ONDE VERTIGE GIORGIO ARMANI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 31, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET O, GEURENALFABET V, NEO NICHE. Een reactie plaatsen

EEN DUIZELINGWEKKENDE GEUR

DIE JE INTRODUCEERT IN DE

WERELD VAN KAMA SUTRA

Jaar van lancering: 2008

Laatst bijgewerkt: 31/10/09

Neus: Azniv Buzantian, Jacques Cavallier

Model: Jessica Stam

Flaconontwerp: Giorgio Armani

Fijn om te weten: de vrouw die één van drie Onde-parfums draagt, laat een onvergetelijke indruk achter. Moet ook wel, want de bedoeling van Giorgio Armani: hulde brengen aan ultieme sensualiteit en intense vrouwelijkheid. Deze trilogie is geïnspireerd op ‘de rituelen van het Oosten’ – en weerspiegelt een innerlijke reis, vol verleiding en beroering als een echo, een golf, een beroering die blijvend is.

Onde Vertige in het bijzonder is geïnspireerd op de Kama Sutra. Oh-la-la en meer hitsige gedachten dus, want dit is het belangrijkste Indiase leerboek over ‘de wetenschap van liefde’ geschreven door Mallanaga Vatsyayana in de vierde eeuw na Christus, en roept tegelijkertijd de rijkdom op van oude Indiase tempels die baden in een roze en zinnelijke gloed…. denk aan de Taj Mahal bij zonsondergang. En met een beetje fantasie kun je in de flacon van Onde Vertige – wel goed je ogen dichtknijpen- een paleis uit India zien.

Dit is een beetje overdreven gesteld: ‘De trilogie Onde kondigt een nieuw tijdperk aan voor de wereld van parfums. Deze neo-oosterse geuren herdefiniëren de klassiekers uit oriëntaalse parfumfamilie’, om onduidelijk te vervolgen, ‘het zuivere en levendige ontwerp definieert de weelde, geconcentreerdheid  en indruk die de parfums onthullen’.

Wat interessant(er) aan de Onde-geuren is dat Giorgio Armani hiermeer het niche-concept een beetje dichter bij de gemiddelde ketenparfumerieklant brengt. Zowel in presentatie – gekleurde flacons met sierlijk reliëf waaraan even sierlijk een zijden kwastjes bengelen – als in geur zijn deze drie Ondes chiquer, eleganter en kwalitatief beter dan bijvoorbeeld Armani Code (2006) en Idole d’Armani (2009)… maar nu zal ik een aantal parfumfans wel tegen het zere been trappen. Missschien wel Giorgio Armani zelf.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Eerste indruk van Onde Vertige: zacht en bloemig met een fluweelzepige toets die na verloop van tijd mooi balanceert tussen fris en intens. Geen klassiek-frisse opening trouwens; het zijn direct de bloemen die gaan spreken. Amandelbloesem (zijdezacht), frangipani (intens zoet) en pittosporum (Nederlandse naam is Australische laurier, maar dat zegt niets over de geur die groenzoet schijnt te zijn) mengen zich met (in dit geval frisgroen en zonnig) jasmijn. Misschien wel dé bloem die we associëren met India. En zoethout geeft aan al deze bloemen een aangenaam modern-zoete toets. Ook heel Indisch de pure afronding met enkel patchoeli.

RUIK & VERGELIJK

Heel eerlijk gezegd: ik weet het niet. Ik  moet aan een geur denken, maar die wil me maar niet te binnen schieten. Wordt vervolgd! Of zou Onde Vertige nu gewoon uitzonderlijk en niet te vergelijken zijn?

Wat ik nog wel kwijt wil: qua presentatie moet ik erg denken aan Cacharels Loulou (1987) – licht ik toe bij de beschrijving van Onde Mystère.

 

STILL JENNIFER LOPEZ

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 31, 2009
Geplaatst in: CELEB FRAGRANCES, GEURENALFABET S. Een reactie plaatsen

NOG STEEDS JENNIFER LOPEZ…

VOOR VROUWEN DIE ONDANKS ALLES

‘STILL’ ZICHEZELF BLIJVEN

Jaar van lancering: 2003

Laatst bijgewerkt: 31/10/09

Neus: Jennifer Lopez met Claudette Belnavis

Model: Jennifer Lopez

Art director: Jennifer Lopez

Flaconontwerp: Jennifer Lopez

Hoe beroemder, des te meer er over je wordt geroddeld. Je kent het wel. Dit heeft een van de meest gefotografeerde celebs van de afgelopen jaren – inderdaad: La Lopez – ondervonden. Men verweet haar hautain gedrag. Ze zou het contact met haar roots verloren hebben. Vond ze niet leuk, want ondanks haar tot ongekende hoogte gestegen sterrenstatus is ze nog steeds gewoon Jennifer (on the block). Ja-ja!

Maakt ze duidelijk met haar tweede geur Still. Vrijvertaald: ‘nog steeds’ en slaat op het feit dat Jennifer door alle stormen heen dezelfde is. Ja-ja! Denk nou niet dat je nu een ‘Jennifer on the block’-geurtje krijgt, zoals ze op een van haar singles zingt. Met Still laat ze nóg een andere kant van haar toch al indrukwekkende veelzijdigheid zien: de meer volwassen artieste en vrouw. Niet verbazingwekkend dat Still een ‘volgroeide’ geur is die qua imago sterk refereert aan tijdloze Hollywood-chic. Zie visual, zie flacon, waarvan de laatste door geslepen facetten ook nog eens herinnert aan glinsterend kwikzilver-glas van antieke parfumflacons. Ja-ja!

En omdat Jennifer (maar ik dacht dat ze still gewoon was gebleven…) gek is op dure juwelen wordt de hals versierd door een ring (die niet duur is, zeg maar: kermischic… zo is ze weer on the block) die je ook kunt dragen om een van je vingers (met kans op vlekvorming dat wel). Moet je niet doen, vind ik. Je koopt een geur, geen sieraad. Bij de juwelier kom je niet ook voor geuren!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Jennifer Lopez omschrijft Still ‘als de geur van een vrouw die het gevoel verwoordt van een vrouw die zichzelf kent. Puur en sexy. Sereen en sensueel’. Ja-ja! Dat geldt ook voor de compositie.

De geur kent drie facetten. Facet 1: transparant. Met andere woorden een mix van sake, witte peper, mandarijn en earl grey (theesoort die zijn smaak ontleent door toegevoegd bergamot). Facet 2: betoverend. Met andere woorden een luchtig boeket van roze fresia, kamperfoelie, oranjebloesem, roos en wilde jasmijn (ja-ja). Facet 3: Puur. Met andere woorden een zwoel-zachte elixer van sandelhout, musk, amber en iris.

RUIK & VERGELIJK

Het houdt maar niet op: steeds meer sterren, supermodellen en celebs… allemaal grossieren ze inmiddels ook in geuren. Meestal zitten ze prijstechnisch in de middenmoot, soms (zoals Lopez) moet je er evenveel voor betalen als luxesegmentgeuren. Ruik en of onderstaande celebs (net na Still verschenen) voldoende noten op hun parfum hebben.

Gabriela Sabatini Temperamento (2004)
Naomi Campbell Sunset (2004)
Celine Dion Notes (2004)
Britney Spears Curious (2004)

 

 

212 MEN CAROLINA HERRERA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 31, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET CIJFERS. Een reactie plaatsen

VOOR DE HIPPE COSMOPOLIET DIE

WEETWAT VROUWEN ‘BEWEEGT’

IN THE CITY THAT NEVER SLEEPS

Jaar van lancering: 1998

Laatst bijgewerkt: 31/10/09

Neus: Alberto Morillas

Model: Andrea Boccaletti (Simone van Baal)

Bestaat de man ‘in het echt’ die Carolina Herrera voor 212 Men voor ogen had? Hij is een gentleman die de weg weet in de grootste steden van de wereld. Wil ik (ook zijn)! Op gevoel vindt hij daar de beste restaurants – wil ik (ook zijn)! Uitgaansgelegenheden en musea, hij vindt ze op de tast – my man! Moeiteloos leest hij de menukaart in het Italiaans – hier jij! En wijst als het moet taxichauffeurs de weg – where are you man of my dreams! Dit doet hij niet om indruk te maken (ahumm!) en dat maakt hem alleen maar indrukwekkender volgens Carolina Herrera en haar dochter Carolina Adriana.

Maar het liefst verblijft de 212 Men-man volgens moeder en dochter in New York – 212 is het kengetal van the big apple – want zo vertelt Carolina Adriana: ‘Het omvat de wereld in een microcosmos. Chinatown, Little Italy, Harlem. Je kunt de botanische tuinen bezichtigen en het idee hebben dat je op het platteland vertoeft. En in Greektown waan je je in Griekenland. Kortom, New York is een beetje van de hele wereld’.

De 212 Men-man is ook leuk voor de vrouw, want zoals een gentleman betaamt, voert hij niet alleen echte mannengesprekken maar weet hij ook wat vrouwen beweegt. Voorbeelden: hij kent de namen van de modellen op de covers van de bladen (nu zou ik als vrouw toch gaan twijfelen). Hij weet waar hij van houdt maar weet ook waar vrouwen van houden! Ze inspireren hem, hij stelt het gezelschap van vrouwen op prijs. Kortom, deze ‘jonge man met een oude ziel’ weet met vrouwen om te gaan. Ook niet mis: hij is niet bang om over financiële zaken te praten, maar zet met hetzelfde gemak een boom over hip hop, latijnse en Griekse literatuur (moderne en/of oude?), stripboeken en kunst.

Zou hij daadwerkelijk gewoon in het wild door de avenues van New York flaneren… een prettige gedachte voor al die desperate housewives (en sommige desperate housemen)!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

In de ‘mannelijke, simpele en cilindervormige flacon’ – waarvan het openen en sluiten van de dop aanvoelt als het dichtslaan van de portier van een Mercedes – zit een jus met dezelfde geurstructuur als 212voor de vrouw (1997).

Omschreven als een contrast tussen energieke aquatisch-groene noten en de warm-sensuele sensaties van kruiden en hout. Zo ontstaat een kristallen helderheid te ruiken vanaf de opening tot aan de basis. En deze helderheid wordt opgeroepen met gardenia (opvallend voor een herengeur), gember, peper en witte musk. In de basis versterkt door sandel- en guaiachout.

RUIK & VERGELIJK

New York, een geur en een man. Je moet wel in the big apple wonen om dit te weten. Carolina Herrera weet het, maar inmiddels ook:

Donna Karan DKNY Men (1999)
Donna Karan Be Delicious Men (2005)

 

LILY ANGEL – A GARDEN OF ANGELS – THIERRY MUGLER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 31, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

ANGEL BESPANT HAAR VLEUGELS MET LELIEKELKEN

Jaar van lancering: 2005

Laatst bijgewerkt: 30/10/09

Neus: Christine Nagel

Toen Thierry Mugler in 1992 zijn Angel presenteerde, liet hij het vergezeld gaan van de slogan ‘Méfiez-vous des Anges’. Ofwel: pas op voor engelen, want ze kunnen altijd voor verrassingen zorgen. En dat heeft Angel gedaan! Door de exclusieve uitstraling en revolutionaire samenstelling – Angel is het eerste gourmandparfum waarin geen bloemen zijn verwerkt – heeft het zich ontwikkeld tot een nog steeds bejubelde moderne klassieker. In 2005 presenteert Mugler met A Garden of Angels drie manieren om Angel te ontdekken door de geur te injecteren met respectievelijk pioenroos, viooltje en lelie. Thierry Mugler noemt het bloemige eindresultaat van de lelie en Angel ‘een hartstochtelijk moment tussen hemel en aarde, tussen verbeelding en realiteit’.

Wel raar: de flacons van A garden of Angels met hun lange plastic scherpe doppen, hebben iets Barbie- en poppenhuisachtig, helemaal niet passend bij de rijkdom van de naam die het oproept… Lily Angel zie ik er in ieder geval niet in rondfladderen.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Thierry Mugler: ‘met haar hooghartige, koninklijke uitstraling en sterke persoonlijkheid heeft de lelie charisma. De kelken verspreiden een onweerstaanbare, sensuele bloemengeur – een valstrik voor de zintuigen’. Door de lelie te vermengen met Angel (waarvan de patchoeli-noot voor de gelegenheid werd versterkt) en voor het kruidige effect nootmuskaat, en voor het zacht-zoet effect honing toe te voegen, ontstaat er een geur die een duivelse touch geeft aan het ‘onschuldige’ Angel-parfum. Inderdaad, Lily Angel ruikt anders, zoeter, bloemiger. Minder gourmand. Toch blijft Angel duidelijk op de achtergrond aanwezig.

RUIK & VERGELIJK

Verhoudt Angel zich tot de pioenroos, het viooltje en de roos net zo gracieus als de lelie? Ruik en vergelijk. Vergeet ‘voor de zekerheid’ niet van tevoren even aan Angel te ruiken om nog beter het verschil te ervaren.

Thierry Mugler Angel (1992)
Thierry Mugler – A Garden of Angels – Peony Angel (2005)
Thierry Mugler – A Garden of Angels – Violet Angel (2005)
Thierry Mugler – A Garden of Angels – Rose Angel (2006)

 

LE MONDE EST BEAU KENZO

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 31, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

EEN GEUR DIE JE ENTHOUSIAST

DOET UITROEPEN: ‘DE WERELD IS MOOI!’

Jaar van lancering: 1997

Laatst bijgewerkt: 30/10/09

Neus: Daniela Roche

Model: onbekend

Art directon: Kenzo

Voor Kenzo ‘le monde’ is ‘beau’ en die wordt nóg mooier als je dit idee, gevoel ook met andere mensen uit andere culturen kunt delen. Hoe fijn! Hoe modern! Hoe cultureel correct! Hoe parfum? Daarom is de naam naast de internationale ‘parfumvoertaal’ ook in het Japans, Engels, Spaans, Italiaans en Duits vertaald. Hoewel gelanceerd als limited edition voor de zomer van 1997 is Le Monde est Beau nog steeds te koop. Zegt iets over het gevoel dat de geur in diverse culturen  oproept en de geur zelf.

Voor de totstandkoming liet Kenzo zich inspireren door de (hem vaak zelf gecreëerde) uitbundige bloemenprints die hij voor zijn ontwerpen gebruikt. Deze imaginaire bloemen zag de Japanse ontwerper graag vertaald in een parfum dat a: naar bloemen uit zijn geheime geurentuin ruikt omdat die vitaliteit en energie geven, b: het effect van chiffon op de huid moest hebben en c: de wereld moest verbazen met nieuwe emoties.

Maar dat was nog niet alles, want Le Monde est Beau mocht vooral, aldus Kenzo, níet ruiken naar al die inmiddels te vaak geroken en daardoor oninteressante ‘mondaine’ bloemen. Over de flacon hoefde hij niet lang na te denken, die werd gevormd naar de imaginaire bloemen die er in ronddrijven. Toen de neus hem het eindresultaat voorhield, moet Kenzo enthousiast uitgeroepen hebben ‘le monde est beau!’

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Je betreedt Le Monde est Beau via een ‘cassiflore-heg’ met zijn groen en naar zwarte bes ruikende geur… alleen als je cassiflore googelt kom je hem nergens in het echt gefotografeerd tegen. Een fantasiebloem dus, helemaal passend in het concept. Vervolgens word je aangetrokken door de overweldigende zoete, maar eveneens groene geur van de aglaia odorata, ook wel bekend als Chinese parfumplant, besprenkeld met ozondruppels.

Loop verder en ontdek het hart van dit imaginaire prieeltje versierd met kamperfoelie, kersenbloesem (met zijn amandelachtige ondertoon), jasmijn die ’s morgens bloeit (ook wel bekend als clair de jasmin) en de albizia (volgens sommigen de mooiste boom die er bestaat) met zijn intense ‘vochtig’ wederom groen ruikende bloesems. In de diepte ruik je cederhout en vetyrisia; een mix van vetiver en iris. Het effect aldus Kenzo: de impressie van een chiffon-bloemenprint op de huid.

RUIK & VERGELIJK

Veel geuren worden vergeleken met – geheime – tuinen waar de mooiste, de meest exotische en de meest imaginaire bloemen hun zalige en wonderlijke geurenpracht verspreiden. En veel mensen houden van deze gedachte: je opent de flacon en de tuin komt als het ware direct tot ‘geuren’.

Estée Lauder Pleasures (1995)
Dior Eau de Dolce Vita (1998)
Hermès Un Jardin en Méditerranée (2003)
Guerlain Aqua Allegoria Mentafollia (2004)

 

 

LIFE THREADS GOLD LA PRAIRIE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 30, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

DE VEELZIJDIGHEID VAN DE VROUW UITGEDRUKT IN GOUD (ZILVER EN PLATINUM)

Jaar van lancering: 2009

Laatst bijgewerkt: 30/10/09

Model: mooi, maar onbekende La Prairie-vrouw

Neus: Constance Georges-Picot
Life Threads belichten de verschillende nuances van het leven van een vrouw: Life Threads Silver bedekt haar wereld met een sensueel zilveren glans; Life Threads Platina versterkt haar dromen en Life Threads Gold bevordert succes. Samen: ‘een drievoudig geurgenoegen passend bij iedere gemoedstoestand, passend op elk moment’. Dat ze zoiets nog anno 2009 weten te verzinnen in parfumland, verbaast me. De gemiddelde parfumconsument en zeker de La Prairie-consument gelooft volgens mij totaal niet meer in deze te veel gebruikte en misbruikte marketingverleidingstrucs.

Ze zal zich dan niet laten verleiden door deze karakterschets: ‘gedreven door passie en kracht leidt de La Prairie-vrouw een afwisselend leven, speelt ze diverse rollen en doet daarmee ervaringen op die als draden met elkaar zijn verweven’. Ook niet door: ‘kan geen enkele vrouw slechts één kant van zichzelf tonen, kan niet één parfum uitdrukking geven aan haar veelzijdigheid’. Waar ze wel door verleid wil worden zijn goede en interessante geuren. En, het moet gezegd, dat zijn de drie Life Threads-parfums. Ze vallen op door de hoge kwaliteit aan ingrediënten die een mooi spel met elkaar spelen. Heel geleidelijk en sierlijk onderga je de geur van top naar het hart en in geval van Life Threads Gold naar de intens, gekruide en goud-oosterse finish.

Oh ja: Life Threads komt tot leven op http://www.lifethreads.com en http://www.laprairie.com. Webisodes gunnen een blik in het leven van typische Life Threads-vrouwen. Je ziet dan welke keuzes vrouwen dagelijks moeten maken. Wat wordt het? Liefde, passie, carrière, familie of – waarom ook niet – laten we eens een keer alle draden tegelijk oppikken! De eerste drie zijn nu te zien, de overige zes volgen weldra.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Verleidelijk, kruidig, oriëntaals. Life Threads Gold is een complexe geur die schommelt tussen een floriental en een kruidig-oosterse verlokking. Eerst is er ‘de gouden omarming’ van fruit met een kruidige zoetheid van pruim en kruidnagel gehuld in mandarijn. Dan schittert op sensuele wijze in het hart roos, lelietje-van-dalen en ylang-ylang. Vol, overrompelend en volbloemig. Peper, kaneel en koriander zorgen voor dat deze bloemen als het ware opleven. De basis is bezield en erg oosters door wierook en mirre omringd door vanille, musk en hout.

RUIK & VERGELIJK

Ik kan eigenlijk maar een geur denken. Even vol, even bloemig, even kruidig, even zinnelijk en toch helder.

Estée Lauder Spellbound (1991)

MUSCS KOUBLAI KHAN SERGE LUTENS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 30, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET M, NICHE. 1 reactie

EEN ZINNELIJKE REIS NAAR GEBIEDEN

WAAR EROGENE ZONES GEPRIKKELD WORDEN:

LEKKER VIES OF VIES LEKKER?

Jaar van lancering: 1998, 2009

Laatst aangepast: 28/10/09

Neus: Christopher Sheldrake, Serge Lutens

Art directon: Serge Lutens

Flaconontwerp: Serge Lutens

Ik kreeg onlangs twee geuren toegestuurd: Blv II van Bvlgari (2009) en Muscs Koublal Kahn van Serge Lutens. Wat een verschil in benadering en tegelijkertijd typerend voor de huidige stand van zaken in ‘parfumland’. De eerste is hoewel modern gepresenteerd, want full gloss en full glamour, toch ouderwets door a: het gebruik van een heel bekend model die b: heel mysterieus de camera inkijkt, c: door het enorme verhaal erom heen, d: een weinig tot de verbeelding sprekende naam van de geur en dat e: allemaal voor een geur die in feite inwisselbaar is.

Dan Serge Lutens. Hij presenteert nu in de standaardflacon en -verpakking (niet groter dan noodzakelijk) voor zijn exportlijn een geur die al tien jaar in zijn collectie zit van Les Salons du Palais Royal Shiseido en die als het ware een ticket is voor een zinnelijke reis naar gebieden waar de erogene zones door het minst of geringste geprikkeld worden met geuren die je associeert met lust, erotiek, seks en de hele rataplan.

Muscs Koublai Khan is genoemd naar de kleinzoon (ca 1216-1294) van de beroemdste held der Mongoolse steppen, Genghis Khan… en ruik je aan de geur dan zie je deze keizer (bij wie Marco Polo in dienst trad) van onder meer China op zijn galoperende en snuivende ros voor je. Samen glinsterend in het zweet. Hij heeft zich waarschijnlijk een paar weken niet gewassen. Geen tijd voor want de strijd duurt voort… je ruikt het leren zadel… je ruikt een vage sensatie van – ja, schrik niet – poep, de geur die je ook bijvoorbeeld kunt opsnuiven in een dierentien bij de tijgers en olifanten, of bij verzamelplaatsen van herten in een bos… aarde vermengd met humus, drollen, bladeren… sommigen vinden het vies, ik vind het heerlijk.

Muscs Koublai Khan zal een schokgolf teweeg brengen voor de vrouw en de man gewend aan geuren die nu de toptiens van de ketenparfumerie domineren. Niks rood fruit, niks pioenroos, niks jasmijn, niks witte musk, niks sandelhout, niks vetiver, niks chocolade, niks kruidje zus, niks kruidje zo. Dit is een geur die je in de war brengt, want je weet het niet: heel erg vies of heel erg lekker vies? Ruikend aan Muscs Koublai Khan moet ik ook denken aan het (soi-disant) ultieme genotsgevoel volgens veel Fransen: de vertrouwde geur van de naakte huid van je geliefde tussen lakens van ‘twee weken oud’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Dit zijn de ingrediënten die deze ongepolijste, ruwe en dierlijke geur maken: ambergris, bevergeil, civet, costushout, komijn, cistus labdanum, Marokkaanse roos, ambrettezaad, bijenwas, vanille en patchoeli.

Heel eerlijk gezegd: ik ruik het niet allemaal afzonderlijk. Wat ik wel direct waarneem is het dierlijke ‘abc-tje’ (ambergris, bevergeil, civet) vanzelfsprekend in synthetische vorm dat voor die ruige, dierlijke noot zorgt in combinatie met het voor mij ook duidelijk waarneembare komijn. De roos verschijnt voor mij pas nadat Muscs Koublai Khan al twee uur op mijn huid pulseert.

En dat geldt ook voor de patchoeli. En inderdaad, krijgt de geur op het eind ook iets onverwachts zachts, sierlijks en ‘gecivilseerds’ zwoel zoals een Frans-klassiek oosters parfum (denk Guerlains Shalimar uit 1925). Daar zullen cistus labdanum, ambrette en vanille wel ‘debet’ aan zijn. Ten slotte: costushout. Heb ik in het echt nog nooit geroken, maar schijnt een geur af te scheiden die doet denken aan bont, aan haar, aan vacht… misschien wel het geheim van deze geur.

RUIK & VERGELIJK

Ik moet bij deze geur heel sterk denken aan een parfum gemaakt door de neus die Serge Lutens als haar leermeester/adviseur had en aan wie ze deze geur trouwens ook opdroeg!

Mona di Orio Nuit Noire (2005)

 

FOREVER AND EVER DIOR – LES CREATIONS DE MONSIEUR DIOR – DIOR

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 29, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET F, NEO NICHE. Een reactie plaatsen

DIOR POUR TOUJOURS!

DIOR A JAMAIS!

Jaar van lancering: 2001/2009

Laatst aangepast: 29/03/12

Neus: Jean-Pierre Béthouart (2001), François Demachy (2009)

Model: onbekend

Artistic direction: John Galliano (eerste versie)

Het is voor mij de merkwaardigste geur binnen de collectie Les Créations de Monsieur Dior die in (2009) werd gepresenteerd. Niet wat de – letterlijke – inhoud betreft, maar wel met de link met de naamgever van het couturehuis. Want afgaande op Les Créations de Monsieur Dior verwacht je geuren, ik althans, die tijdens zijn leven zijn verschenen.

In feite zijn dat er twee. De androgyne cologne Eau Fraîche – de herontdekking van dit jaar wat mij betreft – uit 1953 en Diorissimo uit 1956. Diorella (1972) en Dioressence (1979) kun je in zoverre nog linken met Christian Dior lui-même doordat ze ook werden geïllustreerd door de ‘huistekenaar’ van maison Dior, René Gruau. Inmiddels is hier in 2011 Diorama (1949) bijgekomen, een van de meest fijnzinnige bloemengeuren die ik ken.

Forever and ever Dior – een slimme naam waarvan volgens mij veel concurrenten zich achteraf gevraagd hebben waarom zij niet op deze vondst zijn gekomen – verscheen in de periode dat ik het spoor een beetje bijster begon te raken en interesse begon te verliezen in de Dior-geuren. Want: hellup, zoveel! Zo was daar Lily (1999), zo waren daar Eau Energisante en Eau Relaxante (2000). Herinner je je deze nog: Remember Me (2000)? En dan hebben we het nog niet gehad over de ‘grote geuren’. In 2001 verscheen dus Forever and Ever Dior eerst als taxfree-geur die in retroperspectief een van de geliefdste ‘tussendoor Diors’ blijkt te zijn. Een vriendin van mij kan het beamen. Ze kreeg de geur van haar man die op reis was en, hoewel niet echt een rozenparfum-fan, heeft ze via internet nog diverse flacons verzameld bang als ze was dat ze er niet meer van kon genieten.

François Demachy, huidig ‘huisneus’ van Dior heeft de geur opnieuw tegen het licht gehouden. Dit zegt hij over Forever and ever Dior: ‘Het is de modernste geur uit de collectie. De signatuur stemt overeen met de periode. Zonder scherpte, goed gemaakt, evenwichtig. Een romantische, zachte en delicate geur rond de Bulgaarse roos, een hommage aan een bloem die monsieur Dior na aan het hart lag’. Maar dat kun je ook van het lelietje-van-dalen en tig andere bloemen zeggen. Maar, het moet gezegd: de Bulgaarse roos ruik je in volle glorie en de naam is te mooi om het bij een ‘tussendoordior’ te laten.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Een simpele opbouw die ervoor zorgt dat je de ster van de geur aangenaam blijft ruiken. De Bulgaarse roos wordt in Forever and ever Dior omringd door frisse fresia en een heldere jasmijn uit India waardoor de Bulgaarse roos niet te zwaar en te vol wordt en hierdoor een mooie lichte toets behoudt.

Een zweem van witte musk zorgt ervoor dat de bloemenweelde een weelderige, wollige warmte krijgt. Eigenlijk in al zijn eenvoud een hele mooie en heldere rozengeur.

RUIK EN VERGELIJK

Bij Dior kun je nog op een andere manier van roos genieten. Maar dan wel op een zeer hoog niveau. Een rozenparfum dat de concurrentie aangaat met alle rozenparfums in het niche-circuit. Slechts verkrijgbaar in 20 Diorboetieks en gehuld in een moderne versie van de beroemde Baccarat-flacon van Miss Dior (1947).

Dior – La Collection Particulière – Le Passage N°4 (2007)

CRISTALLE CHANEL

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 28, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET C, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. 2 reacties

KRISTALWATER

Jaar van lancering: 1974/1995

Laatst bijgewerkt: 20/05/13

Neus: Henri Robert/Jacques Polge

Model: onder meer Sharon van Knaap, Tricia Helfer, Claudia Schiffer

Art director campagne: Jacques Helleu

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE CRISTALLE CHANELOnverwacht verscheen vier jaar na het overlijden van couturière Coco Chanel – door het Amerikaanse weekblad Time uitgeroepen tot de invloedrijkste ontwerpster van de twintigste eeuw – onder haar naam Cristalle. Het werd gelanceerd om Chanel in de parfumerie en onder het publiek levend te houden, en hiermee tegelijkertijd het merk, te midden van de hippie- en love and peace-ontwikkelingen, van een jonger imago te voorzien.

Cristalle verwijst naar de helderheid, zuiverheid en transparantie van kristal en natuurlijk naar de veronderstelde onschuld en reinheid van de draagster. Natuurlijk is er een link met Coco Chanel. Want ze zag kristal als een voorbeeld van iets dat twee uitersten in zich verenigt: ‘Een steen en toch kun je er doorheen kijken. Sommige geloven dat je er de toekomst in kunt lezen’. Cristalle is van de moderne Chanelgeuren de ‘onbekende’.

Jammer. Is in ieder geval een nadere kennismaking waard. Ook nu nog. Je zult dan ontdekken dat de naam aardig overeenkomt met de geur. Sinds 1995 heeft Cristalle ook een eau de parfum-versie. Gemaakt door de huidige huisneus van Chanel, Jacques Polge. Hoe die  verschilt van het ‘oude kristal’ lees je hieronder.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De oorspronkelijke Cristalle wordt omschreven als een tedere en heldere ontmoeting tussen Siciliaanse citroen en handgeplukte jasmijn uit Zuid India ondersteund door lelie. Maar wat voor de echte kristalheldere sensatie zorgt is de ruime hoeveelheid hyacint (fris, voorjaar, groen, zon), kamperfoelie (op de foto: fris, zomer, groen, honing) en narcis (zwoel-fris, voorjaar, zon). Jacques Polge heeft als het ware Cristalle laten rijpen. Dat wil zeggen: de openingsnoten zijn minder hesperide-groen.

En dat komt door het toevoegen van mandarijn en perzik, en de eikenmos is verdwenen. Maar toch: ik bespeur (voor het eerst) een soort van enorme galbanuminjectie (die doet denken aan N° 19 uit 1970) met een gepeperde nuance die eigenlijk meer lijkt op vers, fijngewreven groen gras. Heerlijk. En hierachter houdt de hyacint zich schuil. Jacques laat haar eerst aards-sensueel, een beetje mineraal ruiken om haar vervolgens zachter, zoeter en bloemiger te maken door toevoeging van kamperfoelie. Het is een prachtige bloemig-zoete frisse ontwikkeling versterkt met lelietje-van-dalen (die je heel subtiel ruikt) die hierna een enorme heldere en klaterende toets krijgt, en ‘bepaalt’ waarom de geur Cristalle heet.

Komt volgens mij op conto van hedione (waterjasmijn) gecombineerd met een lichte watertoets van calone. Gezien de nieuwe interesse voor hyacint in de nichesector – ruik maar eens aan Tom Fords Ombre de Hyacinth (2012) uit de Jardin Noir-serie – wordt voor mij alleen maar bevestigd hoe modern Cristalle blijft ruiken.

In 2009 verscheen Cristalle Eau Verte (apart beschreven op deze blog) waarin de geur een fluweelzachte interpretatie krijgt met behulp van de fragiele magnolia.

RUIK & VERGELIJK

Chanel was met Cristalle het eerste couturehuis dat een jongere groep vrouwen wou aanspreken. Velen zijn inmiddels gevolgd. Jong van geest zijn ook onderstaande couturegeuren.

Givenchy Fleur d’Interdit (1994)
Nina Ricci Belles de Ricci (1995)
Yves Saint Laurent Baby Doll (1999)

MISS DIOR ORIGINAL CHRISTIAN DIOR

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 28, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET M, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Getagd: , . 3 reacties

VROUW OP VOETSTUK

DIE ER VERVOLGENS AFSTAPT

OM EEN GEWONE MISS DIOR TE WORDEN

Jaar van lancering: 1947

Laatst bijgewerkt: 21/03/12

Neus: Jean Carles, Paul Vacher

Model: onbekend, want voornamelijk getekend door René Gruau

Flaconontwerp: Christian Dior

Christian Dior (1905-1957) presenteerde zijn eerste couturecollectie in 1947 als La Ligne Corolle. De journalisten die zich in zijn gloednieuwe salon aan de Avenue Montaigne in Parijs hadden verzameld, kregen eerst (en daarna de rest van de wereld) een schok te verwerken. Wat vóór het defilé nog doorging als modieus, was na afloop in één klap hopeloos ouderwets geworden.

Dior had met zijn ingesnoerde wespentaille, aangedikte heupen en verbrede schouders het supervrouwelijke silhouet – geïnspireerd op technieken uit het belle epoque – in ere hersteld. Met deze New Look – naam waaronder de collectie de geschiedenis is ingegaan, bedacht door de beroemde moderedactrice Carmel Snow – plaatste Dior de vrouw (weer) op een voetstuk dat reikte naar de hemel. Niet iedereen was gecharmeerd van deze rijke en barok-overdadige collectie waar men niet op een metertje met de hand geborduurde taftzijde meer of minder keek. Vrouwelijke actiegroepen vonden het in een tijd van naoorlogse schaarste (veel textiel was nog op de bon) niet echt kies. Kon de pret bij Dior en zijn staf niet drukken: klanten stroomden binnen, waaronder de latere koningin Elizabeth van Groot-Britannië en haar zus Margareth die de collectie in het geheim op de Engelse ambassade in Parijs te zien kregen.

Dior wou na zijn revolutie zijn naam direct kapitaliseren in de parfumerie. Bij de testen voor Miss Dior (een eerbetoon aan zijn jongste zus die vaak zo werd genoemd) bleven er uiteindelijk twee geuren over die in aanmerking kwamen voor le premier parfum de Dior.

Hiermee ging, zo gaat het verhaal, Christian persoonlijk op zijn klanten af. Hoewel negen van de tien kozen voor de eerste geur, werd de tweede gelanceerd als Miss Dior. De eerste werd in 1949 uitgebracht onder de naam Diorama (sinds 2011 onderdeel van Les Créations de Monsieur Dior), maar is nooit zo succesvol geworden als Miss Dior. In de meest ultieme vorm van verwennerij en elegantie zit het parfumextract Miss Dior: een door Baccarat geblazen amfoor, voor Christian Dior het zinnebeeld van harmonie. De meer toegankelijke eau de toilette-versie werd geleverd in een flacon en doos ‘bekleed’ met pieds de poule-motief, een favoriete stof van Dior.

Met het verstrijken der jaren werd de geur minder statig, Miss Dior stapte van haar voetstuk, werd een alledaagse vrouw: zie de verschillende illustraties van René Gruau. Eind jaren tachtig volgde een nieuwe campagne plus een enigszins aangepaste formule: echt model toont vol trots nieuwe flacon. Niet echt aangeslagen. Zou dat komen omdat de inhoud, ondanks de veranderingen, toch te ouderwets werd bevonden, of omdat Dior ook meer eigentijdse parfums lanceerde?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het mooie: het warme, fluwelige en zonnige gevoel dat de geur uitstraalt. Eerst ondefinieerbaar als een wolk, vervolgens ruik je nuances die als druppels uit deze geparfumeerde wolk vallen. Zoals het ongekende fris-sensuele galbanum in de opening. Heerlijk! In het hart van Miss Dior straalt een bloem die voor veel mensen haute couture als het ware symboliseert: de gardenia. Ruik er aan, en je wordt overmand door een volle, intense licht gekruide bloemengeur. Ze krijgt gezelschap van roos en jasmijn.

Officieel staat Miss Dior omschreven als een bloemige chypre met dierlijke noot. Klopt. Dat laatste kwam op het conto van civet, maar die is in de nieuwe versie helaas vervangen door vetiver. Terwijl synthetisch civet ook gewoon te gebruiken is… Dat maakt het dat Miss Dior zijn oorspronkelijke ruwe, ongetemde en chic-erotische kant heeft verloren. En dat geldt ook voor de klassieke chypre-finish van patchoeli en eikenmos in de basis. Laatste is nauwelijks meer te detecteren – maar daar kan Dior niets aan doen. Vanwege kans op huidirritatie is de toegestane hoeveelheid drastisch verminderd.

Opvallend is trouwens dat de eau de toilette-versie van nu een beetje zacht-zepige finish heeft. Minder ‘rigeur’, minder ‘strak’ dan het eau de parfum. Door al deze veranderingen is Miss Dior voor mij een beetje Madame Dior geworden. Let op: Miss Dior Chérie (2005) heet vanaf najaar 2011 ook Miss Dior. De gourmandnoot is er in de loop der jaren steeds meer uitgezeefd en ligt nu meer in lijn Miss Dior dat nu ‘officieel’ Miss Dior Original heet.

RUIK & VERGELIJK

Miss Dior is het eerste Franse parfum dat de Engelse aanspreektitel voor jonge, nog  ongetrouwde vrouw gebruikt. Deze Frans-Engelse combinatie geeft perfect de internationale allure weer die het couturehuis na zijn eerste show kreeg. Hieronder nog enkele niet miss te verstane parfums.

Balmain Miss Balmain (1967)
Jaguar Miss Jaguar (1993)
Van Cleef & Arpels Miss Arpels (1994)
Morabito Miss Morabito (1996)