GEURENGOEROE

EEN KLEINE CORSICAAN DIE EEN GROOT KEIZER WERD

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 25/09/10

Neus: Olivier en Erwin Creed

Schilderij: Jacques Louis-David

Hoe ik ook google: kom er niet achter wat ‘aventus’ betekent. Tik je het in dan kom je linea recta bij deze Creed terecht én allerlei instellingen en bedrijven die zich ook met Aventus sieren. Een mogelijke link: Aventinus, zoon uit het huwelijk van Hercules en priesteres Rhea, althans in Virgilius’ boek Aeneis. Of: naam van een van de zeven heuvels waar het oude Rome op gebouwd was.

Ik hou het maar op een fantasienaam met historische connotatie. Je kunt in Aventus ook avontuur lezen, of hij die van avontuur houdt. Daar ontbrak het de man niet aan die als inspiratiebron voor deze geur diende en geschiedenis heeft geschreven: Napoleon Bonaparte (1769-1821). Je weet wel, die kleine Corsicaanse militair die het schopte tot keizer van Frankrijk.

Wat je wellicht niet weet: hij was gek op geuren. Volgens overlevering grootverbruiker van 4711 ‘das echte Kölnische Wasser’ (1792) en de colognes van Roger & Gallet die hij tijdens zijn veroveringstochten in de schacht van zijn laarzen meenam. Zelfs tijdens zijn laatste jaren als banneling op St. Helena schijnt een van zijn dienaren een cologne voor hem te hebben gemaakt op basis van lokale flora en kruiden uit zijn eigen tuintje.

Creed over Aventus: ‘Voor mannen die viriliteit, kracht en visie hoog in het vaandel hebben, geïnspireerd op Napoleon die zichzelf keizer van zijn veroverde Europa kroonde, een selfmade koning die oorlog, vrede en liefde bepaalde op zijn voorwaarden’. En dan… komt de naam uit de mouw: ‘Aventus komt van een oud woord dat succes betekent’. Beetje vaag. Dit niet: ‘Daar staat hij. Op een veranda van staal en glas, die lijkt opgehangen tussen hemel en aarde over een diepe vallei. Zijn ellebogen leunen op de reling, terwijl hij de horizon afspeurt. Zijn houding bijna onaards, zijn lichaam uiterst alert. Naast hem zijn evenbeeld; een schitterend paard. Samen vormen ze een perfect op elkaar afgestemd duo met krachten volledig in harmonie’.

‘Hij is de incarnatie van mannelijkheid. De alpha van  viriliteit, de omega van bescherming. Kijk naar de kromming van zijn schouders, de curve van zijn biceps en de warmte van zijn torso. Met aan zijn zij, zijn aardse Pegasus. In hun onbewogenheid lijken ze wel een. Met voor een buitenstaander onzichtbare hartslagen, die een gezamenlijk ritme lijken te slaan. De onverschrokken ruiter neemt voor de laatste keer het ultieme moment van rust en bezinning in zich op, voordat hij overgaat tot een noodzakelijke verovering. Een moment, waar hij oprecht van geniet. De tijd tussen wat geweest is, wat nog zal komen. De belofte van de toekomst’.

Wow! Wat een man, wat een paard, wat een duo! En nu weer even naar bovenstaand schilderij kijken en tegelijkertijd het allegro con brio van Beethovens derde symfonie, de Eroica, opzetten – een muzikale ode op Napoleon. Dan begrijp je waarom meer dan 50.000 boeken aan deze nog steeds tot de verbeelding sprekende man zijn gewijd.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Vaag is ook niet de geur. Aventus begint ongekend fruitig-fris om vervolgens via een bloemige hartnoot te eindigen in een indringende sensueeL-houten finish. Leuk of niet leuk: de ingrediënten hebben bijna allemaal een link met het heftige leven van de keizer.

In de opening zijn dat zwarte bes van Corsica, zijn geboorte-eiland. Zelden zo helder de zwarte bes geroken die extra fris wordt gemaakt door bergamot uit (inderdaad) Italië, Calville Blanc-appel uit Frankrijk en ananas (zonder landaanduiding maar wel Napoleons favoriete toetje naar het schijnt…). ‘Moet me van het hart’: zwarte bes, appel en ananas ruik je vaker in de opening, bij Creed heb je het gevoel dat ze net geplukt zijn. Zo natuurlijk, zo ‘fruit’. ‘Napoleon-rozen’ en jasmijn uit Egypte (trok hij ook ter strijde) worden in het centrum van de macht vermengd met de leernoot van berk (waarvan zijn troon schijnt te zijn gemaakt) en patchoeli (geen link).

Laatste twee zijn opmaat voor de donkere basis (die dicht in de buurt van de klassiek dierlijke chypre komt) van eikenmos, vanille, musk en ambergris. Mooi hoor die transformatie van fris naar sensueel. En geniet ik nu echt zo van Aventus’ basis die zo vol en rond is, omdat ik echte ambergris en musk ruik, ‘ob ist es Fantasie das ich lebe’… Creed beweert namelijk als een van de weinige parfumhuizen deze animale versierders te gebruiken.

RUIK & VERGELIJK

Napoleon en geur. De eerste heb ik zonet vermeld. De tweede is een andere, prachtige ode op Napoleon en de derde is de ‘laatste’ geur van de keizer (ook hierboven vermeld).

Mülhens 4711 (1792)

Parfum d’Empire Eau de Gloire (2003)

Cosmalia L’Authentique Eau de Cologne de l’Empereur (onbekend)