BAISER VOLÉ CARTIER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 4, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET B, NICHE IN DE PARFUMERIEKETEN. Een reactie plaatsen

EEN LELIE DIE GEEN GESTOLEN EN VLUCHTIGE, MAAR EEN VOLLE KUS GEEFT

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 04/11/11

Neus: Mathilde Laurent

Model: Toni Garnn

Fotografie/videoclip: Craig McDean

Ben een beetje in de war. De reden: omdat volgens mij veel recente parfums in de ‘huideigen’-categorie vallen, meen ik ze overal te bespeuren. Het gevolg: ik lees namen van sommige parfums verkeerd. Baiser Volé (gestolen kus) lees ik dus als Baiser Voilé (gesluierde kus). En dat terwijl de geur niet bepaald bescheiden en intiem is – de kenmerken van ‘huideigen’ parfums. Baiser Voil… – gaan we weer – Baiser Volé is een van de volste geuren in de ketenparfumerie dit najaar.

Mooie naam. Althans, ik ben er gevoelig voor. Even poëtisch als het dit jaar eveneens door Cartier gelanceerde De Lune – die mij inhoudelijk minder overtuigde. Als de komende Cartierparfums even ‘romantisch’ zijn, vormen ze samen een mooi, dromerig gedicht. De Lune, Baiser Volé…

Ik las op een Frans parfumblog dat wanneer Mathilde Laurent mensen vroeg naar hun favoriete bloem, de meesten lelie zeiden. En ook dat ze geen zin had om de ‘duizend-en-eenste’ floriental en een nieuwe bloemencompostie toe te voegen aan het assortiment. Daarom werd Baiser Volé een leliegeur waarin zowel het blad, de bloem als de stamper tot leven komt. De stam staat dus volgens mij voor frisse groenheid, de bloem voor de bloemengeur en de stamper voor de poederige en sensuele noot.

De flacon is gebaseerd op een sigarettenaansteker uit het Cartierarchief. Vind die nogal kloek uitgevallen. Niet echt feminien en fragiel. Het model heeft een erg ‘vintage’ en jaren twintig uitstraling, en weerspiegelt goed de inhoud, want Baiser Volé is een ouderwets, very ladylike perfume weliswaar op een ‘neo-manier’ samengesteld.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Interessante geur met een niche-aura die heel even een groenfrisse rilling geeft, zwevend tussen bitter en fris verhelderd met citrus. Snel laat de lelie dan van zich ruiken: vol en koppig zonder het hoofdpijn-effect dat witte lelies vaak in het echt kunnen hebben.

En dat komt door de overdosis aan zachte noten in de basis: een talk- en viooltjesachtige nuance in combinatie met witte musk en vanille – die verpakken de lelie in fluweel. Let op: hierdoor verandert de Baiser Volé niet in een ‘huideigen’ parfum, daarvoor blijft de lelie te sterk ruiken.

Cartier wil hiermee, zoals elk voormalig klassiek en ‘ouderwets’ parfumleverancier ook de jonge consument verleiden. Ik vraag me af of dit lukt en het doel moet zijn, want Baiser Volé is hiervoor te vol en te old fashioned. Hoewel de witte musk niet alleen een zacht maar ook een clean, dus modern effect heeft. Iets waar de jonge consument maar geen genoeg van krijgt volgens trendwatchers in de parfumerie.

Apart: ik moet heel erg denken aan ylang-ylang-noot (zoals je die ruikt in Ylang & Vanille – 1999 – uit de Aqua Allegoria-reeks van Guerlain en Vanille Galante – 2007 – uit de Hermessence-reeks) terwijl deze bloem der bloemen niet opgevoerd wordt in de ingrediëntenlijst. Is misschien de combinatie van lelie, musk en vanille.

RUIK & VERGELIJK

Een gestolen kus, een vluchtige kus, een zachte kus. Combineer het met parfum en mensen beginnen te dromen.

Molinard Le Baiser du Faune (1928)

Lalique Le Baiser (1999)

Lalique Tendre Kiss (2002)

Cartier Le Baiser du Dragon (2003)

DAHLIA NOIR GIVENCHY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 3, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET D. Een reactie plaatsen

FLEUR FATALE ZWEVEND TUSSEN GEVAAR EN FINESSE

FEMME FATALE ZWEVEND TUSSEN GEVAAR EN FINESSE

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 03/11/11

Neus: François Demachy

Model: Mariacarla Boscono

Flaconontwerp: Fabien Baron

Artistic direction: Riccardi Tisci, Fabien Baron

Een couturegeur die de essentie van de Givenchy-stijl verbeeldt, zo omschrijft het couturehuis Dahlia Noir. Beter gezegd: de nieuwe ‘chic gothic’-stijl geïntroduceerd door huidig creative director: Riccardi Tisci. Dahlia Noir is het eerste parfum dat honderd procent zijn signatuur draagt. Zijn inspiratiebronnen: het gelijknamige boek van James Elroy (uit 1987 en in 2006 verfilmd) én zijn muse Mariacarla Boscono die als ambassadrice optreedt voor dit fatale parfum.

Waarom is Tisci zo ‘bewildered’ van Boscono? Het is haar fascinerende blik, haar onbevangen en verwarrende aanwezigheid. Zie je ‘perfect’ terug in de campagne (geregisseerd door Fabien Baron die ook de flacon ontwierp).

Mariacarla Boscono verschijnt als een ‘gesluierd buitenaards wezen, een godin van mystieke tempels, een zwarte engel gehuld in leer, chiffon en zijde, als een zwarte dahlia die met haar androgyne charme alle zintuigen beroert’.

Heel eerlijk gezegd, wat het zintuig ‘zicht’ betreft: ik vind haar wel erg ‘alien’ en akelig mager grenzend aan… hoe heet die ‘topmodellenziekte’ ook al weer? Ze presenteert een schoonheidsideaal dat voor de gemiddelde vrouw bijna niet in de praktijk is te brengen… maar ja de parfumwereld is een droomwereld denken we dan maar.

De zwarte dahlia komt niet echt voor in de natuur (je hebt wel intens paarse varianten) en verspreidt ook geen geur. Maar Tisci ziet de bloem als een krachtig symbool voor een mysterieuze en excentrieke vrouw.

En net zoals zijn couture is Dahlia Noir voor hem ‘een illusie van kwetsbare kracht, een fusie van tegengestelde krachten’, voor hem synoniem met de ‘sterke zachtheid’ van de vrouw die dit parfum draagt.

Bij dit zeer nieuw-vrouwelijke concept verwacht je misschien een neo-gotische en romantische flacon. Tisci koos bewust voor een architectonische presentatie (doet een beetje denken aan Chanels Egoiste).

Elegant maar krachtig, minimalistisch maar rijk. Dat laatste wordt benadrukt in de limited edition (200 50 ml-exemplaren) in Baccaratkristal, geleverd in een gelakt luxecoffret met een met spiegels bewerkte binnenkant. Ook opvallend in het assortiment: een geurkaars, volgens Givenchy een ideale voorbereiding op het Dahlia Noir-schoonheidsritueel.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

François Demachy werd uitgedaagd deze fantasiebloem op te roepen. Hij koos voor een traditionele visie op vrouwelijkheid en vertaalde dat in een parfum met ‘een gulle, beschermende sentimentele kwaliteit en een moederlijke zachtheid’.

Ofwel een bloemige neo-chypre met houtig-poederige ondertoon. Opvallend: geen klassieke citrusopening. Nou, heel even een ‘whiff’ van mandarijn die ik niet echt waarneem. Demachy brengt Dahlia Noir direct tot leven met drie bloemen.

De roos: vanwege haar ultieme vrouwelijkheid. Mimosa (foto): vanwege zijn donzige zonnige zachtheid. De iris: vanwege de poeder- en talkachtige toets.

Een elegante combinatie: de mimosa en iris gaan harmonieus samen, en de roos geeft een vrouwelijke toets aan het bloemige geheel. En toch: het is meer een onbestemd idee van bloemen, dan een klassiek, geprononceerd bloemenakkoord.

Dit trio wordt in de basis zacht en intiem ondersteund door sandelhout en patchoeli. Het geeft volgens Demachy Dahlia Noir een mysterieuze dimensie en balsemachtig effect versterkt door de zoet-sensuele noten van vanille en tonkaboon.

RUIK & VERGELIJK

Interessant én een mini-trend in de parfumerie: zacht gestemde geuren die niet opvallen door hun uitgesproken boeket, wel door hun intieme aura. Poederig, zacht, een transparante sluier die als het ware één wordt met de huid. Wil je als man deze sensatie ook ondergaan, dan moet je wel op héél intieme voet met de draagster staan of de geur zelf gebruiken. Dit ‘huideigen’-parfumeffect kenmerkt ook:

Guerlain Shalimar Parfum Initial (2011)

Estée Lauder Sensuous Nude (2011)

Thierry Mugler Angel Eau de Toilette (2011)

MON PARFUM CHERIE PAR CAMILLE ANNICK GOUTAL

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 3, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET M, KLASSIEKERS VAN DE TOEKOMST, NICHE. Een reactie plaatsen

HOLLYWOODGLAMOUR GEKOPPELD AAN PARIJSE PARFUMVERFIJNING

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 03/11/11

Neus: Isabelle Doyen, Camille Goutal

Actrices met lange handschoenen en karmijnrode lippen – denk Rita Hayworth, Lauren Bacall, Katharine Hepburn, Ava Gardner, Barbara Stanwyck. Hollywood in de jaren veertig. En het beeld van haar moeder die zich klaarmaakte voor een avondje uit.

Ze vormen de inspiratiebron voor Mon Parfum Chérie par Camille. De geur is tegelijkertijd een hommage van Camille aan haar moeder (die in 1999 overleed), oprichter van het – gelijknamige – parfumhuis Annick Goutal dat nu zijn dertigjarig jubileum viert. De geur zelf schijnt gebaseerd te zijn op een concrète ooit in bezit van schrijfster Colette dat in handen van Annick terechtkwam en door haar zorgvuldig werd bewaard in een bureau.

Deze ‘tijdloze houtgeur’ van Colette zou ik ook wel eens willen ruiken, grote kans dat ik dan terechtkom in een wereld die nu vintage heet; Parijse chic die niet meer bestaat. Denk: Robert Piguet, Schiaparelli in haar nadagen en de eerste collecties van Dior. Denk: de toen net ontdekte schrijfster Françoise – Bonjour Tristesse – Sagan die met haar sportauto deze chique wereld onveilig maakt, kapitalen vergokt in het casino en af en toe gehuld in couture dronken op straat met vrienden haar nacht eindigt…

Trouwens deze wereld daagt ook op met Mon Parfum Chérie par Camille. Want de geur is erg retro, erg sentimenteel, maar dan niet in de ‘kinderlijke’ zin van het woord. Geen moderne fratsen. Wel vakwerk. Heel klassiek. Wel merkwaardig is dat aan dit soort geuren (neo-chypres) een vooroordeel kleeft. Worden nogal eens afgedaan als stoffig en muf. Maar dat is nu juist de charme volgens mij.

En om dit vooroordeel voor te zijn, wordt deze nieuwe tak aan de parfumboom door veel merken vaak te zoet gemaakt in de basis door een overdosis vanille. Gelukkig is dat niet het geval bij Mon Parfum Chérie par Camille… voor mij een prachtparfum die volgens Camille Goutal ‘verlangens naar een hoogtepunt voeren’ en beelden oproepen ‘van een paar naaldhakken, een duizelingwekkend decolleté’.

Leuk detail: de zwartwit foto uit 1984 van Annick Goutal die wordt gebruikt om het jubileum te vieren, toont veel overkomsten met de Hollywoodactrices uit de jaren veertig: Annick Goutal als gevaarlijke vrouw uit een film noir, getiteld Ce Soir ou Jamais, die mannen in haar val sleept… Nog iets wat een verloren wereld oproepen betreft: ook Dior toont in de nieuwe campagne van J’Adore (opgenomen in de Spiegelzaal van Versailles – het summum van ‘eeuwige’ Franse chic) het verdwenen Hollywood. Charlize Theron ziet zich omringd met Marlene Dietrich, Marilyn Monroe en Grace Kelly. En Tom Ford duikt met zijn Violette Blonde ook weer onder in deze forever lost glamourwereld. Toeval of niet?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Wat ik zo mooi vind aan Mon Parfum Chérie par Camille: het ‘droge’ hout van iris, patchoeli en cederhout dat je eerst waarneemt; een vluchtige totaalimpressie van de geur. Daarna verschijnt een prachtige ‘anijsachtige’ pruimnoot (rijp, vol, sensueel) waarvan de sappige zoetheid wordt benadrukt door suikerzoet viooltje (foto) en vanille-fijn heliotroop.

Volgens Camille met ‘fluweeleffecten, zo zacht als lingerie’. Interessant zijn ook de niet bij naam genoemde kruiden – ik meen een vleugje kaneel en nootmuskaat te bespeuren – die het raffinement van de geur verhogen. Dit alles komt vervolgens weer samen in de basis met het effect van ‘tijdloze houtgeur’ ooit in het bezit van Colette. Mon Parfum Chérie par Camille: een mooier eerbetoon kan Annick zich niet wensen.

RUIK & VERGELIJK

Oude chypres ontleenden hun charme voornamelijk aan het feit tussen de link in de opening met bergamot en het eikenmos in de basis waar tussen bloemen zo uitbundig bloeien. Alleen, eikenmos moet vanwege kans op huidirritatie tot een minimum beperkt worden.

Hiervoor in de plaats: neo-chypres. Weg eikenmos. Hiervoor in de plaats meestal patchoeli in de basis omringd door vanille en sensuele harsen. Er zijn huizen die met ‘alternatieve’ ingrediënten echter veel dichter in de buurt komen van de oude chypre. Waarvan getuigen:

Chanel – Les Exclusifs – Rue Cambon (2007)

Bottega Veneta Bottega Veneta (2011)

Serge Lutens Vitriol D’Oeuillet (2011)

L’HOMME LIBRE YVES SAINT LAURENT

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 3, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

VOOR MANNEN DIE (ECHT) VRIJ ZIJN EN ZICH (ECHT) VRIJ VOELEN

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 03/11/11

Neus: onbekend

Model: Benjamin Millepied

Muziek: Martin Hernandez

Schijnt Yves Saint Laurent ooit gezegd te hebben tijdens de lancering van een van zijn eerste mannengeuren. Was het Ligne pour Homme (1971) of Kouros (1986): ‘Je m’adresse aux hommes libres’. Vrijheid, ach wie verlangt er niet naar? Weg met de knellende banden en schurende ketens die ons gevangen houden in de tredmolen van het dagelijks leven.

Maar goed dat er muziekcomposities, boeken, schilderijen en films zijn waarin dit eeuwige smachten naar vrijheid voor hardzwoegende burgers wordt verbeeld en ze even de realiteit doet vergeten.

En geur natuurlijk. Hoewel het begrip vrijheid voornamelijk visueel wordt gebruikt in de parfumwereld – denk zee, denk strand, denk lucht, denk bos – heeft een geurcompositie an sich dat natuurlijk ook dat vermogen – zonder naam, zonder presentatie.

Yves Saint Laurent – beter gezegd: de huidige eigenaren – vatten vrijheid gekoppeld aan de man dit keer letterlijk en figuurlijk op. Hij is vanaf nu vrij en blij met L’Homme Libre. Geeft hem de mogelijkheid zijn ‘passie te uiten’, zijn ‘energie te communiceren’ en het ‘ritme van het leven te volgen’ dat hij, naar eigen idee en inzicht, kan ‘versnellen of vertragen’. En dan ook nog: ‘Hij is vrij om sereen zijn eigen keuzes te maken in het hart van de metropool’.

Dit gegeven wordt in L’Homme Libre ingevuld op een manier nu erg populair bij reclamemakers: rasechte individuen die in een gewone straat tussen gewone mensen hun bevlogenheid al dansende uiten om te onderstrepen dat ze durven vrij te zijn tussen de (eerst verbaasde, later lachende vervolgens enthousiaste) passanten. De danser volgen? Dat gaat ze net even te ver.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

L’Homme Libre vaart mee op de huidige trend van frisse varengeuren die worden gekenmerkt door de luchtige en ozonachtige noot die over de ingrediënten waait en voor een ‘metaalkoude’ sensatie zorgt.

Opvallend hoe less is more de opbouw is. In de opening een uitbarsting van bergamot (tekening) die pittig wordt ondersteund door roze peper. Voor de beklijving wordt volstaan met slechts één smaakmaker: patchoeli die gevrijwaard is van zijn typische kamferachtige en houtige toon.

Dit om het luchtige aspect van het geheel te bewaren. Echt uitgesproken is L’Homme Libre niet. Sterker, het is de meest toegankelijke geur in de L’Homme-serie. Ben benieuwd hoe die wordt ontvangen.

RUIK & VERGELIJK

De ene L’Homme is de andere niet:

Yves Saint Laurent L’Homme (2006)

Yves Saint Laurent L’Homme Eau d’Été (2007)

Yves Saint Laurent L’Homme Eau d’Été (2008)

Yves Saint Laurent La Nuit de L’Homme (2009)

Yves Saint Laurent La Nuit de L’ Homme Le Parfum (2010)

Yves Saint Laurent L’Homme Cologne Gingembre (2011)

HUGO JUST DIFFERENT HUGO BOSS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 3, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET H. Een reactie plaatsen

VANUIT EEN ANDER PERSPECTIEF TEGEN DE DINGEN AANKIJKEN

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 03/11/11

Neus: Will Andrews en het P&G Fragrance Creation Team

Model: Jared Leto

Artistic direction: Jonas Åkerlund

Hugo – anno 1995 – heeft zich in Boss-geurfamilie altijd anders gedragen dan zijn volwassen familieleden. Niet zo vreemd als je op de wereld wordt neergezet als een brutale ‘parfumpuber’ die zin heeft om tegen bestaande conventies aan te trappen en wetten te breken – figuurlijk dan. Want zo is de jeugd. Serieus doen: duh! En nu krijgt hij gezelschap van Hugo – bijgenaamd – Just Different. Druk baasje by the way.

‘Hij put inspiratie put uit alles wat hij op zijn weg tegenkomt. De reis die hij maakt is onvoorspelbaar, de route die hij kiest grillig. Snel, energiek, spontaan. Hij ziet het onverwachte, registreert razendsnel en weet dat dit de sleutel is tot creatief succes en innerlijke verrijking’. Het fijne: anderen begrijpen dit, vinden het zelfs chill dat hij de wereld op een andere manier beschouwt. ‘Hij stimuleert nieuwe ervaringen en met vrienden kan hij de nacht flink op zijn kop zetten’.

Hugo Just Different wordt gepersonifieerd door muzikant, regisseur en filmacteur Jared Leto. Die vanaf nu ook de rol van ambassadeur van Hugo op zich neemt. Waarom? Hij belichaamt volgens Boss ‘als geen ander het creatieve en experimentele karakter’ zo eigen aan de Hugo-jongeman en beschikt daarnaast over die typische ‘culturele onbevangenheid waardoor hij openstaat voor nieuwe ideeën en ervaringen waar ze ook vandaan komen.’

Vindt Leto zelf ook: ‘Inspiratie kan uit verschillende bronnen afkomstig zijn; een persoon, een boek, een nacht, een ervaring, een ontmoeting… ik haal absoluut inspiratie uit al deze dingen’. Het zal u niet verbazen Leto enthousiast is: ‘Ruikt erg goed, heerlijk fris. Het grappige is dat ik vroeger eigenlijk nooit een geur opdeed. Toen ik Hugo Just Different tijdens de opname van de commercial droeg, vroeg iedereen zich af wie er toch zo lekker rook’.

Het zal u niet verbazen dat de campagne ook anders is: we zien Leto die vanuit verschillende, nieuwe perspectieven New York in ogenschouw neemt. Alles wat hij tegenkomt is ongewoon, curieus en – vat u hem – just different. Leto: ‘De gedachte is om dingen op zijn kop zetten’. Het gaat om het verkennen van onbekend terrein en over het maken van een reis waarop je iets over jezelf zult ontdekken’. Toch nog een onverwacht filosofisch einde in deze commercial.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Ook de geur zelf zet volgens Will Andrews vastgeroeste ideeën over de geur die een man ‘s avonds hoort te dragen behoorlijk hun kop’. Technisch betekent dat ‘een eigentijdse interpretatie van de klassieke fougère: fris en groen met een onverwachte onderliggende warmte’.

Anders gezegd: het contrast van de muntopening – ‘treffende metafoor voor het koele stedelijke staal en glas’ – met de warme basis – ‘symbool voor de energie van stadsbewoners’ – completeert het beeld van de opnieuw uitgevonden fougère. Dit nemen we natuurlijk met een korrel zout. Want laten we wel wezen: al te dol moet je het de gemiddelde Hugo-geurgebruiker niet maken. De opening die knispert door bevroren munt (foto). Het verkoelende effect ervan staat symbool voor de  prikkels zo kenmerkend voor het leven in de grote stad.

Het hart van Hugo Just Different is interessant: de munt wordt gekoppeld aan bloemig-fris fresia die ondergedompeld lijkt in een bad van kruidig-groen basilicum en koriander. Houdt mooi lang aan voor de ‘amberwarm’-houtige basis zich manifesteert. Warm: wierook en cistus labdanum met zijn vanille-muskachtige nuance. Hout: patchoeli en cashmeran. Maar niet zo rokerig en sensueel die je afgaand op  de ingrediënten zou verwachten.

RUIK & VERGELIJK

Ook in onderstaande geur wordt munt gekoppeld aan een warme basis:

Giorgio Armani Code Sport (2011)

EVE JIL SANDER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 3, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET E. Een reactie plaatsen

ALL ABOUT EVE: SNOEPEN AAN VERBODEN FRUIT

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 29/07/11

Neus: Olivier Polge

Model: Karoline Erfurt

De ‘oudste vrouw’ in de christelijke en mohammedaanse religie komt om de zoveel tijd op bezoek in de parfumerie: Eva. Ze is de verleiding in persoon. Wat een appel al niet teweeg kan brengen. Terzijde: er zijn geleerden die beweren dat Eva Adam verleidde met een… banaan. Opvallend: de geur van appel ontbreekt in Eve. Mag de pret niet drukken omdat volgens Jil Sander in elke vrouw een Eve schuilt. Dan moet elke vrouw wel beschikken over – hier volgen een aantal onvermijdelijke parfumclichés – die toch passen bij de filosofie van het label: ‘een natuurlijke sensualiteit, een zuivere schittering die van binnenuit komt en een onweerstaanbare maar ongekunstelde, instinctieve verleidingskracht’. En nog een prettige eigenschap van Jil Sanders Eve: ‘zowel in haar kracht als fragiliteit is ze de essentie van vrouwelijkheid’. Leuk detail in de flacon: de asymmetrische ‘invulling’ van de inhoud.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Parfumeur van Eve is Olivier Polge. Volgens het persbericht verwijzen de ingrediënten naar het scheppingsverhaal van Adam en Eva: ‘Zij is degene die snoept van het verboden fruit’. Polge benadrukt dit in de koelfrisse opening niet met de ‘klassieke verboden appel’, maar met grapefruit en zwarte bes dat voor mij het effect heeft van limonadesiroop uitgegoten over sorbetijs.

De bloemen – jasmijn, viooltje en ‘wilde’ roos (foto, ook bekend als egelantier) – worden hierdoor zoet-bloemig (of eigenlijk meer zoetig dan bloemig) zonder oosters, zonder een floriental te worden. De afronding met patchoeli en kasjmierhout garandeert dat Eve haar zoete boodschap kan blijven verspreiden.

RUIK & VERGELIJK

De ‘eerste vrouw’: een dankbare inspiratiebron in de parfumerie. Om de zoveel tijd verschijnt ze om de ‘zondeval’ met ons te delen.

Nina Ricci Fille d’Eve (1956)

Joop! All About Eve (1996)

Lolita Lempicka Lolita Lempicka (1997)

BOTTEGA VENETA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 2, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET B. 2 reacties

ALS JE EIGEN INITIALEN VOLDOEN

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 02/11/11

Neus: Michel Almairac

Model: Nine D’Urso

Fotografie: daar is-ie weer, Bruce Weber

Artistic direction: Tomas Maier

Is Bottega Veneta nu masstige, niche, neo-niche of ‘mass-niche’? Wat ik wel weet: de geur onderscheidt zich. Gelukkig. Alhoewel het voor mij iets ‘sterker’ had gemogen, koos Tomas Maier niet voor de inmiddels te veel bewandelde gulden middenweg in parfumland. Moet ook wel als je creative director bent van Bottega Veneta (anno 1966), het merk dat ‘ondergedompeld in het Italiaanse, traditionele vakmanschap van leerbewerking een nieuwe standaard van luxe heeft neergezet’ en nu geldt als een vooraanstaand, maar vooral modernistisch luxemerk.

Bottega Veneta’s slogan – when your own initials are enough – heeft vooral aantrekkingskracht op mensen die zich niet opzichtig – maar toch ondertussen – willen smukken met luxelabels. En dat kunnen ze inmiddels ‘onzichtbaar’ met prêt-à-porter, sieraden, meubels, schoenen, brillen, koffers en woonaccessoires. En toch: een echte Bottega Veneta zie je – ook al zit het label waar het hoort; aan de binnenkant – van verre al arriveren, met name de tas. Dat komt door een van de ‘signaturen’ van het huis: het geweven – ‘intrecciato’ – leer.

In 2001 wordt het bedrijf overgenomen door de Gucci-groep dat in 2004 opging in PPR. Daarna volgt een samenwerking met Coty met als – logisch – doel het opzetten van een parfumlijn. Het eerste resultaat gaat aldus Bottega Veneta ‘het voorstellingsvermogen te boven’. Toch is Bottega Veneta geworteld in de realiteit: het Venetiaanse platteland overgoten met warmte zon en het zachte geluid van krekels op de achtergrond. Een elegant-eenvoudige, oude villa met een interieur – verweerde houten vloeren, bibliotheek met in leer gebonden boeken onder een gewelf van vervaagde fresco’s – verlicht door zonnestralen. De ramen zijn opengeslagen om de zomerbries – hooi, aarde, bos en bloemen – binnen te laten. Ofwel, ‘een balans tussen natuur en kunst, een synthese van pure sensualiteit en subtiel intellect die als een herinnering voortleeft’. Opmerking: ik associeer Venetië niet echt met het platteland.

De flacon is geïnspireerd op Venetiaans glaswerk en de traditionele Italiaanse karaf: zachte, ronde welvingen en krachtige vormen, een gladde buitenkant met een ‘intrecciato’-patroon op de bodem die ‘haar complexiteit na verloop van tijd onthult’. De kleuren zijn typsich Bottega Veneta: bruine dop en hals, ebbenhouten gekleurd logo plus huidkleurig lederen lint vastgeklemd met een ‘butterfly’.

De geur wordt ‘gepromoot’ door Nine D’Urso, dochter van Frans mode-icoon Inès de la Fressange en Italiaans zakenman/kunsthandelaar Luigi d’Urso. Er is iets intrigerend vertrouwd aan haar. Wat? ‘De warme glimlach, de ongedwongen elegantie, de moeiteloze verfijning? Net als Bottega Veneta ‘bezit ze een rijke erfenis die ze luchtig, maar met respect uitdraagt en deugden tonend van haar opvoeding terwijl toch ze een moderne, eigen elegantie en individualiteit uitstraalt’. Opmerking: ik word een beetje moe van het woord respect, om maar te zwijgen van deugd in combinatie met luxemerken.

Wat wil je nog meer? Nou misschien ‘schoonheid zien’ en tegelijkertijd ‘de ziel, de sensualiteit, de verfijning en de individualiteit van Bottega Veneta’. Dus werd Bruce Weber gebeld, want hij ‘ziet meer dan anderen, waardoor hij treffende beelden van onschuld en sensualiteit maakt met een minimum aan enscenering of kunstgrepen’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Bottega Veneta is een mooie, uitgebalanceerde compositie. Het geheim volgens mij: de overdosis roze peper (foto) in de opening. Het geeft de geur direct een pittige, beetje rokerige start en begeleidt de andere ingrediënten ‘de hele geur door’. Omdat het een klassiek-moderne chypre betreft, wordt roze peper vergezeld met bergamot. In het hart straalt jasmijn die door de roze peper een donkere randje krijgt. De afronding bevestigt het chypre-karakter: patchoeli en eikenmos.

En inderdaad, met een beetje fantasie ruik je ‘de olfactorische taal van het platteland: gemaaid gras, bloemen, aarde en hout’. En zelfs een nuance van leer, weliswaar niet opgevoerd als ingrediënt.

RUIK & VERGELIJK

Roze peper, ofwel baie rose, ofwel shinus molle (anacardiaceae) is sinds de ‘ontdekking’ uitgegroeid tot een zeer populair parfumingrediënt. Het is een niet-eetbare roze bes (zo groot als een erwt en in rijpe staat mauve gekleurd) met als oorsprong Zuid-Amerika. Wordt ook Braziliaanse, Peruviaanse en Californische peperbloem genoemd, en heeft net zoals alle ‘pepergerelateerde’ ingrediënten een prikkelend en opwekkend karakter.

Estée Lauder rook de bes in 1995, claimde toen een ‘nieuw natuurlijke ingrediënt sinds tientallen jaren’ te hebben ontdekt en stopte het in Pleasures. Toch is de geur die het verspreidt niet helemaal onbekend. De bessen worden in Peru gebruikt voor de fabricatie van azijn, een op wijn lijkende drank, als surrogaat voor echte peper en vermalen tot olie.

Baie rose wordt door haar droogtebestendigheid in Zuid-Europa en andere subtropische gebieden vaak als park- of laanboom aangeplant. Niet voor niets: shinus molle is groenblijvend met ronde kroon en sierlijk overhangende takken waaraan in juni in lange pluimen de geurende crèmekleurige bloemen verschijnen.

Ontdek de roze bes ook in:

Estée Lauder Pleasures (1995)

Chanel Chance (2002)

Prada Parfum (2004)

Dior Escale aux Marguises (2010)

Fendi Fan di Fendi (2010)

Givenchy Play for Her (2011)

SENSUOUS NUDE ESTEE LAUDER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 2, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET S. Een reactie plaatsen

EEN PARFUM NET ZO PERSOONLIJK EN INTIEM ALS JE HUID

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 07/08/11

Neus: onbekend

Model: Isabeli Fontana

Fotografie: Craig McDean

Artistic direction: Doug Lloyd en Aerin Lauder

In 2000 presenteerde Estée Lauder Intuition. Daarvan is me altijd één ding bijgebleven: het werd naast alle intuïtieve, typische vrouwelijke ‘ingrediënten’ gepresenteerd als een ‘huideigen’ parfum. Wil zeggen: het intieme en dus bescheiden parfum rook naar de warmte en sensualiteit van een vrouwenhuid. Deze – nieuwe – kijk op geuren werd toen niet echt begrepen door de consument, maar lijkt nu een doorstart te maken ‘onder aanvoering van’ – verdomd – Estée Lauder.

Sensuous Nude is volgens het cosmeticahuis ‘haar meest persoonlijke, intieme en ongecompliceerde uitdrukking van sensualiteit’. En dat is logisch want ‘bestaat er iets sensueler, aantrekkelijker of onweerstaanbaarder dan een vrouw die lekker in haar vel zit?’ Ik zeg ja: een vrouw die vanzelfsprekend een ‘pittig’ parfum draagt.

Verder: ‘Sensuous Nude is gemaakt om te bestaan en te ademen op een blote huid’. Yep, klinkt allemaal verdomd cliché, maar in dit geval verdomd waar. En wacht dacht je van: ‘Ervaar een nieuwe dimensie in sensualiteit van een parfum net zo persoonlijk en intiem als je huid’. En op een meer filosofisch niveau voegt Karyn Khoury – hoofd parfumontwikkeling bij Lauder – toe: ‘Moderne sensualiteit is intiem, comfortabel en ongecompliceerd. Vloeit voort uit het idee dat de huid toegang geeft naar de diepste zintuiglijke belevenissen. De intimiteit bij het aanraken en de connectie met de blote huid geven een versterkte, meer persoonlijke dimensie aan deze momenten, waardoor we dieper kunnen voelen en ervaren’. Over de campagne zegt Aerin Lauder: ‘Is heel sensueel en geïnspireerd op de originele reclame voor Youth Dew uit 1953, waarin het silhouet van een naakte vrouw te zien was die in bad stapte’. En zo zijn we weer terug bij af.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Eigen aan ‘huideigen’ parfums: je ruikt eigenlijk heel weinig, slechts een bescheiden sensatie. Maar om tot dit subtiele resultaat te komen, moet er door de neuzen hard gewerkt worden; de geur moet wel blijven hangen.

Zo mag de opening niet een uitbarsting zijn van citrusvruchten, maar eerder een bescheiden zuchtje. Ruik je goed in Sensuous Nude, want de bergamot en mandarijn in combinatie roze peper verkwikkende zwarte peper is streng gedoseerd, gaan als het ware in elkaar op, ‘ontkrachten’ elkaar. In het hart vormen jasmijn en lelietje-van-dalen een frisbloemig duo dat een ‘huidtoets’ krijgt door kokoswater (waardoor hun uitbundigheid wordt getemperd) op smaak gebracht met honing en musk.

En dit van gaat bijna ‘onzichtbaar’ over in de sensuele basis ‘warm sandelhout, gloeiend amber (foto) en het kenmerk van ‘het merk’ Sensuous: melted woods natureprint. Ofwel mannelijk hout ‘vrouwelijk gemaakt’ versterkt door vanillezoet en poeder-poederzacht heliotroop en vanille.

RUIK & VERGELIJK

Dat kunnen natuurlijk alleen maar zijn:

Estée Lauder Sensuous (2008)

Estée Lauder Sensuous Noir (2010)

Maar ook interessant, vanwege het eveneens intense bloem-houtakkoord:

Bvlgari Jasmin Noir (2008)

Bvlgari Mon Jasmin Noir (2011)

Nog meer ‘huideigen’ parfums dit seizoen:

Givenchy Dahlia Noir (2011)

Guerlain Shalimar Initial (2011)

Tom Ford Santal Blanc (2011)

Thierry Mugler Angel Eau de Toilette (2011)

SPAZIO UOMO KRIZIA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 3, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET S. Een reactie plaatsen

EEN KLASSIEKE VERGETEN CHYPRE VOOR HEM

Jaar van lancering: 1993

Laatst aangepast: 03/08/11

Neus: onbekend

Een merk dat sinds het nieuwe millennium behalve in het thuisland (trouw) en Azië (nog steeds labelgek) van de mode-en parfumkaart is verdwenen: Krizia (anno 1954). Oprichtster – Mariuccia Mandelli, op de foto – kun je met een beetje (of veel) fantasie de Miuccia Prada avant la lettre noemen. Met haar ‘best wel’ experimentele collecties uit de jaren tachtig speelde ze, zoals dat zo mooi heet, met klassieke opvattingen over wat je als vrouw moest en kon dragen. Net zoals Prada nu, was ze in de ban van het zoeken naar ‘nieuwe materialen’ voor kleding en silhouetten. Naam verwijst naar een dialoog van Plato, waarin hij ‘via’ Crizia – een man die al zijn rijkdom uitgeeft aan juwelen en kleding voor de mooie, maar onderdanige vrouw – vertelt over vrouwelijke ijdelheid. Mandelli veranderde de c in een k om het een exotisch cachet te geven.

Zoals zoveel van haar collega’s werd ze bij burgers, boeren en buitenlui bekend met geuren. Gingen een tijd als warme broodjes over de toonbank: Krazy (1983, relaunch 1991), K (1987), Teatro alla Scala (1986), Moods (1989), Fiori (1995), Spazio (1997) en Easy (1999). Veelal een paar later vergezeld door mannelijke versies. Nu gaan de geuren vooral als zoete broodjes ‘onder de toonbank’ omdat de meeste – de meest recente daargelaten, zoals My Afrika uit 2006 – alleen nog via het internet worden aangeboden. Zo ook Spazia Uomo. De meest populaire mannengeur van Krizia. Spazio betekent ruimte in het Italiaans. Moet ik – nog – uitleggen waar dit voor staat… Wel opvallend: de ‘ruimtelijke’ toets van de geur ervaar je alleen in de opening, want Spazio Uomo is…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

… een chypre die poederig en zepig-zacht eindigt. Eerst een opening met bergamot, oranjebloesem en citroen direct opgenomen in een wolk van koriander en basilicum. De bloemen die je kunt ruiken zijn zoetig: viooltje, jasmijn, lelietje-van-dalen omringd door geraniumblad. Die krijgen geen kans volledig te bloeien, omdat ‘het bos’ in de basis van Spazio Uomo zich snel aankondigt.

Ook heel klassiek chypre. Dus iris, sandel- en cederhout en eikenmos(foto), sensueel gemaakt door tonkaboon, amber en musk. Door dit alles heen ruik je iets zoetig-eigenaardigs. Zou het de ‘nootmuskaatbloem’ zijn die ook wordt opgevoerd?

RUIK & VERGELIJK

Tegelijk met Spazio Uomo kon je als man in de ketenparfumerie ook kennismaken met deze nieuwkomers. Opvallend: wil je die kopen/ruiken, dan moet je veelal eveneens het internet op.

Hugo Boss Elements (1993)

Chanel Egoïste Platinum (1993)

Escada Escada pour Homme (1993)

Givenchy Insensé (1993)

Calvin Klein Escape for Men (1993)

Guy Laroche Horizon (1993)

Ralph Lauren Polo Sport (1993)

Paco Rabanne XS pour Lui (1993)

Rochas Eau de Rochas pour Homme (1993)

Jil Sander Background (1993)

Shiseido Basala (1993)

Sergio Tacchini Sport Extrème (1993)

Trussardi Action Sport (1993)

Emanuel Ungaro Pour l’Homme III (1993)

MINUIT ENCHANTE LAURA MERCIER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 1, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET M, NICHE. Een reactie plaatsen

EEN NACHT ZO ZOET ALS…

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 01/08/11

Neus: onbekend

Niche make-upfans kennen haar al langer: Laura Mercier. In 1996 opgericht door Janet Gurwitch en Gary Kusin in samenwerking (logisch) met make-upartist Laura Mercier. Sinds 2005 lanceert het huis ook: Ambre Passion (2005), de Eau Gourmande Collection (2006; vijf geuren), Violette Eau Gourmande (2008), Neroli (2008), Nuits Enchantées (2008), Ambre Passion Elixir (2010), Crème de Pastische (2010), Ambre Passion Velvet (idem) en Fresh Fig (2011).

Minuit Enchanté is een limited edition (nog steeds te koop) die je eigenlijk de kwintessens van haar geuren kunt beschouwen: gourmand in de overtreffende trap. En deze geurfamilie past natuurlijk perfect bij de inspiratie: het middernachtelijk uur. De verwachtingen zijn hoog gespannen. De klok slaat… 23.59.056, dan 23.59.057, dan 23.59,058, dan 23.59,059… en dan barst het feest los, champagnekurken knallen, dromen komen uit, lang gekoesterde verlangens worden vervuld – eindelijk!

Het moet gezegd: Minuit Enchanté is een eigenzinnige interpretatie van het gourmandprincipe. Hoewel ik zelf een beetje ben ‘uitgebonbonned’ en ‘uitgebanketterijt’, amuseert de geur me wel. Komt door het kruidige karakter, iets wat je in combinatie met caramel, chocolade, suikerspin en vanille-zoetigheden niet vaak ervaart. En toch: Minuit Enchanté is een parfum voor mij dat ik liever onderga als parfumkaars dan als ‘huidparfum’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Minuit Enchanté is pittiger en kruidiger dan een gemiddeld oosters gourmandparfum zonder die typische overall vanilletoets. De geur is complex. Ruik je vanaf het begin. Eerst een kruidenbom van kardemon, jeneverbes, gember, kruidnagel, foelie en peper omringd met sinaasappel. Behoorlijk pittig.

Gaat mooi over in de bloemenweelde van tuberoos, roos, jasmijn en perzik die uiteindelijk – toch – verdrinkt in de sensuele basis van vanille, musk, cistus labdanum, bezoïne en amber die zich hechten aan een intens houtakkoord van mirre, guaiac-, ceder- en sandelhout. Zelfs een ‘scheutje’ oud werd toegevoegd die je bij heel lang doorruiken kunt dectecteren. Mooi ‘aan het einde’ is de blijvende indruk van zoete mirre.

RUIK & VERGELIJK

Geur en middernacht, een spannend onvergetelijk moment. Vinden ook:

Nina Ricci Belle de Minuit (2000)

Lolita Lempicka Eau de Minuit (2004)

Dior Midnight Charm (2006)

Dior Midnight Poison (2008)

Van Cleef & Arpels Midnight in Paris (2010)

Lancôme Trésor Midnight Rose (2011)