‘LAVENDELTHEE’
Jaar van lancering: 2015
Laatst aangepast: 03/09/15
Neus: Daniela Andrier
In de jaren die liggen tussen de lancering van Eau Parfumée au Thé Vert (1992) en Eau Parfumée au Thé Blue heb ik me middels een intense zelfstudie, intens ruiken en intens fieldwork van een geïnteresseerde leek ‘opgewerkt’ tot kenner. En hoewel ik naar veel introducties mijn neus ophaal, blijft verwondering en het verder verkennen van de wereld van geur in de breedste zin van het woord mijn drijfveer.
En natuurlijk het demystificeren van die wereld zonder de droom te laten spatten. Want: om geuren zo begerenswaardig mogelijk te presenteren, gebruikt de parfumindustrie nog maar al te vaak een acacadabra-jargon. De meeste beautybloggers/redactrices slikken dit wollige vocabulaire voor zoete koek. Wat telt en geld(t): in plaats van sharen van kennis, gaat het om sharen van producten met een potentiële advertentielink. Dus blijven beschrijvingen meestal steken in ‘lekker’, ‘bijzonder’ en ‘uniek’ zonder uitleg. Het zei zo.
Ik ben er inmiddels achter gekomen dat thee (in welke ‘kleur’ dan ook) in geur niet wordt geëxtraheerd uit de bladeren van de plant, maar dat het meer een idee van frisheid en rust is – iets waarmee thee direct wordt geassocieerd. Tot leven gewekt met geurmoleculen afkomstig van diverse bloemen (bijvoorbeeld jasmijn), kruiden (bijvoorbeeld munt en ijzerkruid), harsen (bijvoorbeeld wierook) en synthetische ingrediënten (bijvoorbeeld calone en hedione).
Dat geldt dus ook voor Eau Parfumée au Thé Blue. Want echte blauwe thee bestaat niet. Bvlgari ziet het iets anders: ‘Wu lang in het Chinees (oolong in het Engels) is de naam, die de Chinezen de blauwe thee uit Fujian gaven, bekend vanwege zijn op likeur lijkende geurboeket. Het creëert een complex aromatisch palet. Zowel bloemig, zowel fruitig, met een houtachtige smaak van kastanje, honing en hazelnoot. Vaak heel mineraal vanwege het gesteente in de regio, maar altijd zeer rustgevend’.
Theekenners echter zien oolong – zwarte draak in het Chinees – niet meer en niet minder als een thee ‘schommelend’ tussen (niet geöxideerde) groene en (volledig geöxideerde) zwarte thee. De smaak van de minst geöxideerde oolongs neigt naar groene thee (fris-fleurig en citrusachtig). De meest geöxideerde neigt naar zwarte thee (met een smaak die doet denken aan geroosterde abrikoos en perzik).
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Blauw moet je eigenlijk anders opvatten. Doet Bvlgari ook in zijn meer poëtische verantwoording: ‘In al hun tinten blauw, geven lucht en zee kalmte en rust aan elkaar. Als een spiegel van de ziel, als een belofte van welzijn en diepe ademhaling. Van het et lapis lazuli van de oude Egyptenaren tot middeleeuws glas in lood, is blauw de kleur die de duisternis overwint. Daniela Andrier heeft haar Eau Parfumée au Thé Bleu erin ondergedompeld’.
Interessant: de geur lijkt door Daniela Andrier met de Bvlgari’s Gemme-collectie in gedachten gemaakt (waar zij ook voor tekende). Rijk, geschakeerd, ‘anders’, maar met een toegankelijke niche-link. Ofwel, gelaagde transparantie. Even er aan genipt is Eau Parfumée au Thé Bleu voor mij een samenspel van lavendel, viooltje en iris. Niet echt thee. Wel drie soorten blauw. De geur dieper geïnhaleerd, maakt meer details vrij.
De lavendel lijkt besproeid door een frisse groene nevel (shisoblad?), het viooltje geeft zijn zuurtjes-achtige frisheid dit keer meer vrij. En dat geldt eveneens voor de iris, die naast zijn poederige toets ook fris en clean kan ruiken, maar in de basis van Eau Parfumée au Thé Bleu uiteindelijk toch zijn poederige accent laat prevaleren versterkt door witte musk.
Die gedraagt zich hier ook zowel poederig als fris (clean). Een niet benoemde waternoot zorgt voor een frisheid die doet denken aan thee. Maar dan wel biologische lavendelthee met een klontje suiker en een wolkje (soja)melk in de vorm van witte musk.
Goed nieuws voor parfumtheeleuten op niveau. Met Eau Parfumée au Thé Bleu maakt Bvlgari een doorstart met zijn andere theegeuren: Eau Parfumée au Thé Vert (1992), Eau Parfumée au Thé Blanc (2003) en Eau Parfumée au Thé Rouge (2008).
Met name Eau Parfumée au Thé Vert maakt, terugruikende, duidelijk hoe ver de juwelier zijn tijd vooruit was – wet van de remmende voorsprong. En Eau Parfumée au Thé Rouge blijft voor mij een van de meest revolutionaire visies op geur: met nieuwe ingrediënten – rooibos, vijg, hazelnoot – toch een vertrouwd gevoel weten op te roepen.
GEURENGOEROE 