekend.

ALLURE