Noa, de populaire geur van Cacharel (1998) laat zich nu in Noa Fleur van een meer florale, schalkse en vrolijke kant zien. Duidelijker, sterker en intenser ruik je de pioenroos – bekend van Noa – die samen met duizenden Bulgaarse rozenblaadjes voor een ‘bloemrijkere’ geur zorgt.
Dit alles gedrenkt in een roze gloed, de kleur die volgens Cacharel een beetje koketterie en een overvloed aan vrolijkheid verbeeldt. Deze invalshoek zie je duidelijk in de begeleidende visual terug. Is het model van Noa nogal in zichzelf gekeerd en ‘niet van deze aardbol’, het model van Noa Fleur kijkt schalks naar je. De boodschap is duidelijk: met deze nieuwe geur van Cacharel wordt het leven een stuk vrolijker.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
De pioenroos, ook zo overvloedig bloeiend in Noa, krijgt gezelschap van zwarte bes en een intens groene noot: absolu van korianderblad. Het hart: Bulgaarse roos, hibiscus en een snufje nootmuskaat. Net zoals Noa wordt ook Noa Fleur ondergedompeld in een bad van witte musk en benzoïne.
RUIK & VERGELIJK
Wij zijn duidelijk: Noa Fleur kun je alleen maar vergelijken met Noa. Ruik de verschillen. En weet je wat er gebeurt als je beide geuren mengt….
Niet makkelijk om na de lancering van een geur waarvan het succes maar voortduurt, een nieuw concept te presenteren. Ook het Parijse prêt-à-porterlabel voor vrouwen die zich eeuwig jonge meisjes wanen, Cacharel, kan hierover meepraten. Want wat te doen als je al Anaïs Anaïs (1978) hebt? Cacharel probeerde het eerst met Loulou (1987) en Eden (1994). Beiden succesvol, geen moderne klassiekers. Dat geldt wel voor Noa, een geur met een hoog filosofisch gehalte.
Dat wil zeggen: de geur speelt bewust of onbewust in op de new age-gedachte. En daar zijn ook heel veel (jonge) vrouwen gevoelig voor: de geur ging inmiddels meer dan dertig miljoen keer over de toonbank. En Cacharel doet dat slim. Nog steeds dromerig, maar met andere emoties, andere beelden en andere associaties een nieuwe wereld in de bekende, alledaagse wereld oproepen. Noa staat midden in onze maatschappij, of beter gezegd is onder ons, hoewel ze uit een andere wereld komt.
Noa staat voor een vrouw die tijdloze en humanitaire wijsheid symboliseert, ‘geleerd’ door de natuur, waar wij moderne stedelingen het contact mee hebben verloren. Noa geeft ons deze wijsheid weer terug hopende dat wij er iets mee doen en het weer doorgeven aan anderen. Zo kan het met de wereld alsnog goed komen. Logisch als je weet dat de naam in het Grieks ‘geest’, in het Hebreeuws ‘vrede’ en in het Engels ‘weten’ betekent.
Deze wereldwijze kennis van Noa wordt gesymboliseerd door de parel die zich in de naar een hemellichaam gevormde flacon – anderen zien er een vruchtbaarheidssymbool of een microcosmos in – bevindt. De parel slaat ook op ‘ons’, want om in harmonie met de natuur en onze omgeving te komen, moeten we op zoek gaan naar de parel, de wijsheid ‘in ons’. Noa is een buitengewone vrouw die door straten tussen gewone mensen loopt. Ze is omringd door een soort aura van wijsheid. De ene keer als ze zich manifesteert, loopt de tijd terug in een straat die druk is van menselijk verkeer, de andere keer draait in een bijna uitgestorven verlaten straat de flacon om haar heen. Wat wil dat allemaal zeggen…
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Noa is een typische ‘nieuwe’ geur. Wil zeggen: moderne en ‘verrassende’ akkoorden gaan aangenaam samen met vertrouwde ingrediënten. Het resultaat: een bescheiden, niet opdringerige bloemengeur met melkachtige noten vermengd met een lichte en bescheiden gourmandnoot. Zo opent de geur met een diffuus, groen en waterig plantenakkoord waaraan het aardse en ‘stoffige’ koriander is toegevoegd. Een keer wat anders dan die ‘eeuwige’ pats-boem-direct-wakker hesperidenoot.
In het hart is de hoofdrol weggelegd voor de frisse en tegelijkertijd zoete pioenroos. Ze ruikt vol, maar ook hier weer: bescheiden. De pioenroos kan van nature soms een peperachtige noot hebben. Die lijkt in de basis gekust te worden door zwoel-zacht benzoïne, rokerige wierook (foto) en warme koffie. En natuurlijk (veel) witte musk die aan Noa zijn zachte, intense maar ingetogen charme verleent. Dus geen schoongewassen, maar een warme, sensuele musk. Met dank aan dus het gloedvolle trio benzoïne, wierook en koffie.
RUIK & VERGELIJK
De van witte naar rose tot intens paars gekleurde pioenroos – ze is er ook in geel – bloeit slechts een paar weken, maar intens in mei en juni. De prachtige ‘rozen’ verspreiden een zachte, enigszins groene, soms beetje gekruide maar bovenal zoete geur die door steeds meer parfumeurs een hoofdrol krijgt toebedeeld. Ontdek deze ‘prinses der tuinen’ ook in:
Annick Goutal Quel Amour! (2002)
Cacharel Noa Fleur (2003)
Nina Ricci Love in Paris (2004)
Guerlain – Aqua Allegoria – Pivoine Magnifica (2005)
Thierry Mugler – A Garden of Angels – Angel Pivoine (2005)
Jean-François Houbigant opent zijn eerste winkel aan de Faubourg St. Honoré in Parijs in 1774. Het was de tijd van de romantiek met zijn voorliefde voor natuurlijk- en ongekunsteldheid. Dat merk je aan de naam die Jean-François zijn parfumerie gaf: A la Corbeille des Fleurs. Vaste klant: Marie Antoinette (1755-1793), koningin van Frankrijk en hoofdpromotor van deze nieuwe stijl- en gevoelsbeweging. Zijn zoon en daaropvolgende eigenaren bouwen de parfumerie uit tot een multinational die zijn exclusieve geurwaar levert aan diverse koninklijke families. In de twintigste eeuw is het de neus Robert Bienaimé die Houbigant de uitstraling geeft waarmee het merk nu nog steeds wordt geassocieerd: parfums gepresenteerd in een romantische, pastorale setting waar de geest van de rococoschilder bij uitstek, Jean Antoine Watteau (1684-1721), rondwaart.
Sinds 2000 worden helemaal in lijn met de vintagetrend, legendarische Houbigantparfums opnieuw in productie genomen waaronder Aperçu. Let wel: de nieuwe eigenaren maken zich niet echt druk om de originele recepturen. Je krijgt dus geuren die zoals dat tegenwoordig zo mooi heet ‘aangepast zijn aan de huidige smaakvoorkeuren’. Ja, ja! De naam maakt duidelijk dat we te maken hebben met een geur die de subtiele codes van Parijs’ parfumvermaak in de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw perfect aanvoelde. Aperçu, betekent vrijvertaald ‘opgemerkt’.
Hiermee wordt het idee van een vrouw bedoeld wanneer haar parfum slechts in het voorbijgaan op straat, in een restaurant, in een lift door voorbijgangers wordt opgemerkt. Een parfumcliché van het zuiverste water nu ook nog door veel luxelabels gebruikt om de werking van hun geuren te duiden.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Aperçu is een chypre waarin je de echo van het zes jaar eerder gelanceerde Mitsouko van Guerlain ruikt. De opening is ‘groen gebladerd’ met een citrusmelange van bergamot, neroli en citroen. Het hart is zoals een chypre: exotische bloemen (tuberoos, jasmijn, ylang-ylang) winnen door rozenhout, geranium, sandelhout, kruidnagel en nootmuskaat aan kruidige diepgang. De basis van mos, patchoeli en vetiver vervolmaken het concept. Ben toch benieuwd naar de originele versie, vind hem iets te transparant en ‘kaal’ voor een geur uit deze tijd.
RUIK & VERGELIJK
Van de tientallen geuren die in hetzelfde jaar als Aperçu verschenen, zijn er nog maar weinigen te koop. En het opvallende: de geuren die nog wel verkrijgbaar zijn, worden nu onder de vlag van vintage – Guerlains Shalimar uitgezonderd – onder de aandacht gebracht. Zoals:
Chanel – Les Exclusifs – Gardénia (1925)
L.T. Piver Rêve d’Or (1925)
Millot Crêpe de Chine (1925)
Amor Amor en Amor pour Homme zijn in een zomerse bui waarin liefdesavonturen de hoofdrol spelen. De ‘acteurs’ van deze geur – Alex (21 jaar), Sophie (18 jaar) en Julie (19 jaar) – vertrouwen hun gevoelens toe aan een dagboek. En daar spreekt een en al romantische hunkering uit. Neem Alex. Hij is door zijn verliefdheid nogal vertwijfeld: ‘Plotseling begreep ik dat het jongentje dat haar bij haar voornaam noemde niet haar zoontje, maar haar broertje was’. Neem Sophie. Die schrijft: ‘Bovendien is hij aan het beachvolleyen, hij is werkelijk indrukwekkend’.
Ben je zelf jong en verliefd en vol twijfels, zelfverzekerd of wellicht verlegen… een ding moet je volgens Cacharel niet vergeten: als je aan het verleiden slaat op het strand zorg er dan voor dat je je van je beste kant laat zien. Zorg er daarnaast voor dat je over de juiste ‘accessoires’ beschikt: bruine huid, zwembroek, zonnebril die je staan en Amor pour Homme Sunshine – een cocktail vol zomerse verlangens.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Amor pour Homme Sunshine is als een zomerse Hawaiian Fizz. Het recept: bereid ijsthee met kruiden en laat het trekken zodat de basilicumgeur goed tot zijn recht komt. Verfris het met een schijfje friszure Siciliaanse mandarijn en bestrooi het met roze peper. Laat een grapefruitsorbet smelten voor de koude sensatie. Nu pak je wat gekoelde en met kardemon en nootmuskaat besprenkelde rozenblaadjes. Los tenslotte een extract van palissanderhout om de geur te verzachten, voeg blokjes vetiver toe en ijsklontjes gevuld met musk voor een extreem warm-koud-effect op de huid.
RUIK & VERGELIJK
Andere duogeuren die vanaf 2007 doldwaze, -verliefde en -geurende avonturen beleven:
Davidoff Cool Water Happy Summer (2007)
Calvin Klein Eternity Summer (2007)
Escada Sunseat Heat (2007)
De ware Guerlain-fan had het in 1999 moeilijk. Want: heel veel keuze. Niet alleen verscheen het Aqua Allegoria-kwintet, het zonnig-warme Terracotta (geïnspireerd op de gelijknamige cosmeticalijn) maar ook twee grote parfums. Belle Epoque (de geur nieuw, naam niet, verscheen oorspronkelijk in 1893) en Guet-Apens. Met deze ‘limited edition’ gaat Guerlain tegen de trend in van parfumnamen die over ter wereld direct worden begrepen. Sterker, het is de vraag of iedere Française en Fransman de betekenis van deze naam een, twee, drie kent.
Nog leuker: deze naam gecombineerd met parfum geeft je een gevoel dat je graag met parfums wil hebben. Namelijk: poëtische verrassing. Als je weet dat Guet-Apens ‘verradelijke overval’ betekent, dan hoef je vervolgens niets meer uit te leggen. Doet de fantasie voor je. De ware Guerlain-fan herkent direct de vintageverpakking van de nachtblauwe lantaarnflacon uit 1935. De specifieke vorm ervan zorgt ervoor dat ‘de verschillende zijden en opliggende randen telkens weer oplichten’, en het aldus Guerlain ‘het de allure van een schitterend juweel geeft’.
Sinds 2005 is de geur weer terug in het assortiment in de Les Parisiennes-serie. In een andere flacon, onder een andere naam: Attrape Coeur. Als je weet dat het ‘valstrik voor het hart’ betekent dan hoef je vervolgens ook niets meer uit te leggen. Doet de fantasie voor je. Behalve dan dat de geur zelf iets is veranderd. Wat lichter naar wordt beweerd. En dat komt op het conto van Jean-Paul Guerlain.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Bij de opening word je direct naar de basis getrokken door de sterke amber-vanille-combinatie. Langzaam daarna neem je vervolgens de bloemen waar en de ‘droge’, poederige charme van de iris. Perzik zorgt voor een fruitig accent en geeft hiermee het parfum zijn typische Guerlainzegel.
Jean-Paul Guerlain omschrijft het effect van dit sensuele avondparfum als ‘verleidelijk, aangrijpend en doet je kortweg versteld staan. Het laat heel elegant haar betoverende geur beetje bij beetje vrij voor een verwarrend verleidingsspel. Denk aan bloemige noten van roos, jasmijn, herfsthyacint (ofwel: tuberoos) die een levenslust aanwakkeren die snel wordt vervuld door een fruitig perzikaccent’. Amber-, vanille- en musknoten ronden het parfum af.
Ik vind Guet-Apens en Attrape Coeur heel rijk. Typsich Guerlain wanneer het huis in een goede, inspirerende bui is. Vol, fluwelig en zacht. Prachtig die perziknoot die de bloemen als het ware optillen en de basis een zalvende injectie geeft. En ben je als ware Mitsouko-addict niet meer tevreden met de nieuwe versie, waar vanwege kans op huidirritatie de ware versierder – eikenmos – tot een minimum is beperkt, Attrape Coeur is vanwege zijn perziknoot een goed alternatief.
RUIK & VERGELIJK
Parfums die speciaal voor de avond worden gecreëerd, komen niet zoveel voor. Parfums die een avondstemming in zich hebben wel. Ze moeten vanzelfsprekend vol, present en (als het even kan) overrompelend zijn.
Serge Lutens A la Nuit (2000)
Annick Goutal Les Nuits d’Hadrien (2003)
Bvlgari Blv Notte (2004)
Lolita Lempicka Eau de Minuit (2004)
Calvin Klein Obsession Night (2005)
Ze werd op 17 februari 1968 geboren als dochter van de Duitse ontwerper Wolfgang Joop. En hoe beroemder haar vader, des te meer zij uitgroeide – tegen wil en dank – tot een bekende bd-er, ofwel een bekende Duitser. Maar Jette is veel meer dan alleen maar een ‘dochter van’. Dat heeft ze inmiddels bewezen, vindt ze. Op haar indrukwekkende curriculeum vitea staat onder de kop opleiding onder meer: ‘Design Studies Art Center College of Design California’, ‘Doctoraat in transport design (auto design)’ en ‘art director van diverse muziekvidoeclips’. Sinds 1997 heeft ze haar bedrijf – Jette Joop Europe – dat zich toelegt op het ontwerpen van schoeisel, lederwaren, juwelen, tricot, shirts, horloges, jeans en… – je raadt het – parfums.
Hierin herken je de Jette-filosofie ook. Vindt ze. Nieuwe wegen bewandelen waar je op kruispunten partners ontmoet die dezelfde hoge verwachtingen hebben op het gebied van design en kwaliteit. Dat uit zich vooral in het partnership met Coty, de samenstelling van de geur én het feit dat ze dit combineert met het delen van haar hartsgeheim – Jette Joop staat bekend om haar sociale en charitatieve vaardigheden.
Ze omschrijft Jette ‘als het geheim van een mooie vrouw in het ochtendgloren. Van een vrouw die geniet van haar sensualiteit… of wordt ze zich net bewust van haar verleidelijke uitstraling… of slaapt ze nog steeds niet na die geweldige nacht… ? Ze glimlacht naar het licht van een nieuwe dag’. Zie de foto, en je weet genoeg. Zie de foto en je weet dat je kijkt naar Jette Joop zelf.
Tja. Klinkt allemaal indrukwekkend maar ook zo verdomde cliché. Kind van een beroemde vader, maakt je vanzelf nog niet goed of origineel. Wat Jette doet en kan, kunnen zoveel andere vrouwen van beroemde en ‘onberoemde’ vaders ook. De meesten laten het, sommige treden in hun voetspoor. Maar bij Jette mis ik een eigen stempel. Zet een andere naam bij haar creatieve uitingen en ik geloof het ook. Geldt ook voor haar geuren.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
De opening is – het moet gezegd – origineel. Geen citrusuitbarsting maar een mix van peer, peper en het nu helemaal hippe koriander. Let wel: niet het bladgroen maar olie gemaakt van de zaden. Het hart is een ontmoeting tussen Jette’s favoriete bloemen: iris en Bulgaarse roos. De basis is volgens Jette ‘fluweelzacht’ door musk, ‘romig’ door tonkaboon en ‘aards’ door cederhout.
RUIK & VERGELIJK
Jette werd gecreëerd door een van de meest gerespecteerde neuzen uit het parfumcircuit: Olivier Cresp. Kijk of je zijn handschrift ook herkent in de drie ongekend populaire geuren:
Je hebt van die couturiers die na de eerste jaren van succes een beetje aan de rand van business blijven opereren. De reden: ze vinden het wel best zo. Ze hebben geen zin om een enorme financiële verplichtingen aan te gaan, geen zin om duizenden mensen in dienst te hebben. Want wat ze het liefst wilden, doen ze immers: het presenteren van couturecollecties die gewaardeerd worden door de pers en gekocht worden door vaste klanten. Jean Louis Scherrer (geboortejaar 1935) was zo’n couturier. Niet echt grensverleggend, niet echt de aandacht trekkend met rare fratsen buiten de couturesalons. Vakman zonder sterallures. En dat werd gewaardeerd met talloze klanten en vele Scherrerboutiques wereldwijd.
Groot was de verwondering in 1979 toen Scherrer een parfum lanceerde. En die werd tot nog grotere verwondering van parfumprofessionals ook nog eens een groot succes. Wat hieraan heeft bijgedragen, is de klassieke-strenge presentatie: we zien het moment supreme van het aanbrengen van een parfum treffend in beeld gebracht. Wat Scherrer eveneens tot een succes maakte, is natuurlijk de geur.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
In 1917 creëerde Francois Coty een parfum dat hij, om de sensaties die het bij hem opriep, noemde naar het eiland in de Middellandse Zee: Cyprus. Achteraf bleek Chypre zo revolutionair dat het een eigennaam werd in de taal van geuren en uitgroeide tot een nieuwe tak aan de parfumboom. Een chypre kenmerkt zich door een bergamot-opening en een exotisch hart (ylang-ylang, gardenia, magnolia, tuberoos) vervlochten met jasmijn en roos. Maar de nadruk ligt op de basis: vetiver, meer patchoeli en nog meer eikenmos die op een merkwaardige manier ook een link aangaan met de bergamot in de opening.
Het opvallende aan Scherrer: hierin ruik je geen exotische bloemen. In het hart worden jasmijn en roos vermengd met iris. Voorafgegaan door de frismakers mandarijn, galbanum, bergamot en – vernieuwend voor die tijd – zwarte bes. De basis beantwoordt in alle opzichten aan het chypreconcept. Lekker donker, lekker groen.
RUIK & VERGELIJK
Klassieke chypres zijn op dit moment niet echt populair in de parfumerie. Jammer! Want hou je van bloemen en sensualiteit, maar dan niet ondergedompeld in oosterse en zoete melanges? Hou dan eens een chypre onder je neus en ervaar de essentie van geuren diep verscholen in het bos. Hier vijf chypre-klassiekers.
Piguet Robert Bandit (1945)
Grès Cabochard (1959)
Estée Lauder Alliage (1972)
Rochas Mystère (1978)
Sisley Eau du Soir (1989)
Wanneer je in een parfumerie een nieuwe geur probeert, treden direct bijna alle zintuigen in werking. Je gedachten tasten, proeven, voelen en zien de geur als het ware verschijnen. En onbewust begint die merkwaardige, bijna niet in woorden te vatten reis van sensaties. Herinneringen komen naar boven….‘doet me denken aan’, ‘het heeft ook wel iets zwoels’. Dit proces van de geest als het in aanraking komt met een parfum inspireerde Giorgio Armani tot een nieuwe geur voor de vrouw: Sensi, ofwel het vangen van sensualiteit en gevoelens in al zijn nuances in een flacon voor een op en top Armani-vrouw. Ook niet geheel ontoevallig: Sensi rijmt op Giorgio…
Sensi is volgens de ontwerper ‘een openlijke uiting van gevoelens uit het diepste van haar hart en een symbool van harmonie en overvloed. Het draagt genot en welzijn in zich en is bedoeld voor alle vrouwen die zich kunnen geven zonder zich daarbij te verheffen’.
De vrouw die uiteindelijk tot aankoop van Sensi overgaat, zo vervolgt de ontwerper, ‘is iemand die men zich herinnert, niet de vrouw die opvalt. Ze voelt zich vrij om zichzelf te zijn, zich te bewegen, over de wereld te reizen. Maar natuurlijk discreet en onafhankelijk met de woorden: I sense therefore I am’. Kanttekening: vind wel dat Erin Wasson op de eerste foto er ongemakkelijk bij ligt. Ze moet heel wat rugpijn sensen.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Sensi: een oriëntaalse geur met bloem- en houtaccenten simpel van opbouw. Het begin: de exotische en prikkelende kaffirlimoen gevolgd door de Italiaanse acacia (de A. farnesiána) een mimosa-variant die de geur zijn zijdezachte omhulling geeft.
In het hart ruik je een roomzachte combinatie van jasmijn en amandelmelk die in de basis een sensuele ondertoon krijgt door de verwerking van palissanderhout (met accenten van vanille en benzoïne). Ik vind het een mooie geur en loopt een beetje, door de acacia, vooruit op Pierre de Lune (2004) uit de Armani Privé-reeks.
RUIK & VERGELIJK
Mimosa is een zalig gele, teder maar vol ruikende bloem die aan parfums een zonnezachte streling geeft. Ruik mimosa ook in:
Eén gevaarlijk dier kronkelt door alle collecties van de flamboyante Roberto Cavalli: de slang. Voor Cavalli het ultieme symbool van verleiding. En ook in zijn tweede, ‘grote’ parfum voor de vrouw speelt hij een hoofdrol. Sterker, dit keer zijn het twee slangen die over de flacon kronkelen. Cavalli is trouwens niet bescheiden over Serpentine: voorbestemd een nieuwe klassieker te worden. Nu is hij niet de enige ontwerper die dat van zijn parfum beweert. Bijna elke nieuwe ‘grote geur’ heeft deze belofte in zich.
Lukt het Cavalli, dan draagt afgezien van de geur, ook de visual bij aan het succes. We zien een vrouw zoals Cavalli haar het liefst ziet: als zinnebeeld van perfectie. Met andere woorden een godin die weet wat voor een uitwerking ze heeft op al die sterfelijke mannen. Haar intense oogopslag onderstreept volgens Cavalli ‘de balans tussen de vrouw en het slangjuweel dat om haar arm gewikkeld is’ en ‘accentueren twee iconen – parfum en draagster’.
Wanneer Serpentine volgend jaar en het jaar daarop nog steeds een van de best verkochte geuren is, dan weten we dat Cavalli het goed heeft gezien. Niet dus. Niet zo vreemd. Onder ons gesproken en gezwegen – de slang als symbool van fatale verleiding – kennen we nu wel.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Vreemd maar waar: Serpentine is origineel. Opent met mangobloesem, die volgens Cavalli een belofte van extase en verleiding in zich draagt. Niet zo vreemd, als je weet dat in de Braziliaanse cultuur mangobloesem als voedsel voor de slangen geldt en in de hindi-cultuur als voedsel voor de goden – dat willen we een keer live ruiken!
De mangobloesem wordt vermengd met mandarijn en alsem, en creëert zo een sprankeling die tegelijkertijd zacht is. Het hart is ook 100 procent exotisch door de verwerking van de ‘overweldigende’ en zoete tiaré – ook wel bekend als gardenia van Tahiti. In combinatie met delicate ‘paarse blaadjes’ – niet nader omschreven – zwarte peper en West-Indische rode jasmijn ontstaat zo een ‘nachtelijk’ boeket. Deze sensuele bloemigheid wordt in de dry down versterkt door amber, tolubalsem en sandelhout.
RUIK & VERGELIJK
Ook onderstaande parfums kennen door de verwerking van tiaré een opvallend zoete en exotische touch.
In 2007 werd ’s werelds beroemdste eau de cologne – 4711 – door de eigenaren Proctor & Gamble in de etalage gezet. Waarom vraag je je af? Juist nu eau de cologne een revival beleeft. Kun je goud mee verdienen als je het slim en creatief verpakt. Er meldde zich snel een koper; Mäurer & Wirtz bekend van de midpriceklassieker Tabac Original (1960). En die pakt het slim aan door nu aan 4711 een geurenkwintet, Acqua Colonia, te koppelen dat lichaam en geest verkwikt. Voor haar! Voor hem! Voor samen! Lemon & Ginger, Lavander & Thyme, Vetyver & Bergamot, Royal Riesling en Melissa & Verbena. Wat opvalt: voor inspiratie heeft Mäurer & Wirtz goed naar de concurrentie gekeken. De presentatie combineert zowel ‘fysiek als geestelijk’ Acqua Allegoria van Guerlain (anno 1999) als de frisse waterwereld van Acqua di Parma’s Colonia (1916).
Het verschil zit hem alleen in de prijs: Acqua Colonia is in verhouding zeer vriendelijk. Van de vijf is Melissa & Verbena het meest ouderwets en ‘alternatief’ maar dan wel heel up to date verwerkt. Lang geleden dat een parfumproducent zulk een eenvoudig geurtje durfde samen te stellen. Leuk! Lekker!
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Dat is toch opvallend: doe je Melissa & Verbena op, krijg je vaak te horen: ‘Wat ruik je lekker fris’. Ik antwoord dan: ‘lekker vertrouwd zul je bedoelen’. Melisse (foto) brengt je terug naar de baby- en kinderjaren omdat het veel in verzorgingsproducten voor de allerkleinsten onder ons wordt verwerkt. Melisse, heet officieel citroenmelisse (Melissa officinalis), en ruikt – inderdaad – naar citroen, maar dan op een zachte wijze. De naam komt van het Oudgrieks melisse. Betekent honingbij – de plant trekt veel bijen aan en is daardoor een belangrijke producent van nectar, de grondstof van honing.
Gecombineerd met verbena (ijzerhard; foto), een kruid met een mooie groene noot met een lichte citroennuance die nijgt naar ‘bitter’, levert dat een aangename maar vooral ongecompliceerde geur op die door de colognebehandeling barst van de vitaliteit en – ook grappig – tegelijkertijd een rustgevend effect heeft.
Dit zegt 4711: ‘Een geur met stimulerende werking. Al eeuwenlang is men bekend met de energieke werking van het medicinale kruid melisse. De mystieke eenwording van melisse met het harmoniërende verbena transformeert deze compositie tot een regelrecht levenselixer’. Dit zijn de opgegeven ingrediënten: verbena in de top. Melisse in het hart. Zachte noten in de basis. Was geuren maken maar zo simpel. Of zou het werkelijk niet meer zijn? Ben toch benieuwd wat de ‘echte’ ingrediënten zijn.
RUIK & VERGELIJK
Weinig parfumhuizen die nog zulke eenvoudige watertjes durven te componeren. Sterker, er is er maar een: 4711. Daarom ter vergelijk de andere Acqua Colonia’s. Eén daarvan moet je bekoren. Hoort gewoon als extraatje op je badkamerplankje.