GEURENGOEROE

DE SENSATIE VAN EEN GROENE, VERFRISSENDE EAU

Jaar van lancering: 2001

Laatst bijgewerkt: 18/06/08

Neus: Christine Nagel

Modellen: Matthew Brookes, Shannan (zonder achternaam)

Zo omschrijft de juwelier zijn eerste androgyne water: ‘Als in een stroom koel water omhult Eau de Cartier haar ingrediënten. Welkom en verfrissend als de simpelste uitingsvorm. Een vertrouwd element tijdens heldere ochtenden, en in haar geurige spoor is het leven puur plezier. Een onzichtbare, tastbare reflectie van de hervonden vrijheid om jezelf te zijn. Omhul jezelf met Eau de Cartier zo vertrouwd als een tweede huid. Niemand zal vermoeden dat deze simpele oplichtende nevel zo’n pure opbouw heeft; alle ingrediënten komen er samen in tot uiting’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

In de voor een Cartier wel erg eenvoudige flacon zit een watertje dat opvalt door zijn intens groene karakter, bittergroen eigenlijk. De eerste indruk is fruitig door yuzu – Japanse limoen – die in het hart gezelschap krijgt van zoete lavendel, nog zoeter viooltje en ‘muskbladeren’ (de boom waaraan die groeien, leeft alleen in het parfumlaboratorium) om vervolgens te worden doortrokken met groen ‘amberhout’ (idem), patchoeli en blauw cederhout. That’s it. Less is in dit geval more. Let op: Cartier heeft ook Eau de Cartier Concentrée gelanceerd (2002). Het is niet een geconcentreerde versie, maar een nieuwe interpretatie.

Zo is de yuzu vervangen door koriander (de korrel, niet het blad) en werden daarnaast de groene noten, patchoeli en blauwe ceder versterkt. En dat ruik je dus. En sinds 2005 is er ook een zomerversie: Cartier d’Été, waarvan de samenstelling me nog niet heeft bereikt. Ik gok op een meer citrusachtige, meer verkwikkende interpretatie.

RUIK & VERGELIJK

Nichemerken als L’Artisan Parfumeur, Serge Lutens en bijvoorbeeld Frederic Malle maken eigenlijk geen onderscheid tussen mannelijke en vrouwelijke geuren. Gaat er gewoon om of je een geur lekker vindt of niet. Moet je in de reguliere parfumerie (nog) niet echt mee aankomen… toch zien we begin jaren negentig voor het eerst dat androgyne geuren een grotere groep consumenten aanspreekt. Wat opvalt: ze ruiken niet allemaal fris, groen en fruitig.

Bvlgari Eau Parfumée au Thé Vert (1992)
Calvin Klein ck One (1994)
Salvador Dali Dalimix (1996)
Annick Goutal Eau du Sud (1996)
Guerlain – Aqua Allegoria – Pamplelune (1999)

EEN BLIK DIE FASCINEERT,

EEN POLS DIE SNELLER SLAAT,

EEN AANRAKING DIE GEVOLGEN HEEFT,

EEN KUS DIE BETOVERT

Jaar van lancering: 2004

Laats aangepast: 04/07/09

Neus: onbekend

Model: Scarlett Johansson, Trent Ford

Fotograaf: Peter Lindbergh

Met dit parfum keert de Amerikaanse ontwerper Calvin Klein terug naar zijn favoriete geur – en van miljoenen vrouwen wereldwijd – uit zijn carrière: Eternity. Deze klassieker (1988) is een eeuwige liefdesverklaring aan zijn tweede vrouw Kelly en genoemd naar de beroemde Eternity-ring (die voormalig koning van Engeland, Edward VIII, aan zijn Amerikaanse geliefde Wallis Simpson cadeau gaf) en die Klein op zijn beurt aan Kelly Klein schonk.

Eternity Moment is geïnspireerd op het wonderlijke gevoel van verliefdheid. Calvin Klein omschrijft het zelf zo: ‘Een kort moment kan alles veranderen, kan betekenis hebben voor de eeuwigheid. Een blik die fascineert, een pols die sneller slaat, een aanraking die gevolgen heeft, een kus die betovert. Kortom het gaat om het Eternity Moment’.

Om dit wonderlijke gevoel treffend over te brengen, zocht Klein naar een speciale vrouw en vond haar in actrice Scarlett Johansson. Volgens Klein de belichaming van ultra-vrouwelijkheid, verleiding en zinnelijkheid. Ze werd gefotografeerd door de op dit moment in parfumreclameland alomtegenwoordige Peter Lindbergh die haar met model Trent Ford in stemmige zwart-wit beelden het ‘eeuwige moment’ laat delen.

Het beoogde effect volgens Scarlett Johnsson: ‘Het gaat om dit bijzondere moment waarop alles verandert, wanneer je de drempel tussen elkaar aardig vinden en verliefd worden overschrijdt’. Zou ze dit zelf verzonnen hebben en menen?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het is duidelijk: Eternity Moment een geur voor verliefden. Hoe stop je dit bijzondere gevoel een flacon? Calvin Klein koos voor een bloemenparfum. Lekker, maar niet bijster origineel. Met de bloemen moest dus wel iets nieuws gebeuren. Het werd een zogenaamd ‘fresh-squeezed’ parfum. Dat wil zeggen: de geur wordt als het ware uit de bedauwde pioenroos, passiebloem en waterlelie geperst.

Voor het pittige effect staat de granaatappelbloesem (primeur!) garant. Voor de de warmte rozenhout en musknoten. Voor de kasjmierzachte afronding werd (wederom primeur!) een nieuw ingrediënt gecreëerd: raspberry cashmere. Het combineert de zoetzachte sensatie van framboos smakelijk met, inderdaad, de zachtheid van kasjmier.

RUIK & VERGELIJK

‘Live’ kun je alleen in de maanden juni en juli van de pioenroos genieten. En dan is de geurpret voorbij. Veel mensen en ook steeds meer neuzen raken gecharmeerd van deze ‘roos’ met zijn zachte, zoete, maar toch volle karakter.

De pioenroos is ook prettig aanwezig in:

Annick Goutal Quel Amour! (2001)
Cacharel Noa Fleur (2002)
Thierry Mugler – A Garden of Angels – Angel Pivoine (2005)
Guerlain – Aqua Allegoria – Pivoine Magnifica (2005)

VOOR DE EGOIST MET EEN PLATINUM RANDJE

Jaar van lancering: 1993

Laatst bijgewerkt: 27/06/08

Neus: Jacques Polge, François Demachy

Model: Paolo Seganti

Valt eigenlijk weinig over te zeggen. Is meer een variatie op de naam, niet op de geur, want die is helemaal nieuw. De geur heette eerst Egoïste Platinum, maar sinds een aantal jaren zijn de ‘voor’- en ‘achternaam’ omgedraaid omdat Chanel meer de nadruk op het platinum- dan op het egoïstegevoel wou leggen. De reden: hoewel humoristisch bedoeld, blijkt de consument een dergelijke naam toch niet in combinatie met een geur echt leuk te vinden – zowel de schenk(st)er als ontvanger. Jacques Polge, omschrijft de geur zelf als ‘een variant op de kunst om Egoïste te zijn’. Wise words…

Let op: vanaf 2001 is Platinum Egoïste ook mobiel. Verkrijgbaar in een strakke, mooi vormgegeven travelspray. Let wel: niet navulbaar.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Helder. Levendig. Extravert. Platinum Egoïste verkent met kracht een nieuw geurregister – fris-grassig-houtig – een nieuwe vorm van mannelijkheid. Jacques Polge heeft geprobeerd om de glans en koelte van platinum te vertalen. Hiervoor selecteerde hij lavendel uit de Hautes-Alpes (die kouder ruikt dan zijn familielid in de Provence) waar Polge de rozemarijn betrok. Verder petitgrain uit Paraguay. In het hart ruik je het ‘ijzige’ salie en groen-bloemig geranium.

Als extraatje, mijn favoriete fris-groen-sensuele smaakmaker: galbanum dat op zijn beurt weer een subtiel houten fond krijgt met vetiver van Haïti, cederhout uit het Atlasgebergte en een zwoele noot met cistus labdanum uit het Estérelgebergte. Eindresultaat: een verbazingwekkend helder-groene geur die zijn naam, net zoals Chanels Cristalle (1974), eer aan doet – de geur schittert op een bepaalde manier. Als een zon in groen water.

RUIK & VERGELIJK

Salie – het nieuwe basilicum volgens culi-watchers – geeft aan mannengeuren een intens groen en enigszins bitter-wrange nuance die in combinatie met andere kruiden zeer koud en ijzig kan zijn. Salie werd ook gestopt in:

Aramis Classic (1965)
Salvador Dali Pour Homme (1987)
Dolce & Gabbana Pour Homme (1994)
Issey Miyake L’Eau d’Issey pour Homme (1994)

EEN WATERVERFPORTRET VAN SOFIA COPPOLA

Jaar van lancering: 2003

Laatst bijgewerkt: 19/06/08

Neus: Steve Demercado, Loc Dong

Model: Sofia Coppola

Illustratie: Elizabeth Peyton

Retrodesigner Marc Jacobs die in zijn kleding (zowel bij ‘hemzelf’ als bij Louis Vuitton graag ) serieus en met een knipoog de silhouetten van de jaren dertig-, veertig-, vijftig- en zestigcouture couture citeert, keert met Essence ook als het ware terug naar deze periodes uit de vorige eeuw. Want presentatie (geen voorspelbaar glamourfoto maar een poëtisch aquarel) en flacon (geen hightech object, maar een ouderwets, bijna tutti – let op het strikje! – verpakking) en de hoofdsmaakmaker van Essence is een ode aan de jaren gouden jaren van de haute couture.

Ach… toen parfum nog niet als gelikt en uiterst lucratief marketingconcept werd ontwikkeld, maar in eerste instantie meer als aardigheidje voor de vaste clientèle – ‘c’est vraiment gentil monsieur le couturier’.

Om een pakkend beeld te creëren dat het gevoel van Essence  overbrengt, liet Jacobs kunstenares Elizabeth Peyton een waterverfportret in pastelgroene en -gele tinten van regisseuse Sofia Coppola maken omringd door gardenia’s. Hiermee versterkt Jacobs zijn status als retro-designer opnieuw: hij plaatst klassieke modenormen en parfumwaarden in nieuw, modern licht.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Met Essence heeft Jacobs de essentie van gardenia vastgelegd, maar voorziet haar van een frisbloemige en waterige toets – als een aquarel dus. Met name in de opening. Het ‘ouderwetse’ boeket opent met de frisse noten van fresia en bergamot. Sprankelend  dus. Omringd door de poederige noten van Florentijnse iris-absolu, komt in het hart de koppige en tegelijkertijd fluweelzachte gardenia tot volle bloei om vervolgens met rosa damascena uit Turkije en romige houtsoorten een bloemrijk en zwoel hoogtepunt te bereiken. In 2008 presenteerde Marc Jacobs in zijn colognelijn Gardenia. Het moge duidelijk zijn: het betreft een ‘verwaterde’ versie van het indringende Essence.

RUIK & VERGELIJK

Gardenia is een ‘klassieke’ en ‘ouderwetse’ bloem die zich het liefst thuisvoelt in volle en overdadige parfums in het topprestige-segment. De natuurlijke geur van de gardenia wordt omschreven als vrouwelijk, voluptueus, koppig en zinnelijk, en wordt daardoor vaak vermengd met lichtere bloemen om het overweldigende karakter te temperen.

Chanel Gardénia (1925)
Dior Miss Dior (1948)
Guerlain Chant d’Arômes (1962)
Annick Goutal Gardénia Passion (1989)
Versace Crystal Noir (2004)
Guerlain – L’Art et la Matière – Cruel Gardénia (2008)
Dior L’Eau Miss Dior Chérie (2009)