GEURENALFABET M

MONSIEUR ROCHAS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juli 9, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET M, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN, VINTAGE. 2 reacties

VERGETEN EN ONDERGEWAARDEERDE KLASSIEKER

OFWEL: EEN VINTAGE-GEUR IN DE ETALAGE

Jaar van lancering: 1969

Laatst aangepast: 09/07/11

Neus: Guy Robert

Altijd een zwak gehad voor Rochas. Waarom? Nou de geuren. Macassar (1979) was een van de eerste die ik kocht. Kan me nog herinneren hoe gefascineerd ik was door de advertentie. En de geur zelf: kruidig, zwoel, donker. En van de citrusbom Eau de Rochas pour Homme (1993) heb ik flessen leeggespoten, en nog staat deze geur bij mij in de badkamer. De laatste jaren is mijn liefde voor het merk beheurluk bekoeld.

Het huis heeft zijn eigen-gereid-heid verloren, doet mee met alle voorbijvliegende trends – Reflèts d’Eau (2006), Desir de Rochas (2007), Soleil de Rochas (2008), Eau Sensuelle (2009), Eau de Rochas Fraîche (2010). Deze ontwikkeling liep parallel met de mode van het huis: de ene nieuwe ontwerper was nog niet binnengehaald of de volgende stond al op de achterdeur te kloppen.

In 2008 werd bekend dat de modeafdeling (ook in bezit van Proctor & Gamble) voorgoed werd gesloten om vervolgens een jaar later te vernemen, dat Marco Zanini was aangetrokken om het huis weer op de kaart te zetten (wat zogenaamd niet was gelukt met Olivier Theysken). Hij doet het nog steeds trouwens. Op de homesite tref je nog maar acht geuren aan. Zes voor haar, twee voor hem. Zelfs de nieuwste voor haar Muse de Rochas (2011) wordt – nog – niet vermeld. En ook de klassiekers voor de man Moustache (1949) en Monsieur schitteren door afwezigheid. Toch zijn beide in een saaie ‘gestroomlijnde basisflacon’ nog steeds te koop. In ieder geval in Frankrijk waar Rochas nog steeds als parfumautoriteit geldt.

De originele campagnes van Monsieur hebben – nu gezien – een erg hoog Mad Men-gehalte: klassieke chic geplaatst in een ‘er-even-tussenuit’-plattelandsdecor. Geen model, wel een vintagecar waar naast de versnelling een fles van Monsieur ligt. Geeft niet helemaal goed de inhoud van de geur weer: het is meer een ‘diepe’ bosgeur dan een ‘vers gemaaid hooi’-luchtje. Die nog steeds het ruiken waard is en qua ‘familie’ in het niche-circuit is herontdekt, waarvan onder meer getuigt: Abaci (2011)

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Tussen de frisse noten van citroen en bergamot neem je direct salie waar. Het geeft Monsieur in eerste instantie een beetje een ‘etherisch’ sauna-gevoel dat lang aanhoudt.

Wel eigenzinnig. Zelfs als de lavendel er zich heeft bijgevoegd. Langzamerhand wordt de geur donkerder, maar vooral groener door vetiver, geraniumblad, galbanum en kardemon die de enige bloem in het hart – anjer – een mannelijke toets geven. In de laatste fase van Monsieur merk je goed dat het een klassieke chypre is: eikenmos en patchoeli verzacht en ‘verzwoeld’ door tonkaboon en musk.

Heel mooi aan de geur is dat het cederhout hierin niet verdrinkt, het geeft Monsieur zijn droog-zonnige accent. Hoe langer de geur op de huid zit, des te zachter hij wordt terwijl je ondertussen toch de groene prikkels blijft waarnemen. En toch: de nieuwe versie die ik nu heb, ruikt beduidend minder stoer en mannelijk als de oorspronkelijke geur. Ongeveer zoals een eau de parfum zich verhoudt tot een eau de cologne. Maar toch blijft Monsieur zeer aantrekkelijk.

RUIK & VERGELIJK

Ze gaan volgens mij binnenkort een revival beleven, al die stoer-verfijnde gekruide mannengeuren die Parijs eind jaren zestig, begin jaren zeventig de wereld in stuurde. Als je er aan ruikt, weet je direct waarom: ze hebben karakter en je ruikt ze:

Lancôme Balafre (1967)

Hermès Equipage (1970)

Balenciaga Ho Hang (1971)

Pierre Cardin Men’s Cologne (1972)

Paco Rabanne Pour Homme (1973)

MUGUET GUERLAIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 20, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET M, NICHE. Een reactie plaatsen

‘NOG WEELDERIGER DAN DE NATUUR HEEFT BEDOELD’

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 20/04/11

Neus: Thierry Wasser

Flaconontwerp: ‘een reeds tientallen jaren in Parijs gevestigd designstudio’

Ik hoop dat ik er bij kan zijn op 31 april om 17.00 uur aan 68, Champs Elysées. Want dan wordt, terwijl vlinders worden losgelaten, eenmalig Muguet (editie 2011) aan het publiek gepresenteerd. Vervolgens kun je een van de 1250 genummerde exemplaren kopen. Geen tijd: reserveer dan Muguet in een van de Guerlainboetieks. Met dit geurige gebaar onderstreept Guerlain zijn bijzondere band met het lelietje-van-dalen. Sinds 2000 lanceert het huis bijna jaarlijks een limited edition die maar één dag te koop is. En ieder jaar gedraagt het lelietje-van-dalen zich bij Guerlain nét even anders.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Voor mij is het belangrijkste aan een lelietje-van-dalen-geur de opening. Dat je een vlaag, dus heel kortstondig, die intens groene fris-knisperende geursensatie ondergaat. Zoals ik gisteravond bij toeval rook in de voortuin van mijn Brusselse pied-à-terre waar al jaren bosjes meiklokjes groeien. Dat ervaar je goed in Muguet – kreeg een tester gestuurd.

De opening is ongekend groen, alsof de tere blaadjes worden fijngewreven met regendruppels. Je ziet in gedachten het lelietje-van-dalen dartel, maar snel wandelen over een loper van groene en vochtige noten. Daarna nemen de bloemen in het hart het over en is het gedaan met de groene pret: Muguet is een bloemen. Opgeroepen met sering en jasmijn waarvan beide ook de frisse kant wordt benadrukt. Een roosaccent maakt Muguet bloemiger en een beetje zoet. Eindresultaat volgens Guerlain: ‘Nog weelderiger dan de natuur heeft bedoeld’. Eindresultaat volgens geurengoeroe: mooi, elegant maar moeilijk met de ‘blote’ neus te onderscheiden van andere soli-fleur lelietjes-van-dalen. Trouwens, in het niet meer leverbare Lilia Bella (2001) uit de Aqua Allegoria-reeks behield het lelietje-van-dalen langer dan gemiddeld zijn fris-groene karakter.

RUIK & VERGELIJK

Op 1 mei leggen alle vogels een… en draag je in Frankrijk een paar takjes lelietje-van-dalen op je revers, schenk je die of hul je je er in… want dit fijne blommeke wordt gezien als ‘porteur du bonheur’.

Caron Muguet du Bonheur (1934)

Dior Diorissimo (1957)

Delrea Debut (2003)

Van Cleef & Arpels – La Collection Extraordinaire – Muguet Blanc 01341 KX (2008)

Yosh Sotille 1.61 (????)

MON JASMIN NOIR BULGARI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 15, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET M. Een reactie plaatsen

ZWARTE JASMIJN ‘ALLEEN VOOR JOU’

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 15/04/11

Neus: Sophie Labbé, Olivier Polge

Model: Kirsten Dunst

Fotografie: onbekend

Fotoshopper: onbekend

Sommige merken hebben het niet nodig om via parfum de kwintessens van een vrouw te verbeelden. Ze hebben genoeg autoriteit waardoor je de geuren als het ware voor lief neemt. Want, net zoals Andre Hazes: je gelooft in ze. Telkens als ze een geur presenteren, ben je geïnteresseerd. En al die toeters en bellen… denk je daar nog aan als je in de parfumerie staat? Geldt ook voor Bulgari. En toch, elke keer doen ze het weer. Dus ook met Mon Jasmin Noir.

Dit zegt het persbericht: ‘Een ode aan de jonge en verleidelijke vrouw die haar persoonlijkheid uit met een levendige geest, maar nooit roekeloos omspringt met haar verfijnde, onweerstaanbare en kunstige schoonheid’. Tjonge, tjonge, wie gelooft hier (nog) in en wie vraagt zich af of dit wel klopt als je naar de ambassadrice kijkt? Verder: ‘Intuïtieve sensualiteit en tedere onschuld versmelten tot een fascinerend spel van verleiding, dat vertolkt wordt door de briljante akkoorden van haar parfum: Mon Jasmin Noir belichaamt perfect de magie van de intieme band tussen de vrouw en haar geur’. Voor mij hoeft het niet, maar ik ben geen vrouw. Ook niet in het diepst van mijn gedachten. En: wat doet die leeuw bij (de behoorlijke ‘facial’ gemanipuleerde; is ze het wel?) Kirsten Dunst? Mon Jasmin Noir heeft voor mij niet wilds en animaals.

Eerder iets zoets en gourmandachtig, zoals de ‘beboudoirde’ Dunst in haar vertolking van Marie Antoinette in de gelijknamige film (2006) van Sophia Coppola. Mon Jasmin Noir moet je zien als een flanker (in een mooie flacon, dat dan weer wel) die je als Bvlgari-parfumfan vast aan het merk houdt, en dient als ‘opwarmertje’ voor de geplande lancering dit najaar van een nieuw ‘groot’ Bvlgari-parfum.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Mon Jasmin Noir is een lichte variatie op Jasmin Noir. Ofwel een minder overrompelende interpretatie van de denkbeeldige zwarte jasmijn, want die bestaat niet ‘in het echt’. De geur volgt het parfumparcours van jasmijn zoals die bloeit van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat.

Dus van teder en fris tijdens het ochtendgloren, naar ‘warm’ en zinderend rondom twaalf uur tot zeer sensueel als de sterren aan het firmament verschijnen. De ochtend breekt aan onder een frisbloemig gesternte van cederappel (of muskuscitroen waarvan sukade wordt gemaakt) en lelietje-van-dalen. Hoe verder de uren vorderen hoe duidelijker de jasmijn zich manifesteert. Olivier Polge kruidde hiervoor de ‘weelde van Arabische jasmijnabsolue met de exquise jeugdigheid van een verbazingwekkende jasmijnvariëteit: winterjasmijn (jasminum nitidum), ook wel bekend als sterjasmijn: stralend, fris en elegant’.

Nu neemt Sophie Labbé het stokje over door Mon Jasmin Noir te sublimeren met sensuele, fluwelige toetsen van ‘kasjmierhout’, cederhout en patchoeli, gebundeld (de nacht is aangebroken) in uitgelezen romige nuances van musk gelardeerd met noga-accenten. Ofwel: jasmijn weer ‘gourmand gemaakt’.

RUIK & VERGELIJK

Niet moeilijk:

Bulgari Jasmin Noir (2008)

MUGUET DU BONHEUR CARON

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 20, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET M, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN, NICHE, VINTAGE. Een reactie plaatsen

LENTEONTWAKEN MET HET

‘HET MOOISTE LELIETJE-VAN-DALEN-PARFUM’

Jaar van lancering: 1952

Laatst aangepast: 20/03/11

Neus: Michel Morsetti

Artistic direction: Félicie en Paul Ternat

Wat groeit daar toch in het dal? Wat ruikt daar toch heerlijk zoet én fris? Het is het lelietje-van-dalen. Onder boeren, burgers en buitenlui iets minder bekend als convallaria majalis. Convallis is latijns voor ‘diep dal’ en daarvan is de naam convallaria afgeleid: plantje aangetroffen in dalen. Heette oorspronkelijk lilium convallum.

Letterlijk in het Nederlands vertaald: lelietje-der-dalen. Carlos Linnaeus (1707-1778) veranderde de naam in convallaria majalis. De klokvormige bloempjes – die na het sneeuwklokje, crocus, narcis, hyacint en tulp hun kopjes opsteken – verspreiden een geur die je direct associeert met het voorjaar.

Talrijke legenden bestaan over dit tere bloempje. Zo was het in onze streken in voor-humane, duistere tijden gewijd aan Ostara, de zus van de Germaanse god Donar én godin van het stralende morgenrood en naderende voorjaar.

Ter ere van haar werden in ‘vreugdevuren’ deze bloempjes gegooid. Deze voorjaarsbode is in de loop der tijden uitgegroeid tot symbool van pril geluk en werd (wordt nog steeds) daarom in bruidsboeketten verwerkt – Caron begeleidde Muguet du Bonheur een tijdje met ‘parfum de la fiancée’.

Hoe het gebruik ontstond, is gehuld in de nevelen, maar in Frankrijk draag je traditioneel op 1 mei een bosje muguet (de Franse naam) op je revers, schenk je het of hul je je als vrouw er in met een parfum. Eén merk dat al jaren op 31 april met Muguet du Bonheur goede zaken doet: Caron.

Edmond Roudnitska, gezien als de grootste neus van de 20ste eeuw en schepper van Diorissimo – voor velen het absolute lelietje-van-dalen-parfum – beschouwde Muguet du Bonheur als het mooiste lelietje-van-parfum ooit gecreëerd. Een betere huldeblik bestaat er niet volgens mij. De geur wordt nog mooier als je Le discours des fleurs van Georges Brassens zingt:

Le premier Mai ce n’est pas gai
Je trime a dit le Muguet
Dix fois plus que d’habitude
Regrettable servitude
Muguet, sois pas chicaneur
Car tu donnes du Bonheur
Pas cher à tout un chacun
Brin de Muguet, tu es quelqu’un

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

‘Vroeger’ werd de geur van het lelietje-van-dalen verkregen door de bloemen te laten trekken in zoete oliën of te leggen tussen lagen dierlijk vet dat de geur opnam. Daarna werd het gewonnen via het extractieproces dat uiteindelijk een etherische olie (absolu) oplevert. Dit werd, na toevoeging van een synthetische stof, ‘concrète muquet’ genoemd. Tegenwoordig is het een mix van bloemen(moleculen) die samen je verheugd doen zeggen: ‘lelietje-van-dalen’.

In hoeverre we met het origineel te maken hebben, is onbekend. Want ook ‘chez Caron’ zijn in de loop der jaren de formules aangepast. In tegenstelling tot andere lelietje-van-dalen-geuren begint Muguet du Bonheur niet hard en scherp, maar zacht, lief, zoet, vertederend.

Wel helder, of beter gezegd, etherisch terwijl door alle noten heen een mooi groene noot blijft waaien. Wat je ruikt is een subtiele bloemeneuforie van magnolia, heliotroop, sering en natuurlijk jasmijn die het idee van het lelietje-van-dalen versterkt. Peer wordt ook als noot opgevoerd. Ruik je licht en wijst waarschijnlijk op een aanpassing van het origineel. Musk zorgt voor licht-sensuele ‘sillage’. Muguet du Bonheur krijgt hierdoor zelfs een zeepachtige toets.

RUIK & VERGELIJK

‘Puur’ lelietje-van-dalen is klassiek, ‘puur’ lelietje-van-dalen is niche. Zal me niets verbazen dat het over een tijdje ook wordt ontdekt als hoofdversierder door de masstige-market. By the way: wil je lelietje-van-dalen heel scherp ruiken, in België verkrijgaar bij veel goedkope drogisterijen voor een weggeefprijs: Muguet Grand Duc geleverd door het merk Ankara.

Je ziet hier onder diverse keren Muguet van Guerlain vermeld. Zit zo: sinds 1998 brengt het parfumhuis regelmatig limited editions uit van Muguet. Telkens net weer iets anders samengesteld. Enne: wil je zien hoe belangrijk het lelietje-van-dalen in de Franse cultuur is geweest, bezoek dan eens: http://pasperdus.canalblog.com/archives/2009/05/01/13574535.html.

Dior – Les Créations de Monsieur Dior – Diorissimo (1957/2007)

Guerlain Muguet (1998)

Goutal Annick Le Muguet (2002)

Delrea Début (2004)

Guerlain Muguet (2006)

Guerlain Muguet (2009)

Van Cleef & Arpels – La Collection Extraoridinaire – 01341KX Muguet Blanc (2009)

Guerlain Muguet (2011)

MEXX MAGNETIC

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 10, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET M. Een reactie plaatsen

DE ESSENTIE VAN AANTREKKINGSKRACHT

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 10/03/11

Neus: onbekend maar begeleid door Will Andrews van het P&G-developmentteam

Model: Lena Gercke plus Charlie zonder achternaam

Wat is het moment waarop je aantrekkingskracht voelt? Volgens Mexx: ‘De spanning vlak voor een kus, het plezier van aantrekkelijk zijn of de intensiteit van dat onverwachte moment van verbondenheid’.  Zoiets gebeurt niet alleen in films, maar ‘ook in het echt, elk moment en overal’. Dit gevoel stopt Mexx in twee geuren die ‘de dag spannender maken, want… wie weet tot wie je je ineens aangetrokken voelt’.

Maar Magnetic wil meer. Het is ook een verhaal over succes, en dat heb je ‘als je voor alles en iedereen openstaat, ja zegt tegen een spannende uitdaging en bereid bent uit je dagelijkse routine te stappen. Dan maak je kans op een ‘geweldig en avontuurlijke leven vol bijzondere ervaringen en fantastische relaties’. Maar Magnetic wil nog meer: ‘Het weerspiegelt precies wie je bent’. Zo, weet daar maar iets tegen in te brengen!

Zowel Magnetic Man als Magnetic Woman zijn ‘fris en speels aan de oppervlakte, tonen later hun diepere lagen en verleidelijke rijkdom’. Wie kan volgens Mexx dit het beste overbrengen? Lena Gercke, een catwalk- en coverster met een frisse, natuurlijke schoonheid die straalt van binnen uit – ik vraag me altijd af: hoe doe je dat eigenlijk?

Om magnetische aantrekkingskracht in geur te vertalen, werd gewerkt met ‘onweerstaanbare’ ingrediënten. Daarom hebben beide versies dezelfde sprankelende opening als ‘de rush van emotie die met echte aantrekkingskracht gepaard gaat’. Daarom gaan beide over in een warm-sexy basis, ‘net zoals het eerste gevoel van aantrekkingskracht overgaat in iets sensuelers’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Magnetic Woman opent met een ‘speelse, flirtende mix’ van rode appel, viooltjesblad (foto) en roze peperbes. Ofwel, ‘heerlijk, sappig fruit met een vleugje zwoele vrouwelijkheid’. Het boeket in het hart is ‘dauwachtig’, helder en fris door lotus, pioenroos en lelietje-van-dalen. De basis is ultieme verleiding in optima forma: warme noten van sandelhout, iris en musk.

Magnetic Man opent krachtig met een ‘bijna elektriserende rush’ van alsem, rabarber en kumquat overgoten met een krachtige aldehyde. Het magische hart: frisgroen viooltjesblad (foto) en droog-stroef, maar sensueel koriander ondergedompled in waternoten die Magnetic Man zijn zachtheid geven.

De basis staat garant voor aantrekkingskracht. Ofwel, sensuele, muskachtige noten van sandel- en kasjmierhout en patchoeli. Het effect: ‘De kunst van de verleiding tot nieuwe hoogten gebracht: stoer, krachtig én toch gevoelig’.

RUIK & VERGELIJK

De wortel van de viola odorata verspreidt een poederzachte, lieflijke zoete-zachte parfum. Viooltjesblad zorgt daarentegen voor een knisperende, fris- groene ondersteuning in een geur.

Viooltjesblad voor haar:

The Different Company Sublime Balkiss (2008)

Van Cleef & Arpels Féerie (2008)

Viooltjesblad voor hem:

Donna Karan DKNYMen (2009)

Odin 04 Petrana (2010)

MOLECULES 02, ESCENTRIC O2 ESCENTRIC MOLECULES

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op februari 5, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET CIJFERS, GEURENALFABET E, GEURENALFABET M, NICHE. Een reactie plaatsen

(SYNTHETISCH) AMBERGRIS GEFATSOENEERD

(SYNTHETISCH) AMBERGRIS PUUR

Jaar van lancering: 2008

Laatst aangepast: 04/02/11

Neus: Geza Schoen

Ben benieuwd hoe lang Geza Schoen doorgaat met het in kaart brengen van synthetische basisingrediënten die eigenlijk al een parfum op zichzelf zijn. En ik weet nog steeds niet of zijn visie op het metier meer dan slimme en creatieve marketing is. Hij heeft hiermee in ieder geval letterlijk een niche gevonden, door steeds meer mensen gewaardeerd die inmiddels behoorlijk moe zijn van al die romantische toeters en smaakvolle bellen van de – niche – parfumhuizen. Die willen gewoon puur genieten van ‘pure’ geuren.

In Molucules 02 en Escentric 02 is dat de synthetische vervanger van ambergris soms ook grijze amber genoemd. Heeft verschillende namen, want geproduceerd door dito producenten. C16 H28 O, cetalox, grisalva, ambrox, amberlyn en ambroxan. De laatste is qua naam het meest bekend. Meer weten zie: Not a Perfume (2010) van Juliette has a Gun. Het is een abstracte geur met een veelvoud aan impressies – zee, zon, zout, mineraal, hout, warm, sensueel – inderdaad een parfum op zichzelf. Geza Schoen levert het in een gefatsoeneerde en ‘pure’ versie.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Escentric 02 is lichter, salonfähiger, daardoor toegankelijker en onderscheidt zich qua opening (en de rest) niet echt van de gemiddelde Amerikaanse mannengeur: crisp, clean en helder. Want dat is Escentric 02: fris-citroenig via een helder hart – iris met hedione – uitmondend in een houtachtige basis van vetiver en vlierblesbloesem. Laatste is nieuw voor een geur en lekker door zijn groen-wrange aroma, maar ruik het niet echt. Dit alles besprenkeld met musk (muscone) en harsen met ‘ambergris’-smaak, in dit geval dus ambroxan.

Schoen omschrijft de opening zelf als ‘gin en tonic, een hint van een Oostenrijke limonade, Almdudler’. En: ‘De geur die je opsnuift wanneer je een spiksplinternieuw Apple labtop opent’. Het eerste ruik ik goed, het tweede niet. Hij vervolgt: ‘Helder schoon, maar droogt mooi op tot iets warms en sexy’. Klopt.

Mooi aan de Escentric 02 is dat je ‘het minerale aspect’, ofwel het zee-ziltige effect – van nature ook in ambergris – goed ruikt. Wat natuurlijk niet zo vreemd is want voor ambergris door vissers – meestal bij toeval – wordt gevonden of aanspoelt op een strand is het een tijdje door de golven gewiegd.

Molecules 02 is dus ambroxan in zeer hoge concentratie. Merkwaardige gewaarding: ik ruik droog vergeeld papier, verbrand papyrus, wierook, stof, vetiver, zout, hout. Aangenaam anders. Hoe langer op de huid, hoe zachter en romiger dit alles wordt. En ook hier komt het minerale aspect goed naar boven. Het geeft Molecules 02 de lucht en transparantie die het nodig heeft. Toch, kleeft aan Molecules 02 een nadeel: te eendimensionaal voor mij. Krijg de neiging hem te layeren met andere geuren.

RUIK & VERGELIJK

Vorig besloot een niche parfumhuis in Parijs het zich lekker makkelijk (of juist moeilijk?) te maken, door ook een geur te lanceren die ‘100 procent’ in het teken staat van ambroxan:

Julia has a Gun Not a Perfume (2010)

MIMOSA ACCA KAPPA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op februari 4, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET M, NICHE. Een reactie plaatsen

MIMOSA STAAT VOOR…

Jaar van lancering: 2004

Laatst aangepast: 04/02/11

Neus: onbekend

Niet iedereen associeert dezelfde bloem met het voorjaar. Ook wat geur betreft. Voor de een is het lelietje-van-dalen, voor de ander narcis. Voor heel veel mensen die in Zuid Europese contreien wonen, is het mimosa. Valt heel veel voor te zeggen: ik heb mimosa een keer zien bloeien in Portugal, om precies te zijn de Algarve. Wat een genot, niet alleen om te zien – de kruinen van de enorme bomen leken veranderd in gele wolken – maar ook om te ruiken: zacht, warm, zonnig vermengd met af en toe een frisse bries vanuit de zee. Mimosa van Acca Kappa brengt dit ‘zuidelijke’ lentegevoel mooi tot leven. En dat komt met name door de extra ‘verzachtende omstandigheden’ in de compositie.

Acca Kappa weet over mimosa te vertellen dat de oorspronkelijk mannelijke bewoners van Amerika – de Indianen – een bloeiend takje schonken aan de vrouw van wie ze hielden. Nieuw voor mij. En dat in de taal der bloemen mimosa staat voor gevoeligheid. Ik dacht voor vriendschap. Mimosa prikkelt meer de vrije associatie, want volgens de ‘taal der bloemen’-pagina op facebook wordt het ook geassocieerd met bescherming, liefde, profetische dromen en zuivering.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Eerst een bries van bergamot en citrus. Geel, fris, bloemig. Aangenaam aan Mimosa van Acca Kappa is dat de zonnige zachtheid van mimosa in het hart wordt onderstreept met heliotroop (met zijn naar vanille ruikende geur) en amandel. Hierdoor ontstaat een soort kokonachtige warmte met een breekbare, bijna kinderlijke toets. Zelfs in de basis wordt deze zachtheid voortgezet door ‘melkachtig’ sandelhout. Interessant deze pure interpretatie die door de amandel in combinatie met sandelhout een lichte gourmandtoets krijgt.

RUIK & VERGELIJK

De ene mimosageur is de andere niet. Mimosa kan zonnig en geel ruiken, maar ook groen en houtachtig.

Een klassieker:

L’Artisan Parfumeur Mimosa pour Moi (1996)

Een nicher:

Giorgio Armani – Armani Privé – Pierre de Lune (2004)

Een puur natuur:

L’Occitane Mimosa de L’Estérel (2009)

Een nieuwe:

Annick Goutal Le Mimosa (2011)

MADE FOR WOMEN BRUNO BANANI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op januari 25, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET M. Een reactie plaatsen

‘PERFECT WAPEN IN DE STRIJD VOOR HET VERLEIDINGSSPEL’

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 25/01/11

Neus: onbekend

Model: onbekend

Fotografie: onbekend

Artistic direction: onbekend

Als je het nog niet wist: achter de naam Bruno Banani gaat een uit Zwitserland afkomstig jong ‘ondermode’-label schuil die opvalt door zijn leipe en knipoog-campagnes. Dit beleid voert het met succes door in de geurenafdeling waarvan er tot nu toe vier voor de jonge meid getooid met hoorntjes verschenen (krijg je binnenkort; heb ik in 2009 diepgravend over geschreven voor het magazine van Ici Paris XL) .

Wat hebben de campagnes gemeen? Met humor het parfumcliché overdrijven dat geur een seksueel lokmiddel van de eerste orde is. Zie je ook aan Made for Women. Dit keer de vrouw als jager die ‘haar kalme zelfverzekerdheid combineert met een vleugje humor’. Dat is niet veel, maar hier staat dan tegenover dat ze ‘een sprankelende aanwezigheid heeft, een tikkeltje brutaal is’ en gezegend met zelfspot. Het effect: ‘Mannen in haar omgeving zijn hulpeloos, vallen als een blok’.

Bang hoef je als prooi niet te zijn: ‘Ze is geen agressieve amazone, jaagt met stijl, charme, elegantie met een onweerstaanbare twinkeling in haar ogen. Nauwelijks een blik toegeworpen… daar gaat hij al voor de bijl, bereid elk bevel op te volgen’. Geen zin in, mijd als man haar favoriete urbane jachtgebieden: bars, clubs, grand cafés, winkels, fitnessclubs, zelfs… supermarkten.

Over de flacon: gaat vergezeld met ‘een fraai cadeau; een zilveren armband, elegant, trendy en chique’. Een sieraad die bij de identiteit van de draagster hoort en als ‘waarschuwing voor argeloze mannen’ dient: op het plaatje staat Bruno Banani Made for Women geëtst waarmee je slim je collega-jagers erop wijst dat je lid van de club bent.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Made for Women is een ‘hippe chick’-geur die niet moeilijk doet en een aantal populaire parfumsmaken verwerkt: veel (rood) fruit ondergedompeld in een fris waterbad waarin bloemblaadjes rond spartelen. Het effect op de man is verbluffend: deze ‘nietsvermoedende prooi wordt onweerstaanbaar aangetrokken’ in de opening door een cocktail van braam en groene thee.

Het hart heeft dezelfde aantrekkingskracht. Dit keer met gegarandeerd resultaat. Komt door zachte perzik en prikkelend zoete ananas gecombineerd met ‘een sensueel accent’ van iris en viooltje. Volgens Banani ‘een innovatief, zonnig akkoord dat de vrouwelijke sensualiteit en aantrekkingskracht van de draagster perfect weerspiegelt’. De afronding van Made for Women ‘laat de mannelijke prooi volkomen weerloos’ door een intense samenwerking van ‘watergeuren’.

En natuurlijk heel veel framboos. Amber onderstreept ‘de verleidelijke charme van de geur nog eens’. Ik hoop dat het er allemaal in zit, want veel ingrediënten kan ik niet detecteren: wel een idee van rood fruit en bloemen net uit de vriezer.

Made for Women: goed voorbeeld dat een goedkope geur per definitie niet vies hoeft te zijn qua geurervaring. Banani weet dat het geen Guerlain of Gucci is. Wil dat ook niet zijn. Wel: een leverancier van low budget-geuren voor een doelgroep voor wie geurgebruik redelijk nieuw is en die ongecompliceerd wil ruiken. De verfijning – Chanel, The Different Company – komt later wel. Of niet.

RUIK & VERGELIJK

Meer duivelse parfums van Banani:

Bruno Banani Time to Play Woman (2002)

Bruno Banani Woman Scent from Hell (2003)

Bruno Banani Pure Woman (2007)

Bruno Banani Magic Woman (2009)

MUSC NOMADE – LES ORIENTALISTES – ANNICK GOUTAL

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op januari 23, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET M, NICHE. Een reactie plaatsen

EEN GECIVILISEERDE MUSK

Jaar van lancering: 2008

Laatst aangepast: 23/01/11

Neus: Isabelle Doyen, Camille Goutal

Ik heb de flacon al voor eenderde leeg en weet ik nog steeds niet of ik Musc Nomade – de vierde geur in Les Orientalistes-serie die in 2007 verscheen – wel of niet goed vind. Of beter gezegd: goed is hij wel, alleen verwacht ik bij het opspuiten telkens weer of hij zijn ‘nomadische’ boodschap nu eindelijk prijs zal geven. In plaats van clean en beschaafd, een musk die ruw, onbeschaafd, wild en ongerept is. Musk die in een ver verleden door nomadische ruiters tijdens een overval op een souk ergens in Arabië is ontdekt en geconfisqueerd – betalen, ho maar – en mee terugnomen naar hun tentenkamp op de steppen om aan hun leider te geven. Niet dat ik een variatie op Muscs Koublaï Khan verwacht – de naam roept hetzelfde beeld op. Niet dat ik een variatie op Musc Ravageur verwacht – de naam roept hetzelfde beeld op.

En toch, afgaande op de inspiratiebron verwacht je toch een ‘gevaarlijker’ eindresultaat. Want zo lezen we: ‘Annick Goutal was altijd al betoverd door de fijnzinnigheid van muskbewonderaars, zoals de prinsessen van Qatar. Die baadden hun lichamen en haar in een goddelijke blend van muskpoeder en roosessence, en parfumeerden hun vertrekken door agarhout te verbranden. Annick Goutal droomde ervan om het afrodisiastische effect van dit reputatievolle ingrediënt dat de zintuigen animeerde en mannen in zijn greep hield in een parfum te vangen… Musc Nomade’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Beetje merkwaardig de verantwoording: ‘Geleid door ecologische verantwoordelijkheid en hun wens de natuur te beschermen, hebben Isabelle Doyenne en Camille Goutal het aangedurfd de conventie uit te dagen door een musk uit te vinden zonder direct gebruik te maken van dierlijke ingrediënten. Het effect: ‘een olfactorische betovering’. Merkwaardig: dierlijk musk is sinds de jaren zeventig van de vorige eeuw al verboden. Alle musk gebruikt in parfums zijn van synthetische aard. En wat die ecologische kanttekening betreft… een beetje gratuit.

De musk die Goutal koos voor Musc Nomade is muscone en ‘witte musk’ afkomstig van de engelwortel en ambrette (beide geliefd omdat ze een bijna ‘natuurindentiek’ muskgeur verspreiden). Hieraan toegevoegd om de sensualiteit van deze muskvariaties te bevorderen: cistus labdanum (ook geliefd om zijn natuurlijke muskspoor) en de zoet-vanille, rumachtige noot van tonkaboon. Voor de afronding: ‘bombay-hout’, dat gelieerd is aan de papyrus-familie.

En wat krijg je: een mooie, schone, cleane maar vooral beschaafde musk, zonder wilde details (dankzij tonkaboon volgens mij) die eerder een beschermend dan een uitdagend effect heeft. Wil je de geur een beetje ruiger maken, dan moet je hem layeren met Sables (1985) en Myrrhe Ardente (2007) – ook van Goutal.

RUIK & VERGELIJK

Al eerder vermeld: je hebt cleane en schone musk, je hebt dierlijke en ‘vieze’ musk. De eerste doet denken aan katoen en schoon gewassen lakens, de tweede aan lakens die heel lang niet gewassen zijn…

Clean:

Etro Musk (1989)

Serge Lutens Clair de Musc (2003)

‘Vies’:

Serge Lutens Muscs Koublaï Khan (1998)

Frédéric Malle Musc Ravageur (2000)

Een ‘impressionistische’ en tedere musk:

Mona di Orio – Les Nombres d’Or – Musc (2010)

 

MOLECULES 03 – ESCENTRIC 03 ESCENTRIC MOLECULES

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op januari 21, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET E, GEURENALFABET M, NICHE. Een reactie plaatsen

EEN PURE VETIVER

EEN OPGETUIGDE VETIVER

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 21/01/11

Neus: Geza Schoen (foto onder)

Het doel van Geza Schoen: parfum ontdoen van al zijn toeters en bellen. Hij pleegt als het ware bewust kaalslag op geuren door zich te concentreren op een aantal belangrijke en veel gebruikte synthetische basisingrediënten. Na Escentric 01 en Molecules 01 gebaseerd op het synthetische ingrediënt iso e super) uit 2005 en Molecules 02 en Escentric 02 (gebaseerd op ambroxan, de synthetische variant op natuurlijk ambergris) uit 2008 richt Geza Schoen zich nu op een andere ‘pure’ basic: vetiver.

Of beter gezegd, de synthetische variant: vetiveryle acetaat. En dat is slim, want vetiver (puur natuur of puur synthetisch) is een van de populairste geuren bij mannen. Geen jaar gaat voorbij of er verschijnen drie, vier, vijf stuks. Maar die zijn nog veel te veel samengesteld volgens Escentric Molecules. En dat is eigenlijk onnodig omdat je met vetiveryle acetaat eigenlijk al parfum op zich hebt: het puurste vetiver denkbaar.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Wat is vetiveryle acetaat precies? Simpel gezegd: aan vetiverol (chemische naam voor natuurlijke vetiverolie) worden drie chemische componenten toegevoegd (twee koolstofelementen en een zuurstofelement) en een waterstofelement onttrokken waardoor de specifieke ‘rokerige’ grasnoot van vetiver (foto) minder grassig, minder groen wordt.

Het gevolg: de geliefde houtnoot wordt juist opgelicht en versterkt. Ander voordeel: door deze chemische verandering ontstaat er volgens Geza Schoen een extra geurnoot die het meest lijkt op de witte binnenschil van grapefruit. Dat ruik je dus in Molecule 03. Inderdaad niet meer en inderdaad niet minder. Lekker, maar toch al zo vaak geroken in andere geuren – en mind you ik ben gek op pure vetiver – dat mijn voorkeur uitgaat naar Escentric 03. Want: gedraagt zich iets meer als een parfumcompositie.

Eerst een fris-prikkelende opening met gember, groene peperkorrel en Mexicaanse limoen die lekker lang aanhoudt. Groen dus. Dat wordt in het hart voorgezet doordat jasmijn wordt ondergedompeld in thee. En dat ‘jasmijnthee’ heel mooi harmonieert met vetiver, onderga je in de basis waardus dus heel veel vetiveryle acetaat zit omringd met sandel- en cederhout, musk en leer. En laatste vier zorgen ervoor dat de geur warmer en dieper wordt. De leernoot geeft bovendien aan de sterke houtnoot een chique elegantie.

RUIK & VERGELIJK

Too long too list, alle vetivergeuren die de afgelopen vijf jaar zijn verschenen. Zo populair is vetiver. De vetiveroogst van 2010:

Chopard Noble Vetiver (2010)

Dior La Collection Christian Dior Vétiver (2010)

L’Artisan Parfumeur Coeur de Vétiver Sacré (2010)

Prada Infusion de Vetiver (2010)