CUOIO – PROFUMO DI FIRENZE – ODORI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 25, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET C, NICHE. Een reactie plaatsen

LEER UIT FLORENCE

Jaar van lancering: 2008

Laatst aangepast: 25/03/11

Neus: Enzo Galardi

‘Nieuw’ nichehuis ontdekt. Werd erop geattendeerd door Edward Kloppenburg van Aafke’s Exclusieve Italiaanse Parfums. Als ik het goed begrijp worden de geuren gemaakt door Enzo Galardi, kleinzoon van Guido Garaldi die in Florence zijn parfumerie opende (anno 1920) en door Enzo met de lijn Bois 1920 in 2005 nieuw leven in werd geblazen door het interpreteren van ‘opa’s oude formules’. Profumo di Firenze Odori – niet te verwarren met I Profumi di Firenze anno 1966 – is een nieuwe tak van Enzo gelanceerd in 2006. Het is een hommage aan de geschiedenis van Florence en Toscane: ‘Van de kruiden aan de stadsmuur en het Toscaanse landschap, tot de geur van leer en tabak in de straten en gebouwen’. Dat de stad Enzo blijft inspireren, blijkt uit de collectie: de teller staat nu op zes. Tabacco, Iris, Zafferano, Spigo Toscano, Gli Odori en Cuoio.

Begin met de laatste omdat ik een echte leerfan ben. Aan leer ruiken, blijft voor mij een magische olfactorische ervaring. Je ruikt iets ruws en tegelijkertijd verfijnds. En het mooie: als je de ruwe kant van leer insmeert met parfumolie, neemt het de geur helemaal in zich op, gaan vervolgens helemaal in elkaar op. Cuoio eert de rijke leergeschiedenis van Florence. Met name aan de gilde van leerlooiers – Arti dei Cuoiai e Galigai – sinds 1282 verenigd.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Enzo Galardi’s streven: ‘Een connectie maken tussen minimalistisch modernisme en vanzelfsprekend classicisme’. Onderga je goed in Cuoio. Het leer gaat heel intens samen met ylang-ylang (foto): die versterken elkaars sensualiteit. Ruik je nadat de frisse openingsnoten (bergamot uit Calabrië, sinaasappel uit Florida) zijn vervlogen.

Het bloemige ylang-ylang lijkt één te worden met berkenhout (verantwoordelijk voor de leergeur) in de zeer warm-sensuele basis van amber, vetiver, patchoeli en Toscaanse honing.

Wat Cuoio een prettig-moderne lift geeft, is gember. Dit is zacht leer, dit is zwoel leer, dit is klassiek leer, dit is stoer leer.

RUIK & VERGELIJK

Meer niche-leer:

Andy Tauer Lone Star Memories (2006)

Tom Ford – Private Blend – Tuscan Leather (2007)

Maria Candida Gentila Barry Lyndon (2010)

Mona di Orio – Les Nombres d’Or – Cuir (2010)

EAU DES JARDINS CLARINS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 24, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET E. Een reactie plaatsen

EEN ROOS BLOEIEND IN EEN HESPERIDENTUIN

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 23/07/12

Neus: onbekend

Leuk: naam van geur en huis rijmen. Zegt direct iets over de ‘dromerige’ boodschap van de geur: een beleving van je favoriete droomtuin. Maar, zoals we van Clarins gewenst zijn, wordt die boodschap niet gepresenteerd in een wolk van bespiegelingen en filosofieën. Nee, het is er gewoon. Gewoon om ‘actief’ van te genieten. En ook prettig om te ervaren: net zoals als de andere eaux van Clarins doet Eau des Jardins meer met je. Werkt niet alleen op het gemoed door de fytotherapeutische (medische behandeling met planten en kruiden) eigenschappen van essentiële oliën, maar heeft ook een heilzame werking op het lichaam door de verzorgende en hydraterende eigenschappen van diezelfde essentiële oliën. Wat presentatie betreft: jammer van de witte dop. Groen, geel, rood of het in elkaar overlopend van deze drie kleuren, was volgens mij sterker voor de uitstraling en het ‘gevoel’ geweest.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Zeer aangenaam: je ruikt direct de hoge concentratie van natuurlijke ingrediënten. In de opening een enorme frisse en tegelijkertijd zachte uitbarsting van hesperiden (denk citroen, grapefruit, bergamot, oranjebloesem en andere citrusfrisse verkoelers en zoete zwarte bes. Heel subtiel bloeit vervolgens de ‘wilde’ roos op. Ze geeft Eau des Jardins een elegant accent.

Zachte houtsoorten garanderen dat de roos blijft bloeien en de citrusaccenten mooi waarneembaar blijven. Voor het verzorgende aspect staan beukenhout (het effect is mij onbekend) en lijsterbes (met zijn hoge vitamine C-gehalte – foto) garant. Eau des Jardins: een weldadig alternatief voor de zomervariaties van populaire geuren.

RUIK & VERGELIJK

De andere wellbeing-waters van Clarins. De eerste Eau Dynamissante (1987), een klassieker, moet ik nog bespreken.

Clarins Eau Ressourçante (2003)

Clarins Eau Ensoleillante (2007)

ANGEL SUNESSENCE EDITION OCEAN D’ARGENT THIERRY MUGLER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 23, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET A. Een reactie plaatsen

ZOMERENGEL

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 23/04/11

Neus: onbekend

De commerciële parfumindustrie heeft het de consument een stuk makkelijker gemaakt wat aankoop van geuren betreft. Zo werd begin twintigste eeuw het onderscheid tussen mannelijke en vrouwelijke geuren gemaakt en – pak’m beet – begin jaren tachtig werd duidelijk aangeraden om tijdens voorjaar en zomer frisse geuren te gebruiken, warme en sensuele parfums gedurende de twee andere jaargetijden. Een oriëntaalse geur in de zomer? Het blijft voor de meeste mensen ongebruikelijk. Wat te doen als huis? Je zwoele verleiders voorzien van een zomertoets. Thierry Mugler doet het sinds 2009 met Angel (1992).

Dit jaar gedraagt Angel zich behoorlijk afstandelijk: ‘Vanaf een bergtop neemt een glamoureuze diva een pose aan in de zon. Ze kijkt uit over de oceaan met een prachtige azuurblauwe gloed. Voor haar komt het ochtendlicht op die de golven bedekken met een intens stralende en glanzende sluier. De Angel-ster licht op met zilveren tinten, die de pracht van de stralende kleuren reflecteren. De eerste aanraking met Angel Sunessence Océan d’Argent betovert en houdt je gevangen in de wereld van Thierry Mugler.’

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De opening met kumquat ruik je duidelijk: fris, zonnig, ‘oranje’ en met een licht-bittere noot. Maar deze wind waait snel over – ik neem het ‘zeezoutbloesem’-akkoord niet echt waar – om direct bij de basis terecht komen, want Angel Sunessence Océan d’Argent heeft geen hart. En in die basis fuseert patchoeli met vanille. Met de nadruk op het laatste. Zacht, sensueel. Je zou het een fris-oosterse geur kunnen noemen. Het is geen hoogvlieger zoals Angel. Sterker, Angel Sunessence Océan d’Argent is heel toegankelijk. Misschien iets te.

Een leuke introductie voor de vrouw nog onbekend met Angel. Voor de ware Angel-fan wellicht iets te gemakkelijk (in het dragen).

RUIK & VERGELIJK

You walk like an…, you talk like angel, you’re a…

Thierry Mugler Angel (1992)

 

ROSE SUMMER EDITION PAUL SMITH

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 22, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET R. Een reactie plaatsen

ZOETE ZOMERROOS

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 22/04/11

Neus: onbekend

Wat velen niet weten: de nu zo populaire Engelse rozentuin is in feite een Franse uitvinding. Want de populariteit van het ‘eigenhandig’ telen van rozen danken we, zo wordt beweerd, aan de eerste vrouw van Napoléon Bonaparte, Joséphine de Beauharnais (1763-1814). Bij haar paleis Malmaison richtte zij een rozentuin in met alle toen bekende variëteiten. Hierdoor ontstond in de 18de en 19de eeuw in kringen met tijd en geld in overvloed een rosarium-manie. Deze liefde waaide ook over naar Engeland en is sindsdien niet bekoeld. Sterker, een rozentuin associëren we nu met Engeland. Picture perfect: zon, zomer en genietend van tea, cucumber sandwiches, scones met marmelade en sour cream in the shadow of blooming roses.

Vreemd is wel dat geuren die dit gevoel rozengevoel hebben gevangen tot voor kort uit Frankrijk afkomstig waren. Stella McCartney en Paul Smith brengen hier verandering in. De eerste designer met Stella (2003), de tweede met Rose (2007). Het verschil: terwijl de eerste de essentie van een puur retrorozen-parfum voor het voetlicht brengt – ‘intellectueel’, statig en chic -, presenteert Paul Smith de roos in een meer ongecompliceerde setting. Hij laat je ervan genieten ervan zoals ze bloeit in een Engelse rozentuin: naturel en easy going. Dat idee versterkt Paul Smith met zijn zomeredities van Rose. De eerste bloeide in 2009, de tweede in 2010 en nu opent hij met Rose Summer Edition 2011 opnieuw zijn rozentuin, door hem omschreven als ‘een sprankelende en heldere geur als een zorgeloze zomerdag die alle allure van de Paul Smith-roos en de ontwerpersgeest van mij bewaart’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Een zoete roos. Dat komt op het conto van – eerst – fruitige openingsnoten. In dit geval een waterval waarin aardbei, abrikoos en zwarte bes worden ondergedompeld in een frisbloemige sensatie van bergamot. Het hart; heel veel roos natuurlijk waaraan deze fruitige sensaties blijven kleven. Aangenaam is de lichte osmanthus-noot, die geeft aan de Paul Smith-roos van Rose Summer Edition 2011 een licht-sensuele verdieping en haar zo minder ‘oppervlakkig’ maakt. En ondanks de warme basis van amber, witte musk en sandelhout, blijven de fruitige roosnuances met aqua-touch de boventoon voeren. De roos op de foto is de Paul Smith-roos.

RUIK & VERGELIJK

Nog meer zomers rozengenot dit jaar met:

Givenchy Very Irrésistible L’Intense (2011)

Yves Saint Laurent Paris Premières Roses (2011)

MUGUET GUERLAIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 20, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET M, NICHE. Een reactie plaatsen

‘NOG WEELDERIGER DAN DE NATUUR HEEFT BEDOELD’

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 20/04/11

Neus: Thierry Wasser

Flaconontwerp: ‘een reeds tientallen jaren in Parijs gevestigd designstudio’

Ik hoop dat ik er bij kan zijn op 31 april om 17.00 uur aan 68, Champs Elysées. Want dan wordt, terwijl vlinders worden losgelaten, eenmalig Muguet (editie 2011) aan het publiek gepresenteerd. Vervolgens kun je een van de 1250 genummerde exemplaren kopen. Geen tijd: reserveer dan Muguet in een van de Guerlainboetieks. Met dit geurige gebaar onderstreept Guerlain zijn bijzondere band met het lelietje-van-dalen. Sinds 2000 lanceert het huis bijna jaarlijks een limited edition die maar één dag te koop is. En ieder jaar gedraagt het lelietje-van-dalen zich bij Guerlain nét even anders.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Voor mij is het belangrijkste aan een lelietje-van-dalen-geur de opening. Dat je een vlaag, dus heel kortstondig, die intens groene fris-knisperende geursensatie ondergaat. Zoals ik gisteravond bij toeval rook in de voortuin van mijn Brusselse pied-à-terre waar al jaren bosjes meiklokjes groeien. Dat ervaar je goed in Muguet – kreeg een tester gestuurd.

De opening is ongekend groen, alsof de tere blaadjes worden fijngewreven met regendruppels. Je ziet in gedachten het lelietje-van-dalen dartel, maar snel wandelen over een loper van groene en vochtige noten. Daarna nemen de bloemen in het hart het over en is het gedaan met de groene pret: Muguet is een bloemen. Opgeroepen met sering en jasmijn waarvan beide ook de frisse kant wordt benadrukt. Een roosaccent maakt Muguet bloemiger en een beetje zoet. Eindresultaat volgens Guerlain: ‘Nog weelderiger dan de natuur heeft bedoeld’. Eindresultaat volgens geurengoeroe: mooi, elegant maar moeilijk met de ‘blote’ neus te onderscheiden van andere soli-fleur lelietjes-van-dalen. Trouwens, in het niet meer leverbare Lilia Bella (2001) uit de Aqua Allegoria-reeks behield het lelietje-van-dalen langer dan gemiddeld zijn fris-groene karakter.

RUIK & VERGELIJK

Op 1 mei leggen alle vogels een… en draag je in Frankrijk een paar takjes lelietje-van-dalen op je revers, schenk je die of hul je je er in… want dit fijne blommeke wordt gezien als ‘porteur du bonheur’.

Caron Muguet du Bonheur (1934)

Dior Diorissimo (1957)

Delrea Debut (2003)

Van Cleef & Arpels – La Collection Extraordinaire – Muguet Blanc 01341 KX (2008)

Yosh Sotille 1.61 (????)

CARACTERE SPORT DANIEL HECHTER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 19, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET C. Een reactie plaatsen

‘NUMMER 1 OP DE WISHLIST VOOR VADERDAG’

Jaar van lancering: 2009

Laatst aangepast: 19/04/11

Neus: Christophe Raynaud

Model: onbekend

Ach die Daniel Hechter. Is een beetje in de vergetelheid geraakt. Zelfs zijn geuren. Dat was in 1989 wel anders. Toen werd door L’Oréal met een mega mediacampagne zijn mid-pricer Caractère gelanceerd. Jarenlang een echt vaderdagcadeau. Was een enorm succes te vergelijken met die andere golden oldie van L’Oréal: Vanderbilt uit 1982. Jarenlang een echt moederdagcadeau. In 1999 lanceerde hij Sport (een voor hem, een voor haar), in 2002 Caractère pour Femme, in 2003 Contact, in 2007 Hechter Paris. En nu dus Caractère Sport. Sport is altijd een belangrijke inspiratiebron voor de ontwerper geweest. Zo – zegt het persbericht –  ‘was hij de eerste modeontwerper die in 1962 fashion chic met sport combineerde, de modewereld verraste met de casual broekpak met hoge hakken en felgekleurde stoere militaire damesjasjes’. Wat sport en fashion chic betreft, zeg ik: ‘Discussie!’ Maar dit is geen modeblog.

Caractère Sport – ‘krachtig, karaktervol’ – heeft mannen in het vizier die zowel ‘sportief, stijl als charismatisch zijn’. Oh ja, ze hebben ook nog ‘oog voor detail, hechten waarde aan kwaliteit, verfijning en kleden zich casual chic’. Heb je toch zo’n beetje 25 procent van de westerse mannen gecovered.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Caractère Sport opent sportief, dus fris: mandarijn, grapefruit en limoen. Ruik je goed, maar nog beter: de kruidige noten in het hart (munt, lavendel, basilicum – foto). Die maken – en dat is opvallend voor een sportgeur – een behoorlijke zacht-warme en sensuele landing in de basis. Hiervoor verantwoordelijk: sandelhout, tonkaboon en vanille. Inmiddels verscheen in 2010 in Frankrijk Caractère Sport Extrême.

RUIK & VERGELIJK

Sport en man… een topcombi. Verschijnen aan de lopende band. Een willekeurige greep:

Dior Homme Sport (2009)

Gucci Gucci by Gucci Sport pour Homme (2010)

Roger & Gallet L’Homme Sport (2009)

CHEVALIER D’ORSAY D’ORSAY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 18, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET C, NICHE. Een reactie plaatsen

KRUIP IN DE HUID VAN

Jaar van lancering: 1911, 20??

Laatst aangepast: 18/04/11

Neus: onbekend

‘Dit parfum onderstreept uw karakter’. Een van de talloze clichés die merken gebruiken om hun creaties begeerlijker te maken. Maar stel dat je niet over karakter beschikt en toch een geur wil? Een optie: kruip met een parfum in de huid van een beroemdheid. Nee, geen geurtje van David Beckham, Sean Combs of Beyoncé, maar een ‘meeslepend’ parfum gebaseerd op ‘echte’ of fictieve personages. Deze minitrend is in gang gezet door Marc-Antoine Corticchiato van Parfum d’Empire. Deze Corsicaan gaat niet over één nacht ijs bij het samenstellen van parfums die gedragen hadden kunnen worden door Napoléon Bonaparte, zijn eerste vrouw Joséphine de Beauharnais, de tsaren van het Russische rijk of sultans van het Byzantijnse imperium. Hij werkte hiervoor samen met parfumhistoricus Elizabeth Feydeau. Uit beschikbare documenten volgen ze het ‘parfumparcours’ van voormalige beroemdheden.

Bij wie bestelden ze hun parfums, welke ingrediënten waren tijdens hun leven ‘en vogue’? Histoires de Parfums gaat verder. Het geboortejaar van een celebrity avant la lettre is voor Gérald Ghislain uitgangspunt een ‘parfum op maat’ te maken voor Casanova (1725), Marquis de Sade (1740), George Sand (1804) en bijvoorbeeld Sidonie-Gabrielle Colette (1873). En het zojuiste geopende parfumhuis Roméo d’Améor (bedacht door Annie Vannier, samengesteld door Pierre Bourdon) laat zich inspireren door ‘de mooiste vrouwen van de wereld’. Guerlain is in de ban van ‘dandy-bandiet’ Arsène Lupin, het fictieve personage bedacht door Maurice Leblanc. Iedereen wil hem zijn volgens Jean-Paul Guerlain die een dubbelportret in parfum voor hem creëerde. Arsène Lupin Dandy is voor de echte durfals: een smaakvolle leergeur. Arsène Lupin Voyou is een meer ‘ingehouden’ kijk op deze gentleman-dief. Maria Candida Gentile – nieuwe ster aan het nicheparfumfirmament – brengt Barry Lyndon  tot leven. Ze liet zich inspireren door Stanley Kubricks verfilming van The Luck of Barry Lyndon van William Makepeace Thackery (1844).

Zouden we een van de allereerste huizen die historische helden als uitgangspunt neemt bijna vergeten: D’Orsay. Sterker, dit huis is genoemd naar een werkelijk bestaand bestaand persoon: dandy, womanizer en trendsetter (Alfred) Comte d’Orsay. De ‘nabestaanden’ willen ons doen laten geloven dat deze graaf zelf het parfumhuis heeft opgericht. Niet dus. Ze vonden het wel chique klinken en de verdwenen wereld die het oproept. Dus ook Chevalier d’Orsay.

Op de homesite worden jaartallen van lancering en herlancering niet vermeld. Wel: dat de geur ‘de klassieke en ridderlijke elegance suggereert van verleiders door de eeuwen heen’. Meer weten over de geschiedenis van d’Orsay. Zie Le Dandy bij Ruik & Vergelijk.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Chevalier d’Orsay is chic, zacht en bescheiden. Niet een geur die je versteld doet staan, niet een geur met een ‘malle’ ingrediënten. Gewoon degelijk en klassiek waarmee je bijna iedere man (met smaak) blij maakt of in ieder geval zijn partner. Chevalier d’Orsay is een kruidige compositie op traditionele houtbasis.

De opening: een mooie balans tussen van citroen, lavendel (foto), sinaasappel en basilicum. Subtiel openbaren zich de kruidige noten in het hart: nootmuskaat, peper en kaneel omringd met munt. De afronding is als een wandeling door een bos waar door het gebladerte heen de zon zachtjes schijnt. Dus patchoeli, eikenmos zacht gemaakt door vanille en musk.

RUIK & VERGELIJK

De d’Orsays toe nu toe beschreven:

D’Orsay Le Dandy (1998)

D’Orsay Le Nomade (2000)

D’Orsay La Dandy Pour Femme (2001)

D’Orsay Tilleul (2008)

LEGEND MONTBLANC

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 16, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

VOOR DE MAN MET KARAKTER

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 16/04/11

Neus: Olivier Pescheux

Model: Simon Clark

Fotografie: Peter Lindbergh

Brutale en dus gewaagde naam voor een geur. Want is het niet meestal zo dat ‘anderen’ bepalen of een persoon, product of zelfs een geur een legende is of wordt. Nu heeft Montblanc (anno 1906) wel een echte legende in zijn assortiment: het Meisterstück Writing Instrument dat sinds de verschijning in 1924 geldt als een van de beroemdste vulpennen. Maar gezien – zegt het persbericht – bij Montblanc de focus ligt op innovatie en vernieuwing, wordt de collectie constant uitgebreid met geraffineerde producten die symbool staan voor excellentie en, net zoals het Meisterstück Writing Instrument, de potentie hebben een cultstatus te krijgen. Misschien wel de nieuwste geur voor de man: Legend. Montblanc: ‘Als schrijven de visuele expressie van de ziel is, dan is parfum zijn onuitgesproken, onderbewuste taal. Parfums vertellen verhalen, vormen emoties, roepen poëzie op. Ze omhullen de huid, schrijven in transparante inkt wat de vulpen zwart op wit op papier zet.

Waar het om gaat, is wat er overblijft aan verbeelding, meer dan wat er te zien is’. En dat is toch mooi omschreven. By the way: Legend is niet gemaakt voor de doorsnee-man. Wel voor hem die ‘subtiliteit boven openlijke uitleg verkiest’, die ‘vrijmoedig en zelfverzekerd is, liever behouden dan spraakzaam’ en volgens ‘zijn gevoelens, moed en overtuigingen leeft’. Maar het mooiste toch wel: het gevoel dat deze Legend-man aan anderen overbrengt: ‘Zonder een woord te zeggen, voelen we zijn bedoeling en verbintenis, zijn smaak voor het authentieke, zijn liefde voor passie en plezier’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Legend is een elegante klassiek-mannelijke geur. Categorie: fougère. Dit varenidee ruik je direct in de opening, want essentieel voor een fougère is de combinatie van lavendel (foto) met bloem-fris bergamot (Calabrië). De toevoeging van litsea cubeba (exotische verbena) heeft net zoals bergamot een opwekkend citrusaroma en vormt het moderne component. Het hart is donker en groen door een overdosis evernyl (de synthetische variant van eikenmos).

Wordt vermengd met pomarose – een nieuw ontwikkeld ingrediënt met facetten van roos en appel. Eveneens het moderne component. Ook typisch fougère. Een klassieke fougère kan niet zonder coumarine met die eigenaardige ‘half hooi, half biscuit’-noot die ook nog enigszins fris is. Je ruikt het, omringd met zacht sandelhout, op aangename wijze in de basis van Legend.

RUIK & VERGELIJK

De klassieke varengeur lijkt weer herontdekt te worden. Daarom is het goed te ruiken aan de geuren die ten grondslag lagen aan dit lid aan van de parfumfamilie:

Houbigant Fougère Royale (1882)

Paco Rabanne Pour Homme (1973)

TEA ROSE THE PERFUMER’S WORKSHOP

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 15, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET T, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Een reactie plaatsen

EEN ‘GELAKTE’ THEEROOS

Jaar van lancering: 1972

Laatst aangepast: 15/04/11

Neus: onbekend

Ik vraag wel eens aan geurgekken: als je je brandende huis moet ontvluchten en je kunt tijdens de benen nemen nog één parfum grijpen, welk wordt het? Vroeg het onlangs aan een van mijn kakelverse medewerkers – Maria van Geuren. Die hoefde niet lang over na te denken: ‘Tea Rose… is voor mij heilig’.

The Perfumer’s Workshop is een van de eerste nichehuizen die, voordat het begrip niche in de parfumerie nog uitgevonden moest worden, heel voortvarend en geloofwaardig van start ging, maar in no time zijn ziel verloor (of verkocht) met als treurig eindresultaat dat het huis eigenlijk niet meer bestaat. In ieder geval heeft het geen officiële site. En wat een onzingeuren zijn er vanaf 1990 gelanceerd. Van Samba (1988) verschenen ongeveer 20 variaties.

En de eerste en de beste – Tea Rose dus – werd in 1999 onnodig uitgebreid met Tea Rose Amber, Tea Rose Jasmine en Tea Rose Musc. Zo te ruiken, is er ook flink gesleuteld aan de oorspronkelijke versie. Nu rook die al behoorlijk, maar aangenaam synthetisch – ja, dat bestaat – door de roos te omlijsten met een goedkoop-platte aldehyden-soort met een heel ijl en tegelijkertijd heel vol bloemeneffect tot gevolg. In de versie die ik nu ruik, heeft een nog goedkopere sandelhout zijn entree gemaakt. Om over de neo-gele kleur van de jus maar te zwijgen, doet bijna pijn aan de ogen. En dan hebben we het nog niet gehad over de lullige, very very cheap spraydop. En toch…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

…. de geur blijft lekker. Niet vanwege zijn verfijning, wel vanwege de rechtlijnigheid. Tea Rose overvalt en overrompelt. Een roos die je in het gezicht slaat. Doet me denken aan die ‘zuivere’ rozenessences die je in Egypte en India kunt kopen, maar ‘made in France’ zijn en geen druppel roos bevatten. Je weet eigenlijk of het nu lekker of vies is.

Dit zijn de ‘officiële’ ingrediënten: bergamot (heel, heel even in de opening), dan natuurlijk de roos. Heel vol, heel ‘gelakt’ en vettig (volgens mij door aldehyden) wat versterkt wordt door tuberoos (foto) en lelie die ik niet kan detecteren. En dit alles rust op een bedje van ceder-, rozen- en sandelhout, waardoor Tea Rose ook een zekere zepigheid krijgt. Het idee van de theeroos ontgaat me eigenlijk, daarvoor ontbreekt een zekere luchtigheid, een zekere poëzie.

Zo ervaart Maria van Geuren haar sacrale parfum: Tea Rose is plat, maar soms kan plat fijn zijn. Tea Rose is voor mij ongekende blijdschap. Geen zwoele roos, maar bruisend en simpel. Eenvoud siert in dit geval. Net een flirt (na een complexe relatie) die je laat gieren van de lach. Eentje die zorgeloos is en jezelf zorgeloos laat voelen, die je fijne genotmomenten geeft en weet dat het daarbij blijft. Een heerlijke vent die je even rust geeft zonder ingewikkelde zaken ernaast. Een vluchtige, beetje domme minnaar die er lekker uitziet en vooral ‘moet-ie doen waar-ie goed in is en verder moet-ie zijn kop houwuh’.

RUIK & VERGELIJK

Zo moet volgens mij een zuiver rozenparfum eigenlijk ruiken:

Caron Rose (1949)

Annick Goutal Rose Absolue (1984)

Lorenzo Villoresi Donna (1994)

Guerlain Idylle Eau de Toilette (2010)

MON JASMIN NOIR BULGARI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 15, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET M. Een reactie plaatsen

ZWARTE JASMIJN ‘ALLEEN VOOR JOU’

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 15/04/11

Neus: Sophie Labbé, Olivier Polge

Model: Kirsten Dunst

Fotografie: onbekend

Fotoshopper: onbekend

Sommige merken hebben het niet nodig om via parfum de kwintessens van een vrouw te verbeelden. Ze hebben genoeg autoriteit waardoor je de geuren als het ware voor lief neemt. Want, net zoals Andre Hazes: je gelooft in ze. Telkens als ze een geur presenteren, ben je geïnteresseerd. En al die toeters en bellen… denk je daar nog aan als je in de parfumerie staat? Geldt ook voor Bulgari. En toch, elke keer doen ze het weer. Dus ook met Mon Jasmin Noir.

Dit zegt het persbericht: ‘Een ode aan de jonge en verleidelijke vrouw die haar persoonlijkheid uit met een levendige geest, maar nooit roekeloos omspringt met haar verfijnde, onweerstaanbare en kunstige schoonheid’. Tjonge, tjonge, wie gelooft hier (nog) in en wie vraagt zich af of dit wel klopt als je naar de ambassadrice kijkt? Verder: ‘Intuïtieve sensualiteit en tedere onschuld versmelten tot een fascinerend spel van verleiding, dat vertolkt wordt door de briljante akkoorden van haar parfum: Mon Jasmin Noir belichaamt perfect de magie van de intieme band tussen de vrouw en haar geur’. Voor mij hoeft het niet, maar ik ben geen vrouw. Ook niet in het diepst van mijn gedachten. En: wat doet die leeuw bij (de behoorlijke ‘facial’ gemanipuleerde; is ze het wel?) Kirsten Dunst? Mon Jasmin Noir heeft voor mij niet wilds en animaals.

Eerder iets zoets en gourmandachtig, zoals de ‘beboudoirde’ Dunst in haar vertolking van Marie Antoinette in de gelijknamige film (2006) van Sophia Coppola. Mon Jasmin Noir moet je zien als een flanker (in een mooie flacon, dat dan weer wel) die je als Bvlgari-parfumfan vast aan het merk houdt, en dient als ‘opwarmertje’ voor de geplande lancering dit najaar van een nieuw ‘groot’ Bvlgari-parfum.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Mon Jasmin Noir is een lichte variatie op Jasmin Noir. Ofwel een minder overrompelende interpretatie van de denkbeeldige zwarte jasmijn, want die bestaat niet ‘in het echt’. De geur volgt het parfumparcours van jasmijn zoals die bloeit van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat.

Dus van teder en fris tijdens het ochtendgloren, naar ‘warm’ en zinderend rondom twaalf uur tot zeer sensueel als de sterren aan het firmament verschijnen. De ochtend breekt aan onder een frisbloemig gesternte van cederappel (of muskuscitroen waarvan sukade wordt gemaakt) en lelietje-van-dalen. Hoe verder de uren vorderen hoe duidelijker de jasmijn zich manifesteert. Olivier Polge kruidde hiervoor de ‘weelde van Arabische jasmijnabsolue met de exquise jeugdigheid van een verbazingwekkende jasmijnvariëteit: winterjasmijn (jasminum nitidum), ook wel bekend als sterjasmijn: stralend, fris en elegant’.

Nu neemt Sophie Labbé het stokje over door Mon Jasmin Noir te sublimeren met sensuele, fluwelige toetsen van ‘kasjmierhout’, cederhout en patchoeli, gebundeld (de nacht is aangebroken) in uitgelezen romige nuances van musk gelardeerd met noga-accenten. Ofwel: jasmijn weer ‘gourmand gemaakt’.

RUIK & VERGELIJK

Niet moeilijk:

Bulgari Jasmin Noir (2008)