LE DE – LES MYTHIQUES – GIVENCHY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 19, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN, VINTAGE. Een reactie plaatsen

VROUWELIJKE ZACHTHEID

RESOLUTE CHIC

Laatst aangepast: 18/08/09

Jaar van lancering: 1957, 2007

Neus: Ernest Shiftan/Françoise Donche (ism Givaudan)

Flaconontwerp: Pablo Reinoso (nieuwe flacon)

Dat waren nog eens overzichtelijke tijden in de parfumerie voor personeel en clientèle in 1957. Toen verschenen in het prestigesegment slechts tien geuren – waaronder twee van Hubert de Givenchy. 50 jaar later is het jaarlijkse aanbod bijna vertienvoudigd. En Givenchy doet met hartelust mee. In 2007 verscheen een nieuwe variatie op Amarige (1991) en een fluwelen versie van Very Irrésistible (2003).

Plus: een nieuw Harvest-trio en – om het vijftigjarig parfumjublileum van Maison Givenchy te vieren verschijnen onder de naam Les Mythiques heredities van tien bijna niet meer geroken Givenchy-geuren. Ook de eerste twee. Dat laatste is erg leuk voor de vintage parfumfanaat. Want je kunt niet ontkennen dat deze twee  ‘oldies’ echt opvallen.

Of beter gezegd, niet opvallen door hun vanzelfsprekende strak-klassieke opbouw en resolute chic. Eigenlijk willen L’Interdit en Le De niet imponeren en verbijsteren. Ze willen gewoon ‘zowel vrouwen als mannen een noot van een elegance, plezier en raffinement schenken’ – het parfumleitmotief van Hubert de Givenchy. Le De is nooit een  parfum van grote getallen geweest. Het werd gefabriceerd in een klein kantoor (beschikbaar gesteld door collega Balenciaga) met een budget van 6000 dollar (toenmalige koers) en was alleen bedoeld voor de vaste coutureklanten. De naam is een chique knipoog naar het ‘adelijke’ tussenvoegsel tussen de voor- en achternaam van de couturier.

En Le De is altijd in de schaduw van zijn ‘flanker’ blijven bestaan, en nooit helemaal verdwenen: slechts verkocht in department stores in Parijs, Londen en New York. Dat maakt de geur niet minder boeiend, of juist meer. Wat je ruikt, is volgens Françoise Donche – hoofd parfumontwikkeling bij Givenchy – de kwintessens van Franse smaak en de niet meer bestaande Parijse couturewereld van de jaren vijftig en zestig. Verfijnde eenvoud maar op en top aristocratisch (door de buitenwereld verward met arrogant) zonder er mee te koop lopen.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Le De wordt omschreven als een ‘verbijsterend originele geur’. Valt wat voor te zeggen. Dat slaat vooral op de opening: het onschuldige en tegelijkertijd duidelijk aanwezige lelietje-van-dalen vermengd met pittig koriander – goed in je opnemen als je de geur opent, ogen sluiten en je ruikt het! Dat slaat vooral op de zijdezachte basis met zijn rokerige ‘bij-effect’ van wierook verzacht door romig sandelhout, maar wel ‘houtig’ door vetiver. En in hart cirkelen om elkaar heen de geuren van sambacjasmijn (waarvan vooral de animale noot lijkt versterkt), jasmijn, Bulgaarse roos en centifoliaroos.

Ik neem aan, dat originele versie voller en sterker is geweest. Maar de nieuwe versie blijft ook boeien door – zoals reeds gezegd – de mooie basis. Beeld dat in me opkomt: zijde besprenkeld met wierookharsdruppels en in de verte de echo van het bloemige hart van Le De.

RUIK & VERGELIJK

Wierook in vrouwengeuren, kom je niet veel en in al te grote dosis tegen. De reden: te overweldigend, bijna verstikkend. Een vooroordeel. Want wierook is niet alleen wat je ruikt in kerken en tempels. Kan ook zoet-rokerig zijn en zich gedragen als die oude rockstampershit van Deep Purple: ‘smoke on the water, fire in the sky…’ Warm, oosters maar anders dan de zachte, voluptueuze amber-musk-vanille-combinatie. Ook opvallend: volle wierookgeuren zijn niet echt populair. Zeker niet in de ketenparfumerie. Echt iets voor de liefhebster! Waarvan getuigen:

Giorgio Armani Mania (2000)
Yves Saint Laurent Nu (2001)
Roberto Cavalli Oro (2005)
Kenzo Flower Oriental (2005)

LONDON FOR MEN PAUL SMITH

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 19, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET V. Een reactie plaatsen

THE SWEET MEMORY OF LONDON,

THE SWEET MEMORY OF VETIVER

Jaar van lancering: 2004

Laatst bijgewerkt: 18/08/09

Neus: Antoine Lie

Eeuwenlang speelde Engeland geen belangrijke rol op het gebied van mode en parfums. Uitzonderingen daargelaten. Gedenk Mary Quant en haar klassieke miniprok in the sixties. Gedenk Laura Ashley en haar trutti-nostalgia kleertjes en geurtjes in dezelfde periode. Verder terug: eau de colognes en klassieke bloemengeurtjes van Yardley, Atkinson’s, Floris en  Penhaligon’s. De laatste tien jaar zien we een omslag. Door ontwerpers als Vivienne Westwood, John Galliano, Alexander McQueen en Matthew Williamson staat Groot Brittanië prominent op de mode- én parfumkaart. Regenjas- en paraplufabrikant Burberry geldt nu zelfs als hipperdehip.

Eén persoon mag niet ontbreken: Paul Smith, die door zijn belangrijke bijdrage hierin door koningin Elizabeth II tot ridder werd geslagen. De hele wereld kent Sir Paul inmiddels van zijn degelijk-relaxte Engelse stijl opgefrist met zijn beroemde bloemenprints en nog beroemdere streepdessins. Minder mensen weten dat hij ook geuren verkoopt. Het eerste duo – Paul Smith – presenteerde hij in 2001 gevolgd door een extremere interpretaties twee jaar later. In 2004 is het de tijd voor London for Women en London for Men.

‘Ik ben gek op Londen’, zei Sir Smith tijdens de lancering, ‘het is een stad vol geschiedenis en daarnaast gebeuren alle belangrijke en vernieuwende ontwikkelingen hier ook. Tradities en alles wat nieuw is gaan er hand in hand. Klassiek en avant-gardistisch’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

London for Men is een echo van Smiths ontwerpen. Een Paul Smith-pak is prachtig van snit, subliem van kwaliteit en je kunt er overal mee komen. Maar wel met opvallende details dat ‘je pakt en inpakt en laat glimlachen’. Deze kenmerken zie en ruik je ook in de geur: elegant en klassiek, maar onverwacht.

Smith omschrijft de geur als ‘supersensueel en kruidig die tegelijkertijd sentimenteel is’. London for Men opent met zoet viooltje omringd met frisse noten van groene mandarijn, ijskoude munt en lavendel. ‘In het hart’, zegt Smith, ‘heb ik vetiver gebruikt als zalige herinnering aan mijn tienerjaren, een hippy-happy tijd. Ruik ik vetiver dan ben ik gelijk terug in de jaren zestig die zo opwindend en sexy waren’.

Het moderne accent in London for Men: een scheut oude cognac die heel mooi en sensueel samenvloeit met de basis van melkig sandelhout, vanillezoet tonkaboon en warm en ‘comforting’ amber. Het onverwachte voor mij: vetiver omringd door viooltje. Fris, groen en zacht. En dat in combinatie met – neem nog een glas – cognac.

RUIK & VERGELIJK

Je ruikt het steeds vaker in nieuwe geuren: het als tot voor kort als ouderwets teboekstaande vetiver. Deze fris ruikende wortel – lekker droog, lekker groen zonder citrusefect – krijgt door het te combineren met ‘hippe’ ingrediënten een meer eigentijdse uitstraling. Opvallend: in de nichesector worden vetivergeuren steeds zwoeler en intenser.

En zou Sir Paul Smith met zijn geliefde vetiver doelen op de beroemdste vetivergeur aller tijden – die van Guerlain – of scoorde hij gewoon een flesje zoals zoveel hippies in die tijd in een Aziatishe toko in London?

Oude vetivergarde:

Givenchy – Les Mythiques – Vetyver (1957, 2007)
Guerlain Vetiver (1959)
Annick Goutal Vetiver (1985)

Nieuwe vetivergarde, zeg maar vetivergolf. Heeft u even?

Frédéric Malle Vetiver Extraordinaire (2002)
Serge Lutens Vetiver Oriental (2003)
Kenzo Air (2003)
Creed Original Vetiver (2004)
Lalique Encre Noire (2006)
Chanel  Les Exclusifs – Sycomore (2008)
Girogio Armani – Armani Privé – Vetiver Babylone (2008)
Tom Ford Grey Vetiver (2009)

LONDON FOR WOMEN PAUL SMITH

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 19, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

LONDON IS THE PLACE FOR ME AND TO BE

Jaar van lancering: 2004

Laatst bijgewerkt: 28/06/08

Neus: Jean Pierre Bethouart

Model: onbekend

Eeuwenlang speelde Engeland niet echt een belangrijke rol op het gebied van mode en parfums. Uitzonderingen daargelaten. Gedenk Mary Quant en haar toen revolutionaire, nu klassieke minirok. Gedenk Laura Ashley en haar trutter-de-trutti nostalgiekleertjes en -geurtjes. Verder terug in de tijd: de eau de colognes en klassieke bloemengeurtjes van Yardley, Atkinson’s, Floris en  Penhaligon’s.

De laatste tien jaar zien we een ware omslag. Door ontwerpers als Vivienne Westwood, John Galliano en Alexander McQueen staat Groot Brittanië nu prominent op de mode- én parfumkaart. Regenjas- en paraplufabrikant Burberry geldt nu zelfs als hipperdehip.

Eén persoon mag niet ontbreken: Paul Smith, die door zijn belangrijke bijdrage hierin onlangs door koningin Elisabeth II tot Sir werd verheven. De wereld kent hem van zijn degelijke Engelse kledingstijl opgefrist met zijn beroemde bloemenprints en nog beroemdere streepdessins. Minder mensen weten dat hij ook geuren verkoopt. Het eerste duo presenteerde – Paul Smith – hij in 2001 gevolgd door een extremere interpretatie twee jaar later.

In 2004 is het de tijd voor London for Men en London for Woman. ‘Ik ben gek op Londen’, zei Sir Smith tijdens de lancering, ‘het is een stad vol geschiedenis en daarnaast gebeuren alle belangrijke en vernieuwende ontwikkelingen ook in Londen. Tradities en alles wat nieuw is gaan er hand in hand. Klassiek en avant gardistisch’. Kun je ook van de flacon zeggen, die is nogal typisch.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Net zoals London for Men is ook London for Women nostalgisch. Gebaseerd op een ingrediënt dat Paul Smith herinnert aan zijn jeugd: patchoeli. Paul Smith: ‘Het urenlang rondhangen bij Kensington Market, we droegen toen Afrikaanachtige kleren en de meisjes hadden een wolk van patchoeli om zich heen’.

Maar voordat je dit hippie-geurtje ruikt in London for Women word je getrakteerd op een frisse bui van citroen en het bloemigzoete neroli. Vervolgens ervaar je een explosie van sering, jasmijn en heliotroop, up to date gemaakt met het nu weer hippe parfumingrediënt, anijszaad.

In het hart tref je Sir Pauls sentimentele herinnering, patchoeli, die in de basis aan intensiteit wint door amber en groene houtaccenten. Eindresultaat: een donkere bloemengeur, beetje eigenaardig. Niet honder procent vrouwelijk. Eigen.

RUIK & VERGELIJK

Anijs is niet alleen lekker in drank en gebak, maar ook in geuren. Het geeft een opvallend fris accent aan zowel broeierige als bloemige parfumcomposities. Ruik anijs ook in:

Guerlain Après L’Ondée (1905)
Yves Saint Laurent Yvresse (1993)
Lolita Lempicka Lolita Lempicka (1997)

LONDON FOR MEN BURBERRY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 19, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

VERFIJND, ELEGANT,

ONMISKENBAAR MANNELIJK,

OP EN TOP ‘BRIT’

Jaar van lancering: 2006

Laatst bijgewerkt: 17/08/09

Neus: Antoine Maisondieu

Model: Loan Gruffudd (en Rachel Weisz)

Art director: Mario Testino

Flaconontwerp: Christopher Bailey

‘Verfijnd. Klopt. ‘Elegant’. Klopt ook. ‘Onmiskenbaar mannelijk’. Helemaal waar! Over wie hebben we het? Over de man die Burberry’s London for Men personifieert, acteur Iian Gruffudd. Heeft inmiddels een behoorlijke staat van dienst. Want hij speelde onder meer in Titanic, 102 Dalmatians en King Arthur (ook zo op en top brit).

Sterfotograaf Mario Testino laat hem een typische Londenaar spelen. Een moderne gentleman die van mooie pakken en stijlvolle vrijetijdskleding houdt. Dus we zien Gruffudd die s’ochtends met krant in hand naar zijn werk rent en tussen de middag even een ommetje maakt in het park met zijn geliefde. Gezellig! In Gruffudd’s geval; actrice Rachel Weisz, de actrice van de vrouwelijke versie van London for Men. Een mooie combinatie! En dat geldt ook voor de Londongeuren.

Let op: Burberry heeft al eerder een Londongeur gelanceerd: Burberry’s London uit 1995. Die heet vanaf nu Burberry.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Christopher Bailey, de man die ervoor heeft gezorgd dat het Burberry van helemaal not naar helemaal hot promoveerde, wilde dat de geur verfijnd en elegant zou zijn, maar tegelijkertijd onmiskenbaar mannelijk. En dat is Antoine Maisondieu – die ook tekende voor Brit for Men uit 2004 – gelukt, want typische ‘ouderwetse’ mannelijke ingrediënten schitteren door afwezigheid – tabaksblad en daargelaten.

De verfijning wordt in gang gezet met fris-kruidige mix van bergamot, lavendel, zwarte peper en kaneelblad. Het hart van zijn London: een gewaagde combinatie van mimosa, leernoten en – ta-da! – portwijn! Echt lekker. De afronding is stoer-verfijnd: tabaksblad, guaiachout, opoponax-hars (ook bekend als zoete mirre).

RUIK & VERGELIJK

Leer verwerkt in geuren geeft een donker, zacht maar vooral warm effect. Lange tijd werd deze ‘machomaker’ in de parfumerie verontachtzaamd, maar maakt sinds het nieuwe millennium een nieuwe en verrassende opmars! En dit zachte, lederen gevoel kun je ook op een subtiele manier ervaren in de basis van:

Aigner In Leather (2003)
Comme des Garçons 2Man (2004)
Ralph Lauren Romance Men Silver (2004)

Pure leergeren, dat is een andere zaak. Twee klassiekers.

Chanel – Les Exclusifs – Cuir de Russie (1924)
Knize Knize Ten (1924)

VOL DE NUIT GUERLAIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 19, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET V, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN, VINTAGE. Een reactie plaatsen

FASTEN YOUR SEATBELTS

READY FOR TAKE-OFF?

ONTDEK EEN VAN DE MOOISTE PARFUMS OOIT

Jaar van lancering: 1933

Laatst bijgewerkt: 19/08/09

Neus: Jacques Guerlain

Het is, voor zover ik weet, niet gedaan: de ‘officiële’ verkiezing van de beste neus/beste parfum van de twintigste eeuw. Maar als een lijst was samengesteld, dan weet ik zeker dat Jacques Guerlain hoog zou zijn geëindigd. In ieder geval zou hij een paar keer in de toptien hebben gestaan. Niet zo vreemd: zijn naam is ‘voor eeuwig’ verbonden aan olfactorische kunstwerken die allemaal worden gekernmerkt door drie eigenschappen: inventiviteit, creativiteit en dichterlijke inspiratie.

Het prettige: je kunt er nog steeds van genieten. We noemen het onvoorstelbare knappe Après L’Ondée (1905), het onvoorstelbare tedere L’heure Bleue (1912), het onvoorstelbare ‘bosdonkere’ Mitsouko (1919), het onvoorstelbare zwoele Shalimar (1925) én het parfum dat de geschiedenis is ingegaan, wat vormgeving betreft, als een van de hoogtepunten van de Franse art deco: Vol de Nuit.

Het is geïnspireerd op de gelijknamige beroemde roman uit 1931 van de dichter/vliegenier Antoine Marie Jean-Baptiste Roger de Saint-Exupéry (1900-1944), die zelf onder mysterieuze omstandigheden in zijn vliegtuig in de Middellandse Zee is verongelukt. Het boek vertelt over het begin van de luchtpost. Toen elke vlucht nog een avontuur was. Guerlain noemt de geur zelf ‘een aangrijpende hulde aan hen die risico’s durven te nemen’.

Ik snap trouwens echt niet waarom, Guerlain deze klassieker heeft gelinkt aan een geurtje voor het taxfreecircuit: Vol de Nuit Evasion (2007). Maakt de parfumversie van 30ml die ik in 2000 kocht aan de Champs-Elysées in een klap minder mooi en byzonder, gevoelsmatig dan hè.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Guerlain noemt op de zijn site Vol de Nuit een oosterse chypre. Ik voeg hier aan toe: een les is in minimalisme gecombineerd met de fijnste kwaliteit ingrediënten. De geur stijgt richting hemel door de originele en nog steeds verbazingwekkende combinatie van gele narcis en galbanum die elkaar wat ‘frisse zwoelheid’ lijken te versterken. En dar is nog alleen maar de opening.

In het hart wordt deze fris-sensuele groengele combi gekoppeld aan ‘een vuurwerk’ (aldus Guerlain) van viooltje, anjer, jasmijn, roos en de poederige en aardse Florentijnse iris waardoor – heel byzonder – de geur niet verankerd maar als het ware vleugels krijgt, richting een onbewolkte hemel gaat om vervolgens – we blijven in vliegenierstermen – te landen in een ‘meer van vanille’ vermengd met houtachige noten. Heerlijk. Moet wel gezegd: in recente versies heeft de kwaliteit aan galbanum ingeboet. En ook oogt het geheel wat vlakker, het gevoel van je letterlijk hullen in een parfum is nu een beetje voorbij.

RUIK & VERGELIJK

Dit keer geen vergelijking wat geur, maar ‘vliegen’ betreft. Het zijn er niet veel, maar met onderstaande geuren zit je als het ware twee in de keer ‘in de lucht’.

Guerlain Sous le Vent (1924)
Caron En Avion (1930)
Wolfgang Joop! Night Flight (1990)

Is een tijdje geleden een grappige versie bijgekomen in het taxfreecircuit:

Azzaro Jetleg (2006)

LAUREN RALPH LAUREN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 18, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Een reactie plaatsen

DE VROUW DIE TRADITIE COMBINEERT MET MODERNE ‘WAARDEN’

Jaar van lancering: 1978

Laatst bijgewerkt: 18/08/09

Neus: onbekend

Model: onbekend

De ontstaansgeschiedenis van Lauren, het eerste parfum van Ralph Lauren heeft zoals dat heet, een smeuïg verhaal. Want de geur zelf was eigenlijk voor een andere Amerikaans ontwerper bestemd. Het verhaal gaat namelijk dat die ontwerper ook voor zijn premièreparfum had aangeklopt bij dezelfde producent (IFF) maar het eindresultaat (codenaam 7th Avenue) naast zich neerlegde. Want: hij vindt de geur verschrikkelijk. Zijn naam: Calvin Klein. Ralph Lauren dacht daar dus anders over. Hij vindt de geur heerlijk en brengt hem onder de naam Lauren op de markt. En om zoveel mogelijk mensen op de hoogte te brengen van deze feestelijke gebeurtenis, doet Ralphen iets met Lauren wat andere ontwerpers ver beneden hun stand achten: hij trekt alle promotiemiddelen uit de kast. Zo gaat hij als eerste ontwerper met de geur op toernee, deelt heel veel proefflaconnetjes uit en is te gast in talkshows. Het resultaat: binnen de kortste keren is Lauren een van de best verkopende geuren van Amerika.

Logisch want zowel geur als het beeld van de vrouw dat hij met Lauren (hier volgt een cliché: wonderschone vrouw met mooi golvend lang haar die met gemak traditionele waarden combineert met moderne verworvenheden) neerzet, spreekt heel veel Amerikaanse vrouwen vanzelfsprekend aan. En dat in een wasp-decor van degelijke chic, landhuizen, goed onderhouden tuinen, bruintinten, openhaarden, bibliotheken en op de achtergrond straalt een herfstzonnetje. Een Amerika dat er nooit is geweest, maar door Ralph Lauren op een aanstekelijke manier tot leven wordt gewekt. En de naam Martha Stewart zei nog heel weinig mensen iets.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Lauren kun je in alle opzichten een klassiek bloemenparfum noemen dat opvalt door de bosfrisse opening die wordt omschreven als een ‘groene noot’ gecombineerd met rozenhout, munt en voor de zoete prikkel een scheut ananas. Het hart wordt gedomineerd door de beproefde bloemcombi roos en jasmijn versterkt met cyclaam en lelietje-van-dalen. De basis van musk, ceder- en sandelhout en mos zorgt ervoor dat deze bloemenweelde aan intensiteit wint.

RUIK & VERGELIJK

Van de ongeveer vijftig vrouwengeuren die in hetzelfde jaar als Lauren verschenen, hebben zich vijf weten te handhaven. Sommige zijn zelfs moderne klassiekers geworden. Waaronder Lauren en

Cacharel Anaïs Anaïs (1978)

Estée Lauder White Linen (1978)

Jacomo Silences (1978)

Lancôme Magie Noire (1978)

L’EAU D’ISSEY POUR HOMME INTENSE ISSEYE MIYAKE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 18, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

DE ONPEILBARE DIEPTE VAN INTENS WATER

Jaar van lancering: 2007

Laatst bijgewerkt: 18/08/09

Neus: Jacques Cavallier

Flaconontwerp: Taku Satoh

Eerst was er L’Eau D’Issey pour Homme uit 1994, dat de wereld van mannengeuren op zijn kop zette door het ‘gewoon’ naar water te laten ruiken. Ook al rook dit water niet gewoon, maar eerder ongekend kruidig en houtachtig. Maar water kan nog kruidiger en naar nog ‘houtiger’ ruiken, zoals blijkt uit L’Eau D’Issey pour Homme Intense. Het effect volgens de modeontwerper: ‘Een emotionele aardverschuiving die een krachtige, blijvende en intensieve indruk achterlaat op de huid’.

Maar het doet meer, maar dan in overdrachtelijke zin, aldus Issey Miyake: ‘Op het punt waar gevoel en emotie elkaar ontmoeten, bestaat intensiteit uit het streven naar dat wat essentieel is voor de geest uit een geluid, een kleur, een geur, een kortstondig wonder voor de zintuigen, een extreme uiting van contrasten. Groot geluk, diepe gevoelens, een sensatie die je plotseling overmant; intensiteit maakt het leven tot een kunst’.  Bedenk en gedenk dit alles als je dit intense water over je lichaam laat vloeien!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

L’Eau D’Issey pour Homme Intense is opgebouwd uit drie intensieve lagen. Begint bruisend en explosief, heeft in het hart een kruidige fontein vol sensuele en ‘ruwe’ dieptes. Eindigt in een ‘schaduw’ waarin deze verschillende lagen samen één enkel spoor van elegantie vormen.

Eerste intense laag: een sprankeling van mandarijn en zoete sinaasappel versterkt met in de originele L’Eau D’Issey pour Homme aanwezige bergamot en yuzu. Tweede intense laag: krachtig kardemon begeleid door kamfer en ‘een peperachtige nuance’. Hierbij voegen zich: kaneel, nootmuskaat ondergedompeld in de ‘mineraal achtige glans van saffraan’.

Derde intense laag. Ofwel hout. Een zorgvuldige balans tussen benzoïne, paparyshout (foto), sandelhout en vetiver. Voor de extra diepte zorgt patchoeli, voor de extra ‘koele warmte’ wierook vermengd met ambergris.

RUIK & VERGELIJK

Kan er maar een zijn!

Issey Miyake L’Eau D’Issey pour Homme (1994)

L’EAU D’ISSEY POUR HOMME ISSEY MIYAKE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 18, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L, NIEUWE KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Een reactie plaatsen

SERENITEIT IN EEN FLACON

Jaar van lancering: 1994

Laatst bijgewerkt: 03/04/12

Neus: Jacques Cavallier

Flaconontwerp: Taku Satoh

Hoewel in de Japanse cultuur parfumgebruik tot voor kort ongebruikelijk was – veel Japanners kopen nog steeds geuren voor het prestige of om cadeau te geven aan landgenoten die ze vervolgens ook niet echt gebruiken – zijn het nu vooral Japanse kledingontwerpers, populair in het Westen, die ‘zelf’ geuren ontwikkelen.

Met veel succes. Kenzo, Yohji Yamamoto, Comme des Garçons en Issey Miyake. De laatst doet het in samenwerking met een door Shiseido opgezette Europese tak die de esthetiek van Japan wou laten fusen met de ‘westerse smaak’. Hij verraste in 1993 met L’Eau d’Issey voor de vrouw, drie jaar later gevolgd door L’Eau D’Issey pour Homme.

Het is een geur die net zoals zijn vrouwelijke voorganger afrekent met een aantal mannelijke parfumclichés. De geur is namelijk niet stoer en macho, maar eerder ingetogen en discreet. Geldt ook voor de opvallende flacon: een modern bouwwerk in het klein. Velen zien het als een artistieke geur die voordat hij populair werd in brede kring, vooral werd gedragen door mensen met een kunstzinnige achtergrond.

Vind je de naam niet makkelijk om uit te spreken, hier een ezelsbruggetje: zeg heel langzaam in het Engels odessey. Wat aan het succes heeft bijgedragen zijn de hoog esthetische advertenties én het feit dat de geur bijna elk seizoen met – ik haat het woord, maar in dit geval helemaal waar – verrassende variaties komt: dan weer als een verfrissende eau de cologne, dan weer geleverd in een praktische travelset. Inmiddels een echte klassieker zoals dat heet. Sinds 2007 kent de geur ook een intense versie; die apart op geurengoeroe is besproken.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

L’Eau D’Issey pour Homme is een van de eerste geuren van een nieuwe tak aan de parfumboom: de zogenaamde oceanische of ozonachtige geuren waarmee geprobeerd wordt de sensatie die de lucht van de zee en ozon oproept in een flacon te vangen. En dat is moeilijk, aangezien zeewater eigenlijk niet prettig ruikt en aanvoelt. Jacques Cavallier, ook verantwoordelijk voor Miyake’s tweede herengeur L’Eau Bleue (2004), koos voor een ‘waterige’ geur gebaseerd op houtnoten.

De opening is een en al (bittere) frisheid: yuzu (Japanse citroen, zie foto), citroen en bergamot. Vanuit het bloemig-transparante hart van waterlelie en lelietje-van-dalen kringelen luchtbellen naar de oppervlakte gevuld met nootmuskaat en dragon. Je kunt het de signatuur van de geur noemen. Het houtaccent ervaar je pas, maar duidelijk in de basis: sandel- en cederhout, vetiver gecombineerd met een vleugje musk.

RUIK & VERGELIJK

Elk merk heeft wel zijn eigen verfrissend watertje. Toch zijn er waar weinig die een paar jaar na de introductie nog steeds extreem succesvol zijn. L’Eau D’Issey pour Homme dus en:

Davidoff Cool Water (1988)
Giorgio Armani Acqua di Giò pour Homme (1996)

PARIS NEW YORK – UNE VILLE, UN PARFUM – GUERLAIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 18, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET P, NEO NICHE. Een reactie plaatsen

JEAN-PAUL GUERLAIN IN A NEW YORK STATE OF MIND

Jaar van lancering: 2009

Laatst bijgewerkt: 18/08/09

Neus: Jean-Paul Guerlain

Flaconontwerp: Serge Mansau

Als Guerlain Paris – Amsterdam zou lanceren, dan wist ik het wel. Ook al vind je de geur zelf ‘ca va’, hij staat in ieder geval op het badkamerplankje voor wanneer je gasten hebt. Heel veel Guerlainfans die wonen in Moskou, Tokio en New York zullen wellicht ook zo denken wat betreft de geuren Paris – Moscou, Paris – Tokyo en Paris – New York.

Ter introductie van het ‘stadse’ geurtrio refereert het huis aan oprichter Pierre-François-Pascal Guerlain. Die begreep al in 1828 (oprichtingsjaar van Guerlain) hoe belangrijk het is de wereld rond te reizen op zoek naar nieuwe geurbelevingen. Het resulteerde volgens het huis niet alleen in innovatieve parfums maar gaf hem ook het gevoel constant op reis te zijn.

Voor Pierre-François-Pascal’s verre nazaat, Jean-Paul Guerlain (nam vorig jaar afscheid als hoofdparfumeur, maar levert nog wel bijdragen) zijn reizen ook onmisbaar. Hij zegt: ‘Een parfumeur moet de geuren tegemoet gaan’. Daarom presenteert nu hij een reisverslag in geuren die hulde brengt aan drie steden die hem vanaf de eerste kennismaking gefascineerd hebben: Moskou, Tokio en New York.

Voor Jean-Paul Guerlain is the big apple een metropool die plaats biedt aan de diepste verlangens en de gekste ambities. Een caleidoscoop aan stijlen en sferen, een melting pot van gemeenschappen en persoonlijkheden. Groot door haar avenues met wolkenkrabbers, ‘klein’ met haar villages. En waar anders dan in New York zie je klokslag middernacht een jonge vrouw naar fitness gaan en een man bij het ochtendgloren zijn hond uitlaten, vraagt Jean-Paul Guerlain zich af…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Paris – New York is oosters-houtachtig die de zintuigen prikkelt door gourmandnoten. Denk aan een christmas pudding en je hebt de geur in een notendop. Ofwel een mix van vanille, kaneel en kardemon op basis van cederhout. En is het nu bergamot die ervoor zorgt dat de geur licht van toets blijft en niet verdrinkt in zijn ‘taartbeslag’? En ik ervaar na een paar uur een licht, helder muskspoor maar daar wordt bij de inhoudsopgave geen melding van gemaakt.

RUIK & VERGELIJK

New York is vaak bezongen, maar ook de odes in geur zijn talrijk. Voor in het masstige-segment. Maar hoe ruikt the city that never sleeps nou ‘niche wise’. Je hebt Paris – New York en er bestaat zelfs een merk dat alleen geuren maakt geïnspireerd op New York. Inmiddels meer dan 25! Naam Bond N° 9. Jaar van oprichting: 2003.

Bond N° 9 New Haarlem (2003)
Bond N°9 Bleeckerstreet (2005)

En in samenwerking met The Andy Warhol Foundation for the visual arts heeft het ook een aantal merkwaardige New York State of Mind-geuren in de aanbieding, in ieder geval wat naam betreft. Zoals:

Bond N°9 Success is a Job in New York (2009)

MANDORLO DI SICILIA – BLU MEDITERRANEO – ACQUA DI PARMA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 18, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET M. 1 reactie

EEN UITNODIGING TOT KOSTBARE MOMENTEN

Jaar van lancering: 2005

Laatst bijgewerkt: 15/06/08

Neus: onbekend

Dat het Italiaanse luxelabel Acqua di Parma zijn Italiaanse roots niet verloochent, wordt steeds duidelijker. Vorig jaar werd een van de beroemdste bloemen van het land – de Florentijnse iris – geëerd met Iris di Nobile, nu presenteert het Blu Mediterraneo, een trio  dat  historische en roemrijke Italiaanse streken vertaalt in een geur. En hierbij blijft het niet: komende jaren worden andere eilanden of beroemde plaatsen uit het Italiaanse Middellandse Zeegebied onderzocht op interessante geuren. Capri staat voor het luie en luxe dolce vita-levensgevoel. Toscane belichaamt ‘actie’, energie en stimulans. En Sicilië, door de eeuwen heen kruispunt van culturen en religies, staat voor op en top verwenning. Dat is niet zo vreemd, want iedereen die het eiland schommelend in de Middellandse Zee wel eens heeft bezocht weet dat de aangename temperatuur, de natuur en de pittoresk aan de rotsen ‘geplakte’ dorpen – gelardeerd met de romantiek van de lokale maffia – een balsem voor zowel het oog als de ziel is.

Mandorlo di Sicilia vertaald dit gevoel in een geur die uitnodigt tot tederheid en enkele kostbare momenten. Heb je heimwee naar Sicilië, dan hoef je vanaf nu alleen maar aan Mandorlo di Sicilia te ruiken of er mee in bad te gaan, je ogen te sluiten.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Bij opening worden de zinnen direct verkwikt door de opvallende combinatie van bergamot en steranijs (f0t0): heel bloemig, heel fris, heel zoet. Het hart is zacht, lief én lekker door jasmijn en witte perzik. De basis verwarmt het geheel door een koffie-akkoord en cederhout dat soepel, maar sensueel overgaat in witte musk en vanille. En door de hele geur heen ruik je de zachte sensatie van amandel. Want daar is per slot van rekening de geur naar genoemd.

RUIK & VERGELIJK

Hou je van de geuren van de Middellandse Zee en van – vanzelfsprekende – luxe, maak dan ook kennis met de andere twee geuren uit Blu Mediterraneo.

Acqua di Parma – Blu Mediterraneo – Arancia di Capri (2005)
Acqua di Parma – Blu Mediterraneo – Cipresso di Toscana (2005)

Reis vervolgens als je wilt door naar:

Acqua di Parma – Blu Mediterraneo – Fico di Amalfi (2006)
Acqua di Parma – Blu Mediterraneo – Mirto di Panarea (2008)