EEN NUMMER, EEN ZOET-ZWOEL RUIKEND ZAADJE
DAT VERSCHIJNT ALS EEN KOMEET IN DE NACHT
Jaar van lancering: 2007
Laatst bijgewerkt: 04/11/09
Neus: Jacques Polge, Christopher Sheldrake
Flaconontwerp: Chanel
Spelen met cijfers waarvan je denkt dat ze een (bijgelovige) betekenis hebben, spelen met parfums waarvan je weet dat ze bijzonder zijn. Zo kun je de beroemdste parfums die tijdens het leven van Coco Chanel verschenen noemen. N°5 uit 1921 refereerde aan haar geluksgetal, N°19 uit 1970 verwees naar haar geboortedag in augustus 1883. Laten we N°22 niet vergeten. Dit cijfer had alleen geen speciale betekenis: het verscheen in 1922.
Sinds 1997 heeft Chanel een nieuw nummer: N°18. Het verwijst naar de juwelenboetiek die het couturehuis op het place Vendôme, Parijs, dat jaar opende. Coco Chanel had trouwens een ambivalente houding ten op zichte van ‘echte juwelen’. Vrouwen overdadig getooid met stenen, het was voor haar te makkelijk en te veel ‘show off’. Ze waren hierdoor meer een sieraad voor de mannen die ze schonk dan in plaats van de vrouw die ze droeg. Wat ze ook hekelde: de vaak te klassieke ‘setting’. Haar antwoord: de introductie van costume jewelry: fake stenen, fake parels en fake goud – vaak Byzantijns vormgegeven – die in grote hoeveelheden op haar minimalistische kleding pas echt begonnen te schitteren. Dat was niet eerder vertoond. Hiermee had ze een enorm succes dat ook werd opgemerkt door de Internatonial Guild of Diamond Merchants. Midden in de depressie van de jaren dertig kon het geen kwaad om de verkoop en prestige van juwelen een boost te geven.
Dus verzochten ze Chanel, toen gezien als meest invloedrijke ontwerpster, een collectie te maken. Ze deed het samen met Paul Iribe en was gebaseerd op drie thema’s: kometen, veren en ‘knopen’. De presentatie vond plaats in 1932 in Chanels appartement, rue du faubourg St. Honoré. Bijna overbodig te vermelden: un succès fou en – de crisis indachtig – heel slim: je kon de juwelen op verschillende manieren dragen. Een broche in de vorm van een ster kon je bevestigen aan een snoer voor om de hals. Het effect: ook nu nog verbazingwekkend! De collectie is in 1997 opnieuw in productie genomen en te koop op place Vendôme N°18.
Het inspireerde Jacques Polge en Christopher Sheldrake tot een geur die in feite het tegengestelde is van wat je over het algemeen van een ‘juwelenparfum’ verwacht. Geen ‘schitterende’ overrompeling van bloemen, geen onderdompelen in oosterse parfumweelde. Nee, als je N°18 met een steen of een juweel moet vergelijken, hou ik het op een simpele parel hangend aan simpele gouden ketting. Want N°18 is voor mij wit, parelmoer en bloemen samengevloeid in een licht sensuele sluier. Een meesterwerk en in vergelijk met andere geuren uit Les Exclusifs-reeks de minst ‘veilig’ klassiek, het meest verrassende. Alhoewel… 31 Rue Cambon…
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
N°18 heeft een subtiliteit die je tegenwoordig in de ketenparfumerie zelden ruikt. ‘Toptiengeuren’ moeten het hebben van een duidelijke boodschap. Zowel in gebaar als in geur. Hoewel ‘niet verkeerd’ ontbreekt het ze vaak aan verfijning, geven ze niet de mogelijkheid om ‘de diepte’ in te gaan. Daarvoor zijn de ingrediënten vaak te duidelijk en onderling hun verhouding te voorspelbaar en te klassiek. Je weet eigenlijk direct wat je ruikt.
Dan deze ‘parel’. Een prachtige diffuse opening: iets groen (groene thee, olijf?), iets stroefs, poederachtig (iris, zacht hout?), iets fruitigs (gedroogde vruchten?), iets bloemigs (roos?).
Samen gaan ze langzaam over naar het hart van N°18 waar ambrette subtiel zijn muskachtige, zoete en vanille-angehauchte aroma verspreidt. Warm, maar niet te. Zwoel, maar niet te. En het allermooiste aan dit kunstwerk: hoe langer op de huid, des te indringender de noten van ambrette, ze dringen als het ware tot diep in de huid! En toch die heerlijke lichte en luchtige toets.
RUIK & VERGELIJK
Wordt niet veel gebruikt in parfums en meestal alleen in de basis: ambrette. De reden: het wordt niet in enorme hoeveelheden gekweekt, dus behoorlijk prijzig. De geur van de zaden van de hibiscusplant zijn hun gewicht in goud waard. Zeg Men. Komt door het zoet-subtiele sensuele parfum dat het verspreidt en, naar het schijnt, een bijna natuurlijke kopie van ambrisgris. Zoet, zacht én met het vermogen om de geur van iris en roos tot een nieuw hoogtepunt te brengen. Dat ruik je niet alleen goed in N°18, maar ook in:
Annick Goutal Ce Soir ou Jamais (1999)
Lancôme – Maison Lancôme – Mille et Une Rôses (1999)
Hiris Hermès (1999)
Frederic Malle Lipstick Rose (2000)
