STARGAZER 7.71 YOSH

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 9, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET S, NICHE. Een reactie plaatsen

DE FAVORIET VAN NICOLE KIDMAN

Jaar van lancering: onbekend

Laatst aangepast: 14/08/12

Neus: Yosh Han

Schijnt de verkoop een enorme boost te geven, als je aan je ‘publiek’ weet over te brengen dat een celeb één van jouw geuren draagt. Yosh kan het van Nicole Kidman zeggen. Naast haar talloze andere favorites – Tea Rose van Perfumers Workshop (1972), Eau d’Hadrien van Annick Goutal (1981), Jo Malone’s White Jasmin and Mint (2007) – draagt ze van Yosh Stargazer. Wat zegt dat over deze ‘glued to the red carpet’-actrice volgens chakra en de numerologie?

Duidelijk: deze groen-tropische bloemengeur stelt haar in staat een open verbinding met de kosmos aan te gaan. Kidman beschikt over het zevende zintuig dat het hogere met onszelf verbindt. Let wel: niet andersom. We wisten het al, toch prettig om bevestigd te zien: numerologisch is ze 1. Dus Kidman kent zichzelf, weet dat haar sterren op een lijn liggen – whatever that may mean – en dat haar vermogen tot geven en delen overvloedig en zonder bijbedoelingen is. Colorwise is ze fuchsia, en dat staat voor sensueel, energiek en vitaal. Stemming: zelfverzekerd en besluitvaardig.

Hoe hoger in de bergen, hoe dichter bij de evenaar… als je op deze plekken ‘gazed’ naar de ‘stars’, dan verwonder je je nog meer over hun mysterieuze schittering, de oneindigheid van het heelal en de ‘kleinheid van jezelf’. Maar wie zegt dat je niet in jezelf het heelal of alle sterren kunt dragen – hellup… ik lijk wel onder de invloed van Stargazer en de daaraan verbonden symboliek volgens Josh. Ga me op Happinez abonneren…

Alle gekheid op een stokje. Yosh liet zich inspireren door het narcotisch aroma van de stargazer-lily terwijl ze tijdens zwoel-zomerse nachten naar het hemelwerf met vallende sterren staarde. Met een mooie vol-bloemige ‘Europese’ geur tot gevolg die Yosh met behulp van witte gember ‘doorluchtigt’ met ‘Amerikaanse’ frisheid – ‘like the first breath of cold night air looking out over the city’, aldus de neus.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het is echt opvallend hoe zuinig Yosh met ingrediënten speelt. Volgens haarzelf gebruikte ze alleen de (zeer vrouwelijke) stargazer-lelie (ken geen Nederlandse benaming, zie de youtube-clip stilzwijgend of met sfeervolle achtergrondmuziek) en combineerde dit slechts met witte gember. Het effect: ‘A twist of pure rockstar glam’. Maar ik ruik meer. Een groene noot, een lichte ylang-ylangtoets, iets zoetbloemigs dat neigt naar viooltje en iets zepigs als Stargazer langer op de huid zit. Maar het kan zijn dat alle deze nuances in de stargazer-lelie zitten.

Nog opvallender: iedereen die wel eens deze lelie ‘op vaas’ heeft gehad, weet hoe heftig het parfumeffect is. Voor mijn gevoel ruikt de stargazer in het echt iets gekruider wat dan door de gember versterkt moet worden. Yosh heeft hem juist meer getemperd. Leuk: Yosh vindt Stargazer ook geschikt voor mannen. Ik voeg hieraan toe: voor mannen die durven. En over deze ‘deugd’ beschikken volgens haar heel veel Italiaanse machissimo-mannen.

RUIK & VERGELIJK

Hoe meer ik ze met elkaar vergelijk, hoe meer overeenkomsten ik ruik. Kom ik bij de volgende Yosh en Ineke op terug.

Ineke Gilded Lily (2010)

SOTILLE 1.61 YOSH

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 8, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET S, NICHE. Een reactie plaatsen

KNISPEREND GROEN, KNISPEREND MEIKLOKJE

Jaar van lancering: onbekend

Laatst aangepast: 08/04/11

Neus: Yosh Han

Gister een Yosh. Vandaag een Yosh. Misschien morgen. Mijn indrukken zijn nu nog vers en hoe langer ik ze ‘opgeslagen’ laat, hoe sneller ze verwateren. Over water gesproken: zoals gisteren al vermeld, zijn de geuren van Yosh honderd procent Amerikaans. Wil zeggen: licht, crisp, transparant en aqua-achtig. Zelfs door haar meest vrijgevige en intense bloemenhuldes – Stargazer 7.71 en Omniscent 0.96 – waait op de een of andere manier een vochtig briesje. En die moet nog vochtiger zijn geworden sinds Yosh Han besloot haar pure oliën te transformeren tot eau de toillettes.

Voor haar ‘simple, understated and self-assured’ debuutparfum Sottile 1.61 geldt dat zeker. Voor diegene die het echt interesseert. Familie: klassiek-bloemig. Chakra: het derde oog, visionair, helder. Numerologie: 1, onafhankelijk, oorspronkelijk, zelfbevestiging (‘ik ben gracieus’). Kleur: roze. Staat voor – raad even mee – zachtheid, liefde, gevoeligheid.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Sottile 1.61 – Italiaans voor subtiel – zit tot aan de rand vol van lelietje-van-dalen. Deze groene, frisse, knisperende en ‘vochtige’ voorjaarsgroet bloeit bij Yosh op z’n aller-frist, alsof er een hele lichte nachtvorst overheen is gegaan. Deze bloemige frisheid wordt getemperd door ‘theeroos’. Wil dus zeggen: een zachtzoete roosnuance  aangelengd met een theenoot.

Boeiend is die onbestembare groen-luchtige noot die de hele geur omringd. Geeft Sottile 1.61 iets etherisch, iets ongrijpbaars. Op internationale parfumblogs lees je veel dat lelietje-van-dalen en theeroos (en dus Sottile 1.61) als erg ouderwetse en ‘ladylike’ bloemen worden gezien. Nooit begrepen. Hoezo kan een bloem gedateerd zijn? Wat zijn de criteria?

RUIK & VERGELIJK

Het lelietje-van-dalen is dit jaar ‘behoorlijk aanwezig’ in:

Celine Dion Pure Brilliance (2011)

En heel puur in:

Guerlain Muguet  (2011)

OMNISCENT 0.96 YOSH

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 8, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET O, NICHE. 1 reactie

EEN ODE OP KLASSIEKE GUERLAINS VOORZIEN VAN EEN ETHERISCHE TOETS

Jaar van lancering: onbekend

Laatst aangepast: 14/08/12

Neus: Yosh Han

Te koop bij: www.perfumelounge.nl

Heb net een parfumpresentatie achter de rug bij de Annindriya Perfume Lounge in Amsterdam. Tanja Deurloo presenteerde daar het merk van de in San Francisco wonende en werkende Yosh Han. Ik vind het altijd een openbaring om neuzen te horen vertellen die niet werken voor de grote merken.

Je weet dan één ding zeker: je bent gevrijwaard van alle clichés die meestal door de marketingafdeling worden voorgekauwd. Zo ook bij Yosh Han. Haar inmiddels zeven geuren zijn complex omdat ze naast haar inspiratie ook de ‘regels’ van chakra en numerologie toepast. Nu heb ik daar zelf niet zoveel mee, maar zoals zij erover vertelt, ga je geloven dat het zeker een toegevoegde waarde geeft aan haar creaties. Daarom gaat elke geur gepaard met drie nummers. De eerste refereert aan een geurfamilie, de tweede is een ‘chakranummer’ (die iets zegt over je ‘state of mind’) en de derde is gekozen volgens de numerologie-leer.

In haar eerste geur Sottile 1.61. is dat bijvoorbeeld chakra nummer 1, de fysieke identiteit, de innerlijke schoonheid. Het is volgens Yosh Han introvert, bescheiden als ‘ambient light’, geschikt voor die momenten dat je niet ‘on the loudspeaker’ wilt zijn, niet wilt opvallen. In White Flowers 1.41 is dat nummer vier. Die ‘zegt’ dus hoe we ons zelf zien. En als je weet dat deze geur een klassiek trouwboeket met moderne twist is, dan is het volgens Yosh eerst belangrijk om te weten wie jezelf bent, want de geur is ‘a love affair for yourself, before you give yourself away’.

Belangrijk is volgens Yosh dat je bij de keuze van een parfum, je ‘personae’ verwijdert om ruimte te geven aan de behoeften van je geest en gevoel. Klinkt misschien vaag en erg ‘happinez’, maar als je weet dat bij te veel mensen de keuze van een geur nog wordt bepaald door wat het verstand ze ingeeft, in plaats van hun gevoel – reden waarom zoveel geuren op marktplaats staan – dan is het misschien niet meer vaag.

Haar motto is ‘zien is beleven, ruiken is voelen’. Als je geuren ruikt, komen herinneringen naar boven die misschien nog wel intenser zijn dan bij het zien van een foto… Opvallend is dat de opbouw van Yosh’ septet dezelfde ontwikkeling heeft doorgemaakt als van haar lokale collega en vriendin Ineke. Van licht, helder en ‘crisp’ – typisch Amerikaans – naar de meer zware en meer overrompelende oosterse parfums – typisch Europees.

Dat laatste onderga je heel goed in haar meest recente parfum: Omniscent 0.96. Het is eigenlijk haar meest Europese geur. Dat wil zeggen, geïnspireerd op klassieke Guerlainparfums als Shalimar en Samsara. En omvat volgens Yosh ‘het hele spectrum aan geuren voor de grootst mogelijke veelzijdigheid’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

En veelzijdig is Omniscent 0.96 zeker. Voor mij een sterk, oosters ‘gedicteerd’ parfum met een stevige onderlaag van patchoeli. En dat is interessant. Deze plant werd niet verwerkt door Yosh. Eerst een kort-frisse opening van roze grapefruit en vijg.

Maar snel word je ondergedompeld in een bloemenweelde van gardenia, tuberoos, sering, viooltje en geranium die een (extra) sensuele onderstroom kent van ‘opium’ uit Tunesië, kruidnagel, vanille uit Madagaskar en sandelhout. Heel mooi is de werking van roze peperkorrel (foto), die geeft de oosterse zinnelijkheid een heldere en etherische toets.

Dat maakt deze ‘Europese’ geur dan weer ‘Amerikaans’. Dat geldt natuurlijk niet voor het opgevoerde marihuana (zou het de echte zijn?), maar deze ‘verdover’ geeft aan de geur ook weer iets etherisch. Eindresultaat: vol, robuust en toch fijnzinnig deze ‘vol-oosterse’ creatie uit Amerika.

RUIK & VERGELIJK

Ominscent 0.96 is inderdaad een eigenzinnige ode op het klassieke Europese parfum, zoals:

Guerlain Shalimar (1925)

Guerlain Samsara (1989)

L.12.12 EAU DE LACOSTE LACOSTE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 6, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET CIJFERS, GEURENALFABET E. 1 reactie

GEKLEURDE GEUREN

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 06/04/11

Neus: onbekend

Art direction: onbekend

Het persbericht: ‘De totstandkoming van een nieuwe geur is nooit gemakkelijk. Omdat ons geurzintuig in het centrum van het emotiegebied van onze hersenen ligt, is het een proces dat maanden of zelfs jaren van uitgebreid overleg, bereiding en verfijning vereist’. Vraag in al mijn onwetendheid: als het geurzintuig links (of rechts) in het ‘emotiegebied’ zou liggen, zou het parfumproces dan korter of langer duren?

‘Echte klassiekers zijn meer dan een som der delen: ze hebben iets magisch en verbeelden niet alleen de essentie van een merk, maar transformeren specifieke parfumelementen via een soort alchemie in abstracte stemmingen en emoties’. Raar omschreven, maar ga akkoord!

‘Om dit te bereiken, laten veel huizen zich inspireren door lokaties of persoonlijkheden. Lacoste niet. De nieuwe geurcollectie is gebaseerd op iets interessanter. Eau de Lacoste L.12.12 is geïnspireerd op een van de beroemdste kledingstukken voor mannen: het gelijknamige L.12.12 poloshirt. Deze klassieker, door René Lacoste in 1927 ontworpen en op de markt gebracht, dankt zijn stijlicoon-status aan zijn unieke, ademende piquéstof, zachte kraag, gesierd met het beroemde krokodillenlogo en het langere achterpand. Het markeerde het begin van de hedendaagse sportkleding’.

Ook akkoord met dien verstande dat in 1927 de Parijse modewereld in ban was sportieve kleding. Chanel ontwierp bijvoorbeeld een casual lijn ‘niet om sport te beoefenen, maar om ermee naar te kijken’. Jean Patou idem. En haar grote concurrente, Elsa Schiaparelli, noemde haar debutcollectie (ook in 1927) ‘pour le sport’ en was even revolutionair als de piqué-polo van Lacoste. Haar ‘gedeelde’ rok, een voorloper van het tennisrokje, deed heel wat wenkbrauwen fronsen toen Lili de Alvarez het droeg tijdens Wimbledon in 1931.

‘De essentie van het de Lacoste-polo is nu vertaald naar een collectie voor mannen. Het parfumeursteam werd uitgedaagd geuren te creëren die het kenmerkende lichte, koele en frisse gevoel van L.12.12 perfect vertalen en dit te integreren met ‘de zelfverzekerdheid die mannen voelen wanneer ze dit shirt aantrekken’. Met andere woorden: de drager van de geur moet zich net zo voelen als de tennislegende wanneer hij L.12.12 droeg tijdens zijn wedstrijden: vrij en fris. Weer akkoord. Daarnaast moest het trio ook de uitdagende, elegante stijl van het originele L.12.12 poloshirt uitdragen. Ik zeg: ‘En zo geschiedde’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

L.12.12 Blanc staat, net zoals de witte polo voor ‘pure, elegante en makkelijk draagbare eenvoud’. Opening: Een grapefruitexplosie gelardeerd met kruidige noten (kardemon en rozemarijn). Dan: ongewoonlijk voor een mannengeur, verschijnt de sensuele tuberoos. Waarom? ‘Omdat dit overrompelende ingrediënt onze diepste gevoelens blootlegt en versterkt’. En: ‘Sluit precies aan bij René Lacoste’s passie en vasthoudendheid’.

Mag zo zijn, toch ruikt de tuberoos niet zo overrompelend als je van haar gewend bent in vrouwelijke parfums – daarvoor blijft L.12.12 Blanc eerst te fris en later te houtig. De meeste actie gebeurt in de ‘baseline’, waar sensueel-mannelijke noten van leer, en suède (beide ook niet overrompelend aanwezig, maar net genoeg voor de chique indruk) en cederhout zich ‘vermengen met de onmiskenbare warmte van vetiver’. Eindeffect: crisp met elegante afronding.

Net zoals mensen hun geurkeuze laten afhangen van de gelegenheid (zoals liefhebbers de kleur van hun L.12.12 polo-shirt aanpassen) is er naast L.12.12 Blanc ook L.12.12 Blue en L.12.12 Vert – ‘geïnspireerd op twee andere typische mannenkleuren: blauw en groen’.

L.12.12 Bleu is een krachtig-koele neo-varengeur. Ofwel, stoere mannelijkheid opgeroepen met water, munt, ‘varen’ – foto – en roze grapefruit. Deze frisheid wordt versterkt door salie en eikenmos in de basis. En niet door klassieke vareningrediënten lavendel en coumarine. Eindeffect: minder fris, dan je verwacht. Eigenlijk een soort koele geur dan langzaamaan warmer (groener, aardser) wordt.

L.12.12 Vert: relaxed, fris, ‘outdoor’ en voor mij de modernste. Komt door de groene frisheid opgeroepen door bamboe omringd door een ijskoude wind van bergamot en meloen. De groenheid wordt versterkt door berkenblad. Het sandelhout ervaar je langzaam maar zeker in de basis. Toch blijft de ‘groene wind’-indruk overheersen. Eindeffect: elegant-groen doordat de frisheid wordt getemperd door berkenblad en sandelhout.

RUIK & VERGELIJK

Sportief elegant, fris-elegant of groenig elegant?

Lacoste L.12.12 Blanc (2011)

Lacoste L.12.12 Blue (2011)

Lacoste L.12.12 Vert (2011)

CUIR OTTOMAN PARFUM D’EMPIRE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 5, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET C, NICHE. Een reactie plaatsen

ARABISCH LEER

Jaar van lancering: 2006

Laatst aangepast: 18/12/15

Neus: Marc-Antoine Corticchiato

Te koop bij: www.perfumelounge.nl

CUIR OTTOMAN PARFUM D’EMPIREToch een van mijn favoriete nichemerken, die in Nederland eigenlijk niet zo serieus wordt genomen als gehoopt. Sterker, de geuren van Parfum d’Empire hebben zich teruggetrokken bij ons. Te weinig belangstelling.

Een van de redenen, zou de ‘armoedige’ en een ‘beetje foutje’ presentatie zijn. Ook de verfijnde nicheneus moet eerst met het oog verleid worden. Kan hij niet door deze flacons ‘heen kijken’, dan mist hij veel. En leergeuren-fans in het bijzonder, want Cuir Ottoman is een prachtige opgebouwde cuir. En misschien doet het verhaal achter de geur ze twijfelen.

Want, misschien ook ‘armoedig’ en een ‘beetje fout’. En dat komt omdat het al zó vaak verteld is. Ga maar na: ‘Cuir Ottoman is een regenboogkleurig leder dat de erotiek, het mysterie en de charme van Arabië onthult. Een exotisme van een door het Westen gedroomd en gefantaseerd Nabije Oosten, een reis naar het hart van een blauwe sterrennacht, naar smachtende gezangen in harems…

… de sultan, de enige die dit hof van wellust mag betreden, arriveert… het parfum van de ruiter met zich meedragend, het verwachte contrast om de erotiek vrij te laten’. Maar weest verheugd: inmiddels heeft het merk de styling/presentatie aangepast en in Nederland weer te koop bij onder meer The Perfume Lounge in Amsterdam en kun je het ook via http://www.parfumaria.com bestellen (zie haar met Marc-Antoine Corticchiato op de foto onder, gemaakt bij… The Perfume Lounge).

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

LEERBEWERKING TE FEZEn toch, zit iets in. Want Cuir Ottoman is warmte en zwoelte opgenomen door leer van de fijnste kwaliteit rijkelijk geborduurd met de ‘arabeske’ details. Bij opening ruik je direct, maar nog bescheiden, de leernoot die mooi wordt opgezogen door iris. Het effect: dierlijke warmte vermengd met een houtige zachtheid. Egyptische jasmijn in het hart zorgt voor een licht (maar sensuele) bloemige toets…

En dan begint het leer pas goed te werken, te ademen, als verwarmd door de zon die schijnt over de zich eindeloos uitstrekkende woestijnen. En geen oase in zicht. Je raakt bevangen door een mirage, zinsbegoocheling. Marc-Antoine Corticchiato roept het op met styrax (benzoïne) die hij voor het extra leereffect laat verbranden (met behulp van wierook denk ik). Heel mooi. Hoe langer op de huid, hoe zachter het leer van Cuir Ottoman wordt. Eerst met tolubalsem, dan met cistus labdanum, daarna met de sensuele zoetmakers vanille en tonkaboon. Zacht, maar stoer leer. Verfijnd, niet ruig.

RUIK & VERGELIJK

Heel oud en heel heftig leer:

Sanata Maria di Novelle Peau d’Espagne (1901)

Heel klassiek en heel geliefd leer:

Chanel – Les Exclusifs – Cuir de Russie (1924)

Heel ruig leer:

Mona di Orio – Les Nombres d’Or – Cuir (2010)

Heel groenig-gekruid leer:

Barry Lyndon Maria Candida Gentila (2010)

PURE BRILLIANCE CELINE DION

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 4, 2011
Geplaatst in: CELEB FRAGRANCES, GEURENALFABET P. Een reactie plaatsen

(ZE IS) GEWOONWEG BRILJANT

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 04/04/11

Neus: Harry Fremont

Nee, het is geen nieuw glam-parfum van Chopard. Pure Brilliance – we lezen het persbericht – ‘weerspiegelt de natuurlijke glamour van de zangeres en is bedoeld voor vrouwen met een ongekende passie voor het leven. De geur is een fantastisch nieuw product van de bekroonde, uitermate populaire internationale topartiest Celine Dion en Coty’. Dat is heel mooi en wordt nog mooier: ‘Ze heeft een stem en ziel die vrouwen diep raken, zij is gewoonweg briljant; daarom hebben we deze geur samen gemaakt’. Inderdaad mannen niet echt, die raken vaak kriegel – persoonlijke ervaring – als Dion haar vocale grenzen aan het verkennen is.

En wat is de geur toch romantisch en vol verlangen. Dit zegt de met vijf octaven begiftigde nachtegaal: ‘Pure Brilliance gaat om de glans en schoonheid in het hart van elke vrouw. Het is de innerlijke energie die een vrouw uniek maakt’. Maar goed voor Celine Dion dat veel vrouwen hierin heel lang blijven geloven en – hopen – dat hun mannen/vrienden/partners hun Pure Brilliance cadeau doen waardoor ze alleen maar van Dion ‘zwijgend’ hoeven te genieten.

Over de presentatie: ‘Pure Brilliance zit verpakt in een prachtige flacon in de vorm van een smaragd. Door de drie randen aan de zijkanten ontstaat een wisselwerking zodat het flesje licht uitstraalt en glanst. De goudkleurige hals en paarse dop zijn opvallende accenten en zorgen voor een luxe finish met een modern karakter’. En hoe ontstaat zo iets prachtigs? ‘Celine inspireert ons met haar unieke bravoure en zo zal Pure Brilliance de vrouw inspireren die het parfum draagt’. Aldus Coty.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Schrijf het vaker, en doe het weer. Hoe zou Pure Brilliance geroken hebben als Coty had gekozen voor kwalitatief betere ingrediënten. Want de geur opent aanstekelijk met fris fruit: peer en appel op een bed van groene bladeren. Fresia zorgt ervoor dat deze frisheid een bloemige noot krijgt die wordt voortgezet in het hart. Daar bloeit net zo aangenaam fris kamperfoelie (met zijn honingaccent) en lelietje-van-dalen: intens groen en dauwachtig. En dit alles afgerond met zachte houtsoorten. Het effect: ‘Net zo magisch als de stem van Celine. Elke noot van Pure Brilliance weerspiegelt een deel van de talenten en persoonlijkheid van de zangeres: vrolijkheid, levenslust, sensualiteit en bezieling’.

RUIK & VERGELIJK

Het lelietje-van-dalen, bloeit dit jaar ook heel anders, heel puur en slechts voor 1 dag (31 april) in (bespreek in binnenkort):

Guerlain Muguet (2011)

LOVE COCO – WE LOVE NEW YORK – HONORE DES PRES

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 3, 2011
Geplaatst in: ECO, GEURENALFABET L, NICHE. Een reactie plaatsen

BUIGEND OVER EEN KOM SAJOER LODEH

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 03/04/11

Neus: Olivia Giacobetti

Love Coco. Wat zullen de huidige moneymakers van Chanel hiervan eigenlijk denken? Niets of toch iets? Misschien slaat mijn verbeelding op hol. Zit namelijk zo: het couturehuis doet er alles aan, tot bijna vervelens toe – ‘wist je dat de stiksels van haar klassieke tas in feite de patronen vormen van de tegels van de speelplaats van het klooster waar ze als wees opgroeide’ – om het turbulente leven van de oprichtster, Gabrielle Chanel (voor intimi Coco) naar het ‘nu’ te vertalen. Met name de cosmetica-afdeling presenteert aan de lopende band nouveautés die op de een of andere manier met Coco gelinkt zijn. Geldt inmiddels ook voor de parfumafdeling. De beste voorbeelden: de geuren Coco (1984) en Coco Mademoiselle (2001).

Het ‘fijnste’ voorbeeld: de neo-nichelijn Les Exclusives. Inmiddels 14 stuks, alleen verkrijgbaar in de Chanelboetieks en één ‘gewone’ parfumerie (Place Vendôme in Welvegem, België), die op de een of andere manier allemaal gelinkt zijn met het leven van ‘de kleine zwarte stier’, zoals de schrijfster (en Coco’s vriendin) Colette haar noemde. Ik kan me dus indenken dat ‘onbekenden’ Love Coco associëren met het couturehuis. Niets is minder waar. Love Coco is een letterlijke interpretatie in geur van cocos door Olivia Giacobetti voor het 100 procent eco-vriendelijke parfumhuis Honoré des Prés.

Zuiver genieten van een sensuele geur dus die voor mij een originele interpretatie is van het gourmandprincipe. Geen banketbakkerij-verwennerij, wél een ontmoeting met de Aziatische keuken. Ruik ik aan Love Coco, dan lijkt het alsof ik een Indonesische sajoer lodeh aan het bereiden ben. Warm, zwoel, kruidig. Alleen had er wat mij betreft mij sereh (citroengras) en het blad van djeroek poeroet (kaffirlimoen) toegevoegd kunnen worden voor de zonnige-citrusfrisse exotische noot in de opening. En ondertussen vraag ik me toch af: wat zou er gebeuren als Chanel een geur zou lanceren die puur naar coco(s) zou ruiken? Cent Percent Coco. Of slaat mijn verbeelding nu toch op hol?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Love Coco? I love Olivia Giacobetti! Ik vind haar als neus zo interessant omdat ze zonder ‘vooroordelen’ de wereld van geuren interpreteert. Ze is een kunstenaar, in die zin dat ze zich kan verplaatsen in andere werelden, dat ze de drang voelt om via haar talent werelden op te roepen die in ons ‘geurgeheugen’ – wil zeggen: als parfum – nog niet bestaan. Doet ze ook met Love Coco. Dit is een ‘strak geredigeerde’ geur. Wil zeggen, met minimale middelen het optimale mogelijk tot uitdrukking brengen.

Dus heel simpel: de geur van kokos. Inderdaad opgeroepen met kokos, maar gelardeerd met korianderblad en vanille (rijkelijk toegepast by the way). En voor de finishing touch tonkaboon en sandelhout, deze twee maken het geheel nog zachter en meer ‘voelbaar’. That’s it. Bijna onvoorstelbaar, maar Olivia Giacobetti maakt met deze geur duidelijk hoe ‘rijk’ en divers cocos is: zwoel, knisperend, ‘wit’ en zonnig. En, prima, als je vindt dat Love Coco naar Bounty ruikt.

RUIK & VERGELIJK

Er zijn weinig geuren die me echt, daadwerkelijk tot ontroering weten te brengen. Huilen is een groot woord. Maar ‘emotioneel’ genieten van parfum alsof je kijkt naar het schilderij Meisje met parelketting van Johannes Vermeer, dat heb ik zelden ervaren. Wel toen ik voor het eerst de volgende geur rook, ook gemaakt door Olivia Giacobetti. Wow!

L’Artisan Parfumeur Dzing! (1999)

COLETTE TOCCA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 1, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET C, NICHE. Een reactie plaatsen

ZO RUIKT COLETTE

NIET DE HIPPE WINKEL IN PARIJS

MAAR DE SCHRIJFSTER

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 25/03/11

Neus: onbekend

Wéér zo’n huis waarvan ik al lange tijd het bestaan wist, maar nog geen tijd had om me er in te verdiepen: Tocca. Gedaan, en wat blijkt: achter de naam gaat een Italiaans trendy modelabel schuil dat sinds 1997 ook geuren lanceert. Het heeft wat het laatste betreft de smaak zo goed te pakken, dat het nu meer als een ‘parfumhuis’ dan als een modemerk wordt gezien. Pas wel op, als je in aanraking (in het Italiaans ‘tocca’) met deze geuren komt én van Italië houdt, dan ‘moet je oppassen er niet verslaafd te raken’, want Tocca brengt ‘la dolce vita van de Italiaanse high society bij jou thuis’. Presentatie is behoorlijk vintage. En behoorlijk feminien, waarvan de namen getuigen: Cleopatra (2007), Brigitte (2008), Giuletta en Bianca (2009). En Colette. Is een ode op de Franse schrijfster die ook al andere parfumhuizen heeft geïnspireerd.

Histoires de Parfums en Mona di Orio. Daarom ga ik nu niet de fascinerende persoonlijkheid beschrijven van Sidonie-Gabrielle Colette (1873 -1954). Heb ik al gedaan. Zie ruik & vergelijk. Wat me wel opvalt in al deze olfactorische ‘eaubades’: heb het gevoel dat nog geen enkele neus de ware essentie van Colette in geuren heeft gevat. Ze was een pure vrouw die zowel de ‘eenvoudige geuren’ van het platteland apprecieerde – ze at uien rauw – maar ook ‘plat’ kon gaan voor overdreven ‘coutureparfums’ – denk tuberoos. Tocca benadrukt met Colette haar meer eenvoudige, ‘pastorale’ kant. Alsof Colette door haar tuin en boomgaard loopt, genietend van een door de zon beschenen ‘la douce France’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Want ‘douce’ is Colette. Ik ruik een ‘overall’ zoete en amandelachtige (foto) sensatie die fris van start gaat met bergamot, mandarijn, citroen, roze peper en jeneverbes. Laatste twee ontgaan me, niet de bloemen. Je ziet Colette als het ware door haar tuin lopen, ruikend aan zonnig jasmijn, het zoetig ‘aards’ viooltje en het even zoet, maar meer ‘hemelse’ en etherische cyclaam. Toch vreemd: deze bloemen zijn niet eenvoudig stuk voor stuk te detecteren aangezien je heel snel naar de sensuele basis wordt getrokken.

Een ‘dolce’ unisono van sandel- en cederhout, wierook, musk, amber en vanille. Samen verantwoordelijk voor het ‘amandel’-gevoel dat heel zacht is, één wordt met de huid, aangenaam als een warme en comfortabele ‘fluistering’; Colette.

RUIK & VERGELIJK

Histoires de Parfum 1873 (2001)

Mona di Orio Carnation (2005)

ORMONDE MAN ORMONDE JAYNE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 31, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET O, NICHE. Een reactie plaatsen

ZACHTJES WAAIT OUD(H)

Jaar van lancering: onbekend

Laatst aangepast: 31/03/11

Neus: Linda Pilkington (foto onder)?

Krijg de laatste tijd nog al wat depri nieuws te horen van parfumprofessionals en fanatieke amateurs: het is zo belabberd gesteld met de kennis van geuren in ons gezellige kikkerlandje achter de dijken. Niet alleen bij het personeel dat het moet verkopen, ook bij de consument. Een verkoop en aankoop blijft grotendeels gebaseerd op naam, hype en campagne. Niet de inhoud. Vrouwen weten misschien iets duidelijker aan te geven wat ze lekker vinden, mannen… treurigheid troef.

Inderdaad jammer. Mannen kunnen inmiddels wel wijnen in alle toonaarden bezingen, vraag je ze hun favoriete geur te beschrijven, dan gaat het meestal niet verder dan ‘wel lekker’. Maar ik weet dat er een aantal Nederlandse mannen zijn die ‘verder’ ruiken. Voor deze ‘snobs’ nu Ormonde Man. Ik schrijf snobs. Kan ook een ander vooroordeel schrijven: dandy. Want Ormonde Man is een geur voor de fijnbesnaarde neus. Het heeft een zachtheid die wordt gedragen door een zeer sterke, maar subtiele houtnoot. En ruik je aan een dergelijke geur, dan weet je inderdaad dat naam, hype en campagne in feite onbelangrijk zijn. Toeters en bellen, leuk en verleidelijk, zolang ze de inhoud niet in de weg staan.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Een elegante balans tussen ‘typische’ en klassieke mannelijke ingrediënten. Niet te heftig, maar gedoseerd en van de fijnste kwaliteit. Opvallend: geen bloemen terwijl ik die toch op ‘de achtergrond’ meen te ruiken. Via een kortstondige fris-koude rilling van bergamot, jeneverbes en roze peper in de opening wordt de neus meegevoerd naar een bittergroene melange van kardamon en koriander.

En deze groene ‘huivering’ wordt in de basis vastgehouden door een intense houtnoot van vetiver, ceder- en sandelhout, Canadese den (spruce) en een goede dosis oud – zie foto. Laatste neemt in Ormonde Man uiteindelijk de overhand. Niet te, want musk zorgt voor een lichtsensuele veredeling en verzachting. En wat voor een man heeft geurengoeroe hierbij in gedachten? Hij zegt George Clooney: ook ‘zalig’, zacht, rokerig, verfijnd en toch mannelijk.

RUIK & VERGELIJK

Ormonde Jayne. Mooi huis. Heb ook de volgende geuren van dit huis besproken:

Ormonde Jayne Isfarkand (2005)

Ormonde Jayne Champaca (2005)

Ormonde Jayne Orris Noir (2006)

VERY IRRÉSISTIBLE L’INTENSE GIVENCHY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 30, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET V. Een reactie plaatsen

EERST SAPPIG, DAN FRUITIG, DAN SENSUEEL:

DE NIEUWE ROOS VAN GIVENCHY

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 30/03/11

Neus: onbekend

Model: Liv Tyler

Fotografie: Jean-Baptiste Mondino

Styling: Ricardo Tisci

Givenchy gaf in 2003 het startschot voor ‘de nieuwe rozengeur’ in het masstige-segment. En met succes: afgezien van diverse en interessante Récolte-interpretaties die neigden naar niche, lanceerde het couturehuis nieuwe versies die de roos op een andere manier laat bloeien. Dit jaar met een rock attitude. Beetje flauw, beetje te geforceerd modern, maar chicks schijnen deze benadering van hun sekse leuk te vinden en dus ook waarschijnlijk het cadeautje: een ‘juweel’ aan een ketting met 5 ml roll-onversie (plus 2 refills).

Rock attitude in combinatie met Liv Tyler is: ‘Intiem en persoonlijk, maar toch zelfverzekerd’. Very Irrésistible L’Intense verbeeldt ‘de verleidelijke aantrekkingskracht van de vastberaden hedendaagse vrouw’. Want de ambassadrice van de geur is in de loop der jaren zelfverzekerder geworden wat betreft de keuzes die ze maakt (welke wordt niet toegelicht, misschien haar campagne voor G-star). Givenchy: ‘Ze oogt sterker, onafhankelijker, straalt een rock attitude uit’. Maar god zij dank: ‘Het overschaduwt haar innerlijke karakter niet. Ze blijft, zoals het hart van de roos, enorm vrouwelijk’.

Vertaald in geur betekent dat een roos gezegeld met ‘meer intensiteit, overweldigender dan ooit tevoren’. Givenchy zegt: ‘Door de diepere sensuele uitstraling in schaduwen van paars, onthult Very Irrésistible L’Intense een nieuw facet van de vrouwelijkheid van de bloem met een couturespirit’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Boeiende en ‘overzichtelijke’ geur – niet te veel indrukken – die lekker sappig begint door het aroma van pruim. Geeft direct ook een vol effect dat eigenlijk kenmerkend voor het hele verloop is van Very Irrésistible L’Intense. De Turkse roos (centifolia) in het hart gaat mooi samen met de fruitige pruimnoot, lijkt het fruitige aroma van de roos te benadrukken. De afronding is als een moderne chypre en geeft de geur ‘een diepe, zelfverzekerde sensualiteit’. Patchoeli dus gecombineerd met witte musk. En de pruim blijft verrassen in deze geurenconstellatie.

RUIK & VERGELIJK

Pluk een roos, pluk nog een roos, en nog een en nog een:

Nina Ricci L’Air (2011)

Yves Saint Laurent Paris Premières Roses (2011)

Smith Rose Summer Edition (2011)