GEURENGOEROE

23.57, 23.58. 23.59, 24.00…

EEN VERSUIKERDE ROOS BEGINT TE BLOEIEN

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 15/11/11

Neus: Anne Flipo

Model: Emma Watson

Fotograaf – Mario Testino

Lancôme is eigenlijk het slachtoffer van zijn eigen parfumsucces. Beter gezegd: het cosmeticahuis wordt gevangen gehouden door zijn succes. Anders gezegd: het heeft zich zó verbonden met zijn ‘emblematische’ bloem – de roos – en die wordt zó gelinked met de stad en de romantiek die daarbij hoort – inderdaad Parijs – dat het bijna geen andere invalshoek durft te kiezen. Dus laat Lancôme deze winter weer een nieuwe roos bloeien in de Lichtstad.

Nu op ‘het meest romantische uur, nét voor middernacht, als magie de hemel in een paarse gloed hult. Een levendig moment, opgehangen in de tijd, waarop alles mogelijk lijkt’. En is eveneens het ogenblik wanneer Trésor Midnight Rose helemaal opbloeit: ‘Een magisch nectar waarin de roos zoeter dan ooit naar voren komt’.

De geur wordt gedragen door Emma Watson die zich haast door straten, over pleintjes, in avondcafétjes en langs de oevers van de Seine. Dit Parijs is voor Watson het terrein voor een romantisch spelletje verstoppertje. ‘Met haar spontaniteit, frisheid en een ondeugende vrouwelijkheid betovert zij met één blik, één glimlach. En ze heeft slechts één wens: spelen met de regels van de liefde. Pak mijn hart als je kan! Het parfum dat ze draagt vergroot haar aantrekkelijkheid en personifieert haar ondeugende vrouwelijkheid’.

Over de (mooie) flacon: lang, slank, ‘als een stralend, schitterend juweel met meervoudige facetten en reflecties’ en gehuld in verfijnde en voluptueuze kleurgradaties: van poederig roze tot intens paars. Om de hals prijkt een paarse roos met satijnen blaadjes – symbool voor een gepassioneerde liefde.

Maar de geur heeft nog een ander doel. Net zoals het contracteren van Kate Winslet en Penolope Cruz als nieuwe boegbeelden van Trésor (1990) moet Emma Watson ook jongere consumenten zien te verleiden om voor Lancôme te kiezen. Zal niet makkelijk worden, gezien bij alle parfummerken dit ook al jaren nastreven.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Is de bedoeling: van Trésor Midnight Rose loopt net zoals een ‘versuikerde appel’ je het water in de mond. Het presenteert de icoonbloem van Lancôme – de roos – als een knapperige, zoete ‘versuikerde roos van liefde’ omringd met zoete en fruitige noten.

Volgens de neus, Anne Flipo, charmeert de roos alles wat ze op haar pad tegenkomt. Eerst zijn het framboos en frisse bosbesknoppen (beide even, maar overrompelend aanwezig) die de roos weten te raken. Daarna verleidt ze in het hart stralend, zonnig jasmijn, fris-bloemige pioenroos en roze peper. De roos wordt in de basis van Trésor Midnight Rose ondergedompeld in een bad van cederhout, vanille en musk.

Het is inderdaad een heel zoet-fruitige roos geworden die wel heel erg strak in de vanille is gezet. Om maar te zwijgen van de musknoot, die wil ondanks de vanille niet echt fluwelig worden. Jonge meisjes schijnen met deze fruitige bloemenparfums weg te lopen. Deden ze ook – tijdelijk – met Givenchy’s Hot Couture (2000) en alle rozige Very Irrésistible-variaties vanaf 2004. En wat gesuikerde appels betreft:  Nina van Nina Ricci (2006)

RUIK & VERGELIJK

De klokt slaat bijna twaalf uur middernacht. Voor wie in gelooft in sprookjes, in geuren of alle twee – oppassen geblazen met de volgende

La Prairie Midnight Rain (2006)

Dior Midnight Charm (2006)

Dior Midnight Poison (2007)

Britney Spears Midnight Fantasy (2007)

Lolita Lempicka L’Eau de Minuit (2008)

Van Cleef & Arpels Midnight in Paris (2010)

MAN IN DE AANBIEDING!

Jaar van lancering: 2004

Laatst aangepast: 09/11/11

Neus: Alberto Morillas

What ever happened to Romeo Gigli (anno 1949)? Je weet wel die Italiaanse ontwerper die midden jaren tachtig met zijn gewaagde, ongestructureerde ‘gewaden’-collecties een soort nieuwe romantiek – een mix van renaissance en oosterse motieven – in de mode introduceerde voor de vrouw.

Hierdoor was hij een tijdje de nieuwe lieveling van de modewereld – hij werd ‘opgevolgd’ door Christian Lacroix – en steeg zelfs op een gegeven moment, zij het tijdelijk, Giorgio Armani naar de kroon. En ook wat hij voor de mannen deed, was min of meer vernieuwend: een casual, niet-driedelige stijl met een overdaad aan printen en dessins verzameld uit alle windstreken en geschiedenisboeken.

Hij schijnt nog wel te ontwerpen, maar is niet meer te vinden op www.style.com, de gezaghebbende modesite die alle belangrijke collecties recenseert. Ook over zijn geuren – een tijd lang zeer gewild – heerst onduidelijkheid. Wat ik nog weet: hij presenteerde zijn eerste geur Romeo voor de vrouw in 1989. Gevolgd door G in 1994 en Di in 1999. En toen veranderde hij van parfumpartner en zag in 2004 Woman het licht. Voor de man eerst Per Uomo – een ‘tijdelijke’ klassieker – in 1990. Toen Sud Est (1995). En met de nieuwe parfumpartner Man (2004).

Deze laatste geur werd net zoals Woman niet echt een succes. En dat heeft te maken met het feit dat Romeo Gigli als ontwerper steeds minder in de spotlights stond: uit het oog, uit het hart, ‘uit de neus’.

Toch geen slechte geur en met een ‘zwaar literair gehalte’, gezien aan de binnenkant van de ‘achterkant’ van de flacon (en op de verpakking) de tweede strofe uit een gedicht van Arthur Rimbaud staat geschreven in artistiek handschrift. Opvallend en merkwaardig dat ‘comme un bohémien’ is weggelaten – zo ga je niet met kunst om! – omdat dit eigenlijk een goede omschrijving is van de look die Romeo Gigli voor de man bedacht.

Je ne parlerai pas, je ne penserai rien:

Mais l’amour infini me montera dans l’âme

Et j’irai loin, bien loin (comme un bohémien)

Par la nature – heureux comme avec une femme

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Als Man is ‘afgelopen’, merk je dat je met een houtgeur vandoen hebt met een knisperend cologne-effect. Het idee alsof je in een bos rondwandelt waar net een buitje is gevallen. Voor het laatste is een sterk lucht- en oceaanakkoord verantwoordelijk, voor de eerste veel cederhout en veel vetiver.

Althans dat denk ik de ruiken. Opvallend is ook sterke kruidige (kardemon, munt) opening van Man met citrusaccenten, die even snel verdwijnt als die is gekomen. Vervolgens ruik je een ondefinieerbare zoete, zachtbloemige noot (viooltje, jasmijn) die mooi opgaat in de basis die als extraatje wordt een lichte musktoon heeft.

Man is een typisch voorbeeld van een abstracte, cleane en crispy Amerikaanse geur. Dat wil zeggen: je ruikt frisheid, je ruikt bloemen, je ruikt hout, maar je kunt niet echt de exacte ingrediënten benoemen. En gezien Man geflopt is, koop je voor weinig geld – via http://www.parfumerie.nl bijvoorbeeld – een aangename geur die niet onderdoet voor nu populaire mannengeuren.

RUIK & VERGELIJK

Man zweeft voor mij tussen:

Calvin Klein Contradiction for Men (1999)

Thierry Mugler Cologne (2001)

Paul Smith Story (2006)