WILD ROSE AVRIL LAVIGNE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 4, 2011
Geplaatst in: CELEB FRAGRANCES, GEURENALFABET W. Een reactie plaatsen

EEN PARFUM VOOR VRIJE GEESTEN

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 04/11/2011

Neus: onbekend

Model: duidelijk

Fotografie: Naomi Kaltman

Artistic direction commercial: Dave Meyers

Het motto van Avril Lavigne’s derde geur: Dare to discover more. Doen we. Moet je zo zien: ‘Door het lichte karakter is Wild Rose een perfect parfum voor overdag, een mooie aanvulling op de warme avondgeur van Forbidden Rose’.

Ook handig om te weten als gebruikster: ‘In Wild Rose worden Avrils stoere en speelse kant speels verenigd’. Want deze frisse geur is voor ‘meiden die niet bang zijn om hun wilde kant te laten zien en die willen ontdekken wat het leven in petto heeft’.

Alsof dat nog niet genoeg is: ‘Met Wild Rose spoort Avril meiden aan hun dromen te beleven en het leven leuker en spannender te maken’. En  en passant worden ze aangespoord ‘hun eigen, puur vrouwelijke stijl te ontdekken’.

Geurengoeroe zegt: ‘Succes’. En voor ik het vergeet: onder de roze dop van de flacon zit een verrassing: de ring met prikkeldraad kan worden losgemaakt en en als gedragen als ‘grappige accessoire’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De opening van Wild Rose vermengd een citrusfrisse opening van mandarijn en grapefruit met zoet-sensuele pruim. Laatste haakt elegant in op de bloemen in het hart: frangipani, ‘blauwe orchidee’ en oranjebloesem. De afronding heeft een ‘muskachtige ondertoon van sandelhout’ zoetgemaakt door een crème brûlée-akkoord (foto). En dat geeft de Wild Rose ‘zijn ondeugende zoete aantrekkingskracht’.

RUIK & VERGELIJK

En dan beweren sommigen dat celebrity-geuren over hun hoogtepunt heen zijn… My God, het gaat maar door. Heel fijn: ook ‘nieuwe sterren’ mogen in de parfumerie stralen: Justin Bieber en Heidi Klum. Maar vol verwachting klopt ons hart toch ‘over’ de eerste geur van de ster die zichzelf best wel gek vindt: Lady Gaga. En – beetje laat – de eerste geur van Madonna: Truth or Dare.

Beyoncé Pulse (2011)

Justin Bieber Someday (2011)

Mariah Carey Inseparable (2011)

Mariah Carey Never Forget You (2011)

Mariah Carey Vision of Love (2011)

Celine Dion Signature (2011)

Sean John Empress (2011)

Heidi Klum Shine (2011)

Jennifer Lopez Love & Light (2011)

Shakira S Eau Florale (20110)

Britney Spears Cosmic Radiance (2011)

Gwen Stefanie Harajuku Lovers Super G (2011)

SHALIMAR PARFUM INITIAL GUERLAIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 4, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET S, NICHE IN DE PARFUMERIEKETEN. Een reactie plaatsen

SHALIMAR REVISITED

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 04/11/11

Neus: Thierry Wasser

Model: Natalia Vodianova

Fotograaf: Paolo Reversi

Zou het waar zijn? Een nichtje (die blijkbaar anoniem wenst te blijven) van Thierry Wasser vond Shalimar ‘fascinerend’, maar was tegelijkertijd ‘een beetje geïntimideerd door het historische meesterwerk’.

Dus vroeg ze oompjelief een Shalimar alleen voor haar te creëren. Zo geschiedde. Jammer voor haar, want haar ‘privéparfum’ moet ze vanaf nu delen met generatiegenoten die ook verlangen naar lichtere, dus meer toegankelijke versies van ‘zware’ meesterwerken.

Thierry Wasser over Shalimar Parfum Initial: ‘Een echte uitdaging om na 85 jaar Shalimar aan te passen aan de tijd zonder het van zijn karakter te beroven en met handhaving van de alchemie die het zo aantrekkelijk maakt. Ik moest het parfum lichter maken zonder het te verwerpen, overzetten zonder het te verraden. De toekomst bedenken en tegelijk het verleden in ere houden’. Klinkt allemaal mooi. Maar wat ik achter al deze woorden ruik, is toch ook een duidelijk marketingverhaal. Niet dat dat erg is. Je moet als parfumhuis, of je wil of niet, meevaren op trends, wil je nog geroken worden.

Maar… hoe ‘gek’ Guerlain (zie presentatie van Insolence uit 2006), eigentijds (zoals het online-verhaal van Nymphée Florale in 2010) en modern het parfumhuis zich ook presenteert (met een facebookpagina), toch ziet de ‘jeugd van tegenwoordig’ Guerlain nog niet echt staan in de ketenparfumerie. En doen jonge meisjes het, dan associëren ze het parfumhuis met ‘something mother used to wear’ en lopen dus door naar Dior, Gucci, Donna Karan of Dolce & Gabanna.

Moet – weer eens – veranderen vinden ze bij Guerlain. Waarom eigenlijk? Jonge meisjes komen er vanzelf een keer achter – of niet – dat Guerlain in huis heeft wat bij concullega’s vaak ontbreekt: geschiedenis plus een onvoorwaardelijke liefde voor parfum. Parfum blijft bij Guerlain kunst dat marketing nodig heeft en niet andersom zoals bij zoveel lifestylemerken die zich inlaten met parfums.

En trouwens: de lichtere versies van Shalimar zijn toch ook helemaal ‘niet verkeerd’ en toch ook een mooie introductie voor de ‘jeugd van tegenwoordig’ met de beroemdste oosterse geur van de twintigste eeuw? Ben benieuwd of volgend jaar weer een nieuwe versie wordt gepresenteerd: Shalimar Poudre d’Hiver?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Doe de proef. Eerst alleen aan Shalimar Parfum Initial ruiken en vervolgens vergelijken met Shalimar. Het effect: een merkwaardige gewaarwording. Zit namelijk zo: Shalimar Parfum Initial ruikt aangenaam, heeft iets ondefinieerbaar verfijnds en valt hierdoor voor mij in de nieuwe trend: ‘huideigen’ parfums. Alleen ik het associeer het niet direct met Shalimar. Pas als je aan dé oosterse klassieker van de twintigste eeuw hebt geroken, herken je de overeenkomsten.

Alle ‘fetish’-ingrediënten van het huis zijn in Shalimar Parfum Initial present. In de opening fris-bloemig bergamot (fetish), begeleid door karamel (voor de jonge meisjes van nu) en gekonfijt fruit (idem) omringd door hedione, ofwel ‘waterjasmijn’. Het ‘doorschiet de geur als een vlam in de duisternis’.

In het hart centifoliaroos (fetish) en ‘bepoederd, chic en oneindig zachte iris (fetish) in de basis ondersteund door vanille (fetish), ‘snoeplustopwekkende’ tonkaboon (fetish) en patchoeli. Wat ontbreekt is de leerachtige en hars-amberachtige noot dat Shalimar iets dierlijks en mystieks geeft. Hiervoor in de plaats een zacht, bepoederde ‘ambersluier’ die, zoals alle huideigen parfums, bescheiden en intiem zijn nuances verspreidt.

RUIK & VERGELIJK

Met Shalimar Parfum Initial laat Guerlain je op ‘semi-niche-niveau’ genieten van zijn parfumkennis. Wil je nog een trede hoger, wil je absolute verfijning, ontdek dan:

Guerlain – Les Elixirs Charnels – Floral Romantique (2011)

Guerlain La Petite Robe Noire N° 2 (2011)

WINTER FRAGRANCES GIVENCHY: VERY IRRESISTIBLE, ANGE OU DEMON

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 4, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET A, GEURENALFABET V. Een reactie plaatsen

ZOETE VERLANGENS EN VERLEIDING ONTMOETEN ELKAAR IN EEN DROOM

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 04/11/11

Neus: onbekend

Wat doe je als zin hebt in een warme geur voor de koudere dagen? Of je koopt een oriëntaals parfum, of je koopt een gourmandparfum, of een winterversie van een populaire geur. Wat dat laatste betreft: de keuze is nog zeer beperkt. Givenchy gelooft zeker in deze nieuwe kijk op geuren: het lanceert nu voor de tweede keer – onder de slogan ‘de poëzie van een wintergeur’ – warme variaties op Very Irrésistible en Ange ou Démon Le Secret die je volgens het couturehuis ‘meenemen naar een betoverend land vol sprookjes, een seizoen vol onschuld en zoete verlangens’.

Winter staat bij Givenchy voor het seizoen ‘dat jeugdherinneringen oproept in een wervelwind van emoties, het seizoen dat de hartstocht uit dromen en zoete verlangens één worden’. Hoewel de twee geuren anders van compositie zijn, hebben ze geurtechnisch toch een overeenkomst: een zoete peperkoek-akkoord (foto): pittige en kruidige noten omhuld door zachtheid. Ofwel: ‘het aroma van amberkleurige honing en een explosie van sinaasappel nemen je mee op een magische reis’. En wat is het effect volgens Givenchy? Je belandt in ‘een sprookje die wordt voorgelezen midden in de winter bij het haardvuur’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het meest uitgesproken en het meest winters van het duo is Very Irrésistible Winter Fragrance. Eigenaardige opening, want je ruikt direct de roos-steranijs-combinatie, zo kenmerkend voor Very Irrésistible, die door de kaneelpoeder lijkt gerold. Ik bespeur zelfs een vleugje komijn.

De sinaasappel voegt zich vervolgens bij deze bloemige zoetheid. En dan, het is echt waar, ruik je geleidelijk aan de warme en gourmandachtige ondertonen van gember-brood en zoethout die extra ‘gourmandzoet’ worden door vanille en tonkaboon, extra warm door amber. Het opgevoerde zoete peperkoek-akkoord staat volgens mij voor deze basisnoten.

Ange ou Démon Le Secret Winter Fragrance verloochent zijn afkomst niet. Want de groene thee, vermengd met jasmijn (ofwel, groene jasmijnthee waar de zon doorheen schijnt) van Ange ou Démon Le Secret, ruik je goed tot dat het winter wordt. Maar wel een winter waarin de zon blijft schijnen over besneeuwde velden…  Eerst met sinaasappel waarachter zich bonbons schuilhouden die rusten op een ondergrond van guaiac-hout omringd door musk. En ook hier, ruik je duidelijker traceerbaar, de zoete peperkoek.

RUIK & VERGELIJK

We blijven deze winter lekker dichtbij huis – thuis. Dus:

Givenchy Very Irrésistible (2004)

Givenchy Ange ou Démon Le Secret (2009)

VITRIOL D’OEILLET SERGE LUTENS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 4, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET V, NICHE. Een reactie plaatsen

EEN GIFTIGE ANJER, MAAR NIET HEUS

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 04/11/11

Neus: Christopher Sheldrake, Serge Lutens

Hoorde onlangs via het geurengeruchtencircuit dat Serge Lutens met pensioen gaat. Beetje vreemd: kunstenaars stoppen toch eigenlijk nooit met creëren? In ieder geval kan hij terugkijken op een prachtige carrière. En door vriend en vijand (heeft hij die eigenlijk wel?) wordt hij vooral gewaardeerd als een van de eersten die succesvol het niche-principe introduceerde en – kun je niet van alle nichehuizen tegenwoordig zeggen – de inhoud boven de uitstraling stelde.

Ik vind hem een echt ‘maître parfumeur’ en opvallend: ik heb van hem de meeste geuren in mijn collectie. Zijn meest recente creaties waren variaties op zijn favoriete thema’s – de uitglijder L’Eau (2010) niet meegerekend. Ook opvallend: ik draag ze niet vaak, maar vind het altijd een genot om ‘zo maar even’ aan ze te ruiken en bij twijfel hoe een geur ‘ook al weer’ moet zijn, neem ik met Serge Lutens altijd de proef op de som.

Ook leuk aan Lutens: de soms eigenzinnige namen van zijn geuren. Zoals: Vitriol d’Oeillet. Vrijvertaald: ‘een sterk bijtend zuur gemaakt van zwavel-dioxide op basis van anjer’. Ach de anjer, deze in onmin geraakte bloem die alleen zo af en toe in het nichecircuit wordt geplukt. Volgens Lutens droeg vroeger de echte English dandy-gentleman altijd een verse anjer in het knoopsgat van zijn revers om zijn eigenzinnige karakter te symboliseren.

Als voorbeeld noemt hij acteur Patrick Macnee in de rol van John Steed in de cultserie van de jaren zestig: De Wrekers. Goed getroffen: te midden van de hippies en ‘space-agers’ gedroeg John Steed zich als iemand uit de jaren twintig: in al zij gebaren en gebruiken was hij every inch a dandy. Maar hoe ruikt deze anjer? Ouderwets, nieuw of beide…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Niet makkelijk om anjer ‘anders’ te laten ruiken. Wat je wil oproepen is die kruidige, beetje gepeperde-stroeve geur met aroma’s van kruidnagel, nootmuskaat en peper gecombineerd met een rozerig parfum. Hoe dit te ‘deconstrueren’?

Eerlijk gezegd aan Vitriol d’Oeillet kleeft niets ‘bijtends’ en dus deconstructiefs – of het moet de overdosis van drie soorten peper (cayenne, zwarte en ‘roze’) zijn die in de opening worden opgevoerd in een lichte, poederige aldehydenwolk. In het hart gekoppeld aan dus anjer. Niet warm, maar koud – is dit het beoogde moderne effect? Ofwel een roosachtige sensatie die voor mij maar niet echt anjer wil worden, maar in de basis wel een mooie musk-poederige sillage krijgt. Alhoewel, Vitriol d’Oeillet is geen parfum dat lang beklijft… het ‘vitriol’ vervliegt snel.

RUIK & VERGELIJK

Wat ik interessanter vind: je zou Vitriol d’Oeillet een gedeconstrueerde ouderwetse chypre kunnen noemen. Het donkere bosgevoel wordt niet door eikenmos en patchoeli opgeroepen, maar in dit geval door peper en ‘anjer’. Nog interessanter: hoe langer op de huid, hoe duidelijker de associatie met een van de bekendste klassieke chypres wordt: Guerlains Mitsouko uit 1917.

Dit ‘neo-klassieke-chypre’-gevoel onderga je ook heel mooi in:

Chanel – Les Exclusifs – 31 Rue Cambon (2007)

Annick Goutal Mon Parfum Chérie par Camille (2011)

BODY BURBERRY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 4, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET B. Een reactie plaatsen

DE BURBERRY-TRENCHCOAT VERTAALD IN EEN PARFUM

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 04/11/11

Neus: Michel Almairac

Model: Rosie Huntington-Whiteley

Fotografie: Mario Testino

Artistic direction: Christopher Bailey

Volgens creative director Christopher Bailey is het de grootste lancering in de geschiedenis van het luxelabel (anno 1856). Gaan we niet betwisten! En Body is volgens hem meer dan geur: het reflecteert de klassieke waarden én moderniteit van Burberry. Cliché, maar gaan we ook niet bestrijden. Baily roept dit op met muziek, kledingcollecties, online platforms en communities, en hoopt hiermee alle Burberry-fans te verenigen. Ik ook, alhoewel het over het algemeen niet goed afloopt met online-communities opgezet rondom één geur.

De inspiratie voor Body: het gevoel en het comfort van het dragen van de iconische Burberry-trenchcoat. En: Body reflecteert zowel het karakter als de energie van de Burberry-vrouw: verleidelijk, sensueel, elegant, tijdloos, maar vooral ‘gedenkwaardig’ – beetje vreemd dat laatste. Wat moet je je daar bij voorstellen? Kijk naar actrice Rosie Huntington-Whiteley. Volgens Bailey ‘een sensuele roos die de geest van Body belichaamt door haar perfecte balans tussen sensualiteit, vertrouwen en bescheidenheid’. Bescheiden…

Omdat Bailey Burberry vergelijkt met een multi-facetgeslepen diamant, kreeg de flacon dezelfde uitstraling: een object van verlangen en niet alleen vanwege de geur. Daarom oogt de roségouden ‘pilaar’ als een juweel die in combinatie met de verpakking – met dezelfde ‘feel’ als een Burberry-trenchcoat – een gevoel van pure luxe creëert.

Opvallend is het tromp l’oeil-effect: door de lange, slanke bouw lijkt of de flacon meer inhoud heeft dan in werkelijkheid. Als je tegen mij had gezegd dat de 85ml-flacon, gevuld was met 100 ml, had ik het ook geloofd.

Net zoals geur en flacon heeft de campagne – geschoten door, daar is-ie weer sterfotograaf Mario Testino – meerdere facetten en toont dus beelden die ieder een ander eigenschap van Body presenteert. Maar vooral het sensuele aspect van het dragen van een Burberry-trenchcoat wordt door Rosie Huntington-Whiteley ongedwongen weergegeven. Nou, ongedwongen vind ik haar sensuele ‘soft porno’-houding bepaald niet.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Body is het meest sensuele parfum van Burberry, maar toch een licht, delicaat en ongedwongen op en top bloemenboeket die je kunt plukken in de beroemde, romantische Engelse country garden. In de opening ruik je een hint van bittergroen alsem en heel veel ‘huidzachte’ perzik (foto) gecombineerd met de frisheid van fresia. Het effect: heel zacht, heel fris, heel ‘body’. Het hart laat rozenabsolu en poederig iris fuseren met de warm-melkige noten van sandelhout.

De zachte en sensuele boodschap van Body komt in de afronding tot een hoogtepunt met cashmeran, vanille, amber en musk. Opvallend: de zoete tonen van perzik en roosabsolu gaan een sterk verbond aan met de sensuele basis. Blijf je goed ruiken.

RUIK & VERGELIJK

Let wel, heb geen flacon bij de hand, maar Body roept, na de frisse en fruitige opening, bij mij herinneringen op aan volgende warm-sensuele bloemengeur:

Givenchy Organza (1997)

MADLY KENZO

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 4, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET M. Een reactie plaatsen

LEKKER (EN) GEK!

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 04/11/11

Neus: Aurélien Guichard

Model: Amber Anderson

Flaconontwerp: Ron Arad

Artistic direction: Patrick Guedj

‘Ik ren, ik vlieg, ik leef, ik ben vrij, ik vergeet alles om me heen, ik ben… Madly!’ Met deze woorden introduceert Kenzo bij monde van Amber Anderson zijn nieuwste geur. En dat ze echt in een gekke bui is, blijkt uit haar verdere relaas: ‘Mijn paradijs is vandaag, genieten van je gekke kanten voelt goed’. Ik zeg: ‘Heb niet zoveel met dit vrij en blije gedachtengedartel’. Ben meer onder de indruk van de presentatie. Hoewel het de laatste jaren een aan- en afvliegen van vlinders is in de parfumwereld (in de natuur zie je nauwelijks meer), doet Kenzo het overtuigend

Een ware kleurenexplosie die tegelijkertijd goed de inhoud van de geur symboliseert: ‘Een olfactieve uitbundigheid doordrongen met een ultrasensueel karakter, waanzinnig (madly dus) gedoseerd met heliotroop en wierook’.

En denk je wel eens, ik wil wel lekker gek doen, maar wat zouden de buren er wel niet van denken… zet je schroom opzij want volgens Kenzo zijn ‘waanzinnige momenten de enige waarvan je nooit spijt krijgt’. En nu maar hopen dat weldra ook Madly Man verschijnt, kun je het samen doen. En niet alleen op de klassieke doe-eens-lekker-gek-feestdagen: Koniginnedag, carnaval en canalpride.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Niet helemaal waar natuurlijk, want dat is tegenwoordig eigenlijk niet meer mogelijk: ‘Madly is als geen enkel ander bestaand parfum’. Ruik je in de opening: frisbloemig oranjebloesem voorzien van een pittige toets van roze bes.

In het hart komt de vlinderachtige geur pas echt tot leven met een zoete roos die extra zoet wordt gemaakt door de vanillegeur van heliotroop. Wel ‘anders’ is het feit dat over deze zoete bloemigheid wierook kringelt. Alleen had het voor mij wat rokeriger gemogen.

De basis van Madly is ‘braaf-klassiek’ door vanille, cederhout en musk. Dus zacht en beetje zwoel. Niet echt madly-gek, eerder elegant.

RUIK & VERGELIJK

Je kon in het verleden ook geurengek worden van:

Krizia Krazy (1991)

Chopard Madness (2001)

BANG BANG MARC JACOBS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 4, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET B. Een reactie plaatsen

BANG WORDT BANG BANG!

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 04/11/11

Neus: Ann Gottlieb, Vasnier

Flaconontwerp: Harry Allen

Het zal me niet verbazen als Marc Jacobs in de prijzen valt met Bang (2010) en de nieuwe versie Bang Bang. Is het niet om de inhoud, dan toch zeker om de flacon die op een verbazingwekkende manier de popart-wereld (met name het werk van Roy Lichtenstein) ‘tot leven brengt’.

Bang Bang is een verfrissende versie van Bang en wordt omschreven als dynamisch, zelfverzekerd, cool, elegant en houtachtig. Wat ik jammer vind: de zo kenmerkende peper van Bang is eruit gefilterd. Hiervoor in de plaats…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

… eerst een ‘aparte’ opening met citroen, venkel en kardemon: fris, groen, beetje bitter en zoetig. Weer een goed voorbeeld van de zoektocht van neuzen naar alternatieve smaakmakers in geuren: de venkel gaat heel mooi samen met kardemon. Maar de nadruk ligt toch op het romige sandelhout in het hart dat geleidelijk aan zachter wordt door een overdosis kasjmiermusk in de basis. En daar moet je van houden.

RUIK & VERGELIJK

Venkel (foto, ja niet iedereen weet hoe venkel eruit ziet) in een geur is redelijk nieuw en wordt gezien het verfrissend groene effect tot mijn verbazing nog weinig gebruikt. Oorspronkelijk afkomstig uit de landen rond de Middellandse Zee. De naam verwijst naar het Latijnse foenum, dat hooi betekent. De Romeinen vonden dat de sterk aromatische geur op die van hooi leek. De Oude Egyptenaren en Grieken kenden de plant als groente én geneesmiddel. De laatsten gebruikten het ook als vermageringsmiddel. Ze noemden het ‘marathron’ dat ‘dun worden’ betekent.

In de middeleeuwen kauwde men tijdens de preek in kerk op venkelzaad om borrelende geluiden in de maag te temperen. Maar ook bleek het effectief bij andere maagproblemen – indigestie en krampen. Maar laten we de aangenaam zoetgroene geur met anijsachtige ondertoon niet vergeten. Ruik ook venkel in:

Kenzo Pour Homme (1991)

L’Artisan Parfumeur Patchouly Patch (2002)

Jo Malone Vanille & Anise (2009)

Dolce & Gabanna The One Gentleman (2010)

BAISER VOLÉ CARTIER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 4, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET B, NICHE IN DE PARFUMERIEKETEN. Een reactie plaatsen

EEN LELIE DIE GEEN GESTOLEN EN VLUCHTIGE, MAAR EEN VOLLE KUS GEEFT

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 04/11/11

Neus: Mathilde Laurent

Model: Toni Garnn

Fotografie/videoclip: Craig McDean

Ben een beetje in de war. De reden: omdat volgens mij veel recente parfums in de ‘huideigen’-categorie vallen, meen ik ze overal te bespeuren. Het gevolg: ik lees namen van sommige parfums verkeerd. Baiser Volé (gestolen kus) lees ik dus als Baiser Voilé (gesluierde kus). En dat terwijl de geur niet bepaald bescheiden en intiem is – de kenmerken van ‘huideigen’ parfums. Baiser Voil… – gaan we weer – Baiser Volé is een van de volste geuren in de ketenparfumerie dit najaar.

Mooie naam. Althans, ik ben er gevoelig voor. Even poëtisch als het dit jaar eveneens door Cartier gelanceerde De Lune – die mij inhoudelijk minder overtuigde. Als de komende Cartierparfums even ‘romantisch’ zijn, vormen ze samen een mooi, dromerig gedicht. De Lune, Baiser Volé…

Ik las op een Frans parfumblog dat wanneer Mathilde Laurent mensen vroeg naar hun favoriete bloem, de meesten lelie zeiden. En ook dat ze geen zin had om de ‘duizend-en-eenste’ floriental en een nieuwe bloemencompostie toe te voegen aan het assortiment. Daarom werd Baiser Volé een leliegeur waarin zowel het blad, de bloem als de stamper tot leven komt. De stam staat dus volgens mij voor frisse groenheid, de bloem voor de bloemengeur en de stamper voor de poederige en sensuele noot.

De flacon is gebaseerd op een sigarettenaansteker uit het Cartierarchief. Vind die nogal kloek uitgevallen. Niet echt feminien en fragiel. Het model heeft een erg ‘vintage’ en jaren twintig uitstraling, en weerspiegelt goed de inhoud, want Baiser Volé is een ouderwets, very ladylike perfume weliswaar op een ‘neo-manier’ samengesteld.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Interessante geur met een niche-aura die heel even een groenfrisse rilling geeft, zwevend tussen bitter en fris verhelderd met citrus. Snel laat de lelie dan van zich ruiken: vol en koppig zonder het hoofdpijn-effect dat witte lelies vaak in het echt kunnen hebben.

En dat komt door de overdosis aan zachte noten in de basis: een talk- en viooltjesachtige nuance in combinatie met witte musk en vanille – die verpakken de lelie in fluweel. Let op: hierdoor verandert de Baiser Volé niet in een ‘huideigen’ parfum, daarvoor blijft de lelie te sterk ruiken.

Cartier wil hiermee, zoals elk voormalig klassiek en ‘ouderwets’ parfumleverancier ook de jonge consument verleiden. Ik vraag me af of dit lukt en het doel moet zijn, want Baiser Volé is hiervoor te vol en te old fashioned. Hoewel de witte musk niet alleen een zacht maar ook een clean, dus modern effect heeft. Iets waar de jonge consument maar geen genoeg van krijgt volgens trendwatchers in de parfumerie.

Apart: ik moet heel erg denken aan ylang-ylang-noot (zoals je die ruikt in Ylang & Vanille – 1999 – uit de Aqua Allegoria-reeks van Guerlain en Vanille Galante – 2007 – uit de Hermessence-reeks) terwijl deze bloem der bloemen niet opgevoerd wordt in de ingrediëntenlijst. Is misschien de combinatie van lelie, musk en vanille.

RUIK & VERGELIJK

Een gestolen kus, een vluchtige kus, een zachte kus. Combineer het met parfum en mensen beginnen te dromen.

Molinard Le Baiser du Faune (1928)

Lalique Le Baiser (1999)

Lalique Tendre Kiss (2002)

Cartier Le Baiser du Dragon (2003)

DAHLIA NOIR GIVENCHY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 3, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET D. Een reactie plaatsen

FLEUR FATALE ZWEVEND TUSSEN GEVAAR EN FINESSE

FEMME FATALE ZWEVEND TUSSEN GEVAAR EN FINESSE

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 03/11/11

Neus: François Demachy

Model: Mariacarla Boscono

Flaconontwerp: Fabien Baron

Artistic direction: Riccardi Tisci, Fabien Baron

Een couturegeur die de essentie van de Givenchy-stijl verbeeldt, zo omschrijft het couturehuis Dahlia Noir. Beter gezegd: de nieuwe ‘chic gothic’-stijl geïntroduceerd door huidig creative director: Riccardi Tisci. Dahlia Noir is het eerste parfum dat honderd procent zijn signatuur draagt. Zijn inspiratiebronnen: het gelijknamige boek van James Elroy (uit 1987 en in 2006 verfilmd) én zijn muse Mariacarla Boscono die als ambassadrice optreedt voor dit fatale parfum.

Waarom is Tisci zo ‘bewildered’ van Boscono? Het is haar fascinerende blik, haar onbevangen en verwarrende aanwezigheid. Zie je ‘perfect’ terug in de campagne (geregisseerd door Fabien Baron die ook de flacon ontwierp).

Mariacarla Boscono verschijnt als een ‘gesluierd buitenaards wezen, een godin van mystieke tempels, een zwarte engel gehuld in leer, chiffon en zijde, als een zwarte dahlia die met haar androgyne charme alle zintuigen beroert’.

Heel eerlijk gezegd, wat het zintuig ‘zicht’ betreft: ik vind haar wel erg ‘alien’ en akelig mager grenzend aan… hoe heet die ‘topmodellenziekte’ ook al weer? Ze presenteert een schoonheidsideaal dat voor de gemiddelde vrouw bijna niet in de praktijk is te brengen… maar ja de parfumwereld is een droomwereld denken we dan maar.

De zwarte dahlia komt niet echt voor in de natuur (je hebt wel intens paarse varianten) en verspreidt ook geen geur. Maar Tisci ziet de bloem als een krachtig symbool voor een mysterieuze en excentrieke vrouw.

En net zoals zijn couture is Dahlia Noir voor hem ‘een illusie van kwetsbare kracht, een fusie van tegengestelde krachten’, voor hem synoniem met de ‘sterke zachtheid’ van de vrouw die dit parfum draagt.

Bij dit zeer nieuw-vrouwelijke concept verwacht je misschien een neo-gotische en romantische flacon. Tisci koos bewust voor een architectonische presentatie (doet een beetje denken aan Chanels Egoiste).

Elegant maar krachtig, minimalistisch maar rijk. Dat laatste wordt benadrukt in de limited edition (200 50 ml-exemplaren) in Baccaratkristal, geleverd in een gelakt luxecoffret met een met spiegels bewerkte binnenkant. Ook opvallend in het assortiment: een geurkaars, volgens Givenchy een ideale voorbereiding op het Dahlia Noir-schoonheidsritueel.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

François Demachy werd uitgedaagd deze fantasiebloem op te roepen. Hij koos voor een traditionele visie op vrouwelijkheid en vertaalde dat in een parfum met ‘een gulle, beschermende sentimentele kwaliteit en een moederlijke zachtheid’.

Ofwel een bloemige neo-chypre met houtig-poederige ondertoon. Opvallend: geen klassieke citrusopening. Nou, heel even een ‘whiff’ van mandarijn die ik niet echt waarneem. Demachy brengt Dahlia Noir direct tot leven met drie bloemen.

De roos: vanwege haar ultieme vrouwelijkheid. Mimosa (foto): vanwege zijn donzige zonnige zachtheid. De iris: vanwege de poeder- en talkachtige toets.

Een elegante combinatie: de mimosa en iris gaan harmonieus samen, en de roos geeft een vrouwelijke toets aan het bloemige geheel. En toch: het is meer een onbestemd idee van bloemen, dan een klassiek, geprononceerd bloemenakkoord.

Dit trio wordt in de basis zacht en intiem ondersteund door sandelhout en patchoeli. Het geeft volgens Demachy Dahlia Noir een mysterieuze dimensie en balsemachtig effect versterkt door de zoet-sensuele noten van vanille en tonkaboon.

RUIK & VERGELIJK

Interessant én een mini-trend in de parfumerie: zacht gestemde geuren die niet opvallen door hun uitgesproken boeket, wel door hun intieme aura. Poederig, zacht, een transparante sluier die als het ware één wordt met de huid. Wil je als man deze sensatie ook ondergaan, dan moet je wel op héél intieme voet met de draagster staan of de geur zelf gebruiken. Dit ‘huideigen’-parfumeffect kenmerkt ook:

Guerlain Shalimar Parfum Initial (2011)

Estée Lauder Sensuous Nude (2011)

Thierry Mugler Angel Eau de Toilette (2011)

MON PARFUM CHERIE PAR CAMILLE ANNICK GOUTAL

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 3, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET M, KLASSIEKERS VAN DE TOEKOMST, NICHE. Een reactie plaatsen

HOLLYWOODGLAMOUR GEKOPPELD AAN PARIJSE PARFUMVERFIJNING

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 03/11/11

Neus: Isabelle Doyen, Camille Goutal

Actrices met lange handschoenen en karmijnrode lippen – denk Rita Hayworth, Lauren Bacall, Katharine Hepburn, Ava Gardner, Barbara Stanwyck. Hollywood in de jaren veertig. En het beeld van haar moeder die zich klaarmaakte voor een avondje uit.

Ze vormen de inspiratiebron voor Mon Parfum Chérie par Camille. De geur is tegelijkertijd een hommage van Camille aan haar moeder (die in 1999 overleed), oprichter van het – gelijknamige – parfumhuis Annick Goutal dat nu zijn dertigjarig jubileum viert. De geur zelf schijnt gebaseerd te zijn op een concrète ooit in bezit van schrijfster Colette dat in handen van Annick terechtkwam en door haar zorgvuldig werd bewaard in een bureau.

Deze ‘tijdloze houtgeur’ van Colette zou ik ook wel eens willen ruiken, grote kans dat ik dan terechtkom in een wereld die nu vintage heet; Parijse chic die niet meer bestaat. Denk: Robert Piguet, Schiaparelli in haar nadagen en de eerste collecties van Dior. Denk: de toen net ontdekte schrijfster Françoise – Bonjour Tristesse – Sagan die met haar sportauto deze chique wereld onveilig maakt, kapitalen vergokt in het casino en af en toe gehuld in couture dronken op straat met vrienden haar nacht eindigt…

Trouwens deze wereld daagt ook op met Mon Parfum Chérie par Camille. Want de geur is erg retro, erg sentimenteel, maar dan niet in de ‘kinderlijke’ zin van het woord. Geen moderne fratsen. Wel vakwerk. Heel klassiek. Wel merkwaardig is dat aan dit soort geuren (neo-chypres) een vooroordeel kleeft. Worden nogal eens afgedaan als stoffig en muf. Maar dat is nu juist de charme volgens mij.

En om dit vooroordeel voor te zijn, wordt deze nieuwe tak aan de parfumboom door veel merken vaak te zoet gemaakt in de basis door een overdosis vanille. Gelukkig is dat niet het geval bij Mon Parfum Chérie par Camille… voor mij een prachtparfum die volgens Camille Goutal ‘verlangens naar een hoogtepunt voeren’ en beelden oproepen ‘van een paar naaldhakken, een duizelingwekkend decolleté’.

Leuk detail: de zwartwit foto uit 1984 van Annick Goutal die wordt gebruikt om het jubileum te vieren, toont veel overkomsten met de Hollywoodactrices uit de jaren veertig: Annick Goutal als gevaarlijke vrouw uit een film noir, getiteld Ce Soir ou Jamais, die mannen in haar val sleept… Nog iets wat een verloren wereld oproepen betreft: ook Dior toont in de nieuwe campagne van J’Adore (opgenomen in de Spiegelzaal van Versailles – het summum van ‘eeuwige’ Franse chic) het verdwenen Hollywood. Charlize Theron ziet zich omringd met Marlene Dietrich, Marilyn Monroe en Grace Kelly. En Tom Ford duikt met zijn Violette Blonde ook weer onder in deze forever lost glamourwereld. Toeval of niet?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Wat ik zo mooi vind aan Mon Parfum Chérie par Camille: het ‘droge’ hout van iris, patchoeli en cederhout dat je eerst waarneemt; een vluchtige totaalimpressie van de geur. Daarna verschijnt een prachtige ‘anijsachtige’ pruimnoot (rijp, vol, sensueel) waarvan de sappige zoetheid wordt benadrukt door suikerzoet viooltje (foto) en vanille-fijn heliotroop.

Volgens Camille met ‘fluweeleffecten, zo zacht als lingerie’. Interessant zijn ook de niet bij naam genoemde kruiden – ik meen een vleugje kaneel en nootmuskaat te bespeuren – die het raffinement van de geur verhogen. Dit alles komt vervolgens weer samen in de basis met het effect van ‘tijdloze houtgeur’ ooit in het bezit van Colette. Mon Parfum Chérie par Camille: een mooier eerbetoon kan Annick zich niet wensen.

RUIK & VERGELIJK

Oude chypres ontleenden hun charme voornamelijk aan het feit tussen de link in de opening met bergamot en het eikenmos in de basis waar tussen bloemen zo uitbundig bloeien. Alleen, eikenmos moet vanwege kans op huidirritatie tot een minimum beperkt worden.

Hiervoor in de plaats: neo-chypres. Weg eikenmos. Hiervoor in de plaats meestal patchoeli in de basis omringd door vanille en sensuele harsen. Er zijn huizen die met ‘alternatieve’ ingrediënten echter veel dichter in de buurt komen van de oude chypre. Waarvan getuigen:

Chanel – Les Exclusifs – Rue Cambon (2007)

Bottega Veneta Bottega Veneta (2011)

Serge Lutens Vitriol D’Oeuillet (2011)