A LA NUIT SERGE LUTENS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 14, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET A, NICHE. Een reactie plaatsen

JASMIJN, JASMIJN, JASMIJN,

DAT BLOEIT, BLOEIT, BLOEIT,

‘S NACHTS, ‘S NACHTS, ‘S NACHTS

Jaar van lancering: 2000

Laatst bijgwerkt: 01/06/08

Neus: Christopher Sheldrake, Serge Lutens

Volgens Serge Lutens is jasmijn ‘gezegend met witte blaadjes, hopende de aandacht te trekken van de nacht. Bij zonsopgang worden ze geplukt en op dit moment van de dag triomfeert de geur met gejubel en zijn aura bereikt een hoogtepunt. Op de huid openbaart de jasmijn zijn magische weelderigheid en sensualiteit’. Hij vervolgt zijn euforische verslag met: ‘A la Nuit ademt en verspreidt frisheid, sensualiteit en heerlijkheid. De herinnering aan de nacht’.

Je kunt hem alleen maar gelijk geven, vooral als je de geur een tijdje kent. Daarnaast is het ook een simpele, mooie naam die de fantasie aanwakkert – en bij een goed parfum is dan het halve werk al gedaan. Je hoort de naam, denkt ‘mooi, interessant, dat kan alleen maar goed zijn’. Je sluit je ogen en waant je in een tuin, slechts verlicht door de maan, waar de jasmijn zijn sensuele geurspoor trekt. Bij deze geur moet ik altijd denken aan dat vreemde nummer van David Bowie, The Secret Life of Arabia… dat swingt, is zwoel, opzwepend en – cliché, ik weet het – mysterieus. Geldt uit ook voor A la Nuit. En ook aan mijn bezoek aan India en op het hotelcomplex waar ik verbleef, ’s nachts de geur van bloeiende jasmijn een zwoel-animaal spoor door de lucht trok. Wennen voor een Hollands geoefende neus.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Voor deze geur werden vanzelfsprekend de rijkste jasmijnsoorten gebruikt, waarbij elke specifieke variant de ruimte krijgt: jasmijn uit Egypte, India en Marokko. De topnoten van A la Nuit roepen de bloem in haar nachtelijke frisheid op wat versterkt wordt door de toevoeging van frisse, nauwelijks ontsproten jasmijnknoppen.

In het hart van de geur wordt de weelderigheid van jasmijn blootgelegd door het te vermengen met  kruidnagel-olie. Het begin van een oosters avontuur. De basis van honing, benzoïne (hars afkomstig van de styraxboom met een vanille en poederachtige ondertoon) en musk is ongekend zwoel bloemig-oosters. Ik zeg het niet vaak: een zinnenstrelende ervaring.

RUIK & VERGELIJK

Jasmijn is een van de meest gebruikte ingrediënten in de parfumindustrie: zes op de tien geuren bevat weinig, iets meer of veel jasmijn. Parfums waarin jasmijn de hoofdrol speelt, afgezien van de variaties die je in veel puur natuurparfumerieën kunt kopen, is een zeldzaamheid. Behalve in het nichehoekje van de parfumerie, daar bloeit hij steeds uitbundiger. Gelukkig.

Annick Goutal Le Jasmin (2004)
Marc Jacobs Blush (2004)
The Different Company Jasmin de Nuit (2005)
Yves Saint Laurent In Love Again Jasmin Etoilé (2006)
Bvlgari Jasmin Noir (2007)

EAU DE GLOIRE PARFUM D’EMPIRE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 14, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET E, NICHE. Een reactie plaatsen

EEN CORSICAAN DIE ZICHZELF TOT KEIZER VAN FRANKRIJK KROONDE

Jaar van lancering: 2003

Laatst bijgewerkt: 14/06/09

Neus: Marc-Antoine Corticchiato

Te koop bij: www.perfumelounge.nl

NAPOLEON KEIZERT ZIJN VROUW DETAIL VAN JACQUES-LOUIS DAVIDMarc-Antoine Corticchiato liet zich bij zijn eerste vijf geuren inspireren door keizers en keizerinnen (en hun rijken) die een stempel op de wereldgeschiedenis hebben gedrukt. Naar aanleiding van veel onderzoek, heeft hij een ‘parfumprofiel’ van deze  ‘alleenheersers’ opgesteld. Ook van Napoléon Bonaparte (1769-1821).

Bleek geen makkelijke exercitie. Van hem is bekend dat hij een parfumgrootverbruiker was – in het bijzonder van eau de cologne. Volgens overlevering zou hij maandelijks meer dan veertig flessen 4711 (1792) gebruiken. Op zijn verzoek – weer volgens overlevering – werd er zelfs een fles gemaakt die precies in de schacht van zijn laars paste, handig tijdens zijn veldtochten en effectief: door het hoge alcoholpercentage was het ook een perfecte infectie-killer bij wonden.

Daarom zocht Corticchiato de hulp van Elisabeth de Feydeau, een historicus met als specialisme parfum. Ze geeft les geeft op de parfumschool van Versailles en wordt door de grote merken als consultante ingehuurd. Daarnaast weet ze ‘onafhankelijke’ neuzen te inspireren. Zo maakte Francis Kurkdjian in 2006 een parfum – Sillage de la Reine – gebaseerd op een origineel recept van de Versailles’ hofparfumeur (Jean-Louis Fargeon) die koningin Marie Aintoinette gebruikt schijnt te hebben.

EAU DE GLOIRE PARFUM D’EMPIRECorticchiato werkte met Feydeau twee jaar om het ‘olfactief universum’ van de keizer te onderzoeken en op te roepen. En het resultaat is er naar. Eau de Gloire is een mooie fris-warme, warme-frisse geur die vooral opvalt door de rijkdom, gelaagdheid en kwaliteit van de grondstoffen.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Eau de Gloire combineert de instantfrisheid van eau de cologne met de diepte van een chypre. Het cologne-effect onderga je vanaf de opening; de zonnige frisheid van citroen, bergamot en sinaasappel verzacht door neroli en rozemarijn. Wat mooi en zuiver. Voor de helder-bloemige toets: lavendel. Leuk is het ‘ciste’-detail, een hars/kruid dat groeit op de geboortegrond van Napoléon Bonaparte. Zou dat de reden zijn dat Eau de Gloire een beetje bittergroen ruikt?

Aan het hart, ruik je dat deze geur helemaal van deze tijd is: hier schuilen namelijk de ‘nieuwe parfumingrediënten’ anijszaad, thee en strobloem. Zorgen respectievelijk voor een ‘zoetje’, donkere frisheid en elegante warmte. Het chypre-effect wordt geleverd door het eikenmos dat een donker, rokerig halo krijgt door toevoeging van leer, tabak en wierook. Als alle mannen zo zouden ruiken op weg naar hun werk…

RUIK & VERGELIJK

Leuk of niet leuk: toen Napoleon werd verbannen naar Saint-Helena in 1815 schijnt dat een van de leden van zijn kleine hofhouding, Louis Etienne Saint-Denis, er is in geslaagd uit de kruiden en bloemen van het eiland een cologne te destilleren voor de voormalige bedwinger van Europa.

Het recept is bewaard gebleven en bevindt zich in de bibliotheek van Longwood. Cosmalia gebruikte het voor de ‘her-creatie’ van het meest bijzondere keizerlijke water dat er bestaat. En Je Suis un Homme wordt omschreven als een herinterpretatie van de cologne waaraan Napoleon zo verknocht was.

Mülhens 4711 (1792)
ELO Je suis un Homme (2006)
Cosmalia L‘Authentique Eau de Cologne de l‘Empereur (onbekend)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE MARC ANTOINE CORTICCHIATO

EAU DE SHISO ROGER & GALLET

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 13, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET E. Een reactie plaatsen

DE ESSENTIE VAN WATER EN BLADEREN

Jaar van lancering: 2004

Laatst bijgewerkt: 14/07/08

Neus: onbekend

Art director: Martin Szekely

Roger & Gallet mag dan (in Nederland) niet zo bekend zijn, in het land van oorsprong heeft dit in 1806 opgerichte parfumhuis nog steeds een enorme reputatie. Naast de beroemde eau de colognes (nog steeds goed verkocht) lanceert het Parijse huis ook geuren in sync met de huidige tijdsgeest. Hiervan getuigen onder meer Eau Thé Vert (2000), Eau de Gingembre (2003) en… Eau de Shiso. Met deze geur zoekt Roger & Gallet aansluiting met de frisse en vernieuwende parfumwind die de laatste jaren uit het Verre Oosten is komen waaien.

Ofwel: geuren die via de zogenaamde aromachologie bewust de stemming van de dragers positief stuurt. Roger & Gallet spreekt zelf van een ‘zeldzaam concentraat van geluk en energie dat lichaam en geest een heerlijke dag bezorgt’. En: ‘Proeven aan Eau de Shiso is zich overgeven aan een eindeloos en zinnestrelend genot’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

In de aanzet domineert een pittig fruitig-bloemige noot van bergamot uit Calabrië en mandarijn uit Sicilië. In het hart worden pioenroos (foto) en kardemon gecombineerd met de frisheid van shiso. Omschreven door Roger & Gallet als ‘een Aziatische plant en aldaar geliefd om zijn dynamische en geneeskrachtige eigenschappen’. Beter bekend als Japanse munt en/of Viëtnamese koriander. Heeft een pittig-verfijnd aroma dat met een beetje fantasie lijkt op basilicum. Bamboe- en sandelhout zorgen, aldus Roger & Gallet, voor een delicate en sensuele voltooiing.

Even opgelet: dit is zo’n geur die vaak over het hoofd wordt gezien. Want naam van de producent is onbekend en er is zoveel anders ‘lekker fris’ van huizen met naam. Ik zou zeggen: wil je een geur die de bloemige kalmte suggereert op een elegante fris-kruidige wijze – de combinatie van pioenroos, kardemon en shiso is mooi – probeer Eau de Shiso.

RUIK & VERGELIJK

Er zijn natuurlijk meer merken die aromachologie in hun geuren toepassen. Ieder op zich en met andere ingrediënten streven ze hetzelfde na: het verkwikken en stimuleren van de geest en lichaam

Biotherm Eau Vitaminée (1997)
Lancôme Aroma Tonic (1999)
Shiseido Energizing Fragrance (1999)
Clarins Eau Ressourçante (2003)

EAU TORRIDE GIVENCHY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 13, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET E. Een reactie plaatsen

VUUR ONDER IJS

Jaar van lancering: 2002

Laatst bijgewerkt: 19/06/08

Neus: Christine Nagel

Model: Lou Doillon

Na Eau de Givenchy (1982) is Givenchy zich steeds meer gaan richten op het ontwikkelen van oriëntaalse geuren (let wel: we schrijven 2002). Denk aan de inmiddels moderne klassiekers Ysatis (1984), Amarige (1991) en Organza (1997). Met Eau Torride presenteert het huis een nieuw, ongekunsteld en pretentieloos ‘watertje’ waarin ijskoud licht wordt gecombineerd met vurige sensualiteit. Eau Torride kun je het beste omschrijven als een ‘niet, maar’-geur. Zuiver maar vol contrasten. Fris maar elegant. Intens maar luchtig. Koud maar sensueel.

Het Parijse couturehuis denkt hiermee een nieuwe sensualiteit te hebben ontdekt, het best te vergelijken met een vriendelijke vulkaan die sluimert onder stralend water. Want als het goed is ervaar je na een prikkelende huivering een veilige warmte, na een kille vervoering een golf van vuur op de huid. Hoewel zo ontzettend commercieel, want weinig inspirerend en ‘vervoerends’, is het toch een typische Givenchy geworden. Dat wil zeggen: aangenaam.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Eau Torride – Frans voor ‘water van de snelstroom’ – gaat vertrouwd van start: een cocktail van mandarijn, bergamot en citroen op ijs – toppunt van frisheid. Hierna volgt bamboe dat volgens Givenchy het hart van sambacjasmijn (voor het raffinement) en de basis van sandelhout (voor het romige, melkachtige karakter) ‘gewichtsloos’ maakt om de koele roes langer vast te houden.

RUIK & VERGELIJK

Er zijn de laatste jaren nog al wat watertjes met de sterkte van een eau de toilette – geen eau de cologne dus – verschenen met slechts één doel: je op een aangename, maar bescheiden manier fris-citrus, fris-fruitig en fris-bloemig door de dag te laten gaan. Andere recente ‘eaux’:

Azzaro Orange Tonic (2002)
Cartier Eau de Cartier Concentrée (2002)
Guerlain – Aqua Allegoria – Gentiana (2002)
Rochas Aquawoman (2002)

HOMME MAUBOUSSIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 13, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET H. Een reactie plaatsen

DE MAN MET KARAKTER

GELIJK EEN DONKERE,

METAALACHTIGE STEEN; HEMATIET

Jaar van lancering: 2003

Laatst bijgewerkt: 12/06/09

Neus: Alberto Morillas

Jaarlijks verschijnen honderden geuren in het prestigesegment. Niet makkelijk om je te onderscheiden en niet in cliché’s te vervallen. Een merk dat vanaf zijn eerste geur andere wegen heeft bewandeld is Mauboussin, de juwelier uit Parijs. Geldt dus ook voor de eerste mannengeur. We laten Patrick Maubousssin, bedenker van het Homme-concept, aan het woord: ‘Voor de man heb ik een edelsteen gezocht die hem als het ware perfect omschrijft. Ik kwam terecht bij de hematiet, een donkere, metaalachtige steen met mooie iriserende, maar zachte flikkeringen. Ik hou van zijn nachtelijke opaalachtige weerschijn, heel mysterieus’.

En: ‘Ik hou van zijn dichtheid en zijn zwaarte, hoe hij in de hand voelt en langzaam warm wordt. De hematiet heeft niet een vanzelfsprekende aantrekkingskracht. Je moet tijd nemen hem op juiste waarde te schatten. Het is logisch dat deze steen ook bij de alleroudste culturen is gebruikt voor juwelen en spiegels. Hij heeft karakter – let op de asymetrische en gestructureerde flacon waarvan de dop is gevormd naar Mauboussin uit 2000 – net zoals de man die Homme gaat dragen’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Klinkt misschien cliché, maar verdiep je je in de geur dan zul je merken dat Patrick gelijk heeft. Homme moet je leren kennen. Geen instanteffect-geur. Wel een klassieke compositie die losstaat van trends en waarvan de noten langzaam maar zeker een harmonie vormen.

Homme opent met lavendel, rozemarijn en bergamot. Het hart ruikt sterk en diep door kaneel, salie en een ruime dosis patchoeli – het ingrediënt herontdekt door parfumeurs. De basis is warm en elegant door sandelhout, zwoel en sensueel door musk, en zoetig zacht door bourbonvanille. Kortom, een zeer klassiek-beschaafde geur.

Let op: mannen die ondanks alles Homme iets te bescheiden vinden, is er een eau de parfum-versie waarin de patchoeli-, vanille- en musk noten worden geprononceerd.

RUIK & VERGELIJK

Een mini-trendje in de parfumerie: klassieke mannengeuren verpakt in een modern jasje. Ze richten zich allemaal op de (jonge)man voor wie smaak vanzelfsprekend is en die hier liever niet mee te koop loopt. Niet chic.

Deze nieuwe klassieke man kan kiezen uit Mauboussins Homme en de ongeveer tegelijkertijd gelanceerde geuren:

Balenciaga Cristobal Homme (2000)
Carties Must pour Homme (2000)
Hugo Boss Baldessarini (2002)
Gucci Pour Homme (2003)
Carolina Herrera Chic for Men (2004)

ULTRAVIOLET MAN PACO RABANNE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 13, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET U. Een reactie plaatsen

NIEUWE GEUR VOOR NIEUWE MAN

Jaar van lancering: 2001

Laats bijgewerkt: 12/06/09

Neus: Jacques Cavallier

Model: Alex Manning, Alexei Pinaev

De een verklaart hem sinds jaar en dag voor een gek en charlatan. De ander ziet in hem een ziener die veel eerder voorvoelt welke kant het met de wereld, de mens, mode en geur opgaat. Soms zit hij ernaast, maar dan is de – op de eerste plaats – couturier bereid dat ruiterlijk toe te geven en excuses aan te bieden. Paco Rabanne ziet dat niet, zoals de meesten, als een teken van zwakte.

Met zijn vooruitziende en voor velen verwarrende kijk op de man (en vrouw) werd hij lange tijd niet serieus genomen. Maar sinds de opkomst van de androgyn en de metroseksueel in het mode- én straatbeeld, blijkt dat Rabanne toch goed zat met zijn voorspelling dat de moderne man genoeg heeft om door de maatschappij en heersende cultuur alleen maar te worden beoordeeld op zijn recht door zee-mannelijkheid en viriele aantrekkelijkheid.

Heeft hij schoon genoeg van: de nieuwe man hoeft zijn vuisten niet te ballen om een kick te krijgen. Nee, hij is bereid risico’s te nemen en open te staan voor nieuwe ontwikkelingen. Maar het allerbelangrijkste volgens Rabanne: de moderne man vraagt zich niet meer af of bepaalde handelingen en gedragingen typsich mannelijk of typisch vrouwelijk zijn. So 20th century! Paco Rabanne heeft het liever over typisch menselijk.

Kun je niet van alle zomerse versies zeggen. Dat is niet menselijk, maar marketing. Niet erg. Maar wel erg veel en bijna onmogelijk ze allemaal serieus te beschrijven. Daarvoor zijn ze letterlijk en figuurlijk te vluchtig – enkele interessante versies daargelaten. Sommige namen zijn wel (onbedoeld) grappig in combinatie met ‘man’. Aquatic Plastic Man (2002), Liquid Metal Man (2004). Past goed bij de voormalige space age designer, ook onbedoeld waarschijnlijk.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

En wat voor een geur hoort bij zo’n nieuwe man? Rabanne wil Ultraviolet Man toch doordrenken met mannelijkheid, maar door middel van een nieuwe technologie. Hij heeft klassieke, typisch mannelijke ingrediënten laten bevriezen (met het ‘water in vuur, vuur in water’-effect tot gevolg) waardoor de geur niet alleen ‘provocerend en visionair’ is maar ook ‘sensueel en vrouwelijk’.

Verwarrend? Ruik aan bevroren munt (opening), bevroren vetiver (hart), bevroren mos (basis) en bevroren ambergris (idem) opgeslagen in een flacon die oogt als een gagdet (is het een nietmachine, een pistool?) die de gebruiker en ontvangster of ontvanger (onbelangrijk volgens Rabanne) aan de grond moet nagelen van enthousiasme.

RUIK & VERGELIJK

Je wordt bijna gek van al die variaties. Hoe krijg je ze op als vaste fan? En waar laat je ze? En wat zou er gebeuren als je ze allemaal in een flacon zou stoppen? Ultraviolet Big Bang Man? Heeft u even?

Paco Rabanne Metal Beach Man (2001)
Paco Rabanne Aquatic Plastic Man (2002)
Paco Rabanne Liquid Crystal Man (2003)
Paco Rabanne Liquid Metal Man (2004)
Paco Rabanne Fluoressence Man (2005)
Paco Rabanne Colours of Summer (2006)
Paco Rabanne Summer Pop Man (2007)
Paco Rabanne Ultra Red Men (2008)

ULTRAVIOLET PACO RABANNE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 13, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET U. Een reactie plaatsen

EEN CADEAUTJE VOOR HET NIEUWE MILLENNIUM

Jaar van lancering: 2000

Laatste aangepast: 12/06/09

Neus: Jacques Cavallier

Model: Maria Gregersen, Vibe Sorensen

Paco Rabanne gelooft in het aquariustijdperk. Sterker: het wordt volgens hem de eeuw waarin de homo sapiens plaatsmaakt voor de homo spiritualis. Vooral de vrouw zal dit tijdperk markeren en er voor zorgen dat de mensheid door het verstandig gebruiken van intuïtie, wijsheid en kennis zich verder zal ontwikkelen. Zegt Rabanne. Ultraviolet is Paco’s ode aan de nieuwe, supervrouwelijke vrouw die sensualiteit vanzelfsprekend combineert met intelligentie en ondanks alles blijft geloven in dromen. Zegt de marketingafdeling.

Wat Ultraviolet betekent voor de ontwikkeling van het parfum? De couturier/ziener/nar/architect/artiest/levenskunstenaar is niet bescheiden. Over de naam: ‘Ultraviolet is de meest mythische en spirituele kleur van de regenboog. Het is de essentie van het aquariustijdperk’. Over de flacon: ‘Het uitgangspunt was functie volgt vorm. Daarom is het geen flacon in de klassieke zin van het woord, maar een object van hoog technisch niveau waarmee we een nieuwe standaard in de parfumerie hebben gezet’.

Over de geur: ‘Ultraviolet markeert een schisma met de conventionele, olfactorische parfumopbouw en introduceert een nieuwe stijl die perfect overeenkomt met de nieuwe vrouwelijkheid: het is een nieuwe bewerking van een oriëntaalse geur waarin frisheid en sensualiteit vernieuwend resoneren’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Ultraviolet opent met verse ‘capsicum’, ofwel Spaanse peper die zijn prikkelende boodschap doorgeeft aan de enige bloem die in het hart vibreert: de kinmokusei, ofwel de fluweelzachte osmanthus uit Japan. Voeg hier een van amber doortrokken vanille-essence aan toe en Ultraviolet bereikt zijn ultieme, vrouwelijke bekoring van het derde millennium. Merkwaardige geur. Anders fris. Anders zwoel. Zou Rabanne dan toch gelijk hebben met zijn beweringen? Is echt een geur die je langzaamaan ontdekt. Eerst vreemd, later vertrouwd als je de osmanthus begrijpt, vervolgens heerlijk.

In 2001 lancert Rabanne een zomerse variatie: Metal Beach. In 2002 gevolgd door Aquatic Plastic, in 2003 door Liquid Crystal.

Gaat maar door. In 2004 kreeg het de naam: Liquid Metal. 2005 weer een Ultraviolet vol zomer met Fluoressence. 2006 ziet de geboorte van Colours of Summer. 2007 is ook nog Ultraviolet. Ben even de naam kwijt. Summer Pop volgens mij. 2008 Ultra Red. To be continued? Hoop het niet. Bijna onmogelijk ze allemaal te beschrijven. Enkele, geurtechnische interessante wel. To be continued soon.

RUIK & VERGELIJK

Osmanthus, ook bekend als schijnhulst, verspreidt een krachtige, exquise en zoete geur die aan pruim en rozijn doet denken. Wordt minder gebruikt dan je zou verwachten als je eenmaal aan pure osmanthus hebt geroken. Ook te ruiken in:

Kenzo Jungle (1997)
The Different Company Osmanthus (2001)
Hermès – Hermessence – Osmanthe Yunnan (2005)
Chopard Wish Pink Diamond (2005)

CUIR AMETHYSTE – ARMANI PRIVE – GIORGIO ARMANI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 12, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET C, NEO NICHE. Een reactie plaatsen

IN DE LEER MET GIORGIO ARMANI

Jaar van lancering: 2004

Laats aangepast: 12/06/09

Neus: Michel Almairac

Flaconontwerp: Giorgio Armani

Laten we het eerst over de naam hebben: Cuir Améthyste verenigt twee geliefde akkoorden in de parfumerie die zelden zo uitgesproken in ‘unisono’ werden gepresenteerd: leer en amber. Cuir is duidelijk, maar wat Giorgio Armani precies met Améthyste bedoelt? Dat is toch een paars mineraal, geen amber. Of is het symbolisch? Amethist komt van het Grieks (amethystos). Wil zeggen ‘tegen de roes’, ‘niet dronken’ of ‘niet bedwelmend’ – gebaseerd op het bijgeloof dat de drager ervan beschermd wordt tegen de roes van wijn. Zou het? Zou leuk zijn. Want een goede leergeur kan bedwelmend werken. Armani Privé is de duurste parfumlijn van Armani en was oorspronkelijk bedoeld als geschenk voor zijn beste vrienden (wie zou dat niet willen zijn?). De collectie werd zo enthousiast ontvangen dat hij besloot ze exclusief te distribueren voor de ware Armani-fan met grote voorliefde voor uitzonderlijke geuren.

Elke ‘Privé’ bevat iets ‘Armani’. De ontwerper houdt voor zichzelf van geuren die in essentie mysterieus zijn en gemaakt zonder onderscheid van sekse. De collectie is geïnspireerd op landen waaraan hij schitterende souveniers heeft overgehouden – tastbaar en ontastbaar… een geur die herinneringen oproept is voor hem een goed parfum. Voor Armani Privé koos hij voor een kleine waaier aan natuurlijke ingrediënten van uitzonderlijke kwaliteit, een zeldzaamheid in de moderne parfumwereld, aldus Armani. Elk van de Armani Privé-creaties telt niet meer dan vijftien componenten. Met zo weinig bestanddelen is de kwaliteit essentieel. Ruik je.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Voor een mooie ambernoot, doe je er goed aan natuurlijke harsen aan te wenden en deze subtiel te layeren met vanille. In Cuir Améthyste wordt dat vanzelfsprekend gedaan met cistus labdanum en benzoïne. Voor de leernuance zorgt zilverberk – foto. Daar werd vroeger het ‘teer’ aan onttrokken voor een natuurlijk leereffect in een geur) die samengaat met patchoeli. En de laatste is ook onontbeerlijk voor een goede en krachtige ambergeur.

Voor de extra zachte noot zorgt viooltje en ‘crystalline roos’. Mocht je een donkerkruidige noot ontwaren, dan ruik je korianderolie (niet gedestilleerd uit het groen, maar uit de korrel). En voor de lichte opening verwerkte de neus de fijnste bergamot, die uit Calabrië dus. Samen geven ze een heerlijke strelende geur. Amber gewikkeld in leer, leer ondergedompeld in amber. Klasse!

RUIK & VERGELIJK

De parfumwereld is in ban van de verfijning sinds het nieuwe millennium. Naast de nog steeds niet afnemende stroom aan ‘easy to swallow, easy to follow’-geuren, verschijnt de ene na de andere exclusieve lijn van de gevestigde parfumorde. Niet alleen Armani, maar ook Chanel, Dior, Estée Lauder, Givenchy, Lancôme, Hermès en Prada. Inmiddels aangevuld met Cartier en Van Cleef Arpels. Vaak zit er een prachtige leergeur tussen.

Chanel – Les Exclusifs – Cuir de Russie (1924)
Guerlain – L’Art et la Matière – Cuir Beluga (2005)
Lancôme Cuir (1936, 2007)

Andere exclusieve leercreaties:

Santa Maria Novella Peau d’Espagne (1901)
Knize Knize Ten (1924)
Etro Gomma (1989)
Serge Lutens Cuir Mauresque (1998)

COROMANDEL – LES EXCLUSIFS – CHANEL

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 12, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET C, NEO NICHE. Een reactie plaatsen

ANTIEKE KAMERSCHERMEN UIT DE PRIVE-APPARTEMENTEN

VAN COCO CHANEL VERTAALD IN EEN ORIENTAALS PRACHTPARFUM

Jaar van lancering: 2007

Laatst bijgewerkt: 11/06/09

Neus: Jacques Polge, Christopher Sheldrake

Zes stuks! Wat zeg ik, inmiddels zeven. Wat zeg ik, inmiddels acht. Ga d’r maar aan staan. Maar als parfumfan ben je direct nieuwsgierig omdat je de ‘beweegreden’ van Chanel kent. Les Exclusifs – naam van de lijn – is een creatief en artistiek antwoord op de tsunami aan celebrity-parfums waarin marketing en geldelijk gewin de enige beweegreden lijkt.

De serie maakt duidelijk dat je voor de mooiste parfums toch in Parijs moet zijn, bij voorkeur rue Cambon, hoofdzetel van het huis. Daarnaast geeft het Chanel de mogelijkheid parfums te creëren met ingrediënten die niet in grote hoeveelheden beschikbaar (en dus te duur) zijn en over het algemeen worden beschouwd als de meest verfijnde.

Een van de geuren is Coromandel. Zeg je dit woord en Coco Chanel in één zin, en kenners zien haar zitten op een bank in haar privé-appartement boven de salon aan de rue Cambon met deze antieke kamerschermen op de achtergrond.

Ze heten Les Coromandels en Chanel kocht ze in de jaren dertig. Ze zijn bewerkt met houtsnedes voorstellende ‘oosterse scenes’ en ingelegd met de meest edele houtsoorten, ivoor, parelmoer en ander veel moois. For your information: coromandel is een houtsoort die verschilt van ebben doordat het niet puur zwart is maar gestreept. En zo duur dat het per kilo wordt verhandeld.

De schermen inspireerden eerst Karl Lagerfeld: hij vertaalde ze tot haute couturemantels in 1996. En nu is het Jacques Polge (foto rechts) die samen met een nieuw aangestelde collega (foto links) Christopher Sheldrake (tot 2006 neus bij Serge Lutens, links) een oosters meesterwerk componeerde dat alle klassiekers uit deze sensuele parfumfamilie lijkt uit te dagen.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Eerst even dit. Les Exclusifs zijn prachtig en perfect. Dat laatste is ook een nadeel. Ze zijn zo perfect dat ze vervelend – kunnen – overkomen. Prachtig, maar behoudend. Geldt ook voor de neo niche-series van Giorgio Armani en Hermès in mindere mate. Bepaalde parfumfamilies verkennen is een eervolle zaak. Maar af en toe verlang je naar een dissonant die de geuren net iets spannender en je in de ware zin van het woord verrassen.

Hou je van oriëntaalse parfums dan is Coromandel om verliefd op te worden. Heel gelaagd. Er gebeurt zoveel. Nuances spelen met elkaar. Patchoeli (foto) in overdrive die zich mengt met amberachtige en poederige noten afgerond met een nuance aan vanille (denk ik) die de compositie mooi polijst, een laklaag geeft zoals die schittert op de kamerschermen.

Raar: het is alsof via ‘een time- en kunstwarp’ wandelt door de landschappen afgebeeld op de Coromandelschermen zo s’avonds laat in de herfst wanneer de schemer inzet en de kaarsen in het appartement van Mademoiselle Chanel worden aangestoken. Wat een warme weelde. Wat een kruidige weelde. Wat een zachte weelde.

Het is een waarschuwing aan de fans van Musc Ravageur van Frederic Malle. Als ze kennismaken met Coromandel; grote kans dat ze overlopen. De reden: de geur is minder kaal, wel voller en ‘driedimensionaler’. En dan niet snobby blijven. Gewoon toegeven. Je hoeft hem nog niet te kopen. Komt later wel. Handig om te weten: nu ook te koop in 75-ml.

RUIK & VERGELIJK

Dat is interessant en merkwaardig: een nieuwe oosterse geur met klassieke aspiraties kan niet om Shalimar heen. Dit standaardwerk van een oosters parfum, herken je duidelijk terug in merken die ook de ambitie hebben een oriëntaals parfum met ‘eeuwigheidswaarde’ neer te zetten. Zoals Coromandel en:

Jean Desprez Bal à Versailles (1961) 
Guerlain Shalimar (1925)
Frédéric Malle Musc Ravageur (2000)
Lolita Lempicka L (2004)

4711 MUELHENS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 12, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET CIJFERS, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN, VINTAGE. Een reactie plaatsen

EEN GEHEIM MAAR ONGEKEND POPULAIR RECEPT VOOR EEN ‘AQUA MIRABILIS’

Jaar van lancering: 1792

Laatst bijgewerkt: 12/02/13

Neus: een anonieme monnik?

Model: diversen door de eeuwen heen

Flaconontwerp: Wilhelm Mülhens

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE 4711 FLACON 4711 heeft, zoals dat heet, een interessante geschiedenis. Rond 1720 zou de Italiaan Johan Paul de Feminis met dit reukwater in Keulen zijn gearriveerd, waar hij het in productie nam. Omdat de zaken goed gingen liet hij drie neven, de gebroeders Farina, overkomen om te helpen. Ook nu nog tref je deze naam op veel ‘Keulse watertjes’ aan. Een van deze neven, Jean-Marie, schijnt de rechten van dit ‘aqua mirabilis’ en zijn bedrijf verkocht te hebben aan het Franse parfumhuis Roger & Gallet.

4711 laat haar geschiedenis beginnen bij Wilhelm Muelhens. Toen deze koopman in 1792 trouwde, kreeg hij van een monnik een geheim recept cadeau van een ‘wonderwater’. Al snel startte hij een bedrijfje aan de Keulse Glockengasse alwaar hij het onder de naam Kölnisch Wasser ging verkopen.

Twee jaar later bezetten de Franse revolutietroepen het Rijnland. Om orde te krijgen in de wirwar van straatnamen en om het inkwartieren van de troepen te vergemakkelijken, beval de Franse commandant in Keulen om alle huizen doorlopend te nummeren.

Muelhens bedrijf kreeg nummer 4711. Dit bracht de jonge ondernemer op het briljante idee dit nummer als handelsmerk te deponeren. Aan geluk ontbrak het Mülhens niet. Tegenover zijn bedrijf was een paardenpost. De talloze bezoekers en handelsreizigers kochten voor hun vertrek vaak een paar flessen van het populaire Keulse water. Bovendien stuurden veel Franse officieren het product als geschenk naar het thuisfront. Omdat zij Kölnisch Wasser niet konden lezen, laat staan uitspreken, vertaalden ze het letterlijk met eau de cologne.

Naast miljoenen onbekende consumenten – om die te voorzien van het echte Keulse water werden op alle vijf continenten fabrieken geopend – heeft 4711 ook kunstenaars en wereldleiders tot klanten gehad. Napoleon Bonaparte (die een flacon in de vorm van een degen in de schacht van zijn laarzen droeg) was er zo aan verslingerd dat hij zestig flessen per maand gebruikte. Dat gold ook voor de schrijver Goethe en de componist Richard Wagner. En 4711 blijft ondanks de geuren-tsunami van de afgelopen dertig jaar populair: het wordt naar meer dan zestig landen geëxporteerd.

In 2007 bood tot mijn grote verbazing de eigenaar (Proctor & Gamble) het allereerste Keulse water te koop aan de hoogstbiedende. Mäurer & Wirtz (van het beroemde midprice moederdagcadeau Nonchalance uit 1960) tastte het diepst in de buidel, nam het over en verbond er in 2009 een Aqua Colonia-kwintet aan. Een erg leuk concept (inmiddels uitgebreid met twee nieuwe variaties) dat ook op deze blog wordt besproken. En er is ook nog steeds een chill-versie te koop: 4711 Ice Cologne – volgens mij midden jaren zeventig van de vorige eeuw gelanceerd die  verkoeling schonk door alle lagen van de bevolking heen – zie promoclip onderaan. In 2013 wordt een nieuwe, eigentijdse variatie gelanceerd die ik binnenkort bespreek: Nouveau Cologne.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De bedoeling van een eau de cologne: instantfrisheid (die tijdelijk is) die je gemoed direct een opwaartse beweging laat maken. Het effect van een cologne: de citrusnoten moeten voor een knisperend en strakke sensatie zorgen, alsof de fijngesneden schillen van de citrusvruchten als een scrub over je huid ‘schuren’. Ook niet onbelangrijk: mag niet te bloemig ruiken. Het recept van 4711 is nog steeds geheim, het enige wat ze in Keulen willen loslaten is: essentiële oliën vervaardigd uit citrusvruchten (citroen, sinaasappel, oranjebloesem, bergamot) en kleine hoeveelheden rozemarijn en lavendel. En natuurlijk veel water en veel alcohol!

Nog steeds verras ik mensen die de geur alleen maar van naam kennen. Zodra je de geur bij ze opspuit, gaan alle vooroordelen – ‘iets voor omaatjes’, ‘truttig’, ‘ouderwets’ – in lucht op, moeten ze bekennen wat een verkwikkende uitwerking het heeft. En dat 4711 door de eeuwen heen zich marketingtechnisch al ‘op de jeugd van tegenwoordig’ richtte, bewijst bovenstaande commercial. En kun je eigenlijk op 4711 dansen en walsen? Draai onderstaande single.

RUIK & VERGELIJK

Dat de klassieke eau de cologne, vanaf het nieuwe millennium weer serieus genomen wordt, bewijzen de vele niche-variaties. Wat mij betreft kan 4711 met gemak de vergelijking met deze ‘snob-colognes’ de vergelijking doorstaan.

Frédéric Malle Cologne Bigarade (2001)

Thierry Mugler Cologne (2001)

Roger & Gallet Cologne (2004)

Chanel – Les Exclusifs – Eau de Cologne (2007)

Tom Ford – Private Blend – Neroli Portofino (2007)

Torre of Tuscany Colonia Esperidea (2012)