HERBA FRESCA – AQUA ALLEGORIA – GUERLAIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 26, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET A, GEURENALFABET H. Een reactie plaatsen

ZO GROEN ALS GRAS

ZO FRIS ALS MUNT

Jaar van lancering: 1999

Laatst bijgewerkt: 25/04/09

Neus: Mathilde Laurent, Jean-Paul Guerlain (?)

Flaconontwerp: Robert Granai

Het gebeurt niet vaak dat een parfumhuis vijf geuren tegelijkertijd lanceert. In ieder geval in 1999. Guerlain deed met het Aqua Allegoria-kwintet. Pamplune, Lavande Velours, Rosa Magnifica, Ylang & Vanille en Herba Fresca. Hiermee toont een van de oudste Franse parfumhuizen dat het de laatste smaaktrends perfect aanvoelt. Aqua Allegoria sluit naadloos aan bij de terug naar de natuur-ontwikkeling, naar de eco-trend die je de laatste paar jaar in de parfumerie kunt ervaren.

Dus Steeds leggen steeds meer merken en parfumeurs zich toe op het ontwikkelen van geuren gebaseerd op puur natuur-ingrediënten die niet alleen lekker ruiken maar ook een (verondersteld) positief effect op het gemoed (kunnen) bewerkstelligen.

Geuren die in het de Aqua Allegoria-reeks niet zo goed doen bij de consument (eigenlijk best wel veel afgaand op de homesite van Guerlain) worden in de loop van de tijd vervangen door nieuwkomers. Herba Fresca en Pamplune zijn van de eerste vijf nog steeds te koop. Heel toevallig net die twee die het meest overtuigend qua inhoud en uitstraling de terug naar natuur-gedachte vertegenwoordigen, én zowel door vrouwen als mannen gebruikt worden.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Wanneer je Herba Fresca voor de eerste keer ruikt, moet je denken aan groen, groen en nog eens groen: groen gras, groen gebladerte, groene thee en groene munt. De geur van groen de hele dag door: fris, bedauwd in de ochtend, rustig doorgroeien naar de middag, dan de zeis er over om: de geurmoleculen barsten, en alles wordt nog groener en natter. Herba Fresca doet Jean-Paul Guerlain zelf denken aan zijn tuin even buiten Parijs waar alle planten groeien waar hij gek op is, en waar hij iedere dag naar toegaat.

Om geuren op te snuiven en – dus – inspiratie op te doen. Het effect van Herba Fresca: verkwikkend en anti-stress. Opent met vers gemaaid gras (man op foto is niet Jean-Paul Guerlain) gecombineerd met een frisse citrusnoot. Met een heel sterk dauw-effect. In het groene hart ruik je groene thee en kruizemunt. Verkwikkend en dorstlessend. Opvallend en origineel is de basis: hierin ruik je slechts het lelietje-van-dalen, het frisse voorjaarsbloempje dat je normaliter alleen in een hart ruikt of als solifleur-parfum.

Het schijnt dat Thierry Wasser de geur heeft aangepast, verfijnd. Heb het resultaat nog niet geroken. Hoop alleen dat het resultaat niet te verfijnd is – past niet echt bij het idee van Herba Fresca.

RUIK & VERGELIJK

Groen staat in de parfumerie voor fris en voorjaar. Opvallend is dat elke decennium zo zijn eigen interpretatie aan groen geeft. Hieronder een aantal beroemde, inmiddels klassieke groene geuren.

Balmain Vent Vert (1945)
Lancôme Ô (1969)
Sisley Eau de Campagne (1975)
Annick Goutal Folavril (1981)
Grès Cabotine (1989)
Bvlgari Eau de Cologne au Thé Vert (1992)

CLASSIC ARAMIS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 26, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET C, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. 1 reactie

VOOR DE MAN DIE DACHT DAT HIJ ALLES HAD

Jaar van lancering: 1965

Laatst bijgewerkt: 24/04/09

Neus: Bernard Chant

Model: onder meer Ted Hanson!

Het percentage mannen dat rond de jaren zestig een geur puur voor het plezier kocht was klein. Ook in Amerika. Werd voornamelijk gebruikt in de vorm van aftershave. ‘Tegen de prik’ dus en meestal bij de kapper of de apotheek gekocht. Hoewel er wel merken van naam goede zaken deden met voor Europese begrippen zware toiletwaters (Canoë van Dana uit 1935 en Old Spice van Shulton uit 1937), bestaat er geen enkel merk met een echte caost to coast-marketing.

Estée Lauder brengt hierin verandering. In 1964 presenteert ze Aramis. De inspiratie voor de naam kreeg ze door het boek De Drie Musketiers van de Franse schrijver Alexandre Dumas (1802-1870). Aramis vormt samen met Athos en Porthos het beroemde trio dat kardinaal Richelieu bijstaat in het oplossen van belangrijke regeringskwesties.

Maar er is natuurlijk meer aan de hand met deze naam. Laat dat maar aan het marketinggevoel van Estée Lauder over. In Amerika klinkt de naam Aramis namelijk very french dus very chic. En – ook weer slim – kun je in Aramis ook een woordspeling zien op het Franse woord voor vriend: ami.

De geur sloeg in als een bom en dat kwam doordat Lauder er direct een hele verzorgingslijn aan koppelde – de eerste voor de man. Aramis werd zo populair dat het binnen de Estée Lauder Company een aparte tak kreeg, waaronder in de loop der jaren meerdere verzorgingslijnen (Aramis Lab Series) en geuren (waaronder Havana uit 1994) werden ondergebracht.

En dan: de slogan bij de eerste advertentiecampagne in de The New Yorker (juni 1965) maakte zeker nieuwsgierig: ‘for the man who thought he had everything’. Er volgde een creatieve en humoristische campagne (hoop ik ooit nog te vinden) waarin het imago van de typische gebruiker werd uitgebuit. Een charmant, verfijnd en enigszins ironisch type met wie andere mannen zich graag identificeren.

Trouwens volgens een oud persbericht is de naam óók ontleend aan een exotisch Turks wortelgras met libido versterkende eigenschappen – maar dat laat zich nergens staven.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Aramis is geïnspireerd op een klassiek parfum voor de vrouw: Cabochard van couturière Madame Grès uit 1959. Zo vreemd is dat niet: deze donkere, beetje ‘mannelijke’ geur bekend als een chypre met dierlijke noten werd door dezelfde neus gecreëerd. Aramis is wat samenstelling betreft eenvoudig: na een licht bergamot-briesje ervaar je exotische kruiden als kruidnagel (foto) en salie die aan het melkachtige sandelhout veel pit geven. Mos zorgt voor een donker en bosachtig accent waardoor de geur volgens Estée Lauder ‘sexy, aantrekkelijk en gedenkwaardig’ wordt en blijft.

RUIK & VERGELIJK

Donkere en animale geuren – ooit het cliché voor stoer en macho, maar ook voor mannelijk raffinement – worden steeds minder gemaakt. Alhoewel… de nichesector is sinds kort (vanaf 2000) in de weer met donkere mannengeuren. Hier nog wat ‘avant niche’-geuren met een nogal dierlijk-grrrrrrr-karakter.

Caron Tabac Blond (1919)
Knize Knize Ten (1924)
Robert Piguet Bandit (1945)
Grès Cabochard (1959)

ARABIE SERGE LUTENS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 26, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET A, NICHE. Een reactie plaatsen

THE SECRET LIFE OF ARABIE

Jaar van lancering: 2000

Laatst bijgewerkt: 01/04/09

Neus: Christopher Sheldrake, Serge Lutens

‘Mijn parfums zijn noch traditioneel, noch revolutionair. Ze zijn heel persoonlijk. Ze zeggen iets over mij’. Wie durft zoiets nog te beweren in een tijd waarin marketing en geavanceerde technologie in laboratoria de inhoud van de meeste parfums bepalen, en ‘de naam achter een parfum’ ondergeschikt lijkt aan het label waaronder een geur verkocht wordt

Serge Lutens (inmiddels voormalig) artdirector van Shiseido, het Japanse cosmeticabedrijf waarvoor hij sinds 1990 exclusieve geuren creëert, durft het. De eerste vijf geuren, die hij buiten zijn parfumerie op Place Royal in Parijs presenteert, zijn één van de mooiste introducties van 2000. Waarom? Heel eenvoudig. Als je ze ruikt, kun je alleen maar denken: ‘zo moeten ooit, heel lang geleden, parfums geroken hebben’.

En dan de namen! Zoals Arabie; het blaast op dichterlijke toon een bijna uit de gratie geraakt parfumcliché nieuw leven in: die van de vertellingen uit duizend-en-één-nacht. Lutens kan dit doen omdat de inhoud ook zwaar oosters ruikt. Naam klopt met de inhoud.

Voor de ontwikkeling van ging Lutens op zoek naar de wortels van het Europese parfum. Waar hij vond die? Tijdens zijn fieldwork in Egypte, Jordanië en Tunesië waar de door het Westen vergeten Arabische parfumcultuur nog springlevend is. Daar ontdekte hij op markten en door met mensen te praten, de geheimen. En daar zijn we als westerlingen met een bovengemiddelde interesse in parfums hem bijzonder dankbaar voor.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Arabie kenmerkt zich door de volle kruidige accenten. Toch blijft deze donkere en sensuele geur helder en ‘droog‘ van toon. Mooie contrasterende smaken. Sandelhout (romig-warm), het ooit door de drie wijzen aan kindeke Jezus geschonken mirre (droog-kruidig-etherisch), benzoïne (muskachtig) en tonkaboon (zoet). Voor de extra oosterse dimensie voegde Lutens nog laurier (kruidig-groen), vijg (fruitig-zoet) en dadel (zoet-zwoel, foto) toe. Kan het Arabischer?

RUIK & VERGELIJK

Er zijn veel oosterse geuren met een accent op het zoete (met name door vanille en tonkaboon) en amberachtige effect (met name door natuurlijke harsen). Ruik aan Shalimar van Guerlain (1925), ruik aan Opium van Yves Saint Laurent (1977). Oosterse geuren met een pikante en prikkelende kruiden zijn schaarser. Dus hebben we ook niet zoveel vergelijkingsmateriaal. Hier drie ‘oudjes’. Nog steeds te koop.

Lancôme Magie Noire (1978)
Dior Dioressence (1979)
Amouage Gold (1983)

VENT VERT BALMAIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 26, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET V, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN, VINTAGE. Een reactie plaatsen

GROEN, GROENER, GROENST

Jaar van lancering: 1945

Laatst bijgewerkt: 04/10/12

Neus: Germaine Cellier, Caliche Becker (herformulering)

Illustratie: René Gruau

Fotografie: onbekend

Modellen: onbekend

Vlak na de Tweede Oorlog brachten heel veel mensen een hulde aan de hard bevochten vrede. Er werd uitbundig feest gevierd op straat. Vrouwen omarmden hun bevrijders (met negen maanden later vaak opvallende gevolgen). Kunstenaars verwoorden de gevoelens van blijdschap en verdriet in de kunstwerken. In Frankrijk, met name in Parijs, waren het de couturiers die een zeer opvallende bijdrage leverden: een parfumsaluut aan de vrede.

Elsa Schiaparelli presenteerde in 1946 een van de mooist vormgegeven flacons ooit: Le Roy Soleil waarmee ze samen met Salvador Dali een ‘eaubade’ brengt op het verfijnde Franse joy-de-vivre-gevoel. Nina Ricci deed het met Coeur-Joie (1946) en L’Air du Temps (1948). Haar collega Jean Patou verwelkomde de vrede welkom met L’Heure Attendue (1946)

Maar de geur die de meeste indruk maakte was Vent Vert (‘groene wind’) van couturier Pierre Balmain: jaren na verschijning was het nog steeds een kassucces, groeide het uit tot klassieker en standaardgeur aan de groene tak van de parfumboom. Het vredesparfum raakte begin jaren tachtig in de vergetelheid.

En in Nederland is Vent Vert al jaren niet meer te koop. In Frankrijk is deze klassieker nog steeds geliefd en beleeft het met andere Balmainklassiekers als Jolie Madame (1953) en Miss Balmain(1967) – hetzij in beperkte kring – een comeback.

En die kring wordt nu misschien weer wat groter. Want net zoals zoveel andere illustere couturehuizen opgericht om en nabij de Tweede Wereldoorlog is ook Balmain weer teruggekeerd naar zijn geurwortels. Dus na een stroom van geuren (geleverd door verschillende licentiehouders op een rij) waarbij je meestal dacht ‘Why? (zoals La Mome uit 2007, een ode op Edith Piaf en genoemd naar gelijknamige film) zet het huis een aantal klassiekers weer in de etalage.

Naast Vent Vert zijn dat Monsieur Balmain (1964) en Ivoire uit 1979 in een nieuwe formule gelanceerd in 2012. Nieuw: Ambre Gris (2008) en Carbone (2010). Of beter gezegd, de nieuwe licentiehouder: Inter Parfums. En die haakt natuurlijk in op het feit dat door het aantrekken Christophe Decarnin in 2007, 2008 of 2009 het behoorlijk ingedutte en ingetrutte Balmain middels de inmiddels veel beproefde shocktherapie van de ene op de andere dag ook hip werd onder smoky eyed en grungy popsterren en modellen (en look-a-likes in het dagelijkse leven).

Een spijkerbroek met voorbewerkte gaten voor 1000 euro. Een zijden T-shirt met scheuren. Zelfde prijs. Dat werk. Decarnin is in 2011 opgevolgd door Olivier Rousteing en die, hoewel klassieker, toch lekker rockerig houdt. En daarvan gaan we binnenkort ook olfactief genieten, want er is nieuw parfum in de maak.

WAT RUIK IK EIGENLIJK

Waarom maakte Vent Vert in 1945 zo’n grote indruk? Het is niet alleen de naam (en de symboliek er in opgesloten) dat het succes verklaart. Nee, het is het frisse en ongewoon groene karakter. Het is voor heel veel neuzen een inspiratiebron geweest.

Sterker, Vent Vert geldt als de standaard voor een groene geur. Het opvallendste is het gebruik van de overdosis galbanum met zijn intens fris-groene noot in de opening. Hierdoor contrasteert Vent Vert met de vrouwelijke en bloemige parfums uit die periode. Verder ruik je in de opening oranjebloesem, limoen en basilicum. Heel groen, lichtbloemig. Het hart is gevuld met jasmijn, hyacint, roos en lelietje-van-dalen. Afgezien van de roos ook bloemen met een fris en groen aura die door de galbanum in de opening en het eikenmos en vetiver in de basis een groene waas over zich heen krijgen. Heel erg prettig!

Nog prettiger: Vent Vert is in 1990 goed door de herformuleringsoperatie gekomen. Het koppige groene karakter is bewaard. Sommige Vent Vert-fans vinden deze versie zelfs beter. En dat is een prettig geluid: meestal krijgt een parfumhuis de wind van voren als ze een verandering doorvoeren.

Ook al is die verplicht opgelegd door een nieuw wetgeving die bepaalde ingrediënten verbied die huidirritatie (op directe termijn) of andere enge dingen (op lange termijn) kunnen veroorzaken. Zoals eikenmos in Vent Vert.

RUIK & VERGELIJK

En de volgende groene geuren zagen onlangs het licht:

Mona di Orio Amyitis (2008)

Chanel Cristalle Eau Verte (2009)

Versace Versense (2009)

Maison Martin Margiela (untitled) 2011

Kerosine Creature (2012)

Ô LANCÔME

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 26, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET O, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Een reactie plaatsen

GROENE REVOLUTIE IN PARIJS

Jaar van lancering: 1969

Laatst bijgewerkt: 04/10/12

Neus: Robert Gonnon

Model: allemaal onbekend, Daria Werbowy uitgezonderd

Je had de hippies. Je had de revolutie van Parijs. Je had de tweede feministische golf. Je had de seksuele revolutie. Je had de genotsrevolutie (‘volgens mij zit jij op een hele andere level te blowen!’). Je had de muzikale revolutie… ta-ta-ta-da-ta-da-ta-ta-ta-dat-ta I can get no satisfaction… Kortom, midden jaren zestig stond plezier van het individu bovenaan het prioriteitenlijstje. Weg met de autoriteiten! Moven, ten strijde, protesteren, drinken, zuipen, roken, dansen, vrijen met jan en alleman. Gezelli!

Indirect werd de mode- en beautyindustrie ook door deze vernieuwingen beïnvloed. Zo zag de oude couturegarde een nieuwe generatie mode-ontwerpers in Parijs, maar ook in Londen – denk aan Mary Quant de uitvindster van de minirok – opstaan die zich liet beïnvloeden door de nieuwe groep consumenten, de jeugd.

Het is opvallend dat tijdens deze periode de Franse parfumindustrie angstvallig zijn deuren gesloten houdt: tussen 1965 en 1970 lanceert geen enkel ‘oud’ couture- of cosmeticahuis een nieuw, groots en klassiek parfum. Lancôme is de eerste die op al deze veranderingen inspeelt door een eenvoudig, jeugdig, groen en speels water te ontwikkelen. De simpele maar zeer effectieve naam maakt het direct duidelijk: geen oproep tot dromen of poëtisch mijmeren, maar heel simpel O gesierd met het beroemde ‘hoedje’ van Lancôme – Ô. Verwondering en water in een letter gevat.

En ook in presentatie was de geur in het begin niet pretentieus. Gewoon jonge vrouwen die gewoon plezier hebben – neo-impressionistische fietstochtjes door de natuur, wandelingen door bloemenvelden. Maar hoe ouder de geur werd, hoe beauti-fuller en chiquer de presentatie. De geur lijkt steeds meer haar groene onschuld te verliezen om plaats te maken voor romantische en dromerige plaatjes. So not Ô! En met een nieuwe campagne (2011) is de geur helemaal gefotoshopte lifestyle geworden. Zie haar genieten van haar omgeving, Daria Werbowy als ambassadrice.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Ô is een waterval van hesperidenoten: bloemig-fris bergamot, zure citroen en zoete mandarijn die ervoor zorgen dat in het hart de jasmijn – in combinatie met kamperfoelie – zijn groene karakter naar boven laat komen. Heerlijk. Helemaal leuk als je weet, dat de jasmijn hedione is (een synthetische variant dus) en dat ook de geur het honingzoete na een regenbui frisbloemig ruikende kamperfoelie in het parfumlab nagemaakt moet worden.

Verder veel groene kruiden. Lancôme spreekt van een groene tuin waar basilicum, rozemarijn en koriander bloeit. Klopt. Ook de basis is groen, zeg maar in de geest van een chypre. Onder meer eikenmos en vetiver – waardoor het verfrissende aspect van Ô van ‘top tot teen’ blijft bewaard. Sandelhout geeft zachtheid, civet een toets van sensualiteit. Nog steeds topper omdat de groene noten zich mooi hechten aan deze houtige basis. Dat is tegenwoordig met witte musk wel anders.

RUIK & VERGELIJK

Na Lancôme volgt de concurrentie snel met even frisse geuren met een groen en jeugdig elan. Hoe groen is groen?

Chanel Nº19 (1970)

Guy Laroche Eau Folle (1970)

Dior Diorella (1972)

Clinique Aromatics Elixir (1971)

Estée Lauder Alliage (1972)

STELLA STELLA MCCARTNEY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 26, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET S. Een reactie plaatsen

EEN MOMENT VAN PERFECTIE

Jaar van lancering: 2003

Laatst bijgewerkt: 24/04/09

Neus: Jacques Cavallier

Model: Stella McCartney en…

‘Ik wou een parfum dat ik zelf wou dragen. Ik weet precies waar ik wel en niet van hou. Ik wou een parfum dat mijn Engelse roots weerspiegelt, iets heel traditioneels dus’.

Over de naam: ‘Het lijkt zo vanzelfsprekend, dat de evidentie mij eerst deed aarzelen. Maar waarom ontkennen dat ik besta en dat ik een parfum lanceer?’

Over de flacon: ‘Ik ben gek op parfumflacons. Ik wou een kostbaar object dat je koestert. Mijn flacon is in zwaar glas, gedeeltelijk handgemaakt. En er is ook een subtiele illusie van kleur, van amethist kristal dat net als bij een juweel wordt geweerkaatst door verschillende facetten.’

En: ‘Onder de dop zit een exquise glazen applicator die doet denken aan de kracht en traditie van oude parfums. Heel wat sexier dan een verstuiver. Ik hou van de sensuele manier waarop je een parfum aanbrengt, het delicate gevoel als het extract langs je nek glijdt. Het heeft bijna iets gevaarlijks. De flacon van het eau de parfum is iets mannelijkers. Het etui vormt als het ware een tweede huid. Het is een beetje als het materiaal van de flacon, op maat gemaakt’.

Over de geur: ‘Ik gaf de parfumeur een foto van een roos op haar mooiste moment, namelijk het moment vlak voor ze begint te verwelken. Het hoofdje is zwaar en de blaadjes staan zo ver open dat ze op het punt staan te vallen. Dit is de schoonheid en de fragiliteit die ik wou vangen. Het moment van perfectie. Het is dit contrast tussen kracht en breekbaarheid dat Stella typeert. De roos, het symbool van vrouwelijkheid en sensualiteit, wordt getransformeerd tot een dynamische en vlijmscherpe sensatie van moderniteit.’

Bijzonder: zoals bekend is Stella McCartney overtuigd vegetariër en actief lid van de Engelse dierenbescherming. Daarnaast is ze een aanhangster van eerlijke producten die eerlijk worden geoogst. Koop je een van haar badproducten (zoals de bodymilk en douchegel) uit de Stella-lijn dan weet je zeker dat a: maximaal gebruik van natuurlijke bestanddelen wordt nagestreefd, b: dat er ggo’s zijn gebruikt, c: alleen biologische bestanddelen zijn verwerkt

We gaan even door: d: dat er geen kunstmatige conserveringsmiddelen aan te pas kwamen, e: geen elementen van dierlijke oorsprong zijn toegepast, f: dat de niet bedreigde grondstoffen uitsluitend worden geplukt door volwassenen en dat g: de ingrediënten niet zijn getest op dieren.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het kan niet anders. Ruik je Stella, dan ruik je roos. En een mooie roos! In de aanzet ervaar je het al: zuivere rozenessence mengt zich lieflijk met pioenroos en mandarijnessence. In het hart domineert roosabsoluut, de meest intense en vrouwelijke geursensatie van de roos. In de basis overheerst amber verdiept door houtnoten. Simpel en puur: je ruikt een pure roos zoals je die wilt ruiken.

Ook lekker: Sheer Stella uit 2005. ‘Een ijskoude, waanzinnige cocktail met een pikante, zondige, romantische en sensuele smaak’. Denk aan ‘berijpte’ citroen, granny smith, hemelse roos en amber. Gevolgd door tig andere, lichtere en zomerse variaties.

RUIK & VERGELIJK

We dachten dat het bijna niet zo gebeuren: jonge en invloedrijke ontwerpers die de mogelijkheid krijgen hun visie op parfum te geven. Maar vanaf 2000 gebeurt het dan toch. En wat opvalt: ze schamen zich niet om ouderwets, tutti en streng in hun benadering te zijn. Kijk en ruik aan:

Marc Jacobs Marc Jacobs (2001)
Alexander McQueen Kingdom (2003)
Viktor & Rolf Flower Bomb (2004)

ALLURE HOMME EDITION BLANCHE CHANEL

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 26, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET A. Een reactie plaatsen

DE KLEUR VAN ZUIVERHEID

Jaar van lancering: 2008

Laatst bijgewerkt: 24/04/09

Neus: Jacques Polge

Volgens Chanel is wit ‘het oneindige, het absolute, zuiverheid, authentieke luxe, uiterste eenvoud en essentieel voor de geschiedenis van het huis’. Daarnaast drukt wit de allure en puurheid van stijl uit. Een uitgangspunt voor een geur die een ‘design of the senses’ is. En dit kun je allemaal in de flacon zien als je heel goed kijkt: een combinatie van het koude wit van sneeuw en ijs met het warme brons van de zon. Twee pure belevingen.

Om deze puurheid te ‘materialiseren’ presenteert Chanel Allure Homme Edition Blanche te midden van twee kunstwerken – hoe chic! Juin (1978) van André Marfaing (1925-1987) en Plie et replies van regisseur, schrijver en fotograaf Alain Fleischer (Parijs 1944) uit 1996. Wat zie je? Een ‘ingetogenheid en expressie van zuivere smaak en stijl’, die alleen wordt begrepen door de man die een liefhebber is van kunst, mooie voorwerpen en fraaie mechanismen. Driven by design dus, aldus de slogan. Het komt allemaal samen in deze witte editie van Allure Homme (1998). Wie voelt zich aangesproken?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Jacques Polge heeft voor deze editie de olfactorische diamant van Allure Homme opnieuw geslepen op basis van vier facetten. Het effect: oosterse allure die resoneert met de frisheid van citrusvruchten. Het eerste facet: Siciliaanse citroen en Calabrisch bergamot. Door de meest vluchtige noten eruit te verwijderen, wint deze frisheid aan intensiteit en dynamiek. Het tweede facet: de ‘verwarmer’ van het eerste facet. Denk aan romig en zacht sandelhout verwarmd door tonkaboon en witte musk. Het derde facet: mannelijkheid. Dat roept Polge op met cederhout. Het vierde facet: garandeert kracht en levendigheid – Chanel spreekt zelfs van een explosieve basis – met behulp van roze en witte peper uit Madagascar.

De vier facetten samen: uiterst elegant én een beetje monotoon als je hem vergelijkt met Sycomore (2008). De nieuwe (mannen)geur die Polge aan de Les Exclusifs-lijn heeft toegevoegd.

RUIK & VERGELIJK

Er zijn weinig geuren waarin de nadruk zo op sandel- en cederhout wordt gelegd. We hebben twee ontdekt waarin dat ook gebeurt. Een daarvan – de laatste – werd gecreëerd door de man die nu de rechterhand van Jacques Polge is: Christopher Sheldrake.

Lancôme Sagamore (1985)
Serge Lutens Cèdre (2005)

PLEASURES DELIGHT ESTEE LAUDER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 26, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET P. Een reactie plaatsen

ZO LEKKER ALS EEN GEBAKJE,

ZO ONWEERSTAANBAAR ALS EEN TOETJE

Jaar van lancering: 2007

Laatst bijgewerkt: 23/04/09

Neus: onbekend

Model: Gwyneth Paltrow

Fotograaf: Craig McDean

Met Pleasures (1995) heeft Estée Lauder goud in handen. De naam is bijna een merknaam, een huis op zich geworden. Of een tuin, zoals je wilt, waarin je om de zoveel tijd graag wilt rondwandelen wetende dat tuinarchitecten steeds weer nieuwe verrassende perkjes en terrassen aanleggen. Zoals Pleasures Delight.

Wat de geur wil overbrengen, maakt Gwyneth Paltrow duidelijk in de advertentie: het leven is een en al plezier. Ze is gekleed in roze blouse en shorts (opvallend voor een geur die in het najaar wordt gelanceerd), en gefotografeerd in een roze gloed met een taart op de bagagedrager van haar fiets (Gwen, dat gaat mis!).

De mand is gevuld met de inhoud van de geur. Bloemen, fruit, roze en wit gekleurde meringues en mini-taartjes. Ze zegt over Pleasures Delight: ‘Het is gebaseerd op de eenvoudige genoegens van het leven en de rust die nodig is om van het hier en nu te kunnen genieten. Iets wat ik de laatste tijd vaker probeer te doen, door de tijd tussen mijn werk en mijn kinderen in evenwicht te brengen’. (Gwen, dat gaat goed!)

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Pleasures Delight is een intellingente interpretatie van het gourmandconcept in 1992 door Thierry Mugler geïntroduceerd. Het opvallende: de goede balans tussen de bloemen, fruit en de zoetige noten waardoor de geur niet te ‘gebakjesachtig’ wordt. Het knappe: de behaaglijk-warme geur geeft schenkt hetzelfde comfort als originele Pleasures maar dan minder zomers.

Het eerste genot: bitterzoete granaatappel op een bedje van frisgroene  bladeren vervlochten met fresia en toetsen aardbeischuimgebak. Het bloemengenot ruik je in hart en is zoals elke Pleasures-geur moet ruiken: naar de zomer. In dit geval pioenroos, lelie, heliotroop en lelietje-van-dalen. De basis prolongeert de zoetigheid door patchoeli te vermengen met besuikerde roos, karamel, marshmallows en vanille.

RUIK & VERGELIJK

Het is een nieuwe standaard geworden: gourmandgeuren. Hun geheim: een overdosis zoetheid op basis van helder en transparant patchoeli. Bloemen garanderen dat deze intense samenwerking tussen zoet en patchoeli niet te overweldigend wordt. Ook onderstaande geuren verkennen op succesvolle wijze het gourmandprincipe:

Viktor & Rolf Flowerbomb (2004)
Thierry Mugler – A Garden of Angels – Peony Angel (2005)
Dior Miss Dior Chérie (2005)
Lancôme Miracle Forever (2006)

DESEO JENNIFER LOPEZ

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 25, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET D. Een reactie plaatsen

KEEP ON DREAMING HONEY!

Jaar van lancering: 2008

Laatst bijgewerkt: 23/04/09

Neus: Ellen Molner, Jim Krivda

Model: Jennifer Lopez

Fotograaf: Peter Lindbergh

Stylist: Jorge Cortina

Make-up: Scott Barnes

Haar: Ken Paves

Kijk naar de credits. Ook de stylist, kapper en make-upartist worden vermeld! Zie je zelden bij een geur. Who cares zou je denken! Het zich iets over hoe serieus Jennifer Lopez de business neemt. Te. Ze is, zoals dat heet, een perfectioniste en control freak: niets, maar dan ook niets mag een goed eindresultaat in de weg staan.

Vooral als je een gevoel, een stemming mee wilt overbrengen. In dit geval ‘dat het leven door je lichaam stroomt en je geest je meeneemt op een reis’. Het is volgens La Lopez belangrijk je te laten leiden door verlangen: ‘Deseo betekent verlangen naar wensen, dromen en het gaat over dingen die je wilt bereiken. Past perfect bij mijn leven, het verwoordt precies wat ik wil uitdragen. Ik wil mensen inspireren, dat ze blijven dromen en streven naar de dingen die zij in hun leven willen bereiken. Daar gaat het om’. Waar hebben we dit vaker gehoord…

Dit verlangen zit in een flacon die oogt als een uit de aarde opgedolven steen: puur, grillig en asymmetrisch. De geslepen facetten ‘benadrukken de natuurlijke schittering en staan symbool voor verlangen’. De op de natuur geïnspireerde goudkleurige en blauwe tinten ‘accentueren haar unieke vorm’. Waar hebben we dit vaker gezien…

Het opvallendst aan Deseo: dat Lopez voor een Spaanse naam heeft gekozen. Het zegt iets over haar latijnse achtergrond. Het zegt iets over de toennemende invloed van deze groep op het gebied van cultuur, kunst en natuurlijk de economie in de Verenigde Staten. En in de Spaans sprekende landen zal de geur met net meer iets enthousiasme ontvangen worden. En: Deseo klinkt net iets zwoeler dan Desire (naam van twee geuren van Rochas uit 2007).

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het is geïnspireerd op de geuren en sfeer die Jennifer onderging toen zij eens ’s avonds, na een regenbui, door haar tropische tuin wandelde. De geuren van sinaasappelbloesem, jasmijn en mimosa mengen zich met de sensatie van nat cederhout en natte aarde. De lucht straalde door deze geuren energie en warmte uit. Ze voelde zich prettig, omringd door dit luchtige parfum en dacht terstond: ‘Zo gaat mijn nieuwe geur ruiken!’

Wandel met Jennifer door haar door regendruppels geparfumeerde tuin. Eerst ruik je een stralende tropisch plantenakkoord van bamboeblad, yuzu, bergamot en fresia. Loop nu verder en raak bekoord door sterjasmijn die zich zwoel mengt sinaasappelbloesem en volzonnig mimosa.

Voor het kruidige accent zorgt geraniumblad. Pas op dat je niet verdwaalt, want aan het einde van deze tropische tuin is een pad bedekt met mineraalakkoord, eikenmos, patchoeli, amber en musk. Geflankeerd door sandelhoutbomen met hun romig en warm aroma. En daar wacht je… Deseo for Men (sinds 2008 ook op de markt).

RUIK & VERGELIJK

Parfumeurs raken steeds meer onder de indruk van tropische tuinen. Niet zo vreemd: het verbreedt de mogelijkheden om onverwachte combinaties met exotsich flora te maken. Wat opvalt aan de laatste golf: het luchtige en transparante karakter. De sensuele, vaak overrompelende bloemenweelde wordt getemperd door frisse en waterachtige accenten. Nog meer toegangsbewijzen tot tropische tuinen:

Esteé Lauder Beyond Paradise Tropical Waters (2005)
Esteé Lauder Pleasures Exotic (2005)
Michael Kors Island Hawaii (2007)

YATRA AVEDA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 25, 2009
Geplaatst in: ECO, GEURENALFABET Y, NICHE. Een reactie plaatsen

EEN MEDITATIE BEVORDEREND PARFUM

Jaar van lancering: 2007

Laatst bijgewerkt: 23/04/09

Neus: Ko-ichi Shiozawa

Yatra – reis in het Sanskriet – vindt zijn oorsprong in ‘legenden van inheemse culturen’ en vertaalt die in een ‘holistische schoonheid van luxueuze aromatherapie’ die de mens en aarde ten goede komt. Laatste kun je letterlijk nemen, want de ingrediënten van Yatra zijn gecertificeerd organisch en gedeeltelijk afkomstig van bedrijfjes gerund ‘door oorspronkelijke bewoners van bepaalde continenten’ die, verdreven naar de rand van de maatschappij, nauwelijks meer in hun eigen behoeften konden voorzien.

Zo wordt het sandelhout verbouwd en geoogst door Aboriginals. Die krijgen hiervoor van Aveda een eerlijke betaling waardoor een handelsactiviteit ontstaat waar beide de vruchten van plukken. Deze politiek van Aveda is niet tijdelijk. Maatschappelijke betrokkenheid speelt vanaf de oprichting in 1978 door Horst Rechelbacher – zijn doel: efficiënte op planten gebaseerde producten beschikbaar stellen voor professionele schoonheidsspecialisten – een grote rol. Zijn slogan ‘wat je van de aarde neemt, geef je ook weer terug’ uit zich in lidmaatschappen van verschillende verenigingen die zich inzetten voor duurzame ontwikkeling, zoals CERES en ISO.

Hiervan uitgaande creëerde Ko-ichi Shiozawa een uniseks-aroma gebaseerd op de ayurvedische traditie die ‘prikkelend, zacht, vasthoudend en dus ideaal voor meditatie is’. Diegene die Yatra test, moet in het begin wennen. En dat komt door de simpele en ongecompliceerde kijk op parfum – een unicum in een wereld die volgens Aveda wordt gekenmerkt door synthetische aroma’s.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Mooi in zijn eenvoud. Vier ingrediënten voor dit meditatiebevorderend parfum. Sandelhout uit West-Australië, roos en lavendel (beide geleverd door een bedrijf dat zich toelegt op organische productie) uit de Vallei der rozen in Bulgarije en geranium uit Zuid-Afrika. Het laatste wordt geleverd door 30 organische boerderijtjes gerund door plattelandfamilies die, eens uit armoede naar de stad vertrokken, op deze manier de mogelijkheid kregen naar hun wortels terug te keren.

RUIK & VERGELIJK

Heel moeilijk. De reden: er zijn geen geuren die 100 procent kunnen waarmaken dat de inhoud van hun parfum 100 procent puur natuur is.