GEURENGOEROE

P.O.P: POPE OF PERFUMES

  • Home

EAU PLURIELLE DYPTIQUE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 21, 2015
Geplaatst in: GEURENALFABET E. Getagd: dyptique. Een reactie plaatsen

ROZENKRANS 8: ALL DAY, ALL YEAR

MULTI PURPOSE ROSE

Jaar van lancering: 2015

Laatst aangepast: eerste lentedag 2015

Neus: onbekend

EAU PLURIELLE DYPTIQUE 2Dat doe ik niet vaak: omlopen om in een parfumerie een geur te ruiken. Wel voor Eau Plurielle – wat vindt Maison Francis Kurkdjian eigenlijk van de naam? – omdat ik ‘altijd’ benieuwd naar ‘any-time-any-place-any-reason’-geuren. Want wanneer gaat privé-parfumeren over in ‘openbaar’ parfumeren? Wanneer gaat persoonlijk genot – share, thumb-up – over in algemeen genot? En voor wie doe je het? Voor jezelf, voor je familie, voor je gasten? En wil je dat je huis, je beddengoed ruiken naar je huidgeur?

Hangt van de compositie af. Nog een omloop-reden: Dyptique heeft al zo’n geur in het assortiment – Vinaigre de Toilette (1975) niet in het Skins-assortiment in Amsterdam – die eigenlijk een stap verder gaat: naast huidtonic kun je het ook in je – vette – haar smeren en in je te vette koekenpan na pannenkoeken bakken mengen met kokend water. Je haar is ontvet, je pan is schoon en weg is de stank. Althans daarvoor heb ik het ook jaren gebruikt, en altijd waren de reacties op zijn zachtst gezegd vol ongeloof terwijl ik deze diverse mogelijkheden demonstreerde. Leg je dan uit waarvoor je gewone huisazijn allemaal kunt gebruiken, dan zag ik iets meer begrip op de gezichten verschijnen. Van alle geuren kun je in principe een azijn maken – over decadent gesproken – maar dat is natuurlijk niet de bedoeling.

Gebruik je Eau Plurielle divers, dan kom je voor mijn gevoel wel in een vrouwelijke lifestyle-stemming terecht. Zie ik een uitgave van Linda Wonen aan de horizon verschijnen waarin we La Mol voor ‘la jardinière’ speelt, die haar très, très grande living opfleurt met de door haarzelf gekweekte rozen uit haar zelf niet in elkaar getimmerde rosarium.

EAU PLURIELLE DYPTIQUE

Een beetje teleurgesteld over het nietszeggende aroma dat ze verspreiden, pakt ze Eau Plurielle en huppelt er al sprayende mee door de eindeloze gangen, de keukens… – leeg, nog een flacon! – de slaapkamers, de inloopkledingkasten, de badkamers, de gastenvertrekken en natuurlijk niet te vergeten zichzelf. De bel gaat… Linda is klaar voor haar in vrienden- en kennissenkring zo geliefde voorjaarsfeest.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Eau Plurielle is een rozengeur die zijn traject aflegt gelijk het groeiproces van de roos: eerste een kale, gesnoeide rozenstruik die na de winter eerst ontbot, dan haar bladeren ontvouwt, gestaag doorgroeit om aan het eind in alle onstuimigheid te volgroeien met trossen rozen die doorbuigen vanwege de rijke oogst.

Met een strakke blauwe, wolkenloze hemel als achtergrond. In al zijn eenvoud ‘best wel’ complex. Hoewel je direct roos ruikt, komt de geur tot bloei met een groene noot die lijkt te zweven tussen ‘iets van’ citrus, galbanum, klimop en aldehyden – alsof het bladgroen met rozenzeep is ingesmeerd. Langzaam kruipt de compositie omhoog, gaat het groen via geranium over in de rozen die rose-transparant zijn. En toch vol, zoet, echt roos (geen derivaat) begeleid met een luchtige, lichte toets.

Daar verandert de basis van hout (meer), witte musk (minder) weinig aan. Aangenaam en zonnig. Ik weet eigenlijk nooit wat je je olfactorisch bij een versgeknipte bos rozen moet voorstellen – want die je koopt in de winkel of op de markt ruiken naar niets – maar Eau Plurielle komt dicht in de buurt. Denk daarbij nog even aan regenbui die heel even overtrekt en de rozen even aanraakt, en de voorstelling is compleet.

EAU PLURIELLE DYPTIQUE 3

L’EAU D’ISSEY CITY BLOSSOM ISSEY MIYAKE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 19, 2015
Geplaatst in: GEURENALFABET C, GEURENALFABET L, Uncategorized. Getagd: issey miyake. Een reactie plaatsen

‘GODDELIJK LENTEONTWAKEN IN EEN IMAGINAIR BOEKET’

Jaar van lancering: 2015

Laatst aangepast: 19/03/2015

Neus: Alberto Morillas

Illustratie: Mademoiselle Maurice

CITY BLOSSOM ISSEY MIYAKE“Ik heb grote bewondering voor de geur en terwijl ik de uitdaging ben aangegaan een tijdelijke herinterpretatie ervan te creëren, heb ik het grootste respect voor de waarden die het sinds de creatie heeft overgebracht.” Zegt Alberto Morillas zijn bewondering uitend over L’Eau d’Issey (1992).

Als je het over waarden in de parfumerie hebt – hoeft van mij niet echt; klinkt nogal hoogdravend en pathetisch – dan heb je het natuurlijk over normen. Die zijn in combinatie met deze nieuwe klassieker en dito vrouwelijkheid ver van de vaste verwijderd: dus essentieel en verrassend zonder kunstmatigheden. Maar wat zijn de waarden?

Volgens Issey Miyake: ‘Haar baanbrekende geurspoor, de zuiverheid van geurnoten en de klaarblijkelijke eenvoud van haar boodschap. Herkenbaar te midden van alle anderen en onaangetast door de invloeden van de mode, was het in staat om de gelederen van iconische geuren te overstijgen en tegelijkertijd tijdloos, puur en esthetisch te blijven.” Dat bedoel ik nou – hoogdravend.

De stad als plek om daar de natuur op onverwachte plekken te ontdekken is niet nieuw. Heel lang geleden: Dans le Jardin de mon Curé (1904) van Guerlain. Iets dichterbij: Kenzo’s Flower (2000) en Un Jardin sur le Toit van Hermès (2011). Issey Miyake voegt toe: in het hart van de stad de natuur die uitbarst met L’Eau d’Issey City Blossom – een geur die stedelingen moet verrassen omdat het ‘alle clichés opzij werpt. Want de stad is noch monotoon, noch monochromatisch’ – laatste zoeken we op. Betekent licht van één enkele golflengte. Iets dat monochromatisch is, heeft één enkele kleur. In de natuurkunde wordt het gebruikt voor elektronischemagnetische straling van één bepaalde golflengte. In de kunst is een monochroom werk een eenkleurig werk Het woord monochroom is afgeleid van het Grieks: mono (één) en chroma (oppervlak, huidskleur).

Verder: ‘Om de poëzie en vluchtige schoonheid van L’Eau d’Issey City Blossom te benadrukken, en om te garanderen dat de subtiliteit van deze lenteode zowel aromatisch als visueel is, nodigde Miyake een beeldend straatkunstenaar uit – Mademoiselle de Maurice – die de campagne, verpakking en flacon een visuele identiteit – chic! – geeft zoals een chrysalis die uitgroeit tot een dagvlinder klaar om rond te wervelen in het licht en tumult van de stad…’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het eerste beeld: bloemzaadjes nog verborgen onder de bestrating die popelen om te pop-uppen om de vlinder-transformatie te ondergaan – het worden ‘perfecte bloemen vertoond achter ramen van de mooiste bloemisterijen, die hun elegante blaadjes op de trottoirs verstrooien’.

Let wel op dames en heren: deze blaadjes zijn niet afkomstig van ‘wilde bloemenboeketten zorgvuldig verzameld door een parfumeur om stadsbewoners te inspireren tot een plattelandnostalgie’. Juist het tegenovergestelde: ‘ze zijn geplukt van muren en verzadigen de lucht met hun warmte, in de letterlijke en figuurlijke zin’.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE OSMANTHUS

Hoe gaat dat in zijn werk? Eerste indruk: de ‘verrassing van herkenning’ en de zich daarachter verschuilende, maar toegevoegde bloemen. Want de geest van L’Eau d’Issey zweeft rond, alleen is de kenmerkende waternoot minder geprononceerd.

De natuur komt tot leven in een nevel van frisse noten die niet te cologneachtig is. Want de citrusnoten worden begeleid – door de nu bijna verplichte – noot van roze peper. Energiek in plaats van verfrissend. Nu beginnen de bloemen te bloeien. Eerst diffuus en onbestemd, zonnig en ‘vrij’, maar als je je snuit wat dieper in deze stadsruiker steekt merk je dat rum/rozijn/perzikachtige osmanthus (foto) de frisheid van fresia en magnolia een zacht-warm, licht sensueel randje geeft. Dit alles heel subtiel – als een aquarel.

Dat L’Eau d’Issey City Blossom niet alleen in de lucht blijft hangen, maar ook kan aarden – tussen de stoeptegels, stekend uit opengereten asfalt, tegen de muren opkruipend – koos Alberto Morillas voor een zacht-houtige mix van cederhout, ambrox en witte musk die aldus Issey Miyake textuur geeft aan dit imaginaire boeket die eerder poederachtig dan katoenpluizerig is.

CITY BLOSSOM ISSEY MIYAKE 1

ROSA GALLICA – LES EPHÉMÈRES – BRECOURT

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 17, 2015
Geplaatst in: GEURENALFABET R, NICHE. Een reactie plaatsen

ROZENKRANS 7: WAAR OF NIET WAAR?

Jaar van lancering: 2012

Laatst aangepast: 17/03/2015

Neus: Emilie Bouge

Concept & realisatie: Emilie en Marie Eugénie Bouge

ROSA GALLICA BRECOURTNooit geweten dat van de Gallische roos alle andere rozen afstammen. Alleen dat ze sinds Anacreon in de vergetelheid is geraakt, maar ergens in Centraal-Europa in wilde staat is teruggevonden. Ter uw informatie: Anacreraon was een lyrisch dichter uit de zesde eeuw voor Christus geboren in Teos aan de (toen) Ionische, (nu) Turkse kust. Alleen de enige Franse link die hij met de Gallische roos heeft, lijkt volgens mij puur toeval: de schrijver Leconte de Lisle (1818-1894) schreef de series Odes anacréontiques waarvan een, La Rose, op muziek werd gezet door Gabriel Fauré (1845-1924).

Ook vreemd dat ‘ergens’. Hoezo exacte vindplek onbekend – zoiets vergeet je toch niet? En dat geldt ook voor de naam van de Franse verzamelaar die haar druppel na druppel biologisch heeft gedistilleerd. Daar word ik dus Gallisch van.

Even controleren op internet. Wat blijkt? Volgens Wikipedia is het een hybride roos met enkelvoudige bladeren en bladverliezende struik uit de R. Gallica-groep waarvan de exacte herkomst onduidelijk is. Met welke andere roossoorten ze is gekruist eveneens. Haar bijnamen: apothekersroos, ‘crimson damask’, rode roos van Lancaster (ze is de bloem van Lancashire vandaar). Lekker verwarrend: de variaties Rosa gallica f. trigintipetala wordt beschouwd als synoniem voor de Rosa damascena.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ROSA GALLICA REDOUTEHet doel van Les Ephémères – vrij vertaald ‘De Vergankelijken’, ‘De Kortstondigen’ – is zeldzame en kostbare essences uit vervlogen tijden verkennen en die anno nu te interpreteren. Wil dat zeggen dat na haar ‘ergens’ te hebben geroken Emilie Bouge in dit geval de R. Gallica-roos heeft gebruikt? Of naar haar idee met behulp van ‘the usual suspects’-rozen (centifolia- en damscenaroos) en andere ingrediënten heeft opgeroepen?

Ik ga uit van het laatste. En mocht ze de echte gallica-roos hebben gebruikt, dat is dat nobel. Maar of je haar werkelijk moeiteloos uit de compositie pikt en dus de geur zijn typische karakter geeft, dat is nog maar de vraag. Want wat ik ruik is een ‘algemene’ en bekende roos. Eerst zacht, zoet, lief en behoorlijk zeepachtig. Niet echt wild en puur – ze maakt niet echt een ‘biologische’ indruk. Vervolgens bemoeit zich de energieke noot van roze peper gehuld in een wolk van wierook met de roos. Correctie: wolkje. En die lijkt ook weer snel over te waaien, want de eerste kennismaking treedt weer voor het voetlicht. Of is wat ik nu ruik de aanraking van de roos met mirre en de zeer, zeer zachte basis van kasjmier- en ebbenhout extra extra zacht gemaakt door een toefje amber?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE BRECOURT LOGO

 

 

SAFFRON ROSE – BLACK LABEL – GROSSMITH

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 14, 2015
Geplaatst in: GEURENALFABET S, NICHE. Getagd: Grossmith. Een reactie plaatsen

ROZENKRANS 6: POPULAIR NICHETHEMA KLASSE UITGEVOERD

Jaar van lancering: 2012

Laatst aangepast: 14/03/2015

Neus: Trevor Nicholl

Concept & realisatie: Simon en Amanda Brooke

SAFFRON ROSE GROSSMITHJe wilt als roos hogerop, doorgroeien, je hebt niche-aspiraties en toch wil je in dit streven niet al te arrogant en afstandelijk overkomen zoals die andere carrière- en clichégerichte ‘rose bitches’ uit de kwekerij.

Dan rest eigenlijk maar een optie: boek bij je favoriete parfumspa een vijfsterrenverwenprogramma; laat je bestuiven met saffraan en je wortels ‘kunst-bemesten’ met oud en guaiac – rook ondertussen stiekem een sigaar terwijl je alle zalvende ingrediënten op je laat inwerken tijdens de massage. Je kwam als onschuldige roos, maar verlaat de beautyfarm als Saffron Rose.

Moet jij eens zien wat voor een bewonderenswaardige blikken je na deze upgrade-behandeling krijgt. Grote kans dat je op straat zelfs lekker ordinair wordt nagefloten – dat is lang geleden!

Sommige vrouwen en mannen raken zelfs zo gefascineerd door het mysterieuze spoor dat je in het voorbijgaan achterlaat, dat ze hun moed samenpakken, je aanspreken, complimenten maken om vervolgens te vragen naar het parfum dat je draagt – dat is…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Grossmith is niet de enige die de roos op deze manier een niche-behandeling heeft gegeven. Men neme: Armani Privé’s Rose d’Arabie (2011), By Kilians Rose Oud (2012), Guerlains Rose Nacrée du Désert (2012), Yves Saint Laurents Majestic Rose (2013), Lancôme’s L’Autre Oud (2013) en Oud Bouquet (2014), en Rudis (2014) van Nobile 1942.

Natuurlijk allemaal ‘onder leiding van’ Montale die deze ‘droomcombinatie’ van roos, saffraan en oud aan het begin van deze eeuw op de parfumkaart zette. De meeste van bovengenoemde geuren worden speciaal gemaakt voor het Midden-Oosten en niet ieder parfum bevat het echte oud.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE DAMASCENA ROOS2Moet gezegd: Trevor Nicholl doet het met verve. Wat een kwaliteit. Mag ook wel gezien de prijs: gemiddeld 50ml € 330.00 en 100ml € 475.00. De roos opent prachtig: voluptueus, zoet, fruitig, zuiver – echt roos.

De poederregen van saffraan en kaneel geeft haar de nu zo geliefde ‘anders’ zoet-droge kruidige noot. Oud zorgt vervolgens voor een prachtige onderlaag maar overwoekert, verzwelgt de roos niet, gaat niet aan de haal met compositie, waardoor je niet de klassieke ‘is-it-all-that-there-is?’-oud krijgt.

De reden: het wordt begeleid door een sterk houtfond – guaiac (met musky, rokerige houttoon) en cederhout (versterkt de houtnoot van oud). En, niet te vergeten, een eigenaardige, maar bijzondere tabak-mirre-cistus labdanum-infusie. Die zorgt in Saffron Rose voor een zoet-aardse, licht rokerige en sensueel-animale ‘stoere’ warmte.

GROSSMITH LOGO

 

 

FRAGRANCE THE 13TH – AAHHHHHHH!

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 13, 2015
Geplaatst in: TRENDANALYSE, WAT RUIK IK EIGENLIJK?, ZOU VERBODEN MOETEN WORDEN OF NIET?. Een reactie plaatsen

SCHRIKT OF SCHIKT JE NEUS?

Bestaan er geuren die je letterlijk de stuipen op het lijf – kunnen – jagen? Ik bedoel dan niet de voorspelbare reacties van de doorsnee-janalleman-consument(e) die met bepaalde verwachtingen – aangemoedigd door een advertentie in een glossy en/of een tv-promoclip – een parfumerie binnenstapt en uit pure onwetendheid na de eerste spray direct bijna-hysterisch begint te kreten vanwege de voor hem/haar onbekende sensatie: ‘Hè, bah, gatver, die is toch gewoonweg vies, toch?’ Heb het vaak met plezier aangeschouwd. Maar ik bedoel eigenlijk meer de overrompelende olfactorische gewaarwording die een nieuwe, nooit eerder ervaren emotie teweegbrengt.

TWEED LENTHERICTer vergelijk: ik maakte deze verwarring ooit muzikaal mee in het Amsterdamse Concertgebouw. Voor mij zat een jong stel. Toen de eerste onheilsklanken klonken van Sergei Prokofievs Romeo et Juliette (1935) – gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk van William Shakespeare (1591-1595) – vielen ze samen hand in hand bijna op de grond van verbazing. Het was duidelijk: het was de eerste kennismaking met deze balletsuite. Niet zo vreemd deze omverwerpende reactie: de ouverture lijkt een kakofonie, je hebt het idee dat de wereld in elkaar valt, op zijn vesten trilt, met de grond gelijk wordt gemaakt – een dreigende voorbode, anticiperend op het naderende, fatale onheil dat het verliefde paar te wachten staat. Een dergelijke verpletterende ervaring dus maar dan met parfum.

Het is natuurlijk wat je kent en wat de mode op een bepaald moment voorschrijft: iemand gewend aan lichte witte musk bloemetjesgeuren staat waarschijnlijk stokstijf bij het ruiken van een oriëntaals elixer – andersom hetzelfde effect volgens mij. En ook een kwestie van gewenning: Yves Saint Laurents Opium (1977), Giorgio Beverly Hills (1981) en Thierry Muglers Angel (1992) bijvoorbeeld hadden in het begin voor velen de schok van het nieuwe, maar worden inmiddels als saai en teveel ‘déjà senti’ afgedaan.

Series van Comme des Garçons kunnen nog wel heftige reacties uitlokken, maar toch vallen de extreme opvattingen van Rei Kawakubo binnen een duidelijk afgebakend kader. Het is een gecalculeerd effectbejag, een bewust afzetten tegen de doorsneesmaak. Zo is haar Odeur 53 (1998) een blend van het aantal in de naam geduide ingrediënten met als doel: een moderne en ‘gedenkwaardige’ geur. Opgebouwd uit ondermeer zuurstof, metaal, was drogend in de wind, mineraal koolstof, duinzand, nagellak, cellulose, zuivere berglucht, verbrand rubber en warme stenen.

Geldt ook voor het ‘sperma- en bloedparfum’ van Etat Libre Orange: Sécretions Magnifiques (2006). Idem voor het urine-effect dat Odriu met zijn Peety (2013) nastreeft. Geur wordt hier meer als een conceptuele ervaring gepresenteerd als contrast voor het gewoon alledaags genieten door de – overigens zeer boeiende – grens tussen verrukking en walging af te tasten.

Ik ben nog nooit echt ‘geurgeschrokken’ – wel vaak teleurgesteld omdat hoog opgeklopte verwachtingen niet werden ingelost – omdat ik altijd nieuwsgierig ben wat neuzen allemaal weten op te roepen met hun composities. Een stinkbommetje gekocht bij de feestwinkel niet meegerekend – maar ook een geur gemaakt door een neus moet je maar denken. En een lekkere vette civetbom brengt me niet om – voor de meeste gebruikers het summum van ‘strond in een flacon’.

Ik wil ooit nog eens een tuberoosparfum ruiken waarin deze erotiserende bloem extra geil wordt door civet en oud waardoor ik moet happen naar adem. Maar ook deze wens ligt weer binnen het verwachtingskader dat ik ken. Dat komt doordat de parfumindustrie, logischerwijs, zoveel mogelijk wil charmeren. Maar toch hoop ik dat binnenkort een mainstream- en/of nichegeur opstaat, waarin klassieke ingrediënten zo zijn gemengd waardoor ik helemaal confuus wordt. Dat je in eerste instantie niet weet of je het parfum aan het geuren of aan het meuren is. Wel dat je direct bent geboeid, een geur die je voorgeprogammeerde smaakopvatting op de proef stelt en die maatgevend wordt voor de nabije toekomst.

Namens http://www.lebienaime.com ben ik ondertussen bezig met For Those Who Dare. Een nieuwe lijn die de afstand tussen schijnbaar lekker en blijkbaar vies verkleint. Zoals Lavande qui doit être lavé?. Samengesteld uit: Eau de Lavande (Annick Goutal), Eau de Lavande (Yves Rocher), Lavande Roger & Gallet, Lavande Ombrée (Au Pays de Fleur d’Oranger), Luna Rossa (Prada), Obsessive Oudh (Al Haramain) en Ode of Oudh (Al Haramain). De eerste reacties zijn hoopgevend…

SCIENCE OF THE NOSE

 

 

 

MY BURBERRY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 12, 2015
Geplaatst in: GEURENALFABET M. Getagd: BURBERRY. Een reactie plaatsen

SOORT VAN GEILE TOPMODELLENLESBO-CHIC

BURBERRY YOU, BURBERRY ME, AH-HA!

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 12/03/2015

Neus: Francis Kurkdjian

Model: Cara Delevinge, Kate Moss

Concept & realisatie: Christopher Bailey

Fotografie: Mario Testino

Muziek: Jeff Beck I Put A Spell On You featuring Joss Stone

MY BURBERRY MODELS 2Gebeurt maar als te vaak: het níet over de geur hebben bij de introductie van een… geur. Geur als aanleiding om alle clichés die – in dit geval – rond fashion, lifestyle en ‘luxe’ hangen vol-vet over te doen. Creatieve luiheid resulterend in een inwisselbaar concept gepresenteerd als musthave der musthaves. Hierbij vergetend dat de afstand tussen de mode en de geuren van het merk, steeds groter wordt. Opvallen op de catwalk, scoren in de parfumerie. Ik wacht met smart op het luxelabel dat afstand neemt van deze beursgenoteerde, als maar drukkender winstdwang en weer ‘vintage’ gaat opereren: één parfum lanceren als statement, niet als melkkoe.

Op de Burberryburelen liggen ze in een deuk, kunnen een Burberry-bulderlach niet onderdrukken, mochten ze bovenstaande lezen: ‘Poor bugger, that, what’s his name Geurnkuru?, no clue, has he! Has he forgotten that My Burberry marks the transition from Intertrade to PBI, that it’s in fact the start of the upgrading of our perfume portofolio, that we aim to enter with My Burberry the top 10 in the luxury arena of beauty. So to let the public know about this change you’ve got to work with clichés. That’s why we have chosen Cara Delevinge, the iconinc Kate Moss, Mario Testino and Francis Kurkdjian to let them do what they’re good at: promoting beauty’.

And fun they had. Moss: “I was so excited when I heard I would be shooting with Cara – I had met her a few times, but never worked with her, so I knew we were going to have a brilliant time, and have a real laugh on set.” And it was wonderful: “Such a simple and natural shoot; it was just Cara, me and our trench coats, and it meant we were really able to just relax and have fun on the day – it was a perfect day!”

Moss more intimate and professional: “Mario is an incredible friend, and shooting with him is always such a fun experience. He has this ability to capture the real story, bringing the people and his subjects to life in the most effortless, beautiful and sexy way. He just wanted to capture Cara and I as naturally as possible… Cara has this amazing energy and we just bounced off each other, and I knew that with Christopher and Mario there we would be able to create something really special and iconic.”

Original the inspiration? Here we go again: like Body (2010) the Burberry trench coat. According to Simona Cattaneo, senior vice-president Burberry Beauty: “Burberry trench is something very personal. You can wear it in several different ways, in different places and occasions. There is an emotional connection with trench, and we wanted to transfer it to the new fragrance” – bla-di-Burberry-bla.

MY BURBERRY BOTTLEWAT RUIK IK EIGENLIJK?

Haven’t I heard this before… My Burberry is inspired “by London, an urban garden. You have the vibrancy of the city, so it is something contemporary. You have the garden, the flowers… and the art of gardening which is very important for the British. The flowery aspect comes from that idea of the garden after the rain. You have the lush wetness, the soil, the earthiness. All of these feelings.”

Says Francis Kurkdjian. Further he wanted to evoke “the feeling of the light of London: clouds, wetness, rain, flowers. The main flowers are roses and freesia, which is a little bit spicy and adds brightness. Then geranium leaves, which give an herbal, almost minty, vibrancy. Then from the back note, there are patchouli leaves and quince. Very British. It is not fruity, fruity. It is fruity floral. Then on top you have linen and bergamot.”

Ik had gehoopt dat door de eigenaar-switch meer aandacht besteed zou worden aan de inhoud. Dat die als het ware zou meegroeien met de upgrading van het modemerk Burberry van de afgelopen jaren. Gaat die vlieger in presentatie al niet erg hoog, de compositie komt nauwelijks van de grond. Anders gezegd: de klassieke trenchcoat wordt van betere kwaliteit gemaakt. My Burberry is een ‘please-me-please-you’-geur, geen statement, doet niet wat Cara Delevinge en Kate Moss uitstralen: soort van geile topmodellenlesbo-chic.

Zacht fruit, zachte bloemetjes, zacht hout. De eerste indruk: abrikozen zo zacht als babybilletjes die vallen op de voering van een Burberry trenchcoat… een flits van lak. Het wordt opgeroepen met een bloem die het de laatste tijd moeilijk heeft in geur: de zachte, poederige en zonnige siererwt – opgevoerd in een waas van citrusnoten. Asof je door een nevel met regenboogeffect naar de naar de zon reikende lathyrus kijkt.

In deze tuin groeien vanzelfsprekend rozen. Maar de struiken lijken vorig jaar pas geplant… Vaagjes bloemig-zoet is wat ik ruik. Om het frisse effect van de opening door te trekken worden de damascus- en and centifoliaroos omringd door fresia en geranium. En die gaan samen, tra-la-li-tra-la-la, lichtvoetig door naar de basis. Onderweg begeleid door kweepeer voor ze zich vleien in de basis van patchoeli die zo beige is als een Burberrytrenchcoat.

JAPANSE KWEEPEERAls je aan de kweepeer (quince) komt, dan kom je aan Erik Zwaga – de man die zich achter zijn alter ego Geurengoeroe ‘verbergt’. Die plukt sinds een paar jaar de Japanse variant (foto) in gemeentelijke groenvoorzieningen verspreid over Nederland en maakt er confiture, gelei en siroop van. Waarom? Het fascinerende: ondanks de suiker die je tijdens het kookproces toevoegt, de vrucht behoudt zijn ongekende frisheid. Dat doet de aarbei, de braam, de kers hem niet na.

Francis Kurkdjian ook niet. Als meer nadruk was gelegd op de siererwt-, fresia- en kweepeercoalitie dan was My Burberry onderscheidend geweest. Mocht misschien niet van Burberry, gezien de top tien-aspiratie. En kweepeer ‘erg Engels’ noemen… laat het de Spanjaarden niet horen. Geurengoeroe spreekt slechts één woord: membrillo.

Gelukkig is Delevingne, zij moet de promotionele kar toch trekken, mad about the perfume: “My Burberry is fresh and easy to wear – and very elegant.” Kate Moss – die meetrekt – ontdekt een andere dimensie, een diepere laag: “What I love about My Burberry is how timeless it is – it’s a fragrance that is so effortless. You can wear it anytime, anywhere.”

MY BURBERRY MODELS 1

SEE BY CHLOÉ SI BELLE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 11, 2015
Geplaatst in: GEURENALFABET S, LIMITED EDITION. Een reactie plaatsen

HET LEVEN IS ZO FIJN, LIFE IS SO NICE, LA VIE EST SI BELLE!

Jaar van lancering: 2015

Laatst aangepast: 11/03/2015

Neus: Nathalie Cetto, Nathalie Cettto

SEEBYCHLOESIBELLE 1Het zou toch ongelofelijk fantastisch zijn als gedane beloftes door een geur, tijdens het dragen tot volle bloei komen. Heb je geen make over- en zelfhulptvprogramma meer nodig.

Dit doet See By You Si Belle met je: ‘Haar levendige bloemencompositie die flirt met krachtige geurnoten, brengt je karakteristieke uitstraling en verfijnde vrouwelijkheid naar voren’.

En: ‘Maakt je energiek, speels en laat je onbekommerd en vrolijk door het leven dansen’. Net zoals de geur: ‘Een uitbarsting van sprankelende frisheid’. Fijn allemaal, la vie est si belle! Maar als man kijk je daar toch anders tegenaan, Geurengoeroe dus ook – die kijkt liever door een geur heen. En concludeert (en is het dus eens met de omschrijving van Chloé): See By You Si Belle is ‘ongedwongen charme’ in een flacon opgeroepen met een frisse, onschuldige bloemengeur sterk leunend op witte musk. Houdt hij persoonlijk niet zo van. De gardenia had van hem wat voller, ronder en romiger gemogen zonder dat de frisheid geweld wordt aangedaan. Dat zoiets wel mogelijk is bewijst de (niet meer verkrijgbare) ‘gardeniasplash’ van Marc Jacobs (2008).

WAT RUIKT ZIJ EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE GARDENIAMaar hoe interpreteert een vrouw nu See By You Si Belle? Bij twijfel bespreekt Geurengoeroe parfums vaak met Maria van Geuren van http://www.parfumaria.com. Zij haalt haar nicheneus niet op voor ketenparfumerieplezier – wordt er zelfs af en toe ongegeneerd hebberig door. Hij zond haar de geur toe, moest enkele dagen wachten en kreeg als antwoord…

“Bij deze geur denk ik meteen aan het voorjaar. Fladderende bloemenjurkjes en flirterige blikken. See By You Si Belle is bloemiger dan zijn voorgangers. En dat komt door de gardenia (foto). Maar nog steeds fris. Deze frisheid wordt opgewekt door het bekende ‘schone laken’-gevoel door het bedje van musk in de basis. De geur vind ik een typisch voorbeeld van een jonge vrouw die door het dragen ervan wil overkomen als een rijpe vrouw. Andersom werkt See By You Si Belle ook: de rijpere vrouw voelt zich onschuldig en meisjesachtig.”

“Ik zelf val inmiddels in de categorie ‘pittig belegen’ en na een dag dragen voelde ik me jong en frivool. Leuk wat een geur met je kan doen! Je kunt jezelf als het ware ‘omkleden’ en je anders voordoen door de geur die je draagt. Trouwens, See By You Si Belle heeft een goede lange levensduur op de huid. Ook belangrijk. Persoonlijk vind ik deze limited edition draagbaarder dan de voorgangers. Minder fruit zoals appel, maar fijne vervangers zoals neroli en gardenia. Oranjebloesem gaat altijd goed samen met jasmijn èn gardenia. Alleen, moet je wel van schone musk houden om je in deze geur gelukkig en zo mooi te voelen.”

SEEBYCHLOESIBELLE 2

 

 

 

 

ROSE SECRÈTE – IL PROFUME SOLIFLORE – IL PROFVMI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 10, 2015
Geplaatst in: GEURENALFABET R. Getagd: Silvana Casoli. Een reactie plaatsen

ROZENKRANS 5: DROOMSCENARIO VOOR EEN GEHEIM ROSARIUM

Jaar van lancering: 2005

Laatst aangepast: 10/03/2015

Neus: Silvana Casoli

Concept & realisatie: Silvana Casoli

ROSE SECRÈTE IL PROFVMIJa, dat kan dus eigenlijk niet hè: Silvana Casoli die je uitnodigt voor een tuin vol van herinneringen en verbeelding. Klinkt poëtisch, cliché dat wel, maar ik bedoel: welke herinneringen worden hier olfactorisch opgeroepen? Van ‘je eige’ (dan moet Casoli je wel verdomde goed kennen), van Casoli herself of de tuin van ‘ons allemaal’ opgeslagen in ons collectief onbewuste.

Ik hou het maar op het laatste en pak mezelf en Casoli direct mee. Want ik geloof dat iedereen zich wel een voorstelling van een tuin, een rosarium kan maken ruikende aan een puur rozenparfum. Dus heel romantisch, beetje 19de eeuws ademend, Engels plattelanderig, miss Marple.

Je hebt toegang via een verroest, scheefhangend hek. Het is zomers, vogeltjes kwetteren, nemen een waterbad, een bij zoemt, een wesp prikt, een konijntje schiet voorbij en – ik waan me even een oeramsterdamse Jordanees die deelneemt aan Bloeeeeeettttt, zzzzweeeeettttt en traaaaaaanen van SBS 6 – ‘langs het tuinpad van mijn vader zag ik uitbundig bloeiende rozen staan, ik was nog geen neus en wist nog niet dat ik dit ooit in een parfum op kon slaan’.

De zon schijnt, maar meer af en toe, want die houdt zich eigenlijk schuil achter de door hun rijke oogst overhangende rozenstruiken. Je neemt plaats op een, in de loop der seizoenen steeds meer scheefgegroeide bank, sluit je ogen en laat via je neus alle rozen op je ‘indromen’. In geval van Rose Secrète een aaneenschakeling van ‘niet te stoppen evocatieve sensaties, delicaat, levendig, zoals rozenblaadjes op je huid. Een combinatie van al de zoetheid en verleidelijkheid van een boeket verse rozen’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

CENTIFOLIAROOS

Rose Secrète ruikt zo natuurlijk dat het bijna… onnatuurlijk, synthetisch aandoet (kom ik zo op terug). Toch is het geen biologische solifleur-roos – die ruikt vaak zo puur, saai en ongelaagd: meer groen dan bloem (denk Aveda). En daarvoor is de totaalimpressie ook te bewerkt, te geraffineerd.

Rose Secrète is eveneens geen bedauwde roos door het ontbreken van een watertoets. Meer rose dan rood. Wel een volle pure roos. Dus eerst fris, zurig, fruitig om vervolgens steeds meer haar bloemige noten te verspreiden met de nadruk op zoet.

Heel klassiek eigenlijk, maar met een eigenzinnig randje: op de achtergrond neem je even een prettige prikkelende peperachtige noot waar, zelfs een toefje kruidnagel. Maar dan begint de roos te smelten zo lijkt het wel, verandert in zeep waardoor ze synthetisch overkomt. Is de schuld van de betere schoonmaakindustrie. Want de afronding van Rose Secrète doet denken aan shampoo en vloeibare zeep uit de biowinkel – vaak een combinatie van citronella, geranium (ruikt naar roos), aloë vera, kokosolie, glycerine en roos(marijn)-extract.

De bedoeling: het oproepen van Moeder Natuur in al haar subtiele eenvoud, maar juist door de zeeptoets moet ik denken aan was, wasmiddel, washok. Let wel in dit geval: een 19de eeuws washok dat direct toegang geeft tot de tuin waar Rose Secrète zo overdadig bloeit. Want gelukkig is deze geheime roos niet afgemaakt met een witte musk-wasprogramma op 90 graden waardoor de tedere blaadjes teder blijven, niet veranderen in met ruwe hand geknipte patchworkrozen van gebleekt katoen die niet langs je huid glijden maar schuren.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE IL PROFVMO LOGO

HEDONIST ROSE VIKTORIA MINYA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 9, 2015
Geplaatst in: GEURENALFABET H, NICHE. Getagd: VIKTORIA MINYA. Een reactie plaatsen

ROZENKRANS 4: EEN PERZIKROOS

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 09/03/15

Neus: Viktoria Minya (foto)

Concept & realisatie: Viktoria Minya

HEDONIST ROSE VIKTORIA MINYA FLACONEen marketingwijs slimme aanpak van Viktoria Minya: na te zijn gedebuteerd met ‘het best-wel-toch-wel’ indrukwekkende Hedonist (2013), deze naam te koppelen aan nieuwe geuren: Hedonist Rose en Hedonist Iris (beide 2014).

Schept herkenning en vertrouwen. Wat versterkt wordt door de ‘standaardflacon’ gevuld met zogenaamd chique bling-blingsteentjes. Ik heb me inmiddels maar neergelegd bij het feit dat iedere neus, ieder parfumhuis zijn kijk op een klassiek ingrediënt wil geven, wetende dat er reeds talrijke onovertrefbare variaties zijn gemaakt. En ‘leuk altijd’ dat je via een geur je karakter ontdekt of dat het een beeld schetst van een gedroomd persoon – altijd pleasing om te horen: ‘An audacious perfume for a woman who recognizes the strength and allure of her own femininity’.

Maar als je je hier niet in herkent? Dat het met je kracht maar zozo gesteld is, allure – dat heeft de buurvrouw aan de overkant van de straat. En je eigen vrouwelijkheid herkennen? Ja, als je er in gelooft is het natuurlijk je eigen – van wie anders? Je buurvrouw?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE VIKTORIA MINYA2Ach ja, je moet toch wat clichés in de strijd gooien om je parfums besproken te krijgen op de duizenden beautyblogs wereldwijd. Maar het is vaak jammer en overbodig, want al dit beautygeprietpraat en -geneuzel staat een serieuze benadering in de weg. En wat mij betreft: Viktoria Minya heeft het niet nodig omdat haar geuren kwalitatief goed zijn.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Afgaande op de ingrediënten – citroen, kruidnagel, perzik, roos, amber, musk, witte wijn – heb ik een ‘déjà senti’-gevoel: ik moet heel sterk denken aan Trésor (1990) van Lancôme alleen minder ‘plakkerig’. Met name door de perzik-, roos- en amberalliantie. En daardoor vind ik Hedonist Rose ook niet echt een puur rozenparfum. Het is een fluweelzachte ‘perzikroos’ elegant gewiegd door warme ambernoten met een licht gekruide accenten.

En dan de witte wijn. Is meer een kwestie van geloven, dan daadwerkelijk ruiken. Er zit een aangenaam fris-zonnige en sprankelende ondertoon in de compositie, maar dat is volgens mij eerder een combinatie van citrus- en honingachtige noten begeleid door oranjebloesem.

VIKTORIA MINYA LOGO

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

AROMATICS IN WHITE CLINIQUE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 8, 2015
Geplaatst in: GEURENALFABET A, MASSTIGE. Een reactie plaatsen

HURRY! HURRY! FROM EVENING TO DAYWEAR

ZWEVEND TUSSEN MASSTIGE EN NICHE

Jaar van lancering: 2014

Laatst aangepast: 08/03/15

Neus: Nicolas Beaulieu

AROMATICS IN WHITE CLINIQUE FLACONMet sommige besprekingen kun je nooit te laat zijn. Toen ik vorig jaar van de toevoeging hoorde, gingen mijn neusharen van schrik overeind staan: Aromatics – Elixir – in White. Is Clinique als laatste der ‘chypremohanikanen’ ook gevallen voor witte musk, kiest het voor het de-patchoeliën en de-eikenmossen van de basis in plaats van passende vervangers te vinden? Ik durfde bijna niet te ruiken.

En met de opmerking van de neus dat hij ‘zich voelde zich aangetrokken tot de ingrediënten van Aromatics Elixer’ had ik ook helemaal niets. Ik bedoel: welke neus heeft dat niet met deze klassieker? Ook was ik huiverig voor het feit dat Nicolas Beaulieu ‘de magie ervan wilde omzetten in een moderne versie’. Dat willen alle merken met hun variaties op klassiekers zonder zich de vraag te stellen of dat nu echt noodzakelijk en wenselijk is.

Ook niet ‘proef-op-de-som’-bevorderend: ‘Aromatics in White is een geur voor de moderne vrouw, een vrouw van deze tijd, een voor iedereen zeer toegankelijke geur’ – het is niet waar. Wie zegt dat een geur dat moet zijn? Liever niet. Probeer niet iedere klant te verleiden met dezelfde geur – wordt een wel erg monotone boel.

En van de volgende opmerking valt mijn neus bijna van mijn hoofd: ‘Bepaalde geuren kunnen je meenemen naar het verleden, of naar een persoonlijke herinnering – de reden voor het ontstaan van Aromatics in White‘. Come again? Dat kan dus niet. Je moet eerst aan Aromatics in White hebben geroken – op een bepaalde plek op een bepaald moment – om de geur ervan te associëren met een herinnering. Iets dat voor álle geuren geldt. En waarom is de flacon omringd door orchideeën?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Door te refereren aan een van de grootste klassiekers van de twintigste eeuw, ontkom je niet aan een vergelijking. Aromatics Elixir herken ik nog steeds uit duizenden en heeft voor mij niets vintage of old school – is tijdloos en de verwondering hoe aangenaam ‘smoldering mossy’ het boeket blijft. Je hoeft haar niet transformeren, te verbouwen, te liften, te botoxen. Heeft iets geforceerds en onnatuurlijks – als een forty something-vrouw die zich te jong kleedt. Ja, dat kan volgens Geurengoeroe.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE DAMASCENA ROOSAlleen hebben de twee geuren niets gemeen, is appels met peren vergelijken. De enige overeenkomst: Aromatics in White en Aromatics Elixir zijn allebei een geur. De vergelijking met het zuinigjes geïntroduceerde Beyond Rose (2014) gaat eerder op, want Aromatics in White is een ‘soort van’ roosgeur.

Nicolas Beaulieu is een slimme neus, want hij weet in eerste instantie een niche-effect te creëren – verrassend voor de nieuwe Clinique-fan die het cosmeticahuis niet associeert met geuren – dat geleidelijk overgaat in meanstream-chic crèmige, cleane basis. Een duidelijker beeld: Aromatics in White start bij proberen als ‘avondparfum’, maar na afrekenen, loop je met een ‘office wear’-geur de parfumerie uit. Een ‘ontwikkeling’ die je inmiddels ook bij veel nichegeuren kunt ervaren.

Aromatics in White barst open met een enorme zoete roos even omringd door een groen schijnsel met een grappig witte wijn-effect: helder en joyeus met een rijk effect. Cistus labdanum geeft een zwoel randje, szechuanpeper een heel licht pikante prikkel. Patchoeli in het hart geeft Aromatics in White een nu populair niche-effect: roos, patchoeli afgerond met een zwoele basis ‘die lijkt op oud’.

Alleen is dat effect van korte duur. Want hoe sneller de basis nadert, des te sneller dit niche-effect verdwijnt. Hiervoor in de plaats een in eerste instantie melkachtige, warm-zwoele basis (amber, benzoïne, vanille, hout) die geleidelijk aan clean en ‘crème’ (grijze amber, musk) wordt zonder een scherp synthetisch stempel.

Als de geur heel lang op je huid zit, heb je af en toe het gevoel dat je Aromatics Elixir ruikt, als een sluier. Maar wel alsof Aromatics Elixir een dag in de zon heeft gelegen. Het typisch groene is verkleurd/verbleekt tot beige, wit. Maar komt dat nu door de naam (en daardoor de directe associatie), de som der ingrediënten of beide?

AROMATICS IN WHITE CLINIQUE 2

Berichtennavigatie

← Oudere inzendingen
Nieuwere berichten →
  • Meest recente berichten

    • N° 64 PIERRE ROBERT 
    • SYNTHETIC NATURE FRÉDÉRIC MALLE
    • L’HOMME DE COEUR DIVINE 
    • MARIA CALLAS THE MERCHANT OF VENICE
    • OVER EEN ONTVOERDE KANARIE
    • LEEFTIJDSDISCRIMINATIE VERPLICHT?
    • NILA DOUCE ORENS
    • GEURVERSTERKERS BY SKINS 
    • DARK VINYL MUSK BOHOBOCO
    • GIFTIGE GEUREN
  • Archief

  • Categorieën

    • AANBIEDINGENBAK
    • ACHTERGROND
    • CELEB FRAGRANCES
    • ECO
    • EDUCATIE
    • ENTERTAINMENET
    • ENTERTAINMENT
    • GEUR IN DE MEDIA
    • GEURENALFABET A
    • GEURENALFABET B
    • GEURENALFABET C
    • GEURENALFABET CIJFERS
    • GEURENALFABET D
    • GEURENALFABET E
    • GEURENALFABET F
    • GEURENALFABET G
    • GEURENALFABET H
    • GEURENALFABET I
    • GEURENALFABET J
    • GEURENALFABET K
    • GEURENALFABET L
    • GEURENALFABET M
    • GEURENALFABET N
    • GEURENALFABET O
    • GEURENALFABET P
    • GEURENALFABET Q
    • GEURENALFABET R
    • GEURENALFABET S
    • GEURENALFABET T
    • GEURENALFABET U
    • GEURENALFABET V
    • GEURENALFABET W
    • GEURENALFABET X
    • GEURENALFABET Y
    • GEURENALFABET Z
    • IL GIARDINO PROFUMATO
    • IN MEMORIAN
    • INTERESSANTE EN TIJDLOZE COLUMNS VAN ERIK ZWAGA 2005
    • KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN
    • KLASSIEKERS IN DE AANBIEDINGENBAK
    • KLASSIEKERS OPNIEUW GEROKEN
    • KLASSIEKERS VAN DE TOEKOMST
    • LIMITED EDITION
    • MASSNICHE
    • MASSTIGE
    • MOET JE ECHT RUIKEN
    • NEO NICHE
    • NICHE
    • NICHE IN DE PARFUMERIEKETEN
    • NIEUW! NIEUW! NIEUW!
    • NIEUWE KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN
    • NOSE JOB: PERFUMERS THAT MATTER(ED)
    • OPVALLEND PARFUMNIEUWS
    • OUDE FILMS MET PARFUMINFO
    • PARFUM = PARFUN
    • PARFUM IN DE MEDIA
    • PIEDESTAL POUR DES PARFUMS
    • PORTET
    • PORTRET
    • TAX FREE
    • TRENDANALYSE
    • TRENDS TOEGELICHT
    • Uncategorized
    • VINTAGE
    • WAT RUIK IK EIGENLIJK?
    • ZOU VERBODEN MOETEN WORDEN OF NIET?
  • Meta

    • Account maken
    • Inloggen
    • Berichten feed
    • Reacties feed
    • WordPress.com
Blog op WordPress.com.
GEURENGOEROE
Blog op WordPress.com.
  • Abonneren Geabonneerd
    • GEURENGOEROE
    • Voeg je bij 125 andere abonnees
    • Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
    • GEURENGOEROE
    • Abonneren Geabonneerd
    • Aanmelden
    • Inloggen
    • Deze inhoud rapporteren
    • Site in de Reader weergeven
    • Beheer abonnementen
    • Deze balk inklappen

Reacties laden....