EAU DE LAVANDE ANNICK GOUTAL

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 11, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET E, NICHE. Een reactie plaatsen

PROVENCE-CLICHE BIJ UITSTEK

KRIJGT NICHEBEHANDELING

Jaar van lancering: 1981

Laatst bijgewerkt: 11/04/10

Neus: Annick Goutal

Niche… daar had niemand nog in 1981 in combinatie met parfums van gehoord. Annick Goutal, die toen de deuren van haar parfumerie opende, wellicht ook niet. Toch deed ze toen, waarmee nu niche vooral geassocieerd wordt: het vervaardigen van parfums die (weer) meer de nadruk legden op de inhoud dan op de presentatie. En voor de inhoud had Annick Goutal als stelregel: met de best denkbare ingrediënten oude, ‘vergeten’ parfumconcepten weer tot leven wekken. Eau de Lavande, dat ze tegelijkertijd met Eau de Monsieur en de inmiddels moderne klassieker Eau d’Hadrien lanceerde, is klassiek in het kwadraat. Want: pardon, lavendel… dat is toch iets wat je koopt tijdens die leuke zomermarkten in de Provence. Een vers bosje, stukje zeep, een eenvoudig watertje.

Annick Goutal dacht (ze is trouwens niet de enige) daar anders over. Ze stelde een lavendelwater samen dat opvalt door zijn enorme zacht-warme afronding. Een vriendin van me die over een uitzonderlijk goede neus beschikt, vond dat je in Goutals Eau de Lavande als het ware de warme aarde van de Provence waarin de lavendel groeit rook.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Heel simpel: ‘wilde’ lavendel uit Grasse slechts verfijnd met coumarine, tonkaboon en vanille. That’s it. Het effect volgens Annick Goutal van Eau de Lavande: ‘Een klassieke geur die viriliteit en gedistingeerdheid combineert met verfijning en frisheid’. Wat dat laatste betreft: die frisheid komt niet alleen op conto van lavendel. Het is ook coumarine: het heeft de geur van hooi en gedroogd gras en was vroeger steringrediënt in het klassieke varenparfum.

RUIK & VERGELIJK

Nog een paar klassieke lavendelgeuren:

Yardley English Lavender (1910)
Mont St. Michel Lavande (1920)
Roger & Gallet Lavande Royal (1991)
Caron Les Plus Belles Lavendes de Caron (2008)

 

SCULPTURE BLUE BREEZE NIKOS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 9, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET S. Een reactie plaatsen

VAREN OP KOERS VAN EEN MEDITERRANE BRIES

Jaar van lancering: 2006

Laatst aangepast: 09/04/10

Neus: Jean Jacques

Droom je als man van mediterrane vergezichten en je wilt dit ervaren in een geur? Probeer dan deze zomerse variatie van Sculpture pour Homme (1995) van de ontwerper die van ondermode ‘bovenmode’ maakte, Nikos. Hij omschrijft de sensatie van Sculpture Blue Breeze als ‘de eerste glimp van zuiver blauw wanneer de zon verrijst boven de oceaan en hierop haar magische schaduwen laat vallen. Geniet van dit moment, geniet van de unieke schoonheid van het vroege ochtendlicht dat schittert op de kustlijn’. Mooi toch?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De ochtend op ‘deze lentemorgen in een flacon’ breekt aan met een sprankelende explosie van grapefruit, citroen, appel en zijdezachte abrikoos. De zon komt in Sculpture Blue Breeze op in een waas van witte thee, gele fresia en jasmijn. De basis van maté, witte thee, cederhout en ‘kristalmusk’ zorgt ervoor dat je deze fris-bloemige tinteling de hele dag blijft ervaren.

RUIK & VERGELIJK

Daar vertoeven we graag, in het Middellandse Zeegebied. Weten designers, couturiers en parfumeurs ook. Niet voor niets zijn veel geuren geïnspireerd op deze zee omringd met zijn verschillende en inspirerende culturen. Het opvallende: iedereen kiest zijn eigen favoriete stek.

Hermès Un Jardin en Mediterranée (2004)
Hugo Boss Baldesarinni del Mar (2005)
Gianfranco Ferré Eau Bergamotto Marino (2005)
Yves Saint Laurent Kouros Eau d’Été (2006)

SPORT FOR WOMEN JIL SANDER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 9, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET S. Een reactie plaatsen

DE JIL SANDER-VROUW DIE ZICH SPORTIEF VOELT OF WAANT

Jaar van lancering: 2005

Laatst bijgewerkt: 09/04/10

Neus: Sophie Labbé, Béatrice Piquet

Modellen: onbekend

Jil Sander en sport. Op het eerste gezicht geen logische combinatie. Maar als je goed naar collecties van de afgelopen seizoenen kijkt – ik schreef dit in 2005 – dan zie je toch veel sportieve elementen. Bij Sander is sport geen activiteit om in een gezonde conditie te blijven, maar meer een (levens)stijl. En een kijk op – om het groots en meeslepend te zeggen – ambitie en wilskracht. Ofwel: de vreugde van het presteren. Voor Sander kun je het begrip sport vertalen met totale concentratie, controle over lichaam en geest, spontane uitbundigheid en persoonlijke vrijheid.

Sport for Women – er is ook een mannelijke versie – verbindt de spirit van Jil Sander met de spirit van sport. Aan de presentatie zie je trouwens duidelijk dat het concept van ‘the german queen of minimalism’ is: de heldere flacons met uitdagende neonkleuren zijn gereduceerd tot het essentiële: spiegelglad glas, stralend zilver. Puur Jil Sander.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Sport for Women is een fruitige bloemengeur die actief van start met grapefruit, Siciliaanse mandarijn en groene appel geprikkeld door gember. In het hart wordt de luchtige kant van pioenroos en fresia benadrukt dankzij zwarte bes. In de basis zorgen ceder- en sandelhout voor kracht en elegantie afgerond met de geur van perzik.

RUIK & VERGELIJK

De appel is weer terug van geweest. Nadat de geur – van vooral die van granny smith – in het midden van de jaren zeventig een hoogtepunt bereikte in verzorgingsproducten, raakte men een beetje ‘appelmoe’. Toch geeft het groene en waterige aroma van appel een frisse ondertoon die door steeds meer neuzen wordt gebruikt.

Givenchy Extravagance d’Amarige (1998)
Dolce & Gabbana Light Blue (2001)
Dali Ruby Lips (2004)
Gianfranco Ferré GF Lei (2004)

Nieuw:

Marc Jacobs Apple (2010)

PATCHOULY ETRO

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 8, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET P, NICHE. Een reactie plaatsen

HOE RUIKT PATCHOELI EIGENLIJK? ETRO GEEFT ANTWOORD

Jaar van lancering: 1989

Laatst bijgewerkt:  08/04/10

Neus: onbekend

Er zijn de laatste tijd een aantal ‘gekleurde’ patchoelie-geuren verschenen, dat ik uit louter twijfel weer eens ben gaan ruiken aan flacons die mij weer op het rechte patchoelie-pad brachten. Flacons waarvan de inhoud me weer in herinnering brengen hoe een puur patchoelieparfum eigenlijk moet ruiken, gevrijwaard van ‘overbodige’ bloemen en bijtjes die de ware essentie maskeren. Een goede ‘stijloefening’ is dan Patchouly van Etro: ruw, stoffig, houtig, droog en warm. Nou vooruit, zelfs een beetje muf. Alsof je ruikt aan een oude kasjmier foulard van je (groot)moeder jarenlang verborgen in een kledingkist op zolder. Dit zegt Etro over Patchouly: ‘Adonis liet Aphrodite, zelf godin van de liefde, verliefd op hem worden. De mythe zegt dat hij zo mooi was dat hij iedereen verblindde die naar hem keek. Sterker, ze waren sprakeloos en overweldigd door zijn good looks’.

Patchouly heeft hetzelfde effect volgens Etro: ‘Het verovert de zintuigen en vermindert tegelijkertijd de spanning, waardoor we het vertrouwen terugwinnen om van onszelf te houden en van anderen’. Nog sterker: ‘Het geeft ons het vermogen om anders naar jezelf en anderen te kijken’. Tjonge, tjonge. En alsof dat nog niet genoeg is: ‘Patchouly manifesteert zich niet mondjesmaat, het is een wapen vol allure. Het zet de omgeving in vuur en vlam. Wie dit sensuele en potente parfum draagt moet weten dat hij/zij anderen verleidt en zichzelf/haarzelf. Het vergroot het karakter van de drager/draagster die zijn/haar enthousiasme voor het leven niet fluisterend, maar schreeuwend verkondigt’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Nu het vreemde: om dit droge, houterige en ‘stoffige’ resultaat te bereiken, volstond niet alleen patchoeli (foto). Deze, een van de heftigste patchoeli’s die ik ken, werd omringd (in de opening) met fris-bloemig bergamot, zoetzonnig sinaasappel, crispy  citrus limoen en friszonnig lavendel. Ruik je inderdaad kortstondig. Het hart werd gevuld met salie, cipres en geranium – groen en donker. Voor de bloemige noot werd zelfs jasmijn geplukt – ruik je moeilijk. Dan is er ook nog de afronding met sandelhout, vanille en musk – neem ik ook waar want Patchouly wordt uiteindelijk zacht en zalvend op de huid. Maar wat blijft is het donkere, mossige, kamfer- en houtachtige patchoeli.

Mooi: als de patchoeli gesettled is, neem je af en toe ook de aroma’s van de opening – lavendel – en het hart waar. Let wel: deze geur is zo ‘puur’ (en lekker) dat het zich uitstekend laat mengen met andere (Etro)geuren. En dat is ook de bedoeling van Etro. Het moedigt je aan Patchouly te layeren met Sandalo (1989), Lemon Sorbet (idem), Heliotrope (idem) of Vicolo Fiori (1996). Mijn tip: meng het met Messe de Minuit (2000): Patchouly wordt hierdoor licht(er) en ‘hemels(er)’.

RUIK & VERGELIJK

Pure patchoelie:

Reminiscence – The Classics – Patchouli (1970)
Serge Lutens Borneo 1834 (2005)

Gekleurde patchoelie:

Histoires de Parfums Noir de Patchouli (2005)
Tom Ford – Private Blend – Purple Patchouli (2007)
Tom Ford White Patchouli (2008)

4711 – ACQUA COLONIA – VETYVER & BERGAMOT

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 8, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET V. Een reactie plaatsen

VETIVER ONDERGEDOMPELD IN EEN FRIS BAD,

MET DANK AAN BERGAMOT

Jaar van lancering: 2009

Laatst bijgewerkt: 08/04/10

Neus: onbekend

Dat is opvallend: als je geurfanatici vraagt of ze de Acqua Colonia-reeks van 4711 kennen, dan zeggen de meesten: ‘Nee’. Ja, ik weet, deze vijf geuren zijn niet bepaald niche en exclusief, maar wat ze wel doen: ze verrassen en verfrissen, ieder op hun eigen specifieke wijze. Ik ontving vorig jaar het kwintet en ik heb nog geen enkele fles cadeau gedaan… dat wil wat zeggen. Sommigen zijn al half leeg!

Ik vind het een slim concept: prijstechnisch aangenaam en ze geven stuk voor stuk die sensatie die je van een cologne verwacht: instantfrisheid. Royal Riesling is de meest originele, Lemon & Ginger voor mij het meest verfrissende. Maar Vetyver & Bergamot kan er ook wat van! Want het mooie aan deze geur is dat je de groene helderheid van vetiver zo goed ervaart. En dat is opvallend aangezien in de parfumerie de laatste jaren voornamelijk de donkere en sensuele kant van deze wortel wordt verkend – met name in de nichesector. Deze helderheid komt volgens mij op conto van bergamot – zie Ruik & Vergelijk.

Wat ik ook al bij de andere Acqua Colonia-versies opmerkte: voor inspiratie heeft Mäurer & Wirtz (dat in 2007 het merk 47711 overnam van Proctor & Gamble) goed naar de concurrentie gekeken. De presentatie combineert zowel ‘fysiek als geestelijk’ de Aqua Allegoria-serie van Guerlain als de frisse waterwereld van Acqua di Parma’s Colonia (1912). En toch heeft het een mooie, eigen vintage-toets door de ‘geslepen’ flacons.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Dit zegt ‘4711’ over Vetyver & Bergamot : ‘Een geur met ontspannende werking. De puurheid en frisheid van de tropen na een zware regenbui. De combinatie van zoet vetivergras (foto) en verfrissend bergamot brengt lichaam en ziel weer met elkaar in harmonie. Je voelt de indrukwekkende kracht en schoonheid van Moeder Natuur’. Beetje gezwollen taalgebruik, maar het klopt wel. Het mooie aan de geur: de bergamot verfrist niet alleen, maar trekt ook een mooie lichtbloemige sluier (eigen aan bergamot) over het geheel van de compositie. Ik ruik ook ‘een beetje’ hout en een lichte toets sensualiteit. Alleen wordt niet gezegd welke ingrediënten hiervoor verantwoordelijk zijn. Toch alleen vetiver en bergamot? Sounds too good to be true.

RUIK & VERGELIJK

Moeilijk… anyway: hier nog een paar verfrissende, nieuwe en originele colognes.

Humieck&Graef Eau Radieuse (2008)
Hermès Eau de Gentiane Blanche (2009)
Guerlain La Cologne du Parfumeur (2010)

EAU DU SOIR SISLEY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 8, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET E, NIEUWE KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. 3 reacties

EEN AVOND GEHULD IN DONKERGROEN

Jaar van lancering: 1990

Laatst bijgewerkt: 08/04/10

Neus: onbekend

Model: idem

Flaconontwerp: Bronislaw Krzysztof

De avond, de nacht… staan in de parfumwereld voor dromen, poëzie, mysterie, een vlucht uit de werkelijkheid. Je laat je gedachten de vrije loop… alles is geoorloofd. Vul maar in… en dat doe ik in combinatie met Eau du Soir – klassieke muziekliefhebbers opgelet! – met het lied Waldseligkeit van Richard Strauss (1919).

Logisch dat de uren waarin de maan regeert, veel parfumeurs en cosmeticahuizen heeft aangezet tot het maken van de mooiste geuren denkbaar. Zo ook de zich erg op haar op afkomst roemende en tegelijkertijd zo bescheiden gebleven gravin Isabelle d’Ornano, echtgenote van de oprichter van het groener dan groen cosmeticahuis Sisley (anno 1975). Eau du Soir is geïnspireerd op haar jeugdjaren die ze doorbracht in haar geboortestreek Andalusië.

Open de flacon en je kunt maar één ding concluderen: Isabelle d’Ornano’s kinderjaren moeten prettig zijn geweest en is als een wandeling door een bos waar de zonnestralen lieflijk de bloemen strelen die groeien in een vochtige aarde bedekt met eikenmos en patchoeli. Interessant aan Sisley is dat het de chypre-familie als uitgangspunt neemt voor al zijn geuren. Eau du Soir vormt wat dat betreft een hoogtepunt: chic, statig en tegelijkertijd omringd met een ‘comfortabel’ aura… een herinnering aan een aangename jeugd?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Eau du Soir: een parfum dat inmiddels tot de klassiekers behoort. Deze bloemige chypre is vol en intens. De opening: geen bergamot – verplicht in de klassieke chypre. Wel  mandarijn (ruik je heel goed, heel even in de vorm van een aldehyde) en grapefruit.

Wordt langzaam opgevolgd door een indrukwekkende combinatie van witte bloemen: zonnig jasmijn, zwoel-fris sering en voorjaarsfris lelietje-van-dalen. Bulgaarse roos geeft de geur allure, ylang-ylang sensualiteit.

En dit alles krijgt die typische chypre-warmte en vochtige chypre-groenheid in de basis door natuurlijk eikenmos (foto) en patchoeli. Ter afsluiting: ‘kostbare’ houtsoorten en iris omringd door cistus labdanum, amber en musk. Mooi ook aan Eau du Soir: de prikkelend-frisse noot geleverd door peper en jeneverbes. Nu moet wel gezegd dat de geur door het verbod op grote hoeveelheden eikenmos in een geur – mag nu nog maar 1 ml op 100 m l zijn – minder naar bos ruikt waardoor de bloemen zich zoeter kunnen manifesteren.

RUIK & VERGELIJK

Lang leve de avond met al zijn dromen…

Bourjois Soir de Paris (1929)
Annick Goutal Ce Soir ou Jamais (1999)
Sisley Soir de Lune (2006)

Lange leve de nacht met al zijn dromen…

Guerlain Vol de Nuit (1933)
Serge Lutens A La Nuit (2000)
Annick Goutal Les Nuits d’Hadrien (2003)
Mona di Oiro Nuit Noire (2005)

SHE WOOD OCEAN CRYSTAL CREEK – NATURE ALWAYS WINS – DSQUARED

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 8, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET S. Een reactie plaatsen

EEN AROMA VAN HERINNERING, EEN TOEVLUCHTSOORD

Jaar van lancering: 2010

Laatst bijgewerkt: 08/04/2010

Neus: Daphne Bugey, Alberto Morillas

Ik blijf het opvallend vinden: het grote verschil in sfeer en filosofie tussen de kleding en geuren van veel designers. Is vaak geen sprake van synergie. Maar je weet niet of dit nu wel of niet de bedoeling is. Zo ook Dsquared. Catwalken de modellen van Dean en Dan Caten altijd met geile en erotische gebaren over het plankier, lijken ze maar aan een ding te denken; in de geuren van dit Canadese duo heerst rust, stilte, wordt de natuur opgezocht. De modellen lijken alleen maar te denken.

En dit denken kan goed van pas komen bij de tweede editie van de Nature Always Wins-collectie waarin ‘hout gevierd wordt in een spectaculair decor, hout als vertrouwd materiaal’. The Catens lieten zich wederom inspireren door de majestueuze schoonheid van de pure, ongerepte natuur… die altijd wint. Een uitnodiging de natuur intens te beleven, je een te voelen met haar kracht en grootsheid. She Wood Ocean Crystal Creek brengt een hommage aan hun geboorteland met de overweldigende schoonheid van de majestueuze Rocky Mountains als uitgangspunt. She Wood Ocean Crystal Creek is ‘een aroma van herinnering, een toevluchtsoord’ en voert je langs fluweelgroene bossen en kristalheldere beken uitmondend in de oceaan’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Leuk en lekker: eindelijk weer eens een geur waarin je meidoorn goed ruikt. Spray She Wood Ocean Crystal Creek en je ondergaat direct die typische ‘bitter-bloemig-houtige’ ruikende bloesems van de meidoorn. Hierop volgt snel de volbloemige en zoete geur van jasmijn. In het hart worden deze noten ondergedompeld in een kristalhelder waterakkoord – ‘een herinnering aan Canadese beken’ – waarin viooltje en viooltjesblad ronddrijven.

Eigenlijk is She Wood Ocean Crystal Creek een heel poëtische geur – waarbij je je een heel ander beeld en flacon kunt voorstellen – die een houtachtige afronding krijgt door vetiver, ‘plantaardig’ amber, wit hout en sandelhout.

RUIK & VERGELIJK

Het viooltje – viola odorata – is een klassiek ingrediënt in de parfumindustrie met een zeer rijke geschiedenis. De geslachtsnaam ‘viola’ is afgeleid van het Griekse ‘ion’ wat ‘kleinste deel’ betekent. Er is de Griekse mythe die vertelt dat Zeus verliefd was op Io, maar bevreesd was voor de toorn van zijn vrouw Hera. Hij veranderde Io daarop in een witte koe (!) en voerde haar… viooltjes.

De nu meest gebruikte variëteiten zijn Victoria (de lekkerste geur) en Parma (het makkelijkst te kweken), maar ook is er een aldehyde met een duidelijk viooltjesaccent. Het viooltje heeft trouwens een eigenzinnig karakter. Dat wil zeggen: als je er aan ruikt merk je de geur op, blijf je echter langer aan het viooltje ruiken dan kun je de geur niet meer waarnemen. Dit heeft William Shakespeare mooi in Hamlet beschreven: ‘The forward violet thus did I chide: sweet thief, whence didst thou steal thy sweet that smells, if not from love’s breath’.

De zoete bloemigheid van het ‘maarts viooltje’ ruik je heel goed en heel puur in:

Guerlain Après l’Ondée (1906)
Lolita Lempicka Lolita Lempicka (1997)
Annick Goutal La Violette (2001)
Guerlain Insolence (2006)
Creed Love in Black (2008)
Balenciaga Balenciaga Paris (2009)

 

08 UNE ROSE CHYPRÉE ANDY TAUER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 8, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET CIJFERS, GEURENALFABET U, NICHE. Een reactie plaatsen

EEN CHYPRE-ROOS BLOEIEND IN DE ORIENT

Jaar van lancering: 2009

Laatst aangepast: 08/04/09

Neus: Andy Tauer

In aanloop naar mijn bespreking van ‘An evening with Andy Taurer’ afgelopen 23 september at http://www.parfumaria.com hier een oude bespreking van een mijn Tauer-favorieten.

ANDY TAUER ROSE CHYPREEWanneer spreek je anno 2010 van een goed parfum? Voor mij: als je het qua sensatie en gevoel terugbrengt naar de periode toen het samenstellen van parfums werd gezien als een kunstproces en gevrijwaard was van marktconforme wetten: de jaren dertig, veertig en vijftig van de vorige eeuw. Creativiteit, fantasie en vakmanschap stonden toen in dienst van een hoger doel: het vervaardigen van parfums die minder inspeelden op het snobappeal van de koper, maar des te meer op zijn olfactieve behoefte. Kortom: parfums die emoties oproepen die nauwelijks onder woorden kunt brengen. Gewoon ‘stil genieten’.

Dit ‘neo-vintage’-gevoel ervaar ik sinds kort ook op bijzonder aangename wijze met de geuren van Andy Tauer. Een auto-didact die zijn huis in 2005 opende en heel langzaam, maar gestaag zijn oeuvre uitbreidt. Het leuke aan hem: hij is vrij van glamour, celebrities en ‘lifestyle’. Iets waar de parfumwereld zich de laatste decennia zo graag in wentelt. Hij doet precies wat telt: klassiek vakmanschap koppelen aan moderniteit. Dus komen bij Tauer geuren op de eerste plaats. Dat zie je (de presentatie mag van mij iets ‘grootser’), maar ruik je vooral. En dan heb je geen overdreven en vergezochte verhalen nodig.

Ruik aan 08 Une Rose Chyprée en de geur ‘vertelt’ zichzelf… er was eens een roos uit het Westen die zich lostrok uit zijn met chypre-noten doordrenkte aarde en vertrok naar het Nabije Oosten om zich daar te koesteren in de zon en zich te hullen in weelde en warmte… ze arriveerde en assimileerde. Haar bladeren begonnen te stralen, werden zoeter en sensueler zonder de groenigheid van haar roots te verloochenen…. en ze bloeide nog lang en gelukkig!

WAT ROSE CHYPRÉE IK EIGENLIJK?

ANDY TAUER ROSEDeze roos is ‘ruw’ en elegant tegelijkertijd. Komt – na de opening van bergamot, citroen en clementine – door de fusie van een chypre (ongepolijst groen) en een oriental (zacht, fluwelig) die een originele koers neemt door de verwerking van laurier, kaneel en geranium met roos in het hart. De eerste maakt haar donker, de tweede zoet en de derde groen. En al deze facetten worden versterkt door de basis van patchoeli (donker), cistus labdanum (aards-dierlijk) en vanille (zoet), eikenmos en vetiver (groen, aards).

Trouwens de roos in 08 Une Rose Chyprée is niet zomaar een roos, maar een melange van absoluut en essentiële olie van rosa damascena: elke flacon bevat één pond rozenblaadjes gedestilleerd op traditionele wijze. Dat ruik je! 08 Une Rose Chyprée valt in de serie Ménorables – ik weet niet of dat anno nu nog het geval is – die volgens Andy Tauer zijn ‘als een praline, aangeboden in een 15ml-flacon met de hand gebotteld en verpakt’.

Ook interessant: volgens oude ‘parfumwetten’ is de charme van een chypre gebaseerd op de connectie tussen bergamot in de opening en eikenmos in de basis. Die vormt als het ware de pergola waaraan de bloemen in het hart zich hechten. Ervaar je op bijzondere wijze in Une Rose Chyprée.

ANDY TAUER LOGO

 

L’EAU AU MASCULIN LOLITA LEMPICKA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 8, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

DE NATUUR VAN DE MAN

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 08/04/10

Neus: onbekend

De natuur geeft Lolita Lempicka houvast. En deze zekerheid heeft ze altijd met anderen willen delen. Zoals water. Daarom draagt ze L’Eau au Masculin op aan de man ‘die altijd op zoek is naar de essentie’, want ‘dit element staat voor kracht en puurheid’. Iets wat de Parijse ontwerpster in een man ook zo weet te waarderen. Nog wat: volgens Lolita Lempicka ‘laat echte elegantie zich raden en toont zich niet’. Dit slaat zowel op de drager van L’Eau au Masculin, de ‘spannende’ verpakking en inhoud van deze nieuwe kijk op Au Masculin (2001), die ze omschrijft als een ‘intense eau doordrongen van een buitengewoon heldere frisheid’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Citrus en hout gecombineerd met een licht, sierlijk bloemenspoor dat is L’Eau au Masculin. Het belangrijkste ingrediënt vormt het aards-warme palissanderhout in het hart dat, nadat de frisse openingswolk van citroen, roze peper en citroenkruid (Artemisia abrotanum) is opgetrokken, zijn zacht-zwoele geur prijsgeeft omringd door jasmijn. In de basis komt het ware karakter van L’Eau au Masculin naar boven: ofwel de houtnoot van palissander wordt verstevigd door een blend van vetiver en olijfboomhout (foto) omgeven met een licht muskaura.

RUIK & VERGELIJK

Hoe ruikt olijfboomhout? En kun je het goed onderscheiden van de andere ingrediënten in de basis van geuren? Het werd ook gekapt voor:

Fendi Life Essence (1997)
Hugo Boss Bottled (1998)
Lolita Lempicka Au Masculin Fraîcheur (2004)
Aramis Life (2004)
Ferrari Extreme (2007)

SUMMER FOR WOMEN BURBERRY, SUMMER FOR MEN BURBERRY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 5, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET B. Een reactie plaatsen

DE ZOMER VAN 2010 VOLGENS BURBERRY

Jaar van lancering: 2010

Laatst bijgewerkt: 05/04/10

Neus: Lucas Sieuzac, Emille Copperman

De overeenkomst tussen zomergeuren en nicheparfums? Ze verschijnen in te grote getale. En: doordat ze op elkaar lijken – de zomersensaties door hun frisse en zonnige karakter, de nichers door het pushen van één ingrediënt of etaleren van een favoriete familie – is het moeilijk ze (blind) te onderscheiden. Met zomerse interpretaties van hun favoriete geuren, hopen parfumhuizen de belangstelling van de trouwe gebruikers vast te houden. En mochten hierdoor nieuwe kopers geïnteresseerd raken in deze favorieten: ‘da’s dan mooi meegenomen’.

Als geurengoeroe mag je voor zomerse variaties niet je neus ophalen, grote kans dat je dan een bijzondere geur mist. Want dat is opvallend: door de originele combinatie van ingrediënten ervaar je soms geuren die het ‘eenmalige’ zomerse idee ontstijgen en hierdoor eigenlijk recht hebben op een volwaardig leven in de parfumerie (wat niet gebeurt). Waarvan sommige variaties op First (1976) van Van Cleef en Arpels en Yves Saint Laurents Paris (1983) getuigen.

Burberry Summer for Women en Burberry Summer for Men doen niet moeilijk en stellen zich niet aan: geen verheven boodschappen. Hun doel: een relaxed, zomers, opgewekt en natuurlijk ‘Burberry-elegant’-gevoel oproepen. En dat is Lucas Sieuzac respectievelijk met de vrouwelijke versie en Emille Copperman met de mannelijke versie gelukt.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Burberry Summer for Women is een fruit-bloemige cocktail ‘gehuld’ in groen. Het begin is ‘anders fris’: mandarijn, zwarte bes en granaatappel zorgen voor een rood-fruitige uitbarsting die wordt verzacht door perzik. Het hart verzamelt bloemen geliefd om hun frisgroene aroma: fresia, kamperfoelie (foto) en lelietje-van-dalen ondersteund door ‘witte’ roos. De Burberryzomer van 2010 voor haar eindigt in warme, ‘melkachtige’ noten van musk, ceder- en sandelhout.

Burberry Summer for Men. Mooi en aangenaam ‘mannelijk’ zomers deze mix van citrusvruchten en kruiden. Ofwel yuzublad en mandarijn vermengd met munt, jeneverbes en tijm. In het hart spelevaren drijfhout en gaspeldoorn (foto); een heidesoort met zachtzoete, ‘houtachtige’ geurende bloesems die een parfum verspreiden dat ‘ruikt’ naar brem. De afronding is houtig en zwoel-warm door ceder- en sandelhout, musk en amber.

RUIK & VERGELIJK

Geen beginnen aan!