LIEF KLEIN TEER BLOEMEKE DAT BLOEIT IN DE DALEN SLECHTS DRIE DAGEN IN MEI
Jaar van lancering: 1956
Laatst aangepast: 24/03/2010
Neus: Edmond Roudnitska (1956), François Demachy (2009)
Flaconontwerp: Christian Dior
Illustraties: René Gruau
Denk je aan de couturier Christian Dior en aan bloemen, dan zeg je lelietje-van-dalen. Zijn voorliefde voor dit tere, klokvormige bloempje was zo groot dat Christian het zelfs tot ‘officiële bloem’ van zijn huis uitriep. Met zijn vierde parfum brengt hij in 1956 een ode aan zijn muguet, de Franse benaming. De naam die Christian bedacht, maakt duidelijk dat we hier met het ultieme Dior-gevoel te maken hebben: Diorissimo. Vrouwelijk, delicaat, romantisch en zorgenloos. Vooral in de door Christian ontworpen, kristallen amfoor (Baccarat) heeft de geur een legendarische status gekregen.
Let op: het couturehuis Dior houdt de nagedachtenis aan zijn oprichter ook op geurengebied levend. Hiervan getuigen de diverse lelietje-van-dalengeuren die om de zoveel tijd als limited editions worden gepresenteerd, waaronder: Lily Dior (2003). En in 2009 verscheen een nieuwe eau de parfumversie (in een nieuwe flacon en in diezelfde flacon werd ook de eau de toilette gestopt) in de serie Les Créations de Monsieur Dior gemaakt door de huidige huisneus.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Diorissimo is als een romantisch bloemenboeket waar – vanzelfsprekend – de nadruk op het lelietje-van-dalen ligt. Alleen nu het wonderlijke: het lelietje-van-dalen is een ‘stom’ bloempje. Dat wil zeggen de frisgroene geur die voor velen ruikt naar voorjaar laat zich niet – meer – extraheren. Vroeger wel door het in dierlijk vet te stoppen en later dat vet via de Florentijnse fles te destilleren. Alleen te arbeidsintensief en dus te duur. Wat doe je dan? Als neus ga je op zoek naar bloemen die samen het lentegevoel van muguet oproepen.
Interessant om te vermelden is dat Edmond Roudnitska een geur wou die contrasteerde met de zware parfums op dat moment in zwang. En daarin is hij uitzonderlijk goed geslaagd. Vooral in de eau de toilette krijg je het idee van een lelietje-van-dalen bloeiend in een bos waar zachtjes de zon overheen schijnt en dauwdruppels de geur ervan versterken.
In de oude eau de toilette-versie van Diorissimo was dat een zeer elegante mix van groene noten gecombineerd met fris-bloemig bergamot, in dit geval zwoel jasmijn, fris rozenhout, boronia (houtig met een zweem van roos), amaryllis (eigenlijk hippeastrum met zijn zoete geur), koppig-zwoel ylang-ylang, stralend sandelhout en zelfs animaal civet. Deze extreme verfijning is er nu wel uitgefilterd.
Want in de 2009-versie van de eau de toilette spreekt François Demachy van het oproepen van een bosgevoel en de beschaduwde plek daarin waar het lelietje-van-dalen bloeit. Met andere woorden jasmijn dat een beetje nat is, groen met hier en daar een rozentoets. In de nieuwe eau de parfum-versie spreekt François Demachy van een absoluut rondom roos en jasmijn dat ‘zich hecht aan groen dat meer naar blad ruikt dan naar de stengel’. En toch, raar maar waar: ik meen me zo de oude Diorissimo te herinneren. Dat is knap, met minder meer, en doen je de povere bewerkingen van de afgelopen jaren – met het dieptepunt in 1999 – snel vergeten.
Let op: in het parfumextract van Diorissimo valt op dat het lelietje-van-dalen, of beter gezegd jasmijn, niet alleen fris, maar ook intens en enigszins zwoel met een dierlijke toets kan ruiken. Komt door indool (ruikt lichtjes naar feces) van nature in jasmijn aanwezig en een extra dosis civet. Diorissimo is trouwens de geschiedenis ingegaan als een van de mooiste lelietjes-van-dalen-geuren ooit. Roudnitska dacht daar anders over. Voor hem was dat Muguet du Bonheur van Caron (1952).
RUIK & VERGELIJK
Parfumeurs beginnen de charme van het lelietje-van-dalen weer op zijn waarde te schatten. En dan niet als ingrediënt dat altijd goed is voor een voorjaarsfrisse ondersteuning van een parfum. Ook als ‘puur’ bloempje. En weet dat bij Guerlain alleen op 1 mei en alleen in Parijs een speciale editie van hun klassieke Muguet wordt verkocht.
Als je een echt muguet-fan bent, plan dan je lentevakantie rondom die dagen en zorg dat je in (de omgeving van) Parijs vertoeft. Ook leuk om te vermelden: Début van Delrea werd gemaakt door de zoon van Edmond Roudnitska – Michel – en is een ode op… Diorissimo!
Jo Malone Wild Muquet (1995)
Annick Goutal Le Muguet (2001)
Guerlain – Aqua Allegoria – Lilia Bella (2002)
Delrae Début (2004)
Van Cleef & Arpels – Collection Extraordinaire – Muguet Blanc (2009)
Yosh Sottile 1.61 (20??)
Inspiratiebron… nou die is er eigenlijk niet. Of moet deze zijn: Light Blue is uit noodzaak geboren, want het was al weer twee jaar geleden dat het geurenduo D&G – genoemd naar de goedkopere kledinglijn – van het Italiaanse modeduo Domenico Dolce en Stefano Gabbana was verschenen.
Het opvallende aan deze met weinig toeters en bellers gelanceerde geur: het overtrof alle verwachtingen. Sterker, het is sindsdien een van de best verkochte geuren in Europa. Met Light Blue kun je dan ook stellen dat het noch de reclamecampagne (die zich niet echt onderscheidt van de rest en met het verschijnen van Light Blue pour Homme in 2008 werd aangepast) noch de flacon (idem) is geweest, maar puur de geur zelf.
De geur opent met de frisse noten van granny smith en citroen gecombineerd met grasklokje (ook wel bekend als sneeuwklokje). Het hart is très vrouwelijk door een sierlijke mix van jasmijn, (niet nader omschreven) witte roos die door bamboe een heldere toets krijgt. De basis ruikt vertrouwd en klassiek: cederhout, mos- en ambernoten en musk.
Appel in een geur? Je ruikt het steeds meer. Niet zo vreemd. Ze verleent vaak een groene en frisse gratie die het vooral in de opening en soms in het hart van een geur goed doet. Proef de vrucht van de verleiding ook in:
