ROMANCE ALWAYS YOURS RALPH LAUREN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 31, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET A. Een reactie plaatsen

ALWAYS RALPH LAUREN

Jaar van lancering: 2008

Laatst aangepast: 22/04/09

Neus: Harry Fremont

Model: onbekend

We weten het allemaal: met jaarlijks gemiddeld meer dan 400 introducties is het voor parfums steeds moeilijker het predikaat nieuwe klassieker te verdienen. Slechts een enkeling lukt dat. Romance van Ralph Lauren is er een van. Het geheim: de perfecte drie-eenheid van naam, presentatie en geur. Het parfum viert dit jaar zijn tienjarig jubileum met een intensere interpretatie, Romance Always Yours.

We weten het allemaal: de wereld van parfums is een wereld van schone schijn waar altijd de zon schijnt en iedereen verliefd is of op het punt staat verliefd te worden. Heerlijk! Mooi! En om dit over-romantische idee te versterken, laten ontwerpers zich inspireren door alle mogelijke denkbare clichés. Waarom? Heel simpel: het effect dat ze hebben. Toon een hart, een boeket rozen en verliefde blikken… de boodschap is duidelijk. Het is wat anders als je een parfum naar een dergelijk cliché noemt. Dat doe je niet. Ligt er te dik boven op. Ralph Lauren deed het tien jaar geleden wel. Zijn meest romantische parfum tot dan toe noemde hij Romance.

En… het werkte! Eindelijk een parfum dat er niet om heen draaide met hoogdravende woorden en wereldbestormende filosofieën. Eindelijk een parfum dat gewoon zei waar het op stond: de liefde die… ontwaakt en dagen, jaren, altijd en voor eeuwig zal duren. Tien jaar een succes in de parfumerie, dat is tegenwoordig een eeuwigheid. Tevens reden om een feestje te vieren. Ralph Lauren doet het met Romance Always Yours: de essentie van de Romance.

Het is tijdelijk verkrijgbaar als parfum (limited edition) en het ‘voor eeuwig’ aan de vaste Romance-collectie toegevoegde Elixir de Parfum. Wat aan beide opvalt is de op de diamant geïnspireerde dop die helemaal tot zijn recht komt op de met de hand geblazen flacon van de parfumeditie en die volgens Ralph Lauren het moderne symbool is van belofte en liefde.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Romance Always werd evenals Romance samengesteld door Harry Fremont. Het mooie: het duidelijk waarneembare chyprekarakter in de basis gevormd door patchoeli, eikenmos en musk. Maar voor deze bosachtige sensaties zich prijsgeven, neemt Fremont je mee langs een romantisch bloemenperk waar overdadig roos, gele fresia, lotusbloem, wit viooltje en lelie bloeien, gevoed door een subtiele toets van gemberessence. Lekker, for sure, maar minder krachtig in zijn (chypre)intenties dan gehoopt.

RUIK & VERGELIJK

Nou…

Ralph Lauren Romance (1999)

DIOR HOMME SPORT

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 31, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET H. 1 reactie

EN DIOR SCHIEP DE MODERNE DANDY

Jaar van lancering: 2008

Neus: François Demachy

Model: Jude Law

Hedi Schlimane bracht in 2003 het nieuwe Diorsilhouet voor de man: een extreme look erg dicht op het lichaam en very rock-chic. Zie de meest fervente vertegenwoordiger: Karl Lagerfeld. Met Kris van Assche lijken de scherpe kantjes er vanaf. De details worden zachter en klassieker. Maar nog steeds is de Diorman verfijnd, uiterst dandy, want dat is volgens Dior ‘de verpersoonlijking van de nieuwe moderniteit. Zijn stedelijke en authentieke elegantie is nooit nostalgisch; hij is uniek, wars van alle stereotypen’. Het grappige: deze Dior-man toont  overeenkomsten met de persoonlijke kledingstijl van Christian Dior, die de deftige style Anglais, combineerde met de zorgvuldige nonchalance waar Fransen patent op hebben. Deze verandering in stijlnuance moest zich ook manifesteren in een geur. En zo creëerde Dior Homme Sport. Gemaakt voor de nieuwe Dior-man, die zowel gevoelig als ‘veroverend’ is.

Nu nog een persoonlijkheid die dit ideaal kan symboliseren. Een acteur, geen mooi onbekend model. Dior vond hem in Jude Law die volgens Dior ‘een verleider met verbluffende sexappeal, die duivelse schoonheid combineert met een ontroerende, natuurlijke expressie’.

Law over Dior: ‘Zonder de geur te hebben geroken, zonder de campagne te hebben gezien, wist ik één ding over Dior. En dat is de associatie met stijl, elegantie en kwaliteit. De begrippen man en mannelijkheid vind ik tegenwoordig interessant omdat ze aan verandering onderhevig zijn. In het publieke domein is de man tegenwoordig veel meer dan alleen maar een gecompliceerd beest. Dior heeft dat goed getroffen. Met Homme Sport wordt het woord man nieuw gedefinieerd. Een man die de meer natuurlijke aspecten van het leven omarmt’. Nou, dat is heel mooi gezegd en nemen we afscheid van de geur met de begeleidende slogann: the essence of modern man.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

François Demachy, ziet de combinatie man, sport en Dior als volgt: ‘Een creatieve interpretatie van frisheid, het belangrijkste thema in de herenparfumerie. Ik wilde noten die verrassen en door hun kwaliteit geraffineerd overkomen. Het idee kreeg ik toen ik in Amerika snoep met piment ontdekte. De kruidige smaak veroorzaakt paradoxaal genoeg een gevoel van warmte en frisheid. Ik vroeg me af hoe ik dit kon vertalen in geur. Ik ging uit van een pikant accent om frisheid te geven. Niet eenvoudig, omdat kruidige accenten gebruikt worden om kracht, niet om frisheid. Gember trok me aan; iedereen meent het te kennen, maar toch ervaart iedereen het anders. Sommigen spreken van fris, anderen van pikant, anderen noemen het aards.

Gember is de ziel van Homme Sport. De andere ingrediënten moesten erbij passen zonder er afbreuk aan te doen. Ik moest zijn onstuimigheid temperen en frisse, pikante kant vasthouden. De geur begint met een citrusakkoord, opgebouwd rond Siciliaanse cedraat. Deze combineerde ik met grapefruit en bergamot, voor meer volheid en levendigheid. Voor de basis koos ik atlascederhout – bruter, mannelijker en steviger dan ander cederhout. Geaccentueerd met een vleugje vetiver herinnert het aan de wortelaccenten van gember, maar vormt ook een intens en verleidelijk houtakkoord’. En dan krijg je een geur die zweeft tussen fris en koel, hout en warm. Niet een combinatie die je direct associeert met sport.

RUIK & VERGELIJK

Je bent een man, maar voelt je eerder een homme, een dandy of eigenlijk een Dior-dandy. Komt dat goed uit. Als man, transformeer je tot een Dior-man met:

Dior Homme (2005)

Dior Homme Intense (2007)

Dior Homme Cologne (2007)

Niet dandy-esk en/of Dior-esk genoeg? No Worries.

Dior – La Collection Christian Dior – Eau Noire (2004)

Dior – La Collection Christian Dior  – Bois d’Argent (2004)

Dior – La Collection Christian Dior – Ambre Nuit (2009)

Dior – La Collection Christian Dior – Cologne Royal (2010)

Dior – La Collection Christian Dior – Leather Oud (2010)

Dior – La Collection Christian Dior – Granville (2010)

Dior – La Collection Christian Dior – Vétiver (2010)

Dior – La Collection Christian Dior – Oud Isaphan (2012)

AMBRE RUSSE PARFUM D’EMPIRE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 31, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET A, NICHE. Een reactie plaatsen

AMBERPERFECTIE

Jaar van lancering: 2003

Laatst bijgewerkt: 31/03/09

Neus: Marc-Antoine Corticchiato

Het probleem van nieuwe parfumhuizen: ze hebben geen geschiedenis. Hun wel en wee is nog te kort van duur om indruk te maken op de consument of om als public relations te gebruiken. Dat is pech, vooral nu parfumhuizen die er wel over beschikken dit de concurrent als het ware inwrijft: ‘Wij wel, jullie niet. Lekker puh!’

Er is een nieuw merk dat zich hierdoor niet van de wijs laat brengen: Parfum d’Empire. Het maakt van zijn nadeel een voordeel: het verzint een eigen geschiedenis. Dat wil zeggen: de eerste vier geuren zijn geïnspireerd op keizers, koningen en ander blauw bloed uit de (met name westerse) geschiedenis. Interessant als je weet dat het niet zo maar een marketingkreet is. Alle geuren zijn gebaseerd op historisch onderzoek en zijn een moderne vertaling van het geurspectrum dat ieder historisch persoon tijdens zijn leven als het ware ervaren moet – kunnen – hebben en ervan heeft kunnen genieten.

De man achter het concept is Marc-Antoine Corticchiato. Geboren in Marokko, opgegroeid in Corsica. Van het eerste herinnert hij zich de bloeiende sinaasappelbomen, van het tweede de geur van Corsicaans kreupelhout – ooit een geliefd cologne-ingrediënt. Na zijn studie aan de School of Perfumery in Versailles werkt hij als in een researchlaboratorium. Hier bouwt hij een enorme kennis op van natuurlijke ingrediënten en het destilleren ervan.

Wanneer hij besluit om zelf parfums te ontwikkelen, richt hij in in 2000 op Madagaskar zijn eigen fabriek op. De tweede geur die de fabriek verlaat heet Ambre Russe en geïnspireerd op het leven van de tsaren. Dat levert een prachtige geur op voor man en vrouw die vaak – in eerste instantie – wordt verward met de eerste geur van Prada!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Rokerig, donker, zacht en dat is grappig: de als openingsnoten vermelde champagne en vodka ruik je zowaar. Heel knap. Typisch Russisch! Ze geven een lichte en waterige sprankeling. Lekker!

En die gaan goed samen met de allesoverheersende ambernoot die door het leer en het wierook mooi aan warmte wint. Komijn, koriander en kaneel zorgen voor een kruidige omlijsting.

De theenoot, borrelend als in een samovar, garandeert dat het gewoonlijk zware en donkere amber niet te overweldigend, niet te donker wordt. Vanille geeft het amber tenslotte een zijdezachte en warme streling. Een topper! Als ik hem draag, krijg ik altijd opmerkingen – positief bedoeld!

RUIK & VERGELIJK

Klassieke ambergeuren worden gezien als aards, stroef en donker. En dat is wat anders dan sensueel en verleidelijk. Steeds meer merken herontdekken de charme van het ouderwetse amberconcept. Je kunt in dit geval spreken van de voorlopers en trendvolgers.

De voorlopers:

L’Artisan Parfumeur Eau d’Ambre (1978)
Diptyque Eau Lente (1986)
Etro Ambra (1989)
Serge Lutens Ambre Sultane (1993)

De trendvolgers:

Giorgio Armani – Armani Privé – Ambre Soie (2004)
Prada Prada Parfum (2004)
Yves Rocher Voile d’Ambre (2005)
Tom Ford – Private Blend – Amber Absolute (2007)

FOR HER NARCISO RODRIGUEZ

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 31, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET F. 2 reacties

HET MIRAKEL VAN MUSK

Jaar van lancering: 2004

Laatst bijgewerkt: 31/03/09

Neus: Francis Kurkdjian, Christine Nagel

Model: Carmen Kaas

Art director: Narciso Rodriguez

Flaconontwerp: Narciso Rodriguez

Dat een carrière van een beginnend ontwerper in een stroomversnelling kan komen wanneer een celeb gecharmeerd is van zijn kleding – én gaat dragen – bewijst Narciso Rodriguez. Deze New Yorkse ontwerper met latin roots tekende voor de trouwjurk van Carolyn Kennedy-Bessette. Et voilà: ‘iedereen’ in de New Yorkse celebrity-society moest ook iets van hem hebben. Waaronder Sarah Jessica Parker, de liefdesperikelenecolumniste uit de cultserie Sex and the City. En wanneer die iets draagt, dan weet je als ontweper of luxe merk: bingo! Het opvallende aan zijn kleding: de bedrieglijke eenvoud. En dat is tevens het geheim: Rodriguez’ jurken glijden over het lichaam dankzij een ingenieuze coupe. En wat hem ook zo aantrekkelijk maakt: zijn kleren gaan een aantal seizoenen mee – preciezer gezegd: tien jaar – zonder uit de mode te raken.

Zijn huidige motto ‘Feel sexy. Be classy’ is ook van toepassing op zijn eerste geur die hij heel simpel For Her noemt. De reden: omdat dit soft-sensuele water net zoals zijn kleding gecreëerd is voor alle vrouwen, mooi van lichaam en geest, die hij heeft ontmoet. Rodriguez heeft ze geïdealiseerd in één enkele, denkbeeldige vrouw, een soort godin die hij vanaf nu ook vereert met For Her.

Over de flacon: om met de geur ‘het mysterie van vrouwelijkheid’ te benadrukken en omdat volgens Narciso ‘het kostbaarste altijd aan de binnenkant zit’ koos hij voor een flacon van intens rose glas. De geur is hierdoor onzichtbaar waardoor het geheim alleen maar wordt verhoogd. Het geheim van vrouwelijkheid, van musk, van Rodriguez.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Bij de totstandkoming van For Her liet Rodriguez zich inspireren door zijn favoriete geur: Egyptian Musk. Rodriguez: ‘Op mijn dertiende was ik gefascineerd door een Cubaanse buurvrouw die elke ochtend vleugjes musk onder mijn raam achterliet. Ze was zo mooi als een topmodel. Jaren later schonk ze me haar parfum. Een olie die ik nog steeds draag en die het hart van For Her bepaalt’.

Hier voegden de neuzen drie moderne facetten – in al hun bedrieglijke eenvoud – aan toe. Facet een: een sensueel-frisse mix van oranjebloesem (foto) en honing. Facet twee: een subtiel spoor van amber. Facet drie: vetiverwortel begeleid door blonde houtsoorten. De geur wordt inmiddels geroemd op zijn simpele en toch complexe karakter die zonder eikenmos en patchoeli toch de volle en warme sensatie van een klassieke chypre-geur weet over te brengen.

RUIK & VERGELIJK

Musk (ah, gossie op de foto) geldt in de ouderwetse parfumerie als het geliefdste afrodisicum omdat het parfums een erotische opwaardering geeft. Het prikkelt zowel degene die het draagt als degene die het ruikt. Puur-natuurmusk van het muskushert uit het Himalaya-gebergte is vanuit diervriendelijk oogpunt en schaarsheid bijna niet meer op de markt te verkrijgen en sinds 1971 officieel verboden. Maar neuzen zijn er in geslaagd goede alternatieven te verzinnen. Vaak een combinatie van natuurlijke (bijvoorbeeld cistusroos) en synthetische ingrediënten. Musk heb je hierdoor tegenwoordig in alle sterktes en kleuren. Vooral witte musk doet het erg goed. En die ruikt niet dierlijk maar eerder het tegenovergestelde: een fris gewassen effect dat doet denken aan katoen en schoongewassen kleding. Toch zijn geuren waarin musk de hoofdrol speelt nog schaars en worden ze – opvallend – voornamelijk gemaakt door de niche-labels. Zoals:

Kiehl’s Original Musk (1963)

Frédéric Malle Musc Ravageur (2000)
Serge Lutens Clair de Musc (2003)
Etro Musc (2008)

EAU DE CAMPAGNE SISLEY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 31, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET E, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Een reactie plaatsen

‘LANDELIJK LUCHTJE’

GROENER DAN GROEN PARFUM

Jaar van lancering: 1974/75/76?

Laatst bijgewerkt: 26/04/12

Neus: Jean-Claude Ellena

Flaconontwerp: Sisley

Toen Huberto d’Ornano in 1974/75/76 zijn exclusieve verzorgingslijn lanceerde, gebaseerd op aromatherapie en phytotherapie (de medicinale toepassing van planten), bevond zich in het assortiment ook geur die vanaf dat moment als klassiek gold. De reden: als er een geur is dat zo treffend het gevoel van groen en het vertoeven in een landelijke omgeving (waar een net gevallen zomers regenbuitje alles nog frisser en groener laat ruiken), dan is het Eau de Campagne.

De geur is gewoon is groen, wat zeg ik: groener dan groen. Eau de Campagne is een ansichtkaart zonder hinderlijke graansilo’s, windmolenparken, intensieve veeteelt en overdekte leg- en plofkipbattijeren. Het opvallende: de onromantische presentatie. Want bij het horen van de naam, zie ik beelden voor me bekend van Guerlain en Caron, niet het simpele cilinderflaconnetje waarin het gehuld is met daarop – dat dan weer wel – een sierlijke kader van een oud familiewapen.

Onduidelijk is of de familie d’Ornano hiermee refereert aan zijn eeuwenoude adellijke achtergrond – met name met die van de oh zo chique van oorsprong Spaanse (‘zeg maar mevrouw’) gravin d’Ornano. Maakt niet uit, maar toch een gemiste kans. Wat telt is de geur – geldt natuurlijk voor alle parfums – en die is zoals reeds enthousiast rondgebazuind: heel erg groen, heel erg lekker. Een klassieker die ook na zoveel jaar zo modern blijft ruiken.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Open de flacon en wat je ruikt is fris, groen en sappige gras, althans dat denk je. Nu het grappige – ha-ha-ha: er komt geen grasnoot in voor. Zelfs het hiervoor vaak gebruikte coumarine (dat ruikt naar gedroogd gras en hooi) zit er niet in. Jean-Claude Ellena pakt het anders en eigentijdser aan. Hij opent Eau de Campagne met een flitsende en aanstekelijke bergamot-basilicummix. De eerste geeft de groenige kruidigheid van de tweede een zonnige frisheid.

Dan de verrassing: een groenige, frisse, beetje houtachtige bitterheid in het hart die Ellena oproept met tomatenblad (foto – in 1976 een novum) en de meer aardse frisheid van geraniumblad. Samen perfect om een nieuw groen gevoel op te roepen. En om te voorkomen dat van dit landelijke luchtje niets meer dan een mooie herinnering resteert, voorziet Ellena het van een stevige en in dit geval vochtige chyprebasis: vetiver, eikenmos en patchoeli.

RUIK & VERGELIJK

Geboren in 1947 in Grasse als zoon van een parfumeur, debuteerde Jean-Claude Ellena in 1974/75/75 (?) met Eau de Campagne. Zijn tweede geur was trouwens ook niet slecht: First van Van Cleef & Arpels (1976). Hij ontwikkelde zich in de loop der jaren tot een van de meest gerespecteerde neuzen doordat hij zijn metier zo intellectueel benadert (soms iets te). Dat ruik je heel overtuigend in de eerste geuren van The Different Company (waarvan hij medeoprichter was) en bij Hermès, waar hij sinds 2004 parfumeur-in-huis is .

Zijn klasse op het waterfront: het vervaardigen van eau de colognes die ofwel opvallen door de radicaal vernieuwende inhoud of door het aangenaam, vertrouwd aandoende klassieke boeket. Ruik je heel goed in:

Bvlgari Eau Parfumée au Thé Vert (1992)
Frederic Malle L’Eau d’Hiver (2003)
Acqua di Parma Colonia Assoluta (2004)
Hermès Voyage d’Hermès (2011)

L’EAU MISS DIOR CHERIE DIOR

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 31, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

EEN WATERTJE VOOR DE VRAIE PARISIENNE VAN DIOR

Jaar van lancering: 2009

Laatst aangepast: 13/01/2010

Neus: François Demachy

Model: onbekend

Artistic direction: Sofia Coppola

Miss Dior Chérie (2005) heeft een bloemenlint bestikt met gardenia’s vastgeknoopt aan een ballon en daar vliegt ze mee de lucht in! Wat een droom! Bij Dior stond eenvoud voorop bij de creatie van de meest onschuldige versie van Miss Dior Chérie tot nu toe.

‘L’Eau Miss Dior Chérie toont onmiddellijk wie ze is’, aldus de samensteller François Demachy: ‘Fris, pittig, bloemachtig en zacht’. Logisch, gezien het jonge meisje dat Dior in gedachten had. Miss Dior Chérie is namelijk iemand die levenslustig ageert tegen de monotonie en saaiheid van haar omgeving. Ze wil kleur, geur en flair. Krijgt ze… John Galliano ontwierp speciaal voor haar een sixties-collectie omdat ze gek is op vintage. En ze houdt van zachte pasteltinten die zich in de gestalte van bloemen en ballonnen aan haar presenteren.

Een echt lentekind die Miss Dior Chérie! En dit prettige en onschuldige luxeleventje werd door niemand minder dan Sofia Coppola (regisseur van The Virgin Suicides en Marie-Antoinette) tot leven gewekt in een begeleidende parfumclip. Hierin zien we Miss Dior Chérie als een echte Parisienne van haar stad genieten. Lichtvoetig en schalks. Luchtballonnen spelen met haar waarin de geur van L’Eau Miss Dior Chérie lijkt te zitten. Tra-la-li, tra-la-la!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Even met een speld in prikken. En wat blijkt? De droom is niet uiteengspat, niet voorbij, die begint eigenlijk pas. Eerst is er bigaradesinaasappel. ‘Onstuimig, pittig, pikant, fris als een zuurtje’.

Vervolgens ontvouwt de zinnelijke en genereuze gardenia haar bloemem die stralen als een lentezon. L’Eau Miss Dior Chérie ‘verdwijnt’ in een spoor van witte musk die aan deze fris-bloemige voorjaarsbode ‘een gepoederd katoeneffect geeft’, aldus François Demachy, ‘die op de huid van Miss Dior Chérie een blijvende frisheid nalaat’.

Nu de realiteit: ik vind de combinatie van gardenia met musk in deze geur nogal hard. De zo gewenste zachtheid (eigen aan gardenia en musk) komt niet tot fluwelen ontplooiing. Anders gezegd: beetje eendimensionaal voor Dior.

RUIK & VERGELIJK

De verschillende variaties die op Miss Dior Chérie verschenen, zijn nog al ver verwijderd van de oorspronkelijke geur. Het lijkt erop of ze bij Dior maar niet de juiste toon te pakken weten te krijgen die past bij de naam en de uitstraling.

Dior Miss Dior Chérie (2005)
Dior Miss Dior Chérie Eau de Toilette (2007)
Dior Miss Dior Chérie Eau de Printemps (2008)
Dior Miss Dior Chérie Blooming Bouquet (2008)

BOS, AARDE, VOCHT, BLADEREN: PATCHOELI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 31, 2009
Geplaatst in: WAT RUIK IK EIGENLIJK?. Een reactie plaatsen

HEEL VEEL MENSEN HEBBEN NARE HERINNERINGEN AAN PATCHOELI. DOET ZE DENKEN AAN DE JAREN ZESTIG EN ZEVENTIG TOEN VOORAL HIPPIES ZICH HIERMEE OVERDADIG BESPRENKELDEN. HET MAAKT NU NAAST AMBER EEN COMEBACK IN PRESTIGEPARFUMS, HETZIJ IN ‘GEZUIVERDE VORM’.

Relatief nieuw
Patchoeli werd in de negentiende eeuw in Europa ontdekt als parfumingrediënt. Volgens Serge Lutens pas in 1834. Hij noemde er een geur naar, Bornéo 1834, en die ruikt naar… Koningin Victoria (1837-1901) zette hierbij de toon: haar uit India (toen een kolonie van Engeland) stammende grande foulards van kasjmier (bij ons bekend als worteldoeken) waren besprenkeld met deze indringende houtachtige geur met zoete en kruidige ondertoon. Het was niet alleen vanwege de geur; het hield ook de motten op afstand.

Oorsprong
Patchoeli is een van de krachtigst ruikende plantensoorten. De geur wordt uit kleine struiken verkregen die in Azië voornamelijk in Indonesië en China en op de Filipijnen en Madagaskar worden geteeld. Het is daar ook geliefd als geneesmiddel: het helpt tegen allerlei huidaandoeningen en is ook inzetbaar als temperaar van emotionele (zweet)aanvallen. Ook moeten de psychische voordelen niet onderschat worden: het zou angst en depressie verminderen. Daarnaast herontdekken wetenschappers dat patchoeli-olie ook de huidconditie verbetert.

Kruid
Het patchoeli-kruid behoort tot de lavendelachtigen waarvan de geur wordt onttrokken aan de bladeren. Na de pluk worden die gedroogd, gegist en daarna gedestilleerd. De eenmalige combinatie van kruiden en cederhout in deze olie rijpt met de jaren. In de jaren zeventig van de vorige eeuw toen patchoeli als hippy-ingrediënt werd ontdekt kreeg Europa en Amerika met een tweede, pure patchoeligolf te maken. Niet iedereen was hiervan gecharmeerd, waardoor dit parfumingrediënt met zijn hoog fixatief vermogen een tijdlang in de ban werd gedaan. Toch heeft eenderde van alle topparfums nog steeds patchoeli in de basis. En dat ruik je bijvoorbeeld goed in: Youth Dew van Estée Lauder (1953), Clinique Aromatics Elixir (1971) en Diors Dioressence (1978). Pure patchoeligeuren hebben het echter nog steeds moeilijk. Dat blijkt wel uit het geringe succes – maar daarom niet minder geliefd bij patchoeli-addicts – van Patchouli van Reminiscence uit 1970.

Man en patchoeli
Ook in veel mannengeuren is patchoeli een geliefd ingrediënt. En dan niet alleen ‘voor de fixatie’, maar puur om de geur. Het kruid ruik je goed in: Hermès’ Bel Ami (1986), Guerlains Héritage (1992), Basala van Shiseido (1993), Envy for Men (1998) en L’Instant de Guerlain pour Homme (2005).

Nieuwe kijk
Sinds het einde van de jaren negentig kijkt men weer anders tegen deze plant aan – zijn gloedvolle warmte wordt juist weer gewaardeerd – en worden er daarnaast allerlei manieren bedacht om de zware kant te onderdrukken, waardoor het warme aspect meer ruimte krijgt. Deze nieuwe vorm heet gezuiverde patchoeli (betreft vaak een synthetische variant) en ruik je in: Chanels Coco Mademoiselle (2001), Lancôme’s Attraction (2004), Prada Parfum (2004), London for Woman (2005) van Paul Smith en Viktor & Rolfs Flowerbomb (2005).

 

AMOUR FLORALE KENZO

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 31, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET A. Een reactie plaatsen

KENZO’S BLIJVENDE LIEFDE VOOR BLOEMEN

Jaar van lancering: 2009

Laatst aangepast: 13/01/10

Neus: Daphné Bugey

Flaconontwerp: Karim Rashid

Artistic direction: Patrick Guedji

Hoe meer Kenzo-parfums er verschijnen aan de horizon, hoe dichterlijker ze worden. Neem de nieuwe liefdesreis van Amour… ‘Buiten, terwijl de tijd voorbijstrijkt, zie ik hoe het licht anders wordt in kleur, hoe het verandert in een regenboog, in schaduwvlekken. Ik laat mij langzaam verblinden. In Azië schrijf je licht met bloemen. Zij blazen een frisse adem over mijn huid. Ik kijk hoe de wolken in bloemblaadjes veranderen. Aan het eind van de reis ontrolt zich de horizon…’ En zo ontstond Amour Florale.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Hoe vertaal je deze overpeinzingen in een geur? Door een ‘ademtocht’ samen te stellen vol zacht-frisse bloemen die volgens Kenzo aan reizen van weleer doen denken. Daphné Bugey, de neus van Kenzo Amour Florale , begint haar verkenning van het verleden met een frisse mix van fris-bloemig neroli, prikkelend fris grapefruit en zwoel-frisse rode bes die door kardemon een mooi bittergroen accent krijgt. Het accent ook dat de bloemen in het hart die ‘van ‘weleer’-connotatie geeft.

Ofwel, plumeria (die je ook in Amour uit 2006 ruikt), rozenknoppen en gardenia. Ofwel, een exotische, zoete en fluwelen bloemennoot. Het logisch dat de basis niet te zwaar mag zijn voor een teder water. Daphné Bugey volstond met (misschien iets te veel) witte musk en cederhout (verdwijnt een beetje door de eerste).

RUIK & VERGELIJK

Plumeria… mooie naam, maar ze is bekender als frangipani of tipanie. De exacte origine van deze bloem met fluweelachtige bladeren is onzeker. Waarschijnlijk Centraal en Zuid-Amerika. Nu is de kweek vooral geconcentreerd in Hawaï en eilanden in de Stille Oceaan, en worden daar lokaal verwerkt in de zogenaamde monoï-geuren. De bloemen verspreiden een subtiel, vol en langhoudend parfum. Soms ook omschreven als leibloemen, naam van de traditionele Hawaïse bloemenkransen. Je ruikt ze in Amour Florale, maar ook in:

Chloé Narcisse (1992)
Grès Cabotine Rose (2002)
Ralph Lauren Glamorous (2001)
Annick Goutal Songes (2005)
Morgan Sweet Paradise (2007)

PAMPLELUNE – AQUA ALLEGORIA – GUERLAIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 31, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET A, GEURENALFABET P. Een reactie plaatsen

HET BESTE MIDDEL TEGEN LUSTELOOSHEID

Jaar van lancering 1999

Laatst bijgewerkt: 13/06/08

Neus: Jean-Paul Guerlain/Mathilde Laurent

Flaconontwerp: Robert Granai

En daar waren ze ineens: vijf geuren waarvan de kenner direct aan de flacon zag dat de inhoud licht en luchtig moest zijn aangezien die was geïnspireerd op Guerlains beroemde ‘bijenkorfflacon’ gevuld met hun even beroemde eau de colognes. Aqua Allegoria wordt gepresenteerd als ‘een nieuwe reukvorm’ waarmee het parfumhuis inhaakt op de body & mind-trend die er vanuit gaat dat geuren een positief effect op je gemoed hebben. Maar nog belangrijker: de geuren zijn ‘geplukt’ in de diverse tuinen van Jean-Paul Guerlain. Hier deed hij de inspiratie op voor dit concept.

Van de vijf ‘allegoria’s’ die in 1999 verschenen (Lavande Velours, Rosa Magnifica, Ylang&Vanille, Pamplelune en Herba Fresca zijn alleen de laatste twee nog in het assortiment. Achteraf gezien logisch omdat deze eerste drie eigenlijk vollere, intensere en ‘echtere’ geuren waren.

Ze schonken niet de zomerse verfrissing die je verwachtte. Pamplelune heeft dat wel. Of beter gezegd: dubbel op. Dit superzonnige en superfrisse water – geschikt voor vrouw en man – heeft volgens Jean-Paul Guerlain ‘een gouden hart naar het evenbeeld van de zon’ dat wordt gevormd door grapefruit, volgens hem het beste middel tegen lusteloosheid en garantie voor een vrolijke roes.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Deze krachtige hesperide opent vanzelfsprekend met de frisse en zachte grapefruit uit Carlifornië vermengd met Italiaanse bergamot – een van de favoriete grondstoffen van Jean-Paul Guerlain. Het effect: een sprankelende, verfrissende wolk die om de frisse fruitigheid van de grapefruit te versterken wordt voorzien van een lichte bloemige toets. Neroli et petitgrain (alle twee betrokken van de bittere sinaasappelboom) en een beetje zwarte bes om Pamplelune iets zalvend-zoets te geven. Zon in een parfumflacon zonder zwoelte is ondenkbaar, daarom werden patchoeli (Indonesië) en vanille (Réunion) toegevoegd die samen voor een lichte fluwelige onderstroom zorgen. Heerlijk, heerlijk. Ben inmiddels aan mijn vierde flacon toe.

RUIK & VERGELIJK

Ja, grapefruit… open de vrucht en een bitterzoete geursensatie springt je tegemoet. Logisch dat je deze citrusvrucht steeds vaker in de opening van een verfrissende aqua ruikt. Hieronder nog een paar geuren met een opvallende grapefruit-bite voor vrouw en man.

Annick Goutal Eau d’Hadrien (1980)
Comptoir Sud Pacifique Pamplemousse (1985)
Jo Malone Grapefruit (1992)
Marc Jacobs Grapefruit (2008)

HABIT ROUGE SPORT

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 31, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET H. Een reactie plaatsen

VAN HABIT ROUGE NAAR HABIT ROUGE SPORT

Jaar van lancering: 2009

Laatst aangepast: 29/06/12

Neus: ik ga uit van Thierry Wasser

Ik ben zelf niet zo gek op sportieve versies van echte geuren. Op een gegeven moment raak ik een beetje verveeld door al die extra citrussensaties,  ozonachtige en groenige toevoegingen en – waarom ook niet – aangespoeld drijfhout, die als je geluk hebt uiteindelijk toch nog de weg vrijmaken voor de echte geur. En: als je een citrusgeur wilt, dan kun je beter een echte citrusgeur nemen. Geldt ook voor groene en ozongeuren –  zijn er in alle maten en soorten.

Maar goed, je kunt er niet om heen. Sport, man en geur: het is (weer) een trend. Wat zeg ik: het lijkt wel een tsunami in de ketenparfumerie. Bewijst Guerlain ook. Die geeft nu een sportversie van zijn oosterse klassieker voor de man Habit Rouge – de trofee van een jager – uit 1965: Habit Rouge Sport. Het idee: ‘De mytische geur wordt met flitsende frisheid doorschoten om een stimulerende sensualiteit achter te laten’.

Guerlain is er maar wat trots op: Habit Rouge Sport beperkt zich niet tot een waardige opvolger. Nee, ‘hij versterkt de sensaties van zijn olfactieve erfgoed en moderniseert de mythe van sensuele elegantie met alle bravoure van zijn jeugd’. Ik had het niet beter kunnen verwoorden.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Habit Rouge Sport kondigt zich niet citrusfris aan, maar met ondefinieerbare groene noten die aan sterkte winnen door bittere sinaasappel (oranjebloesem), pittige baie rose en bamboe. Laatste ruik je steeds meer om een geur een nieuwe groene toets te geven . In het hart ruik je voorzichtig al de eerste noten van Habit Rouge (vanille, jasmijn, leer) die vervolgens in de basis zinken van patchoeli en musk.

En verdomd als het niet waar is, als de groene golf voorbij is, herken je na verloop van tijd geen echo, maar een aangenaam verkoelende schaduw van Habit Rouge.

RUIK & VERGELIJK

Ik hou het liever bij de klassieke versie van Habit Rouge en als ik zin heb in een frisse geur van Guerlain, dan neem ik een cologne:

Guerlain Habit Rouge (1965)

Guerlain Eau Cologne du Coq (1894)

Guerlain Cologne du Parfumeur (2010)