ABSOLUTELY IRRÉSISTIBLE GIVENCHY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 8, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET A. Een reactie plaatsen

LIV AND LET LIV!

OFWEL: VAN EEN ONWEERSTAANBARE ROOS

NAAR ONWEERSTAANBAAR JASMIJN

Jaar van lancering: 2008

Laatst bijgewerkt: 28/08/08

Neus: onbekend

Model: Liv Tyler

Art director campagne: Liz Collins

Af en toe word ik moe van Givenchy. De reden: ze leveren te veel geuren af. Heb je de ene nog nauwelijks op je laten inwerken – Ange ou Démon (2006) – dient de ander zich al weer aan: Absolutely Irrésistible. Heb je bijna geen tijd om de geuren waar je echt naar uitziet te ruiken: de in 2005 gestarte Récolte-serie. Kunnen we de andere tussendoortjes – meestal aangeboden via het taxfreecircuit maar een jaar later meestal ook in de gewone parfumerie beschikbaar – voorlopig naast ons neerleggen. Gewoon tijdnood.

Absolutely Irrésistible wordt voorgesteld door Givenchy als een geur voor Liv Tyler die als het ware mee is gegroeid in de ontwikkeling van het gezicht van Very Irrésistible. Givenchy vat het zo samen: was ze in 2003 nog jong en een sexy ster met een pittig parfum, nu is Liv een vrouw geworden. Nog steeds ontwapenend, natuurlijk mooi en fris. Alleen nu gezegend met een ‘toegevoegde waarde’: een hoog glamourgehalte. En daar past een flamboyant parfum bij. Je raadde het al: Absolutely Irrésistible, als symbool van ontluikende vrouwelijkheid. Met andere woorden: rol uit die rode loper! Laat Live Tyler erover heen flaneren in een ‘stralend en schitterend juweel van een flacon’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

In deze absoluut onweerstaanbare Givenchy is de hoofdrol weggelegd voor Egyptische jasmijn die zich volgens Givenchy heel divers manifesteert: bloemig, fruitig, poederachtig en zelfs dierlijk. Vergezeld door oranjebloesem (even gefacetteerd als jasmijn) en heliotroop.

Deze volbloemigheid wordt voorafgegaan door een sprankeling van groene mandarijnenschil en rood fruit. Een akkoord van rode peper brengt wat schalksheid. Deze volbloemigheid wordt warm maar zacht ‘uitgezwaaid’ door cederhout, patchoelie en amber. En het moet gezegd: Absolutely Irrésistible is weer een geur waar eigenlijk niets is tegen in te brengen.

Kwaliteit is goed en de witte bloemen mengen zich mooi met heliotroop. Maar ik herhaal mijn het begin: het mag van mij wel wat minder.

RUIK & VERGELIJK

Bij zoveel Givenchygeuren heb je soms voordeel bij een ‘achterstand in ruiken’. Die ik dus heb. Ik moet denken aan Le Parfum van Lalique uit 2005 door de jasmijn-heliotroop-ambercombinatie. Maar een betere vergelijking is de volgende Givenchy waarin de nadruk ook jasmijn ligt, dit keer de 2008-oogst uit Madurai, India.

Givenchy – Récolte – Ange ou Démon 2008 (2009)

CHANCE CHANEL

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 8, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET C. Een reactie plaatsen

ZING MEE: ‘TAKE A CHANCE, TAKE CHANCE,

TAKE A CHANCE-CHANCE ON ME’

Jaar van lancering: 2002

Laatst bijgewerkt: 07/09/09

Neus: Jacques Polge

Model: Anne Vyalitsyna

Art direction: Jean-Paul Goude

Iedereen heeft het wel eens meegemaakt. Je loopt over straat en plotseling zijn je ogen gericht op iemand in het voorbijgaan. Je voelt een aantrekkingskracht. Je kijkt nog een keer en merkt dat het gevoel wederzijds is. En dan? Volgens Chanel lopen de meesten door en laten op deze manier de kans van hun leven liggen.

Dit romantische cliché inspireerde het couturehuis tot de creatie van Chance. De boodschap: twijfel niet, neem je kans. Om dit in beeld te brengen, werd de hulp ingeroepen van Jean-Paul Goude die al zoveel Chanelparfums tot leven heeft gewekt. Goude vond dat Chance verfilmd moest worden in dé stad der verliefden: Venetië. En de link tussen Chanel en de gondelstad is eigenlijk logisch. Chanel kwam er zelf graag. Zo inspireerde een bezoek aan de schat van de San Marco-baseliek Coco voor haar costume jewelry-collectie.

In de Chance-clip maken we kennis met een meisje, gespeeld door Anne Vyalitsyna en een gondelier die elkaar bij toeval tegenkomen als twee lijnen in een handpalm en daarna als één lijn verdergaan. Vyalitsyna werd uit honderden modellen gekozen – dat zo’n hoeveelheid altijd indruk moet maken, zo moeilijk moet dat toch niet zijn een knap koppie te vinden? – omdat zij volgens Goude een natuurlijke elegantie heeft en een vrolijkheid die zichtbaar geluk uitstraalt – dé gedroomde persoon voor een optimistisch parfum.

Wat ook opvalt aan Chance: de ronde flacon – zo ver weg van het zuivere minimalisme van Nº5 (1921) … is dat zo? Jacques Helleu, toenmalig artistiek directeur van Chanel zei hierover: ‘Centraal in elke discussie over design bij Chanel is dat de identiteit uit de oorsprong komt. Coco Chanel heeft een soort regelement opgelegd dat zijn ontstaan in haar talent en ongelooflijke creativiteit vindt. Bij elke nieuwe creatie moet ik zorgen dat deze identiteit versterkt wordt en toch met zijn tijd meegaat. De vorm van Chance ligt in lijn van deze continuïteit’… is dat zo?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Jacques Polge, huisneus van Chanel, vertaalde Chance in een, zoals hij hetzelf zegt ‘contrastrijk, krachtig, hoekig maar tegelijkertijd beweeglijk parfum vol schaduw- en lichtvlakken’.

Maar het belangrijkste ingrediënt is vrolijkheid, dat Polge vertaalde door ‘klassieke’ Chanel-ingrediënten opnieuw te interpreteren. Dus combineerde hij hyacint, jasmijn, iris, vetiver en citroen met witte musk, roze bes, patchoeli en amber.

Nieuw aan Chance is dat de geur niet volgens de klassieke piramide met hoofd-, midden- en basisnoot is opgebouwd, maar dat de verschillende essences als het ware in banen om elkaar bewegen. En in het midden van deze constellatie schittert een ‘onverwacht akkoord’ dat het parfum Chance zijn vrolijkheid en geluk geeft.

In 2007 verschijnt conform de tijdsgeest een Chance Eau Fraîche die vooral opvalt door de toevoeging van cederappel die de geur het verfrissende cologne-effect geeft.

RUIK & VERGELIJK

Chanel heeft nog een geur in haar collectie dat werd gecreëerd voor de jonge vrouw:

Chanel Cristalle (1974)

En die kreeg een groene interpretatie met:

Chanel Cristalle Eau Verte (2009)

FÉMINITÉ DU BOIS SERGE LUTENS (VOORHEEN SHISEIDO)

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 8, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET F, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN, NICHE. 1 reactie

SERGE LUTENS’ ‘HOUT’ VAN VROUWEN:

VOOR HET EERST MANNELIJK HOUT VROUWELIJK GEMAAKT

Jaar van lancering: 1992

Laatst bijgewerkt: 07/09/09

Neus: Pierre Bourdon, Christopher Sheldrake

Art direction: Serge Lutens

Flaconontwerp: Serge Lutens

Wat met vele Shiseido-geuren in het verleden niet is gelukt, moet met Féminité du Boiswel gebeuren. Namelijk: oosterse spiritualiteit toegepast in de westerse parfumcultuur. Om dit te bereiken, opent het Japanse cosmeticahuis begin jaren negentig in hartje Parijs Les Salons de Palais Royal Shiseido (25 rue Valois) die wordt ingericht door huisstylist Serge Lutens die tevens de taak krijgt om nieuwe Shiseido-parfums te ontwikkelen.

Het eerste resultaat, Ombre Noir uit 1980 niet meegerekend, maakt direct indruk. Niet alleen is het de prachtige etherische flacon van Féminité du Bois, maar ook de geur zelf. Sterker, terugblikkend wordt het gezien als hét parfum dat de weg heeft vrijgemaakt voor vrouwelijke chypregeuren waarin voor het eerst de nadruk op de houttonen wordt gelegd. Iets tot dan toe alleen gebruikelijk bij mannengeuren. Vandaar de naam, die vrij vertaald kan worden met: de vrouwelijke kant van hout. Serge Lutens heeft zich later in interviews wel eens beklaagd hoe de concurrentie met deze geur aan de haal is gegaan. Jammer vond hij alleen dat het eerder een verpovering dan een verbetering werd. Zo’n uitspraak maakt de geur natuurlijk alleen maar boeiender. En hij mag het doen, want veel neuzen beschouwen Féminité du Bois als een van de mooiste houtgeuren ooit gecreëerd.

Laatste nieuws: in 2009 is Féminité du Bois onderdeel geworden van de Serge Lutens-geurcollectie.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Aan de opening ruik je direct dat je met een origineel parfum vandoen hebt: gember, kruidnagel en nootmuskaat van de fijnste kwaliteit die het bloemig-fruitige hart van oranjebloesem, viooltje, pruim en perzik voorzien van een kruidige, zalvende toets. Mooi om te ruiken hoe pruimig-zoete en zoet-pruimige noten, bijna sensueel tegen het hout gaan kleven.

In de basis komt zoals de gezegd ‘de vrouwelijke kant van hout’ tot volle wasdom door een gulle dosis ceder- en sandelhout die voor het oriëntaalse effect is ondergedompeld in vanille en benzoïne. Féminité du Bois is een van die geuren die bij eerste kennismaking overrompelt door zijn originaliteit en bij herhaald gebruik hierdoor blijft verrassen. Jammer alleen dat de geur onder de naam Lutens ook is aangepast – het volle, ontegenzeggelijke krachtig-subtiele sensuele hout is een beetje verloren gegaan.

RUIK & VERGELIJK

Zou Serge Lutens onderstaande geuren bedoelen? Deze fruitige chypres hebben ook een sterke houtbasis:

Yves Saint Laurent Yvresse (voorheen Champagne 1993)
Nina Ricci Deci-Dela (1994)
Dior Dolce Vita (1995)

 

 

Fdb

EAU SUAVE PARFUM D’EMPIRE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 7, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET E, NICHE. Een reactie plaatsen

PROMISE YOURSELF A ROSE GARDEN

ZO MOET EEN CHYPRE-ROOS RUIKEN!

Jaar van lancering: 2004

Laatst bijgewerkt: 16/12/15

Neus: Marc Antoine Corticciato

Te koop bij: www.perfumelounge.nl

MALMAISONAls kind keek ik altijd uit naar een film op de televisie: The Time Machine (1960) naar het boek van H.G. Wells dat hij in 1895 publiceerde. Het prikkelde mijn fantasie enorm. Wat in de toekomst lag, interesseerde me niet zo. Daar zou ik zelf voor een bepaalde tijd onderdeel van zijn. Het verleden daarentegen; ik zou er veel voor geven even met een tijdmachine ‘terug’ te mogen. Ik moest hier aan denken bij het verschijnen van Eau Suave.

De geur is geïnspireerd op de rozentuin (nog te bezichtigen) van het paleis Malmaison (dat zijn naam dankt aan zijn slechte staat bij aankoop) die werd aangelegd door de eerste vrouw van Napoléon Bonaparte, Joséphine de Beauharnais (1763-1814). Door de haar aangelegde rosarium ontstond er – naar men zegt – in de 18de en de 19de eeuw in de betere kringen een rosarium-manie.

Joséphine-de-France-par-François-GérardWat zou ik daar graag rond geflaneerd hebben met haar aan mijn zijde terwijl ze me de 250 verschillende soorten (!) toelichtte. Of als het lot me minder gunstig gezind was geweest, wat had ik er graag als tuinman rond geschoffeld. Moet trouwens een leuke menagerie zijn geweest afgaand op getuigenissen.

Zo vlogen er in de ontvangsthal exotische vogels rond de in potten geplante al even exotische bomen. In de tuin zelf – vol met de toen voor Europa nog zeldzame jasmijn, dahlia en magnolia – graasden zebra’s en kangoeroes. En in een belendende oranjerie liet ze 300 ananasstruiken planten. Wat niet zoveel mensen weten: het eigenzinnige karakter van Joséphine – geboren op Martinique als Marie-Josèphe-Rose Tascher de la Pagerie – dat mede werd bepaald door haar Creoolse achtergrond. Heel haar leven had ze iets van een onaangepaste ‘hippy de luxe’ die door de juiste contacten en – ja dames en heren – veel rond hoeren en snoeren op de toenmalige hoogste troon van Europa terechtkwam. Heel aanneemlijk gespeeld door Isabella Rossellini in de tvserie Napoléon (2002).

Marc Antoine Corticciato bied je met Eau Suave een denkbeeldige wandeling door de rozentuin van Joséphine – die tot haar ontmoeting met Napoleon door intimi Rose werd genoemd. En deze wandeling is de moeite waard. Wat een prachtgeur! Wat een nuances! Lang geleden dat het oorspronkelijke chypre-concept zo licht maar toch zo vol werd geïnterpreteerd. Zou eigenlijk door alle rozenliefhebbers en chypre-addicts geroken moeten worden.

EAU SUAVE PARFUM D’EMPIREWAT RUIK IK EIGENLIJK?

Vaak de verrassing van een geur: de eerste moleculen die je opsnuift. Die kunnen in  een flits een sensatie naar boven brengen die doet denken aan iets vertrouwds. Alleen kun je het niet direct thuisbrengen. Eau Suave geeft me het. Een gevoel van vroeger, een dag in de lente vol zon, vol bloemen. En een mild briesje zorgt er gelukkig voor dat het niet te warm wordt. Eau Suave is volgens de neus een samengaan van drie ‘voorstellingen van een roos’. Een gekruide roos. Een fruitige roos. Een theeroos. De eerste wordt opgeroepen door een prachtige, pikante mengeling van korianderzaad, saffraan, peper en… roos. Gôh, wat lekker! De tweede komt tot leven door perzik, framboos, abrikoos en… roos. Idem: want het fruit is niet te plakkerig, niet te plastic, het versterkt alleen de zoetheid van roos. De derde, theeroos, die bloeit in het echt en geeft vermengd met aldehyden Eau Suave die licht-frisse toets.

Aan al deze drie ‘rozen’ kleeft aangenaam, wat zeg ik, prachtig het chypre-akkoord van eikenmos, patchoeli en musk. Begeleid door een zoetheid die zweeft tussen honing en vanille en waarschijnlijk afkomstig is van de ‘fruitroos’. Nogmaals: heel mooi, heel elegant, heel klassiek.

Een goed rozenparfum is voor mij niet ‘romantisch’ met allerlei frutsels en linten, ook niet het symbool voor de liefde; het moet voor mij prikkelen – je moet de doorns als het ware voelen. Marc Antoine Corticciato krijgt het voor elkaar.

RUIK & VERGELIJK

Opvallend: Eau Suave lijkt de opmaat voor de herontdekking van de klassieke rozengeur. Antoine Corticciato is natuurlijk niet de eerste. Enkele nichemerken en klassieke leveranciers is hij schatplichtig.

De voorlopers:

Jean-Charles Broisseau Ombre Rose (1981)
Yves Saint Laurent Paris (1983)
Annick Goutal Rose Absolue (1984)

De voorbereiders:

Lancôme – Maison Lancôme – Mille et Une Rose (2000)
Serge Lutens Sa Majesté la Rose (2000)
Frédéric Malle Lipstick Rose (2000)

De volgers:

Givenchy Very Irrésistible (2003)
Stella McCartnery Stella (2003)

Neo-niche-rozen:

Guerlain – L’Art et la Matière – Rose Barbare (2005)
Dior Passage N°4 (2007)
ERIK ZWAGA GEURENGOEROE CENTIFOLIA

 

 

 

 

MYRRHE ARDENTE – LES ORIENTALISTES – ANNICK GOUTAL

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 7, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET M, NICHE. Een reactie plaatsen

VURIG MIRRE

Jaar van lancering: 2007

Laatst aangepast: 18/06/12

Neus: Isabelle Doyen

Annick Goutal antwoordt op een chique manier op de huidige trend van pure geurervaringen. Dat wil zeggen: parfums die de charme van één klassiek concept benadrukken. Ze doet het met een trio Les Orientalistes die samen AME worden, Frans voor ziel. A staat voor amber, M staat voor mirre en E staat voor wierook (encens in het Frans). En inderdaad, je kunt met recht dit trio een terugkeer naar de ziel van het parfum noemen. Een gewaagde optie aangezien het zowel amber, mirre en wierook in al hun puurheid ontbreekt – zo wil het vooroordeel – aan raffinement. Ontbreken in de zin van dat ze, bij een vluchtige kennismaking, nogal ongepolijst en ‘onaf’ overkomen. Want normaliter worden in moderne parfums mirre en wierook in kleine hoeveelheden in de basis verwerkt om ze van een gloedvol aura te voorzien.

Voor amber geldt dat in mindere mate omdat ‘amberparfums’ in Frankrijk gelijk staan met oosterse wereld vol zwoelte en overdaad (denk aan Opium van Yves Saint Laurent uit 1977). Myrrhe Ardente is een ode op de geur van mirre zelf. Volgens Camille Goutal verfijnd, aangenaam maar bovenal warm en kruidig. Zowel Myrrhe Ardente, Ambre Fétiche en Encens Flamboyant kunnen vrouwen en mannen apart of in combinatie dragen. Met amber maak je de andere twee zachter, met wierook lichter. Mirre verzacht weer de andere twee.

Vind je Myrrhe Ardente toch te heavy, te donker en te aards… niemand die je ervan weerhoudt het te vermengen met een ander ‘soloparfum’ van Goutal. Probeer het eens met La Violette (2001). Het effect: alsof viooltjes verbranden in de zinnelijkheid van mirre! En wil je mirre een iets meer fris-zonnige toets geven, vermeng het dan met Eau du Sud (1996).

Let op: Annick Goutal levert een speciaal witleren AME-coffret in een oplage van 1500 stuks wereldwijd. Hierin huizen drie heerlijke-aangename klassiek aandoende flacons waarvan elk is versierd met de beginletter van de geuren. Samen vormen ze de ziel van parfum: A.M.E. En inmiddels is de collectie uitgebreid met Musc Nomade in 2008 – ook beschreven op deze blog.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Mirre kennen wij voornamelijk als een van cadeaus die een van de drie wijzen ten geschenke gaven aan het kindeke Jezus ten tijde van het begin van de christelijke jaartelling. Toen en nu geldt mirre als een duur en kostbaar goed dat (eveneens toen en nu) afkomstig is van de struik die in het latijns ‘commiphora myrrha’ heet. Het groeit op de steppen van Afrika, met name Somalië, Ethiopië en Jemen.

Afgezien van de mooie, ‘rokerige’ geur – die doet denk aan verbrand hout met zoete ondertoon – is mirre een uitstekend fixeerder van andere ingrediënten in parfums. Bij een pure mirregeur horen weinig smaakmakers. Daarom is mirre in deze versie slechts omringd met benzoïne (voor de muskachtige toets), tonkaboon (voor de zoetzachte toets), guajachout (om mirre ‘body’ te geven) en een bijenwas-absolu die het geheel een warm-zonnige noot geeft… alsof je midden december door Betlehem loopt op zoek naar…

RUIK & VERGELIJK

‘Mirre, mirre on the wall, whose the most fragrant of them all…?’ Er zijn niet zoveel geuren waarin mirre de hoofdrol speelt. Logisch, mensen associëren de geur niet echt met parfum, meer met kerk en tempel. Er is eigenlijk maar één geur waarmee je kunt achterhalen welke parfumeur ‘het gevoel van mirre’ het beste heeft vertaald.

Serge Lutens La Myrrhe (1995)

Parfums Générale – La Huitième Art – Myrriad (2010)

Guerlain – L’Art et la Matière – Myrrhe & Délires (2011)

LIVE JENNIFER LOPEZ

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 7, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

DANCE! DANCE! DANCE!

Jaar van lancering: 2005

Laatst bijgewerkt: 28/06/08

Neus: guess who in samenwerking met Dominique Ropion

Model: guess who?

Art director: guess who?

Flaconontwerp: guess who?

Ze wist dat ze veel talenten in huis had, maar wist ook dat ze met één moest beginnen. Ze koos voor dans. En hoe! Met haar latin-bottom en latin bewegingen swingde Jennifer Lopez zich vanuit de Bronx in New York naar de top van de wereld. De rest van haar indrukwekkende carrière behoort inmiddels tot de recente showbizzgeschiedenis.

En alles wat La Lopez aanraakt lijkt te veranderen in goud, sterker: in platinum. Inmiddels heeft ze bewezen ook een neus te hebben voor parfum. Want Live is inmiddels haar vierde geur en hiermee keert Jennifer in feite terug naar haar ware passie: de dans. Want zoals ze zelf zegt ‘leef ik helemaal voor de dans, dan voel ik me pas echt vrij, onthul ik mijn innerlijke gevoelens en ben ik helemaal mezelf en de situatie meester’.

Daarom staat Live voor het plezier dat dansen kan schenken. Die swingende momenten waarin alle restricties van je af gooit. Want al dansende durf je meer, daag je uit, droom je en leef je voor het moment. Je voelt je sexy, bezield, als een lichaam bewegend op het ritme van de muziek. Zie de – het moet gezegd – in zijn soort prachtige visual en je weet direct wat dans kan doen. Kortom: Live, live, live! Dance, dance, dance! Love, love, love!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

La Lopez omschrijft Live als een ‘choreografie voor de zintuigen’ en ‘vloeibare energie’ die opent als een wervelende en opzwepende salsadans: citroen, sinaasappel met een prikkelende ananasnoot. Het hart een rumba. Ritmisch en meeslepend. Denk aan rode bes ondersteund door de prinses van de voorjaarstuin – de pioenroos – en het zachtfluwelen viooltje. De Live-basis is als een perfect uitgevoerde tango: harmonieus en sensueel. Ofwel, een flinke gourmandinjectie van karamel en tonkaboon begeleid door het zacht-melkachtige sandelhout.

RUIK & VERGELIJK

Live heeft inmiddels twee nieuwe versies. Die swingen geurtechnisch ook, zoals dat zo ouderwets gezellig heet, de pan uit.

Jennifer Lopez Live Luxe (2006)
Jennifer Lopez Live Platinum (2008)

 

NEMO CACHAREL

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 7, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET N. Een reactie plaatsen

ALS JE DE WERELD WILT ZIEN

ZOALS DIE WERKELIJK IN ELKAAR ZIT

Jaar van lancering: 1999

Laatst bijgewerkt: 18/06/08

Neus: Jean-Pierre Bethouard

Model: Greg Payne

Flaconontwerp: Jean-Marie Massaud

Artistic direction en zo: onbekend

Nemo is volgens Cacharel een tijdloze en universele naam gevormd door legendes en spannende verhalen die tot het collectief onbewuste behoort en staat voor mannelijkheid en moed. Maar Nemo is ook de benadering van een nieuwe mannelijke levenshouding: het vinden van een sleutel, een wichelroede, een boom, een scepter (kun je allemaal in de flacon  herkennen) om de wereld beter te begrijpen en er beter in te kunnen leven. Dit voorwerp maakt van de man aan wie het wordt overgedragen een ziener die voorvoelt wat verborgen zit achter de uiterlijke schijn.

Daarnaast ‘ontvangt’ hij het vermogen om sporen van ons verleden en kenmerken van onze oorspronkelijke natuur in het dagelijkse leven te herontdekken en te ontcijferen. Eenmaal bewust van dit vermogen ontstaat bij de drager een aangrijpende bewustwording: vanaf nu kan hij de geheime signalen van het geheugen duiden en de wereld pas echt zien zoals die werkelijk in elkaar zit.

Nemo werd gepresenteerd als de artistieke pendant van Cacharels Noa (1998). Ook een parfum vol nieuwe en oude wijsheid in een. Alleen, viel de laatste meer in de smaak. Misschien is Nemo te veel van het goede: te veel ideeën en gedachten in een concept. En: wil de man dit allemaal wel weten en ervaren als hij een geur koopt. Pakt hij hiervoor in de plaats niet liever een goed boek? En toch: de parfumclip, blijft, hoewel over the top en in zijn dramatiek aanstellerig, zeer indrukwekkend. Maar ook  een beetje mallotig: vooral dat zwarte paard zo erg netjes galopperend over het zebrapad. Het licht stond vast op groen.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Met Nemo heeft Cacharel een oosterse geur – die zich volgens een inwijdingsproces ontvouwt; daar gaan we weer! – gecreëerd die zijn sensualiteit niet dankt aan het hiervoor traditioneel gebruikte amber en vanille, maar aan oosterse kruiden en houtsoorten.

De toegang tot de geur wordt verschaft door de frisse noot van hinoki (een Japanse cipres die wordt gebruikt bij de bouw van tempels) en betelblad (een klimmende peperstruik uit Maleisië). Via deze initiatie-route ontmoet je een ‘geurtempel’ opgetrokken uit drie ‘bouwstenen’: zonnig en droog cederhout, bittergroen kardemon (foto) en rokerig-zwoel wierook.

De eerste steen staat voor statigheid en moed. Nou, nou. De tweede steen voor energie. Niet verkeerd. De derde steen voor rituele bezwering. Oef! De geur is dan klaar en het eindresultaat niet gek: kruidig, houtig, intens en toch transparant! Wellicht nog te modern voor die tijd.

RUIK & VERGELIJK

Kardemon is een  complex ruikend zaad. Afhankelijk van de ingrediënten waarmee het wordt omringd kan het fris, groen, intens, houtachtig en zelfs sensueel ruiken. Het wordt gebruikt om – vooral – mannengeuren een fris-groene touch te geven. Hieronder enkele geuren – tijdelijk concurrerend met Nemo – waarin kardemon ook een belangrijk aandeel heeft.

Cartier Déclaration (1997)
Escada Casual Friday (1999)
Bvlgari Blv pour Homme (2001)
Herrera Carolina Chic for Men (2003)

STELLA ROSE ABSOLUTE STELLA MCCARTNEY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 6, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET S. Een reactie plaatsen

EEN INTENSE ONTMOETING MET STELLA

Jaar van lancering: 2005

Laatst aangepast: 06/09/09

Neus: onbekend, maar ik vermoed Jacques Cavallier

Zo bereidt de Engelse ontwerpster zich voor als ze een avondje uitgaat: ‘Mijn geest wordt geprikkeld door een verlangen naar extreme vrouwelijkheid. Ik wil femme fatale zijn, romantisch maar toch onbeschaamd sexy en vol glamour. Alles en iedereen tegelijk vanavond’.

‘Alles is klaar voor het ritueel. De flacon Stella Rose Absolute zit nog verborgen in zijn kistje. Mijn parfum, mijn quasi vluchtige dubbelganger. Ik noem het zelf Les Absolus de Stella: een druppeltje van dit intense parfum op elke plekje waar mijn hart klopt. Of liever nog of, op elk punt waar ik geprikkeld wil worden, elk puntje waar ik gestreeld of gekust wil worden. Een geparfumeerde weg langs mijn lichaam, op een tedere manier in kaart gebracht, afgewisseld met rustpauzes, voor wie er zich wil wagen…’

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Zo omschrijft Stella haar Stella Rose Absolute : ‘Een begintoets van Bulgaarse roos met zijn citroenachtige en frisse zuurtjesgeur. Net zo fris als het parelroze kant dat mijn naakte huid streelt… In het hart speelt pioenroos (foto) een spel met de tintelende rosa centifolia. Allebei zorgen ze voor een vrolijke ondergrond waarop de dadèsroos zich nog subtieler en intenser kan laten gelden. Je vangt een glimp op van een vermoeden van kant, teder als een bloemblaadje… Ik prikkel de nieuwsgierigheid zonder iets prijs te geven. In de structuur verwarmt zinnelijk amber deze armvol rozen en maakt het parfum sensueel en mysterieus. En dat is precies wat ik wil zijn, mysterieus met talloze facetten. Onschuldig en uitdagend. Uitbundig en gesloten. Natuurlijk en ultra sophisticated’.

Zou ze dit werkelijk allemaal gezegd hebben? Vindt het zo not Stella. Neemt niet weg dat dit een prachtige rozengeur is. Vol als donker vloeibaar fluweel en toch die lichte, zonnige toets. Stella McCartney lanceert ook zuivere (lees: lichtere) versies van de geur. De eerste werd gelanceerd in 2007. Naam: Sheer Stella. Inderdaad veel lichter van toon – door met name citroen en appel – maar nog steeds die aangename roostoets. In 2008 is Sheer Stella fris voorzien van framboos, witte roos, fresia en roze peper.

RUIK & VERGELIJK

Voor de echte, echte rozenparfumfans. Wat is de absolute rozengeur? Welke ontbreekt absoluut? Ik kan ze niet allemaal noemen!

Annick Goutal Rose Absolue (1986)
Frédéric Malle Lipstick Rose (2000)
Serge Lutens Sa majesté la Rose (2000)
Guerlain – L’Art et la Matière – Rose Barbare (2005)
Yves Rocher – Secrets d’Essences – Rose Absolue (2006)

L’EAU PAR KENZO POUR HOMME KENZO

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 6, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

DE GEUR VAN ZUIVER WATER VOLGENS KENZO

Jaar van lancering: 1999

Laatst bijgewerkt: 06/09/09

Neus: Olivier Cresp

Model: Karl Latraverse plus leuk meisje

Art director en zo: Patrick Guedj

We zijn vanaf de midden jaren negentig overspoeld door een golf van lichte, lichter, nog lichtere luchtjes. Bijna ieder merk had zijn eigen versie. Had, want de meesten zijn inmiddels in de vergetelheid geraakt. Zo niet L’Eau par Kenzo pour Homme. De reden waarom Kenzo het met zijn water gered heeft, is omdat hij zijn geuren niet als een vluchtig fenomeen beschouwt. Nee, Kenzo neemt geur en zijn gebruikers serieus.

Dat ruik je: L’Eau par Kenzo pour Homme is een aangenaam en krachtig water dat in tegenstelling tot de naam langer beklijft dan je zou vermoeden. Met L’Eau par Kenzo pour Homme had de van oorsprong Japanse, maar al jaren in Prijs wonende en werkende ontwerper, een water voor ogen dat puur en simpel, maar aangenaam in de omgang moest zijn.

Bij de lancering zat het water, net zoals L’Eau par Kenzo voor de vrouw uit 1996, in een druppelvormige flacon – dit om de zuiverheid van de inhoud te symboliseren. Voor het nieuwe millennium werd een nieuwe, rechthoekige fles ontwikkeld waaroverheen water lijkt te golven. Deze is van puur, doorschijnend ‘glasmonoliet’, dat ‘ons herinnert aan het mineraalrijke water’. En deze meer robuuste vorm verbeeldt water in beweging. En wat dit water met je doet. Zie de clip en luister naar het kind-vrouw-stemmetje die zingt met een ‘franglais’ accent: eau-la-la!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Hoe laat je water naar water ruiken? Olivier Cresp selecteerde uit het geboorteland van Kenzo voor de opening yuzu, een scherp en ‘helder’ ruikende citroen. Vervolgens omringt hij dit met lotusblad. Dat ruik natuurlijk niet echt maar is meer een evocatie van groene wiegende noten. Iets te flets misschien? Pakken we toch wat ho-blad want dat ruikt naar rozenhout. Kan het misschien iets groener? Geen probleem. Wat dacht je van  ‘watermunt’ (foto). Maar ik mis wat pit.

Jezus, je bent ook niet snel tevreden. Groene peper dan maar. Ja, hoor, ik zal het een zachte afronding geven want al deze groene noten moeten natuurlijk wel beklijven. Witte musk lijkt me voldoende. Tevreden?

RUIK & VERGELIJK

Er zijn de afgelopen decennia veel pogingen gedaan om de geur van water in een flacon te vangen; het werd een hele golf. De een noemde ze oceanische geuren, de ander ozongeuren. Ook een veel gebruikte term: aquatische geuren. Hier onder twee klassiekers uit deze geurfamilie.

Davidoff Cool Water (1988)
Issey Miyake L’Eau d’Issey pour Homme (1994)

LE BAISER LALIQUE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op september 6, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

EEN KUS IN KRISTAL

Jaar van lancering: 1999

Laatst bijgewerkt: 28/06/08

Neus: Laurent Bruyère

Artistic direction en zo: Lalique

Het kristalhuis Lalique is in de beschrijving van Le Baiser niet bescheiden: het is het meest romantische parfum dat in de jaren negentig van de vorige eeuw verscheen. Daar valt wat voor te zeggen. Vooral als je weet waarop deze geur is geïnspireerd: een sierlijk art nouveau-kunstwerk uit de collectie van René Lalique (1860-1945): een met ijzeren rozendoornen omringde kristallen broche uit 1906 waarop afgebeeld het spannende moment voordat de eerste kus tussen een man en vrouw plaatsvindt.

Maar dan wel in spiegelbeeld. Met een dromerige blik in hun ogen en een rozenkrans in hun haren zie je het jonge paar reikhalzen naar deze intieme, vurige ontmoeting. En dit romantische ‘plaatje’ komt het beste tot zijn recht in de 100 ml kristallen editie – zie foto. Verder valt er weinig over te zeggen, behalve dat het beeld plus de naam meer tot de verbeelding spreken dan een uitgebreide love story – iets waar inmiddels te veel parfums het patent op hebben.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Le Baiser is een zeer klassiek en elegant parfum dat opent met een bloem die een tijdje uit de gratie was, maar nu weer door neuzen om zijn bijzondere volle en ‘koppige’ en toch fluweelzachte aroma wordt gewaardeerd: gardenia (foto). Die wordt voor de frisse noot besprenkeld met zwarte bes. Een origineel begin.

In het hart ruik je een overdaad aan roos, jasmijn en viooltje. Dus zoet, zoeter nog zoeter. Doet een beetje denken aan de geur van een ouderwetse lippenstift. Kiss-proof als het ware. De elegante basis van amber, sandelhout en musk zorgt ervoor dat Le Baiser evolueert tot een zijdezacht, licht sensuele streling. Eindoordeel: klassiek, niets op aan te merken. Misschien had het gezien de inspiratiebron alleen wat vuriger gekund. Peper…

RUIK & VERGELIJK

Als Le Baiser het meest romantische parfum van jaren negentig is, dan zijn de volgende geuren dat achtereenvolgens van de jaren tachtig, zeventig, zestig en vijftig:

Yves Saint Laurent Paris (1983)
Cacharel Anaïs Anaïs (1978)
Jean Desprez Bal à Versailles (1962)
Dior Diorissimo (1956)