EAU SAUVAGE DIOR

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 13, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET E, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. 2 reacties

WILD-FRIS BLOEMENWATER VOOR DE MAN

Jaar van lancering: 1966

Laatst bijgewerkt: 02/06/12

Neus: Edmond Roudnitska

Illustraties: René Gruau

Model: vele onbekenden, twee niet: Alain Delon, Johnny Halliday

Toen het couturehuis in 1966 zijn eerste geur voor de man lanceerde, viel het bewust uit de toon. Terwijl vakgenoten hun meestal sterk gekruide mannengeuren beschaafd en deftig Pour Monsieur of Pour Homme noemden, koos Dior voor een meer tot de verbeelding sprekende naam. Aandacht van de pers en het publiek verzekerd.

Wat zeker aan het succes heeft bijgedragen, zijn de heerlijke illustraties van René Gruau: op een humoristische manier toonde hij een (vaak half naakte en vaak deels zichtbare) gewone man in een dagelijkse omgeving. Niet chic, niet elitair, wel heel toegankelijk.

De populariteit duurt tot aan de dag van vandaag. Sterker, Eau Sauvage is een rots in de branding bij de mannenafdeling van Dior. Veel nieuwe geuren die in het nieuwe millennium die met veel poeha werden gelanceerd, brachten niet het gehoopte succes. Altijd prettig om te weten dat je dan nog een geur achter de hand hebt, die je rondom vaderdag naar voren kunt schrijven – gecombineerd met opvallende promoters. Ook opvallend: dit wilde water – tot aan de rand gevuld met bloemige citrusnoten – is ook populair bij veel vrouwen, zowel actief als passief.

Sinds 1984 bestaat er een intensere versie: Eau Sauvage Extrême die in 2010 een nieuwe bewerking kreeg. In 2007 lanceerde Dior een warme versie: Eau Sauvage Fraîcheur Cuir. En in 2012 – wat krijgen we nou! – werd een parfumversie gelanceerd, die in tegenstelling van wat je misschien zou verwachten niet overloopt van citroen, maar een intense houtervaring wordt.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De geur blijkt achteraf gezien tijdloos waarvan de moderniteit nog steeds verrast. Met Eau Sauvage wilde Edmond Roudnitska een gewaagde compositie die opviel door zijn simpele maar gepronoceerde formule van citrus en bloemen, wat afgezien van de klassieke eau de colognes (meer citrus dan bloem) niet eerder was gebeurd in mannengeuren.

Ook introduceerde hij voor het eerst hedione, een synthetisch ingrediënt met een bloemige frisheid dat Eau Sauvage (en inmiddels ook veel andere mannengeuren) een zonnige helderheid geeft gevuld met jasmijn. Het is Roudnitska gelukt, want de geur is blijft geraffineerd-elegant door een natuurlijke eenvoud die – heel toevallig – juist verscheen op het moment dat het zoeken naar de puurheid van Moeder Natuur zich zou ontwikkelen tot een grote maatschappelijke beweging.

RUIK & VERGELIJK

Wie het gevoel van een pure citroen in een andere geur wil ervaren, doet er goed aan de doppen van onderstaande flacons te openen. Samen met Eau Sauvage  bevestigen ze dat citrusgeuren de geest kunnen opwekken en activeren; je krijgt als het ware direct weer zin in de dag! To name a few:

Annick Goutal Eau d’Hadrien (1981)

Boucheron Boucheron pour Homme (1990)

Rochas Eau de Rochas Homme (1993)

Lubin L’Eau Neuve (1966/2007)

Tom Ford – Private Blend – Neroli Portofino (2007)

KAPSULE LIGHT KARL LAGERFELD

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 13, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET K. Een reactie plaatsen

EEN GEURENTRIO DAT JE

GEBRUIKT ALS GARDEROBE

Jaar van lancering: 2008

Laatst bijgewerkt: 14/04/09

Neus: Mark Buxton

Model: Karl Lagerfeld

Art director campagne: Karl Lagerfeld

Flaconontwerp: Karl Lagerfeld

Chanel. Fendi. Chloé. Labels die zonder de creatieve inbreng van Karl Lagerfeld een toontje lager zouden zingen. Dan heb je nog zijn incidentele collecties. Onder meer voor H&M in 2005. In een ver verleden ontwierp hij ook nog een jeanscollectie voor C&A. Het is duidelijk: voor niets en niemand voelt Lagerfeld zich te goed. Ook niet voor zijn eigen label – is er ook nog. En die probeert Lagerfeld met Tommy Hilfiger en Coty nieuw leven in te blazen. De eerste ontfermt zich over de kleding, de tweede over de geuren.

Wat dat laatste betreft: direct drie. Kapsule Light, Kapsule Floriental en Kapsule Woody die volgens Lagerfeld de belangrijkste parfumfamilies vertegenwoordigen. Zie ze als een garderobe met onontbeerlijke stukken die solo of met elkaar gedragen kunnen worden. Het voordeel aldus Lagerfeld: ‘De zekerheid om altijd in de pas te lopen met de mode en onze wensen’. Ook prettig: iedereen kan de drie geuren dragen, want: ‘Mannelijk? Vrouwelijk? Iedereen heeft één hoofd, twee armen en twee benen. Het geslacht is onbelangrijk, zo lang je maar stijl hebt…’. Het mooiste aldus Lagerfeld: ‘Het verfrist de kunst en de beleving van geur’.

De presentatie is simpel omdat Lagerfeld alles hekelt dat pompeus en te veel is. Daarom vormt Kapsule een tegengif tegen de waanzinnige en uitzinnige overdaad zo kenmerkend voor deze tijd. De kleuren van de flacons zijn in harmonie met de geuren die erin zitten: transparant voor Kapsule Light, dieprood voor Kapsule Floriëntal, fonkelend groen voor Kapsule Woody. En ze fascineren aldus Lagerfeld door de gedetailleerdheid en eenvoud van vorm, terwijl ze een comfortabel gevoel van vertrouwdheid geven aan de hand die ze vasthoudt.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Met Kapsule Light begin je de dag stralend. Volgens Lagerfeld de essentie van bedriegelijke bescheidenheid waarvan je zowel in de zon als in de sneeuw kunt genieten. Eerst is er de scherpte van bitter sinaasappelblad (beter bekend als petitgrain) die ‘in vol galop demarreren’. Het geeft de geur frisheid en energie. In het hart vertraagt het tempo tot een draf door beeldschoon in water ondergedompeld jasmijn (hier wordt hoogstwaarschijnlijk hedione mee bedoeld).

De jasmijnblaadjes beginnen te huiveren met de passage van nootmuskaat, kruidnagel en ‘muskusbladeren’ (die aan geen enkele boom groeien en waarmee een sensueel-houtig groene aroma wordt bedoeld) die in het spoor een verleidelijke geur achterlaten.

RUIK & VERGELIJK

Hedione werd in de jaren zestig door geurproducent Firmenich ontwikkeld. Officiele naam: methyl dihydrojasmonate. Met zijn geur van jasmijn geeft het aan andere noten van een compositie warmte en zonneschijn en heeft tegelijkertijd en waterachtige noot. Vandaar de bijnaam waterjasmijn.

Voor het eerst in grote hoeveelheid gebruikt door Edmond Roudnitschka (1905-1996) in Eau Sauvage van Dior. Hedione heeft de moderne parfumindustrie een nieuwe richting gegeven. De neus zag hiermee, net zoals met aldehyden in de jaren twintig, zijn parfumpalet uitgebreid omdat het gebruikt kan worden met heel veel andere ingrediënten. Net zoals Kapsule Light, zouden onderstaande geuren zonder hedione opmerkelijk minder zonnig en bloemig zijn.

Hedione bij mannen:

Dior Eau Sauvage (1966)
Azzaro Chrome (1996)
Dior Dune pour Homme (1997)
Azzaro Pure Cedrat (2002)
Givenchy Pour Homme Blue Label (2004)

Hedione bij vrouwen

Dior Diorella (1972)
Clinique Aromatics Elixir (1973)
Van Cleef & Arpels First (1976)
Kenzo Flower (2000)

Hedione voor mannen en vrouwen:

Calvin Klein cK One (1994)
Comme de Garçons Odeur 53 (1998)

CARNATION MONA DI ORIO

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 13, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET C, NICHE. Een reactie plaatsen

EEN BLOEM DIE ‘BLOEIT’ OP DE HUID

Jaar van lancering: 2005

Laatst bijgewerkt: 18/08/08

Neus: Mona di Orio

Art directon: Jeroen oude Sogtoen

Flaconontwerp: Jeroen oude Sogtoen

Ik ben er eindelijk achter waarom Mona di Orio zo goed en origineel is en hierdoor boven veel van haarcollega’s verheven: ze neemt zichzelf als uitgangspunt bij het creëren van een parfum. Ze gaat niet uit van een bepaalde parfumfamilie – nu erg bon ton in de nichesector – en wordt niet gehinderd door een verlanglijstje van andere belanghebbenden. Het gevolg: je ruikt geuren die je niet eerder hebt geroken, maar je wel direct een wereld insturen waarin de fantasie de vrije loopt neemt. Je gaat associëren, er verschijnen beelden in je hoofd, je uit woorden die je nooit eerder hebt geuit… En dan denk je: dit vermag parfum dus ook!

Ze omschrijft het zelf als volgt: ‘Met mijn parfums schep je verhalen en herinneringen. Voor vrouwen, voor mannen. Ik maak de weg vrij voor de essentie van de emoties die onze dromen en verbeelding vullen’. Dit klinkt wellicht geëxalteerd, als je haar parfums ruikt, dan begrijp je het als verfijnde neus direct. Ze hebben allemaal dat ‘je ne sais quoi’-gevoel. Ze zijn niet makkelijk, dat wil zeggen: ze volgen niet de beproefde fruitige-rozige parfumtrend van de laatste jaren. Je moet ze ontdekken. Een ding staat buiten kijf: ze blijven intrigeren.

Carnation, Frans voor ‘vleeskleur’ en ‘vlees’, moet je in dit geval opvatten als een huid die opbloeit door de streling van een romig, licht-gekruid en gevaarlijk senseel parfum dat volgens Mona di Orio de huid hult in een warme gloedvolle omarming. Carnation is daarnaast een ode op de Franse schrijfster Colette die volgens Mona di Orio zo beeldend over geuren kon schrijven dat je ze als het ware kon ruiken.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Hoe te omschrijven? Ongelooflijk zacht. Tegelijkertijd een beetje stroef. Alsof kiezels beplakt met hout over fluweel tegen de gleuf in glijden. Misschien een beetje vaag, daarom nu gewoon de opbouw. Let wel: Carnation geeft zijn charmes in een keer prijs, en terwijl het op de huid ‘groeit’ ontwaar je geleidelijk de verschillende noten – na een half uur bijvoorbeeld het viooltje, na een uur de amber-musk-versmelting.

Het begin van de gloedvolle omarming: bergamot, kruidig-zoet-groen geranium besprenkeld met kruidnagel. Het hart: zwoel en volbloemig ylang-ylang, teder viooltje en superieur jasmijn die neerdalen op kostbare houtsoorten. De Carnation-finale: een sierlijke omkadering van musk, amber en styrax.

RUIK & VERGELIJK

Niet makkelijk. Ruiken aan Mona di Orio, is constateren dat ze ‘hors concours’ is, dat ze een parfumwereld op zichzelf vertegenwoordigt. Dus moet je, om te beginnen, het doen met de andere twee premières van haar. Later gaan ik het wel eens hebben over Mona di Orio versus de klasskieke parfumgarde.

Mona di Orio Nuit Noire (2005)
Mona di Orio Lux (2005)

TABAC BLOND CARON

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 13, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET T, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN, VINTAGE. Een reactie plaatsen

THANK YOU FOR SMOKING!

Jaar van lancering: 1919

Laatst bijgewerkt: 14/04/09

Neus: Ernest Daltroff

Flaconontwerp: Félicie Wanpouille

Te koop bij: www.perfumelounge.nl

Ben je al die fruitige-frisse met roze bloemen gevulde geuren van het nieuwe millennium beu, wil je een parfum ontdekken dat daar 100 procent (en al bijna 100 jaar) haaks op staat, probeer Tabac Blond. Het is omgeven door mysteries en lofuitingen. En geldt, door zijn donkere ‘rokerige’ aroma als een van de meest revolutionaire parfums ooit gemaakt.

Nog steeds houdt het parfumliefhebbers bezig. Neem de lyrische omschrijving van mrclmind op de Amerikaanse parfumsite basenotes: ‘To call Tabac Blond a leather scent is like calling Beethoven’s 6th Symphony pretty. Tabac Blond rises above all stereotypes and labels as to scent gender. It’s beyond unisex; a lion of a scent who does not discriminate among any of her pride. Tabac Blond chooses you; you don’t choose her. Once you are one of her initiates, you may never return again from whence you came’.

Zoiets uitgesprokens roept ‘antidote’-reacties op. Zoals die van taliaseki op dezelfde site: ‘Feels like entering a dusky shrine after all dark ritual is done. Incense smoke settled, some rough cut tobacco for hashish rests in a wooden chest, worn our dirty leather carpets. But after half an hour all mystery of smoke, incense, tobacco and leather dissolves, and comes the carnation, amber and musk of the old style. Kind of smell that any one with a moderate nose would tell you that it is old, and anyone over his forties can tell you that it is a kind of frag that around 1950 many men on the world, governors, soldiers, persian merchants and chinese barbershops used to smell’.

Nu de feiten. Le Tabac Blond (de originele naam) werd gemaakt door het in 1904 door Ernest Daltroff (1870-1941) opgerichte parfumhuis Caron dat in zijn hoogtijdagen qua presentatie en innovatie kon wedijveren met Guerlain en Coty.

Na de Eerste Wereldoorlog voelde Ernest Daltroff, net zoals Coco Chanel, dat er een nieuwe vrouw was opgestaan. Hij was door haar gefascineerd en besloot een parfum voor  haar te maken dat dat gevoel ’verluchtigde’. Nu het grappige: in eerste instantie was de geur bedoeld voor mannen, maar die bleken het toch iets te revolutionair te vinden. Veel vrouwen daarentegen vonden het verdomd lekker. En zo groeide Le Tabac Blond uit tot symbool voor de kortgerokte, kortgeknipte geëmancipeerde vrouw.

In Frankrijk ook wel garçonne genoemd. Een kenmerk van deze ‘nieuwe’ vrouw was: ze rookte in het openbaar. Niet de zware mannentabak, maar de lichte en zoetere soort uit Virginia. Dat werd het uitgangspunt voor de compositie, die nu weliswaar aangepast, weinig van zijn intens rokerige, overweldigende aura heeft verloren.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het interessante aan Tabac Blond: mag in eerste instantie als heftig en zwaar overkomen, maar hoe langer op de huid, des te zachter en zoeter hij wordt.

De geur roept hiermee perfect het gevoel op van zoete tabak (dankzij vanille en patchoeli) terwijl de samenstelling er geen gebruik van maakt. Als je een hele scherpe neus hebt, dan ruik je de lindebloesem in de opening heel even, maar voor je er erg in hebt word je direct naar het hart gesleurd. Daar regeert de anjer met zijn prikkelend, kruidig-zoete geur oppermachtig omringd door vetiver en ylang-ylang. En dan de afronding. Tabac Blond is de eerste geur die het chypreconcept (weliswaar zonder eikenmos). maar wel met heel veel patchoeli, vanille, amber en natuurlijk musk en leer een intens dierlijke finish geeft.

RUIK & VERGELIJK

Tegenwoordig gelden leergeuren met hun ‘rokerige’ karakter als uniseks. En dat is maar goed ook! Ze zijn (nog steeds) niet echt populair, maar in nichekringen zie je meer en meer ‘thank you for smoking’-parfums.

Voor de vergelijking hou ik het bij de oude garde. Met dien verstande, dat op onderstaande geuren de nadruk meer op leer dan het ‘rokerige’ idee ligt. Toch animeren ze geweldig door hun radicale en boute opstelling! Ik zeg: geniet met volle teugen!

Chanel – Les Exclusifs – Cuir de Russie (1924, 1983)
Knize Knize Ten (1924)
Lancôme Cuir (1936, 2007)

Call me old fashioned, call me modern… het gebeurt niet vaak dat een ‘nu’-parfum dezelfde, onbeschrijfelijke gevoelens teweegbrengt. Het is mij overkomen met de volgende geur, hoewel zoeter en bloemiger, brengt hij je toch in een gelijkgestemde vervoering… bijna eng. Wat je daarna ook doet, het enige dat je kunt zeggen:‘the devil did it, or… god’.

Mona di Orio Carnation (2005)

SECRET OBSESSION CALVIN KLEIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 13, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET S. Een reactie plaatsen

IN BETWEEN LOVE AND MADNESS

Jaar van lancering: 2009

Laatst bijgewerkt: 14/04/09

Neus: Anne Gottlieb

Model: Eva Mendes

Dat is nu het grappige, of zoals je wilt het goede, van ‘sterke’ parfumnamen. Plaats er een adjectief voor en het oorspronkelijke idee presenteert zich in een nieuw licht. En eenmaal deze weg ingeslagen, lijken de mogelijkheden onbeperkt. Zie bijvoorbeeld alle Poison-versies van Dior. Hoe ver zal Calvin Klein gaan met Obsession (1985). We kenden al een gezuiverde versie: Obsession Sheer (2002) en een nachtversie: Obsession Night (2005). Nu presenteert hij een geheime variatie. Niet als flanker, maar als ‘een manier om een nieuw territorium in het universum van Calvin Klein-parfums te betreden’. Zegt Anne Gottlieb.

Tussen twee geheime gemoedstoestanden zweeft dit gebied. Calvin Klein: ‘In between love and madness lies Secret Obsession’. Actrice Eva Mendès is het mooie boegbeeld. Logisch, want de supervrouwelijke, sensuele uitstraling van deze cuban-american past perfect bij de boodschap die de geur wil overbrengen: een geheime obsessie waarvan mannen, hoe zeg je dat ook al weer netjes, uit hun dak gaan. Sterker, Eva is het station van liefde en ‘Secret Obsession’ gepasseerd, gezien haar indringende look en bewegingen. Bijna madness. Vond Amerika ook. Daar ging de commercial ‘op veler verzoek’ bij diverse tv-zenders in de ban.

De reden: je ziet (zag) – inderdaad – borsten, je ziet (zag) – inderdaad – een tepel, je ziet (zag) – inderdaad – een wulps, naakt naar omhoog bewegende derrière. Hard candy, sweet candy, porn candy. Ligt hier een tweede ‘nipple-gate’ in het verschiet?Calvin Klein lacht waarschijnlijk weer. Hij zei bij de introductie van Obsession dat je met advertenties alleen nog kunt opvallen als je choqueert. Dat wou hij: dus drukte hij een über-gebeeldhouwde man tegen een stunning beauty op een schommel. Amerika stond toen ‘op z’n kop’. Is hem na 23 jaar weer gelukt. Maar is het al deze commotie wel waard, het draait toch om de geur – zou je denken.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Nou, iets aangenaams. Maar in plaats van een ‘bedwelmende warmte uit verboden fruitsoorten, exotische bloemen en weelderige houtsoorten samengebracht in een uitdagende, verslavende, sexy geur’ zoals het persbericht meldt, is er eerder sprake van een elegant parfum. Sensueel dat wel. Komt door de mooie balans tussen de pruim-foelienoot in de opening en de amber-vanillebasis waaraan de bloemen in het hart zich sierlijk hechten.

De aankondiging van de geheime obsessie: exotische (niet bij soortnaam genoemde) pruim, warm foelie waaruit langzaam, blaadje voor blaadje, de damascenaroos zijn zoete weelde verspreidt richting hart. Dat loopt over van Egyptische jasmijn, Franse sinaasappelbloesem en – de dangerzone flower – tuberoos. De basis is zacht, elegant en helemaal conform een modern-oosterse geur door ‘kasjmierhout’, amber, vanille en Australisch sandelhout.

Nog even een ‘kanttekening’ van Calvin Klein. Believe it… or not: ‘De opvallende aanwezigheid van pruim, waarvan de geur het water in je mond loopt, heeft met de andere geurnoten één ding voor ogen: ze verleiden en brengen je, net als de vrouw die de geur draagt, tot het uiterste’. Nog een kanttekening van Geurengoeroe: prachtige combi: pruim, foelie en tuberoos…

RUIK & VERGELIJK

De pruim wordt gezien als een zeer erotische vrucht. Heeft natuurlijk met de vorm te maken. Niet voor niets is het – in Nederland althans – een bijnaam voor het vrouwelijk geslachtsdeel. Of de smaak en de geur hetzelfde effect heeft: ruiken is geloven. Wel is het zo dat een intens zoet pruimaroma de bloemennoot van een parfum mooi benadrukt. Kun je ook ervaren in:

Rochas Femme (1945)
Guerlain Parure (1975)
Boucheron Jaïpur (1994)

MIDNIGHT RAIN LA PRAIRIE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 13, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET M. Een reactie plaatsen

DE SENSUELE VROUW DIE

SCHUILGAAT ACHTER DE

CONTROLEFREAK

Jaar van lancering: 2008

Laatst bijgewerkt: 014/04/09

Neus: onbekend

In de parfumerie heerst de opvatting dat een geur de vrouw de mogelijkheid biedt om met haar persoonlijkheid te spelen. Thierry Mugler doet het met Miroir Miroir (2007) en Guerlain met Les Elixirs Charnel (2008). En sinds kort ook La Prairie. Is het in 2005 gelanceerde Silver Rain gemaakt voor de koele, beheerste, alles in de hand hebbende vrouw, Midnight Rain richt zich op de geboren verleidster die zich achter deze ‘facade’ schuilt. Logsich dat Midnight Rain een mysterieus, uitdagend en sensueel parfum is dat zijn ‘verleidelijke krachten pas loslaat bij het doven van de lichten’.

Om dit idee te versterken is de ‘regendruppel’-flacon nu voorzien van een holografische coating waardoor het volgens La Prairie lijkt alsof er paarse, zilveren en gouden schitteringen uit een inktzwarte diepte omhoog springen. Net zo uitdagend als de geur zelf.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De middernachtelijke regen begint fruitig: guave en granaatappel. Voor de frisbloemige toets: fresia. In het hart van de geur ruik je witte lelie, ‘vanille-orchidee’ vemengd met pruimenbloesem en ‘amberbloesem’ (waar groeit deze boom/struik?). De afronding is intens sensueel door musk, patchoeli, vetiver en cashemeran, en zorgt voor ‘een mysterie en warmte die het hele lichaam omvat’.

RUIK & VERGELIJK

Niet omdat we geen zin hebben. Maar Silver Rain is een complexe en intrigerende geur. Een mooie manier om opnieuw of voor het eerst er kennis mee te maken. En om te achterhalen of je hiermee de sensuele vrouw achter de ‘control freak’-vrouw mee opwekt.

La Prairie Silver Rain (2005)

FIG MARC JACOBS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 13, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET F. Een reactie plaatsen

DE WARE JACOBS-FAN

OP ZOEK NAAR VIJGENSAP

IN EEN COLOGNE

Jaar van lancering: 2008

Laatst bijgewerkt: 13/04/09

Neus: Claude Dir

Zou leuk zijn: een winkel waar alleen de colognes van Marc Jacobs worden verkocht. En dan het liefst navulbaar. Want Jacobs blijft zijn collectie maar uitbreiden. Helaas zijn het bijna allemaal eenjaarlijkse uitgaven. Maar zeg nooit, nooit met Jacobs. Voor je het weet herlanceert hij ze weer ‘op veler verzoek’. Of maakt hij cologne-versie van reeds bestaande geuren. Daar begint hij in ieder geval in 2008 mee. Voor de man is dat Jacobs’ Men uit 2002. Met Fig wordt ‘het aromatische hart en de ziel’ van deze geur opgelicht. Fig heeft een geurconcentratie van acht procent waardoor je – aldus Marc Jacobs – ‘een subtiel maar onvergetelijke spoor achterlaat die nog lang blijft hangen’. En vergeet ook niet dat ‘hierdoor de geur bijzonder geschikt is om ze zowel overdag als ’s avonds (bij het uitgaan) te dragen’. En nu zowel door man als vrouw.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Vijg, vijg, vijg! Als je daar van houdt, dan zit je goed. Open de flacon en je wordt er direct op getrakteerd. Even is de fris-groenhoutige opening van yuzu en Toscaanse cipres. Het hart: vijg, vijg, vijg! Maar dan wel genuanceerd, dus warm en zonder overrijpe overdaad. En dan de afronding: daar heeft de vijg niets op tegen! Heerlijk als hij het vindt om op een bedje van frisse houttonen uit te rusten.

RUIK & VERGELIJK

Door deze lichtere vijginterpretatie kun je Fig vergelijken met een andere vijggeuren die vertoeven rondom de Middellandse Zee.

Hermès Un Jardin en Méditerranée (2002)
Acqua di Parma – Blu Mediterraneo – Fico di Amalfi (2006)

CINEMA FESTIVAL D’ETE YVES SAINT LAURENT

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 12, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET C. Een reactie plaatsen

EENS EEN STER, ALTIJD EEN STER

OOK TIJDENS DE VAKANTIE

Jaar van lancering: 2006

Laatst bijgewerkt: 12/04/09

Neus: Jacques Cavallier

Dat je met een eenmalige zomergeur ook een leuk verhaal kunt vertellen, blijkt uit de eerste zomerse editie van ‘de geur voor sterren’. Want zo vraagt Yves Saint Laurent zich af: wat doet een ster wanneer ze met vakantie is? Het antwoord: ze blijft een ster! Het is heerlijk om de spotlights te vergeten in de warme zon. Om sensueel te luieren aan het zwembad. Om met lome hand de scenario’s door te bladeren. Om je te laten bedwelmen door de zoete lucht en de geur van bloemen.

Maar… bewonderaars en paparazzi zijn nooit ver. Ze zegt het wel niet, maar ze is er gek op. Nou, ze heeft een verrassing voor fans en fotostalkers: Cinéma Festival Eau d’Été, een zomerfestival van charme en verleidelijkheid, een trofee (indien nodig effectief als pepperspray) die zich bevindt tussen haar luxueuze wirwar van zonnebrillen, make-up, badlakens en ijsgekoelde glazen. En zo besluit Yves Saint Laurent: ‘Net als in een liefdesdrank herkent ze er de magie van de zomer in. En haar eigen betovering’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het knappe – vind ik – van veel zomervariaties: dat ze helemaal hetzelfde zijn en toch weer helemaal anders. Het is geen kwestie van ‘even de geur aanlengen met water’. Nee, het is zoeken naar lichtere (bloemen)essences die het karakter van de oorspronkelijke geur perfect kopiëren.

Zo ook Cinéma Festival Eau d’Été. De opening van het zomerfestival: cedraatappel (een citrusvrucht) begeleid door clementine en sierlijke amandelbloesem.

De hoofdact van het zomerfestival: tiaré (foto) vergezelt amaryllis en sambacjasmijn uit de oorspronkelijke versie – de harmoniebrengers van de geur. De finale: wederom een echo van de oorspronkelijke versie: amber, witte musk en vanille. Heerlijk en chic!

RUIK & VERGELIJK

Denk je dat je een beetje verstand hebt van geuren, doe dan eens een test met Cinéma. Hou hem eens goed onder je neus. Ruik de verschillen in het eau de parfum, de eau de toilette – ook nieuw in 2006 – en de zomerversie. En raak je er helemaal van in de ban – kan zo maar gebeuren – ervaar dan de ware essentie van deze creatie in de parfumversie.

Yves Saint Laurent Cinéma Parfum (2004)
Yves Saint Laurent Cinéma Eau de Parfum (2004)
Yves Saint Laurent Cinéma Eau de Toilette (2006)

CHIC FOR MEN CAROLINA HERRERA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 12, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET C. Een reactie plaatsen

THE WAY HE WALKS INTO A ROOM

Jaar van lancering: 2003

Laatst bijgewerkt: 12/04/09

Neus: Carlos Benaim, JeanMarc Chaillan, Ann Gottlieb

Model: onbekende man met een ‘sexy whisper’

Soms kijk ik echt op van parfumnamen. Sinds Calvin Klein midden jaren tachtig besloot zijn tweede mannengeur te vernoemen naar zijn tweede damesparfum – Obssesion – doet bijna iedereen mee aan deze trend. Met merkwaardige uitkomsten. Allure voor vrouwen is logisch, maar of deze eigenschap ook van toepassing is op de man, ik vraag het me af. Ik zou zeggen markant. Hetzelfde geldt voor Romance (van Lauren), Estée Lauders Pleasures en wellicht ook Chic van Carolina Herrera. Volgens de Van Dale betekent chic het ‘in het bezit of getuigend van modieuze verfijning’. Is dit mannelijk? Eerder metroseksueel en/of metrosensueel.

Herrera heeft er geen moeite mee. Voor haar zit chic bij een man in de manier waarop hij zelfverzekerd en met persoonlijke stijl ‘walks into a room’. Mensen moeten zich omdraaien, gefascineerd als ze zijn door dit ‘je ne sais quoi’-gevoel dat je ook kunt aflezen aan zijn auto, fiets, motor, hond, boeken en fototoestel. Klassiek, smaakvol, maar met een edgy touch.

De presentatie is minimalistisch chic. Komt door de inspiratie. Chic for Men is gebaseerd op de zwartwitkunst-fotografie en het wereldse levensgevoel van New York, en dan met name de upperchic-variant van Manhattan. De flacon is als een moderne inktpot, zwart, licht en transparant. Luxueus, elegant en mannelijk zoals de gebruiker.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Bij deze man past volgens Herrera een geur met een ‘sexy whisper’. Eerder suggestief dan duidelijk present. Chic for Men opent als een frisse en waterige explosie. En behoorlijk koud: bergamot, bevroren limoen en watermeloen worden mannelijke door een kruid dat bijna in elke moderne mannengeur wordt verwerkt: het groen, bitter-droge kardemon. Dit kruid zoekt in het hart contact met andere mannelijke verleiders: nootmuskaat en zwarte peper.

Zorgen samen voor een een kruidige warmte heel chic afgemaakt met een leernoot. In de basis horen, gezien de ‘sexy fluistering’, sensuele ingrediënten. Herrera koos voor de warmte van diepe, droge houttonen zacht en beetje zoet gemaakt door tonkaboon en musk.

RUIK & VERGELIJK

Het komt oorspronkelijk uit India en wordt er al eeuwenlang gebruikt in de keuken: kardemon. Tien jaar geleden ontdekt door neuzen en tegenwoordig ruik je dit gedroogde zaadje met een enigszins kruidige en bitter-friss aroma in veel in mannengeuren. Hier een paar met een opvallende kardemon-noot.

Dolce & Gabbana Pour Homme (1994)
Cartier Déclaration (1997)
Nikos Nikos for Men (2003)

COCO CHANEL

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 12, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET C, NIEUWE KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Een reactie plaatsen

DE VRIJZINNIGHEID VAN COCO CHANEL

Jaar van lancering: 1984

Laatst bijgewerkt: 12/04/09

Neus: Jacques Polge

Model: Ines de la Fressange, Manon von Gerkan, Vanessa Paradis, Shalom Harlow

Art director: Jacques Helleu

Op het einde van haar leven dacht Gabriëlle Chanel – ze overleed in 1971, 87 jaar oud – aan het lanceren van een nieuw parfum. Ze had zelf al een naam in gedachten. Heel simpel: Coco, de bijnaam waaronder ze bekend was geworden. De Wertheimers, de zakenfamilie die haar parfumbelangen behartigde, vond het niet zo’n goed keuze. Mensen zouden volgens direct denken aan coquerico (uitroep van de haan) of rococo – een stijlperiode waarmee het de Chanelstijl liever niet mee geassocieerd zag.

Het werd uiteindelijk Nº19, genoemd naar haar geboortedag. Dertien jaar naar haar dood en vijf jaar na het in dienst treden van Karl Lagerfeld bij het couturehuis – hij maakte van Chanel een hip en hot label – werd door een nieuwe generatie beslissers (nog steeds dezelfde familie) de tijd wel rijp geacht een Chanelparfum Coco te noemen. Opmerkelijk was ook dat het parfum werd gepromoot door het toenmalige huismodel Inès de Fressange – door Lagerfeld een tijdlang gezien als een moderne reïncarnatie van Gabrielle Chanel totdat ze zich in steen liet houwen als Marianne, het symbool van bourgeois Frankrijk volgens Lagerfeld – die haar voor de gelegenheid verpakte in een couturejurk geïnspireerd op rococo toneelgordijnen…

Dus werd Vanessa Paradis het tweede gezicht van Coco tot het moment waarop zij het gouden Chanelkooitje uitvloog. Toen: Manon von Gerkan. Toen: Shalom Harlow. Coco is een ode op het jonge en vrouwelijke elan van Coco Chanel die volgens het couturehuis tijdloos is en voor veel vrouwen een vanzelfsprekende manier van kleden, kijken, bewegen en leven is geworden.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Jacques Polge heeft Coco eens vergeleken met Venetië: dé Europese havenstad waar tijdens de middeleeuwen en de renaissance specerijen en zeldzame parfums door schepen uit het Verre Oosten werden aangevoerd. Met andere woorden: Coco is oosters met westerse inslag. De geur opent met fruit-bloemige mix van madarijn, perzik, mimosa en oranjebloesem. Het effect: zalig fruit-zonnig en bloemig-zacht. In het hart ontmoeten jasmijn en damascusroos elkaar die door kruidnagel en cascarilla een kruidig accent krijgen. Het effect: de bloemen worden donker, siroperig, cognac-erig. De drydown is puur oosters: een mix van vanille, amber en sandelhout. Het effect: alles komt samen in een aangename en volle warmte.

RUIK & VERGELIJK

Van de ongeveer 50 geuren die in 1984 verschenen, zijn er nog maar weinig te vinden in de parfumerie. Wat opvalt aan deze survivors: geen doorsnee-luchtjes, wel eigenzinnig en onderscheidend. Zoals Coco en:

Givenchy Ysatis (1984)
Annick Goutal Heure Exquise (1984)
Hermès Parfum d’Hermès ((1984, nu verkocht als Rouge)
Paloma Picasso Mon Parfum (1984)