GEURENGOEROE

CITROEN, CITROEN, CITROEN,

VOOR DE WARE CITRUSGEURLIEFHEBBER

Jaar van lancering: 2003

Laatst bijgewerkt: 15/05/09

Neus: Jean-Paul Guerlain

Flaconontwerp: Robert Granai

Jean-Paul Guerlain omschrijft zijn Aqua Allegoria-reeks als een deur naar een geheime tuin, beschut tegen ongewenste blikken. In Taormina, een klein stadje op Sicilië, vond hij onlangs een nieuwe tuin. In augustus lijkt het weggedoken in het trillende felle zonlicht. Het leven lijkt er stil te staan bij het minste briesje. Toen Jean-Paul dit warme en tegelijkertijd verstilde gevoel onderging, kreeg hij de inspiratie voor een nieuwe hesperide-geur die in een warm-zwoele omgeving direct verkoeling schenkt. Et voilà: Lemon Fresca zag het licht.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Net zoals de andere Aqua Allegoria’s is ook Lemon Fresca verfijnd maar sober, licht maar niet te transparant. De opening is een combinatie van ‘frisheid van zuurtjes’, cederappel, bergamot en natuurlijk citroen – in dit geval de groene variant. In het hart wordt dit groene akkoord voortgezet met anijs, citroenbloesem en vijgenblad. De basis is even licht als houtig door vijgenhout. En inderdaad: de geur schenkt instantverkoeling in welke tuin je je ook bevindt.

RUIK & VERGELIJK

Citrus is vooral bij mannen een van de geliefdste parfumingrediënten. Maar aangezien Lemon Fresca zowel door vrouwen als mannen kan worden genuttigd, hieronder enkele verfrissende citrusgeuren voor hem én haar.

Annick Goutal Eau d’Hadrien (1981)
Etro Lemon Sorbet (1989)
Serge Lutens Fleurs de Citronnier (2004)
Diptyque L’Eau de Neroli (2008)

ZOALS VIVIENNE WESTWOOD: ENERGIEK, HELDHAFTIG, EXTROVERT EN VROUWELIJK

Jaar van lancering: 2004

Laatst bijgewerkt: 05/06/08

Neus: Dominique Ropion

Model: anoniem

Het lijkt of de parfumerie in de ban is van anglomania. Paul Smith, Alexander McQueen, Stella McCartney en Matthew Williamson lanceerden snel achter elkaar geuren. De ontwerpster die (na Mary Quant, Laura Ashley, Dunhill en Burberry) deze nieuwe Engelse geurengolf in gang heeft gezet, is Vivienne Westwood. In 1999 beleefde zij haar première met Boudoir. Talrijk zijn de omschrijvingen die de pers voor haar bedacht: ‘grootmoeder van de punk’, ‘moeder van de neo-romantiek’ en ‘Vivienne – history of costume – Westwood’. Toch doen deze typeringen te kort om haar diversiteit en ingeboren anarchisme te vangen.

Dat werd duidelijk bij de tentoonstelling in 2004 die het Victor & Albert Museum aan haar wijdde: veel ontwerpen die nu door designers als nieuw worden gepresenteerd, hangen daar als ‘voorbije modetrends’ in volle glorie. Was getekend Westwood. Ze greep de expositie aan om een nieuwe geur te lanceren. Genoemd naar een van haar goedkopere kledinglijnen: Anglomania. In de omdoos, met daarop de Union Jack, vind je dezelfde flacon die Westwood voor Libertine uit 2000 ontwierp, maar krijgt nu door een intens rode kleurbehandeling iets van een oud Aziatisch medicijnflesje. En dat slaat weer op de inhoud. Want volgens Westwood is Anglomania een kostbaar, oosters elixer. Het is zo bijzonder dat het goedje wordt bewaakt door een zwarte draak – in de Aziatische cultuur gezien als behoeder van schatten.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Anglomania is merkwaardig. Komt door de ongewone ontmoeting tussen het oosterse en ‘westerse’ ingrediënten. Het oosterse gevoel ruik je in de opening: kruidig koriander en kardemon die het rozenabsolu en het viooltje in het hart een donkere nuance geven; worden op een vreemde manier warm en sensueel. Dit effect wordt versterkt door de opvallende leernoot in de basis – ongewoon voor een vrouwengeur – vermengd met vanille en amber. Eigenzinnig en niet makkelijk. En dat is meestal niet het geval van een tussendoorgeurtje, zoals je Anglomania toch moet zien.

RUIK & VERGELIJK

Kun je van geuren van Engelse ontwerpers zeggen dat ze very English ruiken, of toch gewoon zoals de meeste parfums, westers? Vergelijk Westwood met compatriots.

Stella McCartney Stella (2003)
Alexander McQueen Kingdom (2003)
Burberry Brit (2003)
Paul Smith London Woman (2004)

EEN BOOMSTRONK BESCHENEN DOOR DE ZON VOOR DE STOERE ROMANTICUS IN EEN ZOMERSE BUI

Jaar van lancering: 2003

Laatst bijgewerkt: 13/06/08

Neus: Annick Menardo

Volgens Lolita Lempicka is zich een nieuw soort man aan het ontwikkelen. Niet te verwarren met de metrosekueel à la David Beckham, vertegenwoordigt  hij een nieuw soort ‘mannelijke romantisme’. Een gemoedstoestand die volgens Lempicka aan het begin van de twintigste eeuw van de wereld is verdwenen. Het is een man die kracht met gevoeligheid combineert en geen moeite heeft om zich – kwetsbaar – vol verlangen over te geven aan de verlangens van een vrouw. Deze man is, in de belevingswereld van Lolita Lempicka althans, volledig tot wasdom gekomen op de drempel van het nieuwe millennium. Deze gunstige ontwikkeling vierde ze met haar eerste mannengeur Au Masculin. Deze eigenzinnige geur heeft nu een lichtere variatie gekregen. Het winterse en warme karakter heeft plaatsgemaakt voor zon. Je ziet het symbolisch terug in de boomstronk-flacon: daar kijk je nu dwars doorheen.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het opvallende verschil met Au Masculin is dat de praline, rum en amandelmelk zijn vervangen door groene noten. Ruik je direct in de opening van: de klimop ruik je nog duidelijker. De specifike absint- en anijssmaak in het hart van de ‘stronk’ is gelukkig gebleven. En door de toevoeging van olijfhout is de basis transparanter, groener en helderder van toon geworden.

RUIK & VERGELIJK

Neuzen zijn tegenwoordig in staat alles wat in de natuur maar lekker ruikt, maar zich niet laat vangen in een etherische olie in de laboratoria te ontwikkelen. Het gevolg: bomen waarvan je niet vermoedde dat ze een geur afscheiden, worden in geuren verwerkt. Kastanje, beuk en eik. Maar ook esdoorn en olijf. De laatste is nu erg hip (komt natuurlijk doordat de Italiaanse keuken door het volk is ontdekt – Bertoli!) en ruik je steeds meer in geuren. Maar ruik je het ook echt?

Hugo Boss Bottled (1998)
Aramis Life (2004)
Ferrari Extreme (2007)

VOOR DE ROMANTICUS

STOER ALS EEN BOOM, ZACHT ALS EEN TWIJGJE

Jaar van lancering: 2000

Laatst bijgewerkt: 14/05/09

Neus: Annick Menardo

Voor mannen die nog nooit van haar gehoord hebben: Lolita Lempicka is een Parijs ontwerpster beroemd om haar frêle, fragiele, meisjesachtige en romantische look voor volwassen vrouwen. Ze voegde iets toe dat haar – als je haar bijvoorbeeld vergelijkt met de preutse Laura Ashley – origineel maakt: sensualiteit en erotiek.

Het verbaast dus niet dat haar visie op de man (en zijn geur) ook anders dan anders is. Nou, dat klopt. Lees haar beweegredenen voor Au Masculin: ‘Ik heb de man opnieuw betoverend gemaakt. Au Masculin werpt een nieuwe blik op de man: de tedere en verwarde blik – vervuld van verlangen tot overgave en samenzijn – van een vrouw die hem openbaart en de weg wijst naar het mannelijk romantisme’.

Hij reageert hier op (als het goed is) met kracht en fijnzinnigheid. Sterker, hij kan zich er zelfs aan overgeven. Au Masculin is in vergelijk met andere herengeuren volgens Lempicka ‘een verademing, tijdloos, zwevend tussen een droom en werkelijkheid. Het is zowel kracht als emotie’.

Alleen de vrouw kan volgens Lempicka dit mannelijke romantisme bij hem wakker kussen. Zij alleen kan de ‘onmannelijke’ begrippen gevoeligheid, zachtheid en frivoliteit zo presenteren dat het de man niet afschrikt.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Opvallend en eigenaardig van karakter is Lolita Lempicka’s Au Masculin. Dat wil zeggen tegenover haar romantische en zeer frêle damesparfum, stelt ze een stoer en mannelijke geur die tegelijkertijd fragiel is.

Grote kans dat je als man beneveld raakt door Au Masculin, want Lolita Lempicka laat de geur met klimop-groen ‘openen’ om vervolgens anijs (een geliefd likeuringrediënt), absint en rum een belangrijke rol te laten spelen.

De kern is opvallend elegant: viooltje, praline – smullen maar! – en het donkere palissanderhout. In de basis springen vooral amandelmelk, vanille en zonneroosje (beter bekend als cistus labdanum; een hars met muskaccent) eruit. Ze geven aan de musk, vetiver en cederhout en warme en ‘romige’ ondertoon.

RUIK & VERGELIJK

Absint de verboden drank die aan het einde van de negentiende eeuw mensen tot waanzin dreef, mag sinds 2004 weer oraal geconsumeerd worden. De verwerking ervan in parfums is nooit verboden geweest (het is gewoon afkomstig van een kruid genaamd artemesia, of alsem), toch is deze likeur zelden in (mannen)geuren verwerkt. Wel in:

Annick Goutal Duel(2003)
Roberto Cavalli For Men (2003)
Gianfranco Ferré GF Lui (2004)

VOOR WIE HET LIEFDESAVONTUUR

OOK ALS EEN ONTDEKKINGSREIS ZIET

Jaar van lancering: 2006

Laatst bijgewerkt: 10/01/11

Neus: Daphne Bugey, Olivier Cresp

Model: Lucca Alvez, Olga Kurylenko, Gabriella Wright

Art director: Patrick Guedj

Flaconontwerp: Karim Rashid

Laat het maar aan Kenzo over een geur te lanceren die de essentie van liefde belichaamt. Denk dan niet aan hartjes, zuurstokroze wolken en droommodellen afstandelijk en ongenaakbaar kijkend, in elkaar verstrengeld. Nee, Kenzo pakt het iets verbeeldingsvoller aan. Zeg maar gerust ‘filosofischer’. Bij Kenzo is Amour een door een ‘paradijsvogel’ gekuste geur die amoureuze herinneringen aan een grote liefde naar boven laat komen.

Voor Kenzo geen moeilijke taak. Want welk parfum je van hem ook neemt, in elk verwijst hij subtiel naar dit tedere ‘ingrediënt’. Maar in Amour speelt ze voor het eerst de hoofdrol en een dubbele rol. Want Amour kun je op twee manieren interpreteren: als zoete en gelukzalige herinnering aan een exotische reis, maar ook als een liefde die tijdens deze reis opbloeit.

Het symbool is een bontgekleurde, exotische vogel dat een liefdesstel tijdens hun reis en hun ontluikende liefde begeleidt. En we zien deze vogel ‘vliegend’ over de verpakkingen én gestileerd terug in de drie verschillende flacons die ‘vrouwelijk, zuiver en eigentijds’ zijn. En als je goed kijkt, herken je er misschien een gestileerde suggestie van een fuchsia (30ml), witte (50ml) of oranje (100ml) gekleurde vogel in. In 2010 wordt het verhaal van de geur opnieuw ‘geschreven’ door Patrick Guedj met een nieuwe ambassadrice: Gabriella Wright.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Hoe ruikt nu een geur vol van liefde? Heel simpel: de geuren die het verliefde paartje tijdens hun reis door India, Indonesië, Japan, Birma en Thailand opsnoven, zijn vertaald in een zacht-sensueel en transparant parfum. Op Bali waren ze gecharmeerd van de zoete en overweldigende frangipane (foto). In Japan lieten ze zich verleiden door de tederzoete geur van kersenbloesem. Nieuw voor het stel was het zachte thanaka-hout, waarmee vrouwen en kinderen in Birma zich parfumeren.

De reis van Amour eindigt in China waarmee wordt ook het parfum afgesloten: de geursensaties van wierook, rijst, vanille en witte thee, vermengd tot een essence van pure liefde. Eindresultaat: Amour ruikt naar heel veel en tegelijkertijd naar heel weinig. Niet opdringerig en toch ruik je iets zachts, bloemig en ‘romigs’. Degene die het draagt heeft een aangenaam aura en wil met haar geur niet anderen lastig vallen. Wil je dat doen, en bij Kenzo blijven… probeer dan eens Jungle (1996)!

RUIK & VERGELIJK

Een van de grootste inspiratiebronnen voor parfums is nog steeds de eeuwige en onvoorwaardelijke liefde van de vrouw voor… haar man! Die heb je lief voor altijd! Die zweer je trouw voor altijd! En dan is het toch mooi dat je gevoel af en toe bevestigd ziet in een parfum. Niet zelf gekocht, maar geschonken door je man en/of lover! Nog meer parfums die in naam overlopen van de liefde:

Annick Goutal Grand Amour (1996)
Guerlain – Les Parisiennes – Philtre d’Amour (2000)
Cacharel Amor Amor (2003)
Clarins Par Amour (2005)