PIERRE DE LUNE – ARMANI PRIVE – GIORGIO ARMANI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 29, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET P, NEO NICHE. Een reactie plaatsen

EEN BLOEMENGEUR ‘S NACHTS OPBLOEIEND TOT PERFECTIE

Laatst aangepast: 28/06/08

Jaar van lancering: 2004

Neus: Daniela Andrier

‘Mag het ietsje minder!’ Was mijn reactie toen Giorgio Armani in 2004 zijn Privé-parfumlijn presenteerde, genoemd naar zijn haute couture-lijn. Na het goed in me opnemen van het kwartet – duurde een paar maanden – dacht ik: ‘Ietsje meer!’

Want Pierre de Lune, Ambre Soie, Bois d’Encens en Eau de Jade – die elk een klassiek geurconcept modernistisch benaderen- maakt nieuwsgierig naar meer. Inmiddels heeft Armani hieraan gehoor gegeven met Cuir Améthyste en Eclat de Jasmin beide uit 2006. En inmiddels nog meer en nog meer. Waarvan veel op deze blog zijn besproken. Pierre de Lune. Mooie naam, de fantasie neemt direct een loopje met je… zie de maan schijnt door de bomen! En aan welke kleur denk je dan? Ik aan geel, aan de maan die als een nachtelijke zon de aarde verlicht.

En aan welke bloem denk je dan? Ik aan die prachtige, vederlichte, zonnige en gepluimde mimosabloesem met haar intens-zonnige, houtachtige ‘gele geur’ met groene accenten. Giorgio Armani wellicht ook, het maakt van Pierre de Lune een exceptioneel – zeg ik niet vaak – indringend parfum perfect voor winterse maanden als je verlangt naar de geur van hoogzomer als de nacht is gevallen. Maar ook lekker en aangenaam tijdens het warme seizoen als de gloedvolle maan schijnt over een wilt ‘aards’ en ‘droog’ landschap.

By the way: wil je meer weten over het hoe en waarom van Armani’s Privé-collectie, kijk dan naar de geurbeschrijvingen uit deze serie op deze blog.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het uitgangspunt van de Armani Privé-lijn: met zo weinig mogelijk ingrediënten het maximale oproepen. En dat doet Pierre de Lune. Het is een volbloemig parfum op basis van mimosa (foto). En die ruikt geel, vol, romig, honingachtig, zonnig. Hieraan toegevoegd een synthetisch ingrediënt, belambre. Met een beetje fantasie weet je wat dat betekent: de minerale ruw- en puurheid van amber verzacht met een fluweelaccent.

En die wordt versterkt door – en dat ruik je goed – de poederachtige en aardse allure van iris en de zoete zachtheid van viooltje uit Florence.

RUIK & VERGELIJK

Misschien een rare vergelijking, maar Pierre de Lune doet me denken aan een geur bijna ook niet in woorden te vangen; Orio van Mona di Orio (2006). Je ruikt dezelfde ondefinieerbare verfijning terwijl in Orio geen mimosa te bekennen is. De enige overeenkomst: misschien de amber-houtachtige finish die het bloemengeheel zo’n mooie ‘droge’ totaalstructuur geeft. Wil je de essentie van zonnig mimosa vergelijken, probeer dan ook:

Annick Goutal Eau de Charlotte (1982)
Guerlain Champs-Elysées (1996)
Kenzo Summer by Kenzo (2005)
Givenchy – Récolte – Amarige 2005 (2006)
Givenchy – Récolte – Amarige 2007 (2008)

VETIVER ANNICK GOUTAL

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 28, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET V, NICHE. 1 reactie

DROOG, FRIS, ELEGANT:

VETIVER A LA ANNICK GOUTAL

Jaar van lancering: 1985

Laatst bijgewerkt: 27/06/09

Neus: Annick Goutal

Ze worden wel soli-fleurs genoemd: geuren waarin één ingrediënt centraal staat. Sinds het midden van de jaren negentig verschijnen ze in grotere regelmaat. De reden: past goed in de terug-naar-de-natuur-trend en daarnaast; een ‘simpel en eenvoudig geurtje’ wordt door meer mensen op hun juiste waarde geschat.

Ze zijn een beetje moe van ingewikkelde geuren met duizend-en-een ingrediënten. Daarnaast: veel parfumeurs vinden het een uitdaging hun visie op bijvoorbeeld de roos, jasmijn of mimosa te geven. Geldt ook voor kruiden en hout. Want het zal maar op je visitekaartje staan dat je een van de beste lavendelgeuren ooit hebt gemaakt. Of de lekkerste vetivergeur.

Annick Goutal ging de uitdaging aan met de bekendste voorganger: Vetiver van Guerlain uit 1959. Nu is haar keuze voor vetiver niet zo vreemd omdat deze gedroogde wortel, oorspronkelijk afkomstig uit India, een eigen frisheid heeft die niet lijkt op die van citroen of lavendel en daarom zeer geliefd bijna mannen met chique en klassieke geurvoorkeur. En dat zijn er heel, heel, heel veel gezien de constante verschijning van nieuwe vetivegeuren.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Goutals Vétiver is houtiger en daardoor droger dan de gemiddelde vetivergeur. Sterker, het is de droogste variatie die ik ken, zonder dat de frisheid van de wortel (foto) verloren gaat. Dit komt wellicht doordat zij iets meer de nadruk legt op ‘zeldzame’ houtsoorten. Maar ondanks dit blijft de geur in totaliteit zijn de essentie van vetiver. Opvallend: de toevoeging van ‘een vleugje jodium’, die aldus Goutal de gebruiker meevoert naar de fris-zilte verkoeling van de zee.

En als je je ogen sluit en het gelooft, dan ruik je het. Want haar Vétiver heeft ook iets plakkerigs en prikkeligs zoals je het zeewater op je huid voelt wanneer je op het strand ligt na een duik in de woeste wateren.

RUIK & VERGELIJK

Sommige designers mogen hun geuren dan vetiver noemen; wil nog niet zeggen dat het pure vetivers zijn. Zo zit deze wortel in Lanvins Vetyver (2003) alleen in de basis. En hoewel de naam het niet doet vermoeden, is KenzoAir (2003) opgebouwd rondom vetiver. Opvallend: nieuwe vetivergeuren uit de nichehoek tonen aan dat deze wortel ook heel sensueel, zwoel en warm kan ruiken.

Klassieke vetivers:

Givenchy – Les Mythiques – Vetyver (1957, 2007))
Carven Vétiver (1957)
Guerlain Vetiver (1959)

Nieuwe lichting vetivers:

Jo Malone Vetvyver (1995)
Azzaro Pure Vetiver (2000)
Creed Original Vetiver (2004)

Eigenzinnige vetivers:

Frédéric Malle Vetiver Extraordinaire (2002)
Serge Lutens Vetiver Oriental (2003)
Lalique Encre Noire (2006)
Chanel – Les Exclusifs – Sycomore (2008)
Giorgio Armani – Armani Privé – Vetiver Babylone (2008)

VERY VALENTINO MEN VALENTINO

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 28, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET V. Een reactie plaatsen

VERY MAN, VERY GENTLEMAN, VERY VALENTINO

Jaar van lancering: 1999

Laatst bijgewerkt: 28/06/08

Neus: Harry Fremont

Model: onbekend

Omdat hij vindt dat kleding de man mooier en aantrekkelijker moet maken, zien we nooit extreme visies bij Valentino. Dit verklaart waarschijnlijk zijn succes: tot zijn niet al te opvallende kleding voelen zich al meer dan dertig jaar vooral in zijn geboorteland veel mannen aangetrokken. Geldt ook voor zijn geuren die merkwaardigerwijze nooit echt kassakrakers zijn geworden. Na de vrouw (in 1997) kan nu ook de man genieten van Very Valentino. Hoe ziet de drager eruit? Aantrekkelijk en – daarom – zich bewust van zijn charme.

Vraag: voor wie is Very Valentino Homme? Antwoord: het werd gecreëerd voor de man die very ‘verliefd is op het leven en die de romantiek discreet en speels aanpakt’. Pas wel op bij het gebruik, want volgens de ontwerper raak je ‘volslagen getransformeerd’ om daarna ‘verlokkelijk, elegant en plezierig door het leven te stappen’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Om dit resultaat te bereiken, benaderden Harry Fremont en Valentino op een nieuwe manier tradtionele grondstoffen. Nootmuskaat, salie en anijs vormen de energieke topnoot, die een mannelijk vervolg krijgt door pijptabak uit Virginia, koriander en tijm die respectievelijk voor harmonie en vertrouwen zorgen.

Very Valentino Homme wordt very good afgerond met sandelhout, amber en musk. Het eindresultaat volgens Valentino: ‘Een sensuele harmonie, dat zich reflecteert in de sterke, vierkanten flacon uitgevoerd in rookglas en details van geborsteld zilver’.

RUIK & VERGELIJK

Ooit stond het te boek als een typisch mannelijke, very macho-geur: tabak. Tot aan de jaren zeventig van de vorige eeuw dreef dit sterk ruikende ingrediënt in heel wat flacons rond. Tabak wordt nu door steeds meer neuzen herontdekt, en gecombineerd met frisse smaakmakers geeft het aan dit ingrediënt een nieuwe, verfijnde dimensie.

Jil Sander Feeling Man (1988)
Wolfgang Joop Homme (1989)
Shiseido Basala (1993)
Dolce & Gabbana Pour Homme (1994)
Laura Biagiotti Venezia Uomo (1995)
Versace Men (2002)

BOIS DU PARADIS PARFUMS DELRAE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 26, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET B, NICHE. Een reactie plaatsen

‘EEN VAN DE MOOISTE GEUREN VAN DE AFGELOPEN JAREN’

Jaar van lancering: 2002

Laatst aangepast: 25/06/09

Neus: Michel Roudnitska

Art director: Delrae Roth

Flaconontwerp: Delrae Roth

Wat een parfumnaam al niet kan oproepen: seks, geilheid, rijkdom, luxe, overdaad, poëzie en ‘rust’. Voor de laatste twee moet je niet bij de mainstreammerken aankloppen: die kiezen namen die iedereen direct begrijpt mits je vertoeft in de buurt van de verlokkingen van de westerse wereld. Het zijn de nichebrands (die trouwens een steeds grotere hekel krijgen aan deze term; ze prefereren nu ‘artisinal’) die de poëzie en ‘rust’ als uitgangspunt nemen.

Levert vaak prachtige parfums op. Bois du Paradis bijvoorbeeld. Is toch mooi, hout uit het paradijs. Hoe zou zoiets ruiken? Michel – zoon van Edmond, de grootste neus van de 20ste eeuw – Roudnitska deed er twee jaar over en ongeveer 300 trials verder had hij het paradijs gevonden. We mogen blij zijn dat Delrae Roth geduld heeft en alleen geuren presenteert als ze de tijd er rijp voor acht. Ook dat ze Roudnitska zijn gang laat gaan omdat ze weet dat het resultaat een aangename aanvulling is op het enorme aanbod. Ruik aan Bois de Paradis en je zult wellicht ook beamen dat als het paradijs bestaat deze geur er sierlijk door de ongerepte bossen waait.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het mooie: hoe mooi de verschillende ingrediënten met elkaar spelen. Eerst worden ze braaf-klassiek opgevoerd om daarna als een sierlijk vlechtwerk met ambertonen te eindigen. De opening: een prachtige citrus-vijg-zwarte bes-uitbarsting die het beste uit elkaar lijken te halen. Deze roodfrisse, nectarachtige nuances spoeden zich naar de zonnige, licht gekruide roos – waarover wierook lijkt geblazen. En deze roos laat zich met welgevallen dompelen in de basis van melkachtig sandelhout, ambernoten met een nuance die lijkt op een mix hazelnoot en walnoot.

RUIK & VERGELIJK

Tussen alle fruitige nuances in Bois dus Paradis, valt een vrucht op: de rijpe vijg. Volgens sommige historici de verboden vrucht uit het paradijs. En dragen Adam en Eva ook geen vijgenblad om hun sekse te verbergen? Het geeft aan geuren een heerlijke groen-wrange en toch overzoete sensatie. Stop je vijg in een geur, dan worden de andere ingrediënten direct vrolijk, beginnen te stralen. Deze zonnige vrolijkheid onderga je ook in:

L’Artisan Parfumeur Premier Figuier (1994)
Hermès Un Jardin en Mediterannée (2003)
Guerlain – Aqua Allegoria – Fique & Laurier (2008)
Marc Jacobs Fig (2008)

VERY IRRESISTIBLE – RECOLTE 2007 – GIVENCHY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 26, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET V, NEO NICHE. Een reactie plaatsen

EEN ROOS DIE BLOEIT IN DE DADESVALLEI

Laatst bijgewerkt: 22/07/08

Jaar van lancering: 2008

Neus: Dominique Ropion

Givenchy is het eerste parfumhuis dat vintage (van oorsprong afkomstig uit de wijncultuur) heeft getransporteerd naar het domein van geur. Spreek je van een vintagechampagne dan heb je over een fles gebottled in een jaar dat de oogst uitzonderlijk goed was van een aantal geassembleerde druivensoorten. Spreek je van een vintagegeur, dan heb je het over een flacon gebotteld in een jaar dat de oogst van een bloemensoort (in een bepaalde streek) uitzonderlijk goed was en extra raffinement geeft aan dezelfde soort in een bepaald parfum.

Givenchy zoekt sinds drie jaar voor Very Irrésistible naar de mooiste geurende roos die de samenstelling van dit parfum in een nog intensere rozengloed plaatst. Als het even kan de damascenaroos. Zoet, indringend en vrouwelijk, en volgens Givenchy de koningin van de haute parfumerie.

Givenchy vond haar dit keer in de Dadesvallei, nabij Ouarzazate, Marokko. Deze vallei ligt in een pre-sahara klimaatgordel. Met andere woorden: relatief lage temperaturen. Daartegen is de damascenaroos goed bestand. De pech: afgelopen winter was bijzonder koud in de Dadesvallei. Gelukkig, konden de rozen die Givenchy had gereserveerd hieraan ontsnappen door een late snoei. Nu het geluk: een rozenoogst rijker en karaktervoller dan normaal.

Zo omschrijft Dominique Ropion de oogst van Very Irrésistible Récolte 2007: ‘Honingachtige nuances vermengd met groen die doet denken aan thee en toch een zachte nasleep, een beetje suèdeachtig. Kortom, uitzonderlijk. Ze inspireerde me tot een terughoudende, geraffineeerde compositie met een overvloed aan subtiele nuances. Een limited edition voor waren rozenparfumliefhebbers’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Een pittige aanzet: stralende toetsen van damascenaroos geven een frisheid perfect harmoniërend met het bruinsuikerzoete steranijs en het wrang-frisse ijzerkruid. In het hart komt de roos volledig tot ontplooiing. En wat er dan gebeurt, is als magie: ‘het genuanceerde boeket vol zinnelijkheid evolueert naar een wervelwind van gedroogde bloemblaadjes. Een toets van theerozen sublimeert het akkoord met panache en generositeit’.

Nu nog even de basis. Krijgt meer textuur dankzij intense noten van suède. En juist in combinatie met patchoeli – al bekend van de eau de parfumversie van Very Irrésistible – versterkt de damascenaroos haar bedwelmend effect.

RUIK & VERGELIJK

Roos en patchoeli… een inderdaad bedwelmende compositie die je ook heel goed ondergaat in:

Guerlain – L‘Art et la Matière – Rose Barbare (2005)
Thierry Mugler Rose Angel (2006)
Yves Rocher – Secrets d’Essences – Rose Absolue (2006)
Dior Midnight Poison (2007)

AMARIGE – RECOLTE 2007 – GIVENCHY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 26, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET A, NEO NICHE. Een reactie plaatsen

EEN SCHAT VAN DE NATUUR VERENIGD MET HET TALENT VAN DE PARFUMEUR

Laatst bijgewerkt: 10/06/08

Jaar van lancering: 2008

Neus: Emilie Coppermann

Sinds drie jaar zoekt Givenchy de wereld af naar de beste en zuiverste bloemenoogsten om die te verwerken in drie favoriete parfums. Door deze essences – Givenchy spreekt van de ‘witte raaf onder de bloemen’ – aan Very Irrésistible, Organza en Amarige toe te voegen worden deze geuren als het ware gesublimeerd. Voor Amarige Récolte 2007 is dat mimosa uit Tamil Nadu waarvan de oogst voor Givenchy werd gereserveerd.

Waarom juist deze mimosa die op 1500 meter hoogte boven de terrassen van theeplantages groeit? De streek in het zuiden van India met zijn tropisch klimaat (van 19 tot 40°C) kende gemiddeld een lagere temperatuur en hogere vochtigheidsgraad waardoor de mimosa (die van Franse soort verschilt door haar groenere, luchtiger en ‘ijler’ karakter) in kleiner getale en korter bloeiden.

Hiervan werd kwaliteit bevordert door de verhouding van de bloesems en het groen groter te maken. Het effect: de mimosa-absolu is intenser, fluweliger en poederiger. Emilie Copperman zegt over deze mimosa: ‘De inspiratie kwam van een beeld; een geur, gewikkeld in een delicate, gele voile. De mimosa kleurt het hart, de geur wordt één boeket van mimosa met verschillende facetten en een moderne, luchtige sensualiteit’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Ze vervolgt: ‘Mimosa kleedt de compositie van Amarige Récolte 2007 met een nevel van fijne nuances. De hoofdtoets, die zich ontwikkelt naarmate het parfum evolueert, is vloeibaar en licht als een pianomelodie die de lucht vult met duizend-en-een noten’.

De opening: je ruikt direct en duidelijk de groene toetsen van de Indische mimosa die zich mengt met neroli en mandarijngroen. Het hart van jasmijn, gardenia en ylang-ylang krijgt een ijle toets door een sluier van helder en licht mimosa. Het kenmerkende houtachtige akkoord van Amarige in combinatie met ‘warm’ amber krijgt door de mimosa een elegant fluwelig, sensueel en poederige nasleep. Eindresultaat: mimosa zoals mimosa moet ruiken: vol, zonnig, bloemig en zwoel.

RUIK & VERGELIJK

Hou het simpel:

Givenchy Amarige (1991)

Maak het interessant:

Givenchy – Récolte – Amarige 2004 (2005)

ORGANZA – RECOLTE 2007 – GIVENCHY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 26, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET O, NEO NICHE. Een reactie plaatsen

JASMIJN DIE BLOEIT IN DE NIJLDELTA

Laatst bijgewerkt: 30/06/08

Jaar van lancering: 2008

Neus: Sophie Labbé

Sophie Labbé over de jasmijn in deze Organza-editie: ‘Een witte, delicate en vluchtige ster met een ongelooflijke capaciteit. Met deze oogst die vroeg in de ochtend werd geplukt, krijgt de jasmijn een hemelse dimensie. Deze jasmijn is voor mij een ode is op eeuwige vrouwelijkheid’. Grote en meeslepende woorden. Maar geef de neus Sophie Labbé geen ongelijk. Ben je dol op jasmijn, dan weet je hoe overvloedig hij kan ruiken, in elk klimaatgebied weer anders. Van dauwfris tot indringend, bij dierlijk sensueel. De Egyptische 2007-oogst uit de Nijldeta wordt omschreven als stralend, helder en weelderig – wat de bloemenharmonie van Organza alleen maar versterkt. Wat meewerkte: 2007 kende een lang bloeiseizoen met hoge temperaturen en veel regen. Samen garandeerde het een overvloedige jasmijnoogst. Intens, kruidig en fruitig. Elegantie ten top, ideaal als gelegenheidsbloem voor Organza Harvest 2007.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De aanzet: lekker fruitig. Denk aan de tedere noten van abrikoos die in een zoet-fris geheel opgaan van kamperfoelie en neroli. Het hart: loopt over van Egyptische jasmijn dat het klassieke hart van Organza – oranjebloesem, gardenia – met zonnestralen verlicht. Liefhebbers weten dat Organza een sensuele geur is. Blijft ook in deze versie gewaarborgd. Hiervoor verantwoordelijk: nootmuskaat en vanille.

RUIK & VERGELIJK

Nou, je kunt het simpel houden met:

Givenchy Organza (1997)

Test je jasmijnkennis met onder meer:

Annick Goutal Le Jasmin (2003)
Marc Jacobs Blush Intense (2004)
Giorgio Armani – Armani Privé – Eclat de Jasmin (2007)
Yves Saint Laurent In Love Again Jasmin Etoilé (2007)

NU SAINT LAURENT

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 24, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET N. Een reactie plaatsen

NU OF NOOIT: YVES SAINT LAURENT-EROTIEK VOLGENS TOM FORD

Jaar van lancering: 2001

Laatst bijgewerkt: 17/06/08

Neus: Jacques Cavallier

Model: onbekend

De introductie van deze geur symboliseert de zoektocht van een gerenommeerd huis naar een (ver)nieuw(d) imago. Het is het eerste parfum dat zonder medewerking van de oprichter tot stand kwam. Hiervoor wel verantwoordelijk Tom Ford. Hij heeft met Nu wel erg scherp het mes in de geschiedenis van maison Yves Saint Laurent gezet dat in Frankrijk wordt gezien als een instituut dat je met respect behandelt (in ieder geval zolang de oprichter nog in leven is). Daar had Tom Ford dus een broertje dood aan. Nu betekent in het Frans naakt en dit kun je, afgezien van de sensuele en erotische porno-chic-uitstraling – inmiddels Tom Fords trademark – ook interpreteren als kaal.

Want dit parfum ontbreekt het aan die typische Saint Laurent-signatuur: klassiek-vrouwelijke chic vermengd met barokke uitbundigheid die zo goed tot zijn recht kwamen in Opium, Paris en Yvresse – voorheen Champagne. Je kunt je afvragen wat Yves ‘himself’ ervan vindt. Het antwoord laat zich raden. En dan de flacon: kan het simpeler, minder gaap- gaap? Heeft niks met kunstzinnig minimalisme te maken, en nog wat: Yves Saint Laurent is in parfums in ieder geval niet minimalistisch.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De verpakking mag dan kaal en koud zijn, de inhoud is het zeker niet. De geur is opgebouwd rondom een van de oudste parfumingrediënten: wierook. Waaraan voor het bloemige en frisse effect respectievelijk orchidee (welke?) en bergamot werden toegevoegd. Voor de extra kruidigheid: kardemon en  peper. Voor de sensualiteit: musk.

Voor het vasthouden: sandelhout en vetiver. Een Engelse enthousiasteling beschreef de geur als het nieuwe Opium. Een betere promotie kun je je niet wensen, maar wel overdreven. Nu is anders met zijn mooie ‘transparante warmte’. Alleen jammer voor Tom Ford en Yves Saint Laurent: het aantal ‘pure’ wierookparfumfans is beperkt.

In 2003 verscheen een eau de toilette-versie. De wierook en orchidee zijn nog aanwezig maar worden door toevoeging van neroli, bergamot, jasmijn en iris lichter en sprankelender van toon. Toch behoudt de geur zijn sensuele diepte.

RUIK & VERGELIJK

Wat is de essentie van Yves Saint Laurent in parfumvorm? Doe de test – nooit meer dan drie geuren tegelijkertijd.

Yves Saint Laurent Y (1964)
Yves Saint Laurent Rive Gauche (1971)
Yves Saint Laurent Opium (1977)

of

Yves Saint Laurent Paris (1983)
Yves Saint Laurent Yvresse (1993)
Yves Saint Laurent Cinéma (2004)

AMBER YLANG YLANG – PRIVATE COLLECTION – ESTEE LAUDER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 24, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET A, NEO NICHE. Een reactie plaatsen

EEN GROOTSE GEUR VOOR EEN EIGEN WERELD

Jaar van lancering: 2008

Laatst aangepast: 29/05/09

Neus: helaas onbekend

Model: Aerin Lauder

De tweede geur in de Private Collection-serie ‘haalt subtiel legendarische geuren van vervlogen tijden naar boven’. Aldus Aerin Lauder. Juist, kleindochter van en initiator. Daarmee is geen woord teveel gezegd. En dat komt door het gebruik van amber, ook bekend als barnsteen: restanten van gefossileerde harsen van naaldbomen die 170 miljoen jaar geleden grote gedeelten van de aarde bedekten. Er werden de mooiste juwelen gemaakt van dit mineraal – vooral van de Oostzeese soort – en reeds door oerculturen uit die streek verkocht aan de Romeinen. Dat sieren met amberjuwelen was niet alleen een kwestie van pronkzucht: men geloofde in de geneeskrachtige werking. Welke ‘mineralenbijbel’ je ook doorbladert, amber biedt soelaas aan bijna aan elke denkbare fysieke en psychische ongesteldheid.

Probleem: dit amber scheidt niet een noemenswaardige geur af. Het gaat om het idee. Amber staat voor intimiteit, warmte en geborgenheid en wordt nu samengesteld met ‘levende’ harsen, zoals tolubalsem, cipres, benzoïne, cistus labdanum, opopanax en galbanum. Dit intieme gevoel roept Aerin Lauder ook op: ‘De perfecte avond is voor mij een intieme avond, thuis met familie en vrienden. Private Collection Amber Ylang Ylang staat voor de ontspannen intimiteit en kalmerende elementen waar we aan het eind van de werkdag naar verlangen’.

Mooi is de zwartfotografie van Aerin Lauder bij deze serie. Gelukkig geen clichétopmodelbeauty met onwaarschijnlijke look. Wel een eigen, ‘onglamourous’ en toch smaakvol beeld. Het maakt een ding duidelijk: deze vrouw is gelukkig met wie ze is. Klinkt vreselijk damesblaadjesachtig, ik weet het, maar ze ziet er zo tevreden uit. Kan er niks aan doen.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De eerste impressie: ‘een sprankeling van onweerstaanbare allure’. Met andere woorden: bloemig bergamot met haar citrusnuance gecombineerd met geranium. Nu is het de volle ylang-ylang (geel, vol, sensueel) die de Bulgaarse roos in het hart een fluwelen toets geeft.

Aerin Lauder gelooft erg in een kruidige amber, waarvan de kaneelinjectie getuigt. Dit alles vloeit samen in de drydown van (niet nader gespecifieerd) amber, sandelhout en vanille. ‘Een blijvende ode aan het rijke, verrukkelijke en goddelijke’, aldus Aerin Lauder.

Mooi gezegd. Alleen goddelijk wil ik de geur alleen niet noemen, ook niet verrukkelijk. Daarvoor is de geur te vlak (vaak en handicap bij ‘pure’ ambergeuren) en te weinig gelaagd. Ik ruik alle verschillende nuances maar heel even – zoals bergamot en ylang-ylang. De mooie roos wat langer. Je wordt eigenlijk direct meegezogen in die (zeer aangename) wolk van amber. Rijk dat wel.

RUIK & VERGELIJK

Amberparfums: warm, intiem, behaaglijk. Dat is wat anders dan sensueel, wulps en voluptueus – zoals oriëntaalse geuren meestal worden omschreven. Niet voor niets is amber zo populair als geurkaars. Ruik eraan en je ziet knapperend haardvuur, cognac en een kasjmier plaid voor je. En dat allemaal vanzelfsprekend in de mooiste ambertinten. Nog meer behaaglijke warmte:

L’Artisan Parfumeur Eau d’Ambre (1978)
Diptyque Eau Lente (1986)
Etro Ambra (1989)
Armani Privé Ambre Soie (2004)
Parfum d’Empire Ambre Russe (2004)
Annick Goutal – Les Orientalistes – Ambre Fétiche (2007)

YUZU FOU PARFUM D’EMPIRE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 24, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET Y, NICHE. Een reactie plaatsen

JAPANSE AVANT-GARDE GEVAT IN EEN GEUR

Jaar van lancering: 2008

Laatst bijgewerkt: 18/06/09

Neus: Marc-Antoine Corticchiato

Marc-Antoine Corticchiato (zie foto hieronder) heeft zich bevrijd van zijn oprichtingsmanifest – geuren maken geïnspireerd op de grote der aarden uit het verleden, met name keizers en keizerinnen – en kiest nu voor vrijere associaties. Is dat goed of slecht? Afgaande op de geurlanceringen in 2008, zeg ik: ‘het eerste’ en zet er maar ‘heel erg’ voor. Want Aziyade en vooral Yuzu Fou zijn heerlijk. Alleen ben ik toch benieuwd hoe bij hem een Catherine de Grote-parfum of een François I-watertje zou hebben geroken.

Yuzu Fou is een geurimpressie van de Japanse avant-garde waar volgens Corticchiato enerverende elektronische muziek, bruisende brouwsels en pure architectuur zich energiek, optimistisch en futuristisch mengen. De geur is gemaakt voor de ultramoderne mens die zich thuisvoelt in een wereld van glas en staal maar waar hij voor rust en retrospectie, bijna door het beton overwoekerde oases opzoekt. Alleen in deze gekortwiekte natuur komt deze urban überstressed tot rust. Niet zo vreemd, in het groene, lommerrijke park dat Corticchiato aanlegde groeit een boom waaraan vruchten bloeien die een parfum verspreiden die zowel verkwikt als rust brengt: de yuzu.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Ik vind Yuzu Fou heerlijk. De reden: die geweldige groen-citrusuitbarsting langzaam overgaand in een warme, maar nog steeds groene gloed. Heel vreemd, het doet me denken aan de oorspronkelijke versies van al die lichtgroene geuren die begin jaren zeventig verschenen, maar nu van samenstelling zijn veranderd. Minder intense fond, minder verfijnd parfumgenot.

De opening: alsof je een groene, zomerse citrusvruchtenthee uit de vriezer haalt. Wat ruikt deze mix van yuzu, mint, limoen, kumquat, mandarijn en sinaasappel toch fris. Om te drinken. Dan heel langzaam eist de yuzu zijn hoofdrol op begeleid door bamboe en oranjebloesem. De laatste zorgt dat het frisse geheel een lichtbloemige ondertoon krijgt. De afronding: ijzerkruid – geeft een mooie bittergroene toets – vermengd met cederhout (voor de ‘verankering’ van het geheel) en witte musk (voor een zachte, strelende noot).

RUIK & VERGELIJK

Japan inspireert steeds meer parfumeurs en sterren. Maar hoe ruikt een Japanse geur? Anders dan een westerse? Of is het meer het idee? En: voor mensen op zoek naar een ‘rustgevende’ geur sinds het van de markt halen van Shiseido’s Relaxing Frangrance, Yuzu Fou biedt een aangenaam alternatief.

Shiseido Relaxing Fragrance (1997)
Kenzo Tokyo (2007)
Guerlain – Un parfum, Une Ville – Paris Tokyo (2009)