I LOVE JUST CAVALLI ROBERTO CAVALLI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 25, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET I. Getagd: , , , , , , . 1 reactie

PUUR, DELICAAT, SPONTAAN WAT DE LIEFDE BETREFT

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 25/09/10

Neus: Nathalie Lorson, Karine Dubreuil, Mathilde Bijaoul

Fotografie: onbekend

Model: idem

Het was een beetje stil rondom de geuren van Roberto Cavalli. Zijn laatste bijdrage dateert ‘al weer’ uit 2006: Just Cavalli Pink en Just Cavalli Blue. De Italiaanse ontwerper ‘maakt het nu goed’ met drie geuren. De belangrijkste: Anniversary – heb ik nog geen info over – waarmee hij stilstaat bij het feit dat hij 40 jaar geleden zijn modehuis opende. En twee Just Cavalli-geuren. Cavalli hierover: ‘Het gaat over jonge mensen en de manier waarop ze puur, delicaat en spontaan het liefdesspel spelen’.

Opvallend: de ‘kermisflacons’ (volgens een fanatiek geurengoeroe-adept) die zitten vernuftig in elkaar, moeilijk uit te leggen; als het ware vastgeklonken in een plexiglas omhulsel. Moet je zelf ervaren. Ook opvallend, vind ik althans: de leuke woordspeling… I Love Just Cavalli. Nog opvallender: de modellen in de campagne zijn volgens mij het stadium ‘puur, delicaat en spontaan’ al lang voorbij. Die bedrijven the love game als ‘ervaringsdeskundigen’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Nathalie Lorson vangt in I Love Just Cavalli Her alle huidige smaaktrends voor de jonge meid in parfumland. Dat wil zeggen: het populaire sensueel-tropische frangipani geeft ze een tederzoete omlijsting uitmondend in een teder-sensueel fond. Het openingsakkoord: fris en sprankelend door bergamot en Siciliaanse mandarijn. Het hart is gevuld met frangipani dat zijn zoetheid ziet onderstreept door heliotroop. Deze twee bloemen worden mooi opgevangen door ceder- en sandelhout. Laatste hout geeft een mooie romige toets. De afronding van I Love Just Cavalli Her: een beproefde combinatie van tonkaboon (foto), vanille en musk samen.

I Love Just Cavalli Him – samengesteld door Karine Dubreuil en Mathilde Bijaoul – zit wat ‘ingewikkelder’ in elkaar. Ruik je direct in de opening: Siciliaanse Mandarijn. Dat is niet ongewoon, wel de link met gember (uit de Ivoorkust) en ananasblad… ga toch een keer ruiken wat voor een geur het blad van deze tropische vrucht verspreidt.

In ieder geval krijgt deze prikkelend-frisse opening in het hart een heldere, maar kruidige toets. Hiervoor verantwoordelijk: zwarte peper, groene thee, saffraan (uit Andalusië) en nootmuskaat. De afronding van I Love Just Cavalli Him is ‘zalvend’: Australisch sandelhout, cistus labdanum, patchoeli en tonkaboon. Verrassend!

RUIK & VERGELIJK

Dit is een mooie gelegenheid om het een keer over Nathalie Lorson te hebben. Ze is een enorm veelzijdige neus die werkt vanuit het principe: ‘u vraagt, wij componeren’. Zowel voor onderste kant van de markt, zowel voor de bovenste kant en alles wat daar tussen zweeft. Zo vind ik haar Sicily een van de meest onderschatte geuren van de laatste jaren in het prestigesegment. Vraag me wel eens af of ze, gelijk haar gelijkgestemde collega’s, zoals Francis Kurkdjian, geen eigen huis wil starten. Zo leuk zijn: er zijn nog steeds te weinig vrouwelijke neuzen die dat doen.

Mass market:

Isabella Rossellini Daring (2004)

Kate Moss Kate (2007)

David Beckham Signature Story (2009)

Prestige:

Dolce & Gabbana Sicily (2003)

Paul Smith Man (2009)

Versace Versus (2010)

Niche:

Acqua di Parma Profumo (2008)

Lancôme Peut-Etre (2008)

Le Labo Poivre 23 (2008)

LOVE AND TEARS – L’OEUVRE AU NOIR – BY KILIAN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 24, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET L, NICHE. Getagd: , , , , , , , , , , . Een reactie plaatsen

JASMIJN UIT INDIA VOOR EEN ZUIVER EUROPEES JASMIJNPARFUM

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 24/09/10

Neus: Calice Becker

Ik ben in 1999 twee weken met de oprichtster van de bodyshop – Anita Roddick – door Nepal en India getrokken om te zien hoe haar ‘not aid, but trade’-aanpak in de praktijk werkte. In India verbleven we eerst in een luxe resort in de buurt van Madurai (Tamil Nadu) en wat ik daar ‘geurtechnisch’ heb ervaren is ongelooflijk: de tuinen van het hotel waren vol van jasmijnstruiken die de hele omgeving parfumeerden. Opvallend en de eerste keer dat ik het meemaakte: overdag rook de jasmijn vriendelijk en bloemig, maar tijdens het vallen van de avond verspreidde het animale karakter van de jasmijn zijn sporen… ongelooflijk sensueel. En heel opvallend: op achtergrond nam je een spoor van oranjebloesem – met hetzelfde diverse karakter – waar.

Ik moest hier direct aan denken bij het ruiken van Love and Tears van By Kilian. De nieuwste geur in zijn Love-thema. Ik heb het al eerder beschreven en doe het nu weer: bij By Kilian is het meer de presentatie en de sfeer die niche zijn dan de inhoud.

Want ook van Love and Tears val ik niet van mijn stoel. Het is een mooie solifleur. Niet meer en niet minder, maar die ik al vaker geroken heb. Zowel bij andere prestigelabels, zowel bij anonieme merken die hun reukwaar op de lokale markten aanbieden. Wat jasmijn betreft: India en Egypte. Dit zegt By Kilian zelf over de geur: ‘Alleen de jasmijn, met haar eindeloze diversiteit – citrusachtige, groene, bloemige en dierlijke elementen – kon de overvloed aan emoties die ik wilde communiceren, vertalen in deze geur: het spannende begin van een liefde, de angst voor het onbekende, en uiteindelijk, volle overgave aan de liefde. Om deze complexe emoties te uiten wilde ik geen jasmijn die te gemaakt of te opgesmukt ruikt, maar liever de twee dramatisch aanzetten: erotisch en heilig’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Natuurlijk: pure jasmijn blijft een genot om te ruiken. Alleen verwacht je van een nichehuis iets meer, dat het een verrassende noot toevoegt waardoor je deze bloesem op een nieuwe manier ervaart. Wil dus niet zeggen dat Love and Tears niet goed is, wellicht een beetje saai. Het ‘heilige’ facet van jasmijn uit India wordt opgeroepen met Italiaans bergamot (altijd een prachtige opening voor jasmijn), petitgrain (idem en verkregen uit de takken en het groen van oranjebloesem) uit Paraquay en cipres.

Het ‘erotische’ facet wordt geleverd door Indiase Jasmijn, oranjebloesem uit Spanje, ylang-ylang (zorgt ervoor dat de jasmijn aan sensuele bloemigheid wint) nog eens versterkt door cistus labdanum (ook wel bekend als zonneroosje).

RUIK & VERGELIJK

Jasmijn, jasmijn, ‘pure’ jasmijn ruik je ook in:

Annick Goutal Le Jasmin (2004)

The different Company Jasmin de Nuit (2005)

Montale Jasmin Full (200?)

Minder niche, maar daarom niet minder fijnzinnig:

Yves Saint Laurent In Love Again Jasmin Etoilé (2006)

Amouage Reflection Woman (2007)

Givenchy Récolte 2008 Ange ou Démon Jasmin Sambac (2009)

AMBRE – LES NOMBRES D’OR – MONA DI ORIO

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 23, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET A, NICHE. Een reactie plaatsen

AMBER IN EEN GODDELIJKE VERHOUDING

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 23/09/10

Neus: Mona di Orio

Fotografie: Ludovic di Orio

Mona di Orio heeft een ‘probleem’. Haar parfums zijn te moeilijk. Zij vindt van niet, ik vind van niet, veel anderen ook niet, maar toch zijn er veel niche-parfumliefhebbers die haar creaties toch te uitgesproken vinden; ze lijken ze te weinig op andere geuren, ruiken te weinig ‘vertrouwd’. Of zoals Mona het zelf zei tijdens de introductie van Les Nombres d’Or: ‘Mensen wil iets nieuws ruiken dat ze al kennen’. Met deze serie, die in verhouding tot haar vorige geuren staan, zoals prêt-à-porter tot haute couture, brengt ze hierin verandering. Maar weer op niveau – blijkt uit de naam: Les Nombres d’Or.

Staat in de wereld van de architectuur voor de perfecte symmetrie en balans. ‘Bij ons’ heet dat de gulden snee. Mona ziet het als een mogelijke sleutel om schoonheid te – laten – begrijpen. Geïntrigeerd door deze esthetische theorie, besloot ze belangrijke en klassieke geurconcepten in de parfumwereld te herinterpreteren door het zoeken naar de perfecte verhoudingen tussen ingrediënten om ‘harmonie’ en ‘een goddelijke verhouding’ te bereiken. En dat vanzelfsprekend gemaakt van de beste voorhanden zijnde materialen. Waar Mona nu op hoopt? Dat mensen door deze meer toegankelijke creaties, minder moeite hebben haar haute couture te ontdekken.

Nu is Mona niet de enige die op deze manier ‘les geeft’. De geuren uit de Armani Privé-reeks etaleren ook één ingrediënt of parfumfamilie in al zijn glorie. Guerlain doet het met L’Art et La Matière. Zelfs Yves Rocher geeft zijn klanten onderricht met Secrets d’Essences. Het verschil: terwijl deze drie labels verschillende neuzen uitnodigen om (in overleg naar ik hoop) hun meeste ideale visie (op bijvoorbeeld amber) te geven, doet Mona het allemaal ‘zelf’. Dat levert als het ware een evenwichtiger, meer consistente visie op. Ze start de lijn met Cuir, Musc en Ambre. Om eerlijk te zijn, de laatste vind ik het minst interessant. De reden: amber is de laatste tijd al zo vaak herontdekt door de parfumindustrie. En misschien ook wel doordat ik zelf amber te veel associeer met geurkaarsen, niet met parfum. Niet dat Ambre niet klopt. Integendeel.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Mona heeft een erg elegante versie gemaakt van de materie die vroeger zogenaamd werd verkregen uit gefosileerde restanten van bomen, maar ‘nu’ een combinatie is van diverse natuurlijke harsen. Wat ik wel hoop: dat Mona deze gulden snee-zoektocht voortzet. Ik ben zo benieuwd naar haar ultieme visie – heeft u even – op tuberoos, viooltje, lelietje-van-dalen, mimosa, sering, patchoeli, civet, galbanum, ‘hout’ en natuurlijk de koningin der bloemen: de roos. Ambre wordt door Mona tot leven gewekt met de harsen benzoïne (geliefd om zijn vanille-achtige en fluwelen toets) en tolu-balsem (idem). Deze twee krijgen een mooie bloemig-sensuele ondertoon door ylang-ylang. De ‘houtige’ nuance komt op conto van cederhout en een gulle dosis vanille (van Madagaskar) versterkt het warme en ‘omhullende’ totaaleffect.

RUIK & VERGELIJK

Amber staat voor warm, gloedvol, ‘open haard’ en  een ‘vloeibare’ kasjmier deken die geborgenheid en ‘troost’ verschaft. Sinds 2000 is dit bruine, fluwelen ingrediënt herontdekt. Ik beperk me, gezien deze recensie, tot:

Giorgio Armani – Armani Privé –  Ambre Soie (2004)

Yves Rocher – Secret d’Essences – Voile d’Ambre (2005)

AOUD CUIR D’ARABIE MONTALE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 21, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET A, NICHE. Getagd: , , , , . Een reactie plaatsen

VOCHTIG, WARM, VERSLETEN LEER

ALS TOPPUNT VAN VERFIJNING

Jaar van lancering: 200?

Laatst aangepast: 22/09/10

Neus: Pierre Montale

De carrière van Pierre Montale leest als een sprookje: ‘uit het niets’, ‘als een geest uit een fles’ verscheen hij en werkte vervolgens drie jaar als privéneus voor de lokale koninklijke families in Saudi-Arabië. Dan in 2001, richt hij aldaar Les Parfums Montale op en breidt hiermee zijn actieradius uit: hij wordt hofleverancier van nog meer blauw bloed-bezitters van het schiereiland. Twee jaar later opent Montale een boetiek in Parijs (26 Place Vendôme) waardoor de westerse wereld ook kennis maakt met zijn vernieuwende creaties (voor het westen althans) waarvan velen gebaseerd zijn op een ‘eeuwenoud’ Aziatisch ingrediënt: oud(h) – spreek uit oed. Je kunt het zijn ‘signature’-ingrediënt noemen, want het speelt in zijn (naar mijn gevoel te snel uitbreidende) collectie eigenlijk de hoofdrol.

Maar hoe en wat is oud(h) precies? Geïnteresseerd lees het volgende. Niet, ga vijf alinea’s verder. Latijnse naam: aquillaria. Bijnamen: aoud, agar, aguru en adelaarshout. Reeds bij de klassieke beschavingen wordt er melding van gemaakt én dat het toen door zijn schaarste ook al schrikbarend duur was. Zo gebruikten de Egyptenaren het bij de mummificering en wordt oud(h) vermeld in de vroegste Chinese medicijnboeken; het zou het slechte ‘chi’ uit het lichaam verwijderen.

‘Nu’ is het is een snel groeiende houtsoort in de driehoek begrensd door de Bengalen, Hong Kong en Nieuw Guinea. De zeldzaamheid, grote vraag én risico’s tijdens het oogsten maakt van oud(h) eigenlijk goud: de waarde wordt geraamd op anderhalf maal dit edelmetaal. Zeer aangenaam aan oud(h): het aroma.

Enthousiastelingen raken euforisch van de rokerige, mystieke sensatie die de geuren van ambergris, zoete wierook, tabak en hout verenigt. Het is alleen nog niet geliefd ‘bij ons’. Reden: het in eerste instantie medicinaal en etherisch ruikende hout is ‘niet westers’, dus vreemd. Sterker, de geur is voor velen het tegenovergestelde van aantrekkelijk. Wordt vergeleken met muffe oude bibliotheken, nat zompig leer, lades van antieke kasten.

Maar geef het een kans: na een kwartier is de scherpte en het ‘stoffige’ weg, treedt de verdieping op. Heel mooi aan oud(h): het wordt steeds meer ‘zichzelf’ als het doordringt in de huid waar het zijn sensaties onthult. Nog mooier: het geeft de andere ingrediënten in composities een enorme (sensuele) opwaardering.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Aoud Cuir d’Arabie presenteert oud(h) in zijn meest indringende vorm door het te ‘plakken’ op leer. En dat heeft een enorm intens effect waarvan je moet houden. Het is alsof je een oude leren koffer die je jarenlang op je reizen hebt meegenomen, weer opent waarin allerlei (geur)herinneringen worden bewaard. Oude kranten, wat houten doosjes gevuld met kruiden, wat oude sigaren, wat potjes gevuld met zout, wat leeggelopen medicijnflesjes.

Warm, vol, ruw is het leer en oud(h) zorgt eerst voor een etherisch, later voor een aards, en weer later voor een zacht effect. En dat slechts opgeroepen met oud(h), tabak, leer (berkenteer naar wordt beweerd) en ‘gerookt’ hout. Ik vind Aoud Cuir d’Arabie meesterlijk en ook de andere oud-geuren van Montale… al was het alleen maar omdat ze een goed antwoord zijn op de al jarenlang voortdurende gourmandlekkernijen in de parfumerie. Trouwens was het laatste betreft: ook die bakt Montale met liefde.

RUIK & VERGELIJK

Tom Ford is de eerste ‘echte’ westerling die oud(h) in een westerse geur stopte. In 2002. En wel in een heel commerciële: M7 van Yves Saint Laurent (waar hij toen de creatieve baas was). Voor de Europese man te overweldigend. Zelfs een lichtere interpretatie twee jaar later, M7 Fresh, werd te heftig gevonden. Hieruit blijkt maar weer dat oud(h) nog steeds een nichelink heeft. En de spelers op deze kleine markt, houden elkaar goed in de gaten en lanceren sinds 2007 braaf variaties op het oud(h)-thema.

Tom Ford – Private Blend – Oud Wood (2007)

Juliette Has a Gun Midnight Oud (2009)

L’Artisan Parfumeur Al Oudh (2009)

Le Labo Oud 27 (2009)

By Kilian Pure Oud (2009)

Thierry Mugler – Miroir Miroir – Miroirs des Voluptés (2010)

Giorgio Armai – Armani Privé – Oud Royal (2010)

L’EAU D’ISSEY POUR HOMME NOIR ABSOLU ISSEY MIYAKE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 21, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

ZWART WATER

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 20/09/10

Neus: Olivier Cresp

Onverwacht: begeleid onder voor de Japanse ontwerper merkwaardige slogan ‘Private Party’ lijkt het meest bekende en transparante water voor de man dat ruikt naar water terechtgekomen in een donker door de maan beschenen meer waar aan de oppervlakte amber zijn warme geurnuances verspreidt. Met andere woorden: L’Eau d’Issey pour Homme (1994) wordt L’Eau d’Issey pour Homme Noir Absolu. Ook de stemming die wordt verwoordt is ‘on-Issey’. Namelijk een metropool gehuld in de nacht. Al zo vaak gehoord, al zo vaak gezien. Stel je er dit bij voor: ‘De stad strekt zich uit, een grafietzwarte zee bezaait metsprankelende lichtjes. Zwart heerst. Volmaakt zwart. Zwarte volmaaktheid’. En: ‘Zwart absorbeert het licht en laat het niet meer gaan. Een parfum sluipt naar binnen, steelt het licht en laat het spoor van een komeet achter’.

Om het geheel nog meer diepgang te geven wordt de Franse kunstenaar Pierre Soulage naar voren gehaald, bekend om zijn ‘zwarte werken’, door hem ‘outre-noir’ en ‘noir lumière’ genoemd: ‘zwart dat ophoudt te bestaan, wordt een baken van helder en lichtheid’. De Franse Schrijver René Char ook: ‘Zwart. Zijn prestige vergezelt dichters en bereidt actieve mannen voor’.

En – zwart – amber? Wat doet dat volgens Issey Miyake en Olivier Cresp met L’Eau d’Issey pour Homme Noir Absolu? Ik ga er trouwens vanuit dat ze ambergris bedoelen, want: ‘schitterend licht, een samensmelting die een herinnering aan zon en zee in zich draagt… drijvend amber, warm, mysterieus dat ziel geeft aan parfums, drijvend op golven voordat het aanspoelt op het zand’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Eerst, en prettig voor de vaste gebruikers, ruik je de essentie van L’Eau d’Issey pour Homme. Je kent het wel deze bitter-frisse zeegolf wiegend op yuzu, citroen, bergamot, waterlelie, lelietje-van-dalen, nootmuskaat, dragon, sandel- en cederhout, vetiver en en musk. Maar dan: na een paar minuten vindt de transformatie plaats. Amber(gris) geeft extra warmte, behaaglijkheid, wordt zelfs een beetje rokerig. L’Eau d’Issey pour Homme wordt L’Eau d’Issey pour Homme Noir Absolu. En wordt nog behaaglijker door kasjmierhout en kaneel. En toch blijf je van begin tot eind L’Eau d’Issey pour Homme ruiken. Sterker, had van mij wel iets meer amber bij gemogen. Mannen schrikken daar inmiddels niet vanaf, gezien de populariteit van amber(gris).

RUIK & VERGELIJK

Ambergris, de niet verwerkte inktvisresten uit de darmkanalen van de potvis (Physeter macrocephalus), is schrikbarend-mega duur doordat het steeds minder als klonten op de oceanen ronddrijft. Heeft natuurlijk met de dalende populatie te maken. De parfumindustrie is er inmiddels in geslaagd een ‘natuurindentieke’ kopie te produceren: ambroxan. Vindt de industrie. Er zijn kenners die beweren dat ambroxan niet kan tippen aan de romige, mossige en fluwelige rijkheid van de echte soort. Zoals de familie Creed van het gelijknamige parfumhuis. Die zegt in zijn geuren zuivere ambergris te verwerken.

Wil je weten hoe ambroxan in ‘zuivere’ vorm ruikt, onderstaand huis heeft het bevorderd tot hoofdversierder in:

Juliette Has A Gun Not a Perfume (2010)

En volgend parfumhuis zegt de essentie van ambroxan/ambergris echt gevangen te hebben:

Grès Ambre Gris (2008)

THE ONE GENTLEMAN DOLCE & GABBANA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 20, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET T. Een reactie plaatsen

FELLINI-CHIC ANNO 2010

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 20/09/10

Neus: onbekend

Model: Matthew McConaughey

Fotografie: Jean Baptiste Mondino

Het ouderwetse dandy-gentleman-thema is een geliefde inspiratiebron in de mannenmode. Hoe leuk ook gestyled, het laat toch elke keer zien hoe langzaam de stijlverandering bij mannen gaat. Het is meestal relaxed en bewust ‘verfomfaaid’ in vrije tijd – heet dan sportief – of op en top chic, strak in het pak voor werk en ‘officiële gelegenheden’. Ook in de parfumerie is de chique man een graag geziene gast. De parfum- en modehuzien gaan er nog steeds vanuit dat dit het aspiratieniveau van de gemiddelde klant is. Nu is het tijd voor chic in overtreffende trap. Man wordt (weer) gentleman, zeg maar dandy, zeg maar superdandy. Ook bij Domenico Dolce & Stefano Gabanna: The One Gentleman.

Dit zegt het modeduo – wees voorbereid op een aantal parfummannencliché’s in overtreffende trap: ‘The One Gentleman is van de wereld, succesvol, onfeilbaar, maar hij straalt nog iets anders uit, een soort aangeboren elegantie die hem onderscheidt van de rest. Mannen willen hem zijn, vrouwen willen van hem zijn’. Zie je terug in de campagne wanneer Matthew McConaughey terugkeert van een – uiteraard – stijlvol feest. En hij maakt op dat moment nog steeds een onverstoorbare indruk met zijn onberispelijke smoking terwijl hij door de danszaal wandelt richting strand om te genieten van de zonsopgang.

Maar tussen ons gesproken en gezwegen: wat is er met zijn lippen gebeurt, met zijn hele gezicht op weg naar het strand… bewerkt door mannen die hem willen zijn, door vrouwen die van hem willen zijn, of door Jean Baptiste Mondino? Hoe ziet McConaughey de gentleman in kwestie – bereid je wederom voor op een aantal platgetreden paden richting zonsopgang: ‘Hij heeft zelfrespect, de basis voor het respect dat hij voor anderen heeft. Voelt zich sterk, is wellevend. Zie je op de manier hoe hij beweegt, zijn beslissingen neemt, zelfs waarop hij zich zwijgend op de achtergrond houdt’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Zo’n man draagt vanzelfsprekend een geprononceerde geur die je slechts en/of subtiel op de achtergrond ruikt. Nou, dat doet The One Gentleman – doen in feite alle geuren van Dolce & Gabbana. Wordt omschreven als een sublieme oriëntaalse varengeur. Ik noem het fougèriental. De fougèrenoten overrompelen je in het begin en houden lang aan: grapefruit besprenkeld met peper. Voortgezet in het hart met zonnig lavendel plus accenten van frisgroen venkel (!) en frisbitter kardemon waardoor de geur ‘Man’ wordt. Waar je een ‘Gentle’ voor kunt zetten in de basis door de aards-sensuele fusie van patchoeli en vanille (foto).

Wat mij betreft: voor een gentleman vind ik The One Gentleman te bescheiden, blijft teveel ‘Man’. Waarom presenteert Dolce & Gabanna geen eau de parfum-versie, zoals Van Cleef & Arpels onlangs met Midnight in Paris. Want als gentleman anno nu wil je een parfumsensatie die dieper gaat.

RUIK & VERGELIJK

Ook fine & dandy in de ketenparfumerie:

Van Cleef & Arpels Midnight in Paris (2010)

Chopard Noble Vetiver (2010)

Niche fine & dandy:

Creed Aventus (2010)

Guerlain Arsène Lupin Dandy (2010)

Mona di Orio – Les Nombres d’Or – Cuir (2010)

EARLY ROSES TEO CABANEL

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 19, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET E, NICHE. Een reactie plaatsen

EEN BEDAUWDE VINTAGEROOS

‘GEPLUKT’ DOOR TEO CABANEL

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 19/09/10

Neus: Jean-François Latty

Ik moet nog Alahine (2007) en Meloe (2008) beschrijven. Laatste inmiddels gedaan. Zie dus Meloe. Heb al vaak aan de twee geuren geroken, maar dan krijg ik zomaar de nieuwste creatie toegestuurd. Heeft even voorrang. Ik heb iets met Teo Cabanel (op foto onder) en heb niets met Teo Cabanel. Wat het is eerste betreft: de geuren vind ik goed. Niet te uitgesproken, niet te moeilijk. Maar wel: gewoon ‘lekker klassiek’ en van goede kwaliteit. Het laatste: de presentatie. Kan beter. En zo waar: de styling is wat opgestrakt – een stap in de goede richting. Early Roses. Een soort modern vintageparfum. Heel retro, heel sentimenteel. Teo Cabanel heeft, behalve de vermelding van de ingrediënten, niets te vertellen. Hoeft ook niet. Je ruikt exact wat je je bij de naam kunt voorstellen. Een veld vol met rozenstruiken die tijdens het ontwaken nog bedauwd is, tijdens de volgende uren zijn zoet-bloemig parfum blijft evolueren om tijdens de avond en nacht onder te gaan in een omhelzing van amber en musk.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Inderdaad, bij de eerste spray lijkt het alsof de rozen worden wakker geschud door een lucht- of dauwmolecuul. Een soort zachte ozon die langzaam overgaat in een frisse jasmijnnoot. Die verdwijnt vervolgens heel even om de Bulgaarse roos in Early Roses kans te geven zich volledig te ontplooien. Roze peperkorrel geeft de roos een licht pittig accent. En daar is de jasmijn weer… die om de roos heen blijft spelen… roos, jasmijn, roos, jasmijn, roos die tijdens de afronding vergezeld wordt door een hele zachte ambernoot, een hele zachte musknoot en nauwelijks waarneembaar houtaccent.

RUIK & VERGELIJK

Houdt steeds meer neuzen bezig: de essentie van Bulgaarse roos in een parfum te presenteren. En dan het liefst zo ouderwets mogelijk. Dat wil zeggen: zoveel mogelijk klassieke ingrediënten, zo weinig mogelijk hippe smaakmakers. Kan vaak alleen met een gulle dosis jasmijn. Die gaan samen een huwelijk aan die, in combinatie met andere ‘bruiloftsgasten’, resulteert in een non plus ultra-rozenparfum. Ruik ook goed in:

Andy Tauer Rose Chyprée (2009)

Geurlain Idylle Eau de Toilette (2010)

Annick Goutal Rose Splendide (2010)

Kenzo Femme (2010)

Maar ook, al zou je het niet verwachten in:

Kenzo Flower Essentielle (2009)

Dior J’Adore L’Or (2010)

ARSENE LUPIN DANDY, VOYOU – LES PARISIENS – GUERLAIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 18, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET A, NEO NICHE. Getagd: , , , , , , , . Een reactie plaatsen

FINE & DANDY

DUBBELPORTRET IN GEUR

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 18/09/10

Neus: Jean-Paul Guerlain

Wie wil hem niet zijn? Ik! Reken maar! In het diepst van mijn gedachten zie ik me als Arsène Lupin, de fictieve held van schrijver Maurice Leblanc (1864-1941). Waarom? Hij personifieert het goede en het kwade. Dandy en bandiet. Gentleman en dief. Of vice versa zoals je wilt. Maar ook man van de wereld, anarchist, vurig minnaar, hoffelijk charmeur.

Gelijk een wit gehandschoende en zwart gecapete Robin Hood vecht hij voor gerechtigheid (door geld, juwelen en vrouwelijk schoon van de haute bourgoisie op te eisen en dit te verdelen onder maatschappelijke pechvogels). Om dit te bereiken is hij ‘genoodzaakt’ de wet te omzeilen.

Iedereen is dol op Arsène, niemand blijft onberoerd van zijn charme volgens Guerlain. Literatuurfanaten; ze verslinden het werk van Leblanc. Muziekfans; ze gaan door de knieën als Jacques Dutronc (die deze dief-dandy tot in perfectie belichaamt) over hem zingt. Kinderen; ze dromen ervan een gentleman-dief te spelen zijn. Mannen; willen het graag zijn. Vrouwen; willen niets liever dan hun hart door hem te laten stelen. Ook Jean-Paul Guerlain is gevoelig voor Arsène Lupin. Want de parfumeur ‘die genoeg van boeken en vrouwen houdt om zijn avonturen gevolgd te hebben’, heeft zich door de legende laten inspireren. En omdat onze held in feite een gespleten persoonlijkheid is, resulteerde dat in twee meesterlijke geuren: Arsène Lupin Dandy en Arsène Lupin Voyou gehuld in flacons met houten omlijsting, en die zijn: fine and dandy!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Arsène Lupin Dandy: wow! Lang niet meer meegemaakt zo’n uitbarsting in de opening van galbanum geroken, terwijl op de achtergrond zich al het sterke leeraccent aankondigt. Maar het rare: de hars wordt niet vermeld. Het groen-frisse gevoel wordt opgeroepen met bergamot, lavendel, kardemon, roze peperbes, berk en pomerans (ofwel Citrus aurantium, ofwel bittere sinaasappel, ofwel oranjebloesem). Indrukwekkend en chic.

Nu is het tijd voor het dandy-bloemetje bij uitstek: het zoete viooltje ‘dat op de leren kussens van een Dion Bouton-auto is blijven liggen’ vergezeld door een lichte roostoets. En dat leer ruikt rokerig en ruw (door wierook) en wordt in basis mooi opgenomen in een aards-sensueel fond van sandelhout, cistus labdanum en patchoeli.

Van Arsène Lupin Voyou – schurk in het Nederlands – begrijp ik (nog) niet het exclusieve idee omdat de geur conventioneel opent en daardoor doet denken aan die typische mannengeuren die het goed doen in de reguliere parfumerie. Dat wil zeggen: een citrusfrisse opening van pomerans gevolgd ‘aromatische grassen’. Denk aan populaire groene noten als alsem en koriander pittig gemaakt door peper.

Langzaam maken die plaats voor een ‘bosgevoel’ opgeroepen door sandelhout, patchoeli, benzoïne, roos en witte musk ‘die Arsène Lupin Voyou vangen in hun geurige valstrikken’. Het is de kwaliteit van ingrediënten die heel veel goed maakt. Zo wil je dat alle mannengeuren van Guerlain ruiken, ook die gepositioneerd voor de massmarket.

RUIK & VERGELIJK

Arsène Lupin Dandy en Arsène Lupin Voyou zijn opgenomen in Les Parisiens, de serie die onbekende of een beetje uit de gratie geraakte mannengeuren van Guerlain opnieuw presenteert. Overeenkomst een: de overtuiging dat ‘mannelijk’ in de wereld van parfums ook kan staan voor subtiliteit en verfijning. Overeenkomst twee: allemaal gemaakt door meester parfumeur/meester-dandy Jean-Paul Guerlain.

Overeenkomst drie: alleen verkrijgbaar in de Guerlain-boetieks.

Guerlain Derby (1985)

Guerlain – Les Parisiens – L’Ame d’un Héros, voorheen Coriolan (1999)

Guerlain – Les Parisiens – Chamade pour Homme (1999)

LIFE THREADS RUBY, SAPPHIRE, EMERALD LA PRAIRIE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 18, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

DROMEN, EMOTIES EN DRIJFVEREN

VERWEVEN ALS DRADEN IN EEN TAPIJT

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 18/09/10

Neus: onbekend, maar vermoed Constance Georges-Picot

La Prairie: ‘Onze levens zijn als een ingewikkeld web, opgebouwd uit tienduizenden dromen, emoties en drijfveren. Geen enkel parfum kan dit omvatten of de complexe puzzel van een vrouwenhart ontcijferen’. Typisch La Prairie, die de vrouw zo, zo, zo hoog in haar cosmeticavaandel heeft. De reden waarom het Zwiterse precisiemerk in 2009 Life Threads-parfumtrio ontwikkelde: Life Threads Silver, Life Threads Gold en Life Threads Platinum: ‘de mooiste edelmetalen verweven als draden in een tapijt’.

Nu voegt La Prairie drie edelstenen toe: Life Threads Sapphire, Life Threads Ruby en Life Threads Emerald. Wat doen ze: de fantasie prikkelen waardoor de geest wordt verrijkt. Nog meer? Zeker weten: ‘Ze maken kostbare verbindingen die persoonlijke passies samenbrengen’. Typisch La Prairie. Snapt u dit? Nee? Lees dan: ‘Iedere kostbare edelsteen heeft zijn eigen legendes en emotionele associaties, elk van deze geuren heeft een complex boeket van sensuele stimuli die een passionele respons oproepen’.

Het effect van de flacons? ‘Het geometrisch design versierd met banen van saffier, robijn en smaragd produceert een symfonie van visueel genoegen’. En achter elke kleur gaat een romantisch verhaal tussen een man en een vrouw schuil. Wil je hier meer over weten, surf naar http://www.lifethreads.com (bij mijn bezoek, werd de ‘fragrance fantasy’ nog niet voortgezet).

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Wat de drie parfums verbindt, is de volheid en rijkdom. Ook typisch La Prairie. Bloemen die optimaal bloeien ondergedompeld in een overrompelende en sensuele basis. Life Threads Ruby is een intense floriental en vertaalt robijn in een geur. Volgens La Prairie is het ‘niet een parfum om licht over te denken’, draag het dus alleen ‘als je je zintuigen in vuur en vlam wilt zetten’. Ook typisch La Prairie. Life Threads Ruby begint als een fris-bloemige ‘omarming’ van bergamot, lelietje-van-dalen en oranjebloesem. De verleiding klopt in het hart door de klassieke combin roos en jasmijn die een sensuele toets krijgt door ylang-ylang (foto). Saffraan zorgt voor extra warme, kruidige toets.

De ziel van het parfum is warm-sensueel door musk en vanille, en houtig door sandelhout en vetiver. Vooral dat laatste aspect komt na verloop van tijd mooi naar boven. De echo van de bloemen blijft, maar het lijkt of het hout smeulend in sensualiteit achterblijft.

Life Threads Sapphire. Wat mij betreft, door de ‘overall’ transparante indruk, het meest ingetogen, maar ‘de essentie van romantiek’ – ook typisch La Prairie. Zweef mee op deze ‘fantasie van elegante bloemen en verrassingen die je meest heerlijke dromen voeden’. Laat je omarmen door zachte abrikoos, frisse fresia op een bedje groengebladerte. Geef je daarna over aan ‘de betovering’ van hedione, ‘wilde’ narcis en ‘bedauwde’ gardenia. Met andere woorden: waterjasmijn extra bloemig gemaakt door sensuele narcis en de zachte kruidigheid van gardenia. Ook hier de opvallende afronding van hout; sandelhout en witte houtsoorten gewiegd in amber waarin de bloemen lijken te verdwijnen.

Life Threads Emerald: ook een floriental die in de buurt komt van de klassieke chypre die ‘de wedergeboorte van de natuur viert met een prachtig bloemenboeket’. De omarming schudt ‘de zintuigen wakker met een vrolijk lentewijsje’ van fris-groen galbanum, ‘groen-wrang’ engelwortel zonnig-fris gemaakt door oranjebloesem. De ‘betovering’ in het hart wordt wederom opgeroepen met Bulgaarse roos en Indiase jasmijn, maar neemt een wending door de toevoeging van sering en narcis – anders en origineel. De ziel van Life Threads Life Threads Emerald ‘comme un chypre’ (zonder patchoeli dan) eikenmos, amber, iris en sandelhout. Opvallend: jasmijn lijkt aan het eind te winnen van de andere bloemen.

RUIK & VERGELIJK

Ik zou zeggen: vergelijk deze drie. En als je vindt dat geen enkele levensdraad bij je past, vraag dan naar:

La Prairie Life Threads Silver (2009)

La Prairie Life Threads Gold (2009)

La Prairie Life Threads Platinum (2009)

 

TILLEUL PARFUMS D’ORSAY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 17, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET T, NICHE. 2 reacties

LIEVE BEMINDE LINDE…

Jaar van lancering: 2008

Laatst aangepast: 17/09/10

Neus: Olivia Giacobetti

Soms wil je een geur die niet moeilijk doet, die direct zijn vrolijke en onbekommerde boodschap verkondigt. Die je enthousiast doet uitroepen: ‘Tis zomer’. Wordt vaak het beste bereikt, als je een zomers ingrediënt in ‘parfumvorm’ in al zijn glorie laat stralen. Pure jasmijn, pure kamperfoelie of pure oranjebloesem. Lekker en zonnig. Maar er is nog bloem, of beter gezegd, bloesem met een 100 procent zomerse boodschap: lindebloesem. Beetje een ondergeschoven kindje in de parfumwereld. Waarom? Wist ik het maar. En onvoorstelbaar. Heb vrienden met ‘maison à la campagne’ in la douce France. De entree wordt bewaakt door twee eeuwenoude lindebomen, en als het zomert en een ‘souffle du vent’ gaat door de bladeren, dan dwarrelen de bloesems door lucht die een zomers, groengreel en honingachtig parfum verspreiden… heerlijk. Iets verderop, in Buis-les-Baronnies, is er op de eerste woensdag van juli de lindebloesemmarkt.

Hier worden bijna alle Franse lindebloesems verhandeld (een volgroeide lindeboom levert ongeveer 40 kilo verse bloesems (goed voor 10 kilo gedroogde). Alleen: het merendeel wordt gebruikt voor cosmetica (rustgevend voor de huid naar het schijnt) en natuurlijk thee. Nauwelijks voor parfums. Het effect van lindebloesem op het gemoed, moet je niet onderschatten. Als je de alternatieve sites op internet moet geloven, is het de remedie tegen overspannenheid, hysterische aanvallen en waanbeelden: ‘laat de getergde ziel voelen dat hij niet alleen is’, want lindebloesem ‘omarmt en troost’. En: ‘bij regelmatig gebruik laat ze de liefde voor het leven weer stromen en opent voorzichtig de deur waarachter de mogelijkheid schuilt om weer jezelf te houden’.

Alle ‘oude kruidenwijsheid’ op een stokje: ruikend aan lindebloesem, krijgt je gemoed een oppepper – je kunt het leven weer ‘aan’ -, voert je naar kalmere wateren. Door te sippen aan lindebloesemthee word je vanzelf kalmer en ‘makes you realise’ dat het verspilde energie is je te druk te maken over ‘de dingen des levens’. Niet alleen lindebloesemthee heeft dit effect, ook parfum kan je dit laten ervaren. Wat een lang verhaal om Tilleul van Parfums d’Orsay (dat eerder in 1927 en 1955 verscheen) te introduceren. Het enige dat het parfumhuis zelf over de geur meldt: ‘Een zachte eau de toilette. Uniek en ongewoon, de delicate vrouwelijke noot bevat alle frisheid van de lindeboom met al zijn pastelkleuren in volle bloei’. Dat vrouwelijke vind ik niet op zijn plaats. Lindebloesem is gewoon zomer.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Mooi dat fris-groene begin opgeroepen door citroenblad, watermeloen en engelenzaad (met zijn bittergroene, warme noot). Vervolgens ruik in Tilleul je eigenlijk alles: frisse noten, groene noten, gele noten, zoete noten, droge noten, honingnoten (in dit geval: bijenwas), hooinoten (ik vermoed coumarine). Ofwel: lindebloesem, lindebloesem, lindebloesem. Als een wind die waait door een weiland waar in het midden een trotse lindeboom staat. Wat ik niet zo goed ruik: cyclaam in het hart en acacia-hout in de basis. Weet trouwens ook niet hoe laatste moet ruiken. Maakt ook niet uit: het gaat om de zonnige veelzijdigheid van Tilleul.

RUIK & VERGELIJK

Als je heel goed ruikt, maar dan ook heel goed ruikt, ontdek je ook in onderstaande geuren een sutbiele lindebloesemnoot.

Estée Lauder Private Collection (1973)

Elizabeth Arden 5th Avenue (1996)

Marc Jacobs Cucumber Splash (2007)

Juicy Couture Peace Love & Juicy Couture (2010)