LOLITA LEMPICKA LOLITA LEMPICKA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 22, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L, NIEUWE KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Een reactie plaatsen

SPROOKJESGEUR VOOR DE HEDENDAAGSE FEE

Jaar van lancering: 1997

Laatst bijgewerkt: 20/07/08

Neus: Annick Menardo

Model: Tatiana Zovialova, Aomi Sessions

Er was eens – meer dan twintig jaar geleden – een ontwerpster uit Parijs met de romantisch klinkende naam Lolita Lempicka. Op een ochtend werd ze wakker en zei tegen zichzelf: ‘Vanaf nu ga ik alleen nog maar dromerige en poëtische kleding ontwerpen, speciaal voor vrouwen zoals ik die het leven van vandaag te hard en te weinig romantisch vinden’. En zo geschiedde. En ze werd succesvol. En zo leefde Lolita Lempicka nog lang en gelukkig. Niet helemaal waar, want er ontbrak in haar leven nog één ding dat haar sprookje zou vervolmaken: een parfum. In 1997 werd het geboren.

Wie de flacon ziet, begrijpt direct de onderhuidse erotische spanning die in de Lolita Lempicka-vrouw huist. Niet voor niets is de door klimop omwoekerde flacon – let op: de spray zit verborgen in het steeltje – gevormd naar de gevaarlijkste vrucht uit het paradijs: de appel.

Dit symbool voor verboden verleiding en verlangens is gevuld met een vernieuwend elixer waarmee de draagster welbewust een ‘danger zone’ creëert voor de man (een moderne variant op de prins op het witte paard) waarmee ze het liefst in haar eigen aangelegde sprookjesbos zou willen verdwijnen.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Van Lolita Lempicka kun je maar één dingen zeggen: buitengewoon origineel. Dat ruik je direct in de opening: het donkere, groene en aardse klimop besprenkeld met anijszaad en zoethout. In het hart van Lolita Lempicka krijg het gezelschap van iris en het zoete viooltje die samen voor een poederachtige verfijning zorgen.

Ook opvallend: het gebruik van de amarena-kers (gekozen om zijn amandelachtige geur) en zoethout. De aardse basis op basis van patchoeli kent louter ingrediënten die aan Lolita Lempicka een zwoel accent geven: musk, vetiver en tonkaboon.

In 2002 lanceert Lempicka een eau de toilette-versie. De zachtpaarse en met diamantjes bezette flacon is een ode aan het licht. De geur werd aangepast: de ‘zwaardere’ ingrediënten (amerena-kers, zoethout, patchoeli) zijn verwijderd. Hiervoor in de plaats: de ‘zoethoutbloem’ die de geur zijn lichtere toets geeft. En anijs sprankelt nu vanaf de opening tot aan de basis van geur.

En in 2004 wordt Eau de Minuit geboren: een nachtversie. Om dit te bereiken speelde de neus très elegant met de ingrediënten. De originele opening van klimop besprenkeld met anijs is er, ook het poederzachte iris en het suikerzoetje viooltje. Alleen werden die voor een meer sensuele aanzet verrijkt met jasmijn (die ’s nachts op zijn ‘sensueelst’ ruikt), benzoïne en het zoet-zwoele vanille. Verkrijgbaar in twee concentraties: L’Eau de Parfum Voluptueuse en Le Concentré de Parfum Voluptueux.

RUIK & VERGELIJK

Dat is raar: net zoals zoveel originele en grensverleggende geuren is ook Lolita Lempicka met bijna geen ander te vergelijken. Daarom hieronder geuren die inmiddels legendarisch zijn vanwege hun originaliteit – zowel in uitstraling als in geur.

Guerlain Jicky (1889)
Dior Poison (1985)
Thierry Mugler Angel (1992)
Kenzo Jungle (1996)

L’EAU D’ISSEY ISSEY MIYAKE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 22, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L, NIEUWE KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Een reactie plaatsen

EEN GEUR DIE RUIKT NAAR WATER

Jaar van lancering: 1992

Laatst bijgewerkt: 28/0/08

Neus: Jacques Cavallier

Flaconontwerp: Issey Miyake

Als er één parfum is dat recht heeft op het predikaat ‘moderne klassieker’ dan is het L’Eau D’Issey – spreek uit: odessey – van de Japanse ontwerper Issey Miyake. Waarom? Het is een van de eerste geuren die afrekent met een aantal ingeroeste cliché’s die heersen rondom het parfum en de vrouw die het gebruikt. Zo is L’Eau D’Issey  geen ‘love potion’ bedoeld om mannen te laten vallen. Ook geen vlucht uit de dagelijkse sleur. Nee, L’Eau D’Issey is op eerste plaats bedoeld voor de vrouw zelf opdat ze zich prettig voelt.

Miljoenen vrouwen voelden zich aangesproken en bleven de geur, ook na een eerste en tweede keer, kopen. Al was het alleen maar om de zomerse en innovatieve variaties die bijna jaarlijks gelanceerd worden. Zoals de Soothing Night Fragrance (2004): een lichte mist van L’Eau D’Issey  waarin de nadruk ligt op bloemen ‘bekend om hun ontspannende werking’: fresia en lotus. Verder werden aan dit nachtparfum (om de huid zachter te maken) korenbloem, engelwortel en roos toegevoegd, en om de huid haar vochtbalans te laten behouden rijstextract.

De geur in de transparante flacon – waarin je met heel veel fantasie de Eifeltoren in afgeslankte vorm gewaar wordt – kwam trouwens op een goed moment. Vooral na de zware, overweldigende klassiekers van de jaren tachtig zoals Giorgio Beverly Hills (1981) en Diors Poison (1985) gingen neuzen op zoek naar minder opdringerige parfums.

En omdat de klant al verleid was met de traditionele citrus- en varengeuren, experimenteerden ze met minder intense, ‘waterige bloemen’ zoals hyacint, waterlelie en fresia, en ‘groene akkoorden’ zoals munt, gras en klaver. Dit resulteerde in een nieuwe standaard: de oceanische of ozonachtige geuren. Een van de allereersten: L’Eau D’Issey.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Zoals je van veel klassieke geuren kunt zeggen werd L’Eau D’Issey veel gekopieerd maar nooit geëvenaard. Toch is het boeket opmerkelijk simpel. Het heldere water begint te stromen met lotusbloem, rozenwater, cyclaam en fresia.

In het hart laten pioenroos, witte lelie en anjer zich van hun ‘waterige’ kant zien. De basis krijgt door tuberoos en musk een licht sensuele toets.

RUIK & VERGELIJK

Na de volbloemige geuren, populair midden jaren negentig, zien we als contrast een stroom van ‘watertjes’ die allemaal op hun eigen manier licht, bloemig, fruitig, kruidig – of een combinatie daarvan – zijn. Kortom, elk merk zijn eigen eau. Hier een kleine keuze in chronologische volgorde.

Bvlgari Eau de Cologne au Thé Vert (1992)
Kenzo L’Eau par Kenzo (1996)
Dior Eau de Dolce Vita (1998)
Roger & Gallet Eau de Soi (1999)

ARPÈGE LANVIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 21, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET A, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN, VINTAGE. Een reactie plaatsen

LIEFDE VOOR EEN DOCHTER

Jaar van lancering: 1927

Laatst bijgewerkt: 07/07/12

Jaar van lancering: 1927, 1997

Neus: André Fraysse

Model: diverse onbekende schonen

Flaconontwerp: Albert Armand Rateau, Paul Iribe

Wat of wie is Lanvin eigenlijk? Achternaam van de op 1 januari 1867 in Parijs geboren Jeanne die tussen het interbellum met Coco Chanel, Lucien Lelong, Jean Patou, Elsa Schiaparelli en Madame Vionnet tot de belangrijkste couturiers behoorde. Nadat ze zich van naaistertje opwerkt tot hoedenontwerpster, besluit ze op aandringen van vrienden ook ‘iets met’ kleding te doen, gecharmeerd als die zijn van de ensembles die ze voor haar enige dochter Marie-Blanche (ook wel Marguerite genoemd) ontwerpt.

Ze opent haar couturedeuren in 1910 aan de faubourg St. Honoré 22 (naast Hermès). Lanvin valt op omdat ze niet echt met de trends meedoet. Hoewel duidelijk beïnvloed door art deco en het comfortabele minimalisme van Chanel, geeft ze er door haar feilloos gevoel voor verhouding, virtuoze coupe, borduursels en naturelle kleurgebruik een persoonlijke draai aan.

Denk je bij Chanel aan zwart, bij Lanvin is het vergeet-me-nietje-blauw, dat Jeanne tijdens een Italiaanse vakantie ziet op fresco’s van Fra Angelico – nu de kleur van het huis. De zaken gaan voorspoedig: ze koopt het pand tegenover haar salon en opent er een winkel voor mannenmaatkostuums die de vergelijking kan doorstaan met de Londense kleermakers. Hierna volgen (lang voor Calvin Klein en Ralph Lauren) een home decoration-lijn, een sportcollectie, bont, lingerie en in 1923 een ‘tak’ waar Jeanne het beroemdst mee wordt: parfum. En dat was slim.

Dat had Coco Chanel twee jaar daarvoor met Nº 5 duidelijk gemaakt. Werden tot die tijd parfums geleverd door honderden Parijse parfumhuizen, Chanel wist dat een couturenaam geplakt op een parfum internationaal veel meer mensen zou aanspreken. Ze kreeg gelijk. Sterker, het parfum zou van relatiegeschenk geleidelijk uitgroeien tot het financiële fundament van de couturehuizen. In 1923 debuteert Jeanne Lanvin met Niv Nal en Irise. Gevolgd door vele andere, waaronder Mon Péché uit 1925, dat (met name in Amerika) een enorm succes wordt wanneer Jeanne Lanvin het vertaalt in My Sin. In 1927 schrijft Lanvin parfumgeschiedenis met Arpège. De naam betekent samenklang en is geïnspireerd op de toonladders die haar dochter altijd speelde op de piano en is tegelijkertijd het cadeau voor haar 30ste verjaardag.

De flacon is typisch art deco: de beroemde zwarte bol van Sèvresporcelein werd ontworpen door haar ‘huisstylist’ Albert Armand Rateau en versierd met een tekening in goud van Paul Iribe waarop Jeanne haar dochter kledend voor het bal staat afgebeeld. Arpège is tot ver in de jaren zeventig populair. En in Frankrijk in bijna elke parfumerie tot in de jaren tachtig te koop. Begin jaren negentig wordt gestopt met de productie. In 1997, 70 jaar na de lancering, acht L’Oréal (toenmalige eigenaar) de tijd rijp voor een herlancering. En die kun je geslaagd noemen, want het moment was gunstig. De begrippen moesten nog toegepast worden in de parfumwereld, maar Arpège kun je beschouwen als een van de eerste retro- en vintagegeuren. Het had trouwens jaren een prachtige slogan: Promise her anything, but give her…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het byzondere aan de relaunch van Arpège: je kunt er authentiek van genieten. Veel beroemde parfums worden ‘aangepast aan de eisen van de tijd’, Arpège wil hier niks van weten. Presentatie en geur zijn onveranderd. Niet iedereen gelooft dat trouwens. Door kenners wordt Arpège gezien als een bijzonder geslaagde interpretatie van N° 5, maar dan iets kruidiger en amberachtiger. Dus een bloemengeur op basis van aldehyden, een synthetisch ingrediënt dat bloemen een enorm krachtige (sommige zeggen ‘vettige’ ) opwaardering geeft.

De eerste samenklang: aldehyden vermengd met bergamot en neroli. Het hart van de geur: ylang-ylang, roos, iris, jasmijn, tuberoos, sering, lelietje-van-dalen en jasmijn. Mooi en heel bloemig, maar ook een beetje ‘saai’. Daarom voor de extra harmonie (of dissonantie eerder) wat koriander, geranium en kruidnagel. De afronding is sterk (patchoeli), vol (vanille) en strak (vetiver, sandelhout, styrax).

RUIK & VERGELIJK

Eens regeerden ze de wereld, nu zijn ze door de ‘geurengekte’ van de laatste twee decennia veroordeeld tot een schaduwbestaan (N°5 en L’Air du Temps uitgezonderd): klassiekers van de couturehuizen. Toch is het echt genieten met deze geuren in deze verwarrende tijden. In vintage of in geadapteerde versie.

Sterker, ze brengen je vaak terug naar de essentie van parfum (ondanks de veranderde formules), want nog niet bezwangerd met jolijtige, lekker gekke en andere hippe smaakmakers waarvan je je af en toe afvraagt wat nu exact de verrijking ervan is.

Chanel N°5 (1921)

Worth Je Reviens (1931)

Patou Joy (1935)

Schiaparelli Shocking (1937)

Rochas Femme (1945)

Robert Piguet Bandit (1944)

Nina Ricci L’Air du Temps (1948)

Dior Miss Dior (1948)

AROMATICS ELIXIR CLINIQUE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 21, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET C, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Een reactie plaatsen

EEN ECHTE KLASSIEKER

Jaar van lancering: 1972

Laatst bijgewerkt: 18/09/12

Neus: Bernard Chant

Begin jaren zeventig leken de prestigieuze parfummerken zich maar met één doel bezig te houden: wie creëert het groenste parfum voor de vrouw? Het was een logische stap gezien de maatschappelijke ontwikkelingen. De tweede emancipatiegolf bracht in de jaren zestig een vrouw die niet meer achter haar man stond, maar als gelijkwaardige partner naast hem. Neem daarbij de love & peace-gedachte van de hippies die vochten tegen de ouderwetse machtsstructuren en die de allerindividueelste expressie van het individu als het hoogste goed zagen. Alles leek op zijn kop te staan en dat gevoel drong ook door tot de parfumindustrie.

Voor klassieke geuren die ultieme vrouwelijkheid en verleiding uitdroegen, daar was de ‘bevrijde’ vrouw even niet in geïnteresseerd. Het antwoord: geuren met een groen karakter als symbool voor vrijheid, onafhankelijkheid en die tegelijkertijd een sterke link met het toen sterk opkomende terug de natuur-gevoel hadden. Clinique voegde met zijn eerste geur nog iets toe lang voor dat het hip en trendy werd: aromachologie. De wetenschap die verkondigt dat geuren een positieve en helende invloed op het gemoed kunnen hebben. En dat klopt, want Aromatics Elixir, heeft een uiterst rustgevende en tegelijkertijd verkwikkende uitwerking.

Vanaf de lancering is het een instantsucces dat nog steeds voortduurt. Nu je bij wijze van spreken wordt doodgegooid met well being-concepten, valt de tijdloze gratie van Aromatics Elixir pas goed op. En hoe vaak herken je deze geur niet bij talloze vrouwen op feestjes en partijen? Ik wel. Om het veertigjarig bestaan te vieren verscheen in oplage van 25.000 flacons Aromatics Elixir Perfumer’s Reserve… waarin de beroemde melange een zeer subtiele verandering ondergaat. Niet aan de huidige smaaktrends aangepast, wat meestal in het geval van een variatie het geval is, maar gewoon een andere kijk op deze echte klassieker

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Aromatics Elixir is een elegant voorbeeld van een bloemige chypre. Bossig, mossig, warm en fluwelig met een hoog ‘security blanket’-gehalte. De opening is beslist origineel. Geen klassieke citursuitbarsting, maar een soort andere frisheid opgeroepen met verbena, salie en kamille (foto) – kruidig en zacht tegelijkertijd. Ruik je niet vaak.

Het hart is vol klassieke parfumbloemen: roos, ylang-ylang, jasmijn en tuberoos gecombineerd met de pittige nuance van geranium. De basis is zoals een chypre moet zijn: donker, groen en intens door sandelhout, patchoeli, eikenmos en vetiver. En dat alles in rijke en volle hoeveelheden.

RUIK & VERGELIJK

Hoe ruikt een groene geur? Dat was begin jaren zeventig de vraag. Waterig, bloemig, intens of donker? Vergelijk Aromatics Elixir met:

Lancôme Ô de Lancôme (1969)
Chanel Nº19 (1970)
Givenchy III (1970)
Dior Diorella (1972)
Estée Lauder Alliage (1972)

BASILE MARC JACOBS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 21, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET B. Een reactie plaatsen

KING OF HERBS FOR EVER AND EVER!

Jaar van lancering: 2008

Laatst aangepast: 15/04/09

Neus: Andrea Lupo

Als er een kruid is dat je associeert met zomer dan is het basilicum. Goed, je hebt ook dille en dat is ook lekker in een zomerse salade, soep of over de vis. Maar proef je basilicum, dat proef je zon in je eten. Het is een goed idee van Marc Jacobs om het te bevorderen tot hoofdingredïënt in een geur. Misschien denk je, moet ik naar basilicum ruiken? Ik antwoord: ‘Waarom niet!’ Het is letterlijk en figuurlijk verfrissend om nieuwe geursensaties te zoeken in parfums (zoals Jacobs vorig jaar met zijn komkommer-splash duidelijk maakte). En wat daarbij komt: basilicum doet meer met je. Het ruikt meer dan alleen lekker pittig groen. Volgens de aromatherapie werkt het ‘verwarmend’ op het gemoed en geeft het nieuwe energie – altijd prettig. En van mij mag hij volgend jaar met een dille-splash komen.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Wat een lekkere opening van kruidig basilicum (foto) in combinatie met twee andere opvallende en weinig gebruikte ‘groenmakers’ in geuren: tomatenblad en het verfrissende sereh (beter bekend als citroengras). Denk nou niet dat je alleen maar kruiden ruikt, dat wordt saai voor de neus. Daarom is het hart vol van van zomerse bloemen: fresia, jasmijn en sinaasappelbloesem.

Die houden de structuur van de basilicum luchtig. Warm als de zon in een zomerse tuin is de afronding. Hiervoor selecteerde de neus Andrea Lupo ‘kasjmierhout’, witte musk en sandelhout. Alleen, na verloop van tijd lijkt de basilicumnoot verdwenen en resteert er een groen-bloemige geur

RUIK & VERGELIJK

Een leven zonder basilicum in de westerse wereld zou bijna ondenkbaar zijn. Nou, in ieder geval in de keuken. Met zijn peperachtige en beetje notigekruidige smaak verleent hij pizza, mozerella, risotto of gewoon een zomerse salade veel gratie. Hoewel niet zo bekend, is het gebruik van basilicum – ook wel koningskruid genoemd – in parfums al langer ‘in de mode’. Het geeft aan een geuren een aromatische toets die afhankelijk van de andere ingrediënten op het recept voor een donker dan wel licht groen aroma zorgt. Nog een lekkere zogenaamd pure basilicumgeur voor man en vrouw is:

Guerlain – Aqua Allegoria – Madarine-Basilic (2007)

ARMANI CODE GIORGIO ARMANI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 21, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET A. Een reactie plaatsen

EEN INWIJDINGSPARFUM

Jaar van lancering: 2006

Laatst bijgewerkt: 21/04/09

Neus: Carlos Benaim, Olivier Polge, Dominique Ropion

Model: Mini Anden, Enrique  Palacios

In de loop van een carrière komt een modeontwerper er achter dat één flacon uit zijn parfumlijn eigenlijk het beste in lijn ligt met zijn visie. Het gevolg: hij wordt gepromoveerd tot standaardflacon. Voor Giorgio Armani is dat de flacon die hij in 2000 voor Mania ontwierp. In 2004 vulde hij deze met Armani Mania en nu is het de beurt aan Armani Code, een geur met een raadselachtige naam die een cryptische boodschap bevat. Aldus de Italiaanse ontwerper. Hier gaan we: ‘Armani Code is een inwijdingsparfum voor de vrouw die toegang verleent tot de wereld van Giorgio Armani’. Hoe die codes werken, zie je in de visual. In het kort: man (Enrique Palacios) speelt de rol van de verleider, de vrouw (Mini Anden) die van femme fatale. Zo eigen voor de glamourwereld van Hollywoodfilms waarop de ‘codes’ van Armani Code zijn geïnspireerd.

Daarnaast symboliseert de geur volmaakte vrouwelijkheid, tijdloze charme en is het een ode aan vrouwen en hun magnetische krachten. ‘Want vrouwen’, zo zegt Armani, ‘leren zichzelf langzaam maar zeker kennen en hebben gevoel voor het opwindende en verwarrende liefdesavontuur. Ze spelen dit spel heimelijk en openlijk, maar zorgen ervoor dat er ruimte overblijft voor fantasie’. Zou hij dit echt gezegd hebben… Kanttekening: Armani Code is wat geur betreft minder ‘femme fatalerig’ dan je zou denken. Het is geen zware, meeslepende geur. Eerder een zeer prettige in al zijn ‘oranjebloesemmildheid’ met zoete nasleep. Eerder een geur voor overdag, dan voor de nacht. Tenminste als je zo parfums wilt indelen.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De saffierblauwe en zwart ‘gelakte’ flacon met sierlijk kantwerk van oranjebloesem reflecteert perfect de inhoud. Want de geur opent met oranjebloesem… ‘een schitterend Mediterraans begin’ gecombineerd met de vrolijke sprankeling van sinaasappelschil. Vervolgens ruik je een gembernoot die opvallend mooi samengaat met oranjebloesem. Ook het hart is ook vol van oranjebloesem maar nu vermengd met sambacjasmijn – de fijnste in zijn soort.

De ‘geurfinale’: nóg meer oranjebloesem ‘zacht en verslavend’ gemaakt door vanille en honing (foto) aangevuld met musk en hout. Inmiddels is Armani Code ook verkrijgbaar als eau de toilette (2007). Voor het lichtere effect werd de geur ‘aangelengd’ met petitgrain en geaccentueerd door cyclaam, jasmijn en lelietje-van-dalen.

Armani Code Elixir verscheen in 2008. De geur gaat nu de diepte in doordat de houtachtige basis is verweven met tonkaboon, vanille en viooltje. Sandelhout geeft de totaalcompositie extra warmte. En in 2009 ziet de eerste Armani Summer Code het licht. In 2010 de tweede. In 2011 de derde.

RUIK & VERGELIJK

Oranjebloesem is een van de klassieke parfumingrediënten die sinds 2000 is herontdekt door parfumeurs als solifleur. Dat wil zeggen: niet alleen meer gebruikt voor de opening van een geur, maar ook voor het hart en de afronding. En dan valt pas op hoe eerst fris, vervolgens hoe bloemrijk en tenslotte hoe zwoel dit tedere bloesemtje kan zijn. Ontdek het brede geurscala van deze voorjaarsbode ook in:

Azzaro Orange Tonic (2002)
Annick Goutal Néroli (2003)
L’Occitane Néroli (2003)
Diptyque L’Eau de Neroli (2008)
Giorgio Armani – Armani Privé – Oranger Alhambra (2008)
Prada Infusion Fleur d’Oranger (2009)

ONLY THE BRAVE DIESEL

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 21, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET O. 1 reactie

VOOR DE VUIST WEG!

Jaar van lancering: 2009

Laatst aangepast: 21/04/09

Neus: Aliénor Massent, Olivier Polge, Pierre Wargnye

Art director: Fred&Farid

Eerste indruk telt voor twee. Deze waarheid (als een koe) geldt waarschijnlijk nergens zo sterk als in de wereld van parfums. Laat de eerste kennismaking je koud – vaak de flacon – dan ben je eigenlijk ook niet geïnteresseerd hoe die ruikt. Doei! Geldt vooral voor de gadgetgeneratie van tegenwoordig. Producten moeten een toegevoegde waarde hebben en een duidelijk statement maken. Nou als één geur impact maakt, dan is het Only the Brave.

Een gebalde vuist gesierd met Diesel-insigne die je in drie posities kunt plaatsen. Horizontaal staat voor kracht. Verticaal voor zelfvertrouwen. Diagonaal voor moed. En deze eigenschappen moet de drager van Only the Brave eigen zijn. Dat zei de oprichter van Diesel – Renzo Rosso – afgelopen januari tijdens de lancering in Berlijn. Om dit idee voor het voetlicht te brengen, vroeg Rosso reclamebureau Fred&Farid uit Parijs, bekend van hun opvallende campagnes voor Wrangler, Schweppes en… Fuel for Life, het idee van vastberadenheid en heldhaftigheid op een eigentijdse manier te verbeelden. Ze gingen op zoek en vonden op verschillende ‘places to be’ jongemannen die helemaal only the brave zijn.

Neem Lars, DJ en straatkunstenaar. 19 jaar woonachtig te Helsinki. Heeft hij ‘het’ in zich om Only the Brave te dragen? Lars: ‘Mijn werk is zoals het is. Accepteer dat maar. Ik laat me niet kisten en me verleiden tot een tweedehands manier van leven’. Goedgekeurd door Renzo Rosso. En Jurst, new mediamanager (28 jaar uit Berlijn). Is hij goed genoeg voor Only the Brave? Rosso kan tevreden met hem zijn want hij ging recht op zijn doel af toen hij een vrouw zag waar hij als een blok voor viel. Jeremy uit Chicago – basketbalspeler van 22 jaar – heeft het helemaal in zich aldus Rosso, getuige zijn motto ‘winnen is niet alles, behalve als je verliest!’ De boodschap is duidelijk (ook een beetje vermoeiend, ook een beetje te bedacht, ook een beetje te reclamebureaubrainstormsessie).

Only the Brave is gemaakt voor jongemannen overtuigd van hun talenten. Ze ‘beheersen’ hun wensen zodat ze die meer doelgericht kunnen realiseren. En misschien wel het allerbelangrijkste: ze maken een vuist maken wanneer ze hun principes, lifestyle en carrière in het gedrang komt!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Only the Brave is niet voor watjes. En dat ruik je. Althans dat is de bedoeling. Dit keer geen beproefd en veilig citrus-hout-concept maar een ‘fuel’ die opvalt door zijn leer- en amberaccenten. De geur openbaart zich in een animale, ‘urban’ en bos-amber-structuur. Animaal: Only the Brave deelt rake klappen raak uit met een leernoot (foto) in combinatie met de natuurlijk en intense zwoele harsen afkomstig van de styraxboom.

Heeft ook een leerachtige geur. Cistus labdanum iets minder, neigt meer richting musk. Urban: een upbeat-cocktail van mandarijn, koriander en viooltjesblad. Bos-amber: de zachte en warme noten van cederhout en amber geven het geheel een zachte, maar stoere finish. Maar… hij had van mij wel wat ‘braver’ (k bedoel in het Engels) gemogen, gezien het concept. Hopen dat er snel een intense versie komt… Only for the very Brave!

RUIK & VERGELIJK

Wil je eens een echte leergeur ervaren, dan kom je wel in de nichehoek terecht. Is meer dan de moeite waard…

Serge Lutens Cuir Mauresque (1996)
Giorgio Armani – Armani Privé – Cuir Améthyste (2004)
Parfum d’Empire Cuir Ottoman (2006)
Tom Ford – Private Blend – Tuscan Leather (2007)
Lancôme Cuir (1937, 2008)

INFUSION DE FLEUR D’ORANGER PRADA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 21, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET F. Een reactie plaatsen

EN NOG EEN KEER: ORANJEBLOESEM BOVEN

Jaar van lancering: 2009

Laatst bijgewerkt: 21/04/09

Neus: Daniela Andrier

Oranjebloesem… je kan er mij wakker voor maken. Kreeg onlangs van een collega een merkloos flaconnetje pure oranjebloesemolie uit Marokko cadeau: een parfum op zich. Want de geur is en blijft raadselachtig door zijn gelaagde combinatie van bloemige, frisse, groene en zwoele noten. Ik ben gelukkig niet de enige… ook steeds meer neuzen en ontwerpers zijn de laatste jaren gecharmeerd van fleur d’oranger (de Franse benaming) en proberen er een nieuwe kijk op te geven. Zo ook Prada met Infusion de Fleur d’Oranger. Het is de eerste geur in de zogenaamde Ephemeral Infusion Collection. Een vanaf nu terugkerende limited edition geïnspireerd op de Exclusive Scents-serie gestart in 2003 (die op zijn beurt weer geïnspireerd is door de ambachtelijke parfumerie) alleen verkrijgbaar in de Prada-boetieks. In het bijzonder N°4 Fleur d’Oranger (2004).

Net als alle Prada-parfums is ook Infusion de Fleur d’Oranger gebaseerd op ogenschijnlijke tegenstellingen. Dit zegt het persbericht: ‘Contrasterende noten zijn gecombineerd tot een origineel en complex parfum. De opvallende doos bevat een print uit Prada’s stoffenarchief en stelt een wervelende massa voor van in elkaar verstrengelde stengels en bloemblaadjes in bosgroen, mandarijnoranje en roze. Een opvallende verpakking, die absoluut in de Prada-geurverzameling thuishoort en een verfijnd en speels beeld geeft van de geur’.

Daar zijn we het helemaal mee eens. Alleen vragen we ons af wanneer de print in het archief is verschenen. Wordt niet vermeld. Hij ziet er namelijk zo eigentijds, zo ‘nu’ uit en niet ‘art deco’ zoals Prada ons willen laten doen vermoeden. Maar dit is slechts een minor detail. Ook opvallend: Infusion de Fleur d’Oranger wordt voorgesteld als een ‘multi-dimensionele geur’ voor vrouwen. Beetje vreemd en ‘on-Prada’ aangezien oranjebloesem als een typisch ‘geslachtloos’ ingrediënt geldt. Zoals blijkt uit Prada’s eigen N°4 Fleur d’Oranger en het feit dat het vroeger een van de belangrijkste bestanddelen van de eau de cologne was. Ook wordt er met deze geur weer flink ingehamerd dat Prada traditie met moderniteit vermengt. Dat weten we nu wel, Miuccia! Deze voortdurende ontdekkingstocht van je ‘naar natuurlijke ingrediënten uit de traditie van de infusion uit de klassieke parfumerie gegoten in een modern jasje’.

WAT RUIK IK EIGENIJK?

Wat de geur interessant en origineel maakt is het feit dat de ‘onschuldige’ oranjebloesem in combinatie met neroli (ook afkomstig van de bittere sinaasappelboom) in het hart wordt gekoppeld aan een van de meest ‘heftige’ bloemen in het parfumcircuit: de tuberoos. Alleen levert dit niet de gehoopte ‘flowerbomb’-explosie op. Infusion de Fleur d’Oranger is en blijft, niet meer en niet minder, zoals de meeste fleur d’oranger-geuren zijn: zomers, fris, licht-zwoel en vooral ongekunsteld.

En dat laatste is leuk en prettig. Infusion de Fleur d’Oranger geeft die zomerse indruk vanaf de eerste kennismaking versterkt door de zonnig-vrolijke noot van Italiaanse mandarijn. En om het florale aspect van de geur te versterken wordt de oranjebloesem en tuberoos omringd door sambacjasmijn uit India. Net zoals oranjebloesem complex: zoet, bloemig, maar ook fris en zelfs animaal. Ook dat ruik je!

RUIK & VERGELIJK

Zoals gezegd oranjebloesem is herontdekt. En wat blijkt: velen zijn Miuccia Prada voorgegaan.

Annick Goutal Néroli (2003)
L’Occitane Néroli (2003)
Serge Lutens Fleur d’Oranger (2003)
L’Artisan Parfumeur Fleur d’Oranger 2004 (2005)
Giorgio Armani – Armani Privé – Oranger Alhambra (2008)
Diptyque L’Eau de Neroli (2008)
Givenchy – Récolte – Organza Fleur d’Oranger 2007 (2008)

BELONG CELINE DION

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 21, 2009
Geplaatst in: CELEB FRAGRANCES, GEURENALFABET B. Een reactie plaatsen

SPIRITUELE GEUR VAN EEN CANADESE NACHTEGAAL

Jaar van lancering: 2005

Laatst bijgewerkt: 29/03/09

Neus: Christophe Raynaud

Model: hoe heet die mooie vrouw ook al weer?

Volgens Celine Dion vergeten veel mensen één ding: genieten van het moment. En dat is volgens haar niet goed, want zoals ze zegt (en ook al zo vaak gezongen heeft): ‘Vandaag is de belangrijkste dag, gisteren is voorbij, belong to the moment’. Daarom heet haar derde geur Belong, een ‘spirituele’ bloemengeur waarmee ‘de Canadese nachtegaal’ een ode brengt aan de voor haar zo belangrijke positieve waarden: eerlijkheid, plezier en vreugde. Tijdens de lancering zei ze ook nog (ik was er helaas niet bij): ‘Het gaat over de vrouw die van het leven houdt, durft te lachen en haar hart volgt. Het gaat over innerlijke schoonheid, zelfvertrouwen, passie en sensualiteit’.

Wow! Wie wil dat niet? En wie wil er niet meer? No problem, want in het persbericht staat: ‘Met Belong biedt de wereldster een kijkje achter de schermen van het echte leven van een natuurlijke persoonlijkheid die haar levensvreugde graag deelt met vrouwen vanuit de hele wereld. Belong gaat over eerlijk zijn op elk moment en over het beleven van het moment’. Met andere woorden… belong to the moment. Wil je nog meer weten over de totstandkoming van geur, bekijk de clip en zie dat Celine in het diepst van haar gedachten een supertopmodel is en verbaas je over hoe in zo een korte tijd al haar gedachten over vrouw zijn en romantiek samenvloeien. Of samen klonteren. Wel fijn dat ze van lachen houdt. En ook dat doet ze heel supertopmodel-achtig. Celine I belong to you!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Elke ‘set’ van geurnoten moet uiting geven aan de emoties die in Celine Dions leven een constante zijn. De opening roept volgens Dion een joie-de-vivre-gevoel op. Stel je een combinatie van ananas en bergamot voor gekruid met ‘rode peperkorrels’. Het hart: denk aan een mix van de sherry baby-orchidee, ‘kristalpioenroos’ en – nieuw! – katoenbloem. Om Celine’s uitzonderlijke en bijzondere innerlijk geest weer te geven – aldus geurproducent Coty – bestaat de basis uit hinoké (een cipressoort ‘met spirituele kwaliteiten’ normaal alleen gebruikt voor het bouwen van boedhistische tempels, op de foto in bonsai-formaat). I ‘rest’ my case.

RUIK & VERGELIJK

Ze worden steeds belangrijker: geuren van personalities en celebs. Nog even en ze streven de klassieke leveranciers – couturiers en parfumhuizen – voorbij. Ontdek de essentie van de nieuwe lichting sterren:

Paris Hilton Paris Hilton (2005)
Sarah Jessica Parker Lovely (2005)
Jennifer Lopez Love at first Glow (2006)

KINGDOM ALEXANDER MCQUEEN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 20, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET K. Een reactie plaatsen

ONS HART, ONS KONINKRIJK

Jaar van lancering: 2003

Laatst bijgewerkt: 28/06/10

Neus: Jacques Cavalli

We lezen in het persbericht dat Kingdom een oud Angelsaksisch woord is dat verwijst naar nobele en romantische tijden én naar de grenzeloosheid van de kinderlijke fantasie. Het woord heeft een melancholische klank maar suggereert tevens een heroïsche en machtige wereld. En omdat de geur een persoonlijk ‘geschenk’ van McQueen aan de draagster is, kreeg het de eerste regel van een gedicht mee dat bij elke lijnextensie wordt uitgebreid. Het werd geschreven door de Amerikaan Jorie Graham (in 1996 onderscheiden met de Pullitzer Prize voor zijn The Dream Of The Unified Field). De eerste regel verschijnt bij het parfum en eau de parfum, en luidt: Pierce my heart again. Bij komende lijnextensties wordt het gedicht voortgezet. Het gedicht tot zover:

Pearce my heart again
Step into the burning vein
Flame will have it way
Oh sweet beginning of…
Something must remain

Waarom? Omdat de regel verwijst naar hoe de flacon is gevormd. Maar het vertelt ook veel over Alexander McQueen. Hij vindt het belangrijk emoties teweeg te brengen: ‘Wij moeten intens willen leven en liefhebben, we moeten onze harten openen en onze gevoelens analyseren, zelfs als dit pijnlijk is. We moeten het steeds opnieuw doen. Op elk ogenblik van ons leven. Het koninkrijk ligt in iedereen en binnen ieders handbereik en is gevuld met de donkere en lichte zijden van het menselijk hart’. Akelig om dit met ‘terugwerkende kracht’ te moeten lezen, gezien McQueens’ zelfverkozen dood in 2010.

Let op de bijzondere, zware en ovalen flacon (verpakt in een doos met McQueen-zegel) dat de cyclus van vernieuwing symboliseert: een ontluikende bloemknop van staal dat een bloedrood, hartvormig glas onthult. Ook de (eerste) reclamecampagne is bijzonder. Op afstand denk je een witpaarse bloem te zien die in het donker zweeft. Bij nadere beschouwing blijkt het een ketting van in elkaar verstrengelde naakte lichamen gestreeld door maanlicht.

Merkmaardig: Kingdom is geen succes geworden. Ondanks de zakverstuiver (2004), ondanks de lichtere versie (met nadruk roze peper en jasmijn in het hart, 2005). Je vraagt je af waar het aan ligt. Alle ingrediënten leken aanwezig. Misschien was McQueen te vroeg en nog in te kleine kring bekend om miljoenen harten te veroveren.

Zijn landgenoot (en een ietsie pietsie bekender) John Galliano, heeft tot 2008 gewacht voor hij zijn eerste geur lanceerde. Misschien was het concept toch te moeilijk. Of was de geur zelf niet sexy genoeg? Of werd de gekruide geur niet als zodanig ervaren. Je weet het niet. Wat ik wel weet: de consument beslist uiteindelijk. Jammer voor zo’n uitgebalanceerd idee.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

McQueen over Kingdom: ‘Ik wilde een mix van zeldzame en exotische ingrediënten die een sensuele en seksuele geur vormen met verschillende facetten’. De eerste indruk is een ‘frisse, sprankelende vrouwelijkheid’ die geleidelijk evolueert tot een donkere, ‘bedreigende’ geur. Kingdom wordt bepaald door het heilige sandelhout en opent met Calabrisch bergamot, Siciliaanse mandarijn en Tunesische neroli.

In het hart wordt het zelden gebruikte groen-aardse en stoffige komijn vermengd met roos en jasmijn uit India. In de basis ontwaar je volgens McQueen de dierlijke en seksuele toets: het roomachtige sandel- en copahuhout. En dat explodeert in alle kracht. Laatste is een exotische boom waarvan de bast een peperachtig aroma afscheidt. Voor het extra-sensuele temperament werd vanille en Indonesische mirre toegevoegd. En dit alles besprenkeld met een vleugje gember. Lekker, intrigerend maar niet zo duister als het concept doet vermoeden.

RUIK & VERGELIJK

In de parfumerie is inmiddels een nieuwe generatie mode-ontwerpers opgestaan met een zeer eigenzinnige en zeer persoonlijke kijk op geuren. Wat hen bindt is dat ze parfum als prestigeproduct zien, niet als een fast forward-wegwerpartikel. Zoals:

Marc Jacobs Marc Marc Jacobs (2001)
Agent Provocateur Agent Provocateur (2001)
Stella McCartney Stella (2003)
Viktor & Rolf Flowerbomb (2004)