Mag het ietsje meer zijn?
Laten we iets met geuren doen
Eenheidsworst
Wat betekent niche ook alweer?
En het volgende merk dat in de vaart der volkeren ‘een graantje wil meepikken’ van de inmiddels doorgedraaide nepniche-hype: Coisey B. Anno 2021. Bij de flacon zie je het al: zo’n standaardgevalletje met extra dikke bodem doorgaand voor chic en less is more, en tegenwoordig bijna op elke hoek van internet te koop. Wie of wat of waarom wordt niet duidelijk, gezien Coisey B haar verantwoording ondertekent met Françoise.
‘Nou, Françoise, vertel, maar beloof me dat ik niet in slaap val.’ ‘Ik ben altijd al gefascineerd geweest door geuren. Prachtig hoe ze direct een herinnering kunnen oproepen en je terugvoeren naar een lang vergeten tijd.’
‘Wat zei ik nou tegen je? Je bent gewaarschuwd.’ ‘Parfum is een vorm van kunst. Ik heb gekozen voor de unieke, kenmerkende geuren die ik in Dubai heb ontdekt. Ze voldeden precies aan mijn verwachtingen van wat een goed parfum hoort te zijn. Ik heb mijn merk opgezet met experts in niche-luxeparfums, die werken met de allerbeste ingrediënten. Hun professionele parfumeurs helpen mij, mijn inspiratie om te zetten in werkelijkheid.’
‘Françoise, je bent dus doof en, by the way, wat een geurgezeur. Ik vermoed trouwens dat je al een andere carrière achter de rug hebt?’ ‘Met mijn ervaring in de mode en de verkoop – in mijn voormalige boetiek – gecombineerd met de vaardigheden die ik op de kunstacademie heb ontwikkeld, heb ik mijn parfumlijn gelanceerd.’
‘Nóg wat clichés voorradig, Françoise?’ ‘Ik hoop dat je met me meegaat op deze reis. Laten we samen nieuwe herinneringen creëren!’ Gruwel die laatste zin – zo’n door en door- en uitgekauwd motief in de reclamewereld.
Coisey B of Françoise, of wie je ook moge zijn – geen private pics op www te zien – waar heb je in hemelsnaam in Dubai rondgelopen? In een shoppingmall, een hotellobby, de woestijn? Als Mood (2021) representatief is voor de kenmerkende geuren die je in Dubai hebt ontdekt – dieptreurig. Of weten ze daar inmiddels ook niet meer wat niche in de ware zin van het parfummetier betekent?
Misschien ligt het aan de naam. Mood is nogal karig, valt weinig uit te halen – ook qua passie. Krizia had tenminste nog Moods (1989). Mood is aaneenrijging van clichés: bergamot, jasmijn en – potjandorie, nou moet het niet gekker worden – vers gezaagd cederhout, grijze amber, musk en vanille. Laten we extra chic doen: een snufje saffraan.
Ik ruik: een vederlichte cederhoutgeur waarover een handjevol jasmijnblaadjes hebben gewaaid. Plus wat druppeltjes sensualiteit. Is dit alles? Mag het ietsje meer zijn? De prijs misschien? € 210,00 100 ml. Treurig. Haar hebbedingetje: € 15,00 – een paraplu met logo. Paraplui, paraparfum… ik snap het niet meer, u wel?
Jammer dat ‘parfumhuizen’ in spe geen professionele toets moeten afleggen om te beoordelen of ze over enige overtuiging, kennis, ervaring en originaliteit beschikken. Vol met passie zitten ze al. Lopen ervan over. Helaas. Alleen ruik, ervaar en onderga je dat bijna niet meer in de ware zin van het woord in de parfumwereld.
Soms ben ik helemaal niet bang voor KI. Stel je die de juiste vragen (kom er maar eens op), dan kan er zowaar iets moois en echt origineels uitkomen.



