GEURENGOEROE

PI WORDT ‘COUTURE’

Jaar van lancering: 2012

Laatst bijgewerkt: 06/06/12

Neus: onbekend

Ik ben een groot fan van Givenchy. Alleen: het is bijna onmogelijk om van alle geuren intens te genieten gezien de constante flow. Je hebt de ene nog nauwelijks in je opgenomen of de volgende staat al weer in startblokken: nieuwe geuren, zomervariaties, taxfree-aanbiedingen, Harvest-edities. Wat de laatste betreft: werd in 2004 gelanceerd om de parfumnaam weer een beetje op te vijzelen. Want door die constante flow leek het vaak meer om kwantiteit dan om kwaliteit te gaan. En de Harvest-serie haakte ook mooi in op de nichetrend die vanaf 2000 een steeds grotere concurrent van de klassieke parfumleveranciers werd. Om zijn autoriteit op parfumgebied te bewijzen, lanceerde Givenchy in 2007 Les Mythiques: een bundeling van legendarische klassiekers en opvallende geuren van het huis. En nu presenteert het wéér een serie ter bevestiging van zijn autoriteit: Le Parfum Couture, waarin vijf geuren een couturebehandeling krijgen.

Wil zeggen: de verwerkte ingrediënten zijn van een nog betere kwaliteit waardoor er als het ware een niche-ervaring ontstaat. Drie voor de vrouw die worden gelinkt aan de couturestof kant: Organza (1997), Very Irrésistible (2003) en Ange ou Démon le Secret (2009). Een gelukkig ook twee voor de man die worden veredeld door een van meest chique werkstoffen in de parfumindustrie, leer: Play (2008) en Pi (1999). Dat is mooi, want wat volwassen mannen betreft laat Givenchy het de laatste tijd een beetje afweten. Beter gezegd: weet het niet de juiste formule te vinden die overtuigend de klassieke allure van het huis verenigt met de codes van ‘nu’.

Dit zegt Givenchy zelf over de collectie: ‘Het huis heeft een geschiedenis van couturier en parfumeur. Trouw hieraan brengt het vandaag een ode aan de kostbaarste combinatie van couturematerie en geurcompositie. De exquise versies van vijf iconische geuren werden stuk voor stuk bewerkt, ze incarneren het summum van luxe volgens Givenchy’. Dit wordt onderstreept door de klassieke presentatie: de flacon – verpakt in zijdepapier in zware omdoos – is geïnspireerd op die van het geurorgel van de parfumeur. Rond de flaconhals van de twee mannengeuren is een namaaklederen – waarom geen echt? – bandje gewikkeld. Jammer: het betreft het een éénseizoenscollectie. Maar every cloud has a silver lining, want misschien wordt de serie volgend jaar voortgezet. Althans wat mij betreft mag Givenchy ook Gentleman (1974) een couturebehandeling geven.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Zegt Givenchy: ‘Leder is synoniem met mannelijkheid en stevigheid. Het staat als een rots. De emblematische materie van de rock-‘n-roll is een must, een alternatieve toets die verfrissend en modern overkomt’. Zegt Geurengoeroe: ‘Ik vind leer niet alternatief dat verfrissend overkomt. Zowel letterlijk als figuurlijk’. Want leer in parfums, blijft toch nog steeds het summum van chic aangezien het de ‘ruwheid van de natuur’ perfect laat samensmelten met de ‘finesse van cultuur’.

In Pi Leather Edition herken je met een beetje fantasie Pi, en dat komt met name door het gebruik van guajachout (een intense houtnoot, met roos- en viooltjeachtige nuance). Het lijkt wel of  Pi nu is ontdaan van zijn overbodige en modieuze ingrediënten, en versterkt met leer de geur klassiek(er) en mannelijker maakt. Maar het is geen ruw leer, geen zweterig leer, maar geconfectioneerd leer doordat het is omringd met zachte noten, die van het harde leer als het ware soepel suède maken: een licht muskspoor en benzoïne. Laatste is een zoet, zacht geurend hars met complex karakter: vanille, drop, likeur. Maar het heeft ook iets poederigs, melkachtig en kruidig. Ruik je eigenlijk allemaal als je je Pi Leather Edition gaat verdiepen. En in de opening ruik je een lichte, frisse trilling. Beetje citrusachtig, beetje groenig.

Voor de man gewend aan lichte, easy going ‘Givenchytjes’ en niet aan leer, is Pi Leather Edition een indrukwekkende ervaring. Je krijgt de neiging om je casual outfit te wisselen voor een strak gesneden kostuum.

RUIK & VERGELIJK

Zouden meer merken moeten doen: hun mannengeuren upgraden… kom je als consument – eindelijk – in de buurt van hoe parfums eigenlijk horen te ruiken, de essentie. Steeds meer merken doen het trouwens:

Hermès Tèrre d’Hermès Parfum (2009)

Yves Saint Laurent La Nuit de l’Homme le Parfum (2010)

Dior Eau Sauvage Parfum (2012)

Giorgio Armani Acqua di Giò Essenza (2012)