WOLFGANG JOOP WOLFGANG JOOP

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 18, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET W. Een reactie plaatsen

EEN SAMENSMELTING VAN FAVORIETE GEUREN VOOR DE MAN DIE ABSOLUUT ALLES WIL

Jaar van lancering: 2008

Laatst bijgewerkt: 19/08/08

Neus: Michel Girard, Louise Turner

Model: Wolfgang Joop

Art director: Wolfgang Joop, Inge Prader

Flaconontwerp: Wolfgang Joop

Zing je even mee? ‘Jopie, Jopie is weer gekomen en heeft weer een parfum meegenomen en we hoeven er weer niet om te treuren, want het is een samensmelting van zijn favoriete geuren. Tra-la-la-lá-la!’ Alle gekheid op een stokje. Het was een tijdje stil rondom Wolfgang Joop. Had te maken met, zoals dat wel vaker gaat in de wereld van mode en beauty, een niet helemaal soepel verlopende verkoop van zijn bedrijf.

Nu is hij terug. Om het verschil met zijn eerdere geuren aan te geven is het uitroepteken achter zijn achternaam verdwenen en werd hier voor zijn voornaam geplaatst. Dus vanaf nu:  Wolfgang Joop, ofwel de verniching van Wolfgang Joop. Want alles aan de geur is verfijnder, intiemer en persoonlijker. Of zoals hij zelf zegt: ‘Om mijn persoonlijke geur aan iemand anders te geven, is een heel sexy en intiem idee, heel persoonlijk. Voor de eerste keer onderteken met mijn volledige naam. Want dit is mijn visie en er is geen creatie zonder innerlijke overtuiging. Het is mijn wereld in een flacon: kleurig, charismatisch, verslavend en modieus’.

En in die wereld loopt Wolfgang Joop rond met een ik wil absoluut alles-houding. ‘Levendig, intens, mijn persoonlijkheid straalt licht en leven uit. Onbedwingbaar, ondefinieerbaar, individueel, lijkend op niemand anders dan mezelf’. Zegt hij over zichzelf. ‘Energie! Instinctief, impulsief, mijn zintuigen rusten nooit. Onbevreesd bezig zijn met ideeën, verdedigen van originaliteit, totale vrijheid eisen om te creëren’. Zegt hij over zichzelf. ‘Paradox! Excentriek, extravagant, maar met beide benen stevig op de grond. Estheet, doordrenkt van kunst en architectuur, maar toch genietend van de eenvoudige dingen in het leven’. Zegt hij over zichzelf.
Over de flacon: ‘Ik wilde iets met Bauhaus-esthetica, waar vorm  functie volgt. Ontworpen als een mooi object met een vertrouwd gevoel. Duidelijk mannelijk, gebaseerd op de kracht en spontaniteit van mijn schetsen. Tegelijkertijd is het kostbaar, luxueus met een stalen dop waarin mijn WJ-zegel is gegraveerd’.

Over de campagne: ‘Het was een koude dag in november in Postdam toen ik met mijn dalmatiër, Gretchen, en Inge Prader, één van mijn favoriete fotografen, de tuin in ging om een paar ideeën uit te proberen. Plotseling, heel spontaan, één opname ving alles: de energie, de beweging, het charisma. Wat begon als een experiment, werd onze advertentie. Dat is creativiteit. Dat is Wolfgang Joop’. Ik voeg hier bescheiden aan toe: ‘Tra-la-la-lá-la!’

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

En over de geur, een houtachtige oriental: ‘Een samensmelting van mijn favoriete geuren. Vertrouwd lavendel, euforisch patchoeli, dubbelzinnige tonkaboon, elegant vetiver worden verenigd tot pure dwang’. En Wolfgang Joop is echt enthousiast, want: ‘Kijk hoe sexy manderijn, salie en klassiek lavendel kunnen zijn wanneer ze gecombineerd worden met oranjebloesem – een gewaagd begin voor een mannengeur’.

‘Ik houd het een klein beetje in bedwang met de tijdloze elegantie van cederhout, korianderzaad en benzoë, en wacht op de onverwachte bestorming van patchoelie. Laat vetiver zijn charismatische mannelijkheid uiten, vermengd met tonkaboon, vanille, sandelhout en musk om een warme, sensueel aura achter te laten die blijft, blijft, blijft en blijft’.

RUIK EN VERGELIJK

Houtachtige oriental. Dat wil zeggen dat je te maken hebt met een geur die iets meer durf verwacht van de drager. Met andere woorden: de man die voor deze familie kiest, weet gemiddeld iets meer over geuren. Of weet duidelijk van zichzelf wat hij wel en niet lekker vindt. Nog een paar in deze categorie:

Guerlain Héritage (1992)
Boucheron Jaîpur pour Homme (1997)
Tom Ford For Men (2007)
Canali Style (2008)

LIVE LUXE JENNIFER LOPEZ

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 18, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

ALL OUT GLAM!

Jaar van lancering: 2006

Laatst bijgewerkt: 28/06/08

Neus: Claudette Belnavis met Jennifer Lopez

Model: hoe heet ze ook al weer…

Flacon: Guy Willimas met Jennifer Lopez

Fotograaf: Jean Baptiste Mondiono

Jennifer Lopez heeft het druk. Echt waar. Niet alleen danst ze op haar eigen ritme door het leven – ze slaat geen dans over, haar tempo is voor velen niet te volgen (zegt het persbericht). En ondertussen is ze actrice in zes films (we schrijven 2006). Waaronder: Bordertown, El Cantante, Dallas the Movie (wie-o-wie zal ze spelen?). En ondertussen nog tijd over voor haar nieuwe cd, haar modemerk SweetFace en is ze ook nog eens gevraagd om het interieur mede te ontwerpen van The Savoy in Miami. Jennifer-mina! En ondertussen nog bevallen ook. Van een tweeling. Hupsakee! Wel zo makkelijk!

Je vraagt je in alle bescheidenheid af: blijft er met zo’n druk programma nog tijd over voor iets anders, iets luchtigs? Het antwoord: reken maar driedubbel van yes! In de wereld van La Lopez is er altijd tijd voor iets nieuws – bijvoorbeeld voor een geur.

De inspiratie voor Live Luxe… rare naam by the way; ok je kunt luxe ‘live’ ervaren als je bijvoorbeeld iets duurs koopt… maar… ik zie dat toch verkeerd. Want: La Lopez uit hiermee haar onvoorwaardelijke liefde voor de dans maar nu gecombineerd met haar eveneens grenzenloze bewondering voor glamour en ultieme luxe. Hoe dat uitpakt zie je aan de – het moet gezegd – ‘all out glam’-presentatie. Zowel foto, flacon als de verpakking is luxe over the top! Of kitsch? Of zit het er tussenin?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

En de geur? Jennifer Lopez opent de Live Luxe-dans temperamentvol met de sensatie van zoetsappige peer en zachte perzik. In het hart voegen zich daarbij violetkleurige fresia en lelietje-van-dalen. Al sierlijk om elkaar bewegend, dansen ze samen naar de finale waarin ‘diamantmusk’ – wat dat ook moge betekene, hoe dat ook moge ruike – en een zachte ambernoot voor de zwoele toets zorgen!

En in 2008 verscheen Live Platinum – inderdaad blingerdeblingbling! – gemaakt door  Shyamala Maisondieu en La Lopez natuurlijk. Is een floriental met gourmandaccent. En apart. Ga maar na. De opening: marsepein gelardeerd met pruim en grapefruit. Het hart: kerstroos (die ruikt toch niet?), heliotroop en oranjebloesem. De platinum afronding schittert door vanille, musk, wit cederhout en amber.

RUIK & VERGELIJK

He, lekkere peer van me… ik ruik je gelukkig steeds meer in geuren. Vooral in de opening en het hart geef je een fris-zacht-bloemig-fruitig elan. Proef je ook in:

Guerlain – Aqua Allegoria – Foliflora (2003)
Burberry Brit (2003)
Britney Spears Curious (2004)
Chopard Wish Pink Diamond (2005)
Marc Jacobs Pear (2008)

L’EAU PAR KENZO KENZO

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 18, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

WATER + LOVE = L’EAU PAR KENZO

Jaar van lancering: 1996

Laatst bijgewerkt: 28/06/08

Neus: Olivier Cresp

Model: Clair Mulhollan en andere onbekende waternimfen

Art director: Patrick Guedj

Puur water uit de kraan ruikt naar niets. Puur water uit een stromende beekje heeft ook niet echt een geur. Alleen water uit de oceaan heeft een misschien een sterke en eigen geur: zilt, alleen dat vinden we niet lekker prettig. Wel het idee.  Daarom  proberen sinds het midden van de jaren negentig parfumeurs en ontwerpers op verschillende manieren het zuivere gevoel van zuiver water te vertalen in een geur. Want zo blijkt uit onderzoek: veel consumenten houden ervan om naast ‘echte’, meer zwaardere parfums onschuldige geurtjes te gebruiken. Niets nieuws onder de horizon natuurlijk. Ik zeg: eau de cologne. Alleen hebben de water-, oceaan- en zeegeuren nu de sterkte van een eau de toilette, soms zelfs van een eau de parfum.

Voor de Japanse ontwerper Kenzo is water kleurloos en dat vindt hij jammer. En daarom heeft hij zijn eigen water doordrenkt met kleur, fruit, bloemen, frisheid en geluk. L’Eau par Kenzo verscheen eerst gevangen in een ‘waterdruppel’, maar is sinds enkele jaren vervangen door een rechthoekige fles waarover heen watergolven spoelen.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Wel of niet verder vertellen: L’Eau par Kenzo is in zijn catergorie een van de mooiste! Bloemrijk en toch fris en transparant. Drie specifieke akkoorden bepalen de ‘smaak’.

Akkoord n°1: ‘berijpte’ munt. Het staat volgens Kenzo voor zuiverheid en overvloed. Gecombineerd met mandarijn, rietstengel (!), sering en groene geurnoten. Akkoord n°2: de lotusbloem. Voor Kenzo symbool voor helderheid. Hieraan toegevoegd hij toe: de ‘miracle worker’ die geuren een ongekend fris-bloemige noot geeft, hedione (bekender als waterjasmijn) en witte perzik. Akkoord n°3: roze peper. Het geeft dit ‘liefdeswater’ karakter en een nuance van sensualiteit door musk, cederhout en vanille.

RUIK & VERGELIJK

Veel watergeuren die vanaf de jaren negentig verschenen verdwenen even snel. Hieronder enkele lichte watertjes die zijn blijven hangen.

Lancôme Ô (1969)
Rochas Eau de Rochas (1970)
Elizabeth Arden Eau Fraîche (1986)
Davidoff Cool Water Woman (1997)

FLEURS DE CITRONNIER SERGE LUTENS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 18, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET F, NICHE. Een reactie plaatsen

BEDWELMD DOOR CITROENBLOESEMS

TERWIJL JE KIJKT NAAR DE POOLSTER

Jaar van lancering: 2004

Laatst bijgewerkt: 18/08/09

Neus: Christopher Sheldrake, Serge Lutens

Voor de meest exclusieve geuren van Serge Lutens, moet je naar Parijs afreizen. Op het Place Royal verkoopt hij in zijn prachtige boetiek zijn parfumcollectie. Maar sinds 2000 zijn een aantal – het worden er steeds meer – van zijn geuren ook bij een aantal geselecteerde parfumerieën te koop.

Kennismaken met de geuren van Serge Lutens, is in feite het herontdekken van ouderwetse en klassieke parfumconcepten, maar is je ook laten verrassen met ongekende en onverwachte geurcombinaties. Daar moet je wel even de tijd voor nemen. Want Serge Lutens gelooft niet in snelle marketinggeurtjes.

Hiervan getuigt ook  Fleurs de Citronnier. De  geur van citroenbloesem is bekend, alleen werd er voor zover ik weet nog nooit de donkere en zwoele kant van benadrukt. En dat is typisch Serge Lutens. Lijkt me een man die pas ’s nachts tot leven komt, dat dan zijn zintuigen op het scherpst zijn.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

En zo kwam hij er ook achter dat de citroenbloesem op zijn zaligst en verfijndst ruik gedurende de nacht (eigen aan veel witte bloemen: ze hopen zo motten voor de bestuiving aan te trekken). Het frisse karakter krijgt dan iets zwoels en warms. Dit ‘donkere’ gegeven inspireerde hem tot Fleurs de Citronnier. Citroen wordt oosters door de  zwoele accenten van honing en tuberoos uit India.

Voor het heldere en frisse effect zorgen petitgrain (olie verkregen uit de takken van de sinaasappelboom), storax (een harssoort met zoet amberaccent) en natuurlijk blad van de citroenboom. Wil je een opvallende geur die fris begint en via een zoete bloemennuance overgaat in een zachte, elegante muskbasis – én die volgens Lutens schittert als de prachtige poolster – dan heb je maar één keus. Ook mooi: de heldere citrustoets die je van opening tot afronding blijft waarnemen.

RUIK & VERGELIJK

Lutens heeft nog een ander klassiek en fris parfumingrediënt voorzien van een zwoele touch. En wel de oranjebloesem.

Serge Lutens Fleurs d’Oranger (2003)

NOIR DE REMINISCENCE REMINISCENCE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 18, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET N, NICHE. Een reactie plaatsen

ZWARTE KRACHT, ZWAARTEKRACHT

Jaar van lancering: 2009

Laatst aangepast: 17/08/09

Neus: Jacques Flori

Mijn God, als er geen parfums zouden bestaan, dan zou de man die niet geinteresseerd is in poëzie en woordmijmeringen verstoken blijven – bruiloften en begrafenissen uitgesloten – van verheven gedachten en ideëen die hem af en toe  boven het dagelijks bestaan uittillen. Parfums vormen vaak aanleiding tot het verwoorden van visies en denkbeelden die je van een gewone sterveling een uitzonderlijk iemand maken. Niet dat het altijd van een hoog niveau is, niet dat je  niet vaak wegglijdt in de valkuilen van de cliché’s, toch zet het je even, heel even aan het denken. Wat dacht je van het volgende:

Titel: Kies wie ik ben, wees degeen van mijn keuze

In een land van goud en licht,
Is iedere reis een avontuur,
Ieder pad een ontdekking,
Iedere nacht een droom…
Voor de charmeur die doet verlangen,
De man met passie voor wie de schijnwereld niet telt,
Voor de avonturier die zijn grenzen overtreft,
Voor de man van aarde, vuur en wind,
Voor de man die sensualiteit uitstraalt…
In het domein van een droom,
Een moment in een oriëntaalse nacht,
Noir de Reminiscence

Waar was je? Even van de wereld? Zeggen deze  pakkende woorden je niets, dan toch misschien de geur die ‘er achter’ ligt. Dit zegt het persbericht en ik ben het er bijna helemaal mee eens. ‘Een ongewone (klopt) en kostelijke (klopt) geur, vol minerale warmte’ – weet niet precies wat ze daarmee bedoelen, de wierook en opoponax?

‘Vuur onder het oppervlak (ik zie het meer als warmte), een fluwelen streling op de huid (klopt). Een geur die je ondergaat als een reis naar het diepste van oriëntaalse nachten, waar een man zich blind overgeeft aan zijn diepste wezen’ – beetje overdreven. Ik zeg: een reis naar het wezen van een oosterse geur. ‘Zijn emoties zijn belichaamd in de vurige kleuren die uit het zwart van de zwoele, geheimzinnige en spannende nacht tevoorschijn komen…’. Zal wel.

Nu nog even een profielschets: de man die zichzelf steeds opnieuw ontdekt, die altijd boeit met ontspannen charme en onweerstaanbare aantrekkingskracht. Voor de man die zijn leefstijl perfect aangepast aan zijn verlangens. Pure belichaming van vooruitstrevende mannelijkheid, subtiel en aantrekkelijk.

En we mogen niet vergeten te vermelden, dat bij Noir de Reminiscence ook een bijpassende juwelencollectie voor mannen is ontworpen. Want als je het nog niet wist: het merk opgericht in 1970 door Zoé Coste en Nino Amaddeo, ontwerpt ‘van huis uit’ sieraden.

WAT RUIK EIGENLIJK?

Het mooie: wat je aan ingrediënten krijgt opgegeven, ruik je allemaal in deze oosterse geur met sterk houtaccent. Eerst is er de kortstondige siddering van bergamot uit Calabrië en citroen uit Sicilië waar doorheen je heel mooi en ook heel even eucalyptus (China) waarneemt.

Samen gaan ze op in de extreme frisse en tegelijkertijd extreem sensuele galbanum (Iran). Dan het hart: bloemig – roos en viooltje – maar die krijgen geen kans zich volledig te ‘uiten’ aangezien ceder- en sandelhout hun zoetbloemigheid tempert. Het vochtige patchoeli (Indonesië) versterkt de houtige nuance.

En dan de finale; die is grande: een prachtige ‘dialoog’ tussen wierook-opoponax en vanille-cistus labdanum waar doorheen een licht spoor van musk. Dus een droge, rokerige bijna etherische warmte tegenover een  ‘tastbaar’ zinnelijk-zoete sensatie. En na verloop ruik je op je huid een lichte, beetje zoetige wierooksluier. Prachtig!

Wat Reminiscence zegt klopt helemaal. Verfijnd en tegelijk ongetemd, en ik voeg er aan toe: hoe vaker je Noir de Reminiscence ruikt, des te mooier hij wordt; je ontdekt de gelaagdheid en je weet weer waarom je zoveel plezier aan parfums kunt hebben.

RUIK & VERGELIJK

Reminiscence heeft nog zo’n geheimtip voor de man. Lijkt op een kruidige en ongetemde versie van Habit Rouge van Guerlain (1965)

Reminiscence Patchouli pour Homme (2000)

ENVY FOR MEN GUCCI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 17, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET E. Een reactie plaatsen

SEX & (NOT ONLY IN) THE CITY

Jaar van lancering: 1998

Laatst aangepast: 16/08/09

Neus: onbekend

Model: Jason Fedele (Georgina Greenville)

Goed nieuws voor de man die wil dat een geur als lokmiddel dient om de vrouw (of man) van zijn dromen te strikken: Gucci heeft voor hem  Envy for Men, een gevaarlijk water dat volgens Tom Ford, de miracleworker die het Italiaanse label naar de top bracht,  ‘schreeuwt om seks’. Eigenlijk had Envy for Men al in 1997 op het schap moeten liggen, maar Tom Ford – je kent het wel, perfectionist dus eigenlijk altijd onzeker – was nog niet tevreden.

Verpakking, visualisering en campagne waren af, alleen kon de geur wel wat sterker. Achteraf een wijs besluit, gezien krachtige geuren voor de man sterk in opkomst zijn. Hiervan getuigen – toen – onder meer Lalique’s Equus (2001), Kenzo’s Jungle pour Homme (1998) en Jaïpur pour Homme van Boucheron (1997).

Toch verschilt Envy for Men van de concurrentie. Is namelijk de enige geur die zijn sexuele intenties zo duidelijk verkondigt. Men leze de persmap er op na: ‘Gucci Envy for Men screams sex, it’s about the man that woman want, the man want to be’. En even verder: ‘the scent is pronounced, intense and hot’. Wij geven dus als tip, mocht je geloven dat geuren een dergelijke werking hebben, wees voorzichtig in het gebruik!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Hoe vertaal je seks in een geur anno 1998? Volgens Tom Ford moet dat een heldere blend zijn van ouderwetse ingrediënten – niet voor niets diende Guerlains Jicky 1889 als inspiratiebron – als musk, wierook, amber, ceder- en sandelhout vermengd met moderne smaakmakers als kardemon en piment.

Eindresultaat: een licht doordringende geur die zwoel aanvoelt op de huid, zonder echt vervelend zwaar te worden. Op het lijf geschreven voor de moderne mannelijke man die niet van franje en overdadige poespas houdt, wél van ingetogen en understated chic – zie de flacon, wat zeg ik, meer dop dan flacon – gecombineerd met een dosis ouderwetse animale aantrekkingskracht.

RUIK & VERGELIJK

Ik hoorde het toevallig tijdens de introductie van Envy for Men in Milaan: het met vele mythen omgeven en indringende Jicky – het parfumextract – moest volgens Tom Ford op een moderne manier vertaald worden om een geile geur te creëren. Vraag daarom eens in de parfumerie naar deze klassieker. Onder andere de favoriet van Mick Jagger – zegt men.

Guerlain Jicky (1889)

Z ERMENEGILDO ZEGNA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 17, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET Z. Een reactie plaatsen

VOOR SNELLE MANNEN MET ITALIAANSE SMAAK

Jaar van lancering: 2005

Laatst aangepast: 17/08/09

Neus: Olivier Gillotin, Antoine Lie, Pierre Negrin

Model: onbekende bello

Z. De laatste letter van het alfabet staat natuurlijk voor Zegna, maar ook voor chic, trendy, mannelijk én de nieuwe, gelijknamige geur. Wat voor een soort man een Z-man is blijkt uit de visual: jong, een en al casual stijl, niet te gespierd, vrijgevochten inborst en – kijk naar zijn bijna onechte, beetje duivelse groengekleurde ogen – gewapend met een sensuele energie.

Mooie kleren zijn voor hem vanzelfsprekend, zo lang ze maar gemaakt zijn van de mooiste materialen – soepel leer, strelend wol, zuiver metaal – die comfortabel op de huid aanvoelen. Zijn passies zijn vrijheid, autorijden, motoren, snelheid en reizen. Het liefst naar plekken waar hij zijn persoonlijkheid met een nieuwe dosis energie en kan opladen. Italië dus, en dan in het bijzonder de Middellandse Zee, want dat is zijn favoriete land bij uitstek. That’s it!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Zegna spreekt van een doordringende en kruidige geur die wil veroveren. Veroveringspoging 1: levendig en pittig bergamot gecombineerd met rozemarijn en casoar (een blauwe bes uit Nieuw-Guinea) gekozen vanwege zijn groene mirabel- en rode besnoot.

Alleen wil die maar niet verschijnen als je hem googelt. Veroveringspoging 2: zoet gepoederde iris besprenkeld met een snufje nootmuskaat en witte peper. Veroveringspoging 3: kasjmierhout, patchoeli en eikenmos. Eindresultaat volgens Zegna: mannelijk, sensueel, maar toch zeer vertrouwd.

In 2007 volgde Z Extreme,het jaar daarop Z Fresh. De eerste eerste versie werd gemaakt door Antoine Lie. Die de opening voorzag van mandarijn en kardemon, het hart van extra veel casoar en roos, en de basis met een extra hoeveelheid patchoeli. Z Fresh zingt inderdaad een lichter toontje. Dit dankzij een extra dosis van – daar is-ie weer – casoar, jeneverbes, ozon op een basis van musk en hout.

RUIK & VERGELIJK

Kasjmierhout van de gelijknamige boom, waar zou die toch groeien? Nou, niet in een bos. Hij werd een paar jaar geleden gekweekt in een parfumlaboratorium. Het is een synthetisch ingrediënt die de mannelijkheid van boomschors combineert met de zachtheid van kasjmier.

In zijn pure vorm ruik je een zacht, bijna melkachtige geur met enigszins sensuele nasleep. Eigenlijk al een geur op zichzelf. Meer mannengeuren met de verzachtende werking van kasjmierhout:

Versace V/S Men (2000)
Loewe Solo (2005)
Davidoff Silver Shadow Altitude (2007)

ESSENZA DI ZEGNA ERMENEGILDO ZEGNA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 17, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET E. Een reactie plaatsen

A SCENT TO SUIT ANY OCCASION

Jaar van lancering: 2003

Laatst bijgewerkt: 17/08/09

Neus: Jacques Cavallier, Alberto Morillas

In de Italiaanse modewereld heb je veel merken die een beetje tussen degelijk en hip hangen: van oorsprong klassieke, ambachtelijke kleermakers die om de aansluiting niet te missen met een jongere generatie – voor wie een maatpak niet zaligmakend is – zijn overgegaan tot het maken van iets hippere collecties. Maar zo hip en eigentijds als Giorgio Armani zullen Kiton, Smalto en Zileri niet worden – wat ze ook doen. Is ook eigenlijk niet nodig. Want als je niet oppast kun je over een tijdje geen fatsoenlijk en perfect zittend (terwijl je staat) maatkostuum met ingenieuze en niet te modieuze snit meer kopen.

Geldt ook voor Ermenegildo Zegna: degelijk tot in de naden en voering zijn de collecties waarin, zoals dat zo mooi heet, respect voor traditie en zin in innovatie fuseren. Om zich van een iets trendy (of is het nu trendier?) imago te voorzien, lanceren dit soort merken tegenwoordig geuren.

En hopen dat hierdoor de aandacht voor en dus omzet van de core business eveneens toeneemt. Ook hier is Giorgio Armani een goed voorbeeld. Zijn omzet liep begin jaren tachtig al goed, maar steeg vervolgens spectaculair na de lancering van Le Parfum (1982) en Pour Homme (1984).

Essenza di Zegna is de tweede geur van dit Italiaanse label. Het zit qua uitstraling en geur helemaal in lijn met hun huidige filsofie: klassiek met moderne accenten, en bedoeld – op de eerste plaats – voor de vaste Zegna-klant. Mannen dus die de kwaliteit van mooie stoffen, simpele belijning gecombineerd met een perfecte coupe op waarde weten te schaffen. Dit keer weliswaar in een zeer relaxte, stropdasvrije sfeer.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De geur doet niet moeilijk. Essenza di Zegna is een aangename mediterrane geur op basis van citrusnoten – een van de meeste geliefde smaakmakers in geuren bij de man. In de opening ruik je heel veel bergamot uit Calabrië en heel veel mandarijn uit Sicilië. Vervolgens zijn het droge-fris vetiver, harsachtig cipresgroen en warm amber die de geur zijn houtaccent en licht-zwoele touch geven.

In 2004 lanceert Zegna een intense versie. Naam Essenza di Zegna Intenso. En leuk voor mannen die veel onderweg zijn en voor wie Essenza di Zegna hun favoriet is: een travelkit met 50 ml eau de toilette, 50 ml after shave-emulsie en deodorant.

Nog leuker: in de Ermengildo Zegna-boetieks worden om de zoveel tijd speciale limited editions van Essenza di Zegna aangeboden. Zowel geur als verpakking zijn dan voor de gelegenheid aangepast.

RUIK & VERGELIJK

En het gaat goed en snel met de Zegna-geuren!

Ermenegildo Zegna Essenza di Zegna Acqua d’Estate (2006)
Ermenegildo Zegna Essenza di Zegna Acqua d’Estate (2007)

Ermenegildo Zegna Z (2005)
Ermenegildo Zegna Z Extreme (2007),
Ermenegildo Zegna Z Fresh (2008)

Ermenegildo Zegna Intenso (2007)
Ermenegildo Zegna Colonia (2009)

LE FAUNE LALIQUE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 17, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

DE MODERNE FAUN VERKLEED ALS WERELDBURGER

DE VERWARRENDE FRIVOLITEIT VAN EEN BOSGEEST

Jaar van lancering: 2000

Laatst bijgewerkt: 17/08/09

Neus: Philippe Romano

Het was lange tijd een geliefde inspiratiebron voor veel kunstenaars: de faun. Deze vrolijke en dartele bosgeest, half mens, half bok, bracht  al blokfuitend en bokkensprongend stervelingen in verwarring en extase. Hij is ontstaan in de fantasiewereld van de Oude Romeinen. Hij sprak zo tot de verbeelding dat je de faun door de eeuwen heen in allerlei kunstzinnige uitingen terugvindt: in gedichten, op aardewerk, op schilderijen, op parfumflacons.

Zo geldt de flacon van het parfum Le Baiser de Faune van Molinard uit 1928 ontworpen (helemaal onderaan afgebeeld) door niet minder dan… René Lalique (1860-1945) als een van de mooist gecreëerde ooit. En met recht. Kom je zelden tegen!

Maar ook in dans en  muziek maakte de faun – nu staand voor het niet meer zo aanwezige oergevoel van de westerse man – zijn opwachting. Lalique liet zich voor zijn tweede mannengeur inspireren door het beroemde muziekstuk die de Franse componist Debussy schiep voor het ballet L’Après-midi… (inderdaad) d’un Faune van de flamboyante en meesterlijke choreograaf Diaghilev dat in 1912 voor het eerst werd opgevoerd in Parijs.

Aangezien de faun door de vermaarde Russische jonge ‘dansgod’ Nijinski zo realistish en erotisch werd uitgebeeld, spraken de kranten de volgende dag van een succès de scandale. Een reputatie die het nog decennia heeft gehouden. Zou dat ook met de geur gebeuren?

Let op 1: net zoals Lalique’s Pour Homme (1998) is ook Le Faune verkrijgbaar in een luxe-kristaleditie geïnspireerd op de 27 mascottes – doppen die de radiator van luxeauto’s sierden – die René Lalique in de jaren twintig en dertig ontwierp.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Le Faune is een typische ‘ouderwetse’ mannengeur in de Franse traditie. Dat wil zeggen: stoer edoch verfijnd. Aan de opening merk je het al: bergamot, mandarijn, lavendel en koriander zorgen voor een fris-kruidig opening. Het hart van deze bosgeestgeur zet de kruidige toon voort met peper, anijs en geranium. De cistusroos (ofwel cistus labdanum) zorgt voor een zwoel accent dat in de basis van amber en musk wordt benadrukt. Vanille tenslotte zorgt voor een zoete finish.

Let op 2: in de mascotte-editie kun je deze geur nog intenser ervaren aangezien het een eau de parfum betreft.

RUIK & VERGELIJK

‘Ouderwetse mannengeuren in de moderne parfumerie?’ Kom er maar eens om. Nu de grap: heel veel hipperdehip ogende geuren zijn ‘aan de binnenkant’ gewoon klassiek en oerdegelijk te noemen. Ze maken gebruik van traditionele ingrediënten met af en toe een vernieuwende smaakmaker. Niets mis mee! Neem de klassieke proef op de som met:

Hugo Boss Baldessarini (2001)
Pal Zileri Pal Zileri (2002)
Ermenegildo Zegna Essenza (2003)
Davidoff Silver Shadow (2005)

COOL WATER EAU DE PARFUM DAVIDOFF

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 16, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET C. Een reactie plaatsen

EEN INTENSERE BELEVING VAN COOL WATER

Jaar van lancering: 2003

Laatst bijgewerkt: 16/08/09

Neus: Pierre Bourdon

Model: ben even d’r naam kwijt.

Water uit de natuur in al zijn verfrissende variaties en de positieve werking ervan op het gemoed stond aan de wieg van Cool Water Woman. Nu presenteert Davidoff een versie die de vrouwelijkheid en de sensualiteit geprononceerder naar de oppervlakte brengt: Cool Water Eau de Parfum. Met andere woorden: het model van het eau de parfum duikt gelijk  godin Aphrodite naar de diepten van de oceaan – daar waar het blauw nog blauwer is – en waar de essentie en het mysterie van het water verborgen ligt.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Volgens Davidoff ‘vangt Cool Water Woman Eau de Parfum de essentie van verfijning en onthult het een zeer weelderige, warme vrouwelijkheid’. Het water gaat fris van start met mandarijn en een citrusregen. Het hart: een exotisch boeket van jasmijn, magnolia en sering vermengd met de elegantie van roos en viooltje. De zinnelijkheid in de basis wordt aangewakkerd door ‘warme houtsoorten’, kokosmelk, cacaoboon, amber en vanille.

En als je dit leest, zou je bijna denken; ‘dit is geen cool maar hot water!’ Niet dus, de frisse aquatische noot blijft ondanks de sensuele basis prettig gewaarborgd.

RUIK & VERGELIJK

Koel, koeler, koelst?

Davidoff Cool Water Woman (1996)
Davidoff Cool Water Woman Sea, Scents & Sun (2005)
Davidoff Cool Water Woman Summer Fizz (2006)
Davidoff Cool Water Wave (2007)
Davidoff Cool Water Woman Happy Summer (2007)
Davidoff Cool Water Woman Freeze Me (2008)
Davidoff Cool Water Woman Cool Summer (2009)