POUR HOMME CERRUTI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op december 1, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET P. Een reactie plaatsen

EEN NIEUWE KIJK OP MANNELIJKE UITSTRALING

Jaar van lancering: 2007

Laatst bijgewerkt: 01/12/09

Neus: Michel Girard, Gilles Romey

Flaconontwerp: Thierry de Baschmakoff

Model: Julien Hedquist

Fotograaf: Mark Segal

Artistieke begeleiding: Betite & Menant

Nino Cerruti heeft twee klassiekers op zijn naam staan. Nino Cerruti uit 1979 (niet meer verkrijgbaar) en Cerruti 1881 uit 1990 (nog wel). Gaat dat ook met de nieuwste geur gebeuren? Correctie: er is inmiddels een opvolger: L’essence de Cerruti (2009) waarvan de beschrijving weldra volgt. Pour Homme is de vertaling van de nieuwe Cerruti-mannenmode. En die is geheel conform de nieuwe codes, begin deze eeuw door Hedi Schlimane (voor Dior) in gang gezet. Wil zeggen: jonger en minder casual. Want de nieuwe man kleedt zich weer klassiek, maar dan minder stijf en formeel. Zie het model: strak gekleed in de geliefde zwart-wit-combinatie, maar nu zonder stropdas en zonder manchetknopen.

Deze relaxte houding, zie je ook terug in het geurconcept. Cerruti noemt Pour Homme zelf een nieuwe kijk op mannelijke uitstraling, een perfecte balans tussen stijl en emotie, tussen zelfvertrouwen en gevoel ‘die als een natuurlijke aantrekkingskracht gedragen wordt’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Dit hadden de neuzen voor ogen: ‘de eenvoud van frisheid gecombineerd met kruiden en de diepte van hout’. Het eerste wordt geleverd door de sprankelende energie van bergamot en mandarijn die rust op met dauwdruppels besprenkelde ‘verse bladeren’. Het tweede aspect verschijnt door ‘aromatisch geurende planten’ die zich elegant mengen met anijs, koriander en basilicum. De diepte van hout tenslotte is een levendige combinatie van ceder-, guajac- en sandelhout.

RUIK & VERGELIJK

Anijs geeft niet alleen aan veel drankjes, maar inmiddels ook aan geuren een levendige zoetheid die tegelijkertijd warm en ‘vertrouwd’ aanvoelt. Dat ruik en ‘voel’ je ook in:

Kenzo Pour Homme (1991)
Lolita Lempicka Au Masculin (2000)
Kenzo KenzoAir (2003)

HOMME KENZO

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op december 1, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET P. Een reactie plaatsen

EEN KOELE BRIES DIE FLUISTERT DOOR BLAUWE BAMBOE

VOOR DE MAN OP ZOEK NAAR VERSTILLING EN RUST

Jaar van lancering: 1991

Laatst bijgewerkt: 08/01/16

Neus: Christian Mathieu

Model: onbekend

Art director campagne: Patrick Guedj

De allereerste mannengeur van Kenzo is een perfecte ‘parfumvertaling’ van hetgeen de van oorsprong Japanse ontwerper Kenzo al decennialang met zijn mode doet: de esthetiek van het Verre Oosten samensmelten met die van het dichtbije westen. In kleding betekent dit: de ‘strakke’ Europese patroonkleding de vrijheid en comfort geven van de oosterse draperie-, vouw- en draagmanieren (denk aan het kimonojasje).

Vertaald in geur betekent dit: Europese parfums de toegevoegde waarde van sereniteit schenken. Want geuren worden in het Verre Oosten – nog – niet echt gebruikt zoals het westerse cliché wil: om te verleiden en ‘voor de lekker’, maar om een balans tussen lichaam en geest te bewerkstelligen. Zegt men.

Dat zie je direct aan de flacon: niet protserig en niet typisch mannelijk. Wél een die een door de wind gebogen bamboe symboliseert. Kortom: rust en sereniteit. Dit prettige gevoel wordt nog eens versterkt door de visuals waarin we een man aan een imaginair strand zien zitten. Met andere woorden: gebruik Homme en je ‘verdwijnt’ naar een gebied waar het druk-druk-druk en de waan van de dag plaats heeft gemaakt voor pais en vree. Ga je mee?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Homme heeft nog niet aan kracht ingeboet. Meer dan tien jaar ‘oud’ en inmiddels bekend als moderne klassieker. In de diepblauwe flacon, zit een nevel van geurnoten waarover een zilt zeebriesje vermengd met bladgroen en bloemen, ‘vastgehouden’ door rozenhout, heeft gewaaid.

Let op de bijzondere verwerking van venkel die voor de anijs-touch zorgt. Voor de sensuele drydown werden eikenmos, vetiver, pijnboom en sandel- en cederhout geselecteerd. Eindeffect: een zoet-zilt watertje, niet stoer, toch mannelijk.

RUIK & VERGELIJK

Het begon 1988. Davidoff lanceert Cool Water. Het succes (dat tot aan de dag van vandaag standhoudt) had tot gevolg dat we midden jaren negentig een hausse aan geuren zien die het frisse gevoel van de zee in een flacon moet oproepen. Eigenlijk merkwaardig als je weet wat een duik in een zoute zee ‘met je doet’. Ze werden ook wel bekend als oceanische of ozongeuren. Weinig hiervan hebben de tands des tijds doorstaan. Hieronder twee andere survivors.

Davidoff Cool Water (1988)
Issey Miyake L’Eau d’Issey pour Homme (1994)

PROFUMO ROBERTO CAVALLI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op december 1, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET P. Een reactie plaatsen

ROBERTO CAVALLI + SLANG = PROFUMO

Jaar van lancering: 2002

Laatst bijgewerkt: 01/12/09

Neus: onbekend

Model: Nuria de la Fuente

Mary J. Blige, Britney Spears, Anastacia, Jennifer Lopez, Lenny Kravitz, Bono en Sting: ze treden graag op (privé en voor publiek) in kleding van Roberto Cavalli. Voor de mensen die alleen via de zijkant de internationale modeontwikkelingen volgen, was deze naam rondom de millenniumwissel nieuw. En wat viel hij op. De reden: hij ging nóg verder waar zijn landgenoot Gianni Versace was opgehouden. Ongekende kleuren- en printexplosies verwerkt in zéér sexy kleding voor mannen en vrouwen die niets (meer) aan de verbeelding overliet. Insiders wisten beter: eindelijk succes voor de man die op 15 november 1940 werd geboren en in 1972 zijn modecarrière begon.

Zijn eerste show is direct een succes en een voorbode waarom hij nu zo geliefd is: prints van dieren die al jaren hoog op de lijst van beschermde soorten staan: luipaard, tijger, zebra en natuurlijk de slang, het dier dat sinds het scheppingsverhaal staat voor verboden verleiding en gevaar. Die kronkelt nu ook langs de slanke flacon van zijn eerste parfum Profumo. Slang en parfum: dan weet je dat je met een gevaarlijk parfum van doen hebt. Na de twijfel (doe ik het wel, doe ik het niet) komt de roes en de vervoering. Het effect: als vrouw lig je lang uit (zie de visual) na te genieten van deze zinderende geurervaring.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De topnoot van Profumo is fris door mandarijn, rode appel en bergamot uit Calabrië gecombineerd met de delicate, zoetruikende magnolia. De opening eindigt met het fris-kruidige elemihars. Het hart: meiroos, fresia en ‘wilde’ orchidee verzacht door cederhout. De basis is – kan niet anders – is rijk en verleidelijk dankzij amber, musk, patchoeli en sandelhout.

RUIK & VERGELIJK

Een slang op of rondom een parfum flacon, betekent verleiding die gevaarlijk is. Om de zoveel jaren zien we het net zoals de verboden appel terugkeren in de parfum. Zoals ook in:

Trussardi Python (1999)
Boucheron Trouble (2004)

 

COOL WATER GAME HER DAVIDOFF

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op december 1, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET C. Een reactie plaatsen

KOEL WATER VOOR DE JEUGD VAN TEGENWOORDIG DAT ‘GAMET’ OP HET STRAND

Jaar van lancering: 2006

Laatst bijgewerkt: 01/12/09

Neus: Beatrice Piquet

Ze hangen rond, spreken af, flirten, worden stelletjes. De trendy en modegevoelige jeugd van nu leeft volgens Davidoff voor het ‘feel-good-fun’-gevoel. Samen afspreken op het strand. Genieten van zon, wind, het niks doen en surfen. Ze zijn relaxed, trappen lol, plagen en spelen nog met de liefde die ze zien als een ‘game’ dat ze dichter bij elkaar brengt.

Nu presenteert Davidoff een manier om deze tieners met eigentijdse attitude nóg closer te krijgen: een jeugdige en speelse interpretatie van het koelste water aller tijden. Cool Water Woman (1987) wordt Cool Water Game Her. Er is er een voor haar, maar ook een voor hem, en dragen beiden de filosofie van het Cool Water-concept energiek uit – leef het leven intens! Aan de presentatie zie je dat Davidoff met Cool Water Play een gloednieuwe richting opgaat. ‘Ironische iconen’, trendy logo, ijs- en waterkleuren… surfboard-chic. En de twee flacons met retro-techno-bubbels verbeelden in een lavalamp uit jaren de jaren zestig. Hoe hip!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?


Cool Water Game Her is de opmaat voor een supergave tijd. Een pittige, oceaanachtige kopnoot wordt vermengd met de fris-fruitige geur van granny smith en citroen. Het hart is sappig en ijskoud: een bevroren cocktail van weelderig exotisch fruit verzacht door een kristalhelder bloemenboeket van waterlelie en fresia. De opwindende basis speelt met het krachtige sandelhout en het zinnelijk-warme cederhout waarover een briesje van onweerstaanbaar musk is gewaaid.

RUIK & VERGELIJK

Je als vrouw op verschilllende manieren van ‘het koelste water aller tijden’ genieten. En dan heb ik de zomerse variaties niet meegerekend.

Davidoff Cool Water Woman (1987)
Davidoff Cool Water Eau de Parfum (2003)
Davidoff Cool Water Woman Cool Summer (2009)

CEDRE SERGE LUTENS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op december 1, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET C, NICHE. 1 reactie

HEILIG HOUT OP EEN VOETSTUK

Jaar van lancering: 2005

Laatst aangepast: 01/12/09

Neus: Christopher Sheldrake

Cederhout is in parfumkringen geliefd om zijn harmonieuze geur en fixatief vermogen: het weet andere ingrediënten goed vast te houden.

Serge Lutens is verliefd op cederhout, afgaande op zijn ‘bloemige’ verantwoording van de geur vernoemd naar deze boom. Lutens: ‘Het roofdier sluipt met glijdende, soepele beweging en fluwelen tred van staal. Ritmisch. Bedachtzaam. Het woud is op zijn hoede. Diepe, ingehouden stilte, een moment van spanning zoals die aan de uitspraak van een jury voorafgaat, die de beklaagde, de misdadiger, de onschuldige (ver)oordeelt. De omarming van het leven, eenmaal definitief, zal het oordeel rust geven. De tijd houdt zijn adem in. Ceder het grootste hout waarvan ik het vocubalaire zoveel heb gebruikt… de bijzondere kwaliteiten zoveel heb geroemd, de bijzondere essence zo liefheb’.

Misschien denk je: ‘Misschien had die Lutens beter een dichter of romanschrijver kunnen worden, ik snap er niks van’. Nou, dan leggen we het even uit. Het roofdier staat hier voor het cederhout en verbeeldt de diverse schakeringen die het aan een geur kan geven. Je ervaart de fluwelen geur niet direct, langzaam geeft het zijn tonen prijs. Maar eenmaal tot volle bloei gekomen, ben je er volgens Lutens tot veroordeelt.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Lutens omschrijft de geur als rijk en bosachtig (veel cederhout) met zoete houttonen weelderig vermengd met de ‘verwaande’ tuberoos. Een krachtige musk ‘gevuld’ met amber, kruidnagel en kaneel maakt de compositie af… ‘een vonnis zonder beroep voor deze fatale, diep originele geur’.

Het mooie aan de Cèdre: de vreemde maar originele combinatie van cederhout en tuberoos. Eerst ruik je iets groenig en ijzig medicenaals, dan vermengt de erotiserende tuberoos – hier zo mooi gekruid – zich met het volle cederhout dat een sierlijke, beetje zoetige nasleep heeft van amber (warm) en musk (dierlijk) .

RUIK & VERGELIJK

Zoals gezegd wordt cederhout vooral gebruikt om zijn fixatief vermogen. Er zijn weinig geuren waarin deze boom een hoofdrol speelt. Daarom ter vergelijk drie geuren van Serge Lutens waarin respectievelijk de tuberoos, de jasmijn en de roos alle aandacht opeisen.

Serge Lutens Tubéreuse Criminelle (1999)

Serge Lutens A la Nuit (2000)

Serge Lutens Sa Majesté la Rose (2000)

Nou, en toen verschenen de volgende geuren:

Giorgio Armani – Armani Privé – Les Eaux – Cèdre Olympe (2009)

L. T. Piver Cèdre (2009)

OHA TÉO CABANEL

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 25, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET O, NICHE, VINTAGE. 1 reactie

IN DE BESTE FRANSE TRADITIE

Jaar van lancering: jaren twintig, herlancering 2006

Laatst bijgewerkt: 24/11/09

Neus: Téo Cabanel (jaren twintig), Jean-François Latty

Art director: Caroline Mancouqut

Te koop bij: www.perfumelounge.nl

OHA TÉO CABANELLang geleden leefde er eens een dokter-chemicus. Zijn naam Téo Cabanel (zie vergeelde foto). In zijn fabriek – die hij opent in 1893 – te Algiers concentreert hij zich in eerste instantie op de productie van basisingrediënten voor parfums zoals oranjebloesem (die hij op zijn eigen plantages cultiveert). Niet lang daarna besluit hij geuren onder eigen naam te lanceren zoals diverse ‘extraits de mouchoir’ en de eau de colognes waaronder Demoiselle de Paris en Frina.

Hiermee heeft Cabanel bij de lokale chic succes en hij besluit dat zijn geuren ook verkocht moeten worden in het epicentrum van het parfum, Parijs. In 1908 is het zover. Cabanel opent zijn boetiek aan de Impasse du Cadran. En hier valt hij ook bij de internationale chic in de smaak. Waaronder niet de minsten: de hertogin van Windsor. Tijdens zijn leven bedenkt hij 150 parfumformules, die met dood (jaartal onbekend) niet in het graf mogen verdwijnen vindt zijn dochter (geboortejaar 1908, naam onbekend).

Zij neemt daarom de zaak over. Bij haar overlijden in 2000 is de naam Cabanel al lang in de vergetelheid geraakt, behalve bij één vaste klant. Dan verschijnt Caroline Mancouqut op het podium. Geïntrigeerd door de geschiedenis van dit vergeten huis besluit ze het nieuw leven in te blazen. De composities van Cabanel dienen als uitgangspunt voor nieuwe creaties – lijkt me nogal logisch.

Er wordt alleen gewerkt met natuurlijke ingrediënten betrokken van de beste leveranciers: de vanuit Grasse – bakermat van de Franse parfumindustrie – opererende Laboratoire Monique Rémy (voor de ruwe materialen) en Charrier Parfums (voor de productie van de parfums).

Als neus trekt Mancouqut Jean-François Latty aan, die zijn opleiding in Grasse genoot en bekend is van onder meer Givenchy III (1970), Clarins Eau Dynamissante (1987) en Présence d’une Femme (2002) van Montblanc. De eerste twee geuren die verschijnen refereren aan twee succesnummers uit de jaren twintig Julia en Oha.

TÉO CABANELOha heeft geen inspiratiebron en ook wat de naam betekent is onbekend – zelfs bij navraag. Wat wel het streven was: het creëren van een avondparfum gemaakt van de ‘kostbaarste en edelste ingrediënten in de beste Franse parfumtraditie’. Klopt, de geur heeft de kracht en charme die ook de chypreparfums van Sisley kenmerken.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Let goed op als je flacon opent: direct maar heel subtiel word je het chypre-accent gewaar. Wat opvalt aan Oha is de ongekende zachtheid van de combinatie jasmijn (foto) en Marokkaanse en Bulgaarse roos, versterkt in de basis door vanille. Maar voor dat het zover is ruik je in de opening eerst een aangename frisheid van bergamot uit Calabrië en thee (laatste verantwoordelijk voor het modern-frisse accent.

De zachtheid wordt in de basis nog eens extra versterkt door iris, tonkaboon, musk. En ondertussen blijft die subtiele chypre-touch aanwezig ondanks dat de typische chypre-smaakmakers in deze geur schitteren door afwezigheid. Knap!

RUIK & VERGELIJK

Normaal worden chypres geassocieerd met parfums waar het eikenmos en de patchoeli van afdruipt – zoals bijvoorbeeld Aromatics Elixir van Clinique uit 1975. Maar je hebt ook chypres waar als het ware de zon doorheen schijnt. Licht en bloemig, en toch met die aangename donkere toets in de basis. Dat ruik je niet alleen in Oha maar ook in:

Dior Miss Dior (1957)

Yves Saint Laurent Y (1964)

LOGO TEO CABANEL

 

OMNIA BULGARI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 25, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET O. Een reactie plaatsen

LEKKER CRYPTISCH: EENHEID EN HARMONIE IN HET VERSCHIL

Jaar van lancering: 2004

Laatst bijgewerkt: 24/11/09

Neus: Alberto Morillas

Model: Alyssa Sutherland

Bulgari heeft zich ontwikkeld tot een van de grootste parfumleveranciers van de afgelopen tien jaar. De teller – we schrijven 2009 – staat op 16. De extreme versies niet meegerekend. Omnia valt net zoals de andere Bvlgari-flacons op door de zuivere architectonische vormgeving. Twee in elkaar gesloten ringen die in een kristallen hart de nieuwe geur bevat.

Omnia betekent in het Italiaans allesomvattend of oneindig. Ofwel geen begin en geen eind. De naam wil ook duidelijk maken dat alle culturen van de wereld eigenlijk één zijn en dat we ondanks de verschillen veel van elkaar kunnen leren – wie reikt me een zakdoekje aan?

Meer op de geur toegespitst betekent Omnia het gebruik in het Westen van de door de legendarische Italiaanse globetrotter Marco Polo ontdekte kruiden in het Verre Oosten. Want die worden tegenwoordig volgens Bulgari steeds meer in eten én parfums verwerkt. Klopt!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Albert Morillas – die ook Bulgari’s Blv (2000) en Blv pour Homme (2001) ontwikkelde – heeft in alle opzichten een origineel parfum samengesteld dat intense frisse kruidigheid koppelt aan een transparant-sensuele basis.

De opening: een uitbarsting van mandarijn en sinaasappel opgevangen door saffraan, zwarte peper en kardemon. Het hart van Omnia klopt door massala gekruide thee, lotusbloem, gember, kruidnagel en nootmuskaat. De basis is zacht en elegant door de verwerking van amandel, witte chocolade en sandelhout. Mooi door het anders gekruid zijn: stroef en zacht tegelijkertijd. En haast geen bloem te bekennen. Gebeurt niet vaak.

RUIK & VERGELIJK

Het nieuwe millennium heeft een nieuwe generatie kruidig-oriëntaalse geuren gebracht die minder zwaar en overrompelend zijn. Ze hebben als het ware lucht gekregen. Zoals:

Boucheron Initial (2000)
Chanel Coco Mademoiselle (2001)
Dior Addict (2002)
Boucheron Trouble (2004)

ALIEN EAU LUMINESCENTE THIERRY MUGLER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 24, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET A. Een reactie plaatsen

EN TOEN WAS ER LICHT!

Jaar van lancering: 2008

Laatst aangepast: 23/11/09

Neus: Dominique Ropion

Even extravagant als visionair die doorgaat waar anderen stoppen: Thierry Mugler. Zo wordt hij nu door zijn ‘nazaten’ bij de presentatie van Alien Eau Luminescente – Mugler verkocht zijn naam aan Clarins – genoemd. En ze voegen toe: ‘zijn innovatieve visie stelt hij in dienst van de wereld van luxe parfumerie’. Voor beide valt veel te zeggen. Wat Mugler voor de mode heeft betekent is duidelijk, zijn betekenis voor de parfumerie wordt steeds duidelijker. Nu doet ‘iedereen’ het, maar toen Mugler in 1992 zijn Angel lanceerde, bracht hij het parfum terug daar waar het hoorde: de wereld van luxe en extravagantie. Dat rook je niet alleen; dat zag je des te meer!

Met Alien (2005) werd je nog meer het extravagante en ‘bovenaardse’ universum van Mugler in gesleept. Een hypnotiserend ‘talisvrouw’-parfum dat de draagster ‘inwijdt in de onthulling van het ultieme schoonheidsgeheim van de vrouw’. Cliché, ik weet het! Maar de parfumwereld bestaat uit clichés maar waar het om gaat is dat je ze elke keer weer op een nieuwe manier moet presenteren. Mugler deed het met Alien door de geur te vatten in amethist, symbool van spiritualiteit en sereniteit. Mugler doet het met Alien Eau Luminescente, door de geur te vatten in nieuwe steen ook bekend om zijn versterkende krachten: de oranjegouden topaas. De geur heeft hierdoor aldus Mugler alle goede eigenschapen van de zon in zich voor een sterk, schitterend en rustgevend aura.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Alien Eau Luminescente is ‘typisch’ Mugler. Minder extreem dan Alien, maar wel opvallend door drie smaakmakers die zich stuk voor stuk ‘in overdosis’ presenteren als een wervelwind van exotische en citrussensaties. De eerste overdosis: sprankelend mandarijn die zich vervolgens elegant mengt met overdosis twee: zoet-zwoel tiaré. De laatste overdosis: het volgens Mugler legendarische witte amber dat garant staat voor een sensueel effect vol intense zonneschijn.

RUIK & VERGELIJK

Tiaré wordt ook wel de gardenia van Tahati genoemd, en daar door de oorspronkelijke bevolking – de Monoï – gebruikt als guirlandes die worden geschonken aan gasten en gebruikt tijdens ceremoniën. Dat zegt iets over de intensiteit van de geur: de bloesems zijn sensueel, overweldigend en zeer zoet. Wordt in westerse parfums steeds populairder. Kun je onde rmeer ondergaan in:

Hermès 24, Faubourg (1995)
Serge Lutens Douce Amère (2000)
Estée Lauder Pleasures Intense (2002)
Burberry London (2006)
Gucci Gucci by Gucci (2007)
Vera Wang Princess (2008)

AMYITIS MONA DI ORIO

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 24, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET A, NICHE. Een reactie plaatsen

AMSTERDAM EN DE HANGENDE TUINEN VAN BABYLON

Jaar van lancering: 2008

Laatst aangepast: 23/11/09

Neus: Mona di Orio

Flaconontwerp: Mona di Orio, Jeroen oude Sogtoen

In 2007 lag Mona di Orio te dobberen in een bootje in de Amsterdamse grachten. Het was stralend weer. Ze keek naar de lucht, snoof de lucht goed in zich op en voelde zich ontspannen en gelukkig. Dit dolce far niente-gevoel wou ze graag in haar nieuwe geur vangen. Het is haar gelukt, zoals tijdens de presentatie van Amyitis in Het Staetshuys in Amsterdam toelichtte: ‘De stad heeft voor mij als neus een eigen resonantie. Het lichte, vredige en vrije gevoel dat ik hier ruik, ruik ik in geen enkele andere stad’. Denk niet dat dit louter gelikte pr-talk is. Mona kan het weten, ze is namelijk vaak in Amsterdam. Haar ‘huis’ bevond zich aan de Brouwersgracht (inmiddels verhuist naar ‘de eilanden’). Ze richtte het in 2004 op met Jeroen oude Sogtoen. Ze ontmoetten elkaar voor de ontwikkeling van een badlijn van het College Hotel.

De artistieke vlam sloeg over, begonnen te praten en besloten tot de oprichting van het maison du parfum Mona di Orio. Een boud plan; ze zijn niet de enigen die zich richten op het hoogste segment. Sterker, de niche-sector lijdt op dit moment aan een overvoering: niet alleen worden er maandelijks nieuwe huizen geopend ook vertrouwde namen als Chanel, Dior en Guerlain concentreren zich na decennia van massamarketing (ook) weer op de zeer gevoelige neus.

Mona di Orio heeft een aantal strepen voor. Niet alleen omdat ze getalenteerd is. Het is de manier waarop ze naar het metier kijkt. Voor haar staat parfums maken gelijk met dichtkunst: ‘Het is de schrijfster Colette geweest die me deed besluiten om neus te worden’.

Zij schreef zo beeldend over parfums dat je ze als het ware kon ruiken. Een goed parfum verbaast voor dat hij het hart in al zijn diepste raakt. Langzamerhand geeft het zijn ziel prijs en onthult het zijn ware bedoeling. Met mijn parfums schep je verhalen en herinneringen. Voor vrouwen, voor mannen. Ik maak de weg vrij voor de essentie van de emoties die onze dromen en verbeelding vullen’.

Dit mag (voor Hollanders) geëxalteerd klinken, als je aan haar parfums ruikt, dan begrijp je het wellicht. Ze hebben allemaal dat je ne sais quoi-gevoel. Ze zijn niet makkelijk. Je moet ze ontdekken. Ze intrigeren. Geldt ook voor Amyitis. Hoewel gezegend met een ‘Amsterdamse opening’, neemt de geur daarna een hoge vlucht en beland je in de meest bejubelde en mysterieuze tuinen: de hangende tuinen van Babylon.

Volgens de overlevering was daar een ongekende overvloed aan zeldzame flora geïrrigeerd door fonteinen en watervallen. Mona: ‘Ik vind dat een prachtig beeld en ook een mooi verhaal. Ze werden gebouwd door Nebukadnezar omdat zijn vrouw, koningin Amyitis, de groene velden en heuvels van haar thuisland zo miste. Dit heb ik vertaald met in geur die ruikt als een met dauw bedekte tuin’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De opening: een vertaling ‘in lucht’ van het vrije gevoel dat Mona ervaart als ze denkt aan Amsterdam. Voor haar is dat een combinatie van groene bladeren, karwij en steentijm. Licht en fris. Dan maakt de koningin Amyitis haar entree. Ze ruikt naar jasmijn, ylang-ylang en capsicum (peper) en geeft hiermee een verrassende wending aan de geur.

In de nasleep krijgt Amyitis met saffraan, opoponax en amber volgens Mona di Orio een robuust, zelfs mannelijk karakter. Het combineert de onschuld van een frisse lentetuin met de sensualiteit van koningin Amyitis. Eindresultaat: een heerlijke nieuwe groene geur die aantoont dat ware inspiratie in plaats voor- en uitgekauwde verleidingsverhalen van dertien in een dozijn, nog steeds de beste voorwaarde is voor een topparfum!

RUIK & VERGELIJK

Een lentetuin vol kwetterende vogeltjes, zoemende bijtjes en ronddartelende konijntjes en reetjes. Oh wat leuk dat prieeltje met fonteintje… en heb je die twee dansende vlinders gezien? Dit is een beeld dat parfumeurs graag oproepen. Je opent het denkbeeldige hek en wordt aangenaam overvallen door het aroma van fris-groene noten en zoetig fruit in combinatie met een enorme hoeveelheid dwarrelende bloesems. En in de ‘achtertuin’ stijgt een licht spoor op van sensualiteit.

Dior Miss Dior Chérie Eau de Printemps (2008)
Van Cleef & Arpels First Premier Bouquet (2008)
Lanvin Rumeur 2Rose (2008)

CHEMBUR BYREDO

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 24, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET C, NICHE. Een reactie plaatsen

GEMBERRRRRRRRRRRRRR UIT CHEMBURRRRRRRRRR

Jaar van lancering: 2008

Laatst bijgewerkt: 23/11/09

Neus: of Michel Almairac, of Jerome Epinette, of Olivia Giacobetti

Art director: Ben Gorham

Flaconontwerp: Ben Gorham

Zweden heeft naast Volvo, Saab, Ikea, de koninklijke familie en Abba een nieuw exportproduct: Byredo. Een parfumhuis met zoals oprichter Ben Gorham het zegt ‘een persoonlijke en back to basic-benadering’. Zijn achtergrond – hij voltooide de Stockholm Art School – zegt iets over de presentatie: een slimme mix van de ‘parfumcodes’ van Acqua di Parma, Frederic Malle met een vleugje Chanel. Clean, sec, minimal chic.

Over zijn geuren: ‘Ik ben altijd gefascineerd door de wereld van geur en de effecten ervan op mijn herinneringen en indrukken. Met Byredo wil ik mijn persoonlijke ervaringen delen en bijdragen aan een bijna collectieve herinnering van tijd en plaats’.

Hmm, dat laatste klinkt nogal mooi maar ook ongelooflijk vaag en vrijblijvend. Aan het volgende hebben we meer, hoewel ook niet bijster origineel: ‘Ik geloof in een moderne aanpak zonder traditionele technieken te verwaarlozen. Simpelweg de samensmelting van het beste van het oude met het beste van het nieuwe’.

Hiervoor heeft hij de hulp ingeroepen van Olivia Giacobetti (werkte onder meer voor L’ Artisan Parfumeur, Frederic Malle en Hermès), Jerome Epinette (new kid on the block) en Michel Almairac (vervaardigde veel Gucci-geuren en twee prachtparfums in de Privé-reeks van Giorgio Armani).

Van het kwintet spreken Gypsy Water en Pulp het meest tot de verbeelding, al was het alleen maar vanwege de naam. Green en Rose Noir (alle vier uit 2008) zijn mooi vanwege hun afwerking vooral als je ze vergelijkt met geuren binnen hun familie.

Lekker prikkelend is Chembur, waarin de voortrekkersrol is weggelegd voor het kruid door steeds meer neuzen ontdekt niet alleen vanwege de scherpte maar ook vanwege die merkwaardige ‘eigen’ geurkruidigheid: gember. Ben Gorham over Chembur: ‘Ik heb India meerdere malen bezocht in mijn jeugd en ontdekte dat het enige dat nooit verandert, de unieke geurbeleving is. Chembur, oorspronkelijk een picknickplaats in de noordoostelijke buitenwijk van Mumbai, is de buurt waar mijn moeder is geboren en opgegroeid. Mijn herinneringen hebben de basis gevormd voor een geur die je het best kunt omschrijven als een kruidige tempelgeur’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Lekker hoor, de mix van kruiden en harsen die samenvloeien tot een mooie, volle en toch helder blijvende geur. De opening. Klassiek: bergamot en citroen. Hip: elimi, ofwel: hars afkomstig van de ‘cannarium commune’ met een hout-citroenachtige geur met lichte venkelnoot. Het hart, ook klassiek: tempelwierook, en nootmuskaat: Hip: gember. Nasleep. Die is heel klassiek, warm en elegant door cistus labdanum, amber en musk.

RUIK & VERGELIJK

De kruidigheid van India gecombineerd met de vochtige warmte van het land… het inspireert steeds meer neuzen. Ook onderstaande geuren zijn India inspired door hun warme luchtigheid of zoals je wilt luchtige warmte…

Hermès Un Jardin Après la Mousson (2008)
Dior Escale à Pondichéry (2009)