A SCENT EAU FLORALE ISSEY MIYAKE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 23, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET A. Een reactie plaatsen

EEN NIEUWE EXPRESSIE,

EEN SENSUALITEIT VAN OMHULLENDE ZOETHEID

Laatst aangemaakt: 23/03/10

Neus: Annick Menardo

Had ik niet verwacht: een eau de parfum-versie van A Scent. Vond het wel mooi zo. Bedoel ik niet negatief. Mooi groen, misschien iets te onbestemd, maar door zijn sterke galbanum-noot anders. Tenminste als je A Scent vergelijkt met alle andere onschuldige en onbestemde geuren. De kloeke presentatie werkt natuurlijk ook wel een handje mee. Maakt de geur niet cliché-vrouwelijkheid terwijl A Scent Eau de Parfum Florale dat wel is.

Sterker, het wordt omschreven als ‘een variatie op het thema vrouwelijkheid’. Zoals een ‘kunstwerk onder een andere lichtval, nieuwe stemmen bij een bestaande melodie’. Ofwel: ‘vrouwelijker, weelderiger; een rijke overvloedige weldaad’. Ik zeg: lekker, fris, zoet, voorjaar. En toch ook bij deze eau de parfum-versie heb je bijna het gevoel met een onzichtbare geur vandoen te hebben.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Dit staat in het persbericht: ‘De structuur van A Scent Eau de Parfum Florale is geïnspireerd op de originele creatie maar verrijkt met bloemige en zonnige nuances die met meer warmte uiting geven aan vrouwelijkheid’. Nu heel eerlijk gezegd: ik ruik de originele creatie niet echt.

Wat ik wel ruik is een zachte bloemigheid direct opgeroepen door jasmijn omringd door zoete roos, frisse hyacint, bloemig-zoete pioenroos (foto) die sensueel worden ondersteund door ylang-ylang, Heel klassiek eigenlijk. Ook de toevoeging van een ‘fluweelzacht perzikaccent’. Heel erg voorjaar. En deze weelde krijgt een fris-groen aura van galbanum. Het geheel wordt al even klassiek afgerond met patchoeli, ‘ambrox’ (de synthetische variant van ambergris) en mos. Aangenaam, maar minder overtuigend dan zijn uitgangspunt

RUIK EN VERGELIJK

Zoek en ruik de verschillen:

Issey Miyake A Scent (2009)

SPORT FOR MEN JIL SANDER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 23, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET S. Een reactie plaatsen

EEN NIEUWE KIJK OP SPORT

EEN GEUR VOOR DE MINIMALISTISCHE MAN

MET EEN SPORT(IEF) GEVOEL

Jaar van lancering: 2005

Laatst bijgewerkt: 23/03/10

Neus: Nathalie Lorson, Thierry Wasser

Jil Sander en sport. Op het eerste gezicht geen logische combinatie. Maar als je goed naar collecties van de afgelopen seizoenen kijkt, dan zie je toch veel sportieve elementen. Want bij Sander is sport geen activiteit om in een gezonde conditie te blijven, maar meer een (levens)stijl. En een kijk op – om het groots en meeslepend te zeggen – ambitie en wilskracht. Ofwel: de vreugde van het presteren. Voor Jil Sander kun je het begrip sport vertalen met totale concentratie, controle over lichaam en geest, spontane uitbundigheid en persoonlijke vrijheid.

Het Sport-geurenduo – er is ook een vrouwelijk versie – verbindt de spirit van Jil Sander met de spirit van sport. Aan de presentatie van Sport for Men moet je trouwens duidelijk zien dat het concept van ‘the german queen of minimalism’ afkomstig is: ‘de heldere flacons met uitdagende neonkleuren zijn gereduceerd tot het essentiële: spiegelglad glas, stralend zilver’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Jil Sander vertaalde Sport for Men in een koel-kruidige geur met houtaccenten. De geur gaat sportief van start met het superfrisse citroen vermengd met gember en cedernaalden – een herinnering aan een klassieke cologne. Het hart staat voor energie: peper en kardemon in evenwicht gebracht door – heel bijzonder – de geur van papyrus. De basis is elegant door sandel-, ceder- en hinokihout.

RUIK & VERGELIJK:

Kardemon geeft aan geuren een zeer eigen specifieke frisheid: een combinatie van groen, munt en peper die helder blijft. De geur is hierom zeer populair bij neuzen. Ruik ook een duidelijke kardemonnoot in:

Calvin Klein ck One (1994)
Cartier Déclaration (1997)
Carolina Herrera Chic for Men (2003)
Canali Canali dal 1934 (2009)

 

SWEET SUN DIOR BRONZE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 23, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET S. 1 reactie

EEN WATER DAT WELDOET IN DE ZON

Jaar van lancering: 2004

Laatst bijgewerkt: 23/04/12

Neus: François Demachy

Mooie naam. Mooie flacon. Mooie geur. Zo kun je Sweet Sun, omschrijven. Het is ontstaan door het succes van het zonnegamma Dior Bronze gelanceerd in 1997. Uit onderzoek bleek dat maar liefst 89 procent van de gebruiksters erg gecharmeerd was van de geur. Hierdoor kwam Dior op het idee om een volwaardige zonnegeur te ontwikkelen.

Maar Sweet Sun doet en wil meer: ruikt niet alleen aangenaam, maar heeft ook nog eens een positieve invloed op lichaam en geest. Dior spreekt zelf van waar ‘concept de bonheur’. Het geheim van dit geluk schuilt hem in de zogenaamde ‘pleziermoleculen’ die zich volgens Dior van nature ook in de huidstructuur bevindt. Breng je je eigen pleziermoleculen in contact met die van Sweet Sun dan ontstaat er het zogenaamde 1+1=3-effect.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Sweet Sun is een bloemengeur met een oosterse touch, ofwel een floriental die als doel heeft de huid te strelen. De geur opent met zongerijpte mandarijn en sinaasappel – een vitaminecocktail voor de huid aldus Dior. Het hart zit boordevol met absoluut van zonnig-zwoel tiaré (foto) en zonnig-sensueel jasmijn. De basis combineert gember en ‘gevanilleerde’ musk wat de geur een zowel een prikkelend als zoet-zwoele fond geeft. En verdomd als het niet waar is: donkere wolken verdwijnen, de zon verschijnt, je voelt je direct een opgewekter mens!

RUIK & VERGELIJK

Er zijn weinig geuren die een zonversie hebben of speciaal voor ‘in de zon’ werden ontwikkeld. De Duitse ontwerpster Jil Sander was trouwens de eerste die een geur ontwikkelde die zonder gevaar voor verkleuringen volop in de zon gebruikt kan worden.

Jil Sander Sun (1989)
Lancaster Sunwater (1997)
Dior J’Adore Eau d’Eté Parfumée (2005)

SYCOMORE – LES EXCLUSIFS – CHANEL

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 23, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET S, NEO NICHE. 1 reactie

VETIVER KRIJGT COUTURE-BEHANDELING BIJ CHANEL

Jaar van lancering: 2008

Laatst bijgewerkt: 27/06/12

Neus: Jacques Polge, Christopher Sheldrake

Ik had ze wel eens willen ruiken, de Chanelparfums die af en toe genoemd worden in boeken en je voorbij ziet komen op internet. Sycomore en Une Idée (beide 1930), Ivoire en Jasmin (beide 1932), Glamour (1933), Three Moods (1935), Beige, Rouge, Blue (dit trio stamt uit 1940 en vertegenwoordigen samen de Franse vlag), Mademoiselle Chanel N°1, Mademoiselle Chanel N°2, Mademoiselle Chanel N°31 (alle drie 1945), N°46 en Cynique (beide 1946). Van enkele kun je sinds een paar jaar weer genieten.

Maar alleen in naam. Hoe de geuren oorspronkelijk hebben geroken, weten ze bij Chanel ook niet meer. En aan sommige parfums wordt liever helemaal niet meer gerefereerd. In het bijzonder die uit 1945 en 1946: die lanceerde Coco Chanel buiten medeweten en goedkeuring van haar vaste ‘parfumpartners’.

Ook van Sycomore is geen recept bewaard gebleven. Ook onbekend wie de  neus was. Wat ze wel weten bij het couturehuis: Sycomore presenteerde Coco Chanel in 1930. Is nu de elfde geur in de neo-nicheserie Les Exclusifs, die zich door de meer intellectuele benadering en het gebruik van de meest verfijnde ingrediënten onderscheidt van de meer ‘marketing driven’ geuren – zoals Coco Mademoiselle (2001) en Chance (2003). Verder vermeldt Chanel dat ‘mademoiselle reeds in 1930 droomde van een houtachtig parfum, eenvoudig maar mysterieus’. Jacques Polge en Christopher Sheldrake brengen Sycomore weer tot leven: ‘standvastig als een boom, krachtig en edel. Is het een weerspiegeling van de alom bekende vastberadenheid van Coco Chanel?’

‘Het is in ieder geval een perfecte illustratie van haar uitzonderlijke gevoel voor elegantie: deze luxueuze vetiver, met zijn subtiele, kruidige touch, verleidt door zijn aristocratische eenvoud, en laat een langdurige, warme bries na’. By the way: sycomore is de naam van een ‘legendarische en magische’ boom, de ficus sycomorus. ‘Bij ons’ beter bekend als de vijgenmoerbei. De vrucht, die lijkt op een vijg, zou bij nuttiging een hallucinerend en lustopwekkend effect hebben. Sommige geleerden beweren zelfs dat het niet de appel was die aan de boom der kennis in het paradijs groeide maar de sycomore-vijg (anderen beweren de banaan, maar dit terzijde).

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Getrokken uit warme, vochtige aarde deze vetiver. Maar ook ‘streng’ en groen-scherp. Dat laatste komt volgens mij op conto van jeneverbes en roze peper. Ook elegant: de extra, bijna luchtige groene-houtige toets – bij vlagen waarneembaar – van cipres. Nog eleganter: het toegevoegde sandelhout versterkt en verzacht tegelijkertijd het houtige effect – eigen aan vetiver. En als Sycomore langer op de huid is, lijkt het net als of de vetiver ‘spontaan’ begint te roken en te branden. En dat schijnt weer eigen te zijn aan vetiver uit Haiti. Klasse.

RUIK & VERGELIJK

De ene vetivergeur is de andere niet. Of toch wel? Hou vijf verschillende versies onder mijn neus… ik twijfel of ik ze blind zou herkennen. Hieronder een paar andere, recente vetivers.

Giorgio Armani – Armani Privé – Vetiver Babylone (2007)
Tom Ford Grey Vetiver (2009)
L.T. Piver Vetiver (2009)
Prada Infusion de Vetiver (2010)

20 L’EAU GUERRIERE PARFUMS GENERALE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 22, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET CIJFERS, GEURENALFABET L, NICHE. Een reactie plaatsen

EEN GEWAPENDE GEUR

Jaar van lancering: 2008

Laatst bijgewerkt: 22/03/10

Neus: Pierre Guillame

Te koop bij: www.perfumelounge.nl

De macht van het woord gecombineerd met de kracht van een parfum. Het stuurt van tevoren – zonder nog aan een geur geroken te hebben – je gedachten.

Een goed gekozen naam is als het ware de eerste uitnodiging. Het is vooral de nichesector geweest die de platgetreden paden van parfumnamen – midden jaren tachtig zoveel bewandeld; in gang gezet door Obsession (1985) van Calvin Klein – heeft verlaten.

Geen flauwe verwijzingen naar de liefde, seks en al die clichés zoals in negen van de tien keer het geval is. Wel namen die beroep doen op je fantasie, die prikkelen en nieuwsgierig maken. Voor je het weet waan je je in een andere wereld… ga je de strijd aan. Je bent tot je tanden toe gewapend.

Je betreedt het strijdperk. Kogels vliegen om je oren, granaten ontploffen, oef dat scheelde niet veel. Je zoekt dekking. En terwijl de kruitdampen optrekken zie je aan de horizon de vredesvlag gehesen worden! Dit speelt althans door mijn gedachten wanneer ik ruik aan L’Eau Guerrière – vrijvertaald  ‘strijderswater’. Het donkere ‘strijdgewoel’ komt vooral goed tot zijn recht door de hoofdrolspeler in deze gewapende geur. En dat is…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

… wierook dat met een beetje fantasie ruikt naar ‘oorlogsgeur’: een door vuur en kruit bezwangerde lucht. Hoewel een van de oudste ingrediënten in de industrie, zijn er weinig geuren waarin het de hoofdrol speelt. Zou dat komen omdat mensen het eerder associëren met ‘kerk’. L’Eau Guerrière – onderdeel van de Collection Privé – is ook tot aan de rand gevuld met het rokerig-houtige-etherische wierook, alleen laat Pierre Guillaume er een luchtige wind overheen waaien.

Doet hij met een stevige een aldehyde-ozonnoot (met een merkwaardig terpetijn/chloor-effect!) omringd door citrusnuances. Mooi aan de geur is de verwerking van agarhout (ook wel bekend als oud; het nieuwe fetish-ingrediënt in de parfumerie). Gaat heel mooi samen met wierook. Hoe het toegevoegde cinchona-hout ‘an sich’ ruikt, weet ik niet. Het versterkt in ieder geval de sterke houtbasis die door musk een zacht-sensuele toets krijgt.

RUIK & VERGELIJK

‘Per fumum’ is Latijns voor ‘door rook’. Met het verbranden van kostbare houtsoorten en harsen (waaronder wierook) werd in de oudheid bij diverse culturen wereldwijd geprobeerd om de goden gunstig te stemmen. Hiervan stamt ‘ons’ woord parfum af. De katholieke kerk nam later dit gebruik over, maar dat was meer – zo wil het verhaal – om met wierook de stank ten tijde van de middeleeuwen te maskeren van de in kathedralen toegestroomde gelovigen.

Giorgio Armani bewaart aan het bijwonen van talrijke missen met zijn grootmoeder de mooiste ‘rokerige’ herinneringen. Hij verwerkte het in een ‘heftig’ en bedwelmend wierookparfum. Voor de liefhebbers:

Etro Messe de Minuit (2000)

Armani Privé Bois d’Encens (2004)

Annick Goutal Encens Flamboyant (2007)

CALINE GRÈS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 22, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET C. Een reactie plaatsen

JONGE GEUR VOOR

JONGE GRES-MEISJES

Jaar van lancering: 2005

Laatst aangepast: 22/03/10

Geur: Thierry Wasser

Model: onbekend

Bij het in Nederland een beetje in vergetelheid geraakte Grès hadden ze een probleem wat geuren betreft: er ontbrak nog een voor jonge meisjes. Caline – Frans voor liefkozend, vleiend en aanhalerig – moet hierin verandering brengen. En het meisje dat Caline verbeeldt is zoals vele jonge meisjes zichzelf graag zien volgens het couturehuis: flitsend, strelend, hartelijk, liefhebbend, stralend, romantisch, onweerstaanbaar, charmant, naturel, verfijnd, vriendelijk, enthousiast, vrolijk  – mag het ietsje minder! – en naarstig op zoek naar haar eerste ‘eigen’ parfum! Caline wordt omschreven als ‘een geurige omhelzing voor bijzondere momenten’ en presenteert zich als een waardevolle edelsteen opgeborgen in een juwelendoosje.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Caline is een zoete, fruitige bloemenpracht die zijn eerste sensaties openbaart met veel appel, grapefruit en mandarijn op een bedje van klimop. Groen en fris. In het hart bloeien zonnig jasmijn, ‘waterige’ lotus samen met rijpe pruim voorzien van een ‘zijde-extract’. De finish is als een krachtige en verleidelijke omarming van tonkaboon, musk en ‘knapperige’ bonbon.

RUIK & VERGELIJK

Grès weet welke jonge meisjes het met Caline wil verleiden. De onderstaande geuren hebben daar zo hun eigen mening over.

Cacharel Anaïs Anaïs (1978)
Yves Saint Laurent Baby Doll (1999)
Ralph Lauren Ralph (2000)
Annick Goutal Quel Amour! (2002)
Chanel Chance (2003)

 

FEVER CELINE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 21, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET F. Een reactie plaatsen

‘FELINE CELINE’

Jaar van lancering: 2005

Laatst aangepast: 21/03/10

Neus: Béatrice Piquet

Model: Mini Anden

Soms denk je waarom niet iemand eerder op het idee gekomen is een geur een bepaalde naam te geven. Neem: Fever. Ben de archieven ingedoken. Wat blijkt? Nooit eerder werd ‘een staat van koortsachtige opwinding’ gebruikt. Celine doet het voor het eerst. En dat is slim en logisch, want in Fever smelten verleiding, aantrekkingskracht, sensualiteit en erotiek – vier belangrijke ‘verkoopprikkels’ in de wereld van geuren – samen. Daarnaast past Fever helemaal in de nieuwe wereld van Celine, het ooit zo tuttige en brave Parijse kinderschoenenlabel dat werd opgericht in 1945 door Céline Vipiana. In de loop der jaren kwamen daar verschillende lijnen bij – schoenen voor volwassenen, tassen, kleren – die wat braafheid niet voor elkaar onderdeden.

Toch werd het merk in de jaren zestig en zeventig als hip gezien doordat het als eerste een winkel opende in het rive gauche-district van Parijs. De moccassins met hak en de beroemde Celine-halsketting – geïnspireerd op de zware metalen ‘anti-parkeer’-kettingen die de Arc de Triomphe sieren – werden door toenmalige celebs veel gedragen. In 1996 wordt het bedrijf overgenomen door LVMH en snel afgestoft. In gang gezet door de Amerikaanse ontwerper Michael Kors.

Wat geuren betreft: de eerste stamt uit 1964: Vent Fou en werd door LVMH uitgebreid met Magic (1996), Celine for Woman (die ook een aantal zomerversies kende) en Celine for Men (beide 2002).  Fever is het eerste parfum helemaal in sync met de uitstraling van de vrouw dat het merk in de kleding sinds een aantal jaren toont: veel glamour, veel chic, gelardeerd met een flinke dosis sexyness. Of zoals Celine hetzelf zegt: ‘Fever is een parfum met veel beloften bedoeld voor chique, ietwat vileine vrouwen die er niet voor terugdeinzen hun klauwen te gebruiken mocht dit hun verleidingskansen vergroten’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Fever is een floriental (een combinatie van floral en oriental) die ‘rood’ opent door mandarijn, sinaasappel vermengd met een ruime dosis bloedsinaasappel. Jasmijn zorgt voor de vrouwelijke en bloemige noot. Frangipani-bloesems voor de sensuele noot die door vanille nog eens wordt versterkt. Amber en sandelhout garanderen een warme nasleep.

RUIK & VERGELIJK

Iedereen die gek is op sinaasappel weet het verschil tussen een gewone en een ‘bloedje’ wat smaak betreft. Voor diegenen die het niet weten: de laatste is wat vuriger en prikkelender. De vurigrode geur die de bloedsinaasappel daarnaast verspreidt, inspireert steeds meer neuzen. Niet alleen in Fever ruik je de rijpe, volgeurige bloedsinaasappel maar ook in:

Yves Saint Laurent Baby Doll (1999)
Cacharel Amor Amor (2003)
Guerlain – Aqua Allegoria – Orange Magnifica (2005)

Meer recent:
Prada Infusion de Tubéreuse (2010)

MAGIE NOIRE LANCOME

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 20, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET M, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. 1 reactie

ZWARTE MAGIE

Jaar van lancering: 1978

Laatst bijgewerkt: 20/03/10

Neus: Gerard Goupy

Flaconontwerp: Pierre Dinand

Opium van Yves Saint Laurent dompelde de (parfum)wereld in 1977 onder in een golf van donkere en duistere begeerte. Alles wat decennia in parfum had ontbroken, bracht de couturier weer tot leven: mysterie, verboden verlangens en sensualiteit. Voor inspiratie had Saint Laurent rondgeneusd in de wereld van de Oriënt. Voor velen het symbool van verfijnde verleiding gehuld in voiles, zwart omrande en smachtende blikken.

De concurrentie kon niet achterblijven. Lancôme kwam een jaar later met een aantrekkelijk alternatief: Magie Noire, en werd begeleid met de slogan ‘un étrange pouvoir’. Ofwel een vreemde, wonderlijke kracht. En dat is 110 procent waar. Het is een verborgen schat die onbegrijpelijkerwijs door Lancôme in de schaduw wordt gehouden. Heel erg jammer. Want Magie Noire is een parfum dat blijft fascineren. Duister, intens door die prachtige bloemige en ‘dierlijke’ golven die heen en weer blijven wiegen.

Het heeft zoveel lagen. Ze spelen samen een intrigerend spel, ze draaien om elkaar heen om na verloop in de basis tot rust komen. Dit zegt Lancôme via zijn site trouwens over de geur: ‘Oosters tot diep in het hart, het meest betoverend aroma. Het mysterie en de charme van het Oosten in een flacon, pure extase voor de geest, betoverend’. En: ‘De vrouw geeft zich over aan de meest hartstochtelijke liefde, de man raakt verstrikt door een ongekende kracht’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Beetje onduidelijk. Volgens de Lancôme-site is Magie Noire een samenkomen van ‘Bulgaarse roos overgoten met het elixer van zwarte bes’. De middennoot: ‘Een onweerstaanbare combinatie van mirre en goddelijk wierook met de sensualiteit van ylang-ylang en jasmijn in overvloed’.

Dan: ‘De verleidelijke en opwindende basisnoot voelt als velours aan op de huid, een samensmelting van warm amber geurende noten en de chique zachtheid van patchoeli’. Maar er is volgens mij meer aan de hand. Met name in de basis.

Maar het kan zijn, dat ik ruik aan een flacon (met parfumextract) die stamt uit het begin van de jaren tachtig. Want in de opening ruik je ook heel even bergamot. En in het Magie Noire-hart ruik je naast bovengenoemde smaakmakers ook hyacint, tuberoos en narcis. Die geven samen dat overrompelende en sensuele bloem-effect dat in de basis met cistus labdanum (met zijn ‘natuurlijke’ ambergrisgeur) en de dierlijke ingrediënten – castoreum, civet, musk – juist nog overrompelender wordt. Nu nog een keer ruiken!

RUIK & VERGELIJK

Nog meer reacties op Opium:

Etienne Aigner Super Fragrance (1978)
Rochas Mystère (1978)
Estée Lauder Cinnabar (1978)
Dior Dioressence (1978)

SUN MEN JIL SANDER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 19, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET S. Een reactie plaatsen

DE ZIEL VAN DE ZOMER

Jaar van lancering: 2002

Laatst bijgewerkt: 19/03/10

Neus: Alain Astori, Béatrice Piquet

Model: Jiri Schroeder

Flaconontwerp: Fabien Baron

Artistic direction: Milan Vukmirovic, Tho Van Tran

Fotografie: Craig McDean

Jil Sander is puur, innovatief met een kosmopolitische uitstraling. Ofwel: urban elegance en cool refinement. En dat doet de ontwerpster niet alleen voor vrouwen, ook voor mannen. Maar Sander heeft ook een andere kant – zegt het persbericht -, een bepaalde mate van warmte, spontaniteit en sensualiteit die onder artistiek directeur Milan Vukmirovic – hoewel kortstondig – meer op de voorgrond traden. Hij was dus, naast een paar kledingcollecties, ook verantwoordelijk voor de styling van Sun Men. De foto vangt ‘de spontaniteit van het moment als de Sun Men-man de ziel van de zomer ontdekt. Hij heeft zijn hemd geopend zodat de zonnestralen zijn lichaam kunnen koesteren. Als hij hun warmte opneemt, straalt zijn hele wezen levensvreugde uit. Summer is inside him’.

De drager ontdekt de ziel van de zomer – via Sun Men – ‘als hij besluit zich los te maken, om even te ontspannen en zich af te keren van het uitgaansleven. Als hij ineens een pauze wil, zijn vrijheid zoekt, zijn gang wil gaan. Als hij op zoek gaat naar nieuwe uitdagingen, wil genieten van nieuwe ervaringen’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Sun Men – ‘aromatisch, amber- en houtachtig’ – kent geen geurpiramide maar drie emoties, drie sferen die ‘individueel’ leiden ‘tot de ziel van de zomer, altijd, overal’. Het effect is natuurlijk gelijk de klassieke opbouw. Dus eerst een uitbarsting van bergamot, rozemarijn en calone. De ‘vreugde van de zomer’ wordt gevonden in een kruidig-zoete golf van warm nootmuskaat, kardemom en ongebruikelijk voor een mannengeur zoet-sensueel plumeria (beter bekend als frangipani). De zonsondergang is een en al sensualiteit opgeroepen met rijke houtsoorten en zacht amber ondergedompeld in ‘bio-musk’ – what ever that may be.

In 2008 verscheen Sun Men Fresh, dit keer alleen samengesteld door Béatrice Piquet. De kruidige sensualiteit verdwijnt nu achter een waterval van calone. Voor een extra knisperend (groen) effect werd geraniumblad toegevoegd.

RUIK & VERGELIJK

Calone is een synthetisch ingrediënt dat werd ontwikkeld in 1966. Het geeft een enorm fris ozon- en oceaaneffect met bloemige noten aan een parfumcompositie. Zorgt er als het ware voor dat de overige ingrediënten in de geur door de oceaan en de lucht gewiegd worden. Ook goed te ruiken in:

Davidoff Cool Water 1988)
Kenzo Homme (1991)
Issey Miyake L’Eau d’Issey pour Homme (1994)
Hugo Boss Pure (2008)
Donna Karan DKNY Men (2009)

MISS DIOR CHERIE EAU DE TOILETTE DIOR

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 17, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET M. 1 reactie

EEN HAUTE COUTURE-TUIN IN HET VOORJAAR

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 17/03/10

Neus: François Demachy

Model: ‘Miss Dior Chérie’

Art directon: Sofia Coppola

Fotografie: Tim Walker

Beetje vreemd die link die de parfumafdeling Dior maakt met hoe de oprichter over parfums dacht. Ik bedoel bij de Les Créations de Monsieur Dior-collection (2009) is het logisch want gebaseerd op de ‘vroegere‘ geurgeschiedenis van het merk. Maar waarom bij deze nieuwe Miss Dior Chérie Eau de Toilette? Het verhaal is op zichzelf al ‘vol’ genoeg, kan wat mij betreft zonder de toevoeging dat ‘Christian Diors eerste herinneringen zijn verbonden met de geuren uit zijn jeugd’, dat hij ‘zijn favoriete bloemen in vele van zijn creaties verwerkte’. Ook niet echt nodig dat door John Galliano, huidig artistic director chez Dior, deze bloemen ‘telkens opnieuw worden geïnterpreteerd’.

Dus is deze Miss Dior Chérie Eau de Toilette als een wandeling door Christian Diors eigen tuin in Granville (tegenwoordig een museum) en volgens François Demachy ‘een parfum dat naar de lente ruikt’. Sofia Coppola laat ‘Miss Dior Chérie’ nu door een Parijs boordevol bloemen flaneren: van een bloemenwinkel in pasteltinten (Rive gauche) tot de tuinen van Palais Royal (Rive droite). ‘Het parfum hangt in de lucht als een teken van vrijheid, opgezweept door het liedje Moi, je joue van Brigit Bardot’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Sluit je ogen en open de hekken van deze ‘haute couture-tuin’… de sinaasappelgeuren rolllen  je tegemoet. Zoals zurige bloedsinaasappel gecombineerd met het bitter-zwoele-fris-bloemige neroli (afkomstig van de bittere sinaasappel).. Al wandelende kom je langs perkjes aangelegd met Turkse roos, gardenia (foto), jasmijn en ylang-ylang omborderd met groene, bosachtige accenten van patchoeli. Let wel op: deze versie verschilt iets van Miss Dior Chérie Eau de Printemps (2008): geen bergamot, geen ylang-ylang, geen gardenia.

RUIK & VERGELIJK

Interessant om te zien dat geuren zich tijdens hun jonge leven constant anders manifesteren. Het lijkt wel of de huizen met de verfijning (of aanpassing zoals je wilt) reageren op de reacties van de klanten. Zo ook met Miss Dior Chérie… die jonge, vrolijke Parisienne hult zich geregeld in andere bloemen.

Dior Miss Dior Chérie (2005)
Dior Miss Dior Chérie Eau de Toilette (2006)
Dior Miss Dior Chérie Eau du Printemps (2008)
Dior Miss Dior Chérie L’Eau (2009)