Dat had hij nog niet gedaan Emanuel Ungaro: een geur creëeren waarmee de (inmiddels gepensioneerde) couturier ‘de ultieme expressie waarvoor hij staat’ in een geur voor een man te bottelen. Hij doet het met Man. Zo ziet hij blijkbaar zichzelf (nog steeds) én zijn mannelijke fans: een persoonlijkheid met charisma en de allure van een hedendaagse verleider. Zo’n man straalt vanzelfsprekend zelfvertrouwen uit, is athentiek, gedurfd en hij ‘speelt met de mode', want hij ‘maakt zijn eigen regels’. Op zijn eigen site spreekt Ungaro zelfs van een dandy contemporain. Is meer dan genoeg, zou je denken. Maar Ungaro wil nog wel iets kwijt over zijn karakter: (vanzelfsprekend) krachtig en wordt gevormd door zijn constante zoektocht naar verleiding.
En dan de ‘golvende’ flacon van Man. Die is ‘onderscheidend, geraffineerd en uniek’. Werd ontworpen door de bekende Sylvie de France die in dit glaswerk ‘het onderscheidende en mannelijke aura van verleiding weergeeft’.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
De ‘minder is mee’'-combinatie van de ingrediënten is origineel en klinkt veelbelovend: krachtige basilicum garanderen een krachtig opening die in het hart wordt vermengd met tabak ondergedompeld in een fris en sensueel mediterraan akkoord. Cederhout zorgt voor een elegante en verfijnde vasthoudendheid en is volgens Ungaro ‘onverslaanbaar als klassieker en als element van jeugdige moderniteit’ .
RUIK & VERGELIJK
Marie Salamagne is een jonge neus die opvalt door haar ‘groene’ voorkeur bij de samenstelling van geuren. Ruik je niet alleen in Ungaro’s Man, maar ook in:
Guerlain Aqua Allegoria Mandarine-Basalic (2007) Kenzo Tokyo (2007) Guerlain Aqua Allegoria Laurier-Reglise (2008)
De wens is de vader van de gedachte. En dit ‘gevoel’ leeft bij veel luxemerken. Ik vraag me af of de consument (met name hij die Zegna draagt) dit ook zo ziet. Zo ziet het Italiaanse kleermakerslabel het in ieder geval: Zegna dragen is deel uitmaken van een clan, een familie. Het is ook van waarden (blijf het een vreselijk dom woord vinden in combinatie met consumer goods) delen die het huis vanaf de oprichting dierbaar zijn: de uitmuntendheid van de materialen, de elegantie, de kennis die van vader op zoon wordt doorgegeven, de creativiteit. Maar Zegna is ook: proeven van de dolce Italiaanse manier van leven. Een levensvisie beïnvloed door de zon die er altijd lijkt te schijnen. De warmte van een blik, een handdruk. Het plezier van een ogenblik genieten van een landschap, een gebouw, een vrouw, een geur zoals Zegna Colonia: ‘Een unieke rustpauze die de signatuur en het karakter van Zegna draagt’. Ofwel la dolce vita volgens Zegna. Zie jezelf een rustig moment van geluk ervaren. Zie jezelf baden in het licht van de latijnse zon. Zie jezelf elegant varen op een zeilboot gekleed in wit linnen.
En dit zegy Anna Zegna, ook lid van de clan, over la dolce vita: ‘Op de eerste plaats is het een instelling, een manier van leven. Opgewekt, warm, positief, vrij. Maar ook profiteren van de Italiaanse zachtheid en levenskunst. Ik denk direct aan al die charismatische, intelligente, verleidelijke mannen, vergezeld door zonnige, sensuele vrouwen. Het is een leven vol verleiding en charme, een leven met een glimlach. Een droomleven waar la vita è bella!’
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Zegna Colonia ‘combineert moeiteloos chic en décontracté’. De aanzet is energiek: bergamot uit Sicilië in friskruidge harmonie met neroli en kardemon. Het hart is opvallend voor een cologne: de droge en stroeve iriswortel gecombineerd met een andere wortel bekend om zijn ongekend prikkelende frisheid: galbanum (tekening). Dit alles verankerd in een basis van musk, benzoïne en cederhout; de signatuur van deze atypische en verslavende cologne met de sterkte van ene eau de toilette.
RUIK & VERGELIJK
Echt origineel kun je de invalshoek niet noemen, want we zijn de laatste jaren overspoeld door geuren die het zalige, zoete en zachte leven van de Italië hebben gebottled. Een van de eerste geuren die de Italiaanse cultuur omarmde, wordt dit jaar in de Gentleman’s Collection opnieuw onder de aandacht gebracht.
Toen begin dit jaar via het geruchtencircuit de naam van Uma Thurman opdook als nieuwe ambassadrice van Givenchy, dacht ik ‘why’ en ‘kunnen ze in Parijs nu werkelijk niemand anders vinden dan de vrouw die voor Lancôme’s Miracle (2000) al de honneurs had waar genomen en in verschillende Louis Vuitton-campagnes te zien is geweest ?’ Blijkbaar niet. En blijkbaar beschikt ze over das gewisse Etwas dat voor Givenchy onontbeerlijk is. Maar hopen op het goede. Nou dat laatste verdween direct toen duidelijk werd dat Uma Thurman niet de ambassadrice zou worden van een nieuw, groot Givenchyparfum, maar van een flanker: Ange ou Démon le Secret.
Ik zeg: ‘much ado about nothing en waarom al die drukte?’ Givenchy zegt: ‘Wat Uma Thurman zo Givenchy maakt, is dat haar allure – een mysterieuze alchemie van zuiverheid en sex-appeal – perfect beantwoordt aan de unieke stijl en aristocratische geest van het couturehuis. Met haar geheime mix van zachtheid en kracht, leent ze haar engelengezicht en betoverende welvingen aan de geur die haar verwarrende vrouwelijkheid perfect weerspiegelt. Ze oogt engelachtig, in de maagdelijke witheid van haar jurk, maar de sensualiteit en intensiteit van haar blik laat ook haar verwarrende (voor mannen neem ik aan) en duivelse kant spreken’. En die gevaarlijke en onvoorspelbare kant duikt als haar alter ego op in de spiegel waarin ze kijkt – te zien in de door Mira Nair geregisseerde promotieclip.
Geniet ervan en vooral van de hijgerige voice over… dat is wel heel erg kindvrouwtje, oh-la-la en zogenaamd sexy en niet echt in lijn met de aristocratische geest van het huis. En in 2010 verscheen: Ange ou Démon le Secret Elixir. En wat dat betekent voor de geur lijkt me duidelijk.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Heb het al vaker gezegd en doe het weer: Givenchy maakt te veel geuren. Bijna niet meer bij te houden. Ik zeg ook: met de kwaliteit zit het wel goed. Ruik je ook in Ange ou Démon le Secret die meegaat in de trend van lichte bloemengeuren met een waterachtige frisheid. Givenchy vergelijkt de geur treffend met een delicaat aquarel, een pastel met jasmijnthee-accenten.
De opening: een ondeugende uiteenspatting van Italiaanse ‘wintercitroen’ omringd door veenbes. Fris, zoet, bitter. Het hart is – geheel in overstemming met grote Givenchygeuren – een wit bloemenboeket. Dit keer sambacjasmijn, pioenroos en ‘waterbloemen’ ondersteund door een groen thee-akkoord. De afronding is ‘een verwarrende en betoverende basis van blond hout en patchoeli’.
Eindresultaat: een lichte, aangename bloemengeur waarvan je niet direct van je stoel valt. Al vaker geroken, onder meer in de zalig-verfrissende limited editions-theegeuren van L’Occitane.
RUIK & VERGELIJK
Van de femme fatale krijgt de parfumwereld maar niet goed genoeg. Het vreemde: in communicatie lijkt het vaak alsof deze parfums zich richten op de man – die als je het cliché gelooft – als een blok valt voor de vrouw die deze geur gaat dragen. Of zie ik het verkeerd? Nog meer recente enorme femme fatale-verleidingen.
Calvin Klein Secret Obsession (2008)
Guerlain – Les Elixirs Charnels – Chypre Fatal (2008)
Zeg spellbound en film en de meeste mensen zullen denken aan de beroemde Alfred Hitchcock-film uit 1945 waarin Ingrid Bergman en Gary Grant zich onweerstaanbaar tot elkaar voelen aangetrokken. Zeg spellbound en parfum, en mensen met een meer dan gemiddelde parfumkennis zeggen direct: ‘Estée Lauder!’
Spellbound staat bij deze Amerikaanse schoonheidskoningin voor ‘gebiologeerd; een betovering die werkt als een verlamming’. En iedereen heeft wel eens zo’n ervaring meegemaakt waarin de de tijd even lijkt stil te staan. Overkomt je dit midden op straat, dan heb je het gevoel afwezig, ‘van de aarde’ te zijn. Dit gevoel van onweerstaanbare en krachtige aantrekkingskracht heeft Estée Lauder in een flacon willen stoppen. Dat is haar gelukt. Spellbound is een overweldigende floriental waar je je – mocht je van deze parfumfamilie houden – direct tot aangetrokken voelt.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
De opening van deze geur is beng-pats-boem right in the nose: want na slechts een hint van bergamot ontvouwen zich de akkoorden van de bloemen met een ‘zwaan kleef aan’-effect: anjer (met zijn kruidige toets) en narcis (met zijn volgroene voorjaarsaroma en sensueel spoor ) die samen met de zoete pruim-abrikooscombinatie de bloemenrijkdom van ‘overvolle’ lelie, jasmijn (met een dierlijke noot), oranjebloesem (idem) en heel veel roos versterken.
Voor ‘de pit’ is er kardemon en peper en deze twee kruiden gaan opmerkelijk harmonieus samen met deze overdreven bloemenweelde. Voor de zoete-zwoele afronding mengde Estée Lauder amber, vanille en sandelhout. Een echt ‘hier ben ik je kan niet om me heen’-parfum.
RUIK & VERGELIJK
Narcissen verspreiden een ongekende ‘scherpe’ frisheid die tegelijkertijd ook bedwelmend en zwoel kan zijn. Logisch dat deze voorjaarsbode in veel volbloemige parfums zijn plek heeft gevonden, zoals in:
‘Een creatie begint bij mij altijd met het meest simpele, maar niettemin wezenlijke idee’. Zegt ontwerper Issey Miyake die bekendstaat en geliefd is om zijn fundamentele en experimentele benadering van kleding die ondanks zijn eenvoud krachtig is en blijft verrassen. Hiervan getuigt A-POC-concept (A piece of Cloth), gebaseerd op de interactie tussen het lichaam en het kledingstuk dat dit lichaam bedekt. Hiervan getuigt Pleats Please: kleding die de praktische eisen van het dagelijks leven combineert met waar draaggenot.
En deze eenvoud zie en ruik je ook terug in zijn geuren. Het bekendste voorbeeld L’Eau D’Issey uit 1992. Een revolutionair concept door het simpele feit dat Issey Miyake een parfum wou dat naar water rook. En ook bij A Scent wappert minimalisme en eenvoud hoog in het vaandel. Sterker, A Scent is de belichaming van het wezenlijke van een geur: ‘zo eenvoudig en mooi als de lucht die we inademen’. En deze eenvoud in esthetiek wordt mogelijk gemaakt door een fusie van technologische innovatie met de schoonheid van de natuur.
Vier elementen spelen een rol. Een geur (‘levendig als een groen briesje’), een flacon (‘puur en ruw uit een blok glas, krachtig avant-garde niet schuilgaand achter kleurenspel of textuur, maar haar oneindige naakte schoonheid toont’), een naam (‘die voor zich spreekt en niet haar betekenis opdringt, maar de verbeelding juist de vrije loop laat’) en een verpakking (‘functioneel als een tweede huid en groen als weerspiegeling van de geur’). Samen belichamen ze voor Issey Miyake eenvoudige en essentiële luxe voor iedereen. Ook mooi: A Scent haakt subtiel in op de nu zo populaire weer terug naar de natuur-trend. Eco chic in optima forma!
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Dit zegt Issey Miyake met betrekking tot A Scent: ‘De natuur is de beste parfumeur van het leven’. En dit idee moest Daphné Bugey uitwerken. Ze omschrijft A Scent ‘als een natuurlijke sensatie zonder dat één ingrediënt duidelijk op de voorgrond treedt – een abstractie van de natuur’. Verder zegt ze dat ze een ‘vergeten’ ingrediënt heeft gebruikt, via een nieuwe extractiemethode verkregen, waardoor ‘een geur’ een duidelijke signatuur heeft gekregen. Ze maakt niet duidelijk welk. Maar ik gok op galbanum.
Ik vind A Scent een merkwaardige geur. Heel avant-garde én heel commercieel, want je ruikt niets en tegelijkertijd ruik je alles. Het is voor mij ‘etherisch’ groen. Alsof je op een groene wolk drijft. Een echo, een herinnering aan groen uit gelukkige tijden. Licht en toch present. Knap.
‘Officieel’ wordt de geur omschreven als groen, bloemig, houtachtig. Een optimistische, vrouwelijke geur – ik zou zeggen androgyn. Het begin: frisse noten van hyacint en galbanum – de klassieke leveranciers van een intens groen voorjaarsgevoel (wat je ook zo aangenaam rook in de oude parfumversie van Chanel N°19). In het hart ruik je jasmijn die – heel origineel – gezelschap krijgt van verbena, met zijn ‘ijziggroene’ parfum. De afronding heeft iets onbestemd houtachtig en past perfect in het diffuse idee dat de geur in zijn geheel oproept. A classic in the making.
RUIK & VERGELIJK
Groen is een beetje uit in de parfumerie. Daar ‘regeert’ nog steeds de roze-fruitige gourmand-trend. Nieuwe chypres proberen hier al een tijdje verandering in te brengen. Lukt niet echt. Misschien start A Scent een groene revolutie. Is Issey Miyake per slot van rekening ook begin jaren negentig gelukt toen hij een nieuwe ‘waterfrisheid’ introduceerde met L’Eau D’Issey.
Balmain Vent Vert (1945)
Chanel N°19 (1970)
Estée Lauder Private Collection (1974)
Sisley Eau de Campagne (1975)
Grès Cabotine (1990)
Nanadebary Green (2001)
Mona di Orio Amyitius (2008)
Hellup! Ik moet nog zoveel neo-niche geuren beschrijven – de hele collectie van Tom Ford en Montale, nog sommige van Chanel, Hermès en Giorgio Armani, nog heel veel van Serge Lutens en Comme des Garçons – en dan verschijnt ondertussen ‘doodleuk’ ook nog eens Collection Extraordinaire van Van Cleef & Arpels en meldt Cartier zich binnenkort met een buitengewone parfumcollectie – in 2010 gebeurd met Les Heures. Van Cleef & Arpels noemt zijn sextet ‘couture parfumerie’. Wat deze zes geuren – inmiddels uitgebreid met een oudgeur – verbindt is excellente authenciteit, hoge kwaliteit en de puurheid van de materialen. Lijkt me niet meer dan logisch. Nog een sleutelwoord: ongekunsteldheid. Dat uit zich met name in de presentatie. Minder in de geuren: die zijn ondanks hun puurheid heel mooi gelaagd. En gelijk een juweel is iedere flacon gesigneerd met een stempel op de onderkant en is ieder parfum ‘gepersonaliseerd’ met naam en nummer – ‘een wijze van identificatie vaak door parfumhuizen toegepast’.
Bijzondere tuinen vormden de inspiratie van vier parfums, waaronder Orchidée Vanille10199BA. Deze geur bloeit in een Japanse tuin waar volgens Van Cleef & Arpels ‘mineralen en planten samen een verfijnd geheel vormen’. Dit zeg de Parijse juwelier over zijn vanillegeur: ‘In Azië worden exotische orchideeën geassocieerd met het idee van schoonheid. De boon van één van deze orchideeën nestelt zich binnenin een elegant zwarte bladschede. Zacht, mild en innemend. Vrouwelijk en sensueel, absoluut en betoverend’.
Sommige parfumfans vinden het allemaal te veel worden: naast de stroom aan ketenparfumtoptiengeuren de uitbreiding in het topsegment. Je hebt geen tijd meer om ze allemaal te ruiken en allemaal te beschrijven. Klopt. Alleen ik zeg: the more the merrier. En het geeft je daarnaast de kans om je favoriete parfum binnen een familie te ontdekken. Een aangename zoektocht. Een aangename hobby.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Het leuke aan Orchidée Vanille10199BA is dat je in eerste instantie meer ruikt dan de bedoeling is. Komt door de naam. Die suggereert een combinatie van een orchidee-bloem (zacht, lichtbloemig, zoetig) met de geurige gefermenteerde peul van vanilleorchidee.
Nu is het zo dat de meeste orchidee-bloemen geen noemenswaardige geur afscheiden. Dus wordt naar andere bloemen gezocht die dit idee kunnen oproepen. In Orchidée Vanille 10199BA (blijf het raar vinden deze ‘lukrake’ becijfering) is dat de Bulgaarse roos (vaak als fruitig omschreven) die samen met het zoete viooltje ondergaan in een vanillebad (‘als gesuikerde amandelen’) waar in volle harmonie tonkaboon, cederhout en witte musk ronddrijven.
Mooie geur waarin de overzoet vanille elegant wordt gecompenseerd door de bloemige noot.
RUIK & VERGELIJK
De pure vanille-fan kan steeds meer zijn hart ophalen. Want in de hoogste regionen van de parfumerie verschijnen ze steeds meer. Kwestie van smaak en geduld om de vanillegeur non plus ultra te ontdekken.
Model: hoe heet dat lekkere ding nou ook al weer, en die andere?
Artistic direction: Donna Karan
Volgens Donna Karan begrijpen mensen wereldwijd wat het New York-gevoel betekent. Of je nu in Moskou, Brussel, Amsterdam of in Santiago woont, als je the big apple voor de geest haalt, zie je hippe, knappe, leuke, gezellige en lange leve de fun-mensen omringd door wolkenkrabbers en voorbijtoeterende taxi’s. Om dit overheerlijke gevoel dichter bij mensen te brengen die niet in New York wonen, bedacht ze in 1989 DKNY (Donna Karan New York). Achter deze vier letters gaat een lifestyle-concept schuil dat kleding, (zonne)brillen, schoenen en accessoires produceert waarin de geest van New York het hoofdingrediënt vormt. In 1999 werd het eerst DKNY-geurduo gepresenteerd, drie jaar later gevolgd door een energieke variant. En nu Be Delicious Man, een geur verpakt in een appel voor de moderne Adam.
Dit keer staat the big apple centraal als stad van de onbeperkte mogelijkheden, van tomeloze energie, van ondernemingsdrift, van romantiek (die zomaar ergens onverwacht kan opbloeien). En natuurlijk als stad die eeuwig fris en groen blijft doordat het zich constant vernieuwt. Dit evergreen-gevoel proef je vanzelfsprekend in Be Delicious Man. Pas wel op, want voor je het weet is het love at first bite, want de appel staat ook bij Donna Karan voor verboden verleiding.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Het appeltje tegen en voor de dorst dat Donna Karan voor de moderne Adam creëerde omschrijft ze als een sensuele en opwekkende geur met sexy mannelijke houtnoten. Met de eerste hap in de verboden vrucht proef je de tinteling van de groene appel en ijskoffie. De tweede hap trakteert op nog meer appel, nog meer koffie (dit keer als ijskoud extract) en de geur van jamrosa (aromatisch gras uit India). De diepte van Be Delicious Man is een verleidingsspel van ‘amberachtig appelhout’ en geroosterde koffie. Heel simpel. Heel helder. Heel warm. Heel mannelijk. Heel DKNY.
Als je hier hesperidenakkoord van citroen en bloedsinaasappel aan toevoegt, dan krijg je Be Delicious Man Picnic in the Park. En doordat het nu een eau de cologne is, kun je er kwistig in je favoriete park mee splashen. Hou wel rekening met je tijdelijke buren. Verscheen in 2007.
RUIK & VERGELIJK
Koffie in geuren verwerkt is redelijk nieuw en ‘hot’. Het geeft ze een vernieuwend warm en sensueel fond en kun je als zodanig ruiken in:
Thierry Mugler A*Men (1997)
Lancôme Miracle Homme (2001)
Nikos Nikos for Men (2003)
Thierry Mugler A*Men Pure Coffee (2008)
Volgens Donna Karan begrijpen mensen wereldwijd wat het New York-gevoel betekent. Of je nu in Tokio, Moskou, Brussel of in Santiago woont, als je the big apple voor de geest haalt, denk je aan een hip en grootstedelijk leven. Elke dag fun, elke dag omringd door hippe, knappe en leuk geklede lui met wolkenkrabbers, toeterende taxi’s op de achtergrond. En overal hangt die energieke vibe in de lucht. Om dit gevoel dichter bij mensen te brengen die niet in New York wonen, bedacht ze in 1989 DKNY (Donna Karan New York). Achter deze vier letters gaat een concept schuil dat kleding, (zonne)brillen, schoenen en accessoires produceert waarin de geest van New York het hoofdingrediënt vormt. In 1999 werd het eerst DKNY-geurduo gepresenteerd, drie jaar later gevolgd door een energieke variant.
En nu: Be Delicious, een geur verpakt in een appel voor de moderne Eva en Adam. Dit keer staat New York symbool als stad van de onbeperkte mogelijkheden, tomeloze energie en flirtige romantiek. Dat laatste kan zomaar ergens onverwacht opbloeien. En natuurlijk als stad die eeuwig fris en groen blijft doordat het zich constant vernieuwt. Dit evergreen-gevoel proef je vanzelfsprekend in Be Delicious. Pas wel op, want voor je het weet is het love at first bite – want de appel staat ook bij Donna Karan voor verboden verleiding.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Het appeltje tegen en voor de dorst dat Donna Karan voor de eigentijdse Eva creëerde, omschrijft ze als een unieke Amerikaanse appelgeur. Opvallend: er kwam geen appel aan te pas. Want in de eerste bite proef je dauwfrisse komkommer en sprankelend-bitter grapefruit. Het hart is een boeket van magnolia, lelietje-van-dalen, roos en viooltje. Voor de sensuele finish zorgt een vleugje tuberoos, sandelhout en witte amber. Heel fris. Heel sensueel. Heel vrouwelijk. Heel DKNY.
In 2007 verscheen Be Delicious Picknick in the Park. Deze eerste variatie bevat dezelfde bloemen alleen werden ze voorzien van lichtere, waterige, citrusachtige noten.
RUIK & VERGELIJK
Komkommer, ja je weet dat het een zekere frisheid verspreidt, maar kun je dat als zodanig ook ruiken in een geur? Het antwoord: ja, moet je wel even, maar heel goed ruiken aan:
De Franse schrijfster Françoise Sagan zei ooit over parfum dat het een droom gevangen in een flacon is. Open je een parfumflacon dan wordt iedereen eigenlijk direct een dromer, als je haar moet geloven. Ach was het maar waar! De meeste mannen die de dop van hun geur halen om de inhoud vervolgens met een automatisch gebaar – wakker worden! – over zich te sprayen, zijn in het parfumgebruik zeer nuchter: ze willen gewoon prettig ruiken.
Toch zijn er ook mannen met een poëtische inborst voor wie geur wel de gelegenheid voor een droommoment kan zijn. En die had Gianni Versace voor ogen bij het creëren van The Dreamer. Denk niet dat deze dromer een romantisch watje is. Want voor Gianni Versace zijn dromers krachtige mannen die in staat zijn hun ideeën en visies te daadwerkelijk te realiseren.
De presentatie van The Dreamer is geïnspireerd op de afgelopen millenniumwissel. Komt tot uiting in de nachtblauwe, met sterren bezaaide verpakking waarin de achthoekige geslepen flacon zit met daarop het Versacesymbool, de medusa. En in de zilveren hals zit een ander bekend Versace-herkenningsteken gegraveerd: de zogenaamde Griekse sleutel.
Ps: Mocht je ooit naar het Versace-hotel in Brisbane, Australië, afreizen en The Dreamer is je favoriete geur? Laat je eigen flacon thuis, want op alle kamers tref je mini-geursetjes aan van de vierde Versace-geur voor de man.
WAT RUIK IK EIGENLIJK? The Dreamer is een ‘droommix’ met een eigenzinnig opbouw. Ruik je direct in de opening: een ongewone combinatie van jeneverbes, bijvoet en dragon. Het hart is zoet (lelie en vlasleeuwenbek), zwoel (amber) en zacht (iris) tegelijkertijd. Ook de basis is opvallend: de volle geur van tabaksbloem. Eindresultaat: een mooie ‘zalvende’ geur die op een aangename en andere wijze, bijna etherisch, frisheid met sensualiteit combineert.
RUIK & VERGELIJK
Jeneverbes geeft aan geuren een aangenaam fris-kruidig en een beetje ‘waterig’ effect in de opening en het hart. Typisch een manneningrediënt. Kun je ook goed ruiken in:
Gianni Versace Blue Jeans (1994)
Calvin Klein cK be (1996)
Cartier Déclaration (1997)
Jil Sander Pure for Men (2004)
Yves Saint Laurent lanceerde in 1966 Rive Gauche: prêt-à-porter voor vrouwen die zich geen couture konden veroorloven en het niet deden als ze het konden. Saint Laurent bediende hiermee vrouwen – tweede emancipatiegolf! – voor wie kleding op de tweede plaats kwam: ze wouden serieus genomen worden om de dingen die ze deden, niet om de kleding die ze droegen. In 1973 verbond de couturier aan deze lijn een gelijknamige geur. Rive Gauche werd het parfum voor de onafhankelijke, succesvolle en besluitvaardige Française en cosmopolitaine.
In 2003 werd de geur, nogal ordi en pornochic, opnieuw gelanceerd en een mannelijke versie aan gekoppeld. Rive Gauche pour Homme. Deze achtste Saint Laurent-geur voor de man moest de teleurstelling van M7 uit 2002 – een te heftige houtgeur (oud) voor de mainstreamconsument – goed maken.
Het is een herinnering aan de tumultueuze jaren rondom de Parijse rive gauche (linker oever) die in de jaren zestig symbool stond voor het moderne, anti-burgelijke en intellectuele levensgevoel. De Rive Gauche pour Homme-man van toen en nu is – geloof het of niet – succesvol in wat hij doet, maar onconventioneel: zie de visual van het bebaarde model dat met overdreven aandacht de geur onder zijn neus houdt. Een echte kenner. Een genieter pur sang. Een man pur sang. Een baardaap pur sang. Zijn universum bestaat uit sleutels voor zijn reis, een paspoort voor zijn dromen, jeans om zich te ontspannen en een zonnebril voor de vakantie. Tom Ford; was het leven maar zo simpel.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
De aanzet van Rive Gauche pour Homme is bloemig-fris, gekruid en zoet door bergamot, rozemarijn en steranijs. Het karakter, ofwel het hart, een mix van zoete lavendel, groenig geraniumblad vermengd met zoete specerijen: kruidnagel en kaneel. Dat de Rive Gauche pour Homme-man in de basis sensueel is, bewijst de gulle dosis patchoeli vermengd met guajachout en vetiver.
In 2004 verschijnt een lichtere versie: Rive Gauche pour Homme Eau de Toilette Light. Hierin ligt de nadruk – zal je niet verbazen – op de citrus-frisse opening gecombineerd met munt en werd het kaneel in het hart vervangen door bittergroen salie-concentraat.
RUIK & VERGELIJK
Rive Gauche pour Homme is een vertaling van de prestigieuze jaren zeventig-varengeuren die opvallen door hun klassieke blend van citrus, lavendel en groene noten gecombineerd met een opvallend kruidenboeket en sensueel fond. Bekende voorbeelden:
Guy Laroche Drakkar (1972)
Paco Rabanne Pour Homme (1973)
Givenchy Gentleman (1974)
Dat had hij nog niet gedaan Emanuel Ungaro: een geur creëeren waarmee de (inmiddels gepensioneerde) couturier ‘de ultieme expressie waarvoor hij staat’ in een geur voor een man te bottelen. Hij doet het met Man. Zo ziet hij blijkbaar zichzelf (nog steeds) én zijn mannelijke fans: een persoonlijkheid met charisma en de allure van een hedendaagse verleider. Zo’n man straalt vanzelfsprekend zelfvertrouwen uit, is athentiek, gedurfd en hij ‘speelt met de mode', want hij ‘maakt zijn eigen regels’. Op zijn eigen site spreekt Ungaro zelfs van een dandy contemporain. Is meer dan genoeg, zou je denken. Maar Ungaro wil nog wel iets kwijt over zijn karakter: (vanzelfsprekend) krachtig en wordt gevormd door zijn constante zoektocht naar verleiding.
En dan de ‘golvende’ flacon van Man. Die is ‘onderscheidend, geraffineerd en uniek’. Werd ontworpen door de bekende Sylvie de France die in dit glaswerk ‘het onderscheidende en mannelijke aura van verleiding weergeeft’.
De ‘minder is mee’'-combinatie van de ingrediënten is origineel en klinkt veelbelovend: krachtige basilicum garanderen een krachtig opening die in het hart wordt vermengd met tabak ondergedompeld in een fris en sensueel mediterraan akkoord. Cederhout zorgt voor een elegante en verfijnde vasthoudendheid en is volgens Ungaro ‘onverslaanbaar als klassieker en als element van jeugdige moderniteit’ .
